အခန်း ၁၉

အခန်း ၁၉ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို အရှုံးပေးလို့မရဘူး၊ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ

လင်းရွှမ်မှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး လက်တုံ့ပြန်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူတစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်သော ကျယ်လောင်သည့် အပြစ်တင်သံတစ်ခုက သူ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေသည်။

"မင်း သေချင်နေတာလား..."

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချင်လော့၏ မင်းသားတစ်ပါးဟူသော အဆင့်အတန်းက သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ထို့ပြင် ကုချင်းရွှဲ့မှာ ချင်လော့၏ စေ့စပ်ထားသူ ဖြစ်လေသည်။

ယခုလေးတင် ရထားလုံးအတွင်း၌ သူတို့နှစ်ဦး ကျင့်စဉ်များအကြောင်း ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို မရဘူးလေ...

အကယ်၍ ချင်လော့က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမျိုးသမီးကို ဖက်ထားပြီး မင်းက သူ့ကို သွားတိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...

လူတိုင်း အမှန်တရားကို သိနေလျှင်တောင် ၎င်းက လူသိရှင်ကြား မဖြစ်သေးသရွေ့ လှည့်ကွက်အတွက် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးပေသည်။

လင်းရွှမ်က သူ၏ ဆုပ်ထားသော လက်သီးကို ဖြေလျော့လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

[လင်းရွှမ်၏ စိတ်အခြေအနေသည် အရှက်ခွဲခံရမှုကြောင့် ဆက်လက် ပြိုလဲနေပြီး သူ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ် ၅,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားပါသည်။ ပိုင်ရှင် ရရှိလာသော ဗီလိန်မှတ် ၅,၀၀၀...]

ယနေ့အတွက် တော်လောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ချင်လော့ သိရှိပေသည်။ သူက လုချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "တပ်မှူးကြီး လု...ဟုတ်တယ်နော်... ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်..."

လုချန်၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း ချင်လော့၏ စကားများက ဘာကိုဆိုလိုမှန်း သူ မသိခဲ့ချေ။

သူတော်စင်တစ်ပါးဖြစ်သော သူ့လို ကြီးမြတ်သူကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား...

"ဘယ်ကနေ ပေါ်လာမှန်းမသိတဲ့ တောရိုင်းကလေးပါပဲ... ဘာမှလည်း နားမလည်ဘဲနဲ့..." လုချန်က စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ချင်လော့က ခေါင်းလှည့်ကာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီး စိတ်ပျက်နေပုံရသော ချန်မိုကို ကြည့်လိုက်၏။ "ချန်မို ဟုတ်လား... မင်းက ဘယ်လို သခင်လေးမျိုးလဲ... မင်းကိုယ်မင်း အရူးလုပ်လိုက်တာပဲ..."

"ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့အနေနဲ့ သတိပေးလိုက်မယ်... အချစ်ရူးလေး... အချစ်ရူးဆိုတာ နောက်ဆုံးကျရင် ဘာမှရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

စကားပြောပြီးနောက် ချင်လော့က မြို့တော်ဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ယနေ့ သူ၏ စွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်မည် ဖြစ်လေသည်။

လီယွမ်က လုချန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ချင်လော့၏နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားခဲ့၏။

"ဒီနဝမမင်းသားက တကယ့် အာဏာရှင်ပဲ... အရမ်း မာနကြီးတာပဲ..." လီယွမ်က ပြေးလိုက်သွားရင်း စိတ်ထဲမှ ညည်းညူလိုက်ပြီး ချင်လော့ နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခုခု ထပ်ရှာမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ပေသည်။

ချန်မိုမှာ အချစ်ရူးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး လုံးလုံးလျားလျား အရူးတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ချေ။ သူက ကုချင်းရွှဲ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားခဲ့၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ နှလုံးသား နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အဆုံးတွင် သူက စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပေသည်။

ကုချင်းရွှဲ့မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်ပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့၏။ သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက သူတို့ သူမအကြောင်း ပြောနေကြသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းက သူမကို ရှက်ရွံ့သွားစေခဲ့လေသည်။

ယနေ့ပြီးနောက် သူမ၏ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။

သူမက လင်းရွှမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းက သူမကို နှစ်သိမ့်မှုအချို့ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့၏။

သူမက ထောက်ထားစာနာတတ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ လူသိရှင်ကြား လင်းရွှမ်နှင့် ကြင်ကြင်နာနာ နေမည့်အစား ယနေ့ ဖြစ်ရပ်များကို ဖခင်ဖြစ်သူအား သတင်းပို့ရန်အတွက် သူမက မြို့တော်ရှိ အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပေသည်။

ကိစ္စများက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မီးလောင်ရာ လေပင့်လိုက်ခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် စေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်ဟု သူမ တွေးတောလိုက်လေသည်။

ကုချင်းရွှဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းရွှမ်၏ အမူအရာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့၏။

ဤသည်မှာ သူ၏ ဘဝတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

လုချန်က သူ၏ဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ခုနက မင်း အရမ်း ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့နေတယ်..."

"သူက အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှာ အသိအမှတ်ပြု မခံရသေးရင်တောင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားက သေချာသလောက် ရှိနေပြီ..."

"မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ... မြို့တော်ထဲမှာ မင်းသားတစ်ပါးကို ပေါ်ပေါ်တင်တင် သွားရန်စရဲတယ်ပေါ့..."

"ငါတို့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ မင်းကို တာဝန်တစ်ခုအတွက် ငါ ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်မယ်... လောလောဆယ် တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေလိုက်ဦး..."

သူတို့က ချင်လော့ကို ကြောက်၍ မဟုတ်ချေ။ ချင်လော့က အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိသော မင်းသားတစ်ပါးမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနကို လွှမ်းမိုးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မီးလောင်ရာ လေပင့်မည်ကိုသာ သူ စိုးရိမ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"တပ်မှူးကြီး လုရဲ့ စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." လင်းရွှမ်က လက်အုပ်ချီကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စ မပြေလည်မချင်း ကျွန်တော် လောလောဆယ် ထွက်မသွားနိုင်ပါဘူး..."

"ဟင်..." လုချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒီလက်ထပ်ပွဲကို အရှင်မင်းကြီးက စီစဉ်ပေးခဲ့တာလေ... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့..."

"ယောက်ျားကောင်း တစ်ယောက်ဆိုတာ မိန်းမ မရှိမှာကို စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... တချို့မိန်းမတွေ မင်းနဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး..."

လင်းရွှမ်က ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထူးခြားသည်ဟု ယူဆထားသော သူက သူ၏ အမျိုးသမီးကို တခြားသူများ ကစားစရာအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး တခြားသူများ၏ အိပ်ရာပေါ်တွင် ကစားစရာ ဖြစ်သွားမည်ကို ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

အဲဒါက သူ့ကို ဦးထုပ်စိမ်း ဆောင်းပေးလိုက်သလို ဖြစ်မသွားဘူးလား...

ချင်လော့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူက အရင်ရောက်လာသူ ဖြစ်လေသည်။ သူက ကုချင်းရွှဲ့၏ ချစ်သူဖြစ်ပြီး သူမ၏ ငယ်ချစ်လည်း ဖြစ်ကာ သူတို့က ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ သိကျွမ်းခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

ငယ်ချစ်က ကောင်းကင်ကနေ ကျလာတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလား...

သွားသေလိုက်လေ... အဆိုးဆုံးကတော့ သူ မဟာချင်အင်ပါယာကနေ ထွက်သွားလိုက်ရုံပဲလေ...

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို အရှုံးပေးလို့ မရဘူး...

ဤသည်က အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ သူက အရှုံးပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် သူ့မှာ နှလုံးသား နတ်ဆိုးတစ်ခု ရှိလာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ပြိုလဲသွားနိုင်လေသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်ဖို့က သေချာပေါက် အတားအဆီးတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

"တပ်မှူးကြီး လု... ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်... စိတ်မပူပါနဲ့..." လင်းရွှမ်က သူ ကြိုးစားသင့်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မဟာချင်အင်ပါယာတွင် မင်းသား ချင်လော့ထက် အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားသူများ ရှိလေသည်။

ဤကိစ္စအတွက် မျက်နှာသာတစ်ခုကို အသုံးပြုရခြင်းက ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် အနည်းငယ် နှမြောစရာတော့ ကောင်းပေသည်။

သေချာပေါက် ယခုအချိန်က ချင်လော့ကို သတ်ရန် အချိန်ကောင်း မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားပါက သူသည် ပထမဆုံး သံသယဝင်ခံရမည့်သူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ လုံးဝ လိုအပ်လာမှသာ ချင်လော့ကို သူ သတ်မည် ဖြစ်လေသည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာ မုန်တိုင်း ငြိမ်သက်သွားချိန်၌ သူက လှုပ်ရှားပြီး ချင်လော့ကို သေလမ်းသို့ ပို့ဆောင်မည် ဖြစ်ပေ၏။

လုချန်က လင်းရွှမ်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းမှာ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခု ရှိနေတယ်... မှတ်ထားပါ... ဘာအမှားမှ မလုပ်မိစေနဲ့..."

"သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူးကြီး လု..."

လင်းရွှမ်က အရိုအသေပေးကာ လက်အုပ်ချီလိုက်၏။

မြို့တံခါးဝတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဤကြီးမားသည့် ဖြစ်ရပ်ကြီးမှာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ စတင်ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ချန်မိုကို လူအများအပြားက ဟာသတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားခဲ့ကြလေသည်။

လူအများအပြားက လင်းရွှမ်၏ နာမည်ကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့ကြ၏။ မြို့တော်တွင် ကျော်ကြားသော ကုချင်းရွှဲ့ကို လင်းရွှမ်က သိမ်းသွင်းသွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မည်သည့်အခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

ပို၍ပင် မမျှော်လင့်ထားသောအရာမှာ ကုချင်းရွှဲ့က မင်းသားတစ်ပါး၏ စေ့စပ်ထားသူ ဖြစ်လာတော့မည် ဆိုသည်ပင်။

"ဒီနဝမမင်းသားက ထင်ထားတာထက် ပိုထူးခြားနေပုံရတယ်..."

"နဝမမင်းသားကို အရင်က မြင်ဖူးသလိုပဲ... သူက ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေက သူတော်စင်သားတော် ဖြစ်ရမယ်..."

"ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေက သူတော်စင်သားတော် နဝမမင်းသားက ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ ရှိနေပုံရတယ်နော်... ငါ အတော်လေး မျှော်လင့်နေမိပြီ... ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသား ကိုးပါးလုံးက ပါရမီရှင်တွေချည်းပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်..."

ချင်လော့သည် ဤသို့ဖြင့် အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သွေးမျိုးဆက်စစ်ဆေးမှုအပြီးတွင် သူသည် မဟာချင်အင်ပါယာ၏ နဝမမင်းသား ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤအချိန်အတွင်း အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံး၏ ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်သော ချင်ရှိုးယွမ် ရောက်လာပြီး ချင်လော့၏ ပါရမီကို အထူး စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ကာ အမူအရာမပျက်ဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပေသည်။

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... သွေးမျိုးဆက်က မူလအသွင်ကို ပြန်ရောက်သွားတာပဲ..." ချင်ရှိုးယွမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ နဝမမင်းသားရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေဖို့ သတ်မှတ်ခံထားရပုံပဲ..."

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများထဲမှ တစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။ "သခင်ကြီးကျုံးကျန်... နဝမမင်းသားက နတ်စွမ်းအင်အဆင့် ၉ ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ပါရမီက အတော်လေး ကောင်းတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ချင်ရှိုးယွမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "သူက အရမ်းမြန်မြန် ကြီးထွားလာအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ခံထားရတာပါ... သူ့ရဲ့ ခြင်ဆီနဲ့ သွေးကြောတွေကို သန့်စင်ဖို့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရတနာတွေ အများကြီး အသုံးပြုခဲ့တာလေ... သူ သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်..."

သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာမှသာ ဤလောကတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နေရာရရန် အရည်အချင်းပြည့်မီနိုင်ပေသည်။ သူတော်စင်အောက်ရှိသူများ အားလုံးမှာ ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်သည်။ ဤစကားက ကြားရသလောက် မရိုးရှင်းလှချေ။

"ဒါဆို ရက်အနည်းငယ်နေရင် လုပ်မယ့် သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..." လက်အောက်ငယ်သား၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

ချင်ရှိုးယွမ်က သူ့ထံသို့ လှည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "သူက မင်းသားတစ်ပါးပဲ... မင်းရဲ့ အကြံအစည်တွေနဲ့ သူ့ကို ချောက်ချဖို့ မကြိုးစားနဲ့..."

"မဟုတ်ရင် စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရတဲ့အခါ ငါလည်း မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးရှိ အရာရှိများအားလုံးမှာ ချင်မိသားစုဝင်များ သို့မဟုတ် ချင်မိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။ သွေးမျိုးဆက် ရှိသူများအားလုံးမှာ သွေးသားတော်စပ်သူများ ဖြစ်ကြပေ၏။

ချင်လော့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက နေရာတစ်ခုကို ယူသွားခဲ့ရာ လူအများအပြားကို မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

လက်အောက်ငယ်သားများက သူတို့၏ ပေါ်ပေါက်လာခါစ အတွေးများကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်ကြပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲကြတော့ချေ။

"ဒါအကုန်ပဲလား..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်၏။

"အရှင်မင်းသားကို သတင်းပို့ပါတယ်... အရှင်မင်းသားက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ သွေးမျိုးဆက် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ နဝမမင်းသားဖြစ်ကြောင်း စစ်ဆေးမှုတွေအရ အတည်ပြုပြီးပါပြီ..."

"အိုး... တကယ်လား..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဒါဆို ငါ့မိခင်ဘက်က ဆွေမျိုးတွေက ဘယ်မျိုးနွယ်စုကလဲဆိုတာ မင်း သိလား..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ လီယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ လီယွမ်၏ မိခင်မှာလည်း တော်ဝင်မိသားစု သွေးမျိုးဆက်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ ယုတ္တိတန်စွာ ပြောရလျှင် တော်ဝင်မိသားစုအကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာကို သူ သိရှိသင့်သော်လည်း ချင်လော့ ပြောသော မိခင်ဘက်မှ ဆွေမျိုးများအကြောင်းကိုမူ သူ ဘာမှမသိခဲ့ချေ။

ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...

ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ဖုန်းက အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။

"နဝမညီတော်... မင်းရဲ့ မိခင်ဘက်က ဆွေမျိုးတွေအကြောင်း တစ်ခုခု သိချင်ရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့လေ... ငါ သိတယ်..."

ချင်လော့က တူညီသော စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ အနံ့ကို ရလိုက်သလိုပင်။ သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်အုပ် ဝန်းရံထားသည့် အသားဖြူဖြူ အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဤသည်က ဗီလိန်တစ်ယောက်ကို ပုံဖော်သည့် ပုံမှန်နည်းလမ်းတစ်ခုနှင့် တူပေ၏။

ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ အဖော်များမှာ အတော်လေး အဆင့်နိမ့်နေခဲ့လေသည်။