အခန်း ၁၃၉

အခန်း (၁၃၉)

လူဟုန်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ခန့်မှန်းခြင်း

ယောင်ရန်သည် ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုထဲသို့ ကျောက်မီးသွေးများ ထပ်မံထည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ နေရာလွတ် ထဲမှ အာလူးနှင့် အမဲသားစွပ်ပြုတ် တစ်ပွဲ၊ မှိုနှင့် ပိန်းဥကြော် တစ်ပွဲ၊ စွန်ပလွံသီးနှင့် ကြာစေ့ ဆန်ပြုတ် တစ်ပန်းကန်နှင့် နွေးထွေးသော ပဲနို့တစ်ခွက်တို့ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

အနုတ်ငါးဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်တွင် ပူပူနွေးနွေး အစားအစာများကို စားသုံးရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ မိနစ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပူနွေးသော အစားအစာများမှာ အေးစက်သွားပြီး အေးခဲသွားတတ်လေ သည်။

ယောင်ရန်သည် အေးခဲနေသော အစားအစာများကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်၊ နေရာလွတ် ထဲမှ ဟော့ပလိတ် အစားအစာများ စားသုံးရာတွင် အသုံးပြုသော သံပြားအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

သူမ၏ လျှပ်စစ်အပူပေးစက်၏ အပေါ်ဘက်ကို ချက်ပြုတ်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သဖြင့်၊ သူမသည် အေးခဲနေသော အစားအစာများကို သံပြားများထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ လျှပ်စစ်အပူပေးစက်နှင့် ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်လေသည်။

အစားအစာများ စားသုံးရန် လုံလောက်စွာ နွေးထွေးလာသည်အထိ သူမ မိနစ်အနည်းငယ်မျှ စောင့်ဆိုင်း လိုက်လေ၏။ အပူပေးစက် သို့မဟုတ် ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုမှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အစားအစာများမှာ အေးခဲသွားမည်ဖြစ်ရာ၊ ယောင်ရန်သည် အပူပေးစက်ဘေးတွင် ထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် ယခင်က ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ထားသော ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများကို ကြည့်ရှုရင်း အငွေ့ တထောင်းထောင်း ထနေသော နံနက်စာကို စားသုံးလိုက်လေသည်။

ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ တစ်ပိုင်း ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခမ်းနားသော နံနက်စာကို စားသုံးပြီးသွားသောအခါ၊ ယောင်ရန်သည် ညစ်ပေနေသော ပန်းကန်များကို နေရာလွတ် ထဲသို့ ထည့်ကာ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဆေးကြောလိုက်လေသည်။ ထို့နောက်၊ သူမသည် လုံယုအတွက် ဆေးတစ်ခွက် ကျိုချက်ကာ ဓာတ်ဘူး တစ်ဘူးထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်၏။

အိပ်ခန်းထဲမှ မထွက်ခွာမီ၊ သူမသည် လျှပ်စစ်အပူပေးစက်နှင့် ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုကို ပိတ်လိုက်ပြီး၊ ဆေးကို ယူဆောင်ကာ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ယောင်ရန် သည် သူမ၏ အပူချိန်ထိန်း အဝတ်အစားတွင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲမှုရှိလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေ သည်။

ပုံသေအပူချိန် နှစ်ဆယ့်ငါးဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်မှာ အမှန်တကယ် အလုပ်မလုပ်သော်ငြားလည်း၊ ထိုအဝတ် အစားကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းက သာမန် ဆောင်းရာသီ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းထက် ပိုမို ကောင်းမွန်လှပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့၊ ယခု သူမ ခံစားနေရသော အပူချိန်မှာ နှစ်ဆယ်ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ် ဝန်းကျင်ခန့် ရှိနေ လေသည်။ သုညအောက် ကျဆင်းနေသော အပူချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဤအပူချိန်ထိန်း အဝတ်အစားမှာ အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှပေသည်။

တိုက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက်၊ ယောင်ရန်သည် လုံယု၏ တံခါးကို ခေါက်လိုက်၏။ လုံယု တံခါး လာဖွင့်ပေးသည်အထိ သူမ ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းလိုက်ရလေသည်။ သူက လက်အိတ်များနှင့် အင်္ကျီကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူမက သူ့အစား ချမ်းအေးသွားမိလေသည်။

ယောင်ရန်သည် သူ့အား ဆေးပါသော ဓာတ်ဘူးကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်၏။

"စားပြီးရင် ဒီဆေးကို သောက်လိုက်...။"

လုံယုသည် ဓာတ်ဘူးကို ယူလိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ၊

"ကျေးဇူးပဲ...။"

ယောင်ရန်သည် သူမ၏ အင်္ကျီကို တင်းကြပ်စွာ စေ့လိုက်ပြီး၊

"ဒါဆို ကျွန်မ ပြန်တော့မယ်...။"

"ကောင်းပြီလေ...။"

သူမ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အောက်ထပ်မှ ချွမ်ယွမ်ဝေ့၏ အသံကို ကြားလိုက် ရလေသည်။

"အစ်ကိုလုံ...၊ အမျိုးသမီးယောင်...၊ ရှိကြလား...။"

သူ၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ယောင်ရန်နှင့် လုံယုတို့သည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သံတံခါးကို သွားဖွင့်ပေးလိုက်ကြ၏။

တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ချွမ်ယွမ်ဝေ့သည် လုံယုနှင့် သူ၏ဘေးရှိ ဝါဂွမ်းထုပ်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါမှ ယောင်ရန်ဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

သူသည် ခဏမျှ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုလုံ...၊ အမျိုးသမီးယောင်...၊ အဆင်ပြေကြရဲ့လား...။"

ယောင်ရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး လုံယုက မေးလိုက်၏။

"အစ်ကိုချွမ်...၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ...။"

ချွမ်ယွမ်ဝေ့သည် လက်မဖြင့် အောက်ထပ်သို့ ညွှန်ပြကာ တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလေသည်။

"လူဟုန်က အခုလေးတင် သူ့လူတွေကို ခေါ်ပြီး တိုက်ကို ကင်းလှည့်နေတယ်...။"

"စင်္ကြံလမ်းမှာ နေတဲ့သူတွေ မနေ့ညက သေကုန်ပြီလို့ ငါ ကြားတယ်...။ လူဟုန် သူတို့ကို တွေ့တဲ့အချိန် မှာ၊ သူတို့အားလုံးက တောင့်တင်းပြီး အေးခဲနေပြီတဲ့...။ တချို့ဆို ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့တောင် မျက်နှာမှာ အပြုံးတွေနဲ့ သေဆုံးနေကြတယ်လို့ ကြားတယ်...။"

ချွမ်ယွမ်ဝေ့အနေဖြင့် သူတို့နှင့် အတင်းအဖျင်း ပြောရုံသက်သက်ဖြင့် အအေးဒဏ်ကို အန်တုကာ ရောက်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း ယောင်ရန် သိထားသဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"လူဟုန်က သဘောကောင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး...။ သူက ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ပြီး နေထိုင်သူတွေကို လိုက် စစ်ဆေးနေတယ်ဆိုရင် သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခု ရှိလို့နေမှာပဲ...။ အဲဒီလိုလုပ်တာက သူ ဘာလိုချင်လို့လဲဆိုတာ ရှင် သိလား...။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချွမ်ယွမ်ဝေ့က ရှင်းပြလေသည်။

"လူဟုန်က အထပ် (၁၉) ကို ပိတ်ထားတဲ့ တံခါးကို ဖျက်ဆီးဖို့ အထပ် (၁၈) က လူတွေကို လာဘ်ထိုး ထားတယ်...။ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ အခြေအနေကို စစ်ဆေးချင်တယ်လို့လည်း ပြောတယ်...။"

"လူဟုန်နဲ့ သူ့လူတွေက အောက်ထပ်မှာ စောင့်နေတုန်းပဲ...။ ငါက သူ့ကို အထဲပေးမဝင်ချင်လို့၊ သူ ငါ့ကိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဘိုးနဲ့ အဘွားကိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါ်တဲ့အခါ မကြားချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်တယ်...။"

သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ၊ ယောင်ရန်က ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြောလေသည်။

"သူက ငါတို့ သေသလား ရှင်သလားဆိုတာကို သိချင်ရုံသက်သက်ပါ...။ ငါတို့သာ သေသွားရင်၊ လူဟုန် က သူ့လူတွေကို ခေါ်ပြီး ငါတို့နေရာကို လာလုမှာ အသေအချာပဲ...။"

ချွမ်ယွမ်ဝေ့က သဘောတူကာ ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလာ၏။

"အာယွမ်က ဒီမနက် အပြင်ဘက် အခြေအနေကို သွားစစ်ကြည့်တော့၊ မနေ့ညက လူအများကြီး သေသွားတယ်လို့ ပြောတယ်...။ ဒါကြောင့် လူဟုန်နဲ့ တခြား အဆောက်အအုံ မန်နေဂျာတွေက ပူးပေါင်းပြီး လင်းယွမ်တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံကို ကင်းလှည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာပဲ...။"

"သူတို့က အိမ်ရှင်တွေ သေသလား ရှင်သလားဆိုတာကို တစ်အိမ်တက်ဆင်း လိုက်စစ်ဆေးနေကြတာ... ။ အိမ်ရှင်သာ သေသွားရင်၊ သူတို့က ရိက္ခာတွေကို လုယူပြီး ထင်းအဖြစ် သုံးလို့ရတဲ့ ပစ္စည်းမှန်သမျှကို ယူသွားကြမှာပဲ...။ အာယွမ်က သူတို့မှာ အစီအစဉ်ကြီးတွေ ရှိတယ်လို့လည်း ပြောပြီး ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သတိထားဖို့ ငါတို့ကို သတိပေးခဲ့တယ်...။"

ယောင်ရန်နှင့် လုံယုတို့က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ဤသတင်းအချက်အလက်များကို လာရောက် မျှဝေပေး သည့်အတွက် ချွမ်ယွမ်ဝေ့အား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ကြလေသည်။ မထွက်ခွာမီ၊ ချွမ်ယွမ်ဝေ့ သည် ဓာတ်ဘူးတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူကာ ယောင်ရန်အား ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဒါလေး လာပြန်ပေးတာပါ...။ ချင်းလက်ဖက်ရည်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမျိုးသမီးယောင်...။" ဟု သူက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ယောင်ရန်၏ ချင်းလက်ဖက်ရည်သာ မရှိပါက၊ သူ၏ အဘိုးနှင့် အဘွားတို့သည် မနေ့ညက အေးခဲကာ သေဆုံးသွားလောက်ပေပြီ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ သူ အအေးဒဏ်ကြောင့် နိုးလာပြီး သူ၏ အဘိုးနှင့် အဘွားတို့ကို သွား ရောက် စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ၊ ဟွမ်ကျိဟွေး ယူဆောင်လာပေးသော ချင်းလက်ဖက်ရည်ကို သတိရသွားခဲ့၏။ သူ၏ အဘိုးနှင့် အဘွားတို့မှာ အလွန်အမင်း ချမ်းအေးနေသဖြင့် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြသည် ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် ချင်းလက်ဖက်ရည်ကို လျင်မြန်စွာ တိုက်ကျွေးလိုက်ရာ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

မနေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည် တွေးတောမိသောအခါ၊ ချွမ်ယွမ်ဝေ့၏ လက်များမှာ တုန်ယင်လာပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

သူသည် ယောင်ရန်နှင့် သူမ၏ မိတ်ဆွေများ လိုအပ်သော ကျွမ်းကျင်မှုများ ရှိနေသည့်အတွက် ကံကောင်းလှပေသည်။ ထိုကျွမ်းကျင်မှုများကြောင့် သူတို့နှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက၊ သူသည် မနေ့ညက သူ၏ အဘိုးနှင့် အဘွားတို့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

သူ ဘာတွေ တွေးနေသည်ကို မသိသော်လည်း၊ ယောင်ရန်သည် ဆေးကြောထားသော ဓာတ်ဘူးကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံလိုက်လေသည်။

ချွမ်ယွမ်ဝေ့သည် ဓာတ်ဘူးကို ပြန်ပေးပြီးနောက်၊ လူဟုန်ကို သတိထားရန် သူတို့ကို တစ်ကြိမ် ထပ်မံ သတိပေးခဲ့ပြီး အိမ်သို့ ပြန်သွားလေတော့သည်။

လုံယုသည် သံတံခါးကို သော့ခတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။

"ယောင်ရန်...၊ ဒုက္ခခံပြီး တိုက်ခန်းကို ကင်းလှည့်နေတဲ့ လူဟုန်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မင်း ဘယ်လိုထင် လဲ...။"