အခန်း (၃၈၅)
Vol. 39 Ch. 385
အခန်း (၃၈၅) နတ်ဆိုးနဂါးနှလုံးသား
“အစ်မကြီး... ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်”
ပိုင်ကျင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ချန်ကျင်းကျင်းကို ခပ်ပါးပါးလေး ပြုံးပြလိုက်၏။
“ကောင်းပြီလေ”
ချန်ကျင်းကျင်း လိုလိုလားလားပင် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။
ပိုင်ကျင်းသည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ အမှောင်ထုကို လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။
“နဂါးဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် စောစောက နင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေတာ ငါသိတယ်။ အခု ငါ့ဆရာရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားသိုင်းကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး ပြရတာပေါ့”
“…”
နတ်ဆိုးဘုရင်များ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် မဟာပဏ္ဍိတမိုးမြေ၏ ပုံရိပ်ကိုပင် လိုက်လံရှာဖွေနေကြတော့၏။
အမှောင်ထုထဲတွင် နတ်ဆိုးနဂါးဝိညာဉ်မှာ စောစောက ဓားချက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ထိုတိုက်ကွက်မှာ သူ လက်ရှိ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အဆင့်ထက် လုံးဝကို ကျော်လွန်နေပါ၏။
ကံကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူက သူပုန်းအောင်းနေသည့်နေရာကို မသိခြင်းပင်။ ရှာမတွေ့သရွေ့ ထိုဓားချက်မှာ သူ့အား အန္တရာယ်မပြုနိုင်ပေ။
‘ဒီမိန်းကလေးရဲ့ ဓားကျောက်စိမ်းကုန်သွားတာနဲ့ သူတို့အားလုံး သေတွင်းထဲ ရောက်ပြီသာမှတ်’
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သန်းက ရှုံးနိမ့်မှုက သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ အနိုင်အရှုံးကို တပ်အပ်မပြောနိုင်ကြောင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူက ပညာရှိစွာ ငြိမ်သက်နေပြီး မိမိတည်နေရာကို မရိပ်မိအောင် သတိထားနေလိုက်သည်။
ပိုင်ကျင်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူမလက်ထဲရှိ ဓားကျောက်စိမ်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး အမှောင်ထုဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဆရာ... ဒီအမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်ဖို့ တပည့်ကို ခွန်အား ခဏလောက် ငှားပေးပါ”
“ချွင်”
ဓားသံတစ်ချက် ဟိန်းထွက်သွားသည်။
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး အသံအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။
ထိုဓားချီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်ကြောင့် နတ်ဆိုးဘုရင်များ အားလုံး ကျောက်ရုပ်ပမာ တောင့်ခဲကုန်ကြသည်။
သူတို့ကြားတွင် ချင်ကျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး ပါလာသည်မှာ တကယ့်ကို ကံကောင်းလှသည်ဟု နတ်ဆိုးဘုရင်များ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤတိုက်ကွက်မှာ သူတို့ဆီ ဦးတည်လာပေလိမ့်မည်။
ဓားချက်သည် အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်သွားရုံသာမက နတ်ဆိုးနဂါးဝိညာဉ် ဖန်တီးထားသော အမှောင်ထု နယ်ပယ်ကိုပါ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်၏။
၎င်းသည် ပုန်းအောင်းနေသော နတ်ဆိုးနဂါးဝိညာဉ်ကို တိကျမှန်ကန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။
“မလုပ်နဲ့”
နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ခန်းမတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့၏။
မျက်နှာကျက်မှ ကျောက်တုံးများ ပြုတ်ကျလာသည်။ ခန်းမကြီးမှာ ယိမ်းထိုးနေပြီး ပြိုကျတော့မည့်အတိုင်းပင်။
နတ်ဆိုးဘုရင်များထဲတွင် ကျင့်ကြံမှုအမြင့်ဆုံးဖြစ်သော သမာဓိမီးမြေခွေးမှာ ကျောက်တုံးတစ်တုံး သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ကျလာသည်နှင့် ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူက ကျင့်ကြံသူများကို ကာကွယ်ရန် နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
“ဝုန်း”
ခန်းမကြီးမှာ တစ်ဖန် ပြိုကျသွားပြန်သည်။
ကျောက်နံရံနောက်ကွယ်မှ အမှောင်ထုနယ်ပယ်သည် ၎င်း၏ ထူးဆန်းခြောက်ခြားမှုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာလေတော့၏။
“မြေခွေးနီလေး”
ပိုင်ကျင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
“ဒီငယ်သား နေရာမှာ ရှိနေပါတယ်”
သမာဓိမီးမြေခွေး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ ဘိုးဘေးလေးက နောက်ဆုံးတော့ အသုံးမကျသည့် သူ့ကို သတိပြုမိသွား၏။
ပိုင်ကျင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ သမာဓိမီးလျှံစစ်ကို သုံးပြီး လမ်းရှင်းလိုက်စမ်း”
“ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ပါ”
စောစောက ဓားချက်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သမာဓိမီးမြေခွေး၏ ယုံကြည်မှုများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာသည်။ သူ နတ်ဆိုးအမြုတေကို လက်ဖဝါးထဲသို့ ထွေးထုတ်လိုက်၏။
အမြုတေမှ နီရဲသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်နံရံနောက်ကွယ်ရှိ အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ရာ အဆုံးမရှိသော လျှောက်လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။
ပိုင်ကျင်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျောက်နံရံကို အရင်ဆုံး ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ဤလမ်းသည် ယခုအခါ ဘေးကင်းသွားပြီဖြစ်သည်။
ချန်ကျင်းကျင်း နောက်ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်များလည်း အပြေးအလွှား လိုက်ကြသည်။
ခြေသံများသည် တိတ်ဆိတ်နေသော လျှောက်လမ်းအတွင်း ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြားနေရ၏။
မည်မျှကြာအောင် လမ်းလျှောက်ခဲ့သည်မသိသော်လည်း ကျင့်ကြံသူများသည် ရုတ်တရက် ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ် ဟူသော စည်းချက်ကျကျ အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
ပိုင်ကျင်းနှင့် ချန်ကျင်းကျင်းတို့ နှလုံးခုန်သံထွက်ပေါ်ရာသို့ ဗီဇအရ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ကြီးမားလှသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုပေါ်တွင် အလွန်ကြီးမားသော နှလုံးသားကြီးတစ်ခု အဆက်မပြတ် ခုန်လှုပ်နေသည်။
“ဒါ ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဆိုးနဂါးနှလုံးသားလား”
သမာဓိမီးမြေခွေး တံတွေးကို မသိမသာ မျိုချရင်း ပြောလိုက်၏။
အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ထိုနှလုံးသားကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော လောဘစိတ်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ ကျရှုံးတော့မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
အခြားသော နတ်ဆိုးဘုရင်များ ပို၍ပင် ဆိုးဝါးကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့မျက်လုံးထဲ၌ နတ်ဆိုးနဂါးနှလုံးသားမှလွဲ၍ ဘာမျှ မရှိတော့ပေ။ သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေသည်ကိုပင် လုံးဝ မေ့လျော့သွားကြသည်။
ယဇ်ပလ္လင်အောက်တွင် မထင်မရှား ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးနဂါးဝိညာဉ် အပိုင်းအစလေးတစ်ခုမှာ ပိုင်ကျင်းနှင့် ချန်ကျင်းကျင်းတို့ကို အငြိုးတေးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
“ဒီကောင်မစုတ်လေး နှစ်ယောက် ငါ နှစ်ပေါင်းတစ်သန်းလုံး စုဆောင်းလာသမျှကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြတယ်ပေါ့။ အခုတော့ မင်းတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပိုင်းပိုင်းဆွဲဖြဲပြီး ငါ့နှလုံးသားအတွက် အာဟာရ ဖြစ်စေရမယ်”
နတ်ဆိုးဘုရင်များသည် ယဇ်ပလ္လင်အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်နှင့် သူတို့မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ရူးသွပ်လာကြသည်။
ပိုင်ကျင်း ဘေးနားရှိ သမာဓိမီးမြေခွေးကို ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့ ပြဿနာမရှာစေချင်ရင် မေ့လဲသွားအောင် လုပ်လိုက်တော့”
သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် မီးခိုးရောင်ဝံပုလွေ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားပြီး အော်ဟစ်တော့သည်။
“ဒါက ငါ့ဟာ။ အားလုံးက ငါ့ဟာပဲ။ ဘယ်သူမှ ငါနဲ့လာမပြိုင်နဲ့”
ထိုစကားများက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးဘုရင်များကို ဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့မျက်လုံးများမှာ သရဲပူးသလို နီရဲလာကြ၏။
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော သမာဓိမီးမြေခွေးသည် အချိန်ဆွဲ၍ မရတော့မှန်း သိလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတ်ဖြတ်ကြပေတော့မည်။
သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။
“ဒါက ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ ဘယ်သူက ငါနဲ့ ယှဉ်ချင်သေးလဲ”
တင်းမာနေသော နတ်ဆိုးဘုရင်များသည် ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် သမာဓိမီးမြေခွေးဆီသို့ အရူးများကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။
သမာဓိမီးမြေခွေးမှာ အခြားသူများထက် သန်မာသော်လည်း နီဗားနားရှင်သန်ခြင်း အဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင် အများအပြား ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာ ရင်းနှီးနေသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ချွင် ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဖြာထွက်လာသည်။
ဓားချက်သည် ဧရာမနှလုံးသားကြီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရွေ့လျားသွား၏။
ဒေါသထွက်နေသော နီဗားနားရှင်သန်ခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာ မှင်သက်သွားပြီး နေရာတင် ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ပိုင်ကျင်း ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။
“သတိထား”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုးဘုရင်များသည် ဗီဇအရ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်ကြ၏။
ဧရာမ နဂါးနှလုံးသားကြီးပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အတွင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရ၏။
နတ်ဆိုးဘုရင်များ ကျရောက်လာတော့မည့် နတ်ဆိုးနဂါးသွေးများကို တားဆီးရန် ချက်ချင်းပင် အင်အားစုစည်းလိုက်ကြသည်။
အကယ်၍ ဤသွေးနှင့် ထိမိပါက သူတို့ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။
ချန်ကျင်းကျင်းနှင့် ပိုင်ကျင်းတို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းများကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ထုတ်သုံးလိုက်ကြ၏။
နတ်ဆိုးနဂါးသွေးများမှာ မကြာမီပင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းသွားတော့သည်။
သွေးနှင့် ထိမိသမျှ အရာအားလုံးမှာ တရှဲရှဲ အသံများနှင့်အတူ အရည်ပျော်သွား၏။
နတ်ဆိုးနဂါးသွေး၏ အနှစ်သာရ အချို့မှာ ချန်ကျင်းကျင်း၏ နောက်ထပ် တိုက်ကွက်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်အလား ပရမ်းပတာ လွင့်စင်ပြေးလွှားနေတော့သည်။
အချိန်များ တစ်စက္ကန့်ပြီးတစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။
အတန်ကြာပြီးနောက် သွေးများ လုံးဝ ခြောက်သွေ့သွား၏။
သို့သော် အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ပြတ်နေသော နတ်ဆိုးနဂါးနှလုံးသားမှာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဆက်လက် ခုန်လှုပ်နေဆဲပင်။
ချန်ကျင်းကျင်းနှင့် ပိုင်ကျင်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးနဂါးနှလုံးသားဆီသို့ လျှောက်သွားကြ၏။
သူတို့ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ နတ်ဆိုးနဂါးနှလုံးသား တစ်ခြမ်းစီကို သိုလှောင်လက်စွပ်များထဲသို့ ထည့်လိုက်ကြသည်။
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော နတ်ဆိုးဘုရင်များသည် မနာလိုဖြစ်သွားသော်လည်း မည်သူမျှ အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် မလုပ်ရဲကြပေ။
အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ပိုင်ကျင်း သမာဓိမီးမြေခွေးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေရာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ဦး။ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ ရတနာတွေကို ရှာဖွေလိုက်။ အားလုံးကို ခွဲဝေပေးမယ်”
“ဟုတ်ကဲ့... ပြဿနာမရှိပါဘူး”
ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ သမာဓိမီးမြေခွေး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ သူတို့မှာ နတ်ဆိုးနဂါးနှလုံးသားကို မရရှိခဲ့သော်လည်း နတ်ဆိုးနဂါး၏ ရတနာအချို့ကို ရရှိခြင်းက သူတို့ကျင့်ကြံမှုအတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် နတ်ဆိုးဘုရင်များ ယဇ်ပလ္လင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် မြို့စားသမင်က ပြောလာသည်။
“ဘိုးဘေးလေးတို့... ဒီယဇ်ပလ္လင်အောက်မှာ ကြီးမားတဲ့ ရတနာတွေ ရှိနေတာကို ဒီငယ်သားက အာရုံရနေပါတယ်”
ပိုင်ကျင်း ယဇ်ပလ္လင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အပေါ်ယံရှိ စည်းတံဆိပ်များမှာ နတ်ဆိုးနဂါးသွေးကြောင့် အရည်ပျော်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူမ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
“ဒီယဇ်ပလ္လင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တော့”
“အမိန့်အတိုင်းပါ”
မြို့စားသမင်သည် သူ့လက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ကာ ယဇ်ပလ္လင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ဝုန်း”
ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးနှင့်အတူ ယဇ်ပလ္လင်သည် ပြိုကျသွားပြီး မြေအောက်လျှောက်လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့လေ၏။
လျှောက်လမ်း၏ အဆုံးတွင် မှိန်ပျပျ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
နတ်ဆိုးဘုရင်များမှာ ရှေ့သို့ ဇွတ်မတိုးကြတော့ပေ။ ယခင် ဖြစ်ရပ်များကြောင့် သူတို့ အထူးပင် သတိကြီးနေကြသည်။
သူတို့အားလုံး ပိုင်ကျင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
“အခုကျတော့လည်း နင်တို့က အရမ်းကိုသတိရှိနေကြပြန်ရော။ စောစောက နတ်ဆိုးနဂါးနှလုံးသားကို မြင်တုန်းကတော့ ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး”
ပိုင်ကျင်း စနောက်လိုက်၏။
နတ်ဆိုးဘုရင်များ၏ မျက်နှာမှာ အနေရခက်သွားကြသည်။
သမာဓိမီးမြေခွေး ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ဘိုးဘေးလေးတို့ရယ် အဲဒီတုန်းကတော့ လူတိုင်းက နတ်ဆိုးနဂါးနှလုံးသားရဲ့ ဖျားယောင်းမှုကို ခံလိုက်ရလို့ အဲဒီလို ဖြစ်သွားတာပါ။ ဘိုးဘေးလေးတို့သာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့တော့ ဒုက္ခလှလှ တွေ့နေပါပြီ”
အခြားနတ်ဆိုးဘုရင်များကလည်း ဝိုင်း၍ ထောက်ခံကြသည်။
“ဟုတ်ပါတယ် ဘိုးဘေးလေးတို့ ကျွန်တော်တို့က ရတနာတွေကို လုယူဖို့ လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး”
“မှန်ပါတယ်။ ဘိုးဘေးလေးတို့ အရင် ကြွပါ”
“…”
ပိုင်ကျင်း၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။
“အေး... အဲဒါမှ ဟုတ်တာပေါ့။ ငါလည်း နည်းနည်း ပင်ပန်းနေပြီ။ ရတနာတွေကို သွားယူတာမျိုးလို သေးဖွဲတဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ နင်တို့ပဲ လုပ်လိုက်ကြတော့။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်တွေကိုတော့ ခိုးယူသိမ်းဆည်းထားဖို့ မကြိုးစားနဲ့နော်။ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ နင်တို့ သိတယ်မဟုတ်လား”