အခန်း (၁၈၈၅-၁၈၈၆)

အခန်း (၁၈၈၅) - အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း

ယခုတစ်ကြိမ် အဆင့်တက်လှမ်းမှုသည် ယခင် အဆင့် ၅ မှ အဆင့် ၆ သို့ တက်လှမ်းစဉ်ကနှင့် များစွာ ကွာခြားလှသည်။

ဤ မသေမျိုးမှတ်တမ်း များသည် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ အရိုးအဆစ်များပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား တိုးတက်လာမှုမှာ ဒုတိယအချက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ဓားခန္ဓာ ၏ ကြံ့ခိုင်မှု မြင့်တက်လာခြင်းမှာမူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ထူးခြားပြောင်မြောက်လှသည့် အပြောင်းအလဲပင် ဖြစ်သည်။

မူလထက် တစ်ဆ၊ ငါးဆ၊ ဆယ်ဆ၊ ဆယ်ဂဏန်းများစွာမှသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆပေါင်း တစ်ရာကျော်အထိ တိုးတက်သွားပြီးမှသာ အရှိန်အနည်းငယ် လျော့ကျသွားတော့သည်။

ဓားခန္ဓာ၏ တိုးတက်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်လာချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ ကိုးဆင့်မြောက်မူလဝိညာဉ် မှာလည်း ပို၍ ထူးခြားဆန်းပြားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကိုယ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်ထားသော ကျူးလုံပုံရိပ်ယောင်နှင့် ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းထားသော နဂါးပုံရိပ်ယောင်တို့မှာ ပိုမို၍ ထင်ရှားပြတ်သားလာသည်။

ဤနေရာတွင် အသုံးပြု၍မရဟု သူ အမြဲထင်မှတ်ထားခဲ့သည့် ငရဲမင်းတံဆိပ် သည်ပင် ယခုအခါတွင် သူ၏ ကိုးဆင့်မြောက်မူလဝိညာဉ် ဆီသို့ ယင်သက်တမ်း များကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် စတင်လွှဲပြောင်းပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း

နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း

နှစ်ပေါင်း တစ်သန်း

မရေမတွက်နိုင်သော ယင်သက်တမ်းများသည် ကိုးဆင့်မြောက်မူလဝိညာဉ်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် လောင်းချနေပြီး ၎င်း၏ ကြံ့ခိုင်မှုကိုလည်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် သိသိသာသာ အားကောင်းလာစေသည်။

ဆယ်ဆ

အဆတစ်ရာ

ဖန့်ချန်၏ နားထဲတွင် ဝမ်ချွမ်းမြစ် ရေစီးသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ခဏတာမျှ သူသည် ဝမ်ချွမ်းမြစ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြစ်ရေများမှာ လှိုင်းထန်စွာ စီးဆင်းလှုပ်ခတ်နေကြသည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးတွင် တောက်ပသောနတ်မျက်လုံး ၏ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး၊ ညာဘက်မျက်လုံးတွင်မူ ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ၏ ထူးခြားသော အရောင်အဝါများ လက်ယှက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ စူးစူးစိုက်စိုက် လေ့လာထားခဲ့သော အတတ်ပညာ အမျိုးမျိုးတို့မှာလည်း သူ၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုနှင့်အတူ အဆက်မပြတ် မြင့်မားလာကြသည်။

တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သကဲ့သို့ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင် သည် ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာပြီး ဖန့်ချန်၏ ဦးခေါင်းအထက် သုံးလက်မခန့်တွင် တဝီဝီ မြည်သံပေးကာ လည်ပတ်နေတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ဖန့်ချန်၏ မူလဝိညာဉ်အတွင်း ဝှက်ထားသော ပြစ်ဒဏ်သင့်တုတ် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ၎င်းနောက်တွင် ငရဲမင်းတံဆိပ် ပေါ်လာသည်။

ယင်လောက၏ အဖိုးတန်ရတနာ ဆယ်ပါးတွင် ပါဝင်သော ဤပစ္စည်းသုံးခုစလုံးသည် ယခုအခါ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မူလဝိညာဉ်နှင့် တစ်စုံတစ်ရာသော ထူးဆန်းသည့် ဆက်နွှယ်မှုကို ဖန်တီးနေကြလေပြီ။

"နောက်တစ်ခေါက်"

ဝမ်ချုံစန်းသည် ရုတ်တရက် သတိပြန်ရလာကာ လန်တောက်ချွန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် လန်တောက်ချွန်းက သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် ထပ်မံ၍ သတိလစ်အောင် လုပ်လိုက်ပြန်သည်။

"နောက်တစ်ခေါက်"

"နောက်တစ်ခေါက်"

တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်၊ လေးကြိမ်။

ဘယ်နှစ်ကြိမ် ရှိသွားပြီလဲ မသိသော်လည်း ဝမ်ချုံစန်းသည် လန်တောက်ချွန်း၏ လက်ထဲတွင် တစ်ကွက်မျှပင် မခံနိုင်သေးပေ။

"ဒါကတော့..."

ဖန့်ချန်းယူသည် ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့်

"ဝမ်မိသားစုက ကောင်လေး အနည်းဆုံး နှစ်ကွက် သုံးကွက်လောက်တော့ ခံနိုင်လိမ့်မယ် ထင်ထားတာ..."

"ကြည့်ရတာ ဘိုးဘေးက သူ့ကို အထင်ကြီးသွားပုံပဲ"

ဖန့်တိန့်က လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်းယူက သူ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ အေးအေးဆေးဆေးပင်

"သူ့ကို အထင်ကြီးတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကောင်လေးကို အထင်သေးခဲ့တာ"

သူက လန်တောက်ချွန်းကို ညွှန်ပြကာ

"အကယ်၍ ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း မရှိဘူးဆိုရင် အဆင့် ၉ တွေထဲမှာ သူ့ကို နိုင်မယ့်သူ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတော့မယ်"

"ဒါဆို... ကျွန်တော် သွားစမ်းကြည့်ရမလား"

ဖန့်တိန့်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

အားလုံး၏ မျက်နှာထားမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။ ဖန့်တိန့်သည် ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ပထမခြေလှမ်း တွင် ရှိနေသူဖြစ်ပြီး ဤအဆင့်ကို ရောက်သည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း အဆင့် ၉ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦးကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ လူကြီးက ကလေးကို နှိပ်စက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်မိကြသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒီအခွင့်အရေးက ရှားပါးတယ်၊ ဖန့်မျိုးနွယ်က တန်ခိုးရှင်တွေလည်း နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ရဲ့ အဆင့် ၉ က ဘယ်လောက်တောင် သန်မာလဲဆိုတာ မြင်ဖူးသွားတာပေါ့"

ဖန့်ချန်းယူက ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ဝမ်ချုံစန်းနှင့် လန်တောက်ချွန်းတို့ ကြားနေကြရသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ကျုပ် ခင်ဗျားရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး"

ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်များ ခိုတွဲနေသည်။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်နှင့် တူညီသောအဆင့်တွင် မည်မျှအထိ ကွာဟသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

"တကယ်တော့ ခင်ဗျား မညံ့ပါဘူး"

လန်တောက်ချွန်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့်

"ကျုပ်က နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ထဲမှာကို ထိပ်တန်းအဆင့်ကပါ။ ကျုပ် လေ့လာကြည့်ရသလောက် ခင်ဗျားရဲ့ အင်အားက နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ရဲ့ အားအနည်းဆုံးသူတွေနဲ့ နီးစပ်နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာက ခင်ဗျားထက် အထွတ်အထိပ် အရိုးတွေ အများကြီး ပိုရှိနေတာလေ"

အားအနည်းဆုံးသူနဲ့ နီးစပ်နေပြီ ဟုတ်လား

ဒါက နှစ်သိမ့်တာလား... ဒါမှမဟုတ် ရင်ဘတ်ကို ဓားနဲ့ အမွှန်းခံလိုက်ရတာလား...

ဝမ်ချုံစန်းသည် စိတ်ကုန်သွားဟန်ဖြင့် လက်ယမ်းပြကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဖန့်တိန့်သည် ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာကာ လန်တောက်ချွန်းကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ရင်း

"ကျုပ် ခင်ဗျားနဲ့ တိုက်တာက လူကြီးက ကလေးကို နှိပ်စက်သလို ဖြစ်နေမလား မသိဘူး၊ ခင်ဗျား မလိုလားရင် ကျုပ် ထွက်သွားပေးပါ့မယ်"

"ရပါတယ်၊ ကျုပ်က အခု ကူညီတောင်းဖို့ လာတာဆိုတော့ ကျုပ်နဲ့ လက်ရည်ယှဉ်ရင်း ဖန့်မျိုးနွယ်က တန်ခိုးရှင်တွေ တစ်စုံတစ်ခု ရရှိသွားမယ်ဆိုရင် ကျုပ်ဘက်က ကျေးဇူးဆပ်ရာ ရောက်တာပေါ့"

လန်တောက်ချွန်းက ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့... ကျုပ် အားမနာတော့ဘူးနော်"

"လာပါ"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ချုံစန်းက ကြည့်ရှုသူ ဖြစ်သွားသည်။ ဘေးမှ ကြည့်နေရမှသာ လန်တောက်ချွန်း၏ နည်းလမ်းများ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို သူ သေချာ သိလိုက်ရတော့သည်။

လန်တောက်ချွန်းသည် အဆင့် ၉ ကိုယ်ထည်ဖြင့် ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း စွမ်းအားရှိသော ဖန့်တိန့်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကွက်ပေါင်း ငါးရာအထိ အသာစီးမပေးဘဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အကွက် ငါးရာကျော်မှသာ အနည်းငယ် အရေးနိမ့်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသား၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အမျိုးမျိုးသော တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အပြန်အလှန် အသုံးပြုနေကြသဖြင့် မျက်စိလည်စရာပင် ကောင်းလှသည်။ အစပိုင်းတွင် ဖန့်တိန့်က အင်အားချန်ထားသော်လည်း လန်တောက်ချွန်းကို အနိုင်မတိုက်နိုင်မှန်း သိလာသောအခါ တဖြည်းဖြည်း အင်အားကုန် သုံးလာတော့သည်။

"နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ရဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်တွေက အဆင့် ၉ နဲ့တောင် ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်ကို ယှဉ်နိုင်တာပဲ။ ဒီလိုလူမျိုးတွေသာ နောင်တစ်ချိန် သူတော်စင် ဖြစ်လာရင် သူတော်စင်တွေထဲမှာ ထိပ်တန်းက ဖြစ်မှာ သေချာတယ်"

ဝမ်ချုံစန်းက ရင်ထဲမှ အံ့သြချီးကျူးမိပြီး လန်တောက်ချွန်းကြောင့် ပျောက်ဆုံးသွားသော ယုံကြည်ချက်မှာ အနည်းငယ် ပြန်လည် နာလန်ထူလာသည်။

သို့သော် အနည်းငယ်မျှသာ။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်သင့်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

'လောလောဆယ်တော့ မီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တို့၊ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် တို့လို အဆင့်မျိုးကိုပဲ ပြိုင်ဘက်အဖြစ် ထားတော့မယ်။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ကတော့ ထားလိုက်ပါတော့လေ'

သူ ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း အဖြေပေါ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လန်တောက်ချွန်းသည် အမောတကောဖြင့် ကွင်း၏ အစွန်းဘက်ရှိ အကာအကွယ် အစီအရင်ကို မှီကာ ရပ်တန့်သွားသည်။ အကယ်၍ ထိုအစီအရင်သာ မရှိလျှင် သူသည် ဖန့်တိန့်၏ ဒဏ်ချက်ကြောင့် ကွင်းအပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်းရဲ့ စွမ်းအားကိုတော့ ကျော်ဖြတ်လို့ မရနိုင်သေးဘူးပဲ"

လန်တောက်ချွန်းက အမောဖြေရင်း ပြောလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့် လုံးဝ မတူညီသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း စွမ်းအား လား"

အားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။

လန်တောက်ချွန်း၏ အရှိန်အဝါသည် အဆင့် ၉ ၏ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ဖန့်တိန့်နှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့ကာ ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းပင်။

"ထပ်တိုက်မယ်"

လန်တောက်ချွန်း၏ မျက်ဝန်းတွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေသည်။ ခုနက အဆင့်မြင့်သူကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း သူ မကျေနပ်ခဲ့ပေ။ ယခု အဆင့်တက်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို သူ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပါ။

"ကောင်းပြီ"

ဖန့်တိန့်လည်း မကြောက်မရွံ့ဘဲ ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆယ်ကွက်မျှ အကြာတွင် ဖန့်တိန့်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အကာအကွယ် အစီအရင်ကို တိုက်မိကာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားစေပြီး ဖန့်ချန်းယူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ အရှက်တကွဲ လဲကျသွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက..."

ဖန့်တိန့်က အရှက်ရနေသော မျက်နှာဖြင့် ထလိုက်ကာ ကိုယ်ပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး၊ ပါးစပ်မှ သွေးစများကို သုတ်ရင်း လန်တောက်ချွန်းကို ကြည့်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က... တကယ်ကို သန်မာလွန်းတာပဲ..."

အဆင့်တက်ကာစ၊ အရှိန်အဝါပင် မတည်ငြိမ်သေးသည့် တစ်ယောက်က ဆယ်စုနှစ်ချီ၍ အဆင့်တက်ထားသော သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူသွားခြင်းမှာ ကွာဟချက် အလွန်ကြီးမားလှသည် မဟုတ်ပါလား။

"ငါ စမ်းကြည့်မယ်"

ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ဘိုးဘေးတစ်ဦးက ပြောပြီးသည်နှင့် ကွင်းထဲသို့ ပျံဝင်သွားသည်။ သူသည် ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ပထမခြေလှမ်းတွင် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ကြာနေပြီဖြစ်သည့် ဝါရင့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ အရည်အချင်းအရ ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယခြေလှမ်းကို တက်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်နှင့် လက်ရည်ယှဉ်ခွင့်ရခြင်း၊ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦး တိုက်ပွဲအတွင်း အဆင့်တက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရခြင်းတို့ကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်မီးတောက်များ တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နှစ်ဦးသား အကွက်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန်းယူသည် ကွင်း၏ အကာအကွယ် အစီအရင်ကို အဆက်မပြတ် အားဖြည့်ပေးနေရပြီး၊ မဟုတ်လျှင် ထိုနှစ်ဦးမှာ ဤနေရာမှ အပြင်သို့ ရောက်သွားကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အကွက် တစ်ထောင်ကျော်ပြီးနောက် ဖန့်မျိုးနွယ်မှ ဝါရင့်ဘိုးဘေး ရှုံးနိမ့်သွားသည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူသည် တိုက်ပွဲအတွင်း အဆင့်မတက်နိုင်ခဲ့ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်သည့် မျက်ဝန်းများဖြင့်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးတစ်နေရာမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအသိ များမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ နတ်ဓား တစ်လက်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထိုနတ်ဓား ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းရှိ လူအားလုံးမှာ အထက်မှ ကျရောက်လာသော အလွန်ပြင်းထန်သည့် ဖိအားကြောင့် အသက်ရှူပင် ကျပ်သွားကြသည်။

"ဒါ... ဖန့်ချန်ဘိုးဘေး အဆင့်တက်တာလားအရှိန်အဟုန်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေရတာလဲ"

ဖန့်တိန့်က အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဖန့်မျိုးနွယ်တွင် အဆင့် ၇ နံပါတ်တစ်ဟု သတ်မှတ်ခြင်း ခံထားရသော ဖန့်ဟန်ပင်လျှင် ထိုနတ်ဓား၏ အရှိန်အဝါကြောင့် မခုခံနိုင်သော ခံစားချက်မျိုးကို ရရှိနေတော့သည်။

အခန်း (၁၈၈၆) - ဤကျေးဇူးတရားသည် လူသားမျိုးနွယ်ထံမှ ဖြစ်သည်

ဟင်းလင်းပြင်ထက်ရှိ ထိုနတ်ဓားကြီးအား လူအများက မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ ၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း အောက်သို့ ဆင်းသက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုအခါမှသာ ရင်ထဲတွင် ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားဖိအားများ လွင့်ပါးသွားပြီး လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

"ဒီကောင်လေးကတော့ အဆင့် ၇ တက်တာတောင် ဒီလောက် ဆူဆူညံညံ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တာပဲ။ ကြည့်ရတာ သူ့ရဲ့ ဓားတန်ခိုးစွမ်းအားက အဘိုးကြီးဆီက အမွေအနှစ်ကို တကယ်ပဲ အပြည့်အဝ ရထားတာပဲ"

ဖန့်ချန်းယူသည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေထုကို ခွဲကာ ရောက်ရှိလာသည်။

လူအများက ဝိုင်းဝန်း နှုတ်ဆက်ကြသည်

"ဖန့်ချန်ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ဖန့်ချန်၏ သွေးမျိုးဆက် သန့်စင်မှုမှာ ထင်ရှားလှပြီး သူသည် အမှန်တကယ်ပင် တတိယမျိုးဆက် ဘိုးဘေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ပထမခြေလှမ်းတွင် ရှိသော ဖန့်တိန့်ကဲ့သို့ သူပင်လျှင် ဖန့်ချန်ဘိုးဘေး ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်သည် ဖန့်ချန်းယူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာပြီး သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် မျက်လုံးအစုံမှာ လန်တောက်ချွန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူသည် နေအိမ်တံခါးဝတွင် ရပ်နားနေကတည်းက လန်တောက်ချွန်း ရှိနေသည်ကို သူ သတိထားမိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာ ခဏလောက် စောင့်ရမယ် ထင်ထားတာ၊ မင်း အဆင့်တက်တာနဲ့ အချိန်ကိုက် တိုးသွားမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ အခု အဆင့် ၇ ရောက်သွားပြီပေါ့ "

လန်တောက်ချွန်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ရင်း ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ကဲ... လူစုခွဲကြတော့... လူစုခွဲကြတော့"

ဖန့်ချန်းယူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ယမ်းပြကာ သူ၏ ဝှီးချဲကို တွန်း၍ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဖန့်မျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်များလည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိကြသဖြင့် ပါးနပ်စွာပင် အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

မကြာမီတွင် ကျယ်ပြောလှသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြီးထဲ၌ ဖန့်ချန်၊ ဝမ်ချုံစန်းနှင့် လန်တောက်ချွန်း သုံးဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ဖန့်မျိုးနွယ်သည် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ရှောင်ဖယ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လန်တောက်ချွန်း နားလည်လိုက်သည်။

"လန်အစ်ကို... ဒီကိုလာတာ ဘာများ ကူညီပေးရမလဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"ကျုပ်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုခွဲက သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဟာ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်စဉ် လမ်းခုလတ်မှာ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ရဲ့ တားဆီးမှုကို ခံထားရတယ်။ အခု ချန်းရှ တောင်တန်း မှာ ပိတ်မိနေတယ်။ အကယ်၍ ညှိနှိုင်းလို့ မရရင် တစ်ဖက်က သူတော်စင် ထွက်လာမှာ သေချာတယ်။ ဖန့်အစ်ကိုအနေနဲ့ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေပေးပြီး ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်ကို လမ်းဖွင့်ပေးဖို့ ပြောပေးစေချင်ပါတယ်"

လန်တောက်ချွန်းက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် လက်အုပ်ချီကာ အကူအညီ တောင်းခံလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ကြားဝင်ဖျန်ဖြေခိုင်းတာလား အဆင့် ၇ တစ်ယောက်ကိုလား"

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာထားမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

"ဖန့်အစ်ကို... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မသေးပါနဲ့။ သူတော်စင်တွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ခင်ဗျားဟာ သာမန်အဆင့် ၇ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားဟာ အားနည်းတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေထဲမှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် အောင်မြင်မှု အမြင့်ဆုံး တန်ခိုးရှင်ပဲ။

ကျုပ် သိရသလောက်တော့ မျှော်စင်တိုက်ပွဲ ပြီးကတည်းက လူသားမျိုးနွယ်က သူတော်စင်တွေဟာ အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စု ၁၀၀ ထဲက သူတော်စင်တွေ ကျင်းပတဲ့ ပွဲတော်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဖိတ်ကြားခံနေရပြီ။

ဒီလူသား သူတော်စင်တွေ ဘာကြောင့် ဖိတ်ကြားခံရသလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ကျုပ် ထွေထွေထူးထူး ပြောနေစရာ မလိုဘဲ ဖန့်အစ်ကို နားလည်မှာပါ"

လန်တောက်ချွန်းက ဆက်ပြောသည်

"ဖန့်အစ်ကိုသာ ရှေ့ထွက်ပေးမယ်ဆိုရင် လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို မထိခိုက်စေဘဲ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်က ကြောက်ရွံ့သွားအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ အမျိုးအနွယ်တွေကို လွှတ်ပေးဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိပါတယ်"

"ဖန့်မိသားစုကတော့ ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလုပ်တာကိုလည်း သူတို့ မတားဆီးဘူး။ အားလုံးက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ဝမ်ချုံစန်းက ဘေးမှနေ၍ လျှို့ဝှက်အသံဖြင့် အကြံပေးလိုက်သည်။

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူက ထပ်လောင်းပြောသည်။

"ကျဆုံးနေတဲ့သူကို ထပ်ပြီး နှိပ်စက်တာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူးလို့ ကျုပ် ထင်ပေမဲ့လည်း ကိုယ့်အင်အားနဲ့ကိုယ် ချင့်ချိန်ပြီး လုပ်သင့်တယ်။ ဒီကိစ္စက အနည်းနဲ့အများတော့ သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်၊ အကျိုးရှိမလား၊ အပြစ်ဖြစ်မလား ဆိုတာတော့ အခုထိ မသိရသေးဘူး"

ဖန့်ချန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လန်တောက်ချွန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ လန်တောက်ချွန်းသည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် တည်ငြိမ်အောင် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေရှာသည်။

အကယ်၍ သူ၏ ရှေ့မှောက်က လူသားသာ ငြင်းပယ်လိုက်လျှင် သူသည် မည်သည့်နေရာသို့သွား၍ အကူအညီ တောင်းရမည်ကို မသိတော့ပေ။ သူ၏ အမျိုးအနွယ်များ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်၏ ကျွန်စစ်သည် များအဖြစ် ဘဝဆုံးသွားရမည်ကို သူ မကြည့်ရက်နိုင်ပေ။

"လန်အစ်ကို... အကယ်၍ ကျွန်တော် အခုတစ်ကြိမ် မင်းကို ကူညီခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူးကို မှတ်ထားဖို့ မလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျေးဇူးတရားဟာ လူသားမျိုးနွယ်ဆီက လာတာဆိုတာကိုတော့ မင်း မှတ်ထားရမယ်။ မင်း သဘောတူလား "

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လန်တောက်ချွန်းမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"သဘောတူပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ရဲ့ အအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ဒီကျေးဇူးကို လောလောဆယ် ပြန်ဆပ်နိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း သဘောတူရင် ရပါပြီ။ လမ်းပြပါဦး"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"ကျုပ်လည်း လိုက်ခဲ့မယ်။ ဖန့်မျိုးနွယ်က ပေါ်တင် ထွက်လို့မရဘူးဆိုတော့ ကျုပ်လို အဆင့် ၉ သေးသေးလေးက မင်းနောက်က လိုက်ခဲ့ပေးတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် မျက်လုံးမရှိတဲ့ ကောင်တွေက လျှောက်လုပ်နေဦးမယ်"

ဝမ်ချုံစန်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

လန်တောက်ချွန်းသည် ရင်ထဲမှ အလုံးကြီး ကျသွားကာ မနေနိုင်ဘဲ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ဖန့်အစ်ကို... ဒီကျေးဇူးကို ကျုပ် မှတ်ထားပါပြီ"

"ခုနက ဒီမှာ တိုက်ပွဲတွေ အများကြီး ဖြစ်သွားတယ်လို့ ခံစားရတယ်၊ ဘယ်သူနဲ့ ဘယ်သူ တိုက်နေကြတာလဲ"

ဖန့်ချန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချုံစန်းက နှာခေါင်းကို ပွတ်ရင်း

"လန်အစ်ကိုက တကယ်ကို သန်မာတာပဲ။ ကျုပ် သူ့လက်ထဲမှာ ဆယ်ကြိမ်ကျော်လောက် ဆက်တိုက် ရှုံးသွားတယ်။ အဲဒီနောက် သူက ဖန့်တိန့်နဲ့ တစ်ပွဲ တိုက်လိုက်တာ၊ ရလဒ်ကတော့ အခုလို ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်သွားတာပဲ..."

"ဒါကြောင့်ကိုး..."

လန်တောက်ချွန်း၏ အရှိန်အဝါသည် ယခင်တစ်ခေါက် တွေ့ခဲ့စဉ်ကနှင့် မတူဘဲ ပြောင်းလဲနေသည်ကို ဖန့်ချန် သတိထားမိလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာတင် ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ ပါရမီပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"တကယ်တော့ ကျုပ်က ဖန့်အစ်ကိုနဲ့ အဆင့်တူတဲ့ တစ်နေ့မှာ ဖန့်အစ်ကိုနဲ့ တစ်ပွဲလောက် ယှဉ်တိုက်ချင်မိတယ်။ အဲဒီပွဲကတော့ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းမှာပဲ"

လန်တောက်ချွန်းက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"နောင်တစ်ချိန်မှာ အခွင့်အရေး ရှိမှာပါ၊ အခုတော့ ချန်းရှတောင်တန်းကို အရင်သွားကြစို့"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ချန်းရှတောင်တန်း ။ ဤနေရာသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေလေ့ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ချန်းရှတောင်တန်းအတွင်း၌ ငါးရောင်ခြည်တွင်းထွက်ပစ္စည်း တစ်မျိုး ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုတွင်းထွက်ပစ္စည်းသည် ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်များအတွက် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုးတက်စေပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားကို သွယ်ဝိုက်၍ မြင့်မားစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်များ ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက ချန်းရှတောင်တန်းသည် ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်၏ နယ်မြေ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်လျှင်လည်း နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း ပိုင်ရှင်မဲ့နယ်မြေဟူ၍ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်များ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်လိုလျှင် မျိုးနွယ်စု အသီးသီး၏ နယ်မြေများကို အမြဲတမ်း ဖြတ်ကျော်ကြရမြဲ ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တစ်စုသည် ချန်းရှတောင်တန်းတွင် တားဆီးခြင်း ခံထားရသည်။ လူပေါင်း တစ်သိန်းခန့် ရှိသော လူအုပ်ကြီးမှာ ဟိုးအဝေးအထိ တန်းစီနေပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်များမှအစ လူငယ်လူရွယ်များအထိ ပါဝင်သည်။

အလွန်အိုမင်းပုံရသော နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ရှေ့ဆုံးမှ ရပ်နေပြီး ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထိုနတ်ဘုရား အဘိုးအို၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ရပ်နေကြသူများမှာ ဤနတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်၏ အထူးချွန်ဆုံး လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင်များ ဖြစ်သည့်အတိုင်း မာန်မာနများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ လောကကြီး၏ အပြောင်းအလဲများအပေါ် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ ခိုတွဲနေသည်။

"တုသူတော်စင်တစ်ပိုင်း.. အချိန်တွေ အများကြီး ကြာသွားပြီ။ ခင်ဗျား အကူအညီတောင်းဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင်တွေဟာ တစ်ရာမကဘူး၊ ရှစ်ဆယ်လောက် ရှိနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ အခုထိ ဘာသတင်းမှ ပြန်မလာသေးဘူးဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိမှာပါ..."

ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ယန့်ဟောက်ရန် က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အခုအချိန်မှာ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဟာ အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး။ ကျုပ်တို့ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ခိုလှုံတာကမှ ခင်ဗျားတို့အတွက် မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ယန့်ဟောက်ရန်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်များထဲတွင် မျှော်စင်တိုက်ပွဲ ၌ ပါဝင်ခဲ့သော ပြိုင်ပွဲဝင် အများအပြားကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယန့်ချန်၊ ယန့်မေ့အာ တို့ကဲ့သို့ လူများ ဖြစ်သည်။

"ယန့်ဟောက်ရန်... ငါတို့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဟာ အခုလောလောဆယ် ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နေပေမဲ့၊ တခြား အင်အားကြီး မျိုးနွယ်တွေဆီမှာ ကျွန်စစ်သည်အဖြစ် ခိုလှုံဖို့ ရွေးချယ်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့၊ ငါ့ရဲ့ အမျိုးအနွယ်တွေကတော့ အဲဒီလို မလုပ်ချင်ဘူး။

ငါတို့ နတ်ဘုရားနယ်မြေကနေ ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား။ နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ အရှုပ်အထွေးတွေမှာ မပါဝင်ချင်တော့ဘူး။ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း တစ်ယောက်တောင် မရှိတော့တဲ့အထိ နိမ့်ကျသွားမယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး"

တုသူတော်စင်တစ်ပိုင်း က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး

"မင်းနဲ့ ငါ အရင်က ရင်းနှီးခဲ့ဖူးတာကို ထောက်ထားပြီး လမ်းဖယ်ပေးလို့ မရဘူးလား "

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်များသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားကြသည်။ တုသူတော်စင်တစ်ပိုင်းသာ လက်ဦးမှု ယူလိုက်လျှင် ရှေ့က ယန့်ဟောက်ရန်ကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းနိုင်မှန်း သူတို့ သိကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မလုပ်ရဲကြပေ။ အကြောင်းမှာ တစ်ဖက်တွင် သူတော်စင် ဟူသော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေပြီး၊ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်မှာမူ ယခုအခါ ပြေးလွှားနေရသော မျိုးနွယ်စု ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတော်စင် မရှိတော့သဖြင့် ဟင်းလင်ပြင် အဆင်ြမြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ အကာအကွယ်ကိုလည်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရလေပြီ။

"တကယ်တော့..."

ယန့်ဟောက်ရန်၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသည်။

"ကျုပ်ကလည်း အရင်က ခင်ဗျားနဲ့ ခင်ခဲ့တာကို မထောက်ထားဘဲ မနေပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အထက်က အမိန့်ရှိနေတော့ ကျုပ်လည်း နာခံရုံပဲ ရှိတာပေါ့။ ဒါမှမဟုတ်... ခင်ဗျားတို့ထဲက လန်ယွီအာ ကို ဒီမှာ ထားခဲ့ပြီး ကျုပ်မျိုးနွယ်စုက လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ကျုပ်လည်း မျက်နှာအပျက်ခံပြီး ခင်ဗျားတို့ကို လမ်းဖွင့်ပေးပါ့မယ်။ ဘယ်လိုလဲ "

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်များသည် ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်သွားကြပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် သေးသွယ်လှပသော နတ်ဘုရား အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ဦးထံသို့ အမှတ်မထင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအမျိုးသမီးငယ်လေးမှာ မျှော်စင်တိုက်ပွဲ၏ နဂါးသူတော်စင်မြို့တော် အဆင့် ၉ နံပါတ်တစ် လန်တောက်ချွန်း ၏ ညီမအရင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြံစည်နေခြင်းမှာ ထင်ရှားလှပေတော့သည်။