အခန်း (၉၀၄-၉၀၆)

အခန်း (၉၀၄) ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ဆန္ဒတော်များပင်လျှင် ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်

ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်သည် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိ၏။ ထိုနည်းတူစွာပင် တစ်ဖက်ရှိ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာလည်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ သူတော်စင် ဘိုးဘေး ပေးသနားထားသည့် လျှို့ဝှက်စာလိပ်မှာလည်း မိုးကြိုးနဂါး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ခေတ္တမျှ စွမ်းအားမဲ့သွားရရှာ၏။

စီဟွေနှင့် အခြားသော ကျင့်ကြံသူများကို ချည်နှောင်ထားသည့် စည်းမျဉ်းအထုံးအဖွဲ့များမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် တင်းကျပ်လာပြန်သဖြင့် စာလိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားရတော့သည်။ ထိုစဉ် မိုးကြိုးနဂါးသည် အရောင်အသွေးစုံလင်လှသော လျှပ်စီးတန်းများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ကာ အောက်ခြေရှိ လူအုပ်ကြီးထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ ဤနေရာတစ်ခုလုံးမှာ မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးအလား ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

နင်ချီသည် မိုးကြိုး၏ တိုက်ရိုက်ထိမှန်ခြင်းကို ပထမဦးဆုံး ခံစားလိုက်ရ၏။ ရေစည်ပိုင်းကြီးသမျှ ထူထဲလှသော လျှပ်စီးတန်းသည် သူ၏ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရုပ်ခန္ဓာသစ်ကို ထိုးဖောက်သွား၏။ ဦးခေါင်းထိပ်မှ ခြေဖျားအထိ ခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်နေရာမှ လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိပါချေ။ သူသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲလုံ့လတို့မှာ ထင်ဟပ်နေတော့သည်။

နင်ချီသည် သမရိုးကျ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၏ အားသာချက်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွား၏။ ကျင့်ကြံသူများသည် အဘယ်ကြောင့် စည်းမျဉ်းတစ်ခုတည်းကိုသာ အထူးပြု၍ ကျင့်ကြံကြသနည်းဟူသော အချက်မှာ ပေါ်လွင်လာချေပြီ။ အကြောင်းမူကား တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးသည် ကျင့်ကြံသူ၏ စည်းမျဉ်းအရေအတွက်ပေါ် မူတည်၍ မိုးကြိုးအရှိန်အဝါမှာ ကွဲပြားသွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ယခုလေးတင် ကျရောက်ခဲ့သော မိုးကြိုးဒဏ်ချက်နှစ်ခုစလုံးတွင် သူကျင့်ကြံထားသည့် စည်းမျဉ်းပေါင်း (၃၀၀) ၏ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။ သာ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ထိုစည်းမျဉ်း (၃၀၀) စလုံးကို မိုးကြိုးအတွင်းရှိ ဖန်တီးခြင်းစွမ်းအားက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းပစ်လိုက်ခြင်းပင်။ ဒါက ပထမလှိုင်းမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူ ထက်ဝက်ခန့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားရချေပြီ။

ဒုတိယအကြိမ် ကျရောက်သော မိုးကြိုးသည် နင်ချီကိုသာမက ဤနေရာရှိ ရှိရှိသမျှသော အရာအားလုံးကိုပါ လွှမ်းခြုံသွား၏။ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများသာမက ဝိညာဉ်ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ ဆန္ဒများနှင့် သူတော်စင် ဘိုးဘေး၏ လျှို့ဝှက်စာလိပ်ပါ မိုးကြိုးထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ ဆန္ဒတော်များမှာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ပါချေ။ သူတို့သည် အလျင်အမြန်ပင် တန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း မိုးကြိုးများမှာ တရစပ် ကျရောက်နေသဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ဒါက ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံး၏ စည်းမျဉ်းစွမ်းအားများပင် မဟုတ်ပါလော။ အဘယ်ကြောင့် သူတို့ကိုပါ တိုက်ခိုက်နေရသနည်း။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ ဆန္ဒများသည် ရှောင်တိမ်းခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ မိုးကြိုးဒဏ်ချက်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ခံယူလိုက်ကြတော့သည်။ လျှပ်စီးတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ဤနေရာတစ်ခုလုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းလျက် ရှိနေချေပြီ။ ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ (၃၀၀) ခန့်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့၏။ သူတော်စင် ဘိုးဘေး၏ ရွှေရောင်စာလိပ်မှာလည်း မှတ်မိ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပျက်စီးသွားရသည်။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ ဆန္ဒတော်များမှာ ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်သဖြင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှ စိမ်းဖန့်ဖန့် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေခြင်းမှာ မိုးကြိုး၏ သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရကြောင်း သိသာစေ၏။ နင်ချီ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာမူ အသားနှင့် သွေးများ ဆုံးရှုံးသွားကာ တောက်ပနေသော အရိုးစုတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော်ငြား သူ၏ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေသော ယင်နှင့်ယန် စက်ဝန်းပုံရိပ်များက သွေးသားများကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဖန်တီးပေးနေချေပြီ။

ခဏချင်း၌ပင် နင်ချီသည် နဂိုအတိုင်း ပြန်လည်ပြည့်စုံသွား၏။ သူသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့၏။ စိတ်အာရုံ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် တတိယမြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးမှာ ကျရောက်လာပြန်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် မိုးကြိုးကျရောက်မည့်အချိန်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဆွဲဆန့်ထားလေ့ ရှိသော်လည်း နင်ချီမှာမူ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ မိုးကြိုးဒဏ်ချက်ကို ခုခံလိုက်၏။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိုးကြိုးနဂါး မဟုတ်တော့ဘဲ အပြာရောင် မိုးကြိုးလေပြင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ ထိုလေပြင်းများမှာ အောက်ခြေဒေသ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ နင်ချီသည် သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်မှ တစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာသော မိုးကြိုးလေပြင်းများကို ခံစားနေရ၏။ ၎င်းက စည်းမျဉ်းပေါင်းများစွာက သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် ကွပ်မျက်နေသကဲ့သို့ပင်။

တတိယမြောက် မိုးကြိုးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် စတုတ္ထမြောက် မိုးကြိုးကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်လိုက်ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိုးကြိုးလေပြင်းများမှာ အပြာရောင်မှ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီသော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ ထို့နောက် ပဉ္စမမြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ရောက်ရှိလာပြန်၏။ သွေးရောင်လေပြင်းများမှာ မွဲခြောက်သော အမည်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သေခြင်းတရားနှင့် ပျက်စီးခြင်း အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ဆဋ္ဌမ၊ သတ္တမ၊ အဋ္ဌမ နှင့် နဝမ...။

နင်ချီသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးသွယ်စလုံးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။ သူသည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး အောက်ခြေသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သော်လည်း သူတို့မှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေကြကာ အသိစိတ်ပင် ကောင်းစွာ မရှိကြတော့ချေ။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နင်ချီက သူတို့ကို အမြန်ဆုံး အဆုံးစီရင်ပေးရန်သာ တောင့်တနေကြတော့သည်။

ဤပါရမီရှင်သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးသွယ်စလုံးကို တစ်ဆက်တည်း ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။ ဒါက ဝိညာဉ်ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံး၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အထူးချွန်ဆုံးသော ပါရမီရှင်များသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။ သို့သော်ငြား နင်ချီ၏ မိုးကြိုးကပ်ဘေးမှာမူ အခြားသူများနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေဆဲ ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များမှာ မလျော့ပါးသွားသေးပါချေ။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ ဆန္ဒတော်များမှာမူ အဝေးဆုံးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သလို သူတော်စင် ဘိုးဘေး၏ စာလိပ်မှာလည်း မိုးကြိုးပင်လယ်အတွင်း၌ အစအနပင် မကျန်တော့အောင် ပျက်စီးသွားရသတည်း။

အလယ်ဗဟို ဒေသ အတွင်း၌။

အစွမ်းအထက်ဆုံးသော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သုံးဦးသည် သူတို့၏ ခေါင်းထက်၌ ယခုထက်တိုင် လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးသော မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မော့ကြည့်နေကြ၏။

“သူက နဝမမြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုတောင် ကျော်ဖြတ်ပြီးသွားပြီလေ... ဒါတောင် နင်ချီ ရဲ့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး က မပြီးသေးဘူးလား...”

အကယ်၍ နင်ချီ သာ နောက်ထပ် မိုးကြိုးကပ်ဘေး တစ်ခုကို ထပ်မံ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက ၎င်းသည် အတိတ်က သူတို့ သုံးဦးစလုံး ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသော ကပ်ဘေးနှင့် တစ်တန်းတည်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဤအဖြစ်အပျက်များ မတိုင်မီက နင်ချီ သည် မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိရသော အောက်ခြေအဆင့် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ မှ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဂိုဏ်းချုပ်လောင်းများ ဖြစ်ကြသော သူတို့နှင့် နင်ချီ က မည်သို့များ နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်ပါမည်နည်း။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သုံးဦး၏ မျက်နှာထားများမှာ အလွန်တရာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေဟန် ရှိတော့သည်။

ပထမ အချက် အနေဖြင့် နင်ချီ ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုက လူတိုင်းကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားစေခဲ့၏။ နင်ချီ ၏ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကြောင့် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ တိုက်ပွဲများ အားလုံး ယာယီ ရပ်နားသွားခဲ့ရပြီး ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ တောင်ဘက် အရပ်ဆီသို့ ငေးကြည့်နေကြရသည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ အားလုံး၏ အမြင့်မားဆုံးသော အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသင့်သူများမှာ သူတို့သာလျှင် ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။ ဒုတိယ အချက် အနေဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သုံးဦး၏ နှလုံးသား အတွင်း၌ မလုံခြုံမှုများက တစစ ကြီးထွားလာခဲ့ပေပြီ။ အကယ်၍ နင်ချီ သာ ဤကပ်ဘေးကို ဆက်လက် ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်မည် ဆိုပါက သူတို့၏ နေရာ အဆင့်အတန်းများမှာ ခြိမ်းခြောက် ခံရတော့မည် မဟုတ်ပါလော။

ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင်မူ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများသည် ခဲတုံး တစ်တုံးအလား ထူထဲ သိပ်သည်းနေသော်ငြား ဝါဂွမ်း တစ်စအလား ပျော့ပျောင်း နူးညံ့နေဟန် ရှိ၏။ နဝမမြောက် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ် ပြီးနောက် နင်ချီ သည် သူ၏ တသားတည်းဖြစ်ခြင်း ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလိုက်ရာ ဦးခေါင်းအစ ခြေဖျားအဆုံး တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေတော့သည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် မြင်တွေ့ရသူ အပေါင်း ရင်သပ်ရှုမော ဖြစ်သွားရလောက်အောင် အလွန်တရာ ပြီးပြည့်စုံလှသော အသွင်သဏ္ဌာန် တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ဘေးအစွန်သို့ တွန်းပို့ ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရသော ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် များသည် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလိုက်သော နင်ချီ ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို စူးစိုက် ကြည့်နေကြပြီး ထို ပုံရိပ်ယောင် နှစ်ခုစလုံး၏ မျက်ဝန်းများ အတွင်း၌ အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြာထွက်သွား၏။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် များ ဖြစ်ကြသည့် အားလျော်စွာ သူတို့သည် အလွန် ရှည်လျားလှသော သက်တမ်း တစ်လျှောက်လုံး တွင် အံ့မခန်း ပါရမီရှင် ပေါင်း များစွာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံဖူးခဲ့ကြပြီး ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား သည်လည်း သဟဇာ ဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသည့် အချိန်တွင် နဝမမြောက် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်သာ။ သို့သော် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ၏ ဆန္ဒတော် များ ဖြစ်ကြသော သူတို့ ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်လောက်အောင် လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်နေသူမှာ နင်ချီ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့သည်။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ပုံရိပ်ယောင် များသည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြန်အလှန် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။ နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားသို့ အတင်းအကျပ် တွန်းပို့ ခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသား အတွင်း၌ အကူအညီမဲ့ သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရ၏။ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ စစ်ပွဲကြီးကို အဆုံးစွန် အနေဖြင့် ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခုက စတင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သလို စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ကိုလည်း ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခုကပင် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့ နှစ်ဦး အနက်မှ တစ်ဦးတည်း သာလျှင် ဤနေရာကို အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုး ချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိရမည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ ဘဝ တစ်သက်တာ၌ ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ စွမ်းအားများဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကြောင့် သူတို့ ကိုယ်တိုင် ဘေးဖယ် ခံလိုက်ရလေပြီ။ ဘာတွေများ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်း၏ နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြခြင်း ပင်တည်း။ တကယ်ပဲ ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ စည်းမျဉ်းများ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းက ဤထက်ပို၍ အစွမ်းထက်သော စည်းမျဉ်း အသစ်များကို အမှန်တကယ် ဖန်တီး မွေးဖွားပေးလိုက်နိုင်သလော။

နင်ချီ သည် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် များ ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူတို့ ဘေးအစွန်သို့ တွန်းပို့ ခံထားရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နင်ချီ ၏ ရင်တွင်း၌ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာ ပီတိ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူသာ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်ခန့် ထပ်မံ လှုံ့ဆော် အသက်သွင်းလိုက်နိုင်မည် ဆိုပါက ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် များကို ဤနေရာမှ လုံးလုံးလျားလျား မောင်းထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျမှသာ ယခင်က သူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်ခြင်း လျှို့ဝှက်ကွက် များကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော် အသုံးပြုနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

မည်သည့် တွေဝေ တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ နင်ချီ သည် သူ၏ ဝိညာဉ် အာရုံများနှင့် ရုပ်ခန္ဓာကို လုံးဝ ဖွင့်ဟ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီး များ အောက်တွင် အပြည့်အဝ ပုံအပ်လိုက်တော့၏။ နဝမမြောက် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ဖြတ်သန်း ကြုံတွေ့ပြီးနောက် တွင်မူ နင်ချီ သည် သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မရှိတော့ချေ။ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ကျော်ဖြတ်ရသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် သူသည် သူ၏ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး အတွင်း၌ ပါဝင်သော စွမ်းအား များကို အသေအချာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ လေ့လာခဲ့ပြီး ၎င်းထံမှ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးအမြတ် ကို အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်အောင် အစွမ်းကုန် ရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခင်က နင်ချီ သည် စည်းမျဉ်း တစ်ခုစီတိုင်း ကို အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် ကျွမ်းကျင် ပိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်ငြား ဤ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ၏ သန့်စင် ဆေးကြောမှု များကို ဖြတ်သန်း ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီးနောက် စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများ အပေါ် သူ၏ နားလည် သဘောပေါက်မှုမှာ ပိတ်ဆို့နေသော အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်လိုက်နိုင်သည့်အလား ဖြစ်သွားကာ ကမ္ဘာသစ် တစ်ခုကို ဖောက်ထွင်း မြင်တွေ့ခွင့် ရလိုက်၏။

အခန်း (၉၀၅) ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ဆန္ဒတော်များပင်လျှင် ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်

မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ နင်ချီ ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ ၏ ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့အပြင် သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အရှင်သခင် ကျင့်ကြံခြင်း စနစ် ကို ဖန်တီး တည်ထောင်ခဲ့ပြီး လုံးဝ လွတ်လပ်သော ကိုယ်ပိုင် အလိုဆန္ဒ ကိုပါ ရယူ ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ရုပ်ခန္ဓာ ကို သွန်း‌လောင်းရာတွင် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ၏ စည်းမျဉ်း စွမ်းအား များကိုသာ သီးသန့် အသုံးပြုရန် သူ ဘယ်သောအခါမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ချေ။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့မည် ဆိုပါက ၎င်းက သူ့အား တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်သို့ ကျရောက်သွားစေမည် ဖြစ်ကြောင်း နင်ချီ ကောင်းကောင်းကြီး သိထား၏။ ထို့ကြောင့် အစကတည်းက ဤအရာများကို ချိုးဖျက် ကျော်လွန်ရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ပင်တည်း။

ထို ရည်မှန်းချက် ကို အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ရန် အတွက် နင်ချီ သည် ဤ စိန်ခေါ်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီး များ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် တဟုန်ထိုး ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားတော့၏။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ သည် မိုးကြိုး တိမ်တိုက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆူပွက်နေသော ဆီအိုး အတွင်းသို့ အစားအသောက်များ ပစ်ချလိုက်သည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အပြောင်းအလဲ များကို စတင် ကြုံတွေ့ရတော့သည်။ မျက်စိကျိန်းမတတ် စူးရှ တောက်ပလှသော အလင်းတန်း တစ်ခုက ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်း တောက်ပသွား၏။

အဆုံးအစမဲ့သော လျှပ်စီးတန်းများက တစ်ဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကျယ်သွားကာ ဤ နေရာ တစ်ဝိုက်လုံးကို မိုးကြိုး ငရဲ အဖြစ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား အသွင်ပြောင်းပစ်လိုက်တော့သည်။ မိုးကြိုးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ၊ အော်ဟစ်သံများ၊ ငိုကြွေး မြည်တမ်းသံများ၊ နာကျင်မှုများ၊ ဝမ်းနည်း ပူဆွေးမှုများ၊ ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်မှုများ အစရှိသဖြင့် အသံ ပေါင်းစုံကို သင် ကြားရမည်သာ။ အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် ဤ အခိုက်အတန့် ၌ ထို မိုးကြိုး လျှပ်စီးများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ခံစားချက် များကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရတော့သတည်း။

အောက်ဘက်၌ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ နောက်ဆုံး၌ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားတော့၏။

“ဒုက္ခပဲ... ဘာလို့ သူ့ရဲ့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးထဲမှာ ခံစားချက် မျိုးစုံက ဖြစ်ပေါ်လာရတာလဲ...”

ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်၏ ရင်တွင်း၌လည်း အံ့အားသင့်မှုများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပါသည်။ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ နယ်မြေများ အတွင်း၌ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်နေသော ကျင့်ကြံသူများ အပေါ်သို့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို သူတို့ကသာ ကြိုးကိုင် စေလွှတ်လေ့ ရှိကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ပုံမှန်အားဖြင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဆိုသည်မှာ ကိုယ်ပိုင် ခံစားချက် လုံးဝ မရှိဘဲ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ဆန္ဒတော်၏ ရုပ်လုံးပေါ်လာမှု သက်သက်သာ။ ကျင့်ကြံသူ၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းမှာ သူတို့၏ လက်တွင်း၌သာ လုံးလုံးလျားလျား ရှိနေရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခု အခိုက်အတန့်တွင်မူ နင်ချီ သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ၎င်းအတွင်း၌ မတူညီသော ခံစားချက်များကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကြီးမှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်ကို အပြည့်အဝ ရရှိသွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပါ၏။ ဤအရာက ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များကို အလွန်တရာ ထိတ်လန့် ချောက်ချားသွားစေခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းမှာ သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှ လုံးဝ ကင်းလွတ်သွားသောကြောင့်ပင်။

“ဂျုန်း…”

လျှပ်စီးတန်းများ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး သည် ရေပြင်ထက်မှ လှိုင်းဂယက်များအလား ရိုက်ခတ်သွားတော့၏။ ရုတ်တရက် လျှပ်စီးလှိုင်းလုံးများ အတွင်းမှ မိုးကြိုးများဖြင့် မွေးဖွားလာသော ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် အစွယ်များကို ဖြဲကာ ခြေသည်းများကို ဆန့်ထုတ်လျက် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြ၏။ သတ္တဝါ တစ်ကောင်စီတိုင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ အသက်ဝင်လာသည့်အလား အလွန်တရာ ရှင်သန် လှုပ်ရှားနေကြသည်။

နဂါး သည် သားတော် ကိုးပါးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ ပိအန်း၊ ချုံနျုံ၊ ယားဇီ၊ ချောင်ဖုန်း၊ ဖူလောင်၊ ဆွမ်းနီ၊ ပါးရှား၊ ဖုရှီ နှင့် ချီဝန် တို့ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ယခုအခါ မိုးကြိုးကပ်ဘေး က နတ်ဘုရား သားရဲကြီး ကိုးကောင်ကို မွေးဖွားပေးလိုက်လေပြီ။ သူတို့ တစ်ကောင်စီတိုင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကိုယ်ပိုင် အရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့၏။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များ သည် နင်ချီနှင့်အတူ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရန် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို နောက်တစ်ကြိမ် ပေါင်းစည်းလိုက်ကြပြန်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူတို့ ထွက်သွားချင်နေခဲ့သော်ငြား မိုးကြိုးကပ်ဘေးနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့၏ စပ်စုချင်စိတ်က ထိုနေရာ၌ ဆက်လက် ရပ်တန့်နေစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးခု သည် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များနှင့် အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်သွားကြတော့သည်။

ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင်များမှာ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ဆိုသည့် နာမည်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှ၏။ မူလအစ ဆန္ဒတော်များနှင့်အတူ သူတို့သည် သက်ဆိုင်ရာ နည်းလမ်း အသီးသီးကို အသုံးပြုလိုက်ကြပြီး အချိန်တို အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ သားတော် ကိုးပါးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကြ၏။ သို့သော် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော မိုးကြိုး လျှပ်စီးတန်း ကိုးခုမှာ အခြား အရာတစ်ခု အဖြစ်သို့ အလျင်အမြန် စုစည်းသွားကြပြန်သည်။ ၎င်းသည် ဧရာမ အရွယ်အစား ရှိပြီး ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော အစစ်အမှန် နဂါးကြီး တစ်ကောင် အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားကာ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာတော့၏။

ဤ အစစ်အမှန် နဂါးကြီးသည် ယခင် မိုးကြိုး နဂါးကြီးနှင့် လုံးဝ ကွဲပြား ခြားနားနေပါသည်။ ယခင် မိုးကြိုး နဂါးကြီးမှာ သန့်စင်သော မိုးကြိုး နတ်ဘုရား စွမ်းရည် သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့၏။ သို့သော် ယခု အစစ်အမှန် နဂါးကြီးကမူ သားတော် ကိုးပါး၏ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များ နှင့် ခံစားချက်များ အားလုံးကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ပေါင်းစပ်ထားပြီး အံ့မခန်း ကျွမ်းကျင် ပြောင်မြောက်လှသော စွမ်းရည်များဖြင့် ထုတ်ဖော် ပြသနေတော့သည်။ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များ ပင်လျှင် ဖိအား အနည်းငယ်ကို မလွှဲမရှောင်သာ ခံစားလိုက်ကြရလေပြီ။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့သည် အစစ်အမှန် နဂါးကြီးကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ကြပါသည်။ သို့သော်လည်း ပြန့်ကျဲသွားသော လျှပ်စီးတန်းများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် စုစည်းလာနေဟန် ရှိပြန်၏။ ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် မိုးကြိုး တိမ်တိုက်များက အဆက်မပြတ် လိမ့်တက်လာနေပြီး အသင်္ချေ ဖြစ်ရပ် ဆန်းကြယ် ပုံရိပ်များ အဖြစ် စုစည်းသွားကာ သူတို့ကို ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့် ဖြစ်နေတော့သည်။

ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် မှာ လုံးဝ စိတ်ပျက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး ဤနေရာမှ ပထမဆုံး ထွက်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။ ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်ဖက်ရှိ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် သည်လည်း နင်ချီ ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ နာကြည်း မကျေနပ်သော မျက်နှာထားဖြင့် နောက်ဆုံး အကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့၏။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များ သည် ယခုအခါ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းအားမှာ သဟဇာတဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွင်သာ ကန့်သတ် ခံထားရသည်။ သူတို့ ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ကပင် အတော်လေး အံ့မခန်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။ ထိုနေရာ အတွင်း ပိတ်မိနေကြသော ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခုမှ တာအိုနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ အကြောင်းကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။ သူတို့ ကံဆိုးသွားကြသည်ဟုသာ မှတ်ယူရမည် ဖြစ်တော့၏။

နင်ချီ သည် မိုးကြိုး တိမ်တိုက်များ၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံထားရသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံများမှာ အလွန်တရာ ကြည်လင် ပြတ်သားနေ၏။ မိုးကြိုး လျှပ်စီးများ မည်မျှပင် ရိုက်ခတ်လာပါစေ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါက်အပြဲများဖြင့် စုတ်ပြတ်သတ်သွားခဲ့သော်ငြား သူ၏ အတွင်း စိတ်အာရုံကမူ အနည်းငယ်မျှပင် မတုန်လှုပ်ခဲ့ချေ။

နင်ချီ သည် အတွင်းအမြင် ဖြင့် အရာအားလုံးကို လေ့လာ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၏ သားတော် ကိုးပါးကို လည်းကောင်း၊ မိုးကြိုးများ၏ အသင်္ချေ ဖြစ်ရပ် ဆန်းကြယ် ပုံရိပ်များကို လည်းကောင်း သူ စူးစိုက် ကြည့်နေ၏။

မိုးကြိုးကပ်ဘေး က ပုံဖော် အသက်သွင်းနေသော အရာများမှာ သူ၏ ဘဝ တစ်သက်တာလုံး သင်ယူ လေ့လာ ကျင့်ကြံခဲ့သမျှသော အရာများနှင့် အတိအကျ တူညီနေကြောင်း ရုတ်တရက် သူ နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သို့သော်ငြား မိုးကြိုး ၏ ကံကြမ္မာမှာ သူ့ထက်ပင် များစွာ ကြီးမားနေခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် အဓိက ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ကြီး နှစ်ခု ထံမှ စည်းမျဉ်းများကို ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤ အခိုက်အတန့်တွင် မိုးကြိုး သည် သူ၏ အသိပညာနှင့် စွမ်းရည်များ အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အလား သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားခဲ့သော ကျင့်စဉ် နည်းစနစ် အမျိုးမျိုးဖြင့် သူ့ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေတော့၏။ နင်ချီ သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာ နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသော အခြေအနေ တစ်ခု အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏ အလိုဆန္ဒ သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၏ လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်လှသော နည်းစနစ် များနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့၏။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး များသည် တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာ သူ့အပေါ်သို့ သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ ရိုက်ခတ်နေသော်ငြား သူက ရိုးရှင်းစွာပင် သည်းခံ ကြိတ်မှိတ်နေခဲ့ပါသည်။ ထို စွမ်းအားများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စုပ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို အကြိမ်ကြိမ် အဖန်ဖန် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်း တည်ဆောက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နင်ချီ သည် သူ၏ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ကို အသုံးပြုကာ မတူညီသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် မှော်ပညာ များကို အဆက်မပြတ် ဖန်တီးနေခဲ့ပါသည်။ သူသည် ဤ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကြီးကို အသိစိတ်များ အမှန်တကယ် လက်တွေ့ ဖြစ်လာနိုင်သည့် လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပြင်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် လုံးလုံးလျားလျား သတ်မှတ်ထားခဲ့လေပြီ။

“သူ ဒသမမြောက် ကပ်ဘေးကိုတောင် ကျော်ဖြတ်သွားပြီပဲ...”

ဟောက်ရန် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ ကျန်းယင်းချူး က တိတ်ဆိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

“ဆယ့်တစ်ကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေး...”

ကျိုးရှန်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကုန်းထျန်းတောက် ၏ မျက်လုံးများမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

“ဆယ့်ငါးကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေး...”

“ဆယ့်ရှစ်ကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေး...”

လမင်းပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျောက်ယွီကျွင်း ၏ ရင်တွင်း၌ မုန်တိုင်းများ ထန်လာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရပါ၏။

“ဘုရားရေ... သူ့ရဲ့ မိုးကြိုးကပ်ဘေး က အခုထိ မပြီးသေးဘူးလား... ဒါက အကြိမ် နှစ်ဆယ်မြောက် ကပ်ဘေး ရောက်နေပြီနော်...”

“အဲဒီတုန်းက တောင်ဘိုးဘေးကြီး နဲ့ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး တို့တောင် ကပ်ဘေး နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ် ပဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာလေ... သူက တောင်ဘိုးဘေးကြီး နဲ့ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး တို့ကိုတော့ ကျော်သွားလောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်...”

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ပုံရိပ်ယောင်များ သည် နင်ချီ ၏ နေရာမှ ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နေရာ အသီးသီးတွင် ရပ်နေကြသည်။ အရောင်အသွေး စုံလင်သော အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်နေသည့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး တိမ်တိုက်ကြီးကို သူတို့က အာရုံစိုက်ကာ ဆက်လက် စူးစိုက် ကြည့်နေကြ၏။ ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု အတွင်း၌မူ ဘိုးဘေးကြီး သုံးပါး သည် နင်ချီ မိုးကြိုးကပ်ဘေး မည်မျှကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီနည်း ဆိုသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရေတွက်နေကြတော့သည်။

အပြင်ဘက် ကမ္ဘာတွင် မည်သို့ပင် ဖြစ်ပျက်နေပါစေ.. နင်ချီ ကမူ သူ၏ ဘဝ တစ်သက်တာလုံး သင်ယူ ဖန်တီးခဲ့သမျှသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် နည်းစနစ်များ အားလုံးကို လေ့ကျင့်ရန် အတွက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကို အသုံးပြုနေခဲ့ပါသည်။ ထို စွမ်းရည်များဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အဆက်မပြတ် ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ခြင်း ပင်တည်း။

အခန်း (၉၀၆) ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ဆန္ဒတော်များပင်လျှင် ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်

နောက်ဆုံးတွင်တော့ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ရက် မြောက်သော နေ့၌ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူ သတိပြန်လည် လာခဲ့၏။ လျှပ်စီးများ အားလုံးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်မည်းကြီးများမှာ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်ငြား လျှပ်စီးတန်းများ အားလုံးကမူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင်သာ စုစည်း နေကြတော့၏။

ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်နေသည် ဟု ပြောဆိုရန်မှာ မသင့်လျော်တော့ပေ။ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်ခြင်း သည် သူ၏ စွမ်းရည်များကို သွေးရန် နည်းလမ်း တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ သူ သင်ယူ ကျင့်ကြံခဲ့သမျှ အရာများကို စစ်ဆေး အတည်ပြုရန်နှင့် ဤအရာများ အပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ် ဖန်တီး တီထွင်နိုင်ရန် နည်းလမ်း တစ်ခု အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါ၏။ တာအို လမ်းစဉ် နယ်နိမိတ် အတွင်းမှ နှင်ထုတ် ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ နင်ချီ သည် လျှပ်စီးများ တလက်လက် တောက်ပနေသော သွားတန်းများကို ပေါ်လွင်သွားစေသည် အထိ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်၏။ သူ၏ သွား တစ်ချောင်းစီတိုင်းမှာ လင်းလက် တောက်ပနေပြီး သာမန် တံတွေး တစ်ချက် ထွေးထုတ်လိုက်ခြင်း ကပင် အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်မည့်အလား ထင်မှတ်ရပါ၏။

နင်ချီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များက လျှပ်တစ်ပြက် တောက်ပသွားတော့သည်။

“ဒါကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီလို့ ဘယ်သူက ပြောလဲ...”

သူသည် သူ၏ သိုလှောင်ရေး ဟင်းလင်းပြင်ကို ရုတ်တရက် ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဖိုးတန် ရတနာများကို သွန်ချလိုက်၏။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို အလျင်အမြန် သန့်စင်လိုက်ပြီး မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ၏ နေရာ အနှံ့အပြားသို့ ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။ ဝိညာဉ် စုစည်းခြင်း နှင့် လျှပ်စီး ဆင့်ခေါ်ခြင်း အခင်းအကျင်း ကြီး ပုံပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယခုလေးတင် ကျုံ့ဝင်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သော တိမ်မည်းကြီးများ သည် ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ဆွဲယူလိုက်ကြပြန်ပါသည်။ ၎င်းက တိမ်တိုက်ကြီးများကို အဆက်မပြတ် ကျယ်ပြန့် ထူထဲလာစေတော့၏။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်ပြီးနောက် နင်ချီ သည် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ နှင့် ဆက်သွယ်ထားသော ဟင်းလင်းပြင် ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ အသက်သွင်းလိုက်၏။ သူသည် သူ လေ့လာထားခဲ့သော ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု ၏ ကမ္ဘာ့နယ်နိမိတ် စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို သူ၏ ပင်မ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ပို့ဆောင်ခိုင်းလိုက်ပါ၏။ ထိုအရာများထဲမှ အချို့မှာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပြီးသားများ ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ရောနှောထားသည်များ ဖြစ်သည်။ အချို့မှာမူ တစ်ခုနှင့် တစ်ခု ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေကြပြီး အချို့မှာ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ ၏ ကမ္ဘာ့နယ်နိမိတ် စွမ်းအားနှင့် တွဲဖက် လေ့လာထားသည်များ ဖြစ်ကြ၏။ နင်ချီ သည် ထိုအရာများ အားလုံးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ဖိသိပ် ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ရုတ်တရက် တိမ်မည်းများ အတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော လျှပ်စီးတန်းများမှာ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသူတိုင်းမှာ အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြရတော့၏။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး က ပြီးဆုံးတော့မည် မဟုတ်ပါလော။ ဘာဖြစ်လို့ ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု ထံမှ စည်းမျဉ်း စွမ်းအားတွေ အများကြီး ထပ်ပြီး စုရုံးလာရတာလဲ။

“ဒီကောင် ရူးများ သွားပြီလား...”

တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

သူရော ၊ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ပါ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီး အတွင်းရှိ အခြေအနေကို ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်ကြတော့ချေ။ ထို့အပြင် နင်ချီ မည်သို့ ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း သူတို့ လုံးဝ မသိရှိနိုင်ကြတော့ပေ။

ပြန်လည် စုစည်းလာသော မိုးကြိုးကပ်ဘေး သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အလွန်တရာ ရူးသွပ် ကြမ်းတမ်းနေပါသည်။ နင်ချီ က တားမြစ်ချက် တစ်ခုခုကို ချိုးဖောက်လိုက်သည့်အလား ပင်တည်း။ သို့သော် နင်ချီ ကမူ သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို မရပ်တန့်ခဲ့ချေ။ သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ ၏ အပြင်ဘက်ရှိ နယ်မြေများ ပင်လယ် ထံမှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို တိုက်ရိုက် ဆွဲယူလိုက်ပြီး မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းလိုက်တော့၏။

ဝုန်းခနဲ.. မြည်ဟည်းသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

တိမ်မည်းကြီးများသည် ဆူပွက်နေသော ဆီအိုး အတွင်းသို့ ရေများ လောင်းထည့်လိုက်သည့်အလား မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက် ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။ နင်ချီ ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် အတွင်းဘက်၌ လွင့်မျောနေပြီး ဤမြင်ကွင်းကို သူက အပြုံး တစ်ခုဖြင့် စောင့်ကြည့်နေ၏။

သူသည် ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြင့် ကပ်ဘေး နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ် ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ ၏ စွမ်းအား နှင့် နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအား တို့ကိုပါ ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းလိုက်မည် ဆိုပါက ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမည်နည်း။ နင်ချီ သည် ခံယူချက် တစ်ခုကိုသာ ယုံကြည်၏။ အကယ်၍ အလုပ် တစ်ခုကို လုပ်မည် ဆိုပါက မင်း လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသမျှ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်သင့်သည် ဟူ၍ ပင်တည်း။

ဤ လူဝင်စား ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုးရာ ကျင့်ကြံခြင်း စနစ် တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးသော ပေါင်းစပ် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခု အဖြစ် ဖန်တီးလိုသဖြင့် သူ လောတကြီး လုပ်၍ မရနိုင်ချေ။ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပေါင်းစပ် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ရန် သူ ရနိုင်သမျှသော အရင်းအမြစ် အားလုံးကို အသုံးပြုရမည်သာ။ သူသည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ၏ ကန့်သတ် ချုပ်ချယ်မှုကို မခံနိုင်သလို ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ ကန့်သတ်ချက် ကိုလည်း မခံနိုင်ပေ။ သူ၏ ဝိညာဉ် အမှတ်အသား သည် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ အတွင်း၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ ၏ ကန့်သတ်မှုကိုလည်း သူ မခံနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာလောကကြီး အားလုံးကို မွေးဖွားပေးသော နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအားကို မိတ်ဆက် သွတ်သွင်းရန် အထူး လိုအပ်လှ၏။

မိုးကြိုး မုန်တိုင်းများ သည် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေတော့၏။ မိုးကြိုး ရိုက်ခတ်သံ တစ်ချက်စီတိုင်းသည် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ရှိနေပါသည်။ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များ သည် အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြရလေပြီ။ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ပြိုကျ ပျက်စီးမသွားစေရန် အတွက် သူတို့သည် သူတို့၏ မူလ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ထံမှ ကမ္ဘာ့နယ်နိမိတ် စည်းမျဉ်းများကို ထပ်မံ ဆွဲယူ ထည့်သွင်းပေးနေကြရတော့သည်။

နင်ချီ သည် မိုးကြိုး မုန်တိုင်း အသစ်၏ ဝါးမျိုခြင်းကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ခံလိုက်ရ၏။ သူသည် မီးတောက်များနှင့် ဆူပွက်နေသော ဆီအိုး များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသကဲ့သို့ လောကရှိ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော ပြစ်ဒဏ် မျိုးစုံကို ခံစားခဲ့ရသည့်အလား ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်မှုများကို သည်းခံ ခံစားနေရပါသည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ အကြိမ်ကြိမ် အဖန်ဖန် ဖျက်ဆီး ခံခဲ့ရပြီး အလွန်တရာ ခက်ခဲ ပင်ပန်းစွာဖြင့် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်း တည်ဆောက်နေရတော့၏။ အကယ်၍သာ သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသော ယင်ယန် ပုံရိပ်ကြီး မရှိခဲ့ဘူး ဆိုလျှင် နင်ချီ တစ်ယောက် ဤ မိုးကြိုး မုန်တိုင်း အသစ်ထဲတွင် သေချာပေါက် သေဆုံးသွားခဲ့လောက်ပြီ ဖြစ်တော့သည်။

“နှစ်ဆယ့်ရှစ်ကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေး...”

နှစ်ဆယ့်ရှစ် အထိ ရေတွက်နေခဲ့ကြသော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သုံးဦး၏ သွားများမှာ တဆတ်ဆတ် ခိုက်နေကြလေပြီ။ ဤ အခိုက်အတန့်မှ စတင်၍ နင်ချီ သည် ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ဘိုးဘေးကြီး သုံးပါး ထက်ပင် ပိုမို များပြားသော ကပ်ဘေးများကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။ တောင်ဘိုးဘေးကြီး နှင့် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး တို့မှာ ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု အတွင်း၌ အသီးသီး ရှိနေကြ၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ မသေချာ မရေရာမှု များဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေကာ သူတို့၏ မျက်နှာ အမူအရာများမှာ နက်နဲပြီး တွေးတောနေဟန် ရှိကြသည်။ သူတို့၏ အတွေးများကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ချေ။

ရုတ်တရက် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး က သူမ၏ နီထွေးသော နှုတ်ခမ်းအစုံကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး သူမ၏ ရှည်လျားကာ ကျောက်စိမ်းအလား လှပသော လက်များဖြင့် ခေါင်းကို ကိုင်လျက် အထိန်းအကွပ် မဲ့စွာ အားရပါးရ ရယ်လိုက်တော့၏။

“ဟား... ဟား... ဟား... ဟား...”

သူမ ရယ်နေရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။

“သူက ငါနဲ့ တူတူပဲ... သူက ငါနဲ့ အတိအကျ တူနေတာပဲ...”

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ဘာကို ရယ်နေသနည်း ဆိုသည်ကို မည်သူကမျှ နားမလည်ကြသလို သူမ၏ စကားက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း ဆိုသည်ကိုလည်း မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

“အကြိမ် သုံးဆယ်မြောက် ကပ်ဘေး...”

“သုံးဆယ့်ခြောက်ကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေး...”

ဤ အခိုက်အတန့်တွင် နင်ချီ ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်း ဆန်းကြယ်နေပါသည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ သုံးဆယ့်ခြောက်လွှာသော မိုးကြိုးကပ်ဘေး များကြောင့် နောက်ဆုံး အကြိမ် အဖြစ် လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီး ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ် အသိစိတ်များ ပင်လျှင် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သော အခါ နင်ချီ သည် ဟင်းလင်းပြင် နှင့် အချိန်ကာလ ၏ သဘောတရား များကို ဖောက်ထွက်သွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့၏။ သူ့၌ ရုပ်ခန္ဓာ မရှိတော့သလို အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် သို့မဟုတ် အနာဂတ် ဆိုသည့် အတွေးများလည်း မရှိတော့ချေ။

မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ အလယ်တွင် ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော အလိုဆန္ဒ တစ်ခု က နိုးထလာပြီး ကောင်းကင်ကပ်ဘေး တစ်ခုလုံး အပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံ တောက်ပသွား၏။ ယခုအခါ နင်ချီ နှင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး တို့မှာ လုံးဝ ခွဲခြား၍ မရနိုင်တော့ချေ။ သူသည် လောကီ အာရုံများကို ကျော်လွန်သွားသော အခြေအနေ တစ်ခု အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေပြီ။ သူသည် တိမ်မည်းကြီး ဖြစ်ပြီး သူသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး လည်း ဖြစ်နေတော့သည်။

နင်ချီ သည် လုံးဝ အသစ်စက်စက် ဖြစ်သော ပုံစံ တစ်ခု အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားဟန် ရှိပါ၏။ စည်းမျဉ်းများ၏ ရုပ်လုံးပေါ်လာမှု လား... ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ၏ ရုပ်လုံးပေါ်လာမှု လား... နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ သားရဲဆိုး လား... ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် လား... သူ့ကိုယ်သူ ဘာဖြစ်နေသနည်း ဆိုတာကို သူ ကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိနိုင်တော့ချေ။

အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် နင်ချီ သည် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ တည်ရှိမှု၊ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ နှင့် ချိတ်ဆက်နေသော ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု နှင့် နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပုန်းအောင်းနေသော အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ တို့၏ တည်ရှိမှုများကိုပါ အာရုံခံ သိရှိနေနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ၊ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ နှင့် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ ဟူသော ကမ္ဘာကြီး သုံးခု ကို ဝိုင်းရံထားသည့် နယ်မြေများ ပင်လယ် များကိုပါ သူ အာရုံခံ သိရှိနိုင်စွမ်း ရှိနေ၏။ နောက်ပိုင်းတွင် နင်ချီ သည် ဤထက်ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ စူးစမ်း လေ့လာချင်ခဲ့သော်ငြား အဆက်အသွယ် ရလိုက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ အလိုဆန္ဒ တစ်ခုလုံးမှာ အမှောင်ထု အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားရတော့သည်။

‘ငါက ဘယ်သူလဲ...’

နင်ချီ က ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်နေသော အသိဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိ၏။

ထိုအခိုက် နင်ချီ ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ သစ်ရွက်ခြောက် လေးသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင် တစ်ခုဖြင့် ရုတ်တရက် တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး အတန်ငယ် ဝေဝါးနေသော နင်ချီ ကို လက်တွေ့ကမ္ဘာ ဆီသို့ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်လာတော့သည်။ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ အားလုံး ကျုံ့ဝင်သွားပြီး တလက်လက် တောက်ပနေသော လျှပ်စီးတန်းများ အားလုံးကလည်း နင်ချီ ရှိရာဆီသို့ စုစည်းသွားကြ၏။ ယင်ယန် ပုံရိပ်ကြီး အတွင်း၌ နင်ချီ ၏ ရုပ်ခန္ဓာက ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းသွားပါသည်။ သူ၏ အဖိုးတန် ရုပ်ခန္ဓာမှာ တည်ကြည် လေးနက်ပြီး လုံးဝ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာလွန်းလှ၏။

ဤအခိုက်..ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်များ သည် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသော နင်ချီ ကို စူးစိုက် ကြည့်နေကြ၏။

သူသည် ယင်ယန် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ကြယ်ပေါင်း ၃၆၅ လုံး ၏ ပုံရိပ်ယောင် များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ သူ၏ ပြောင်းလဲသွားသော အသွင်အပြင် မှလွဲ၍ နင်ချီ သည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် အေးစက်စက် နိုင်လှသော်ငြား ယခုအခါ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး လုံးဝ ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်သော လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်မှု အလွှာ တစ်ခုကိုပါ ထပ်ဆောင်း ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။