အခန်း ၉

အခန်း ၉ ဇာတ်ကွက် အလှည့်အပြောင်း၊ ဓားအရိုးကို အရှင်လတ်လတ် တူးထုတ်ခြင်း

"ရဲ့ချန်... အရင်တိုက်ပွဲက မပြီးသေးဘူး... ထပ်လာခဲ့စမ်း..." ချင်လော့က ရဲ့ချန်ကို ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ထက်မြက်ပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဓားချီများက ဝန်းရံထားပေ၏။

ဖန်ရှင်း၏ အကြည့်က ချင်လော့အပေါ်သို့ စူးစိုက်သွားခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် နေထိုင်ခဲ့ရသော ဤနဝမမင်းသား၌ ဤမျှ အားကောင်းသော ဓားအငွေ့အသက် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ကြည့်ရတာ အင်ပါယာမြို့တော်က ပိုပြီး စည်ကားလာတော့မှာပဲ..." ဖန်ရှင်းက သူ့ဘာသာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဟင်..." အမျိုးသမီး၏ မကျေနပ်သော အသံက လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထိုက်ရွှီဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ယိမ်းယိုင်သွားစေခဲ့ပေသည်။

သူက အသံလှိုင်းဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ချန်ဟယ်... အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ဇာစ်မြစ်က ဘာလဲ..."

လျိုချန်ဟယ်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ဇာစ်မြစ်ကို သူက မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။

ရဲ့ချန်က သာမန် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှ တန်ခိုးကြီးမားသော ဝိညာဉ်တစ်ခုက သူ့နောက်ကွယ်မှ လမ်းညွှန်ပေးနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ကျွန်တော် မသိပါဘူး..."

အမျိုးသမီး၏ အကြည့်က ချင်လော့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပေ၏။ "ဂျူနီယာလေး... ငါ့ကို ငြင်းဆန်ရတဲ့ အကျိုးဆက်ကို မင်း သိလား..."

ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဘာလဲ... ခင်ဗျားက ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် အဖြစ်တောင် ရိုက်နှက်ခံထားရပြီးပြီကို မာနထောင်လွှားဖို့ အရင်းအနှီး ရှိနေသေးတာလား..."

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ထက်သို့တိုင် မြင့်တက်သွားခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ အကြီးမားဆုံး ဆူးတစ်ချောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ချင်လော့က သူမ၏ အားနည်းချက်ကို ဖော်ထုတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"ဒီနေ့ ငါ မင်းကို သင်ခန်းစာပေးပြီး ကောင်းကင်ကြီး ဘယ်လောက်မြင့်လဲ ဆိုတာ သိအောင် လုပ်ပေးမယ်..."

ဘုန်း...

သူမက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များက ချင်လော့ဆီသို့ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ဖန်ရှင်းက ရှေ့ထွက်လာပြီး ချင်လော့၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ကာကွယ်လိုက်၏။ သူက အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ဇာစ်မြစ်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရှေ့မှာ ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာက မင်းသားတစ်ပါးကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ဆိုတာ မေ့ထားလိုက်တော့..."

အမျိုးသမီးက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မဟာချင်အင်ပါယာတဲ့လား... တကယ့်ကို ခမ်းနားတဲ့ ဂုဏ်သတင်းပါပဲလား... ဟားဟားး..."

အမျိုးသမီးက မဟာချင်အင်ပါယာကို အထင်အမြင်သေးနေကြောင်း ချင်လော့ သိနိုင်သော်လည်း သူမ၏ ယခင် အဆင့်အတန်းက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ သူမသည် လွင်ပြင်သို့ ကျဆင်းလာသော ကျားတစ်ကောင်သာ ဖြစ်လေသည်။

"စစ်ဖန်စစ်သူကြီး... တကယ်လို့ ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကိုပါ ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် ခင်ဗျား အဲဒီအမျိုးသမီးကို ဖိနှိပ်နိုင်မလား..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်၏။

ဖန်ရှင်းက ချင်လော့ ထိန်းချုပ်ထားသော ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မသိမသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..." ချင်လော့က ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကို ဖန်ရှင်းထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဓားကို မြှောက်ကာ ရဲ့ချန်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့ပေသည်။

"ရဲ့ချန်... ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ဟန်ဆောင်နေတဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ငါ ခွာချပစ်မယ်..."

သူ လျှောက်သွားစဉ် ချင်လော့၏ လက်ထဲရှိ ဓားကွက်များ စတင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အစိမ်းရောင်နှင့် အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွား၏။ ဤသည်မှာ နိမိတ်လေးပါးဓားသိုင်း၏ သစ်သားဒြပ်စင် ဖြစ်လေသည်။

တောင်တန်းတစ်ထောင်ရစ်ပတ်သစ်သား...

တောင်တန်းတစ်ထောင်ရစ်ပတ်သစ်သားမှာ အတော်လေး ဒုက္ခပေးနိုင်သော ဓားကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ချင်လော့က ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ အပ်ချည်မျှင်များကဲ့သို့ သေးငယ်သော ဓားချီတန်းများက ရဲ့ချန်ဆီသို့ လေခွင်းသံများဖြင့် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

ရဲ့ချန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ မွေးရာပါဓားအရိုး ရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤဓားကွက်၏ စွမ်းအားကို သဘာဝကျကျ သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်လား... ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလား..." ရဲ့ချန်မှာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက ဆရာဖြစ်သူအား အကူအညီတောင်းချင်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော် သူ၏ ဆရာက သူ့ထံသို့ စကားတစ်ခွန်းသာမှာခဲ့၏။ "မင်း အဲဒီ ချင်လော့ကို အရင်ရှင်းထားလိုက်... ငါက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဒီစစ်ဖန်စစ်သူကြီးကို ဖိနှိပ်ပြီးမှပဲ စကားပြောမယ်..."

ရှီးဟွမ်က မူလက ဖန်ရှင်းကို ဖိနှိပ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဖန်ရှင်းက သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ အနည်းငယ် မသေချာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ချင်လော့က ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကိုပါ ဖန်ရှင်းထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားကို နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းက ဘာလုပ်နိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို သူမ တိတိကျကျ သိရှိထားပေသည်။ ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ထက် ဝိညာဉ်ကို ပို၍ ထိခိုက်ပျက်စီးစေနိုင်လေသည်။

သူ၏ ဆရာကို အားကိုး၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် ရဲ့ချန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်ပေ၏။

"ငါ ရဲ့ချန်က ဒီလောက် ကောင်းကင်ကိုဆန့်ကျင်တဲ့ ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ... ချင်လော့လောက်ကို ငါက ကြောက်နေရမှာလား..."

နဂါးလွင့်မျောခြေလှမ်း...

ရဲ့ချန်၏ ပုံရိပ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး နွယ်ပင်များကဲ့သို့ သူ့ကို ရစ်ပတ်လာသော ချင်လော့၏ ဓားကွက်များကို ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် ကျော့ရှင်းသော နဂါးလွင့်မျောခြေလှမ်းများကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ချင်လော့၏ ဓားသိုင်းက ဤမျှ ထူးဆန်းပြီး တင်းကျပ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ဓားကွက်များက သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပုံရပြီး သူ၏ နဂါးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုဖြင့်ပင် မမြင်ရသော သံကြိုးများမှ ရုန်းထွက်နိုင်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့ပေသည်။

ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "အဆင့်ကွာဟချက်ရယ်၊ ငါ့ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် နိမိတ်လေးပါးဓားသိုင်းရယ်နဲ့ မင်းက လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ဇာတ်လိုက်က အစပိုင်းတွင် ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မကြာခဏ အရိုက်ခံရပြီး နောက်ပိုင်းမှ အခြေအနေကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားတတ်သော ဝတ္ထုများစွာကို သူ ဖတ်ဖူးခဲ့လေသည်။

ရဲ့ချန်၏ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်က ဘာများလဲ။ ထိုဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်လေးသာ မဟုတ်ဘူးလား။

ကျင့်ကြံမှုအရဆိုလျှင် ရဲ့ချန်က သူ့ထက် နိမ့်ကျပေသည်။ ဓားသိုင်းအဆင့်များကို နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုတွင်လည်း ရဲ့ချန်က သူ့ထက် နိမ့်ကျလေသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ရဲ့ချန်ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်နိုင်သော စွမ်းအားကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။

ဓားချီကြိုးများ က သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ရဲ့ချန်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားခဲ့သော်လည်း သူ စိတ်ပျက်အားငယ်မသွားခဲ့ချေ။ သူ၏ လက်ထဲတွင် လှည့်ကွက်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

ရေပြင်မှလ၊ ကြေးမုံမှပန်း...

ဘုန်း...

ရဲ့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဓားချီများကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး လက်ထဲမှ အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ရဲ့ချန်အစစ်မှာ အခြားဦးတည်ရာတစ်ခုတွင် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သူက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးပြီး လူအုပ်ကြားထဲတွင် ပုန်းအောင်းရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

"တကယ်ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ..."ချင်လော့က ချီးကျူးလိုက်သည်။

သို့သော် ထွက်သွားချင်နေတာလား။ ဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး...

သူက ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ရဲ့ချန်၏ရှေ့သို့ ဆင်းသက်ကာ တောင်တန်းတစ်ထောင်ရစ်ပတ်သစ်သားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ဖော်လိုက်ပေသည်။ ရဲ့ချန်ကို လုံးလုံးလျားလျား သွားခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

"ထွက်သွားစမ်း..." ရဲ့ချန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အလွန် အစွမ်းထက်သော ဓားကွက်တစ်ခုကိုလည်း ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များကဲ့သို့ ၎င်းက ချင်လော့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ချင်လော့၏ ဓားကွက်ကို ချက်ချင်း ဟန့်တားလိုက်ပေ၏။

ဤဓားကွက်ကို မြင်ချိန်၌ လင်းရော့ရွှမ်က ချက်ချင်း အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။ "ဒါ မီးလျှံအကကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာပဲ..."

"ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ မီးလျှံအကကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာပဲ..."

သေလမ်းသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသဖြင့် ရဲ့ချန်သည် ထိုမျှလောက် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။ ပေါ်ထွက်သွားခြင်းက ဤနေရာ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရခြင်းထက် ပိုကောင်းပေသည်။

ထို့ပြင် မြင့်မြတ်သခင်နှင့် အခြားသူများကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို သူ တွေးထားပြီးဖြစ်လေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ရှီးဟွမ်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ဖန်ရှင်းသည် ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ရှီးဟွမ်က ဝိညာဉ် တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ယခုလေးတင် တည်ငြိမ်သွားသော ဝိညာဉ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

သူမက ပြတ်သားသောသူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သူမ၏ ပထမဆုံး လုပ်ရပ်မှာ ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ရဲ့ချန်၏ လက်စွပ်အတွင်း၌ ပျက်စီးနေသော ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းက ဆင့်ခေါ်မှုကို ခံစားမိပြီး နေရာဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ လွင့်မျောထွက်လာပြီး ရှီးဟွမ်၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းလာခဲ့ရာ ဖန်ရှင်း၏ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကို အချိန်မီ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပေသည်။

"ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်း... ဒါက ငါတို့ရဲ့ ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းပဲ..."

ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူများမှာ ကြက်သေသေသွားကြလေပြီ။

အလှည့်အပြောင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဤမျှ ကြီးမားနိုင်ရသနည်း။ သက်သေရော သက်သေခံပစ္စည်းပါ ရှိနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

လက်တွေ့ဘဝက ဘယ်လိုလုပ် ဤမျှ မှော်ဆန်နေရသနည်း။

ရဲ့ချန်၏ နှလုံးသားက နစ်မြုပ်သွားခဲ့၏။ ၎င်းကို ရှင်းပြ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သူ သိရှိသွားပေသည်။

ဘန်း

ကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပျက်စီးနေသော ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းသည် သဘာဝကျကျ အကောင်းပကတိဖြစ်နေသော ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ချေ။ ၎င်းတို့နှစ်ခု ဝင်တိုက်မိသွားချိန်၌ ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုက အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

[ရဲ့ချန်၏ စိတ်အခြေအနေ ပြိုလဲသွားပါသည်။ သူ၏ ဆရာက သူ့ကို အမှန်တကယ် လှည့်စားခဲ့သဖြင့် ဆုံးရှုံးသွားသော ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ် ၅,၀၀၀... ပိုင်ရှင် ရရှိလာသော ဗီလိန်မှတ် ၅,၀၀၀...]

သံပူတုန်း နာနာ ထုရမည်ပင်

ကောင်းကင်မိုးစက် ရွာသွန်းခြင်း

ကောင်းကင်ကြီးက အက်ကွဲကြောင်းများနှင့် စုတ်ပြဲသွားပုံရပြီး ထူထပ်သော ဓားမိုးရေစက်များက ဂလက်ဆီတစ်ခုကဲ့သို့ ရွာသွန်းလာကာ ထက်မြက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် နေရာဟင်းလင်းပြင်ကို အေးစက်သော အငွေ့အသက်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

"မင်းက အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ"

ချင်လော့က သူ၏ရှေ့ရှိ ရဲ့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းပြသော လိုအင်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

ဝတ္ထုများထဲမှ ရင်းနှီးနေသော ဇာတ်ကွက်တစ်ခုကို သူ ပြန်လည်အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။

အရိုးထ​ုတ်ယူခြင်း...

ယနေ့ သူကလည်း အရိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူရမည် ဖြစ်လေသည်။

ချင်လော့က သူ၏ နည်းလမ်းများကို သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ထက်မြက်သော ဓားကို ရဲ့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးသွင်းကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းကွယ်နေသော ဓားအရိုးကို အတင်းအကျပ် တူးထုတ်လိုက်လေသည်။ ရဲ့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားကာ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများ ထောင်ထလာပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်နေခဲ့ပေ၏။

စူးရှပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုက ရဲ့ချန်၏ လည်ချောင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ အဆုံးအစမဲ့သော နာကျင်မှုနှင့် ရုန်းကန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အမှောင်ညတွင် သားရဲတစ်ကောင်၏ ငိုကြွေးသံနှင့် တူလေသည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး..." ရဲ့ချန်က အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းက သူ၏ ကံကြမ္မာကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ချေ။

ထူထပ်သော ဓားချီများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အရိုးတစ်ချောင်းကို ချင်လော့က တူးထုတ်လိုက်လေပြီ။

[ရဲ့ချန်၏ ဓားအရိုးကို တူးထုတ်ခံလိုက်ရပါသည်။ ဆုံးရှုံးသွားသော ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ် ၂၀၀,၀၀၀... ပိုင်ရှင် ရရှိလာသော ဗီလိန်မှတ် ၂၀၀,၀၀၀...]