ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းခြင်း

လီလော့တို့တတွေ နေရာကူးပြောင်းရေးစင်မြင့်ဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ အမှောင်နယ်မြေ းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ပြင်ပကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ရစ်ခွေနေသော တိမ်တိုက်များကို စိုက်ကြည့်ကာ သက်သောင့်သက်သာရှိသော အပြာရောင် ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်၊ စိတ်ဓာတ်ကျဖွယ်လေထု သို့မဟုတ် အဆုံးမရှိသော တီးတိုးပြောသံများ မပါဝင်သည့် လေပြေလေညင်း၏ သာယာသော ထိတွေ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ငြိမ်းချမ်းမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဖိစီးမှုများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့တွေ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အမှောင်နယ်မြေသို့ စူးစမ်းလေ့လာရေးခရီးစဉ်သည် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အစစ်အမှန်နတ်ဆိုး အရေအတွက်ကိုပင် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရေတွက်၍ မရနိုင်ပေ။ သူတို့သည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အထိအခိုက်မရှိ ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ကြောင်းပြန်တွေးကြည့်ပါက နှလုံးသားမှာ အကြောက်တရားဖြင့် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ပေါင်းစည်းစွမ်းအင်တွင် အားနည်းချက်အချို့ ရှိသော်လည်း၊ ဤသည်ကသာ အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးများကို ရင်ဆိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသာမရှိခဲ့ပါက၊ သူတို့အားလုံး အစစ်အမှန်နတ်ဆိုး တစ်ကောင်တည်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။

"ပေါင်းစည်းစွမ်းအင်ရဲ့ အကာအကွယ်မရှိဘဲ အမှောင်နယ်မြေထဲကို မဝင်ရဲတော့ဘူး ထင်တယ်" ဟု ကျောက်ယန်ဇီက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

လီရှီ၊ မုဘီနှင့် ကျန်သူများမှာလည်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြသည်။ အမှောင်နယ်မြေအတွင်းတွင် သူတို့၏ မြေနတ်ဆိုးအဆင့်စွမ်းအားမှာ လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။ သူတို့သာ တစ်ကိုယ်တည်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါက၊ အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးကို မဆိုထားနှင့်၊ သာမန် ကောင်းကင်ဘေးအန္တရာယ်အဆင့် ကမ္ဘာခြားသက်ရှိတစ်ကောင်ကပင် သူတို့အားလုံးကို သုတ်သင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤနေရာသည် သူတို့အတွက် အန္တရာယ်များလွန်းလှပုံရသည်။

လီဖုန်းယီ၊ လီကျင်းထောင်နှင့် ကျန်သူများကလည်း သူတို့၏ တံခွန်အဖွဲ့သားများ အတော်လေး ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့်၊ လီဖုန်းနှင့် ကျန်သူများ စောင့်ဆိုင်းနေသော အလုံပိတ် ဝင်ပေါက်သို့ မထွက်ခွာမီ သူတို့ကို အနားယူရန်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို ပြန်လည်ထိန်းညှိရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

"တံခွန်ကိုင် လေးယောက်၊ ပြန်ရောက်လာကြပြီပဲ…" လီဖုန်းက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူတို့အားလုံး အထိအခိုက်မရှိ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါမှသာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူတို့လေးယောက်ထဲမှ သုံးယောက်မှာ ကလန်ခေါင်းဆောင်၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်များဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော ရပ်တည်မှုများ ရှိကြသည်။ သူ့ပိုင်နက် မြို့တော်တွငိ ထိုသုံးယောက် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သူသည် မြို့တော်ဝန်ရာထူးကို သေချာပေါက် ဆုံးရှုံးရပေမည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျောက်ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကလန်က လူတွေ ရိုက်နှက်ခံထားရတဲ့ ဝက်တွေလို ထွက်သွားတာကို ငါတို့ တွေ့လိုက်တယ်…ကျောက်ကျင်းယွီက လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီး သနားစရာကောင်းနေတယ်… အဲဒါက ငါ့ကို အတော်လေးပူပန်စေခဲ့တယ်… မင်းတို့တွေ ဘယ်လို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုးထဲ ကျရောက်သွားလဲ ဆိုတာကိုပဲ တွေးနေမိတယ်… နောက်တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အတွင်း မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ထွက်မလာခဲ့ရင်၊ ငါတို့ မင်းတို့ကို ရှာဖို့ လူတွေ လွှတ်တော့မလို့ပဲ…"

ဤနေရာအရောက်တွင် လီဖုန်းက မျက်နှာမဲ့လိုက်သည်။

ဤတံခွန်ကိုင် တစ်ဦးချင်းစီသည် ပထမအဆင့် မြို့စားတစ်ယောက်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းမရှိပါက၊ သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက သူတို့ကို ရှာဖွေရန် လူများ စေလွှတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သာ အမှောင်နယ်မြေကို အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုသရွေ့၊ သူတို့ကို တကယ်တမ်း ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အစစ်အမှန်နတ်ဆိုး ကမ္ဘာခြားသက်ရှိ အနည်းငယ်သာ ရှိသင့်သည်။

"အင်း၊ ကျွန်တော်တို့ ပြဿနာတချို့တော့ ကြုံခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်.." ဟု လီလော့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

လီဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး…

"အခု မင်းတို့ အမှောင်နယ်မြေကနေ ထွက်လာပြီဆိုတော့၊ မင်းတို့ဆီမှာ ကပ်ပါလာတဲ့ ပျက်စီးယိုယွင်းတဲ့အရာတွေကို သန့်စင်ဖို့ စလုပ်သင့်တယ်…”

သူ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့ အနောက်ဘက်ဒေသမှ မြို့စားတစ်ယောက်က ငွေရောင်မှန်တစ်ချပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ထိုမှန်ထဲကနေ အလံတော်လေးခုကို လွှမ်းခြုံသွားစေသော သန့်စင်သည့် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း၊ လီလော့က သန့်စင်သည့် အလင်းတန်းများကို ရှောင်လွှဲရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ လီဖုန်း၏ သံသယဖြစ်နေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ၊ သူက လီဖုန်းကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။

"မြို့တော်ဝန် လီဖုန်း၊ အမှောင်နယ်မြေထဲမှာ ဘယ်သူ့ကို တွေ့ခဲ့လဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့ရမလား"

လီဖုန်းက သံသယဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဝမ်းကွဲအစ်မ လီလင်းကျင်းကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်…”

"ဒါ… ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? သူ့က ဝိညာဉ် ထိခိုက်ထားပြီး ဇဝေဇဝါ အခြေအနေနဲ့ အားနည်းနေတာလေ… စံအိမ်ဟောင်းထဲကနေတောင် ထွက်ဖို့ ခက်ခဲနေတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် အမှောင်နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေနိုင်မှာလဲ"

"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ဝက်ကို မျိုချသွားတဲ့ ပဟေဠိဆန်တဲ့ ဝိညာဉ်စား အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးကို ခင်ဗျား မှတ်မိမှာပေါ့..ဟုတ်တယ်မလား..”

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ လီဖုန်း၏ အမူအရာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားသွားပြီး အုံ့မှိုင်းသော အသံဖြင့်…

"လင်းကျင်းက အဲဒီအကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်…ဒါပေမယ့် ချိတ်ပိတ်ထားတာကို ဖြေလျှော့လိုက်တဲ့အခါ.. အဲဒီကမ္ဘာခြားသက်ရှိကို သုတ်သင်ဖို့ အမှောင်နယ်မြေထဲကို ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ငါတို့ စေလွှတ်ခဲ့ပေမယ့် အရိပ်အယောင်ကိုတောင် ငါတို့ တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး.. ဒါ့အပြင်…အခြားဘယ်သူကမှလည်း ဒီသတ္တဝါနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး…ဒါကြောင့်၊ အဲဒီလိုအရာ ရှိတယ်ဆိုတာကိုတောင် ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး…အတိတ်ကဆိုရင်၊ ဒီပဟေဠိဆန်တဲ့ အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးဆိုတာ သူ့ကို ကူးစက်ခဲ့တဲ့ ပျက်သုန်းခြင်းစွမ်းအားရဲ့ ရလဒ်အနေနဲ့ လင်းကျင်း စိတ်ကူးယဉ်ဖန်တီးထားတဲ့ အရာတစ်ခုလို့တောင် ငါ ထင်ခဲ့ဖူးတယ်…"

ဤနေရာအရောက်တွင်၊ သူက လီလော့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အမူအရာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားသည်။

"တံခွန်ကိုင်က အဲဒါကို တွေ့ခဲ့တာများလား..”

လီလော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့ထံတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဆက်လက် ရှင်းပြလေတော့သည်။

လီလင်းကျင်းသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်တစ်ဝက်ကို ကျောက်စိမ်းအဆင်တန်ဆာထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး အသက်ရှင်သန်ခွင့် ရရန်အတွက် အစစ်အမှန်နတ်ဆိုး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်လှုပ်ရှားခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် လက်ရှိရလဒ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း လီဖုန်း ကြားသောအခါ၊ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော လုံးဝ အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ.. လင်းကျင်းက အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ရနိုင်မှာလဲ..”

"ဝိညာဉ်စား အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးက ကျွန်တော်နဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေခဲ့ပြီ… ဝမ်းကွဲအစ်မ လင်းကျင်းက အခွင့်ကောင်းမှာ ဝင်တိုက်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒနဲ့ ဇွဲလုံ့လက ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ကူးထက် အများကြီး သာလွန်တယ်..သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ဝက်ကို အစစ်အမှန်နတ်ဆိုး ကမ္ဘာခြားသက်ရှိက အဆက်မပြတ် တိုက်စားနေပေမယ့်လည်း ရှင်းလင်းတဲ့ အသိစိတ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာက တချို့သော မြို့စားတွေတောင် မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ"

ထို့နောက် လီလော့က လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ပုလဲတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ပြင်းထန်သော ပျက်သုန်းခြင်းအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"လင်းကျင်း…”

ရင်းနှီးသော မျက်နှာအသွင်အပြင်ကို မှတ်မိသွားသောအခါ လီဖုန်း အသက်ရှူမှားသွားသည်။

လီလော့က အဆိုပါပစ္စည်းကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး…

"ဝမ်းကွဲအစ်မ လင်းကျင်း ပြောတဒ့အတိုင်းဆို ဒီပစ္စည်းကို သူြရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနား ယူလာသရွေ့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်…အဲဒီအချိန်ကျရင်၊ သူ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ အလားအလာတွေလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်..”

လီဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပျော်ရွှင်မှုရော ဝမ်းနည်းမှုကိုပါ တပြိုင်နက်တည်းခံစားရနေသည်။

လီလင်းကျင်းသည် အနှစ်တစ်ရာတွင် တစ်ခါသာ တွေ့ရခဲသော ထူးခြားသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်နိုင်မည်ဆိုပါက၊ ၎င်းသည် အနောက်ဘက်ဒေသ လီမိသားစုအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော သတင်းဖြစ်ပေမည်။ သို့သော်လည်း၊ သူမသည် အစစ်အမှန်နတ်ဆိုး ကမ္ဘာခြားသက်ရှိ၏ နှိပ်စက်မှုကို အလွန်ကြာမြင့်စွာ ခံစားခဲ့ရပြီး ပျက်သုန်းခြင်းစွမ်းအားကို ခံထားရနိုင်ခြေ ရှိသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူမသည် လူသားလား၊ ကမ္ဘာခြားသက်ရှိလား ဆိုသည်ကို မည်သူကမျှ အာမမခံနိုင်ပေ...

"ဒီအကြောင်းကို ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဝမ်းကွဲအစ်မ လီလင်းကျင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတာကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ ခင်ဗျားကို လိုချင်လို့ပါ… ဒါပြီးသွားရင်၊ ရလဒ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်နဲ့ သူမကို နဂါးစွယ်တောင်တန်းဆီ လိုက်ပို့ပေးပြီး လေးစားရပါသော အကြီးအကဲရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူရမယ်" ဟု လီလော့က ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထိုအခါ လီဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး… "ငါ နားလည်ပါတယ်.."ဟုဆိုလေသည်။

လီလော့ သူ့ကို လိုက်ပါလာစေချင်သည်မှာ၊ သူသည် လီလင်းကျင်းကို စောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး ရှုပ်ထွေးမှု တစ်စုံတစ်ရာ မပေါ်ပေါက်စေရန် သေချာစေရန်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ အရင် သွားကြစို့" ဟု သန့်စင်မှု ခံယူနေသော တံခွန်အဖွဲ့သားများကို လှမ်းကြည့်ရင်း လီဖုန်းက အကြံပြုလိုက်သည်။

လီလော့က စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ပုလဲကို ကိုင်ဆောင်ထားရခြင်းက တကယ်ကို ကြီးမားသော တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ထားရသလို ခံစားရသဖြင့် ဤပြဿနာကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းချင်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အခြားသော တံခွန်ကိုင်များကို အနောက်ဘက်မြို့တော်တွင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့မည်ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးရန် လှည့်လိုက်သည်။ အခြားသူများက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်သော်လည်း၊ သူတို့က ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ လီဖုန်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အနောက်ဘက်မြို့တော်ဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

နေ့ဝက်ခန့် အကြာတွင်….

သူတို့နှစ်ဦး မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး စံအိမ်ဟောင်းဆီသို့ မရပ်မနား တည့်တည့် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း လင်းကျင်း ဘယ်လိုနေလဲ…”

လီဖုန်းက အသက်ကြီးသော အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦးကို မေးလိုက်ခြင်းပင်။

"သခင်ကြီး…သခင်မလေး လင်းကျင်းက သခင်ကြီးတို့ ထွက်သွားတဲ့ နောက်ရက်မှာ သတိမေ့မြောသွားပြီး အခုထိ မနိုးလာသေးပါဘူး" ဟု အိမ်တော်ထိန်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြန်ဖြေသည်။

လီလော့၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။ လီဖုန်းသည် သူနှင့်အတူ အမှောင်နယ်မြေသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ သတိမေ့မြောရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကျောက်စိမ်းအဆင်တန်ဆာထဲတွင် သူမ၏ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်တစ်ဝက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရမည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါ အခွံလွတ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး သဘာဝကျကျ သတိမေ့မြောသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

လီဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လီလော့ကို သူမ၏ အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်သွားသည်။

အတွင်းတွင် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် သက်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေသည်။ လီဖုန်းက လူတိုင်းကို အလျင်အမြန် မောင်းထုတ်လိုက်ပြီး၊ လီလော့က ကုတင်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ လီလင်းကျင်းက ကုတင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေပြီး၊ သူမ၏ လှပသော အသားအရေမှာ ဖြူရော်နေကာ သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ အလွန်တိုးညှင်းလွန်းသဖြင့် သတိပြုမိရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

လီလင်းကျင်းသည် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ရန်အတွက် သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထုတ်ရန် ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ သူမလုပ်ခဲ့သောအရာသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များပြီး၊ သူတို့သာ အချိန်ကြာလွန်းပါက၊ သူမ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် အချင်းချင်း လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ယိုယွင်းလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူမ ပြုလုပ်ခဲ့သော ရွေးချယ်မှုသည် ကြီးမားလှသော လောင်းကြေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့ပါက၊ သူမ ပြန်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤယုံကြည်ချက်က လီလော့ကိုပင် သူမအပေါ် လေးစားမှုတစ်ခု ခံစားရစေသည်။

အတွေးတစ်ခုနှင့်အတူ လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ပုလဲတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။ ပုလဲလုံးပေါ်လာသည်နှင့် အခန်းတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားသလို ဖြစ်သွားပြီး လေထုမှာ အေးစိမ့်သွားသည်။

လီဖုန်း၏ အမူအရာမှာ အလွန်အင်မတန် လေးနက်နေသည်။ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မြို့စားရဲတိုက်များပေါ်လာကာ ဖိနှိပ်နိုင်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်နှင့် စွမ်းအင်များက အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မည်သည့် ပျက်သုန်းခြင်းစွမ်းအားများမှ လွတ်မြောက်မသွားစေရန် တားဆီးထားလိုက်သည်။

လီလော့က ခေါင်းငုံ့ကာ အနက်ရောင်ပုလဲကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရင်းနှီးသော ဖြူဖျော့သည့် မျက်နှာတစ်ခုက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

"အစ်မ လင်းကျင်း… အခု ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ဝင်လို့ရပြီ…"

လီလော့၏ ညင်သာသော အသံကို ကြားသောအခါ၊ ပုလဲအတွင်းရှိ မျက်နှာသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အိပ်ပျော်နေသော မိန်းကလေး၏ နဖူးထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ် အနက်ရောင်ပုလဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်၊ အဆုံးမရှိသော ပျက်သုန်းခြင်းစွမ်းအားများထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထူးဆန်းသော တီးတိုးပြောသံကိုပင် အခန်းထဲတွင် ကြားလိုက်ရသည်။ ဤအချိန်တွင် ပျက်သုန်းခြင်းစွမ်းအားများကလည်း အသိဉာဏ်အချို့ ရရှိသွားပုံရပြီး ပုလဲထဲမှ ပစ်ထွက်လာကာ လီလင်းကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။

"ညစ်ညမ်းတဲ့ သတ္တဝါ!"

လီဖုန်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော ပဲ့တင်သံစွမ်းအင်များက အလင်းဘီးများစွာကို ဖန်တီးကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ လီဖုန်း၏ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားအားထုတ်မှုများရှိနေလင့်ကစား၊ အနက်ရောင်အလင်းတန်းက ကာကွယ်မှုကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်သွားပြီး လီလင်းကျင်း၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။

ရုတ်တရက်ဆန်သော ဖြစ်ရပ်များက သူတို့နှစ်ဦးကို အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။