အခန်း ၇၃

အခန်း (၇၃)ဆုလာဘ်များ

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အင်ဂျင်ဟိန်းသံကြောင့် တစ်ရွာလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုက ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရလေသည်။

ကားတံခါးက ချလပ်ခနဲ ပွင့်သွားပြီး ကွန်မြူနစ်ခေါင်းဆောင် ကျန်းပေါ်က ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှ ဆင်းလာသည်။

သူသည် သပ်ရပ်သော ကေဒါဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဖုံးဖိမရနိုင်သော ဝင်းလက်တောက်ပမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ အလွန်တရာ အရေးကြီးသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် သူက လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်ရှင်းကို ချက်ချင်း မြင်သွားလေသည်။ ထို့နောက် သူက လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာတော့သည်။

ဤရာထူးကြီးမားသော အရာရှိကြီး ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်မှာ မည်သည့်ကိစ္စအတွက်နည်းဟု တွေးတောကာ တစ်ရွာလုံး အသက်အောင့်ထားမိကြသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အရာက လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို ပြူးထွက်သွားစေမတတ်ပင်။

ကျန်းပေါ်က ယခင်က တစ်ကြိမ်မျှ မမြင်ဖူးလောက်အောင် စိတ်အားထက်သန်မှု၊ လေးနက်တည်ကြည်မှုများဖြင့် ချန်ရှင်းအနီးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူက လက်ဆွဲအိတ်ထဲမှ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ချန်ရှင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ရဲဘော်ချန်ရှင်း..."

ကျန်းပေါ်၏ အသံက ကျယ်လောင်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ကွန်မြူနစ်ပါတီ ကော်မတီရဲ့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်မှုအပြီးနဲ့ ခရိုင်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်အရ ငါတို့ရဲ့ ကွန်မြူနစ် စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာ တိုးချဲ့ရေးအဖွဲ့ရဲ့ အထူးအကြံပေးအဖြစ် မင်းကို အခု တရားဝင် ခန့်အပ်လိုက်ပါပြီ..."

၎င်းမှာ တောက်ပသော အနီရောင်တံဆိပ်တုံး ရိုက်နှိပ်ထားသည့် တရားဝင် ခန့်အပ်လွှာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဖြူရောင် စာရွက်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် စာလုံးများ၊ အနီရောင် တံဆိပ်တုံးက ထင်းလင်းနေ၏။

ရွာသားအများစုမှာ စာမတတ်ကြသော်လည်း စာရွက်စာတမ်း၏ လေးနက်မှုနှင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားလှသော "အကြံပေး" ဟူသည့် ရာထူးကြောင့် သူတို့၏ စိတ်အာရုံများ ဗလာကျင်းသွားကြတော့သည်။

ဤမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။

စာရွက်စာတမ်းများကို ချန်ရှင်းအား ကမ်းပေးပြီးနောက် ကျန်းပေါ်က လှည့်ကာ ဂျစ်ကားဆီသို့ လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

အတူလိုက်ပါလာသော ဝန်ထမ်းများထဲမှ တစ်ဦးက ကားပေါ်မှ လေးလံသော အဝတ်အိတ်တစ်လုံးကို ချက်ချင်း ယူဆောင်လာပြီး ကမ်းပေးလေသည်။

"ဒါက ကွန်မြူနစ်က မင်းကို ပေးတဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးနဲ့ ဆုငွေပါ..."

ကျန်းပေါ်က အဝတ်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ ကြည်လင်သော သတ္တုခေါက်သံနှင့် အတွင်းမှ စာရွက်များ၏ ခိုင်မာသော အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ယွမ်သုံးဆယ်နဲ့ ဆန်စပါးကူပွန် ကျင်းသုံးဆယ်... အခုကစပြီး လတိုင်း ရမှာပါ..."

"ဝုန်း..."

လူအုပ်ကြီးမှာ ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။

*ယွမ်သုံးဆယ်... ဆန်စပါး ကျင်းသုံးဆယ်…*

ဤငွေသည် ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့တွင် သန်စွမ်းသော အလုပ်သမားတစ်ယောက် တစ်နှစ်လုံး ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ အလုပ်လုပ်၍ရသော လုပ်အားမှတ်များထက်ပင် များပြားနေသေးသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများမှာ အံ့အားသင့်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ချန်ရှင်းကို ကြည့်နေသည့် သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုမှသည် အရူးအမူး ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အစ်ကိုချန်နောက်ကို လိုက်လျှင် ဝဝလင်လင် စားရရုံသာမက ငွေလည်း အများကြီး ရှာနိုင်မည်ပင်။

သို့သော် တကယ့် အံ့ဩတုန်လှုပ်စရာက ယခုမှ စတင်ရုံသာ ရှိသေးသည်။

ကျန်းပေါ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ လက်ကို ထပ်ခုပ်လိုက်ပြန်သည်။

ကားအနောက်ဘက်တွင် အရာရှိနှစ်ဦးက နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်နေသော ပစ္စည်းကြီးတစ်ခုကို အတူတကွ ဂရုတစိုက် ချယူလိုက်ကြသည်။

၎င်းမှာ နေရောင်အောက်တွင် စူးရှသော အလင်းရောင်များ ထင်ဟပ်နေသည့် တလက်လက် တောက်နေသော ထာဝရ အမှတ်တံဆိပ် စက်ဘီးအသစ်စက်စက် တစ်စီးပင်ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင် ကိုယ်ထည်၊ တလက်လက် တောက်နေသော ခရုန်းစက်ဘီးလက်ကိုင်နှင့် ခေါင်းလောင်း၊ တောင့်တင်းသော တာယာများ... အစိတ်အပိုင်းတိုင်းက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော တောက်ပမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

“ဟူး..."

စုပေါင်း အံ့ဩသက်ပြင်းချသံများက နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ အသက်ရှူသံများ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားတော့သည်။

စက်ဘီး…

၎င်းက စက်ဘီးတစ်စီး ဖြစ်နေ၏။

ချင်းရွှေရွာ တစ်ရွာလုံး... မဟုတ်ဘူး၊ မိုင်ပေါင်းများစွာ ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်းမှာတောင် ဘယ်သူကများ ဤရှားပါးသော ပစ္စည်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့နည်း။

ဤအရာက လယ်ထွန်စက်ထက်ပင် ပို၍ အဖိုးတန်ပြီး ခရိုင်အတွင်းရှိ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများသာ ရရှိပိုင်ခွင့်ရှိသည့် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ရွာသားများ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားကြပြီး စက်ဘီးကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ တံတွေးများကို အားပါးတရ မျိုချလိုက်ကြရင်း သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော အားကျမှုနှင့် အံ့ဩမှင်တက်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ဘုရားရေ... အဲ့ဒါ ထာဝရတံဆိပ်ကြီး..."

"ဒါ... ဒါက အစ်ကိုချန်အတွက်လား..."

"အမလေး... အဲ့ဒါကြီးက ဘယ်လောက်တောင် တန်လိုက်မလဲ... မြို့ထဲမှာ ယွမ်တစ်ရာကျော် ပေးရတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... ဝယ်ဖို့အတွက်လည်း လက်မှတ်လိုသေးတာမလို့ ငွေရှိရင်တောင် ဝယ်လို့မရဘူးတဲ့..."

ဤအရာအားလုံးကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ချန်ရှင်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် အေးဆေးစွာပင် ရှိနေသည်။

သူက လက်လှမ်းကာ ခန့်အပ်လွှာနှင့် ငွေ၊ ရိက္ခာများ ပါဝင်သော အဝတ်အိတ်ကို ယူလိုက်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ သတိလစ်တော့မတတ် ဖြစ်နေသော ရွှီချင်းချင်းထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက အရာအားလုံးသည် သဘာဝကျပြီး ပြောစရာပင် မလိုသည့်အလား ကျန်းပေါ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဤတည်ငြိမ်မှုနှင့် အေးဆေးမှုက ကျန်းပေါ်၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော အမြင်ကို ပို၍ပင် မြင့်မားသွားစေသည်။

ချန်ရှင်းက လှည့်ကာ အိမ်ထဲမှ စက္ကူညိုဖြင့် ထုပ်ပိုးထားပြီး အပ်ချည်ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော လက်ရေးစာမူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသည့် "စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ပိုးမွေးမြူရေး အခြေခံများ - မြေဆီလွှာနှင့် မြေဩဇာ" စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ထောင့်တစ်နေရာမှ အစပျိုးအဖြစ် ဆီစိမ်ပိတ်စဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသည့် ဓာတုကုန်ကြမ်းပစ္စည်း တစ်ထုပ်ကိုပါ ထုတ်ယူကာ ကျန်းပေါ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဖော်မြူလာက ဒီမှာ အကုန်ပါပါတယ်... ပြီးတော့ အစပျိုးရဲ့ အချိုးအစားတွေကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားပါတယ်... အထဲက နည်းလမ်းအတိုင်း လိုက်လုပ်ရင် မြေဩဇာက ပိုပြီးတော့တောင် ထိရောက်မှု ရှိလာပါလိမ့်မယ်..."

ကျန်းပေါ်မှာ ရတနာသိုက်ကြီး တွေ့လိုက်ရသည့်အလား အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

ပါးလွှာသော စာအုပ်ငယ်လေးနှင့် လေးလံသော အစပျိုးထုပ်ကြီးကို ဂရုတစိုက် လှမ်းယူလိုက်စဉ် သူ၏ လက်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေကာ ပါးပြင်များမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရဲတက်နေပြီး အထပ်ထပ်အခါခါ ကတိပေးလေတော့သည်။

"ရဲဘော် ချန်ရှင်း... စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီနည်းပညာကို မြှင့်တင်ဖို့ အမြန်ဆုံး လူအင်အား စုဆောင်းပေးပါ့မယ်... ဒါက ခရိုင်တစ်ခုလုံးက လူတွေအတွက် အကျိုးပြုနိုင်တဲ့ ကိစ္စကြီးပါပဲ..."

သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည်မှာ ရိုးရှင်းသော စာအုပ်တစ်အုပ်မျှသာမဟုတ်ဘဲ နောက်လာမည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွက် ချင်းရှန်းခရိုင်တစ်ခုလုံး၏ စပါးရိတ်သိမ်းမှုနှင့် သူ၏ ခိုင်မာသော နိုင်ငံရေး အောင်မြင်မှုများဖြစ်ကြောင်း သူ သိလေသည်။

ကျန်းပေါ်မှာ လုံးဝ ကျေနပ်သွားပြီး ဆက်၍ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူက လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ချန်ရှင်းနှင့် ထပ်မံ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ခရိုင်သို့ပြန်၍ အစီရင်ခံရန် သူ၏လူများနှင့်အတူ ကားပေါ်သို့ ကမန်းကတန်း တက်သွားလေသည်။

ဂျစ်ကားက ဖုန်တလိပ်လိပ်ထလျက် အရှိန်ဖြင့် မောင်းထွက်သွားကာ အထီးကျန်နေသော ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်နှင့် နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်နေသည့် စက်ဘီးအသစ်လေးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ရွာသားအားလုံး၏ မျက်လုံးများက ထိုစက်ဘီးဆီတွင်သာ စူးစိုက်နေကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ စက်ဘီးကို အရည်ပျော်သွားစေချင်သည့်အလား ပူလောင်ပြင်းပြနေကြသည်။

ချန်ရှင်း လျှောက်သွားကာ လက်လှမ်း၍ အသစ်စက်စက် စက်ဘီးထိုင်ခုံလေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ရွာလုံး၏ အားကျနေသော အကြည့်များကြားမှ မော့ကြည့်ကာ ရွှီချင်းချင်းကို လက်ယမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ချင်းချင်း... ဒီကို လာခဲ့..."

ရွှီချင်းချင်း၏ မျက်နှာလေးက ရဲတက်သွားကာ မှည့်နေသော ပန်းသီးတစ်လုံးလို နီရဲသွားလေသည်။

အားကျမှု၊ မနာလိုမှုနှင့် ကောင်းချီးပေးမှုများ ရောယှက်နေသော ရာနှင့်ချီသည့် အကြည့်များအောက်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားက ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်တော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမက ခါးကို မတ်လိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်သွေးဖြာမှု အနည်းငယ် ရှိနေသော်လည်း အတုနှိုင်းမဲ့ ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့က ပိုမို ကြီးမားနေ၏။

သူမက တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသည့်အလား ချန်ရှင်း၏ ဘေးသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလေသည်။

ချန်ရှင်းက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် စက်ဘီးလက်ကိုင်ကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ခါးကို ကိုင်ကာ စက်ဘီးနောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နိုင်ရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။

ရွှီချင်းချင်းက အထိတ်တလန့်ဖြင့် လက်လှမ်းကာ ချန်ရှင်း၏ ကျယ်ပြန့်ခိုင်မာသော ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်ပြီး သူမ၏ ပူနွေးနေသော ပါးပြင်လေးများကို သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော ကျောပြင်ထက်သို့ ညင်သာစွာ မှီတင်လိုက်လေသည်။

ချန်ရှင်းက ခြေထောက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ကလင် ကလင်..."

ကြည်လင်သာယာသော ခေါင်းလောင်းသံလေး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များ စောင့်ကြည့်နေသည့်ကြားမှ စက်ဘီးလေးက ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ထဲမှ ချောမွေ့စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး ရွာအပြင်ဘက် လမ်းကလေးဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

"အိုး... အစ်ကိုချန်က သူ့မိန်းမကို စက်ဘီးနဲ့ လိုက်ပို့နေတယ်ဟေ့..."

"ကြည့်ကြ... ကြည့်ကြစမ်း..."

ရွာမှ ကလေးများမှာ အူမြူးသွားကြပြီး စက်ဘီးနောက်သို့ ပြေးလိုက်ကာ ရယ်မောအော်ဟစ်နေကြရာ သူတို့၏ အော်သံများက တစ်ရွာလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

လူကြီးများကမူ ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားသော စုံတွဲကို လိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင်မူ မယိမ်းယိုင်သော အားကျမှုနှင့် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ချင်းချင်းတော့ တကယ့်ကို လူမှန်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရတာပဲ..."

"ဟုတ်ပါ့တော်... ချန်ရှင်းက ဒီနေ့ ခုလိုမျိုး အောင်မြင်မှုတွေ ရလာမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ..."

"ဒါက အောင်မြင်ရုံတင် မကဘူး... နတ်သမီးလေး လူ့ပြည်ဆင်းလာသလိုပဲ... ချင်းချင်းက နတ်သမီးလေး ဖြစ်သွားပြီဟေ့..."

သူမနောက်မှ အော်ဟစ်သံများနှင့် စကားပြောသံများကို ကြားသောအခါ ရွှီချင်းချင်းက ချန်ရှင်း၏ ခါးကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

လေပြေလေးက နားရွက်နားမှ ဖြတ်တိုက်သွားပြီး လယ်ကွင်းများဆီမှ လတ်ဆတ်သော ကောက်ပဲသီးနှံ ရနံ့များကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။

သူမရှေ့ရှိ အမျိုးသား၏ ကျောပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော နွေးထွေးမှုနှင့် ခိုင်မာသော ခွန်အား၊ ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော လုံခြုံမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

ပျော်ရွှင်လွန်း၍ သတိလစ်တော့မည်ဟုပင် သူမ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမက ကမ္ဘာပေါ်၌ အပျော်ရွှင်ဆုံး အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေလေပြီ။

မလှမ်းမကမ်းရှိ မီးဖိုချောင် အဝင်ဝတွင်မူ...

လင်းရှို့ရှို့က ဤမြင်ကွင်းကို တိုက်ဆိုင်စွာ မြင်တွေ့သွားလေသည်။

သူမက ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေရင်း ချန်ရှင်း၏ စက်ဘီးနောက်တွင် လိုက်ပါကာ နေဝင်ဆည်းဆာအောက်၌ တောက်ပစွာ ပြုံးရွှင်နေသော ရွှီချင်းချင်းကို လှမ်းကြည့်နေမိသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် အထီးကျန်ဆန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ထိုသို့သော ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုမျိုးသည် သူမ ဘဝတွင် တစ်ခါမျှ အိပ်မက်ပင် မမက်ဝံ့ခဲ့သော အရာများဖြစ်သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထိုမှိုင်းညို့မှုနေရာတွင် ရိုးသားသော စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ကျေနပ်မှုတို့က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာလေသည်။

သူမအတွက်တော့ အဝေးမှနေ၍ ကြည့်ခွင့်ရပြီး သူ့အကျိုးအတွက် သူမ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ပေးခွင့် ရသည်ကပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။