အခန်း ၆

အခန်း ၆ ခေါ်ကြည့်လိုက်လေ၊ ပြန်ထူးမလားလို့

သူတော်စင်တစ်ပါးက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ချင်လော့ကို ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ကြေညာလိုက်ရာ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပေ၏။

အထူးသဖြင့် လျိုချန်ဟယ်၏ မျက်နှာက အလွန် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်သည် သူတော်စင်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ တန်ခိုးကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုက သူ့ထက် ပိုမိုသန်မာပေသည်။ အကယ်၍ သူက ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ဤနေရာသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ အလွန်အမင်း ဒုက္ခရောက်ရပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ဤနေရာက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေဖြစ်ရာ ပျက်စီးသွားမည့်အရာမှာ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ချီး... ချင်လော့ရဲ့အနောက်မှာ သူတော်စင်တစ်ပါးက ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေသေးတာလဲ..." ရဲ့ချန်က လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

သူက ချင်လော့ကို သတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်လာခဲ့ရာ သူ့ကို အလွန် ဆိုးရွားစွာ ခံစားလိုက်ရစေသည်။

"မဖြစ်ဘူး... ဆရာ... ချင်လော့ကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာပေးရမယ်... သူ မသေဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် အိပ်ပျော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..." ရဲ့ချန်က စိတ်ထဲမှ တောင်းပန်လိုက်၏။

ယခင်က သူသည် ချင်လော့ကို သတ်ချင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ချင်လော့အပေါ် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေပြီ။

သူ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်လော့၏ နည်းစနစ်များက အလွန် ထူးဆန်းနေသောကြောင့်ပင်။

နိမိတ်လေးပါးဓားသိုင်းကို သူ ခိုးယူခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပြီး မိတ္တူလည်း မရှိခဲ့ရာ ချင်လော့က ၎င်းကို မည်သို့ အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေရသနည်း။

အကယ်၍ ချင်လော့သည် နိမိတ်လေးပါးဓားသိုင်းကို လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက ခိုးယူခဲ့သည် သို့မဟုတ် အခြားတစ်နေရာမှ ရရှိခဲ့သည်ဆိုလျှင်ပင် ၎င်းကို ရှင်းပြ၍ ရနိုင်ပေသေးသည်။

သို့သော် ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းမှာ သူ၏ လက်စွပ်ထဲ၌ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားနေသည်ကို ချင်လော့တွင် မည်သို့လုပ် ရှိနေနိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် လုံးလုံးလျားလျား အကောင်းပကတိဖြစ်နေသော ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကိုပင်။

ဤအရာအားလုံးက ချင်လော့အား မြူခိုးလွှာတစ်ခုအတွင်း ဖုံးကွယ်သွားစေခဲ့ပြီး သူ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်တော့ချေ။

လက်စွပ်အတွင်း၌ ကျော့ရှင်းပြီး မြင့်မြတ်ကာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပပြီး မြင့်မြတ်သော အငွေ့အသက်ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို ဟကာ ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေက အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းပါဘူး... သူ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ လွတ်မြောက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ဤစကားများက ရဲ့ချန်၏ နှလုံးသားကို အနည်းငယ် နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်ခဲ့၏။

ချင်လော့က ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက စိတ်ထဲတွင် ရှာဖွေကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ရှေ့ရှိ ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်နှင့် မည်သည့် ပတ်သက်မှုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

သူမက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူ့ကို လာကယ်ခဲ့သည်လား။

သူမက သူ၏ ရုပ်ရည်ကိုများ တပ်မက်နေသည်လား။

အရွယ်ကျနေပြီး အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော ထိုမျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ချင်လော့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ပေ၏။

"စနစ်... ဒီလူကို မင်း စီစဉ်ထားတာလား..."

[စနစ်က သူတော်စင်တွေကို ရွှေ့ပြောင်းပေးတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ စနစ်က အထောက်အကူပြု စနစ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်...]

ကောင်းပြီလေ...

၎င်းက သူတော်စင်များကို ရွှေ့ပြောင်းပေးသူတော့ မဟုတ်ချေ။

လျိုချန်ဟယ်က ခုန်တက်ကာ ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။ "ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်... ဒီနေ့ကိစ္စက ငါတို့ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ မိသားစုကိစ္စပါ... ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်က အတင်း ဝင်စွက်ဖက်ချင်နေတာလား..."

ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုကိစ္စတွေကို ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... အဲဒါက ဒီသူတော်စင်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ချင်လော့ကိုတော့ ဒီသူတော်စင်က ကာကွယ်ပေးမယ်..."

လျိုချန်ဟယ်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်နေ၏။ သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်... ငါကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးပါ..."

ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ချင်လော့က ငါ့ရဲ့ တပည့်အရင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုမို့ပဲ... အဲဒီ အကြောင်းပြချက်က လုံလောက်ပြီလား..."

တပည့်အရင်း၏ စီနီယာအစ်ကို ဟုတ်လား။

"ခင်ဗျားက ဝမ်နင် အကြောင်းကို ပြောနေတာလား..."

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က ချင်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမက လရောင်ကဲ့သို့ သန့်စင်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ကြယ်များကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းကာ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက ကျော့ရှင်းပြီး သူမ၏ ဆံကေသာရှည်များက ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ဖြာကျနေကာ သူမ၏ ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများက လွင့်ပျံနေပြီး လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ အေးစက်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပေ၏။

ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်က သူမကို ညီမငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ အမြဲတမ်း သဘောထားပြီး အလိုလိုက်ခဲ့လေသည်။

ရှန်ဝမ်နင် အဘယ်ကြောင့် ရောက်မလာခဲ့သနည်းဟု ချင်လော့က ယခုလေးတင် တွေးတောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်ဝမ်နင်က အကူအညီသွားတောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူမက ဤဟန်ယွဲ့သူတော်စင်၏ တပည့် ဘယ်အချိန်က ဖြစ်သွားခဲ့ရသနည်း။

"ဟုတ်တယ်... မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ရှန်ဝမ်နင်က အခု ဒီသူတော်စင်ရဲ့ တပည့်အရင်း ဖြစ်နေပြီ... မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်ပေးဖို့ သူမက ငါ့ကို တောင်းပန်ခဲ့တယ်..."

"ဒီနေ့ ဒွသူတော်စင်က မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်ပေးမယ်... နောင်အနာဂတ်မှာ မင်းနဲ့ ရှန်ဝမ်နင်ကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိတော့ဘူး..."

ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်၏ ပြတ်သားသော အသံက ချင်လော့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရာ ချင်လော့၏ အမူအရာကို အလွန် ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့ပေသည်။

ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ ဘဝတွင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးက သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ အရေးပါသော နေရာများကို ရယူထားခဲ့သည်။ တစ်ဦးမှာ ရှန်ဝမ်နင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ လျိုရူယန်ပင် ဖြစ်၏။

ရှန်ဝမ်နင်အပေါ်၌ သူက မောင်နှမ သံယောဇဉ်သာ ရှိခဲ့သည်။ လျိုရူယန်အပေါ်တွင်မူ သူက အလွန်အမင်း အချစ်ရူးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ချင်လော့၏ အမြင်တွင် လျိုရူယန်ကဲ့သို့ ပျက်မတစ်ယောက်က ရှန်ဝမ်နင်၏ ခြေတစ်ချောင်းကိုပင် မယှဉ်နိုင်ချေ။ ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်အရလည်း ရှန်ဝမ်နင်က ပို၍ကောင်းမွန်သည်ဟု သူ ခံစားရပေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကလည်း လျိုရူယန်ထက် သေချာပေါက် ပိုကောင်းမွန်လေသည်။

ရှန်ဝမ်နင်ကို မရွေးချယ်ဘဲ လျိုရူယန်ကို ဘာလို့ ရွေးချယ်ရတာလဲ... သူ လုံးလုံးလျားလျား ရူးသွပ်သွားခဲ့တာ သေချာတယ်...

"လျိုချန်ဟယ်... ငါ့ကို မျက်နှာသာ နည်းနည်းလောက် ပေးရင်ကော ဘယ်လိုလဲ..." ဟန်ယွဲ့သူတော်စင် လင်းဟွာရွှမ်က လျိုချန်ဟယ်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ငါက မရဘူးလို့ ပြောရင်ကော..."

"ဒါဆိုရင်တော့ တိုက်ကြတာပေါ့..." လင်းဟွာရွှမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီသူတော်စင်က ရှန်ဝမ်နင်ကို ကတိပေးထားပြီးပြီဆိုတော့ ချင်လော့ကို ငါ ခေါ်သွားရမယ်... မင်း ငါ့ကို မယုံဘူးဆိုရင် ငါ့ကို တားကြည့်လိုက်လေ..."

သူမ၏ မာနထောင်လွှားပြီး အထက်စီးဆန်သော အမူအရာက လျိုချန်ဟယ်အား ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာစေခဲ့ပေ၏။

လူတိုင်း စောင့်ကြည့်နေချိန်တွင် အကယ်၍ သူသာ လင်းဟွာရွှမ်ကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သဘောတူလိုက်ပါက လျိုချန်ဟယ်တွင် မည်သည့် မျက်နှာကျန်တော့မည်နည်း။

"ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်က ငါတို့ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေက လူတစ်ယောက်ကို အတင်း ခေါ်သွားချင်နေမှတော့ ခင်ဗျားဆီမှာ တကယ်ပဲ ဘယ်လို ယုံကြည်မှုမျိုး ရှိနေလဲဆိုတာ ဒီသူတော်စင်ကို ကြည့်ခွင့်ပေးစမ်းပါ"

ဘုန်း...

လျိုချန်ဟယ်က ခုန်တက်ကာ တိမ်များပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး လင်းဟွာရွှမ်အား အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ငါရဲ့ သုံးကွက်ကို ခံနိုင်ရင် စဉ်းစားပေးမယ်..."

လင်းဟွာရွှမ်က စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး လျိုချန်ဟယ်၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း မြင်ယောင်သွားခဲ့သည်။

"မျက်နှာက ဘာတန်ဖိုးရှိလို့လဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းက လိုချင်နေမှတော့ မင်းကို ဘာလို့ မပေးနိုင်ရမှာလဲ..."

သူမကလည်း လေထဲသို့ ခြေလှမ်းကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူတော်စင်များ၏ တိုက်ပွဲက ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ လူတိုင်းနီးပါး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့ပေ၏။

ချင်လော့က ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးချင်ခဲ့သော်လည်း ရဲ့ချန်က ချင်လော့အပေါ်မှ အကြည့်မလွှဲခဲ့ချေ။

"အကြီးအကဲတု... ချင်လော့ ပြေးချင်နေတယ်..."

တုရှိုယီ၏ အကြည့်က ချင်လော့အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားခဲ့၏။ သူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ချင်လော့... မင်း နောက်ထပ် တစ်လှမ်းများ ထပ်ရွှေ့ရဲရင် ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို နေရာတင် ဖိနှိပ်ပြီး သတ်ပစ်မယ်..."

ချင်လော့က အားနည်းသည့်ပုံမပြဘဲ ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီး... ခင်ဗျား ရဲလို့လား... နောက်မှ ဟန်ယွဲ့သူတော်စင် ဆင်းလာတဲ့အခါ သူမက ခင်ဗျားကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အုတ်ဂူထဲ ပို့ပေးလိမ့်မယ်... တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အလဲအလှယ်လုပ်ရတာဆိုတော့ ဒီသခင်လေးက ဘာမှ အရှုံးမရှိဘူးလေ..."

"မင်း..." တုရှိုယီမှာ ဒေါသကြောင့် သီးမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူ မရဲခဲ့ချေ။

ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်၏ ဂုဏ်သတင်းက ဤနေရာတွင် အလွန် မြင့်မားလှပေသည်။ အကယ်၍ သူမက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာပါက တုရှိုယီအနေဖြင့် သေလမ်းကိုသာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်ထက်ရှိ တိုက်ပွဲမှာ လျင်မြန်စွာ စတင်ခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။

မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် လျိုချန်ဟယ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ... ဒီနေ့ ခင်ဗျား ချင်လော့ကို ခေါ်သွားလို့ရပြီ..."

ဤသည်က သူ ရှုံးနိမ့်သွားကြောင်း တိတ်တဆိတ် ဝန်ခံလိုက်ခြင်းပင်။ တစ်ဖက်လူကို သူ၏ သုံးကွက် ခံခိုင်းခြင်းဖြင့် သူက ယခုလေးတင် ထွက်ပေါက်တစ်ခုကိုသာ လိုချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ စွမ်းအားက သူမထက် အားနည်းနေခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကိုတော့ ထားခဲ့ရမယ်..." လျိုချန်ဟယ်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုရင်း သူ၏ အကြည့်များက ချင်လော့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။

လင်းဟွာရွှမ် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ချင်လော့က သူမထက်အရင် လက်ဦးမှု ရယူလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ထားခဲ့လို့ပြောတိုင်းထား ထားခဲ့ရမှာလား..."

"အဲဒါက ငါတို့ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ရတနာကွ..." တုရှိုယီက ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ဟုတ်တယ်ဆိုရင် ဟုတ်ရမှာလား..." ချင်လော့က ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းက သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောသွားပြီး သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ခေါ်ကြည့်လိုက်လေ... အဲဒါက ပြန်ထူးသလားလို့..."

လင်းဟွာရွှမ်က ချင်လော့ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လေးလေးနက်နက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤချင်လော့က သူမထက်ပင် ပို၍ မာနထောင်လွှားနေလေသည်။

သို့သော် သူမ၌ မာနထောင်လွှားရန် အရင်းအနှီး ရှိပေသည်။ ချင်လော့တွင် ဘာရှိသနည်း။ အရှုံးမပေးတတ်သော ပါးစပ်တစ်ပေါက်တည်း ရှိတာလား။

"ဟားဟား" အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လျိုချန်ဟယ်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း တောက်ပသွားခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ ဘယ်သူမှ ထွက်သွားလို့ မရဘူး..."

အဘိုးအိုတစ်ဦးက ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။ လူအများအပြားက အဘိုးအို၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်ချိန်၌ ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

လျိုချန်ဟယ်လည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ချေ။ သူကလည်း အရိုအသေပေးကာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

လင်းဟွာရွှမ်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ သူမက ချင်လော့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံက ချင်လော့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ "လူငယ်လေး... ဒီနေ့ မင်းဘာသာ ရပ်တည်ရတော့မယ်... ဒီသူတော်စင်လည်း အတတ်နိုင်ဆုံး လုပ်ပေးခဲ့ပြီးပြီ..."

အဘိုးအို ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များက ချင်လော့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါတို့ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင်တစ်ပါးအနေနဲ့ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ရတနာကို ခိုးယူပြီး ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ဘယ်သူက မင်းကို သတ္တိတွေ ပေးထားတာလဲ..."

ဘုန်း...

လျိုချန်ဟယ်၏ ယခင်အငွေ့အသက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက ချင်လော့အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လာခဲ့ပေသည်။

ချင်လော့က "ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ စစ်ဖန်စစ်သူကြီး ဖန်ရှင်းက ငါ့ကို သတ္တိတွေ ပေးထားတာ..." ဟု ပြောရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

သူ ပါးစပ်မဟနိုင်မီမှာပင် အပြင်ဘက်မှ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ စစ်ဖန်စစ်သူကြီး ဖန်ရှင်း အလည်အပတ် ရောက်လာပါတယ်..."