အခန်း (၃၅၇-၃၅၈)

အခန်း (၃၅၇) - ဆေးလုံးဈေးကွက်ကို မောင်ပိုင်စီးမယ့် အစ်ကိုကြီးလော့ချန်

အေးစက်ခြောက်ကပ်လှသော ဂူဗိမာန်အတွင်းဝယ်….။

လော့ချန်သည် အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိကာ ရေခဲကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဟန်ချက်ညီညီ ထိုင်နေသည်။ သူ ဤမျှ စည်းကမ်းတကျရှိနေခြင်းမှာ ခိုင်လုံသောအကြောင်းပြချက် ရှိပေသည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏ရှေ့တည့်တည့်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ထိုင်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

‘ဒီလူကိုယ်တိုင် ငါနဲ့ စီးပွားရေးလာဆွေးနွေးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး’

လော့ချန်၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်နေပြီး စိုးရိမ်စိတ်ရှိသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ မျှော်လင့်ချက်များ ရှိနေ၏။ ထိုသူကား အခြားသူမဟုတ်။ ရေခဲလှိုင်းနန်းတော်၏ တပည့်ရင်းဖြစ်သလို၊ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်လည်းဖြစ်သော ထန်ထိုက်ကျင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတို့သည် မည်သည့်ဖုံးကွယ်မှုမျှမရှိဘဲ ခန်းမအတွင်း ပျံ့လွင့်နေကာ လူကို အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖိအားပေးနေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထိုဖိအားတို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားသည်။ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခိုင်မာပြတ်သားသော ရုပ်ရည်ရှိသည့် ထိုချောမောလှပသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးအစုံသည် လော့ချန်ထံသို့ ကျရောက်လာသည်။

“ဒီ ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံးက မင်းကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာလား"

လော့ချန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာပါ"

ထန်ထိုက်ကျင်းသည် သူမ၏လက်ထဲရှိ ဆေးပုလင်းကို လှည့်ပတ်ကစားနေရင်း ဆိုသည်။

“မင်းက ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံး စီးပွားရေးတစ်ခုတည်း လုပ်ချင်တာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်"

လော့ချန်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာကိုမူ မပျက်စေဘဲ မေးလိုက်သည်။

“ဒါက ဘယ်လိုအဓိပ္ပာယ်လဲ မသိဘူး မိတ်ဆွေ”

ထန်ထိုက်ကျင်းက သူ့အား စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏မျက်နှာထားမှာ ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်လှပြီး မည်သည့်ခံစားချက်မျှ အရိပ်အယောင်မပြချေ။

“ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံးကိုပဲ သီးသန့်ရောင်းချင်တာဆိုရင်တော့ စျေးကွက်က ဘယ်လောက်ပဲ ကျဉ်းကျဉ်း၊ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်ကြီးမှာ မင်းရဲ့ဆေးကို ဝယ်မယ့်သူ အမြဲရှိနေမှာပဲ"

“မင်းက ငါတို့ ရေခဲလှိုင်းနန်းတော်ကိုမှ လာရှာတယ်ဆိုတာက.... မင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို အခုမှ တက်လှမ်းထားတာဆိုတော့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ မကျွမ်းကျင်သေးလို့ ထွက်နှုန်းနည်းနေတာကို မင်းသိလို့ပဲ"

“အဲဒီတော့ ရရှိတဲ့ ဆေးလုံးနည်းနည်းလေးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့ပဲ လဲလှယ်နေမယ့်အစား၊ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးကို အမြင့်ဆုံးရောက်အောင် မင်းက အသုံးချချင်တာပေါ့"

“ဒါကြောင့် ငါတို့ ရေခဲလှိုင်းနန်းတော်ရဲ့ အမည်နာမကို အကာအကွယ်ယူပြီး လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်ဖို့က မင်းရဲ့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်ပဲ မဟုတ်လား တန်ချန်ဇီ”

လော့ချန်၏ မျက်ခုံးအစုံ ပင့်တက်သွားရသည်။ တစ်ဖက်လူက သူ၏ စိတ်ကူးကို ဤမျှအထိ အသေးစိတ် ခန့်မှန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် နောက်ဆုံးတွင် ခေါ်ဆိုလိုက်သော 'တန်ချန်ဇီ' ဟူသော ဘွဲ့အမည်မှာလည်း လွန်ခဲ့သော သုံးလအတွင်း သူမ မိမိအကြောင်းကို သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးထားကြောင်း သက်သေပင်။

အခြေအနေ ဤသို့ဖြစ်နေလေရာ လော့ချန်အနေဖြင့်လည်း ဖုံးကွယ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

“မိတ်ဆွေထန်ထိုက် ပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက် ရှိပါတယ်"

လော့ချန် ဤမျှ ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံလာလိမ့်မည်ဟု ထန်ထိုက်ကျင်း မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် စကားလမ်းကြောင်း ပွင့်သွားပြီဖြစ်ရာ ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် လုပ်နေရန် မလိုတော့ချေ။

“ငါတို့ ရေခဲလှိုင်းနန်းတော်ရဲ့ နာမည်ကို အသုံးချဖို့ဆိုတာ မင်းထင်သလောက် မလွယ်ကူဘူးနော်"

လော့ချန် ပြုံးလိုက်ရင်း “ကျွန်တော် သိပါတယ်…. ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော့်ဘက်က ရိုးသားတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တွေ ယူလာတာပါ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုလည်း မင်းရဲ့ အဲ့ဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို ပြောကြည့်လေ”

“ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံးကို နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ ရေခဲလှိုင်းနန်းတော် တစ်ခုတည်းကိုပဲ အထူးပေးသွင်းပါ့မယ်၊ အထူးသဖြင့် မိတ်ဆွေထန်ထိုက် အတွက်ပဲ ဖြစ်ရပါမယ်၊ အနှစ် ၁၀၀ အတွင်းမှာ တခြားသူတွေကို ရောင်းချဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ရေခဲလှိုင်းနန်းတော်ကပဲ အမြဲတမ်း ဦးစားပေး ဝယ်ယူခွင့် ရှိရပါမယ်၊ စျေးနှုန်းပိုင်းမှာလည်း ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ်၊ ဘယ်တော့မှ စျေးတက်မှာမဟုတ်ဘဲ အဆင့်နိမ့် ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာနဲ့ပဲ သတ်မှတ်ပေးပါ့မယ်"

လက်ရှိ စျေးကွက်တွင် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးများမှာ ၅၀၀ ကျော်၊ ၆၀၀ ကျော်အထိ ရှိနေပြီး စျေးတက်ရိပ်ပင် ပြနေသည်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများ၊ ရေနှင့် ရေခဲဓာတ် အခြေခံသူများအတွက် ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံးသည် အခြားဆေးလုံးများထက် ပို၍ပင် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ၅၀၀ ဟု သတ်မှတ်ပေးခြင်းမှာ ကြီးမားသော ကမ်းလှမ်းမှုကြီးပင်။

ထိုကမ်းလှမ်းမှုကို ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည့် အချက်မှာ လော့ချန်သည် ထိုက်ပိုင်စျေးကွက်မှ ကျောက်စိမ်အိုးဓားဂိုဏ်းကို ဝိညာဉ်အရက် သီးသန့် ပေးသွင်းသည့် ပုံစံကို အတုယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံးကို ရေခဲခံတပ်သို့သာ သီးသန့် ပေးသွင်းရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေတွင် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများ အဓိကရှိသော ဂိုဏ်းမှာ ရေခဲခံတပ် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ချေ။ ဘုရင်မပန်းဂိုဏ်းတွင်လည်း အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ သုံးထောင် ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤမျှ ကမ်းလှမ်းသည်ဆိုပါက အခြားတစ်ဖက်မှ ကျေနပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။

မမျှော်လင့်ထားသော စကားတစ်ခွန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မလုံလောက်သေးဘူး”

“ဗျာ”

လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

“ငါ ဆယ်နှစ် မလိုချင်ဘူး"

ထန်ထိုက်ကျင်းက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

“အနှစ် ၁၀၀၊ အနှစ် ၁၀၀ အတွင်းမှာ ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံးကို ငါတို့ ရေခဲလှိုင်းနန်းတော်ကိုပဲ အထူးပေးသွင်းရမယ်၊ အပြင်ကို ရောင်းတာ ငါသိရရင်တော့....”

“အနှစ် ၁၀၀ ဆိုလည်း အနှစ် ၁၀၀ ပါပဲ”

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် လော့ချန် ပြတ်သားစွာ သဘောတူလိုက်သည်။

ထန်ထိုက်ကျင်းသည် လော့ချန်ကို တစ်ချက် စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“အစ်မ.... ဧည့်သည်ကို ပြန်လိုက်ပို့ပေးပါဦး”

အစောပိုင်းကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေသော ရှီပေါ်ရင်း ထရပ်လိုက်သည်။ လော့ချန်ကလည်း ထန်ထိုက်ကျင်းကို ဂါရဝပြုနှုတ်ဆက်ကာ အဘွားအိုနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုဂူဗိမာန်နှင့် ဝေးကွာသွားမှသာလျှင် ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ အေးစက်နေသော အအေးဓာတ်တို့ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားတော့သည်။

“အဘွားရှီ.... ဒီတစ်ခေါက် တကယ်ပဲ အခက်အခဲ ဖြစ်စေခဲ့ပါပြီ”

စကားပြောနေရင်း လော့ချန်က ဆေးပုလင်းတစ်ပုလင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ရှီပေါ်ရင်းက ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ လှမ်းယူလိုက်၏။ ငြင်းပယ်ရန် ပြင်သော်လည်း ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံးဖြစ်နေသဖြင့် သူမ တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူမ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာထက်ဝယ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“အခက်အခဲ မရှိပါဘူးကွယ်၊ ဒါက ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးရှိတဲ့ကိစ္စပဲလေ၊ အဘွားက တာဝန်အရ လုပ်ပေးတာပါ”

“ရော့.... ဒါ မင်းအတွက်ပဲ”

နှင်းပွင့်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ပစ္စည်းလေးတစ်ခု လော့ချန်၏လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ရေခဲလှိုင်းနန်းတော်၏ အမှတ်တံဆိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါက ငါတို့ ရေခဲလှိုင်းနန်းတော်ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်ပဲ၊ ဒါကို မင်းရဲ့ဆိုင်တွေမှာ ချိတ်ဆွဲထားရင် ငါတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံအင်အားစုအဖြစ် လူသိသွားလိမ့်မယ်၊ အနာဂတ်ကိုတော့ ငါ အာမမခံနိုင်ပေမဲ့၊ ငါတို့ ရေခဲလှိုင်းနန်းတော်က ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်ကို တာဝန်ယူအုပ်ချုပ်နေသရွေ့ ဘယ်သူမှ မင်းတို့ကို လာနှောင့်ယှက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

စကားနည်းလှသော ရှီပေါ်ရင်းသည် ယခုအခါ စကားများကို အရှည်ကြီး ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ ရင်ထဲမှ လေးလံနေသော ဖိအားများမှာ စတင် လျော့ပါးသွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ လော့ထျန်းအဖွဲ့အတွက် ထျန်းလန် နတ်ဘုရားမြို့တော်တွင် အမှန်တကယ် အမြစ်တွယ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ လော့ထျန်းအဖွဲ့တွင် ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေး ရှိသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး သုံးဦး ရှိသည်။ ယခုအခါ ကျောထောက်နောက်ခံလည်း ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရာများမှာ လိုအပ်သော အရာများပင် ဖြစ်သည်။

ယနေ့မှစ၍ သူသည် စိတ်ချလက်ချ စီးပွားရေးလုပ်ကာ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"

ထို့နောက်တွင် လော့ချန်နှင့် ရှီပေါ်ရင်းတို့သည် နှစ်စဉ် ပေးသွင်းရမည့် ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံး ပမာဏ၊ ငွေပေးချေမှု အစီအစဉ်နှင့် အခြားသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ အရာအားလုံး အပြီးသတ်သွားသည့် အခါမှသာ လော့ချန် မတ်တပ်ထလိုက်သည်။

"အဘွားရှီ.... ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

"အေးအေး.... ဂရုစိုက်သွား၊ ငါ ဒီကပဲ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်" ဟု ရှီပေါ်ရင်းက သူမ၏ ပုံမှန် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ဗျ.... နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ရှီပေါ်ရင်းသည် လော့ချန် တိမ်စီး၍ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ ဝတ်ရုံလက်အတွင်းရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို အလိုလို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိပြီး ထူးဆန်းသော မလုံခြုံမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ရေခဲခံတပ်တွင် နေထိုင်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ အသက်အရွယ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ လက်ရှိ ရေခဲခံတပ်၏ ထျန်းလန်မြို့ အုပ်ချုပ်ရေးသက်တမ်းအတွင်း လူအင်အား လိုအပ်ချက်ကြောင့်လည်းကောင်း သူမသည် အထွေထွေ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရန် စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူမ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး (လာဘ်ထိုးခြင်း) တစ်ခါမှ မကြုံခဲ့ဖူးပေ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ အတော်လေး ထူးဆန်းနေသည်။ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူမ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

"အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီလား"

အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှီပေါ်ရင်း၏ နှလုံးသားမှာ မသိစိတ်ဖြင့် တုန်ခါသွားသည်။ သူမ လေးစားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့.... အဆင်ပြေပါတယ်၊ လော့ချန်က ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံး ဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသေးပါဘူး၊ ဒါကြောင့် လာမယ့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဆေးပေးသွင်းမှုက မတည်ငြိမ်နိုင်ဘဲ တစ်နှစ်ကို အများဆုံး ငါးပုလင်းလောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

အကယ်၍ ပြင်ပလူများသာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရပါက ရယ်မောကြပေလိမ့်မည်။ "ငါးပုလင်းစာလောက် ကိစ္စလေးကို ဒီလောက်အထိ အလေးအနက် လုပ်နေရသလား" ဟု မေးကြပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ခြင်ကို အမြှောက်နှင့် ပစ်သလို ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လော။

သို့သော် သက်ဆိုင်သူ နှစ်ဦးစလုံးကမူ ဤအချက်၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ကြသည်။ ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသေးဘဲနှင့် တစ်နှစ်ကို ငါးပုလင်း ထုတ်နိုင်သည်ဆိုပါက ကျွမ်းကျင်လာသည့် အခါ ဆယ်ပုလင်း၊ ပုလင်းတစ်ရာ သို့မဟုတ် ထိုထက်မက ဖြစ်လာနိုင်သည် မဟုတ်လော။ ထို့ကြောင့်ပင် ထန်ထိုက်ကျင်းသည် သီးသန့် ပေးသွင်းမှု သဘောတူညီချက်ကို နှစ်ပေါင်း တစ်ရာအထိ တိုးမြှင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကာလမှာ လော့ချန်အတွက် သူ၏ စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်သလို သူမအတွက်လည်း ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိရန် လုံလောက်လှသည်။

အပြင်သို့ ထွက်လာသည့် အခါမှသာ ရှီပေါ်ရင်းသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားတော့သည်။ သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့်ပင် ထန်ထိုက်ကျင်း တွေးသလောက် သူမ မတွေးနိုင်ခဲ့ပေ။

"ငါးပုလင်းလား၊ ငါ မျှော်လင့်ထားသလောက်ပါပဲ"

ထန်ထိုက်ကျင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ ရှီပေါ်ရင်းကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါကို ဂိုဏ်းကို သတင်းမပို့နဲ့၊ ပမာဏက နည်းလွန်းတယ်၊ ရေးကြီးခွင်ကျယ်လုပ်ပြီး သွားတင်ပြရင် ပြဿနာပဲ တက်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရှီပေါ်ရင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ ထန်ထိုက်ကျင်းသည် ထိုဆေးလုံးများကို သူမကိုယ်တိုင်အတွက် သိမ်းထားရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့်နိမ့် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးသည်ပင် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်လတ် ချီစုစည်းဆေးလုံးများထက် များစွာ သာလွန်သော အာနိသင်ကို ပေးစွမ်းသည်။ ဤအကူအညီဖြင့် သူမသည် မကြာခင်မှာပင် အခြေတည်အဆင့် ၈ သို့ တိုးတက်သွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံးသည့်နောက်တွင် ရှီပေါ်ရင်းက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် "ဘာလို့ ဒီလူကို ရေခဲခံတပ်ထဲကို မခေါ်သွင်းတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရေခဲခံတပ်မှာ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများက အဓိက နေရာယူထားသည်။ သို့သော် အမျိုးသားများ လုံးဝ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်များနှင့် ကိုက်ညီသော ကိုယ်ခံဖွဲ့စည်းမှု ရှိသူများကို လက်ခံလေ့ရှိသော်လည်း အများစုမှာ နောက်ပိုင်းတွင် အပြင်ဘက်ရှိ လုပ်ငန်းခွင်များကို စီမံခန့်ခွဲရန် စေလွှတ်ခံရလေ့ ရှိသည်။ ထို့ပြင် အစွမ်းထက်သော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း ကျင့်ကြံဖော်များ ရှာဖွေကာ ရေခဲခံတပ်အတွင်း အမြဲ နေထိုင်ကြသည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ လော့ချန်ကို စည်းရုံးသင့်ပေသည်။ သူ၏ ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံးများမှာ ရေခဲခံတပ်မှ အမျိုးသမီး တပည့်များအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

သို့သော် ရှီပေါ်ရင်းသည် ထန်ထိုက်ကျင်း၏ အေးစက်သော အကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်ရသည့် အခါမှသာ အမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ အကယ်၍ လော့ချန်ကို ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ခေါ်သွင်းလိုက်ပါက လော့ချန်သည် သူမတစ်ဦးတည်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးနှင့် ခွဲဝေသုံးစွဲရမည့် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ အတွေးကို သိနေသကဲ့သို့ ထန်ထိုက်ကျင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အချိန်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ၊ အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာ ငါတို့ဂိုဏ်းက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေကို အလွယ်တကူ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် လော့ချန်လို တာဟဲဈေးမြို့တော်ကနေလာပြီး ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းနဲ့ မရေရာတဲ့ ပတ်သက်မှုတွေ ရှိတဲ့သူမျိုးကိုပေါ့"

ရှီပေါ်ရင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ထိုစကားများ၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းလား၊ ဒါဆို.... ရေခဲခံတပ်က တိမ်ပြိုဂိုဏ်းနဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့လိုက်ပြီလား"

"စကားကို ဆင်ခြင်ပါ"

ထန်ထိုက်ကျင်းက ချက်ချင်းပင် လေသံမာမာဖြင့် ငေါက်လိုက်သည်။

ထို့နောက်မှ အေးစက်စက် လေသံကို ပြန်လည်ထိန်းညှိကာ "အစ်မကြီး.... တချို့ ကိစ္စရပ်တွေက နှုတ်ဆိတ်နေတာက အကောင်းဆုံးပဲ၊ တိတ်ဆိတ်ခြင်းကလည်း နားလည်မှု တစ်မျိုးပဲလေ" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

ရှီပေါ်ရင်းသည် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မပြောသင့်ပေ။

လက်ရှ်ိတွင် ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းသည် အိုင်လောင်တောင်၊ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းတို့နှင့် လက်တွဲကာ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းနှင့် မီးလျှံမဟာမိတ်တို့ကို ဆန့်ကျင်နေသည်။ ရှေ့အုပ်စုမှာ အင်အားကြီးမားနေပြီး နောက်အုပ်စုမှာလည်း ခိုင်မာသော အခြေခံ အုတ်မြစ် ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ရေခဲခံတပ်ကသာ မိမိတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို အလျင်စလို ကြေညာလိုက်ပါက ကြီးမားသော ဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်သလို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် လုပ်ဆောင်နေခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးပင်။

သို့သော် ရေခဲခံတပ်သာ ဝင်ရောက် ပူးပေါင်းလိုက်ပါက တိမ်ပြိုဂိုဏ်းသည် မဟာမိတ် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အောင်ပွဲရနိုင်ခြေမှာလည်း ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

‘တကယ်လို့ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းသာ အောင်မြင်သွားရင်.... ရေခဲခံတပ်ဟာ အဲဒီ ခါးသီးပြီး အေးခဲနေတဲ့ မြေရိုင်းကနေ နောက်ဆုံးမှာ လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလား’

ရှီပေါ်ရင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေမိတော့သည်။

....

ဓားဂိုဏ်းမှ အပြင်းအထန် စည်းရုံးနေသော်လည်း ရေခဲခံတပ်က အဘယ်ကြောင့် တိမ်ပြိုဂိုဏ်းဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ကူးပြောင်းသွားရသည်ကို လော့ချန် မသိပေ။ သူ သိသောအရာမှာ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူ၏ ရင်ထဲတွင် စွဲမြဲနေသော မလုံခြုံမှုများမှာ ယခု ရေခဲခံတပ်၏ တံဆိပ်ကို လက်ဝယ် ရရှိလိုက်သည့် အခါတွင် နောက်ဆုံး၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟဲဟဲ.... အခုတော့ ငါ့မှာလည်း ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိသွားပြီ”

သူသည် မြို့ပြင်ရှိ လော့ထျန်းအဖွဲ့သို့ ချက်ချင်းပြန်ကာ အစည်းအဝေးတစ်ခုကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

“ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးတွေကို အကြီးအကျယ် စရောင်းလို့ ရပြီ”

ဤရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ စီမာဟွေ့နန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

“အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်.... အထက်က လာမယ့် ဖိအားတွေကို ဖြေရှင်းပြီးပြီလား"

လော့ချန် စကားများများ ပြောမနေပေ။ သူလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ နှင်းပွင့်ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ခန်းမအလယ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ချီစွမ်းအင် တစ်ချက် လှုပ်ခတ်လိုက်သည်နှင့် ထိုပစ္စည်းမှာ လေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ စတင် လည်ပတ်နေတော့သည်။ လူတိုင်းထံမှ အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ရေခဲခံတပ်”

“ရေခဲခံတပ်လား”

လော့ချန် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုအမှတ်တံဆိပ်မှာ စီမာဟွေ့နန်၏ လက်ထဲသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

“ဒါကို ငါတို့ရဲ့ အလံမှာ ထည့်သွင်းလိုက်ပါ၊ နောက်ဆိုရင် စီးပွားရေးလုပ်တဲ့အခါ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး”

အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်ကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေမိကြသည်။ လော့ချန်သည် ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ကြီးမားသော အတားအဆီးကို အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ရေခဲခံတပ်၏ တံဆိပ်....။

ဤသည်မှာ လော့ထျန်းအဖွဲ့သည် ယခုအခါ ရေခဲခံတပ်နှင့် ဆက်နွှယ်မှု ရှိသွားပြီး ၎င်း၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။ တရားဝင် အဆင့်အတန်း မဟုတ်လျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ စီးပွားရေး လုပ်ရာတွင် ကြုံတွေ့ရတတ်သော နှောင့်ယှက်မှုများနှင့် အတားအဆီးများစွာမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စီမာဟွေ့နန်က အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး "ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လိုက်ပါ့မယ်ရှင်" ဟု လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ တစ်ဦးတည်း အလုပ်ရှုပ်ရမည် မဟုတ်ပေ။ ရွှေခန်းမဆောင်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးခန်းမဆောင်မှ ကျင့်ကြံသူများလည်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရမည် ဖြစ်သည်။ ဆေးဖော်ခန်းမဆောင်၏ တာဝန်မှာ ဆေးဖော်စပ်ရန်ဆိုပါက ဆေးလုံးများကို အကြီးအကျယ် ရောင်းချရန်နှင့် ကာကွယ်ရန်မှာ ရွှေခန်းမဆောင်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးခန်းမဆောင်တို့၏ တာဝန် ဖြစ်လာတော့သည်။

ယခု ဆုံးဖြတ်ရန် တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

"ခေါင်းဆောင်.... ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးတွေကို စျေးနှုန်း ဘယ်လို သတ်မှတ်မလဲ" ဟု ကူချိုင်ယီက မေးလိုက်သည်။

လော့ချန် ဆက်လက်၍ ဈေးနှုန်းကို သတ်မှတ်ပေးလိုက်သည်။

“အဆင့်လတ် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၊ အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၅ နဲ့ ရောင်းမယ်"

“ဟင်.... ဒီလောက်တောင် ဈေးပေါတာလား”

ကူချိုင်ယီတင်မက လူတိုင်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ စျေးကွက်ပေါက်စျေးထက် များစွာလျော့နည်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးမှာ အဆင့်လတ်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်နှင့် အဆင့်မြင့်အတွက် ကိုးဆယ် စျေးရှိသည်။ စစ်ပွဲကြောင့် ကုန်ကြမ်းစျေးနှုန်းများ မြင့်တက်နေချိန်တွင် စျေးနှုန်းကို တိုးမြှင့်မည့်အစား လျှော့ချလိုက်ခြင်းမှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။

"ဒါက...."

လော့ချန်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးလှသော လေသံဖြင့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။

“ငါတို့ ဈေးလျှော့ပြီး စျေးကွက်ကို ထိုးဖောက်ရမယ်၊ တခြား ဆေးလုံးတွေကို စျေးကွက်ထဲကနေ ဖယ်ထုတ်ပစ်ရမယ်၊ တစ်ခါ စျေးကွက်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီဆိုရင်တော့ စျေးနှုန်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်တက်လို့ ရတယ်၊ ဒါဟာ စျေးနှုန်းစစ်ပွဲတစ်ခုပဲ၊ အသက်ရှင်ကျန်တဲ့သူပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို သိမ်းပိုက်နိုင်မှာ နားလည်လား”

“စျေးနှုန်းစစ်ပွဲ”

ဈေးနှုန်းစစ်ပွဲ ဟူသည်မှာ ရိုးရှင်းလှသော စီးပွားရေးဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အမြတ်အစွန်းကိုသာ ကိုးကွယ်ယုံကြည်ကြသည့် ကျင့်ကြံသူများအဖို့မူ ရရှိမည့်ဝင်ငွေကို လျှော့ချလိုက်ရခြင်းမှာ သေရသည်ထက်ပင် ပို၍ ခံရခက်လှသည်။ ထိုသဘောတရားကို အများစုက နားလည်ကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ မိမိတို့၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေကြေးများ လျော့ပါးသွားမည့်အရေးကို လက်ခံနိုင်ရန် ခဲယဉ်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ စင်စစ်တွင် လော့ချန်ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့သော နည်းလမ်းကို အသုံးမပြုလိုပေ။ သို့သော် လုံလောက်သော ဈေးကွက်ဝေစုကို အပိုင်စီးနိုင်မှသာလျှင် နောက်ဆက်တွဲရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များ ပွားများမည်ဖြစ်ကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်းကြီး သိမြင်ထားသည်။ ထို့ပြင် လော့ထျန်းအဖွဲ့အနေဖြင့် လေးဆယ်နှင့် ရှစ်ဆယ့်ငါး ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချခြင်းကြောင့် အရှုံးပေါ်မည်လောဟု မေးလာလျှင်မူ အဖြေကား မသေချာလှပေ။ အကြောင်းမှာ လော့ချန်၏ ဆေးလုံးထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် ကုန်ကျစရိတ်ကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်စွမ်းမှာ အဆင့်တူ ဆေးဖော်ဆရာများကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သို့ဖြစ်ရာ ဤဈေးနှုန်းစစ်ပွဲမှာ လော့ချန်အတွက်မူ ကြောက်ရမည့်အရာ မဟုတ်ဘဲ အားသာချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ထို့နောက် လော့ချန်က ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

"လော့ထျန်းအဖွဲ့အနေနဲ့ ဒီစစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲဖို့ လိုအပ်တယ်.... မျိုးနွယ်စုငယ်တွေနဲ့ အင်အားစုအသေးစားတွေရဲ့ အဆင့်နိမ့်ဆေးလုံးဈေးကွက်ကို အလုံးအရင်းနဲ့ သိမ်းပိုက်နိုင်မှသာ ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ် ရည်မှန်းချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်၊ ဒီစစ်ပွဲရဲ့ အရေးပါပုံဟာ အရင်က ရှောင်ဟွမ်းတောင်ကုန်းတိုက်ပွဲထက်တောင် မလျော့ဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်၊ အားလုံး အသင့်ပြင်ထားကြ.... ဒီစစ်ပွဲမှာသာ ငါတို့ အနိုင်ရခဲ့ရင် မင်းတို့အားလုံးရဲ့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံရေးလမ်းစဉ်အတွက် လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေဟာ စိတ်ချလက်ချ ရှိသွားပြီလို့သာ မှတ်လိုက်ကြတော့"

သူ၏ စကားလုံးတိုင်းမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံကို တဖြည်းဖြည်း ဖမ်းယူသိမ်းပိုက်သွားနိုင်သော နက်ရှိုင်းသည့် သွေးဆောင်မှုတစ်မျိုး ပါဝင်နေသည်။ ထိုစကားလုံးများကပင် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲရှိ မျှော်လင့်ချက်မီးတောက်များကို တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာစေသည်။ အစပိုင်းတွင် သံသယအချို့ ရှိနေသော်လည်း လော့ချန်သည် မည်သည့်အခါမျှ အမှားမလုပ်ခဲ့ဖူးကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။ သူ ချမှတ်ခဲ့သော ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းမှာလည်း အဆုံးသတ်တွင် အမြဲ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်ချည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယခုအခါ၌မူ သူတို့အားလုံးသည် လော့ချန်အပေါ်တွင် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုကို ပုံအော၍ ပေးအပ်ထားကြလေပြီ။

လော့ချန်၏ ရှင်းပြချက်များအပြီးတွင် သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များဖြင့် ပြည့်လျှံသွားတော့သည်။ လော့ချန်က သူ၏ ပြတ်သားသော စကားလုံးများကို ထပ်မံ၍ အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

“အားလုံး တက်ကြွစွာနဲ့ ပြင်ဆင်ကြစို့”

"ငါတို့က ဆေးလုံးတွေ ရောင်းနေတာတင် မဟုတ်ဘူး.... ငါတို့က စစ်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေတာ၊ ဒီဈေးနှုန်းစစ်ပွဲမှာ အနိုင်ရမှသာ ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ရှေ့ဆက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အလုံးအရင်းနဲ့ ရရှိမှာ ဖြစ်တယ်"

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ

အခန်း (၃၅၈) - နဂါးတောင်ရိုးမှ ကျန်းမျိုးနွယ်စု

ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်နှင့် မိုင် ၃၀ ခန့်အကွာတွင် မတ်စောက်၍ ကျယ်ပြောလှသော တောင်ရိုးတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုတောင်ရိုးကြီးသည် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော တောင်ထိပ်ခုနစ်ခုကို တစ်ဆက်တည်း ဆက်သွယ်ထားပြီး နဂါးတောင်ရိုးဟု အမည်တွင်၏။

ထိုနေရာသည် ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ကြောတည်ရှိရာ အရပ်ဖြစ်ရုံမက တောင်ရိုးတစ်လျှောက်တွင်လည်း မြေအောက်မီးတောက်များ ရံဖန်ရံခါ ပေါက်ကွဲထွက်လေ့ရှိသဖြင့် ထူးခြားဆန်းပြားသော သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခုနှင့် နဂါးတစ်ကောင် လူးလွန့်နေသကဲ့သို့ ရှိသော တောင်ရိုးတစ်လျှောက်တွင် အမျိုးမျိုးသော သယံဇာတများ ပေါများလှသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်မြေသည် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ မက်မောဖွယ်ရာ ကျင့်ကြံရာဘုံဗိမာန်ကြီးတစ်ခုပင်။ တောင်ရိုးပေါ်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်လျှင်ပင် တောင်ခြေရှိ တောင်တန်းများ၌ ပျံ့လွင့်နေသော ချီစွမ်းအင်များသည်ပင် ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ကြောနှင့် မခြား နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုနေရာသည် ပိုင်ရှင်ရှိပြီးသားဖြစ်ရာ သာမန်တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများမှာမူ အနားသို့ပင် မကပ်ရဲကြချေ။

နဂါးတောင်ရိုးမှ ကျန်းမျိုးနွယ်စု....။

ကျန်းမျိုးနွယ်စုသည် ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော် တစ်ဝိုက်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နောက်ခံမှာလည်း နက်ရှိုင်းလှ၏။ ကြားသိရသလောက်ဆိုလျှင် ဤမျိုးနွယ်စုကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော ဘိုးဘေးကြီးမှာ မီးလျှံမဟာမိတ်မှ ဆင်းသက်လာသည့် ရွှေအမြုတေအဆင့်အထိ ရောက်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သူဟု ဆိုကြသည်။ ထိုဘိုးဘေးကြီးမှာ ကွယ်လွန်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း မျိုးနွယ်စုအတွက် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ချန်ရစ်ပေးခဲ့သည်။

ထိုအုတ်မြစ်များထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ရတနာများသာမက လူမှုဆက်ဆံရေး၊ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာများနှင့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ရပ်တည်စေနိုင်သော ထူးခြားသည့် အတတ်ပညာတစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။

၎င်းမှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမျိုးနွယ်စုသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဖြင့် အသက်မွေးသော ရှားပါးသည့် ကျင့်ကြံသူမျိုးနွယ်စု ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မီးသစ်ခွဆေးလုံး ဟုခေါ်သော ပထမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်မျိုးကို အဓိက ထုတ်လုပ်ကြသည်။ ဤဆေးလုံးတွင် ချီစွမ်းအင်များစွာ ပါဝင်သော်လည်း ဆေးရှိန်မှာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကျင့်ကြံရာတွင် သွေးကြောများကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ သို့သော်ငြားလည်း စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံရေးဆေးလုံး ဖြစ်သည့်အပြင် ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင် သို့မဟုတ် ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆေးလုံးများထက် ဈေးနှုန်းများစွာ သက်သာလှသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများအကြား လွန်စွာ ရေပန်းစားလှ၏။

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်လာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းမျိုးနွယ်စုသည် ဤမီးသစ်ခွဆေးလုံးကို အခြေခံ၍ လွန်စွာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။ နဂါးတောင်ရိုး တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု၏ အရှင်သခင်အဖြစ် အခြေခိုင်ရုံသာမက မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌လည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးအထိ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိနေပြီး နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကျန်းခယ်ကျန့် မှာလည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်သစ်ထဲတွင်လည်း လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၂၀ က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် အဖိုး၊ အဖေနှင့် မြေး သုံးဆက်စလုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ 'တစ်အိမ်ထောင်၊ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး' ဟူသော ဂုဏ်သတင်းဖြင့် ထည်ဝါနေခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း အပြင်လူများက သူတို့၏ ထည်ဝါမှုကိုသာ မြင်တွေ့ကြရပြီး လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရသော အကြပ်အတည်းကိုမူ မသိကြပေ။

မီးသစ်ခွဆေးလုံးမှာ ရေပန်းစားသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော်လည်း ဤဆေးလုံးသည် အရင်းအနှီးကြီးမားသည့်အပြင် ဖော်စပ်ရန်လည်း ခက်ခဲလှသည်။

မျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်တန်းဆေးဆရာသည်ပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားဖော်စပ်သော်လည်း အဆင့်လတ် မီးသစ်ခွဆေးလုံးကိုသာ ပုံမှန်ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိသည်။ ဤအခြေအနေအောက်တွင် အမြတ်အစွန်းမှာ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ ထင်သလောက် များပြားခြင်း မရှိပေ။

ယခုအခါ မီးသစ်ခွဆေးလုံးမှ ရရှိသော ဝင်ငွေမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ သုံးစွဲမှုကိုပင် မနည်း ဖြည့်ဆည်းပေးနေရသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ အောက်ခြေရှိ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ထောက်ပံ့ရန်မှာမူ လွန်စွာ ခက်ခဲလှပေသည်။

အရင်းအမြစ်များကို ချွေတာနိုင်ရန်အတွက် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့သော မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကျန်းခယ်ကျန့်သည် သူ၏ ထျန်းလန်တောင်ရှိ ဒုတိယအဆင့် ဂူဗိမာန်ကိုပင် သားဖြစ်သူအား လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ကံဆိုးမသွားရာ မိုးလိုက်လို့ရွာ ဆိုသကဲ့သို့ အခက်အခဲများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာတော့သည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကျန်းခယ်ကျန့်တစ်ယောက် အသုံးစရိတ် ချွေတာရန်နှင့် မျိုးနွယ်စုအတွက် ဝင်ငွေလမ်းစအသစ် ရှာဖွေရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူတို့၏ အဓိက ဝင်ငွေလမ်းစဖြစ်သော မီးသစ်ခွဆေးလုံး ရောင်းအားမှာ ရုတ်တရက် ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

“ဒါက ဘယ်အချိန်က စတာလဲ”

ကျန်းခယ်ကျန့်သည် ရင်ထဲမှ ဒေါသကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ မကြာသေးမီက သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ခေတ္တရပ်နားထားသဖြင့် အချိန်ပို ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ပြီးခဲ့သည့် တစ်နှစ်အတွင်းက စာရင်းဇယားများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးကြည့်မိခြင်း ဖြစ်သည်။ မစစ်ဆေးခင်အထိ အေးဆေးပင်။ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါမှသာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိတော့သည်။

ယခင်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်း အသုံးစရိတ်များကို နုတ်ပြီးလျှင်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းဂဏန်းခန့် ပိုလျှံလေ့ရှိရာ ထိုငွေများကို မျိုးနွယ်စု၏ နောက်မျိုးဆက်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ပြီးခဲ့သည့် တစ်နှစ်အတွင်း ထိုပိုလျှံငွေမှာ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာခဲ့သည်။

နှစ်သောင်း၊ တစ်သောင်း၊ ငါးထောင်....။

နောက်ဆုံး သုံးလအတွင်းမှာမူ သူ၏ဘိုးဘေးကြီးနှင့် သားဖြစ်သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကိုပင် ထိခိုက်လာခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စု၏ နောက်မျိုးဆက်များမှာမူ ထောက်ပံ့မှု လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော ကိစ္စရပ်ကို မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူ့အား သတင်းမပို့ခဲ့ကြချေ။

ကျန်းမျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသော ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာကို မြင်သောအခါ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် စကားပင် ဟုတ်တိပတ်တိ ပြန်မပြောနိုင်ရှာတော့ပေ။

“ကျွန်.... ကျွန်တော် မသိပါဘူး၊ ကြည့်ရတာ.... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်လလောက်ကလား.... မဟုတ်ဘူး.... တစ်နှစ်လောက်က ထင်တယ်.... အယ်.... အဲဒါလည်း မဟုတ်သေးဘူး....”

“ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း၊ ဘာတွေ တုန်ရင်နေတာလဲ”

ကျန်းခယ်ကျန့်က စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ စိတ်အာရုံ ဖိအားသည် ရေအေးတစ်ပုံးနှင့် ပက်လိုက်သကဲ့သို့ ထိုလူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုလူမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး စကားပြောရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားတော့သည်။

ကျန်းခယ်ကျန့်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ လူအားလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤလူများမှာ မျိုးနွယ်စု၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ဘဝကို အလွယ်လေး ဖြတ်သန်းနေကြသူများ ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် မောက်မာဝင့်ကြွားနေကြသော်လည်း အတွင်း၌မူ တိုးတက်ရန် မကြိုးစားကြဘဲ မျိုးနွယ်စု၏ အရေးအကြီးဆုံး ဆေးလုံးလုပ်ငန်းကိုပင် ဂရုမစိုက်ကြတော့ချေ။ သူသာ စာရင်းဇယားများကို စစ်ဆေးကြည့်ခြင်း မပြုခဲ့လျှင် ဤမျှကြီးမားသော ငွေကြေးဟာကွက်ကြီးကို သိရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“သွားစမ်း၊ သွားစုံစမ်းကြစမ်း”

“ဘယ်အချိန်မှာလဲ၊ ဘယ်သူ့ကြောင့်လဲ၊ ဘာကိစ္စကြောင့်လဲ ဆိုတာကို ရှာဖွေပြီး ငါ့ကျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆေးလုံးရောင်းအား ဘာလို့ ကျဆင်းသွားရလဲဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိချင်တယ်”

“သုံးရက်အတွင်း၊ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ရက်တည်းပဲ”

“မင်းတို့ကို တစ်ရက်ပဲ အချိန်ပေးမယ်၊ သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို ငါ့လက်ထဲ အရောက်ပို့ကြ”

သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ အောက်ဘက်မှ လူများမှာ ခန်းမထဲမှ ကပျာကယာ ပြေးထွက်သွားကြပြီး အလုပ်ရှုပ်ကုန်ကြတော့သည်။ ထိုလူများ ကျားလိုက်သည်အလား ထွက်ပြေးသွားကြသည်ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းခယ်ကျန့်မှာ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘဲ တန်ဖိုးကြီးလှသော သစ်သားစားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

“ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေကို အားကိုးနေလို့ကတော့ ဘာမှ သိရမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ငါကိုယ်တိုင် သွားစုံစမ်းမှ ဖြစ်မယ်”

....

ရုပ်ဖျက်ကာ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ပြီးနောက် ကျန်းခယ်ကျန့်သည် ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဒုတိယအဆင့် ဂူဗိမာန်ကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မကြာသေးခင်က တက်လှမ်းနိုင်သော သားဖြစ်သူအား ပေးအပ်လိုက်ပြီးနောက်ပိုင်း ဤကြီးမားလှသော မြို့တော်အတွင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝန်ခံရလျှင် မြို့ထဲသို့ ရောက်သောအခါ ဆိုင်ကြီးကနားများထဲတွင် အရင်းအမြစ်များကို စိတ်ကြိုက် ဝယ်ယူနေကြသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို မြင်ရသည်မှာ သူ့အား မနာလိုစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုအရာမဟုတ်ပေ။ ကျန်းမျိုးနွယ်စု၏ ဆေးလုံးရောင်းအား ကျဆင်းရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းရန် မခက်လှပေ။ ကုန်ကြမ်းဈေးနှုန်းများ မြင့်တက်လာ၍ ဆေးလုံး၏ အရင်းအနှီးများကာ အမြတ်နည်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် ပြိုင်ဘက်အသစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့၏ ဆေးလုံးတွင် ပြဿနာရှိနေလိမ့်မည်ဟုမူ သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ အောက်ခြေ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဈေးသက်သာသော ဆေးလုံးများ သုံးစွဲခွင့်ရနေခြင်းမှာပင် သူတို့အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။

‘ဒီတစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေ.... စျေးသက်သက်သာသာနဲ့ ဆေးရောင်းပေးထားတာကို.... ထိုင်ရှိခိုးရင်တောင် မလုံလောက်ရတဲ့ကြားထဲ သူတို့က ဘာကို ရွေးချယ်ချင်နေကြတာလဲ’ ဟု ကျန်းခယ်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။

သူသည် သူနှင့် ရင်းနှီးသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတချို့ကို ရှာဖွေကာ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်၏ လတ်တလော အခြေအနေများကို မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ခြေလှမ်းမလှမ်းရသေးမီမှာပင် လမ်းဆုံတစ်ခု၌ အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက သူ့အား တားလိုက်သည်။

“အဆွေ.... ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး အကြောင်း သိချင်ပါသလား”

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းခယ်ကျန့် ပြသထားသော အဆင့်မှာ ချီသန့်စင် အလယ်ပိုင်းအဆင့်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လွန်စွာ ရိုးရှင်းသော ဖုံးကွယ်မှု ဖြစ်သည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများကမူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သော်လည်း သာမန် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ သူ့အား အဆင့်နိမ့်သူတစ်ဦးအဖြစ်သာ မြင်ကြလိမ့်မည်။

သူ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါက ဘာဆေးလုံးလဲ”

ကျင့်ကြံသူလေးက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ စာသားများစွာ ရေးသားထားသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါက ဘာလဲ”

သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ရောက်လာသည်မှာ လက်ဝါးခန့် အကျယ်နှင့် တစ်ထောင်ခန့် အရှည်ရှိသော စာရွက်လေး တစ်ရွက်ပင်။ သေးငယ်လှသော စာရွက်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အရောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် စာလုံးများ ရေးသားထားသည်။

【ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး - အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများ၏ နေအိမ်တွင် ကျင့်ကြံရန် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ဆေးစွမ်းကောင်း】

【အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၈၅) တုံးတည်းဖြင့် ရောင်းချပေးနေပါပြီ၊ ဆိုင်သစ်ဖွင့်ပွဲ အထူးဈေးနှုန်းဖြစ်ပါတယ်】

【အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး - အမျိုးသားတို့၏ အားအင်ကို ပြန်လည် နိုးထစေရန်၊ ကျင့်ကြံမှုခရီးလမ်းတွင် အာသာပြေစေပြီး စိတ်ချမ်းမြေ့စွာ ကျင့်ကြံနိုင်စေရန်】

【အနှစ်သာရမွေးမြူရည်....】

【မှော်အာဟာရဆေးလုံး....】

စာရွက်တစ်ရွက်လုံးတွင် မျက်စိကျစရာ ပစ္စည်းမျိုးစုံ၏ အမည်များကို ရေးသားထားသည်။ စာရွက်၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ မြေပုံတစ်ခုကို ရေးဆွဲထား၏။ မြို့တံခါးမှ စတင်ကာ နန်ယန်လမ်း၊ ဝိညာဉ်သားရဲလမ်း စသည်တို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့်အထိ ဆက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လူသူအေးချမ်းလှသော ယွီလုလမ်း၌ အဆုံးသတ်ထားသည်။

မြေပုံမှာ လွန်စွာ အသေးစိတ်လှသဖြင့် အံ့သြစရာပင်။

ထို့ပြင် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ထင်ရှားသော ဆိုင်များကိုပင် မှတ်သားပေးထားသေးသည်။

ဆိုရလျှင် စာရွက်အရှေ့ဘက်ရှိ ဆေးလုံးများကို စိတ်မဝင်စားလျှင်ပင် အနောက်ဘက်ရှိ ဤမြေပုံသည်ပင်လျှင် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများအတွက် သိမ်းဆည်းထားရန် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်သို့ ယခုမှ ရောက်ဖူးသော ကျင့်ကြံသူများအတွက် အကျိုးရှိလှပေသည်။ ချီသန့်စင်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်စေ၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်စေ ဤမြေပုံကို ငြင်းပယ်ကြမည် မဟုတ်ချေ။ ဤမြေပုံရှိလျှင် ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်၏ နေရာအချို့ကို သဘောပေါက်နိုင်ပြီး ဒေသခံ လမ်းပြများ၏ အလိမ်အညာခံရခြင်းမှလည်း ကင်းဝေးစေသည်။

ကျန်းခယ်ကျန့်က စာရွက်ကို ကိုင်ထားရင်း မေးလိုက်သည်။

“ဒါက ဘာလဲ”

“ဒန်ရှားမေနန်းဆောင်ရဲ့ လက်ကမ်းစာစောင်လေဗျာ”

လက်ကမ်းစာစောင် ဝေနေသော ကျင့်ကြံသူက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

ကျန်းခယ်ကျန့်က စိတ်မရှည်မှုကို အသာအယာ ထိန်းထားပြီး သေချာစွာ ထပ်မေးသည်။

“ငါဆိုလိုတာက အပေါ်က ဆေးလုံးတွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက် ဈေးသက်သာလို့လား၊ အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းတဲ့ ဆေးတွေများလား၊ ပြီးတော့ ဒီဒန်ရှားမေနန်းဆောင်ဆိုတာ ဘယ်အင်အားစုရဲ့ ဆိုင်လဲ”

“ဒန်ရှားမေနန်းဆောင်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ လော့ထျန်းအဖွဲ့ရဲ့ ဆိုင်ပေါ့ဗျ”

လော့ထျန်းအဖွဲ့ဝင် ကျင့်ကြံသူက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောသည်။

“ဆေးလုံးဈေးနှုန်းတွေကတော့ အဆွေကိုယ်တိုင် ဆိုင်ထဲကို ဝင်ကြည့်လိုက်ပါ၊ စိတ်ကျေနပ်မှု အပြည့်နဲ့ ပြန်လာရမှာ သေချာတယ်”

“ဪ.... ဒါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဒန်ရှားမေနန်းဆောင်က ဒီနေရာနဲ့ နည်းနည်းတော့ ဝေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီစာစောင်ရဲ့ အနောက်က မြေပုံမှာ အမြန်ဆုံး ရောက်နိုင်မယ့် လမ်းဖြတ်လေးကို မှတ်သားပေးထားတယ်....”

ထိုသူ့ထံမှ ထူးခြားသော သတင်းအချက်အလက် ထပ်မံ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိရသောအခါ ကျန်းခယ်ကျန့်လည်း ထပ်မမေးတော့ချေ။ ထိုစဉ်မှာပင် ဘေးနားသို့ ဝိညာဉ်သားရဲရထားတစ်စီး ရောက်လာသဖြင့် သူ လက်တားကာ တန်းတန်းမတ်မတ် တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

လော့ထျန်းအဖွဲ့ဝင် ကျင့်ကြံသူလေးမှာ ပြောလက်စ စကားများ တန်းလန်းနှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေတော့သည်။

ခဏကြာမှ သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ချမ်းသာတဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါလား၊ မြို့ထဲရောက်တာနဲ့ သားရဲရထား စီးတာကိုး”

....

မြွေနက် သားရဲရထားအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

သေဆုံးနေသော ဝိညာဉ်သားရဲ၏ ညှီစို့စို့ အနံ့ဆိုးများကို အောင့်အည်းရင်း ကျန်းခယ်ကျန့်သည် ထို လက်ကမ်းစာစောင်ကို အသေအချာ ဖတ်ကြည့်နေမိသည်။

‘ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ဆယ်တန် ဆေးလုံးလား’

‘အဲဒါကလည်း အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတဲ့လား’

သူ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က ပြောနေသည်မှာ ဤ ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးသည် သူ၏မျိုးနွယ်စုမှ ထုတ်လုပ်သော မီးသစ်ခွဆေးလုံး ရောင်းအားကို ကျဆင်းစေသည့် တရားခံ အစစ်အမှန် ဖြစ်နိုင်ကြောင်းပင်။

“ဒန်ရှားမေနန်းဆောင်၊ လော့ထျန်းအဖွဲ့....”

ထိုအမည်နှစ်ခုကို ရေရွတ်ရင်း ကျန်းခယ်ကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးစင်းသွားတော့သည်။