အခန်း ၁၂
Vol. 2 Ch. 12
အခန်း ၁၂ နတ်စွမ်းအင်အဆင့် ၉၊ သာမန်အမျိုးသမီး လျိုရူယန်
"ဖူး..." ရဲ့ချန်က သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက ချက်ချင်း ဖြူလျော့သွားခဲ့၏။
"ချင်လော့... တစ်နေ့ကျရင် ငါ မဟာချင်အင်ပါယာဆီကို သေချာပေါက် လာ ပြီး မင်းရဲ့ အရိုးတွေကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်မယ်..."
ယခုအခါ ရဲ့ချန်မှာ စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ထွက်ပြေးရကာ ဆရာဖြစ်သူလည်း မရှိတော့သကဲ့သို့ ဓားအရိုးလည်း မရှိတော့ပေ။
သူက လက်ဗလာနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ကံကြမ္မာသားတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကံကြမ္မာက အမြဲတမ်း အလွန် ကောင်းမွန်နေခဲ့၏။
ဤလူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းနယ်မြေတွင် သားရဲနတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသော ဒဏ်ရာရ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် သူ ဆုံတွေ့ခဲ့လေသည်။
အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရဲ့ချန်က သားရဲနတ်ဆိုးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်ပေသည်။
"သခင်မလေး... အဆင်ပြေရဲ့လား..." ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ရဲ့ချန်သည် မျက်နှာချိုသွေးတတ်သော အလားအလာ ရှိနေပေ၏။ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအချို့ ဖော်ပြနေရသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ သူက ပြုံးပြလိုက်သည်။
တစ်ခဏမျှ အမျိုးသမီးမှာ သူ့ကို မြင်ချိန်၌ ညှို့ငင်ဖမ်းစားခံလိုက်ရလေသည်။
မည်သည့် မိန်းမပျိုလေးကမျှ အချစ်ကို မတောင့်တဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။ အထူးသဖြင့် သူမရှေ့ရှိ အမျိုးသားမှာ ချောမောရုံသာမက သူမ၏ အသက်ကိုပါ ကယ်တင်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး..."
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... လမ်းကြုံလို့ ဝင်ကူညီပေးရုံလေးပါ..." ရဲ့ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး အမျိုးသမီးကို ပို၍ပင် ညှို့ငင်ဖမ်းစားသွားစေသည့် မြင့်မြတ်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ပြသလိုက်၏။
ရဲ့ချန်က သူ၏ အဝတ်အစားတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူကာ အမျိုးသမီးအား ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြူထွက်နေသော သူမ၏ အသားအရေကို ဖုံးကွယ်ရန် ကူညီပေးလိုက်ရာ အမျိုးသမီးကို ချက်ချင်း မျက်နှာနီရဲသွားစေခဲ့လေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လှပသော လေထုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။
"သခင်မလေး... သခင်မလေး..." အမျိုးသမီး၏ မိသားစုဝင်များ ရောက်ရှိလာချိန်၌ အာမေဍိတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူတို့၏ ရင်ခုန်ဖွယ် လေထုကို နှောင့်ယှက်သွားခဲ့၏။
သူတို့ ရောက်လာပြီးနောက် အမျိုးသမီးက ချက်ချင်းပင် သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒီသခင်လေးက သားရဲနတ်ဆိုးဆီကနေ ငါ့ကို ခုနကတင် ကယ်ပေးခဲ့တာ..."
အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ရဲ့ချန်ကို ချက်ချင်း လက်အုပ်ချီကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုလိုက်၏။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သခင်မလေးကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး... ဓားတစ်သောင်းစံအိမ်ကို ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးမယ်ဆိုရင် ဂုဏ်ယူမိမှာပါ... စံအိမ်သခင်က သင့်ကို သေချာပေါက် ဆုချီးမြှင့်ပေးပါလိမ့်မယ်..."
"အချောင်ခိုတတ်သော" ဇာတ်လိုက်၏ အားသာချက်များက ဤအခိုက်အတန့်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပြသနေခဲ့လေချေပြီ။
ဓားအရိုး၏ မူလအဆီအနှစ်ကို ဝါးမြိုရာတွင် ချင်လော့၏ အရှိန်က မနှေးကွေးခဲ့ချေ။ မကြာမီ ရှီးဟွမ်၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ယခုလေးတင် ထက်မြက်သော ဓားဆန္ဒများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည့် ဓားအရိုးကို ချင်လော့က လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမြိုပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းကို စုပ်ယူပြီးနောက် ချင်လော့သည် ဓားအရိုး၏ လက္ခဏာရပ်အချို့ကိုလည်း ရရှိသွားခဲ့၏။
ဘုန်း...
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓားအငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ဓားအငွေ့အသက်တစ်ခုပင်။
ဓားတာအို၏ နယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံသော ဓားတာအိုပညာရှင်များတွင် ဓားဆန္ဒကို စုစည်းနိုင်သူကိုသာ ဓားကျင့်ကြံသူဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လေသည်။ ဓားဆန္ဒကို နယ်ပယ်လေးခု ခွဲခြားထားပေ၏။
အစပျိုးအဆင့်၊ သာမန်အောင်မြင်မှုအဆင့်၊ ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်နှင့် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ချင်လော့သည် ယခင်က စနစ်၏ မြှင့်တင်မှုဖြင့် အဆင့်အနိမ့်သူတော်စင်အဆင့် ဓားသိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်ထားခဲ့သည်။ ဤအရှိန်အဟုန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဓားစွမ်းအင်ကို ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ စုစည်းလိုက်လေသည်။
ယခုအခါ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းက သဘာဝကျသော တိုးတက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပေပြီ။
ထို့ပြင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကလည်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီး နတ်စွမ်းအင်အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။
"ကောင်းပြီ... မင်းလည်းနားသင့်ပြီ..." ချင်လော့က သူ၏ လက်ထဲရှိ သားရေကြာပွတ်ငယ်ကို ရမ်းခါလိုက်ရာ ရှီးဟွမ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူမက ချင်လော့ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ပေသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ယခုအခါ သူမတွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့ချေ။ အကယ်၍ ရှိနေခဲ့လျှင် သူမ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။
သန့်စင်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော ရှီးဟွမ်ဧကရီသည် တစ်နေ့နေ့တွင် သူမ ဤမျှလောက် အရှက်ခွဲခံရလိမ့်မည်ဟု မည်သည့်အခါကမျှ မတွေးထားခဲ့ဖူးချေ။
မှန်ပေ၏။ ၎င်းက အရှက်ခွဲခံရခြင်းပင်။ ၎င်းက သူမနှင့် လိင်ဆက်ဆံရသည်ထက်ပင် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းနေပေသည်။
ချင်လော့က လူသားဧကရာဇ်အလံကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ရာ ဖန်ရှင်းနှင့် အခြားသူများက အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်လေသည်။
သူက ချင်လော့၏ တိုးတက်လာသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို သဘာဝကျကျပင် သတိပြုမိသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် သူက စစ်သူကြီး ကျန်းတိုကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မသိမသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
စစ်သူကြီး ကျန်းတိုမှာ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပေသည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူသည် မဟာချင်အင်ပါယာတွင် ခက်ခဲသော အခြေအနေတစ်ခု၌ ရှိနေခဲ့၏။ အခြားမင်းသားများက သူ၏ သစ္စာခံမှုကို လက်ခံမည်မဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက သူ၏ ရန်သူများကို စော်ကားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ယခုအချိန်တွင် ချင်လော့က သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။ မဟုတ်ပါက မကြာမီ အနာဂတ်တွင် သူသည် မဟာချင်အင်ပါယာမှ ထွက်ပြေးရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။
သို့ရာတွင် ချင်လော့၏ သန်မာမူက အလွန် သေးငယ်လွန်းနေသည်။ မဟုတ်သေးချေ။သေးငယ်ရုံသာမက လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေလေသည်။
ရှီးဟွမ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဖန်ရှင်းက မမေးမြန်းခဲ့ချေ။ ၎င်းမှာ ချင်လော့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ပင် ဖြစ်ပေ၏။
တစ်နည်းဆိုရသော် သူသည် မင်းသား ချင်လော့၏ အဆင့်အတန်းကို အသိအမှတ်ပြုပြီးဖြစ်လေသည်။
"အရှင်မင်းသား... ကျွန်တော်တို့ မြို့တော်ကို ချက်ချင်း သွားတော့မလား" ဖန်ရှင်းက သူ့အား သတိပေးလိုက်သည်။
"တော်ဝင် သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲက မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာမို့ အရှင်မင်းသား အမြန်ဆုံး သွားသင့်ပါတယ်..."
သူက သူ၏ စေတနာကို ဖော်ပြရန် ဝန်မလေးခဲ့ချေ။
"တော်ဝင် သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲ ဟုတ်လား..." ချင်လော့က တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။
"စစ်ဖန်စစ်သူကြီးက အဲဒီအကြောင်း ကျွန်တော့်ကို ပြောပြလို့ ရမလား..."
ဖန်ရှင်း စကားမပြောမီ စစ်သူကြီး ကျန်းတိုက သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။
"အရှင်မင်းသားကို ကျွန်တော် ပြောပြပါရစေ..."
ဖန်ရှင်းက တိတ်တဆိတ် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်၏။ စစ်သူကြီး ကျန်းတိုက သူ၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သူ သိမြင်နိုင်ပေသည်။
စစ်သူကြီး ကျန်းတိုတွင် ရွေးချယ်စရာ အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။ ဖန်ရှင်း၏ အမြင်တွင် ထွက်ပြေးခြင်းက သေချာပေါက် သေလမ်းရှာခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ချင်လော့နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းက လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်း သို့မဟုတ် တန်ခိုးအာဏာ ကြီးမားစွာ တက်လှမ်းလာခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချင်လော့သည် မဟာချင်အင်ပါယာ၏ မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူ၏ အဆင့်အတန်းက အလွန် လေးစားခံရပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက စစ်သူကြီး ကျန်းတိုအား စွန့်စားကြည့်ရန် အကြံပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ချင်လော့၏ အကြည့်က စစ်သူကြီး ကျန်းတိုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။ "ခင်ဗျားက..."
စစ်သူကြီး ကျန်းတိုက ချင်လော့ကို အရိုအသေပေးကာ လက်အုပ်ချီပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒီငယ်သားက ဖော်ကျင်းစစ်သူကြီး... စစ်သူကြီး ကျန်းတိုက နဝမမင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."
"အခုကစပြီး အရှင်မင်းသားရဲ့ လက်အောက်မှာ အမြင့်ဆုံးသော သစ္စာစောင့်သိမှုနဲ့ အမှုထမ်းဖို့ ကျွန်တော် လိုလားပါတယ်..."
ဟင်...
ဤတောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားက သူ့ထံ အမှန်တကယ် သစ္စာခံချင်လိမ့်မည်ဟု ချင်လော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူတော်စင်အဆင့် နယ်ပယ်မှ တန်ခိုးကြီးသူများက သူ့ထံ သစ္စာခံလာခြင်းအပေါ် ချင်လော့ အနည်းငယ် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူမိလေသည်။
သို့သော် သူက အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။ "ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လာပြီဆိုရင် တစ်ခုခုတော့ လွဲချော်နေတာ သေချာတယ်" ဟူသော စကားကို သူ နားလည်ထားပေသည်။
ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်တွင် မဟာချင်အင်ပါယာ၏ အင်အားနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်အချို့ ရှိလေသည်။ ၎င်းက အားကောင်းသော်လည်း သူတော်စင်အဆင့်ရှိ တန်ခိုးကြီးသူများကို အထင်သေး၍ မရနိုင်ချေ။
မဟာချင်အင်ပါယာတွင် သူတော်စင်တစ်ပါးသည် အင်အား၏ မဏ္ဍိုင်တစ်ခု ဖြစ်ပေရာ ဤနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေလေသည်။
"ဖော်ကျင်းစစ်သူကြီး... သွေးမျိုးဆက်ခံယူခြင်းအကြောင်းကို အရင် ရှင်းပြပါဦး..."
ဤစကားများက စစ်သူကြီး ကျန်းတိုကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။ သူက အလွန် အလျင်စလိုဖြစ်သွားခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ စတင် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။
တော်ဝင်မိသားစုအတွက် သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲမှာ မဟာချင်အင်ပါယာတွင် ဆယ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ကျင်းပသော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတွင် တော်ဝင်မိသားစုဝင်များအနက် အထူးချွန်ဆုံးသူများကို ရွေးချယ်ကာ ပြည့်စုံသော သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲကို ကျင်းပပေးခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန် ကုန်ကျစရိတ် ကြီးမားလေသည်။
ယခင်က တော်ဝင်မိသားစုဝင်အချို့သည် သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ထိုအချိန်အတွင်း သူတို့က အထူး သွေးမျိုးဆက်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တို့ကို နိုးထလာစေခဲ့သည်။
လူအများအပြားက ဤသွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲအတွက် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး တိုက်ပွဲအတွင်း တော်ဝင်မိသားစုဝင်များ တစ်ခါတစ်ရံ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရခြင်းများ ရှိခဲ့ပေသည်။
မင်းသားတစ်ပါးအနေဖြင့် ချင်လော့သည် နေရာတစ်ခုအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် သဘာဝကျကျ မလိုအပ်ခဲ့ချေ။
သိုင်းပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီး နေရာများလည်း ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်ရာ ချင်လော့ ရောက်ရှိလာခြင်းက ရရှိနိုင်သော နေရာများထဲမှ နေရာတစ်ခု အယူခံလိုက်ရမည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။
"အိုး... ဒါဆို တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့အပေါ် အငြိုးထားနေတယ်ပေါ့..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်၏။
စစ်သူကြီး ကျန်းတိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ်... အရှင်မင်းသားက ဒါကို သတိထားရပါမယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်..."
"အရှင်မင်းသားအပါအဝင် မင်းသား စုစုပေါင်း ကိုးပါး ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အနာဂတ် ဧကရာဇ်ကတော့ တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်နိုင်တာပါ..."
"နဂါးကိုးကောင်က ရာဇပလ္လင်အတွက် လုနေကြတာလား..." ချင်လော့က ဗြုန်းစားကြီး ပြောဆိုလိုက်၏။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ငါ သဘောကျတယ်..."
"သွားကြစို့... မြို့တော်ကို သွားဖို့ ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး..." ချင်လော့က သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤနေ့ရက်များက သူ့ကိုဂိမ်းတစ်ခုက လွှမ်းမိုးထားရသကဲ့သို့ပင်။
တကယ့်ကို မိုက်လှပေ၏။ သူက ရဲ့ချန်ကို ဖြိုခွင်းလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းမွန်သောအရာ များစွာကို ရရှိခဲ့သည်။ သူက ဤကမ္ဘာကို သဘောကျနေပြီ ဖြစ်လေသည်။
လေလွင့်တစ်ကောင်အဖြစ်သာ နေထိုင်နိုင်သော အရင်ကမ္ဘာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤအရာက အများကြီး ပိုကောင်းမွန်ပေသည်။
သူက တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်မှာပင် လျိုရူယန်နှင့် အခြားသူများကို ဝင်တိုက်မိသွားခဲ့၏။
အထူးသဖြင့် လျိုရူယန်၏ ချင်လော့အပေါ် ကြင်နာယုယသော အကြည့်က ချင်လော့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားစေခဲ့ပေသည်။
"စီနီယာအစ်ကိုချင်... ရူယန်က အစ်ကို့အပေါ် အထင်လွဲခဲ့မိတယ်... အစ်ကိုက ရူယန်ကို အရမ်းချစ်တာဆိုတော့ သေချာပေါက် အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူးမလား..."