အခန်း ၂၀

အခန်း ၂၀ မျက်နှာမပေးဘူး၊ တော်ဝင်ပါရမီရှင်ကို ဖိနှိပ်ခြင်း

"အဋ္ဌမမင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်..." အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှ လူများက ချင်ဖုန်းကို ချက်ချင်း အရိုအသေပေးလိုက်ကြ၏။

ချင်ဖုန်းက သူတို့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပြီး အဝတ်အစားများ မပေါ်တပေါ် မဝတ်ဆင်ထားသော အလှလေးတစ်ဦးကို ပွေ့ဖက်ကာ ချင်လော့ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့လေသည်။

"နဝမညီတော်... ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး မင်း အများကြီး ဒုက္ခခံခဲ့ရတယ်... စိတ်မပူပါနဲ့... အခု မင်း ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ မင်းကို သေချာပေါက် ငါ ပြန်ဂရုစိုက်ပေးမှာပါ..."

"သွားကြမယ်.. ဝမ်ယွဲ့မျှော်စင်ကို သွားကြစို့... ငါ့ညီတော်ကို ကြိုဆိုတဲ့အနေနဲ့ စားသောက်ပွဲလေး လုပ်ပေးချင်တယ်..."

"အိုး... ဟုတ်သားပဲ... ချင်ဟူ... မင်းလည်း လိုက်ခဲ့သင့်တယ်..."

သူက ဘေးဘက်ရှိ တောင့်တင်းခိုင်မာသော လူငယ်ကို ခေါ်လိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းသား..." ချင်ဟူက ချင်လော့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

အလွန် ထက်မြက်သော အာရုံများဖြင့် ချင်လော့သည် ချင်ဟူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ရန်လိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုလား..." ချင်လော့က စိတ်ထဲမှ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုလား..."

ဘယ်သူမဆို သရုပ်ဆောင်နိုင်တာပဲလေ...

ချင်လော့က ချင်ဖုန်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက မျက်ရည်များဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်လျှံလာခဲ့၏။

"နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော့် မိသားစုကို တွေ့ရပြီပဲ..."

"အစ်ကိုကြီး..."

"နဝမညီတော်..."

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပျို့အန်ချင်သလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အခြားတစ်ယောက်အပေါ် ရွံရှာမှုများကို အပြန်အလှန် မြင်တွေ့နေရသည့်အလားပင်။

တူညီသော အမျိုးအစားများအနေဖြင့် သူတို့သည် တစ်ယောက်အပေါ်တစ်ယောက် သဘာဝကျကျ ရန်လိုမှုများ ရှိနေကြလေသည်။

"ညီတော်... အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရတယ်... ညီတော်အတွက် အစ်ကိုကြီးက ရပ်တည်ပေးရမယ်နော်..."

"ငါ့ညီကို ဘယ်သူ အနိုင်ကျင့်ရဲတာလဲ... ငါ ချင်ဖုန်းက သူ့ကို သတ်မယ်..."

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက တပ်မှူး လင်းရွှမ်က ကျွန်တော့် မိန်းမကို လုသွားတယ်... သူ့ကို သတ်ဖို့ ကူညီပေးပါ အဋ္ဌမအစ်ကိုတော်..." ချင်လော့က အံကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယောက်ျားကောင်း တစ်ယောက်ဆိုတာ မိန်းမ မရှိမှာကို စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... မိန်းမတစ်ယောက်က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... မင်းကို နောက်ထပ် အများကြီး ငါ ရှာပေးမယ်..."

"လာပါ... သွားပြီး သောက်ကြရအောင်... စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာတွေကို မေ့ထားလိုက်ကြစို့..."

ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဟန်ဆောင်နေတာချည်းပါပဲ...

ဝမ်ယွဲ့မျှော်စင်သည် မဟာချင်အင်ပါယာတွင် အလွန် မြင့်မားသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

မင်းသား ချင်လော့နှင့် ချင်ဖုန်းတို့ ဤနေရာတွင် စားသောက်မည်ဖြစ်ရာ နေရာတစ်ခုလုံးကို သူတို့သာ သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ကြပေ၏။

ချင်ဖုန်းက သူ၏နောက်ရှိ အမျိုးသမီးများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ရက်ရောစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ညီတော် သဘောကျတဲ့သူကို ယူလိုက်ပါ... မင်းကို အကုန်ပေးမယ်..."

ချင်လော့က ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏ နားထဲတွင် ရှီးဟွမ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ဒီဝိုင်ထဲမှာ တစ်ခုခု ထည့်ထားတယ်..."

"ဘာလဲ..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်၏။

"သူက ငါ့ကို အဆိပ်ခတ်ရဲတာများလား..."

ရှီးဟွမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဘာကို ကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ... အဓိပတိ ဘွဲ့အတွက် ဘုရင်တွေက အချိန်တိုင်း အသတ်ခံရလေ့ရှိတာပဲလေ... ညီအစ်ကိုအချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြတာက လုံးဝ သာမန်ကိစ္စပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီသောက်စရာထဲက အရာတွေက သေစေနိုင်လောက်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ရာဂကြွဆေး ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

ချင်လော့မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

ရာဂကြွဆေး ဟုတ်လား။

"ဒီအဆိပ်က ငါ့အတွက် ပြဿနာ ဖြစ်နိုင်လား..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ... ဘာအံ့သြစရာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..." ရှီးဟွမ်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေလက်ချောင်းက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အသုံးဝင်ရသနည်း ဆိုသည်ကို ချင်လော့ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပေသည်။ မိသားစုတွင် အကြီးအကဲတစ်ဦး ရှိခြင်းက ရတနာတစ်ခု ရှိခြင်းနှင့် တူလေသည်။

ရဲ့ချန်၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးက လင်းရွှမ်ထက် ပိုမြင့်နေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ။

"အိုး... အဲဒီလိုလား..." ချင်လော့၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။ "အဋ္ဌမအစ်ကိုတော်က ဒီလောက် ရက်ရောနေမှတော့ ကျွန်တော် အားနာမနေတော့ဘူး..."

"ကလေးတွေက ဘာလို့ ရွေးချယ်နေရမှာလဲ... ကျွန်တော်က အကုန်လုံးကို လိုချင်တယ်..."

ချင်လော့ စကားပြောပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး ချင်လော့ကို ပြုံးကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ... ငါ့ညီတော်က လိုချင်နေမှတော့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ လက်လွှတ်ပေးရမှာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီး က ညီတော်ကို လက်ဆောင်ကြီးတစ်ခု ပေးခဲ့တာဆိုတော့ သေးငယ်တဲ့ တောင်းဆိုမှုလေးတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့အတွက် ညီတော်အတွက် အများကြီး မခက်ခဲလောက်ဘူး မဟုတ်လား..."

ချင်ဖုန်း စကားပြောပြီးနောက် သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများထဲမှ တစ်ဦးက သဘောတူညီချက်စာရွက်တစ်ခုကို ယူလာခဲ့လေသည်။

"ချင်ဟူ... မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ သူက ငါတို့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ယောက်ပဲ...ဝါစဥ် အဆင့်အတန်းအရဆိုရင် မင်း သူ့ကို ဦးလေးလို့ ခေါ်သင့်တယ်..."

"ချင်ဟူ... သူ့ကို ဦးလေးကိုးလို့ ခေါ်လိုက်..." ချင်ဖုန်းက ချင်ဟူကို ပြောဆိုလိုက်၏။

ချင်ဟူက ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဦးလေးကိုး..."

"မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ဦးလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ တူဖြစ်သူဆီက ပစ္စည်းတွေကို မယူသင့်ဘူး မဟုတ်လား..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏ အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

၎င်းအားလုံးမှာ ချင်လော့၏ သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲအတွက် နေရာနှင့် ပတ်သက်နေလေသည်။ သဘောတူညီချက်တွင် ချင်လော့သည် တော်ဝင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲအတွက် သူ၏ နေရာကို မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် လက်လွှတ်ကာ ချင်ဟူအား ပေးအပ်ကြောင်း ဖော်ပြထားပေသည်။

၎င်းကို ကောက်ယူပြီးနောက် ချင်လော့၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။ သူက သဘောတူညီချက်၏ အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီသဘောတူညီချက်ကို ကျွန်တော် လက်မှတ်မထိုးနိုင်ဘူး..."

"အိုး... အဲဒီလိုလား..." ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

"ညီတော်... မင်းက မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို မလေးမစားလုပ်ပြီး မျိုးဆက်သစ်တွေဆီကနေ အခွင့်ရေးကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

"တကယ်လို့ သတင်းသာ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် တခြားသူတွေက ငါတို့ မင်းသားတွေကို ဘယ်လို မြင်ကြမလဲ... မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတွေအနေနဲ့ ငါတို့က စံပြဖြစ်ရမယ်လေ..."

သူ စကားပြောနေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိကာ ချင်လော့အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လာခဲ့လေသည်။

"ညီတော်... သေချာ စဉ်းစားပါဦး... သေချာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောပါ..."

ဘုန်း...

ချင်လော့က ထိုက်ရွှီခေါင်းလောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ၎င်းက သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ကျဆင်းလာခဲ့၏။ သူတော်စင်အဆင့် ရတနာ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖိအားအားလုံးကို ဟန့်တားလိုက်လေသည်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ ဘယ်ကနေ ပေါ်လာမှန်းမသိသော ဤတောရိုင်းကလေးက သူ့အား မည်သည့် လေးစားမှုမျှ ပြသလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးကို ကျွန်တော် မျက်နှာမပေးချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး..." ချင်လော့က ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကြောင့်မို့ ဒီစာရွက်ကို လက်မှတ်မထိုးနိုင်တာပါ..."

"အကြီးအကဲတွေကို ရိုသေလေးစားဖို့ဆိုတာ မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ တာဝန်ပဲလေ... ချင်ဟူက မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေဆီက အစားအစာကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာကို တခြားသူတွေက သိသွားရင် သူ့ကို ဘယ်လို မြင်ကြမလဲ..."

"နောက်ပြီး..." ချင်လော့၏ အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်က ချင်ဟူအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"အမှိုက် မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်နေတာက ဘာအသုံးဝင်လို့လဲ..."

"အမှိုက်" ဟူသော စကားလုံးက ချင်ဟူ၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ့ကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့၏။

"မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာပဲ..."

ဘုန်း...

နတ်စွမ်းအင်အဆင့် အငွေ့အသက်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်လော့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်ရင်တောင် ဒီနေ့ ငါ ချင်ဟူက မင်းကို စိန်ခေါ်ပြီး မင်းထက် ပိုသန်မာတဲ့သူတွေ အမြဲတမ်း ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ပြသပေးမယ်... ကောင်းကင်အထက်မှာ ကောင်းကင်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ မင်း သိလာလိမ့်မယ်..."

ထိုနေရာမှာ မူလက သူ့နေရာ ဖြစ်သော်လည်း ချင်လော့က ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို လုယူသွားခဲ့ရာ ချင်လော့မှာ တကယ့်ကို သက်သောင့်သက်သာ ဘဝကို ရရှိနေခြင်းပင်။

ယခုအခါ ချင်လော့က သူ့ကို အမှိုက်တစ်ကောင်ဟု ပေါ်ပေါ်တင်တင် ခေါ်ဆိုလိုက်ရာ ဤသည်က သည်းမခံနိုင်စရာပင် ဖြစ်လေသည်။

"အမှိုက်ဆိုတာ အမှိုက်ပါပဲ... သူက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့တောင် ဒေါသထွက်နေတယ်... ကျွတ်ကျွတ်..." ချင်လော့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"အမှိုက်တစ်ကောင် ဖြစ်နေတာက ကြောက်စရာ မကောင်းပါဘူး... ကြောက်စရာကောင်းတာက အမှိုက်တစ်ကောင်က သူ့ကိုယ်သူ အဆင့်မသိဘဲ အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေကို သွားရန်စရဲတာပဲ... ဒီလို မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်ကို အစ်ကိုကြီးက လမ်းညွှန်ပေးချင်နေတာလား..." ချင်လော့က ချင်ဖုန်းကို အံ့အားသင့်နေဟန်ဖြင့် အလွန်အမင်း ချဲ့ကား၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ချင်လော့က ချင်ဖုန်းအား သူ့ကို အမြင်သစ်တစ်ခုဖြင့် ကြည့်ရှုသွားစေခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ချင်လော့ ငြင်းဆန်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ချင်လော့က ဤမျှ မာနကြီးပြီး တခြားသူများကို အထင်အမြင်သေးလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သည့်အခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဟမ်... အဲဒီလိုလား... ချင်ဟူက ငါ့မျိုးနွယ်စုကြားမှာ နာမည်ကျော် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ... နဝမညီတော်က ချင်ဟူကို အသုံးမကျသူလို့ ပြောနေမှတော့ တခြားသူတွေကရော ဘယ်လိုနေမလဲ..."

သူက ချင်လော့အတွက် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်လိုက်လေသည်။

ချင်လော့က စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "တခြားသူတွေက သဘာဝကျကျပဲ အမှိုက်တွေလောက်တောင် မကောင်းပါဘူး..."

စကားတစ်ခွန်းက ချင်ဖုန်း၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ တည့်မတ်စွာ ကျရောက်သွားသော်လည်း ချင်ဖုန်းက အဘယ်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမနေခဲ့သနည်း။

အဘယ်ကြောင့်နည်း။

သူက ချင်လော့၏ အမူအရာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းက မာနထောင်လွှားမှုလား။ အထင်အမြင်သေးမှုလား။ ဒါမှမဟုတ်...

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး..." မှန်ပေသည်။ ချင်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂရုမစိုက်သော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ သူက တော်ဝင်မိသားစုဝင်များအကြောင်း ကောင်းကောင်းပြောမည်ဆိုပါက သူတို့က သူ့ကို ကူညီနိုင်မည်လား။

တကယ့်ကို ရယ်စရာပဲ... လုံးဝ ဟာသတစ်ခုပဲ...

ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူက လူများကို အင်အားဖြင့် ဖိနှိပ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

လူ့ကျင့်ဝတ် ဟုတ်လား... အဲဒါကို သူ မလိုအပ်ချေ။

ဘုန်း...

ချင်လော့က ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်ချိန်၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ နတ်စွမ်းအင်အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချင်ဟူထက် အနည်းငယ် ပို၍ သန်မာနေခဲ့ပေ၏။

"မာနကြီးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေတာပဲ..." ချင်ဟူက သူ၏ ဓားကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"သူ့ကို သတ်..."

ဘုန်း...

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော ဓားချီ အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်... ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်ပဲ...

ဤသည်မှာ ချင်ဟူ၏ အစွမ်းကုန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ချင်လော့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူတို့သည် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ချေ။ သူတို့ လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပေသည်။

ဘုန်း...

သူတို့နှစ်ဦး ဝင်တိုက်မိသွားပြီး ချင်ဟူ၏ အမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ သူ လုံးဝ အားနည်းချက် ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

"ဟင်..." ချင်ဖုန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ ချင်လော့၏ ဓားသိုင်းက ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဒါက သွေးကြောရဲ့ မူလအသွင်ကို ပြန်ရောက်သွားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဟုတ်သေးရဲ့လား..."

လျင်မြန်သော ဓားချီများက ချင်ဟူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရက်စက်သော ဒဏ်ရာအများအပြားကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ချင်လော့က ချင်ဟူကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အောက်ထပ်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့လေသည်။

ချင်ဖုန်း လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ထက်မြက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာခဲ့ပြီး သူ ကြက်သေသေသွားသည့် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင် တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပေ၏။

ဘန်း...

ချင်ဟူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်လော့က အဆောက်အအုံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီး ချင်ဟူ၏ ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်လေသည်။

ဓားတစ်လက်ကို ချင်ဟူ၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်၏။

"ဒါပဲလား... မင်းက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်နေတာလား..."

"အသုံးမကျဘူး... တကယ့်ကို အမှိုက်တစ်ကောင်ပဲ..."

အရှက်ခွဲခံရခြင်းပင်။ ပြင်းထန်သော အရှက်ခွဲခံရမှုကြောင့် ချင်ဟူသည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သတိလစ်သွားခဲ့လေတော့သည်။

အပေါ်ထပ်ရှိ ချင်ဖုန်းထံသို့ လှည့်ကာ ချင်လော့က ပြောဆိုလိုက်၏။ "အဋ္ဌမအစ်ကိုတော်... အစ်ကိုကြီး ပို့ပေးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကျွန်တော့် စံအိမ်ဆီ ပို့ပေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်..."

ဤကန်ချက်က ချင်ဟူ၏ ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးသွားစေရုံသာမက ချင်ဖုန်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ ခြေအောက်တွင် နင်းချေလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

မြို့ပြင်မှ တိုက်ပွဲနှင့် မြို့တွင်းမှ တိုက်ပွဲက ချင်လော့ကို နာမည်ကျော်ကြားသွားစေခဲ့ပေ၏။

မြို့တော်ရှိ လူတိုင်းကို အရာတစ်ခု သတိပြုမိသွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ....မဟာချင်အင်ပါယာ၏ နဝမမင်းသား ချင်လော့ ရောက်ရှိလာပြီ ဆိုသည်ပင်။

ဤသည်မှာ မဟာချင်အင်ပါယာ တရားဝင် ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ရန် မည်သည့်အခါကမျှ မစဉ်းစားခဲ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။