ညှို့ငင်ဖမ်းစားနိုင်သော မီးရေကန်….

လီလင်းကျင်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လီလော့၏ နှလုံးသား တစ်ချက်ခုန်ရပ်သွားသည်။

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ၊ သူသည် သန္ဓေသား သစ်သီးတစ်လုံးကို ရယူရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းကို ရရှိနိုင်ရန်အတွက်သာ ဝိညာဉ်စား အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးနှင့် ဤမျှကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သစ်သီးမပါဘဲ ပြန်သွားမည်ဆိုလျှင်၊ တာဝန် ကျရှုံးသွားရုံသာမက၊ ပိုအရေးကြီးသည်မှာ နွားကြီးသိုးကြီးပေါင်ပေါင်၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သုံးရောင်ခြယ် ဖန်သားနတ်ဆိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေးအတွက်ဆိုလျှင်တော့ လီလော့အနေဖြင့် ဘယ်ကစရမည်ကို လုံးဝ မသိသေးပေ! သို့သော်လည်း၊ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးနှင့် ပတ်သက်၍ လီလင်းကျင်း သူ့ကို ပြောခဲ့သည့်စကားသာ မှန်ကန်ပါက၊ တစ်ကြိမ်လောက် စမ်းကြည့်သင့်သည်။

ဒါပေမယ့်... သူမကို ယုံကြည်လို့ ရနိုင်ပါ့မလား?

လီလင်းကျင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း တွေဝေနေခဲ့သည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်း စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ပြတ်သားစွာ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သန္ဓေသား သစ်သီးနှင့် သုံးရောင်ခြယ် ဖန်သားနတ်ဆိုးအဆင့် နှစ်ခုစလုံးက မရှိမဖြစ် အရေးကြီးသည်။ သူ့အရှေ့ရှိ လီလင်းကျင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ သူမသည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု သိပ်မရှိနိုင်တော့ပေ။ သူမ၏စကားများကို တကယ်ယုံကြည်ရသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံကြည်ရသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ပေ။

လမ်းတစ်ဝက်တွင် တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့လျှင်တောင်၊ အန္တရာယ်ကင်းစွာ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု လီလော့ ယုံကြည်မှု ရှိနေဆဲပင်။

"ငါ့ရဲ့ အဖော်တွေကို ခေါ်သွားလို့ရမလား?"

ပိုမို စိတ်ချသေချာစေရန် လီလော့က မေးလိုက်သည်။

လီဖုန်းယီနှင့် ကျန်သူများပါ လိုက်လာနိုင်မည်ဆိုလျှင် ပို၍ အန္တရာယ်ကင်းပေလိမ့်မည်။

"သူတို့က အစောပိုင်းတုန်းက ဝိညာဉ်စား အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးရဲ့ ယိုယွင်းပျက်စီးစေမှုဒဏ်ကို ခံထားရပြီး အခုထိ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတုန်းပဲ… မင်း သူတို့ကို စောင့်နေမယ်ဆိုရင်၊ သူတို့ အသိစိတ် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိဖို့ ရက်အနည်းငယ် ထပ်ကြာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

"ဒါပေမယ့်၊ ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဖို့ ငါ အကြံမပြုချင်ဘူး။"

"ဘာလို့လဲ?"

သူမ၏စကားများက သူ့ရဲ့ သတိထားစောင့်ကြည့်မှုကို သဘာဝကျကျ မြင့်တက်လာစေမည်ကို လီလင်းကျင်းလည်း နားလည်ထားသည်။ သူမက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ….

"ဝိညာဉ်စား အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးဆီက ငါရခဲ့တဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ကြည့်ရရင် ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပြဿနာတချို့ ရှိနေတယ်…အသေးစိတ်ကိုတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေအရ ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးလို့ ငါ ခံစားရတယ်။"

"မင်းကို ယုံသင့်မယုံသင့် ငါမသိပေမယ့် အရာအားလုံးကို မင်းကပဲ ဆုံးဖြတ်နေတယ်ပေါ့?"

သူမ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် လီလော့က မသေချာမရေရာမှု အနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စား အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးမှလွဲ၍ အခြား ဘာရှုပ်ထွေးမှုတွေ ရှိနေသေးတာလဲ?

သို့သော်လည်း၊ သူသည် ပြတ်သားသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်ပြီးနောက် ….

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းကို ငါ ယုံလိုက်မယ်…လမ်းပြပါ…"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူက ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို လေထဲသို့ ပစ်မြှောက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး ၎င်း၏ပတ်လည်တွင် မှေးမှိန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပနေသည်။ ထိုကျောက်စိမ်းပြားနှင့်အတူ သူ မရှိခိုက် လီဖုန်းယီနှင့် ကျန်သူများ သတိပြန်လည်လာခဲ့ပါက သိရှိစေရန် စာအချို့ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ အခြေအနေကို နားလည်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် စိတ်ပူနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

လီလင်းကျင်းက သူ ပြီးစီးသည်အထိ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းပေးပြီးနောက်၊ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ရွေ့လျားသွားလေသည်။

အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ လီလော့ကလည်း ပဲ့တင်သံစွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ထိုအခါ ခြေထောက်အောက်တွင် လျှပ်စီးရောင်ခြည်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့်၊ သူတို့နှစ်ဦး ကြက်သွေးရောင်မီးတောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ဧရာမ မီးတောင်ကြီးတစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိရန် သူတို့အတွက် အချိန်လေးနာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ဝင်ပေါက်တစ်ဝိုက်တွင် မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံအများအပြား လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။ ယင်းကို မြင်သောအခါ၊ လီလင်းကျင်းက သူမ၏ အငွေ့အသက်ကို ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အရာတစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည့်နှယ် မျောက်များအားလုံး အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ထို့နောက်၊ သူတို့နှစ်ဦးသား မီးတောင်၏ ထိပ်ပိုင်းသို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိသွားနိုင်ခဲ့သည်။ လီလော့က မီးတောင်၏ အပေါက်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ၊အတွင်း၌ ဆူပွက်နေသော အလွန်ပူပြင်းသည့် ချော်ရည်ပူများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘေးဘက်နံရံတစ်ခုတွင် မီးတောက်သစ်ပင်တစ်ပင် ပေါက်ရောက်နေသည်။ ထိုသစ်ပင်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် မှေးမှိန်သော အနီရောင် သစ်သီးနှစ်လုံး ရှိနေသည်။

သစ်သီးများသည် နို့စို့အရွယ်ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး လူတစ်ယောက်၏ လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစားရှိသည်။ အချိန်တိုင်း ၎င်းတို့ထံမှ မီးတောက်များ တုန်ခါထွက်ပေါ်နေသည်မှာ တကယ်ကို ထူးခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ လီလော့၏ တာဝန် ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော သန္ဓေသား သစ်သီးများပင်ဖြစ်သည်။

အောက်ဘက်ရှိ ချော်ရည်ပူများသည် အဆက်မပြတ် ဆူပွက်နေပြီး၊ ရံဖန်ရံခါ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သစ်သီးများကို ချော်ရည်ပူများ ရိုက်ခတ်သွားသောအခါ၊ သစ်သီးများ၏ အနီရောင်သည် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

ဤသည်က သန္ဓေသားသစ်သီးများ ရင့်မှည့်လာသည့် နည်းလမ်းဖြစ်ပုံရသည်။ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်၊ ချော်ရည်ပူများက ၎င်းတို့ကို အပြည့်အဝ ရင့်မှည့်လာသည်အထိ သန့်စင်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူ့အရှေ့ရှိ သစ်သီးနှစ်လုံးသည် အပြည့်အဝ ရင့်မှည့်လာရန် အချိန်များစွာ လိုအပ်နေသေးသည်။ ထို့အပြင် အရည်အသွေးမြင့်မားပုံ မပေါ်ပေ။

လီလော့မှာ ဤအရာကြောင့် စိတ်ပျက်သွားသည်။ထို့ကြောင့် အနက်ရောင်အလင်းတန်း လီလင်းကျင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းပြောနေတဲ့ အရာက ဘယ်မှာလဲ?"

သူမက မီးတောင်အတွင်းရှိ ချော်ရည်ပူများဆီသို့ အချက်ပြလိုက်တော့ ယင်းကို သတိပြုမိသောအခါ လီလော့၏မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အဲဒါက မီးတောင်ရဲ့ အောက်ခြေထဲမှာလား? ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဝင်ရမှာလဲ? ဒါက သာမန် ချော်ရည်ပူမှ မဟုတ်တာ"

သန္ဓေသား သစ်သီးကဲ့သို့ ရတနာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသော ချော်ရည်ပူသည် ပြင်ပကမ္ဘာရှိ သာမန် ချော်ရည်ပူများနှင့် ကွာခြားသည်။ ၎င်း၏ အပူချိန်နှင့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ များစွာပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

"ချော်ရည်ပူထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ဖို့ မလိုပါဘူး" ဟု ဆိုကာလီလင်းကျင်းက ပေါ့ပါးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူမက အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် မီးတောင်ပတ်လည်ရှိ ထူထပ်သောတောအုပ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင်၊ ဧရာမ မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင် တောအုပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

စွမ်းအင်အတက်အကျများကို ခန့်မှန်းရလျှင်၊ ဤမီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံသည် ကောင်းကင်ပဲ့တင်သံအဆင့်ရှိ လူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဤဒေသရှိ မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံများကြားတွင် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပင်။ သို့သော်လည်း၊ လက်ရှိတွင် ဝိညာဉ်စား အစစ်အမှန်နတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ရှိနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျက်သုန်းခြင်းစွမ်းအား အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် လီလင်းကျင်း၏ ရှေ့တွင် ၎င်းသည် အကြောက်တရားကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

သူမက ဘာစကားမှ မပြောဘဲ မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပျက်သုန်းခြင်းစွမ်းအင်များကို ဆက်လက်ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ကာ ၎င်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို ကြီးမားလှသော အကြောက်တရားဖြင့် ချိုးနှိမ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင်၊ မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံမှာ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စိတ်လွတ်သွားပုံပေါ်သည်။ ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ လီလင်းကျင်းက မျောက်ဝံကို မီးတောင်ထဲသို့ တည့်တည့် ပစ်ချလိုက်သည်။

မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံသည် မီးတောင်ထဲသို့ ကျသွားသော်လည်း၊ ချော်ရည်ပူထဲသို့ ကျမသွားပေ။ ၎င်းသည် မီးတောင်၏ နံရံများတစ်ဝိုက်တွင် ကျဆင်းသွားပြီး အပြင်သို့ ပြန်တက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကာ၊ အကြောက်တရားကြောင့် ရူးသွပ်သွားသည့်အလား အရိုင်းအစိုင်းဆန်စွာ ကုတ်ခြစ်ကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

လီလော့မှာ ဤအရာကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

လီလင်းကျင်းက ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ?

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ မကြာမီ အဖြေပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံက မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေစဉ်၊ ၎င်းသည် ကျောက်တုံးများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ထိုအခါ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံလည်း ၎င်းထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"သူ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့" လီလင်းကျင်းက အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျံသန်းသွားရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

လီလော့၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးအတွက် လမ်းပြရန် မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံတစ်ကောင် လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက မျှော်လင့်ထားမည်နည်း?

ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

အက်ကွဲကြောင်းမှာ အတော်လေး ကျဉ်းမြောင်းသော်လည်း၊ လူတစ်ယောက် ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ရန် လုံလောက်သော အရွယ်အစား ရှိသေးသည်။ အတွင်းပိုင်းရှိ လေထုက သူတို့ကို ငရဲပြည်တွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ လီလော့နှင့် လီလင်းကျင်းတို့က ကြောက်လန့်နေသော မီးဝိညာဉ် မျောက်ဝံနောက်သို့ အဝေးမှ လိုက်ပါသွားကြပြီး၊ မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပွင့်လင်းသွားသည်။

လီလော့က မတ်မတ်ရပ်ကာ သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသောအရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏အရှေ့တွင် ပူပြင်းပြီး အထက်သို့ တက်နေသော လေထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကျယ်ဝန်းသော နေရာလွတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ထိုနေရာတွင် မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲနေသော ကျောက်တုံးများ အပုံလိုက်ရှိနေပြီး အလယ်တွင် အပေါက်တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအပေါက်မှာ အနီရင့်ရောင် အရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ၊ ၎င်းကို မီးတောက်နီရေကန်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်။

ရေကန်ကို လီလော့ စိုက်ကြည့်နေစဉ်၊ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိုဧရိယာအတွင်းရှိ လောကသဘာဝ စွမ်းအင်အားလုံးက ရေကန်ထဲသို့ စီးဝင်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင်၊ ရေကန်ထဲရှိ အရည်မှာ ထူးခြားစွာ အထူးအဆန်းဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် ရေနှင့်တူသော်လည်း၊ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်ဘောလုံးများ စုဝေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ရေလား၊ မီးလား ဆိုသည်ကို ခွဲခြားပြောရန် ခက်ခဲလှသည်။

လီလော့သည် ထို ညှို့ငင်ဖမ်းစားနိုင်သော မီးရေကန်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် အာရုံ ပြောင်းသွားပြီး ရေကန်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသော ရွှေရောင် သစ်သီးနှစ်လုံးကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သစ်သီးများသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော သန္ဓေသားသစ်သီးများနှင့် တူပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများနှင့် နှာခေါင်းများမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လီလော့က လောင်ကျွမ်းနေသော လေကို ဖွဖွလေး ရှူသွင်းလိုက်ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်လျှံလာသည်။

အဲဒါတွေက သူ ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့ သန္ဓေသား သစ်သီးတွေပဲ!

ရွှေရောင်တောက်ပမှုနှင့် မျက်လုံး၊ နှာခေါင်းများမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်နေမှုတို့နှင့်အတူ၊ ဤသစ်သီးများသည် အမြင့်ဆုံး အရည်အသွေးရှိသော အရာများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ အစောပိုင်းက တွေ့ခဲ့ရသော မမှည့်သေးသည့် သစ်သီးနှစ်လုံးထက် များစွာ သာလွန်သည်။

လီလင်းကျင်းက သူ့ကို လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဒီနေရာမှာ ပိုကောင်းတဲ့ မြင့်မြတ်သော နို့စို့အရွယ် သစ်သီးတွေကို တကယ်ပဲ ရှာတွေ့နိုင်တာပဲ!

အဲဒီလိုဆိုရင်၊ သူမ ပြောနေတဲ့ သုံးရောင်ခြယ် ဖန်သားနတ်ဆိုးအဆင့်အတွက် အခွင့်အရေးဆိုတာက...ဒီမီးရေကန်ကြောင့်များ ဖြစ်နိုင်မလား?