အခန်း ၁၆

အခန်း ၁၆ ကံကြမ္မာသားတော်အသစ်၊ မင်းသားကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတာလား

ဖန်ရှင်းက ချင်လော့ကို ပျံသန်းနိုင်သော သားရဲနတ်ဆိုးဖြင့် မြို့တော်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် လုံးဝနီးပါး ရပ်နားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဆယ်ရက်ပင် မပြည့်မီ သူတို့သည် မြို့တော်၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေသည်။

"အရှင်မင်းသား... မြို့တော်က ရှေ့မှာပါ... ကြိုတင်ပြီး သတင်းပို့ထားပြီးပါပြီ... မကြာခင် အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးက လူတွေ ထွက်လာပြီး အရှင်မင်းသားကို မြို့တော်ထဲ ခေါ်သွားပါလိမ့်မယ်..."

"စစ်ဖန်စစ်သူကြီးက မြို့တော်ကို မသွားဘူးလား..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်၏။

ဖန်ရှင်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အဲဒီကို ပြန်ရောက်ရင် လုပ်စရာ စစ်ရေးတာဝန်တွေ ရှိနေသေးတယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... လမ်းခရီးတစ်လျှောက် ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စစ်ဖန်စစ်သူကြီး..."

"အရှင်မင်းသားက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ..."

ဖန်ရှင်းက စစ်သူကြီး ကျန်းတိုအား ချင်လော့ထံ ခိုလှုံရန် အကြံပြုခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ချင်လော့နှင့် သင့်လျော်သော အကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့လေသည်။

အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှ အရာရှိများ အပါအဝင် ချင်မြို့တော်၏ တံခါးဝတွင် လူအုပ်ကြီးတစ်ခု စုရုံးနေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ကုချင်းရွှဲ့သည် လင်းရွှမ်က မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးထားသော ရထားလုံးတစ်စီးအတွင်းတွင် ရှိနေခဲ့၏။ လင်းရွှမ်က ၎င်းကို သန့်စင်ပြီးနောက် ဤရထားလုံးသည် သူတော်စင်အဆင့်ရှိသူများ၏ ထောက်လှမ်းမှုကိုပင် ဟန့်တားနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သူမက လင်းရွှမ်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီခိုနေပြီး မျက်နှာလေးများ နီရဲကာ နွေဦးရာသီ၏ ပျော်ရွှင်မှုများ ဖြာထွက်နေပေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အရေးကြီးဆုံးအဆင့်မှလွဲ၍ ကျန်လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သည်များကို အားလုံး လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်လေသည်။

လင်းရွှမ်သည် အောက်ခြေဘဝမှ တက်လှမ်းလာသူဖြစ်ရာ ဤသခင်မလေးသည် သူ၏ ပါရမီဖြည့်ဖက် ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးကို အရယူသင့်သူဖြစ်ကြောင်း သူ သဘာဝကျကျ သိရှိထားပေသည်။

ဟမ်...

သူ၏ အမြင်တွင် ၎င်းက တကယ့်ကို အရူးလုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"သူတို့ ရောက်လာပြီ..." ထက်မြက်သော အာရုံများဖြင့် လင်းရွှမ်၏ အကြည့်က ကောင်းကင်ထက်သို့ ကျရောက်သွားပြီး လင်းယုန်ငှက်၏ ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဖန်ရှင်းနှင့် ချင်လော့တို့ ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။

အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှ အရာရှိတစ်ဦးက ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။ "စစ်ဖန်စစ်သူကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်... ခရီးပန်းလာလောက်ပါပြီ..."

ဖန်ရှင်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ချင်လော့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒါက နဝမမင်းသားပဲ..."

အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှ အရာရှိက ချင်လော့ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "နဝမမင်းသား... အရှင်မင်းသားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို စစ်ဆေးအတည်ပြုဖို့ အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးကို သွားရပါဦးမယ်..."

"သေချာတာပေါ့..." ချင်လော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်က အမျိုးသားထံမှ ရွေ့လျားသွားပြီး မဝေးလှသော နေရာရှိ ရထားလုံးဆီသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားခဲ့၏။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

[ကံကြမ္မာသားတော်နှင့် ကံကြမ္မာသမီးတော်တို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်...]

[မဟာချင်အင်ပါယာ မြို့တော်ဟာ ပုန်းနေတဲ့နဂါးတွေနဲ့ ကံကြမ္မာသားတော်တွေ နေရာအနှံ့ ရှိနေတဲ့နေရာပါပဲ...]

[အမည် - လင်းရွှမ်]

[အသက် - ၂၅ နှစ်]

[ကံကြမ္မာအဆင့် - စတုတ္ထအဆင့်]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၄၈၈,၀၀၀ မှတ်]

[ခန္ဓာကိုယ် - ဒြပ်ငါးပါးဝိညာဉ်ခန္ဓာ] သတ္တု၏ ထက်မြက်မှု၊ သစ်သား၏ တက်ကြွမှု၊ ရေ၏ နူးညံ့မှု၊ မီး၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် မြေကြီး၏ တည်ငြိမ်မှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသော ထူးခြားသည့် မွေးရာပါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းက အလွန် လျင်မြန်သော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အလွန် အားကောင်းကာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိ ပြိုင်ဘက်များကို လွယ်ကူစွာ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်ပါသည်။ ဒန်ထျန်းအတွင်း၌ ဒြပ်ငါးပါး အပြန်အလှန် မှီခိုနေသော အခြေအနေတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသဖြင့် အလွန် မြင့်မားသော တိုက်ခိုက်ရေးခံနိုင်ရည် ရှိပါသည်။

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - နတ်စွမ်းအင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်]

[ဖော်ပြချက် - သူ အသက်သုံးနှစ်အရွယ်တွင် ဖခင်သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ ငါးနှစ်အရွယ်တွင် မိခင်သေဆုံးခဲ့ကာ၊ ခုနစ်နှစ်အရွယ်တွင် အစ်မသေဆုံးခဲ့ပြီး၊ ကိုးနှစ်အရွယ်တွင် မိသားစုတစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံခဲ့ရသည်။ ကံကြမ္မာသားတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကလေးဘဝသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ကောင်းရန် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ သူက အောက်ခြေဘဝမှ တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး သွေးချောင်းစီးမှုများမှတစ်ဆင့် သူ၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို ရရှိခဲ့သည်။ သူက ပြတ်သားပြီး သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့ကာ မည်သည့် အကျပ်အတည်းကိုမဆို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်တတ်သည်။ ဧကရာဇ်အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားသဖြင့် သူက မာနကြီးပြီး လူတိုင်းကို အထင်အမြင်သေးသည်...]

[အမည် - ကုချင်းရွှဲ့]

[အသက် - ၂၀ နှစ်]

[ကံကြမ္မာအဆင့် - ပထမအဆင့်]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၁၃,၈၀၀ မှတ်]

[ခန္ဓာကိုယ် - ပုန်းကွယ်ရေခဲဝိညာဉ်]

[အေးစက်ပြီး လန်းဆန်းစေကာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်ပါပဲ... ရေခဲနဲ့ မီး နှစ်ခုစလုံး ဖြစ်ရတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုလဲ သိချင်ပါသလား... သူမက အဲဒီအတွက် ပြီးပြည့်စုံပါတယ်... နေပါဦး... ဘယ်သူ့ခေါင်းက အနည်းငယ် စိမ်းနေပါလိမ့်... သူလား ဒါမှမဟုတ် သင်လား...]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - ပင်လယ်ဖွင့်လှစ်ခြင်းအဆင့် ၉ ]

[ဖော်ပြချက် - ချမ်းသာသော မိသားစုမှ မွန်မြတ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာ ဇာတ်လိုက်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ လက်ရှိ ပုံဖော်ခံရမှုတွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေပုံရသည်။ မကြာမီ သင် သိရှိလာပါလိမ့်မည်...]

ချင်လော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့၏။

ဘာတွေလဲဟ... ကုချင်းရွှဲ့က သူ့နဲ့ တစ်ခုခု ပတ်သက်နေပုံရတယ်ပေါ့...

ဖန်ရှင်းက ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူက ချင်လော့အား ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "အရှင်မင်းသား... နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

"ခရီးရှည်ကြီး လာခဲ့ရလို့ ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ..." ချင်လော့က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှ အရာရှိက ဖန်ရှင်းကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက် ချင်လော့ကို ကြည့်ကာ သူ့ဘာသာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ ဒီနဝမမင်းသားက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်..."

အကယ်၍ သူက တောရိုင်းကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါက စစ်ဖန်စစ်သူကြီးသည် ဤသဘောထားကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားမည် မဟုတ်ချေ။

စစ်ဖန်စစ်သူကြီးမှာ သူတော်စင်အဆင့်ရှိ စွမ်းအားကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်လေသည်။

ကုချင်းရွှဲ့ကို ဖက်ကာ ရထားလုံးထဲတွင် ထိုင်နေသော လင်းရွှမ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ခုနက အဲဒီကောင်လေးက ငါ့ကို ကြည့်နေသလိုပဲ..."

"အစ်ကိုလင်းရွှမ်က ဘယ်သူ့အကြောင်း ပြောနေတာလဲ... ဟိုလူကို ပြောတာလား..." ကုချင်းရွှဲ့က ချင်လော့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူမ၏ ရထားလုံးတွင် အထူး မှန်တစ်ချပ် တပ်ဆင်ထားပြီး အတွင်းမှလူများက အပြင်ဘက်ကို မြင်နိုင်သော်လည်း အပြင်ဘက်မှ လူများကမူ အတွင်းကို မမြင်နိုင်ချေ။

"အင်း... အဲဒီလူက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်ရမယ်..." လင်းရွှမ်က ချင်လော့ကို ကြည့်လိုက်ချိန်၌ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

ကလေးဘဝကတည်းက မိသားစုဝင်များကို သေဆုံးစေခဲ့သော လင်းရွှမ်သည် သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော ကလေးဘဝကြောင့် ချမ်းသာသူများအပေါ် နက်ရှိုင်းသော မုန်းတီးမှုများ ရှိနေခဲ့လေသည်။

ချင်လော့က သေချာပေါက် ကံကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူက သဘာဝကျကျပင် မနာလိုဖြစ်မိပေသည်။

ကုချင်းရွှဲ့က ချင်လော့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် လင်းရွှမ်ကို မော့ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "သူက အစ်ကိုလင်းရွှမ်လောက် ရုပ်မချောပါဘူး..."

လင်းရွှမ်၏ အပြုံးက အေကေသေနတ်ကို ဖိနှိပ်ရသည်ထက်ပင် ပိုမိုခက်ခဲလာလေတော့သည်။ သူက ကုချင်းရွှဲ့ကို ပွေ့ချီကာ နက်ရှိုင်းစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး ကောက်ကျစ်သော သာယာမှုတစ်ခုကိုပင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"အရှင်မင်းသား... မြို့ထဲ ဝင်ကြရအောင်..." အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှ အရာရှိများကလည်း ချင်လော့အပေါ် သူတို့၏ သဘောထားကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြပေသည်။

ချင်လော့ ရထားလုံးထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ချန်မိုက ခုန်ထွက်လာခဲ့၏။

"မင်းက နဝမမင်းသား အသစ်လား..." ချန်မိုက ချင်လော့ကို အထက်အောက် ကြည့်ရှုကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်လော့က သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံး အရာရှိကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။ "သူကလည်း အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံး အရာရှိပဲလား..."

လီယွမ်က ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းသားကို သတင်းပို့ပါတယ်... သူက ယင်းဝူစစ်သူကြီး စံအိမ်က သခင်လေးပါ..."

ချန်မိုကလည်း သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကော့လိုက်ပြီး အတော်လေး မာနထောင်လွှားနေပုံပေါ်ပေ၏။

"အိုး... သခင်လေးက... ကျွန်တော့်ဆီက ဘာများ လိုချင်လို့လဲ..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချန်မိုက စက္ကူတစ်ရွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ "မင်းက မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေလို့ ငါ ချန်မိုက မင်းအတွက် အခက်အခဲ မဖြစ်စေပါဘူး... ဒီသဘောတူညီချက်ကို မင်း လက်မှတ်ထိုးလိုက် ဒါဆို ငါ ချန်မိုက မင်းကို ငါ့သူငယ်ချင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးမယ်..."

ချင်လော့က ချန်မိုထံမှ စက္ကူကို ယူလိုက်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် စနစ်၏ စကားများကို သူ နားလည်သွားခဲ့ပေပြီ။

ဤသည်မှာ စေ့စပ်မှု ဖျက်သိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းအရာများဖြစ်ပြီး စေ့စပ်မှုတွင် ပါဝင်သော အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ချင်လော့နှင့် ကုချင်းရွှဲ့တို့ ဖြစ်ကြလေသည်။

ချင်လော့က မည်သည့်အချိန်က စေ့စပ်ခဲ့မှန်း မသိသော်လည်း ယနေ့တွင် မြို့တော်ရှိ လူတိုင်းကို ချင်လော့ ဟူသော နာမည်ကို သူ အသိပေးကောင်း အသိပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သူ ရောက်လာပြီလေ...

ချန်မိုကို ကြည့်လိုက်ချိန်၌ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။ အကယ်၍ သူသာ မမှားခဲ့လျှင် သူ့ရှေ့ရှိ ဤလူမှာ နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ် အသုံးချခံနေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

​ေဒါသထွက်နေတဲ့သိုးလား...

"ငါက လက်မှတ်မထိုးဘူးလို့ ပြောရင်ရော" ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချန်မို၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့၏။ သူက ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ "နဝမမင်းသား... ဒါက မင်း ချင်မြို့တော်ကို ပထမဆုံး ရောက်လာတာ ဖြစ်ရမယ်... ချင်မြို့တော်က ပုန်းနေတဲ့နဂါး ဝှက်နေတဲ့ကျားတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်ဆိုတာ မင်း သိလား... မင်း လမ်းသွားနေရင်တောင် သူတော်စင်တစ်ယောက်နဲ့တောင် အလွယ်တကူ ဝင်တိုက်မိနိုင်တယ်..."

"တကယ်လို့ မင်းက ငါ ချင်မိုကို မျက်နှာမပေးဘူးဆိုရင်တော့ ငါ ချင်မိုကလည်း မြို့တော်မှာ အဆင့်အတန်း တစ်ခုတည်း ရှိနေရုံနဲ့ အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာကို နဝမမင်းသား သိအောင် လုပ်ပေးမယ်... မျက်နှာမရှိရင် လက်တစ်လုံးတောင် ရွှေ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မင်း သိလာလိမ့်မယ်..."

ချင်လော့က သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ လီယွမ်ထံသို့ လှည့်ပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။ "ငါ့ကို ပြောပါဦး... မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ငါနဲ့ ဒီက သခင်လေးနဲ့... ဘယ်သူက ပိုပြီး မြင့်မြတ်လဲ..."

လီယွမ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "မဟာချင်အင်ပါယာမှာ မင်းသားတွေက သဘာဝကျကျပဲ အလွန် မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်း ရှိပါတယ်..."

"အိုး... တကယ်လား..." ချင်လော့က ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ချန်မိုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများက ထက်မြက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီမင်းသားကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတဲ့ သတ္တိတွေကို မင်းကို ဘယ်သူက ပေးထားတာလဲ..."

"ဒီမဟာချင်အင်ပါယာက မင်းတို့ ချန်မိသားစုပိုင်တယ်လို့များ မင်း ထင်နေတာလား..."

ဘုန်း...

အားကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက ချင်လော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်မို၏ ကျောပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဝင်ဆောင့်သွားလေတော့သည်။