အခန်း (၁၈၉၇-၁၈၉၈)

အခန်း (၁၈၉၇) - ငါ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးစမ်းပါ

ရှူး

ကောင်းကင်မြားသည် ထိုသူနှစ်ဦး၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား မနီးမဝေးအရပ်၌ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် မပြတ်ဘဲနှင့် ဤအတတ်ပညာကို ရပ်တန့်ပိုင်ခွင့် မရှိသော်လည်း၊ သူသည် ထိုသူနှစ်ဦးထံမှ ဖမ်းယူထားသော ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်များကို ပိုင်ရှင်များထံ ပြန်လည်ပေးအပ်နိုင်၏။ ဤသို့ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် ဤအတတ်ပညာသည်လည်း အလိုအလျောက် ရပ်စဲသွားပေတော့မည်။

ယခုအခါ အရပ်ရှည် ယင်မသေမျိုးနှင့် အရပ်ပု ယင်မသေမျိုးတို့သည် စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြသည်။ ဤနေရာမျိုးတွင် ယင်လောက၏... အစစ်အမှန် ငရဲမင်း နှင့် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ဌာနမှူးက ပို၍ အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားကြသော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ရှေးဦးကာလမှ ယနေ့တိုင်အောင် ယင်လောကငယ် ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူသာလျှင် တစ်ဦးတည်းသော အစစ်အမှန် အရှင်သခင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် မည်သူက ပိုသန်မာသည်ဆိုသည်အပေါ် မူတည်သည်မဟုတ်ဘဲ၊ မွေးဖွားလာသည့် မျိုးရိုးအဆင့်အတန်းအပေါ်တွင်သာ သန့်သန့်လေး မူတည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငရဲမင်း အရှင်... ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ဟာ မျက်စိမရှိလို့ ခုနက စော်ကားမိပါတယ်။ ငရဲမင်း အရှင်ရဲ့ စိတ်ထားကြီးမြတ်မှုကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ"

အရပ်ရှည်သူက မရှိသော ချွေးစေးများကို သုတ်ကာ ချော့မော့၍ ဆိုလိုက်သည်။ အရပ်ပုသူကလည်း အလျင်အမြန်ပင် ဝင်ပြောတော့သည်။

"ငရဲမင်း အရှင် ဘာမေးချင်ပါသလဲ... ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ သိသမျှ အကုန်ဖြေပါ့မယ်"

"စကားတွေ အပိုမပြောနဲ့တော့... မင်းတို့နောက်ကွယ်က အရှင်သခင်က ဘယ်သူလဲ"

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်

"သူက ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ၊ မော်ထျန်းဌာနက ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ်ခုခု စီစဉ်ထားတာ ရှိလား"

"ငရဲမင်း အရှင်... ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေက ကျန့်ကျူး အရှင်သခင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာတာက ဒီနားကနေ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြတ်သွားလို့ပါ။ ကျန့်ကျူး အရှင်သခင် ရောက်လာဖို့ဆိုရင်တော့ လပေါင်းများစွာ ကြာဦးမယ် ထင်ပါတယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်... မော်ထျန်းဌာနရဲ့ တခြားအစီအစဉ်တွေကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ မသိတာပါ။ အရှင်သခင်အချင်းချင်းကြားမှာသာ သူတို့ဘာသာ ဆက်သွယ်မှု ရှိကြတာ၊ ကျွန်တော်တို့လို အောက်ခြေလူတွေကတော့ လက်တွေ့အခြေအနေကို ဘာမှမသိရပါဘူး"

ဖန့်ချန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းစားဟန်များ ပေါ်လာသည်။ ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် မော်ထျန်းဌာနမှ အရှင်သခင်တစ်ဦးဦး ရှိနေနိုင်ချေကို သူ လုံးဝ ပယ်ဖျက်၍ မရပေ။

သို့သော် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိုလျှင်မူ ဤနေရာသည် ယင်မြို့ တစ်ခုမှ မရှိသော ယင်လောကကြီး၏ ခြောက်ကပ်လှသည့် အရပ်ဒေသ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ခုခု စီစဉ်ထားသည်ဆိုလျှင်ပင် ဤနေရာနှင့် အလှမ်းဝေးကွာသော နေရာ၌သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"မကြာသေးခင်က မင်းတို့ မော်ထျန်းဌာနမှာ ဘယ်လို ထူးခြားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ရှိခဲ့သလဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ထူးခြားတဲ့ အဖြစ်အပျက်..."

ယင်မသေမျိုး နှစ်ဦးစလုံးသည် မော်ထျန်းဌာနနှင့် ရှေ့မှလူမှာ ခါးသီးသော ရန်ဘက်များဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသည်။ အရင်က တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖူးခြင်း မရှိသော်လည်း နှစ်ဖက်လုံးသည် သဘာဝအရပင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အသေသတ်မည့် အခြေအနေ၌ ရှိနေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မော်ထျန်းဌာန၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ယင်လောကငယ်ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ကာ ယင်လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းရန်နှင့် သူတို့၏ ဌာနမှူးကို ငရဲမင်းအဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သို့သော်လည်း ငရဲမင်းတစ်ပါးသည် ငရဲမင်းတံဆိပ် မရှိလျှင် အစစ်အမှန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုတံဆိပ်မှာမူ... ရှေ့မှလူ၏ လက်ဝယ်တွင် ရှိနေလေသည်။

"တကယ်ပဲ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါတွေကို... ငရဲမင်း အရှင်က မသိသေးဘူးလား"

အရပ်ရှည်သူက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါက သိနေရမှာလား ပြောပြစမ်းပါဦး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျင်းလန် အရှင်သခင် နဲ့ တီကျန့် အရှင်သခင်တို့ကို ငရဲမင်း အရှင်ကပဲ သတ်လိုက်တာဆိုတာကို မော်ထျန်းဌာနက သိသွားပါပြီ..."

အရပ်ရှည်သူသည် ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်နေသည်။ အခြေအနေ တစ်ခုခု မှားယွင်းသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏

"ဒါကို သိဖို့ မခက်ပါဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ ဌာနမှူးက မော်မျိုးနွယ်တွေ မွေးမြူထားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအတု နဲ့ ဆက်သွယ်မိသွားတာ ဖြစ်မယ်"

ဒါမှမဟုတ်လျှင် မော်ထျန်းတီကျန့်သည် ဤကိစ္စကို မည်သည့်နည်းဖြင့် သိနိုင်မည်နည်းဟု သူ စဉ်းစားမရပေ။

"ဖားထျန်း အရှင်သခင်တို့လည်း ပြဿနာတက်ကုန်ကြပြီ မဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..."

အရပ်ပုသူက အခွင့်အရေးကို မြင်သည်နှင့် အလျင်အမြန် ဝင်ပြောတော့သည်။

"ဖားထျန်း ၊ ယွမ်ဖူ ၊ ကျွေ့မန့် နဲ့ ဖေးရှီ အရှင်သခင်တို့ဟာ မော်ထျန်းဌာနကို သစ္စာဖောက်သွားပြီလို့ သတ်မှတ်ခံရပါတယ်။ အခုဆို မော်ထျန်းဌာနက အရပ်ရပ်က အရှင်သခင်တွေဟာ အဲဒီ လေးယောက်ကို နှိမ်နင်းဖို့ အလုပ်များနေကြတယ်"

"အဲဒီ လေးယောက်ရဲ့ အခြေအနေက တကယ် စိုးရိမ်ရပါတယ်။ ဌာနမှူးကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားသေးပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မော်ထျန်းဌာနရဲ့ အင်အားကို လျှော့တွက်လို့ မရဘူး။ လူ့လောကမှာရော၊ ယင်လောကမှာပါ အဲဒီ လေးယောက်ဟာ အမြဲတမ်း အလိုက်ခံနေရတာပါ"

"ခန့်မှန်းထားပြီးသားပါ" ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် တီကျန့်အရှင်သခင်နှင့် ကျင်းလန်အရှင်သခင်တို့ကို သတ်ခဲ့သည်ကို မော်ထျန်းဌာနက သိသွားသည်နှင့် ထိုလေးဦးသည်လည်း သစ္စာဖောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရကာ ရှင်းလင်းခြင်း ခံရမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ငရဲမင်း အရှင်... ကျွန်တော်တို့ သိတာ ဒါအကုန်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို လေလွင့်နေတဲ့ အမှုန်အမွှားလေးတွေလိုပဲ သဘောထားပြီး လွှတ်ပေးလို့ မရဘူးလားခင်ဗျာ"

အရပ်ရှည်သူက ချော့မော့သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ အရပ်ပုသူကလည်း ထိုစကားကို အလွန်ပင် ထောက်ခံသည့်အလား ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်ပြနေတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ငရဲမင်းအရှင်၏ ရှေ့တွင် အမှုန်အမွှား ဖြစ်သွားရခြင်းကို လုံးဝ အရှက်မရှိကြချေ။

"ဒီနေရာမှာ လှုပ်ရှားမှုတွေက ဒီလောက် ကြီးမားနေတာ၊ ငါလည်း လူအင်အား လိုအပ်နေတာပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းက သာမန်ပဲ ဆိုပေမဲ့ အောက်ခြေအလုပ်တွေ ခိုင်းဖို့တော့ အဆင်ပြေပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်

"မင်းတို့က မော်ထျန်းတီကျန့်နောက်ကိုပဲ လမ်းဆုံးတဲ့အထိ လိုက်သွားမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အမှောင်ကို စွန့်ပြီး အလင်းကို လိုက်မှာလား"

"သေချာပေါက် အလင်းကို လိုက်မှာပါ"

ထိုသူနှစ်ဦးက ဝန်မဆိုင်းဘဲ ဖြေလိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ မော်ထျန်းဌာနဘက်မှာ ဆက်နေမည်ဟု ပြောပါက ရှေ့မှလူက သူတို့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ အတပ်သိနေသည်။ အသက်ရှင်နိုင်လျှင် မည်သူက သေချာပေါက် သေလမ်းကို ရွေးမည်နည်း။

ဖန့်ချန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ငရဲမင်းတံဆိပ်အတွင်းရှိ ယင်အသက်သက်တမ်း ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ထိုသူနှစ်ဦးကို ဘွဲ့အပ်နှင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘွဲ့အပ်နှင်းခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူသည် စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦး၏ နားစည်ထဲတွင် တခိခိ ရယ်မောသံတစ်ခု မြည်ဟည်းသွားသည်။

အရပ်ပုသူသည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားပြီး အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကလေးငယ်မျက်နှာနှင့် ဝိညာဉ်လေးတစ်ခု သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစိမ့်သွားပြီး သရဲ နှင့် တွေ့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ငရဲမင်း အရှင်... ဒါ... ဒါက ဘာလေးလဲဟင်..."

အရပ်ပုသူက ဖန့်ချန်ကို ချော့မော့စွာ ကြည့်ရင်း အကူအညီတောင်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အရပ်ရှည်သူသည်လည်း ဝိညာဉ်ကလေးငယ် ထံမှ ခုခံ၍မရသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ကာ အရပ်ပုသူနှင့် အလှမ်းဝေးရာသို့ ရှောင်လိုက်သည်။

"ဆိုးလိုက်တာ" ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် လက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကလေးငယ်သည် တခိခိ ရယ်မောကာ ဖန့်ချန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ဝေးကွာသော နေရာရှိ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ကြောက်ရွံ့သွားသည့်အလား ဖန့်ချန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခေါင်းတိုးဝင်သွားပြန်သည်။

တစ်ဖန် ဓားငယ်လေးကို မြင်သောအခါ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားပြီး သွား၍ ဆော့ကစားလိုဟန် ပြနေသည်။

"ဟိုဘက်ကို မသွားနဲ့ဦး၊ အဲဒီနားက နည်းနည်း အန္တရာယ်များတယ်။ မင်းကိုပါ ဖမ်းပြီး ကျိုချက်ပစ်လိုက်လိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် တားဆီးလိုက်သည်။

သူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခြေထောက်ကို အသာအယာ ဆောင့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ယင်မသေမျိုး နှစ်ဦး၏ အနီးတွင် ပုံရိပ်လေးခု တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာပြန်သည်။

"မော်ထျန်းဌာန... ငါ မင်းတို့ ဘိုးဘွားတွေကို... မင်းတို့က ငါ့ကို လမ်းဆုံးအထိ တွန်းပို့နေမှတော့... ငါလည်း မင်းတို့ကို ပြန်ဝင်ချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ဘွဲ့အပ်နှင်းခြင်း ခံထားရတယ်လေ၊ မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ လုပ်လို့မရတာ ငါ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးစမ်းပါဦး "

ယွမ်ဖူ အရှင်သခင်က အသံကုန် ဟစ်အော်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက် ဖြစ်နေကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားကြောင်း သိသာလှသည်။

ဖားထျန်း အရှင်သခင်မှာမူ မျက်နှာထား အလွန်တင်းမာနေပြီး တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည့်အလား လက်ဟန်ခြေဟန် ပြင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြောင်း ရိပ်မိသွားသည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီးကို ချလိုက်နိုင်တော့သည်။

ကျွေ့မန့် နှင့် ဖေးရှီ အရှင်သခင်တို့၏ အခြေအနေမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။

"အ... အရှင်သခင် လေးပါး..."

အရပ်ရှည်သူနှင့် အရပ်ပုသူတို့သည် ထိုလေးဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်မိပြီး ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သူတို့ ရိပ်မိသွားကြသည်။

"အခုဆိုရင် ငါတို့အားလုံးက တစ်ဖွဲ့တည်းသားတွေပဲပေါ့"

ထိုနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြတော့သည်။

"မင်းက ဘယ်လို အခွင့်အရေးမျိုးကို လိုချင်နေတာလဲ"

ဖန့်ချန်က ယွမ်ဖူအရှင်သခင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါက..."

ယွမ်ဖူအရှင်သခင်သည် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ငါ မသေတော့ဘူးဟေ့"

ထို့နောက် သူသည် မိမိပြောလိုက်သော စကားများကို ဖန့်ချန် ကြားသွားကြောင်း ရိပ်မိသွားသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ပြောတော့သည်။

"ငရဲမင်း အရှင်... ကျွန်တော်က တစ်ဖက်လူကို လှည့်စားပြီး အချိန်ဆွဲနေတာပါခင်ဗျာ"

ဖားထျန်းအရှင်သခင်တို့ အုပ်စုမှာမူ ရင်ထဲတွင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ယွမ်ဖူအရှင်သခင်၏ စရိုက်ကို သိကြသဖြင့်၊ အကယ်၍သာ ဤသူသည် အခြားတစ်ဖက်သို့ ကူးပြောင်းရန် အခွင့်အရေးရှိခဲ့ပါက ဝန်မဆိုင်းဘဲ လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်ထားကြလေသည်။

အခန်း (၁၈၉၈) - အရိုးဖြူမဟာအရှင်

ဖန့်ချန်သည် ယွမ်ဖူအရှင်သခင်၏ စကားများကို အရေးလုပ်မနေတော့ဘဲ ဖားထျန်းအရှင်သခင်တို့၏ အခြေအနေကိုသာ စတင်မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူတို့၏ အခြေအနေမှာ ယွမ်ဖူအရှင်သခင်နှင့် မခြားနားလှပေ။ မော်ထျန်းဌာန၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံထားရပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ပုန်းရှောင်သည်ဖြစ်စေ အမြဲတမ်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း ခံနေရသည်။ ဤသည်မှာ မော်ထျန်းဌာနနှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ် မျိုးနွယ်စုကြီးနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာနိုင်ခြေရှိသည့် မော်ထျန်းတီကျန့်တို့၏ နက်ရှိုင်းသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို တွေးမိသည့်အခါ ဖန့်ချန်သည် လောကကြီး၏ မမြဲသောသဘောတရားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

'လန်တောက်ချွန်းက နယ်မြေကိုးခုမှာ ပေါ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာ တုသူတော်စင်တစ်ပိုင်းက သူတို့မျိုးနွယ်စုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေကနေ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်ခဲ့တာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူလောက်နဲ့တင် အပြင်လောကမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဆိုတဲ့ မျိုးနွယ်သစ်တစ်ခု ထွန်းကားလာဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး '

'သူတို့နဲ့အတူ ထွက်ခွာလာတဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်တွေလည်း အများကြီး ရှိဦးမှာပဲ။ ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကြောင့် သူတို့တွေဟာ နတ်ဘုရားနယ်မြေနဲ့ နယ်မြေကိုးခုကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ လမ်းစဉ်သစ်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်မယ်။'

'လမ်းစဉ် တွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ အဆင့်ကျော်ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကို တိုက်ရိုက်ခုန်တက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုးပေါ့ '

"ငရဲမင်း အရှင်... ဒီကောင်နှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲဟင်"

ယွမ်ဖူအရှင်သခင်က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး အရပ်ရှည်/အရပ်ပု ယင်မသေမျိုးနှစ်ဦးကို မျက်လုံးမှေးကာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးကလည်း အလျင်အမြန်ပင်

"ယွမ်ဖူ အရှင်သခင်... ကျွန်တော်တို့က ကျန့်ကျူးအရှင်သခင်ရဲ့ လက်အောက်က ယင်မသေမျိုးတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငရဲမင်း အရှင်ရဲ့ လက်အောက်က အစစ်အမှန် ယင်နတ်ဘုရား တွေ ဖြစ်သွားပါပြီ"

"ဩော်..." ယွမ်ဖူအရှင်သခင်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ယံရှိ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အမှန်စင်စစ် သူ ပေါ်လာသည့် ခဏချင်းမှာပင် ထိုမျှော်စင်၏ တည်ရှိမှုကို သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသာမက ဖားထျန်းအရှင်သခင်တို့ အုပ်စုစလုံးသည်လည်း ထိုမျှော်စင်ဆီမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ကြွက်တစ်ကောင်က ကြောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလားပင်။

"ဒါက ယင်လောကရဲ့ ထူးကဲရတနာပဲ"

ဖန့်ချန်က ဖုံးကွယ်မထားဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီရတနာသာ ရှိရင် ငါတို့တွေဟာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို ရှင်းလင်းပြီး ယင်လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို စည်းလုံးစေနိုင်လိမ့်မယ်။ မော်ထျန်းဌာန၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၊ ကျဆုံးမသေမျိုး နဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တွေဟာ လက်ရှိပြဿနာတွေ မဟုတ်တော့ဘူး။"

"ဟူး"

အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားကြပြီး ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤအရာက တကယ်ပဲ ထိုမျှအထိ သန်မာပါသလော။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ပေါ်လာမိသည်။ သူတို့၏ အထက်တွင် ထိပ်သီးအင်အားစုအသီးသီးမှ အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို ထားဦး၊ ကျဆုံးမသေမျိုးတွေ၊ မော်ထျန်းဌာန၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ သစ္စာဖောက် အဆင့် ၉ တွေဟာ အလွန်အင်မတန် အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားစုတွေ ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၉ ရဲ့ အထက်မှာလည်း ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်တွေ ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းတို့သည် နယ်မြေကိုးခု၏ အထွတ်အထိပ်တွင် အမှန်တကယ် ရပ်တည်နေသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"ငရဲမင်း အရှင်... မော်ထျန်းဌာနရဲ့ ဌာနမှူးက..."

ဖားထျန်းအရှင်သခင်၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

"သူက ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ စစ်မှန်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် မဟုတ်သေးဘူး။ သူ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကို မတက်သရွေ့တော့ ဒီမျှော်စင်က သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်တယ်"

ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

သူက ခဏမျှ ရပ်တန့်ပြီးမှ

" နတ်လမ်းစဥ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ရတနာဖြစ်တဲ့ နတ်ဘုရားစာရင်း ကလည်း လူအသွင်ပြောင်းပြီး သွားပြီ၊ သူ့ကိုယ်သူ လုဖုန်းရှန် လို့ ခေါ်တယ်၊ သူလည်း ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်တစ်ယောက်ပဲ။ ပြီးတော့ မသေမျိုးလောကငယ် ရဲ့ နတ်ဘုရားမှန် ကလည်း ဟယ်ကျန့်ရှန်း လို့ အမည်ရတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒီလောကမှာ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်က မော်ထျန်းတီကျန့် တစ်ယောက်တည်း ရှိတာမဟုတ်ဘူး။"

အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။ အကယ်၍ လောကမှာ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်တွေ အများကြီး ရှိနေလျှင်... ဤမျှော်စင်ကို ပိုင်ဆိုင်ရုံနှင့် တကယ်ပဲ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို နှိမ်နင်းပြီး ယင်လောကကြီးကို စည်းလုံးစေနိုင်မည်လော။

ယင်လောကသည် စစ်တုရင်ခုံတစ်ခုကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူတိုင်း အလုအယက် သိမ်းပိုက်လိုသော နေရာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်ထားကြသည်။ မည်သူမျှ ဤနေရာတွင် မနေလိုကြသော်လည်း မည်သူမျှ... ဤနေရာကို လွှတ်ထား၍ မရကြချေ။

"ငရဲမင်း အရှင်"

ယွမ်ဖူအရှင်သခင်က ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"အခုဆိုရင် ယင်လောကရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီးဟာ ဒီရတနာရဲ့ အရှိန်အဝါကြောင့် ဆွဲဆောင်လာကြမှာ သေချာတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငရဲမင်း အရှင်က သူတို့အားလုံးကို တစ်ခါတည်း သိမ်းကျုံးနှိမ်နင်းလိုက်ရင် ဒီနေ့ဟာ ယင်လောကကြီး စည်းလုံးတဲ့နေ့ပဲပေါ့ "

သူသည် ယင်လောက၏ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအဖြစ် ဘွဲ့အပ်နှင်းခံရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းလှသည်ဟု ထင်မြင်နေမိသည်။ မဟုတ်လျှင်မူ သူသည် မော်ထျန်းဌာနမှ သာမန်အရှင်သခင်လေးတစ်ဦးအဖြစ်နှင့် ဤငရဲမင်းက ယင်လောကကို စည်းလုံးသည့်အခါ အသာလေး အဖိချေခံလိုက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းက ငါ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ် မပြုရသေးဘူး။ ဒါကြောင့် ဘယ်သူမဆို ဒါကို ထိတွေ့နိုင်ရင် အသုံးပြုလို့ ရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိမှာတော့ သူက အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် စွမ်းအားတွေကို ဝါးမြိုနေတုန်းပဲ၊ ဘယ်တော့မှ ပြီးမလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။

အဲဒီအတောအတွင်းမှာ ငါလည်း သူ့နားကို မကပ်နိုင်ဘူး။ အကယ်၍ ယင်လောကရဲ့ တခြားအင်အားကြီးသူတွေ ရောက်လာမယ်ဆိုရင် ငါတို့တွေဟာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။"

"ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ..."

ယွမ်ဖူအရှင်သခင်၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာပြီး ခုနက ပျော်ရွှင်မှုများမှာ ရေအေးနှင့် အပက်ခံလိုက်ရသည့်အလား ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ကျန်သောအရှင်သခင်များ၏ မျက်နှာထားမှာလည်း လွန်စွာ တင်းမာသွားကြတော့သည်။

အကယ်၍ ဤမျှော်စင်၏ အစွမ်းမှာ ငရဲမင်း ပြောသကဲ့သို့ ကမ္ဘာလောကကြီးကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဆိုလျှင်... ၎င်းကိုသာ မော်ထျန်းဌာန ဌာနမှူးက ရရှိသွားပါက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖူထူလောကကို ငြိမ်ဝပ်ပိပြားစေပြီး ယင်လောကငယ် ကိုပါ တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

"ငရဲမင်း... ဖူထူလောကထဲမှာ အဆင့် ၉ ယင်မသေမျိုးတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အကယ်၍ အဲဒီ အဆင့် ၉ တွေ ရောက်လာမယ်ဆိုရင် ဘယ်လို ရင်ဆိုင်သင့်သလဲ"

ဖားထျန်းအရှင်သခင်က အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

ကျွေ့မန့်နှင့် ဖေးရှီတို့လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ စိုးရိမ်စိတ်များ တိုးလာကြသည်။ သူတို့သည် ချင်းဟယ်မယ်သီလရှင် ကို တွေ့ဖူးကြပြီး သူမသည် အဆင့် ၉ အစွမ်းထက်သူ၊ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ သို့သော် မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ လက်နှစ်ဖက်သည် လက်လေးဖက်ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

ဖူထူလောကတွင် မော်ထျန်းဌာနအပြင် ကျွယ်မင်ယင်လောက ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုများ အများအပြား ရှိနေသေးသည်။ ဤယင်လောကများသည် ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီးများကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားကြပြီး မော်ထျန်းဌာနထက် အနည်းငယ်သာ နိမ့်ကျသည့် ယင်မသေမျိုး လမ်းစဉ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ လျှော့တွက်၍ မရပေ၊ ဤယင်လောကများတွင် အဆင့် ၉ မည်မျှ ရှိနေသည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

"ဒါကြောင့် ငါတို့က လောင်းကြေးထပ်ရမယ်"

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်

"အကယ်၍ အချိန်အတန်ကြာအောင် ဆွဲထားနိုင်ရင်၊ သူတို့ရဲ့ စစ်တပ်ကြီးတွေ မရောက်လာခင်မှာ ဒီမျှော်စင်က အစာစား တာ ပြီးသွားမယ်ဆိုရင်တော့ အားလုံးက အငြင်းပွားစရာမရှိဘဲ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်။"

သူက ခဏမျှ ရပ်တန့်ပြီးမှ

"အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်တော့... ငါတို့ ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်ထားရလိမ့်မယ်။"

ဤသို့ပြောနေစဉ် ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်သည် နယ်မြေကိုးခုခေတ်၏ ယင်လောကသို့ ပြန်ရောက်လာသည့် ခဏချင်းမှာပင် ဤမျှကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူသည် အခြေအနေနှင့်အညီ တုံ့ပြန်မှုများကိုသာ ပြုလုပ်ရပေတော့မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီတောက်ယဲ့ သည် ဤအချက်ကို မြင် လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ရမည်။

ထို့နောက် အဘိုးဖြစ်သူနှင့် ယွမ်ဟယ် ဆရာသခင်တို့က ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို ကာကွယ်ပေးရန် ကူညီနိုင်လိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ယင်လောကသည် သခင်ပြောင်းသွားပေလိမ့်မည်။

'လန်တောက်ချွန်းဘက်ကတော့...' ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူသည် ယွမ်ရှုရွှယ်မှတစ်ဆင့် လန်တောက်ချွန်းထံသို့ သတင်းပေးပို့နိုင်သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ကို မှတ်မိတော့မည်မဟုတ်သလို မင်ရွှီခေတ် က ပေးခဲ့သော ကတိကို မှတ်မိလိမ့်မည်ဟုလည်း မျှော်လင့်၍မရပေ။ အကယ်၍ ထိုသူသည် ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို လောဘတက်လာခဲ့လျှင် ယင်လောကသာမက နယ်မြေကိုးခုပါ ကျဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

"ဝေါင်း"

ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုက ဖန့်ချန်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ဖားထျန်းအရှင်သခင်တို့သည်လည်း ဝေးကွာသော နေရာရှိ ယင်မိစ္ဆာအုပ်စုကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤခဏအတွင်းမှာပင် ယင်မိစ္ဆာအုပ်စုများမှာ တစ်သိုက်ပြီးတစ်သိုက် စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။ အရှိန်အဝါများမှာ အဆင့် ၁ မှ အဆင့် ၇ အထိ အစုံအလင် ရှိနေသည်။

ယခုလေးတင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော ယင်မိစ္ဆာမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သိသာလှသော အဆင့် ၈ ယင်မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤယင်မိစ္ဆာသည် အရိုးဖြူများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။ သူ၏ ခြေချောင်းလေးတစ်ခုသည်ပင် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ မြင့်မားလှပြီး၊ ခုနက ခြေတစ်လှမ်းတည်းနှင့်ပင် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ ဖြတ်ကျော်လာကာ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်တို့ကဲ့သို့ ပုရွက်ဆိတ် လေးများကိုမူ သူက အရေးပင်မလုပ်ချေ။ အစိမ်းပုပ်ရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လောဘဇောများ၊ ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ပြင်းထန်သော ရန်လိုမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ဒါ... ဒါက အရိုးဖြူမဟာအရှင်ပဲ"

အရပ်ရှည် ယင်မသေမျိုးသည် ထိုယင်မိစ္ဆာကြီး၏ အမည်ကို မှတ်မိသွားသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်မိလေတော့သတည်း။