အခန်း (၉၁၃-၉၁၅)

အခန်း (၉၁၃) - အံ့မခန်း ပြောင်းပြန်လှန်မှု

ယနေ့တွင် မိုးကြိုး တိမ်တိုက်များ အောက်ရှိ လူတိုင်းကို မျိုးတုံး သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် သူ အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားလေပြီ။ ထောင်သောင်းချီသော လျှပ်စီးတန်း များက တိမ်မည်းကြီးများကို ထိုးဖောက်ကာ အောက်ဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ရိုက်ချသွားပြီး အောက်ရှိ လူတိုင်း၏ ပုံရိပ်ကို ပစ်မှတ်ထား သော့ခတ်လိုက်ကြတော့၏။ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်နေသူ ဖြစ်စေ မဖြစ်စေ၊ ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်စေ၊ တာအို ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူပင် ဖြစ်စေ လုံးဝ ချွင်းချက် မရှိချေ။ ဖန်ချန် တစ်ယောက် လုံးလုံးလျားလျား ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခေါင်းထဲ၌ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ရှိတော့သည်... ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ပင်တည်း။

ဓားဘိုးဘေးကြီးနှင့် အခြားသူများ၏ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးမှာ မူလကတည်းက အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှပြီး ဖြစ်၏။ ယခုအခါ ဖန်ချန်၏ လုပ်ဆောင်ချက် ကြောင့် ၎င်းမှာ ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူများကိုပါ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ဤ အခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းမှာ ကပ်ဘေး တိမ်တိုက်ကြီး၏ အကွာအဝေးမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည့် အတွက် အကြီးအကျယ် နောင်တရနေကြလေပြီ။ လျှပ်စီးများ ကျရောက်လာသည်နှင့် အမျှ သူတို့ အားလုံးသည် ကမ္ဘာပျက်မည့် နေ့ကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ခံစားလိုက်ကြရ၏။

နင်ချီ သည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်ငြား သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ တွေးတောနေဆဲ ဖြစ်ပုံ ရခြင်းပင်။

တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် အတွက်မူ ဤ အပြောင်းအလဲများကို နားလည် သဘောပေါက်ခြင်းက ဆုံးရှုံးသွားသော အသက်များထက် သေချာပေါက် ပို၍ တန်ဖိုးရှိလှ၏။ ဖန်ချန် ကို ဤကဲ့သို့ ရမ်းကား သောင်းကျန်းခွင့် ပေးထားရန် နင်ချီ အနေဖြင့် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ အကယ်၍သာ ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေမည် ဆိုပါက ထိုနေရာရှိ သူ၏ လူများ အားလုံး သေဆုံးသွားကြမည် ဖြစ်ပြီး သူက အစီအစဉ်များကို မည်သို့ ဆက်လက် အကောင်အထည် ဖော်နိုင်တော့မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် နင်ချီ သည် ဖန်ချန် ရှိရာသို့ အဝေးမှနေ၍ လက်ညှိုး ထိုးလိုက်၏။ ထို လက်ညှိုး တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် အရှေ့ဘက်ရှိ ကမ္ဘာပျက်မတတ် မြင်ကွင်းကြီးမှာ ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး အချိန်တွေ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေမှု မှသည် ငြိမ်သက်ခြင်း အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ် အတွင်း၌ ကျဆင်းလာသော လျှပ်စီးတန်းများ အားလုံးမှာ ရပ်တန့်သွားကြပြီး လူတိုင်း၏ ခေါင်းအထက် သုံးပေခန့် အကွာတွင် ပေါလော လွင့်မျောနေကြ၏။

လူတိုင်းမှာ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားသော လျှပ်စီးတန်းများကို စူးစိုက် ကြည့်နေကြပြီး ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားမှန်း နားမလည်နိုင်ကြသော်ငြား ထို နေရာမှ အလျင်အမြန် ဖယ်ခွာသွားကြတော့သည်။ ဓားဘိုးဘေးကြီးနှင့် အခြားသူများကမူ နင်ချီ ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ကြ၏။

ယင်နှင့် ယန် အရောင်များ ရောယှက်နေသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည့် နင်ချီ သည် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း၌ ဝံ့ကြွားစွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ ဓားလက်ချောင်းဖြင့် မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးကို လှမ်း၍ ညွှန်ပြထား၏။

တကယ်ပဲ သူ ဖြစ်နေခဲ့တာကိုး။

'ဒီကောင်လေး က တစ်နေ့တခြား ခန့်မှန်းရ ပိုပို ခက်လာနေပြီ... သူ တကယ် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေလဲ ဆိုတာကို တိုင်းတာဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး...'

သူတို့သည် အထက် ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြတော့၏။

လောင်းကစားတွင် အရာအားလုံး ရှုံးနိမ့်သွားသူ တစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေသော မည်းနက် ကျွမ်းလောင်နေသည့် ပုံရိပ်ကြီးသည် အောက်ဘက်ရှိ ရပ်တန့်နေသော လျှပ်စီးတန်းများကို ဗလာနတ္ထိ မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

“ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

သူသည် လက်များကို ဆက်တိုက် ဝှေ့ယမ်းကာ မိုးကြိုး လျှပ်စီး တစ်သောင်းကို အမိန့်ပေး ကွပ်ကဲခဲ့ရသော ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်လည် အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် ကပ်ဘေး မိုးကြိုးများ အားလုံးက သူ၏ အမိန့်ကို လုံးဝ နာခံခြင်း မရှိတော့ချေ။ အောက်ဘက်ရှိ ကပ်ဘေး မိုးကြိုးများ သာမက ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ ပင်လျှင် ဤ အခိုက်အတန့်၌ အေးခဲ ရပ်တန့်သွားဟန် ရှိ၏။ သူတို့ အထဲတွင် ဖန်ချန် တစ်ယောက်တည်း သာလျှင် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိနေတော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့် တွင်မူ လူတိုင်းသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသော မြင်ကွင်း တစ်ခုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ကြရ၏။

ကပ်ဘေး မိုးကြိုး လျှပ်စီးတန်းများ အားလုံးသည် ရေနက်ပိုင်းရှိ ရေဘဝဲကြီး တစ်ကောင်၏ စုပ်ယူ တင်းကျပ်လိုက်သော လက်တံများ အလား ကောင်းကင်ယံ သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။ ဖိတ်စင်သွားသော ရေကို ပြန်လည် စုဆောင်း၍ ရနိုင်ပါမည်လော။ ဤ မြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသူ အားလုံး၏ နှလုံးသားများမှာ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လာကြရ၏။

၎င်းမှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်း ထူးကဲသော ဖြစ်ရပ် တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

သူတို့ မည်သူပဲ ဖြစ်ပါစေ ၊ အသက် အရွယ် မည်မျှပင် ကြီးရင့်နေပါစေ ၊ မည်မျှ ထူးဆန်းသော ပုံပြင်များကို ကြားဖူးခဲ့သည် ဖြစ်ပါစေ.. သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းလောက် မည်သည့် အရာကမျှ အံ့အားသင့် တုန်လှုပ်စေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်လိုက်သည် ဟူသော စကားကို တစ်စုံတစ်ယောက် ကြားဖူးပါသလော။

လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုအရာက သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက် တွင်ပင် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့လေပြီ။ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ အလယ်တွင် ရပ်နေသော ဖန်ချန် သည် တိမ်မည်းများ အတွင်းသို့ အကုန်လုံး ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားသော ကပ်ဘေး မိုးကြိုးများကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

သူ၏ မည်းနက် ကျွမ်းလောင်နေသော မျက်နှာမှာ မှင်သက်နေပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်နေတော့သည်။

ကပ်ဘေး မိုးကြိုးများ အားလုံးသည် အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော လျှပ်စီး မြွေကောင်များ အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားကြပြီး မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ အတွင်း၌ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးလွှားနေကြ၏။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် မရှိတော့ကြောင်း ဖန်ချန် ခံစားလိုက်ရပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြီး တစ်ခုက သူ့ကို မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲငင်နေသည့်အလား ရှိနေတော့၏။ ဖန်ချန် သည် သူ၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခြေထောက်များကို ကန်ကျောက်၍ အစွမ်းကုန် ရုန်းကန် ကြည့်ခဲ့သော်ငြား လုံးဝ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ လည်ပင်းကို လှည့်ကာ အောက်ဘက် နှင့် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ နင်ချီ ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် မာနထောင်လွှားလှသော ပုံရိပ်တစ်ခု က မတ်မတ် ရပ်နေပြီး အေးစက် ဂရုမစိုက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကို ဓားလက်ချောင်းဖြင့် ညွှန်ပြထား၏။

“ငါ ဒီအကြောင်းကို စောစော ကတည်းက တွေးမိခဲ့သင့်တာ... စောစော ကတည်းက တွေးမိခဲ့သင့်တာ...”

အမှန်တရားကို နားလည် သဘောပေါက်သွားသော ဖန်ချန် က တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် နင်ချီ၏ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး မှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော မိုးကြိုး အကြွင်းအကျန်များကို အားကိုး၍ ကပ်ဘေး မိုးကြိုးများကို ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နိုင်သေးသည် ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ၏ အစစ်အမှန် သခင် ဖြစ်သော နင်ချီ ကရော ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ဘဲ နေပါမည်လော။

ဖန်ချန် ၏ စိတ်အာရုံမှာ တစ်ခဏတာ ရူးသွပ်မှုများ ကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးလွှမ်းခံခဲ့ရပြီး ဤ အခိုက်အတန့် သို့ ရောက်ရှိလာမှသာ သူ အသိစိတ် ပြန်လည် ဝင်လာခဲ့ရ၏။

သို့သော် ခြေတစ်လှမ်း မှားယွင်းသွားသည် နှင့် အရာအားလုံး မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူ ဘာလုပ်နိုင်တော့မည်နည်း။

သူ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပေါက်ကွဲမှု လုပ်ရန်ပင် ဖြစ်၏။ သူသည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သော်ငြား သူ၏ အလိုဆန္ဒ မှာမူ လွတ်လပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် တာအို နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိသွားသော အခါ သူတို့၏ အလိုဆန္ဒ ကိုယ်တိုင်ကပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခြယ်လှယ်နိုင်ကာ တောင်များကို ရွှေ့လျားပြီး ပင်လယ်များကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် အမျိုးမျိုးကို စုစည်း ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိလာ၏။ ဖန်ချန် သည် သူ၏ အလိုဆန္ဒ များကို စုစည်းလိုက်ပြီး ကိုယ်ကျင့် ပေါက်ကွဲရန် ကြိုးစားလိုက်တော့၏။ သို့သော် အရာအားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရပါ၏။

အကြောင်းမူကား ပတ်ဝန်းကျင် မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ အတွင်းရှိ လျှပ်စီး မြွေကောင်များ အားလုံး သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြသောကြောင့်ပင်။ ထို လျှပ်စီး မြွေကောင်များသည် ယခုအခါ သွေးသား ရုပ်ခန္ဓာ နှင့် အလိုဆန္ဒ များကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသော ဓားသွားများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်း ခုတ်ပိုင်းကာ သူ၏ အလိုဆန္ဒများကိုပါ အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

အလွန်တရာ ခက်ခဲ ပင်ပန်းစွာဖြင့် ကယ်တင်ထားနိုင်ခဲ့သော ဖန်ချန် ၏ အသက်ဝိညာဉ် သည် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရ၏။ သူ နောင်တ ရခဲ့ပါသလော။

လုံးဝ မရခဲ့ချေ။ ဤမျှ မြင့်မားသော နေရာ အဆင့်အတန်း နှင့် အာဏာကို ရယူနိုင်ခဲ့သူ တစ်ယောက် အတွက် ဘယ်သောအခါမှ နောင်တ ဆိုသည်မှာ မရှိခဲ့ပေ။ နိုင်သူက ဧကရာဇ် ဖြစ်ပြီး ရှုံးသူက သူပုန် ဖြစ်သည် ဟူသော စကား သာလျှင် ရှိ၏။ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့မည် ဆိုပါက အားလုံး၏ အထက်တွင် မာနထောင်လွှားစွာ ရပ်တည်နိုင်ပြီး မိမိထက် အားနည်းသူများကို စိတ်ကြိုက် အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျနိုင်မည် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကျရှုံးခဲ့မည် ဆိုပါကလည်း ၎င်းမှာ ကိုယ်တိုင်က အရည်အချင်း နိမ့်ကျနေ၍သာ ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ယံ ထက်တွင် မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ လိမ့်တက် လှုပ်ရှားနေကြပြီး ဖန်ချန် ဆိုသော တည်ရှိမှု မှာမူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သတည်း။

အခန်း (၉၁၄) - ကျူးယန့်ချွမ်း ၏ နောင်တ

နင်ချီ သည် အဝေးရှိ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ ဆီသို့ ဓားလက်ချောင်းဖြင့် ညွှန်ပြထားလိုက်၏။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ဖြင့် ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်မှု အောက်တွင် ခုလေးတင်မှ အောက်သို့ တဟုန်ထိုး ရိုက်ချလာသော လျှပ်စီးတန်းများ အားလုံးမှာ နောက်သို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာ သွားကြတော့၏။ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ လိမ့်တက် လှုပ်ရှားလာပြီး လျှပ်စီးတန်းများ လိမ်ယှက် တောက်ပလာကာ တိမ်မည်းများ ၏ အလယ်ဗဟို တွင် ရှိနေသော ဖန်ချန် ကို လုံးလုံးလျားလျား မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြိတ်ချေ ပစ်လိုက်၏။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော မိုးကြိုး ဟိန်းဟောက်သံ ကြီးများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားတော့၏။ အောက်ဘက်ရှိ လူတိုင်းမှာ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သော အပြောင်းအလဲ များစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ကောင်းကင်ယံ ကို စူးစိုက် ကြည့်နေကြပြီး မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက် ကမျှ အသံ မထွက်ရဲကြချေ။ သူတို့ အားလုံး၏ မျက်နှာများ ပေါ်တွင် အံ့အားသင့် မှင်သက်မှု များက အပြည့်အဝ နေရာယူထား၏။

ဘာတွေ အတိအကျ ဖြစ်ပျက်သွားတာလဲ... ပြီးတော့ ဒါကို ဘယ်သူ က လုပ်လိုက်တာလဲ။

အစပိုင်း တွင် သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံ ၌ ပေါ်ထွက်လာသော လျှပ်စီးများ က သူတို့ကို ထိခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ် ထိတ်လန့်ခဲ့ကြသဖြင့် ဓားဘိုးဘေးကြီး နှင့် အခြားသူများ အနီးမှ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာ သွားခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် သဟဇာတဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရှိမည်ဟု ယူဆရသော မည်းနက် ကျွမ်းလောင်နေသည့် ပုံရိပ်ကြီး တစ်ခုက ကောင်းကင်ကပ်ဘေး အတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုသူ သည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ပြောင်းလဲစေကာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာစေရုံ သာမက နင်ချီ ကျော်ဖြတ်ခဲ့သော ကပ်ဘေး မိုးကြိုးများ အဖြစ်သို့ပင် အသွင်ပြောင်းပစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ၏ လွှမ်းခြုံနိုင်သော ဧရိယာ ကိုလည်း အဆက်မပြတ် တိုးချဲ့လာခဲ့၏။ ထိုမျှ မကသေးဘဲ ထိုသူသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီး ၎င်းကို အသုံးပြု၍ အောက်ဘက်ရှိ လူတိုင်းကို ခွဲခြားခြင်း မရှိဘဲ မျိုးတုံး သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်တော့၏။

ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကြီးကို မြင်လိုက်ရသော အခါ လူတိုင်းက သူတို့ သေရတော့မည် ဟု တွေးထင်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး သည် သူတို့၏ ခေါင်းအထက် သုံးပေခန့် အကွာသို့ ရောက်ရှိလာချိန် တွင် အေးခဲ ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး ထို့နောက် မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ အတွင်းသို့ လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်စွာ နောက်ဆုတ် သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် တွင်တော့ မည်းနက် ကျွမ်းလောင်နေသော ထို ကျင့်ကြံသူ မှာ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ၏ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြိတ်ချေ ဖျက်ဆီး ခံလိုက်ရသည်ကို လူတိုင်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားကြသလို စိတ်သက်သာရာ လည်း ရသွားကြပြီး ဤ အံ့မခန်း ထူးကဲသော ဖြစ်ရပ် အပေါ် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော ကြည်ညို လေးစားမှု တစ်ခု လည်း အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ထို မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိရသော သဟဇာတဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကို မည်သူက သတ်ဖြတ်လိုက်သနည်း... ပြီးတော့ ဤ အရာများ အားလုံးကို မည်သူ က ဖန်တီး လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။

မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ ၏ အောက်ဘက်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် မှာ သဟဇာတဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ များသာ။ တစ်ဖက်လူ က ထို မည်းနက် ကျွမ်းလောင်နေသော ပုံရိပ်ကြီး ကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြိတ်ချေပစ်နိုင်သည် ဆိုမှတော့ သူတို့ကိုလည်း လွယ်ကူစွာ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြိတ်ချေပစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိထားကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ အတန်ငယ် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး ဤ ပုဂ္ဂိုလ် မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေရမည် ဖြစ်ကြောင်း တွေးတောနေမိကြသည်။

ထိုမျှ မကသေးဘဲ တစ်ဖက်လူ သည် ကပ်ဘေး မိုးကြိုးများကို ပင်လျှင် ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ဓားဘိုးဘေးကြီး နှင့် အခြားသူများကို ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်သူ ကျင့်ကြံသူ များသာလျှင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ် အံ့အားသင့် နေကြ၏။ ဒီကိစ္စကို နင်ချီ လုပ်လိုက်တာများလား။

ရန်ပေါ်ဖျင်၊ လန်ယင်းယင်း၊ ကျန်းယွီယွဲ့ နှင့် ချင်းချူလန် တို့သည် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ လက်အောက်ရှိ နယ်မြေအရှင်သခင် များ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့ကို နင်ချီ က ကယ်တင်ခဲ့ဖူးပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့၏ တာအို နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် နင်ချီ နှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ပေ၏။ ယခုအခါ အဝေးဆီမှ ကောင်းကင် ကပ်ဘေးကြီး ကို လှမ်းကြည့်ရင်း လူတိုင်းမှာ နေရာ၌ပင် အေးခဲ ရပ်တန့်နေကြ၏။

'ဒါ နင်ချီ တကယ်ပဲ ဟုတ်ရဲ့လား...'

သို့သော် သူ က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ကြီးထွားလာနိုင်မှာလဲ... အဲဒီ မည်းနက် ကျွမ်းလောင်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကြီး က တာအို နဲ့ ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လေ။ သူတို့ နင်ချီ နှင့် လမ်းခွဲခဲ့စဉ် က နင်ချီ ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း မှာ ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့် တွင်သာ ရှိနေခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

တာအို နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ အယောက် တစ်ရာ ပထမဆုံး ဆင်းသက်လာခဲ့စဉ် က သူတို့သည် ဓားဘိုးဘေးကြီး နှင့် အခြားသူများ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသော ဖူယောင် နယ်မြေ နှင့် လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး ကို အနိုင်ကျင့် ခြိမ်းခြောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် နင်ချီ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ တာအို နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ဤမျှ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် နင်ချီ က တာအို နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်နေပြီ ဟု သူတို့ ယုံကြည်ရမည်လော။ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ဓားဘိုးဘေးကြီး နှင့် အခြားသူများကို သွားရောက် ကယ်တင်မည့်သူ မည်သူ ရှိပါမည်နည်း။

မျှော်လင့်ချက် များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများ ရှိသည့် လန်ယင်းယင်း မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော အခြားသူများ အားလုံးမှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေဟန် ရှိကြ၏။ နင်ချီ ၏ ကြီးထွား ဖွံ့ဖြိုးလာမှု အမြန်နှုန်း က သူတို့ကို ခရု တစ်ကောင်အလား နှေးကွေးလွန်းလှသည် ဟု ခံစားရစေတော့၏။ အကယ်၍ ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင် သိရှိခဲ့မည် ဆိုပါက သူတို့သည် နင်ချီ ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ခြင်း က ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ တာအို နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် မှ စီနီယာများ ၏ မျက်နှာများ ပေါ်တွင်မူ ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် များ ပေါ်လွင်နေကြ၏။

ယခင်က သူတို့သည် နင်ချီ ကို ပါရမီ အနည်းငယ် ရှိသူ တစ်ယောက် အဖြစ်သာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်ငြား ယခုအခါတွင်မူ...

ပို၍ ဝေးကွာသော နေရာတွင် လန်ယာ နယ်မြေ ၏ ကျင့်ကြံသူ စစ်တပ်ကြီး သည် သူတို့၏ တပ်မှူးကို အသစ် ရောက်ရှိလာသော တာအို နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြင့် အစားထိုး ပြောင်းလဲထားခဲ့လေပြီ။ နင်ချီ နှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံဖူးသူ အားလုံးမှာ သဟဇာ ဖြစ်ခြင်း နယ်ပယ် အဆင့် အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ သာလျှင် ဖြစ်ကြ၏။

ကျူးယန့်ချွမ်း သည် အုပ်စု ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး အဝေးဆီမှ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်တော့မည့် ဓားဘိုးဘေးကြီး၊ ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူ၏ ရင်တွင်း၌ အဆုံးအစ မရှိသော နောင်တ တရားများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတော့၏။ သူသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ၎င်းမှာ နင်ချီ ၏ လက်ချက် သေချာပေါက် ဖြစ်ရမည်ဟု ယုံကြည်လိုက်၏။ အမှန်တရား ကို ပို၍ နားလည် သဘောပေါက်လာလေလေ သူ ပို၍ စိတ်ပျက် အားငယ်လာလေလေ ပင်တည်း။

ဘာဖြစ်လို့ သူ က သူရဲ့ စစ်တပ်ကြီး ကို ဓားဘိုးဘေးကြီး တို့နဲ့ အတူ မထားခဲ့ဘဲ နင်ချီ ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ ဆီကနေ ခွဲထွက်လာခဲ့ရတာလဲ...

ကျူးယန့်ချွမ်း သည် နောင်တ တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူသည် သူ့နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီသော ချီခယ်ချင်း ကို လည်းကောင်း ဓားဘိုးဘေးကြီး နှင့် အခြားသူများ၏ နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်ပါသွားကြသော ဖူယောင် နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူများကို လည်းကောင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ အားလုံး အလွန်တရာ အခြေအနေ ကောင်းနေကြကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

အကယ်၍ သူသာ နင်ချီ ထံမှ ထွက်ခွာရန် မရွေးချယ်ခဲ့ဘူး ဆိုလျှင် သူနှင့် အခြားသော ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ သည်လည်း ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်နေကြသူများ စာရင်းတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်နေမည် မဟုတ်ပါလော။ ကျူးယန့်ချွမ်း သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ ထင်သည့်အတိုင်းပင် သူတို့လည်း ဤအချက်ကို နားလည် သဘောပေါက်နေကြပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့ အထဲမှ အများအပြား သည် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု နာကြည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ ကျူးယန့်ချွမ်း ၏ နှလုံးသားမှာ ပို၍ပင် နာကျင်သွားရတော့သည်။

မည်မျှပင် နောင်တ ရနေပါစေ သူ ရွေးချယ်ပြီးသား ကိစ္စ ဖြစ်သဖြင့် ရလဒ်များကို လက်ခံရုံမှလွဲ၍ အခြား မတတ်နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထား၏။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ သူတို့ အနေဖြင့် အနည်းဆုံးတော့ နင်ချီ ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့ဖူးပြီး နင်ချီ နှင့် ဆက်ဆံရေး အတန်ငယ် ကောင်းမွန်နေသေးသည် ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်တော့၏။

ဤအရာများ အားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် နင်ချီ ရှိနေကြောင်းကို သိရှိနေသော အခြားသူ တစ်ယောက်လည်း ရှိနေသေးပြီး သူမမှာ အခြားသူများ နင်ချီ ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့စဉ် က နင်ချီ ကို ကူညီရန် နောက်ချန် နေရစ်ခဲ့သော လန်ချင်းအောက် ပင် ဖြစ်၏။ နင်ချီ က နောက်ဆုံးတွင် သူမကို အဝေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့သော်ငြား လန်ချင်းအောက် သည် အနီးအနား တွင်သာ ဆက်လက် ရှိနေခဲ့ပါသည်။ ယခုအခါ သူမသည် ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်နေတော့၏။

လန်ချင်းအောက် သည် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ လက်အောက်ခံ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး က နင်ချီ ကို တပည့် အဖြစ် လက်ခံမည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပါက သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးရန် သူမအား မှာကြားထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ...

လန်ချင်းအောက် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေပြီး ဘယ်သူ က ဘယ်သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေသနည်း ဟု သူမ တွေးတောနေမိ၏။

သူမ ပြောနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော စကားမှာ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ အကဲဖြတ်မှု မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်၏။ ဤလူ၏ စွမ်းအား တိုးတက်လာမှု အမြန်နှုန်း မှာ သူမ၏ ဘဝ တစ်သက်တာလုံး တွင် တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့သော အရာတည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်လိုက်သူမှာ မည်သူ ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိကြသော အခြား ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံး သည် ကောင်းကင်ယံ သို့ မော့ကြည့်နေကြ၏။ ကောင်းကင်ယံ ၌ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်နေကြသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြား သည် အရှေ့တောင် အရပ်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ် ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့လည်း ထိုနေရာသို့ အလိုအလျောက် လိုက်ပါ ကြည့်ရှုလိုက်ကြ၏။

ထိုနေရာတွင် ယင် နှင့် ယန် အရောင်များ ရောယှက်နေသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည့် လူငယ်လေး တစ်ဦး က မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ ဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ ညွှန်ပြလျက် မားမားမတ်မတ် ရပ်နသည်။

ဒီလူ က အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားတာများလား... ။

လူတိုင်း၏ ရင်တွင်း၌ မလုံခြုံမှု များ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာကြ၏။

သူတို့သည် ထို အမျိုးသား ကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး သူ၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ဆိုင်း နေကြတော့၏။

ဤ အခိုက်အတန့် တွင် နင်ချီ သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖို တစ်လုံး အဖြစ် အသုံးပြုကာ ဖန်ချန် ကို ကောင်းကင်ကပ်ဘေး အကြွင်းအကျန်များ အတွက် ဓာတ်ကူပစ္စည်း အဖြစ် အသုံးပြုပြီး စည်းမျဉ်း ကပ်ဘေး မိုးကြိုးများကို ဆေးဝါး တစ်ခု အဖြစ် အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး အသစ် တစ်ခုကို ပြန်လည် ပုံသွင်း ဖန်တီးနေလေသည်။ ၎င်းကို ဓားဘိုးဘေးကြီး နှင့် အခြားသူများ အတွက် သူ အထူး စီမံ ဖန်တီးပေးထားသော ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ဟု သတ်မှတ်နိုင်သလို သူ၏ စမ်းသပ်မှု တစ်ခု ဟုလည်း ဆိုနိုင်၏။

ဖန်ချန် ၏ ထံတွင် မိုးကြိုး အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေသဖြင့် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ကို သူ ခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေလေရာ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို အူတိုင် အဖြစ် ထားရှိပြီး မိုးကြိုး ကပ်ဘေး သုံးဆယ့်ခြောက်ခု လုံးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖြတ်သန်း ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော နင်ချီ အနေဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် ဤလုပ်ငန်းစဉ် တွင် မဖြစ်မနေ ပါဝင်ရမည်သာ။

အကယ်၍ ဤ စမ်းသပ်မှု သာ အောင်မြင်သွားခဲ့မည် ဆိုပါက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ အားလုံးကို ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှ လွတ်မြောက်စေနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု ၏ သာမန် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ ထက် သာလွန်သော စွမ်းအားကို သူတို့အား ချီးမြှင့်နိုင်ပါမည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှ လွတ်ကင်းစေကာ သူ့ကဲ့သို့ပင် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။

အခန်း (၉၁၅) - ကျူးယန့်ချွမ်း ၏ နောင်တ

သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော အတွေး နက်နေသည့် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ၏ ပုံရိပ်ယောင် သည်လည်း ဤ မြင်ကွင်း ကြောင့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရပြီး နင်ချီ ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ နင်ချီ သည် ထိုမကြုံစဖူး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကြီးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် အနေဖြင့် သူ့ကို နားလည် သဘောပေါက်ရန် တစ်နေ့တခြား ပိုမို ခက်ခဲလာကြောင်း တွေ့ရှိရ၏။

နင်ချီ သည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှ လွတ်ထွက်သွားတော့မည် ဟုပင် သူ ဝေဝါးစွာ ခံစားနေရတော့သည်။

မဟုတ်သေး.. သူ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှ သာမက တောင်ဘိုးဘေးကြီး နှင့် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး တို့၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှပါ လွတ်ထွက်သွားတော့မည်ပင်။

တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်သည် ထိုသို့သော ခံစားချက်မျိုးကို လွန်စွာ ရွံရှာမုန်းတီးလှ၏။ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ ကင်းလွတ်နေသော မည်သည့်အရာမဆို သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်နေသည့်အရာဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ဧကရာဇ်မင်း တစ်ပါးက သူ၏ လက်အောက်ခံများ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းလွတ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ ထိုသို့သော ကြောက်ရွံ့မှုများက သူ၏ အာဏာနှင့် အကျိုးစီးပွားများကို ခြိမ်းခြောက်နေသည်ဟု ရှုမြင်၏။

မူလ တောင်ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီးတို့ သည်လည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်က အသေအချာ ပြန်လည် စဉ်းစားသုံးသပ်ကြည့်သောအခါ ဤသည်မှာ ကောင်းမွန်သော အချက်တစ်ချက် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အကယ်၍ နင်ချီသာ တောင်ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီးတို့၏ လုံးလုံးလျားလျား ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက ဘိုးဘေးကြီး နှစ်ပါး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ ရုန်းထွက်နိုင်ရန် နင်ချီကို သူ မည်သို့ အသုံးချနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် အနာဂတ်အတွက် ရည်ရွယ်ကာ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော်သည် ဘေးတစ်ဖက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံများ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးလွှားနေသော်ငြား အခြေအနေကို အေးဆေးစွာသာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်တော့၏။ နင်ချီ အနေဖြင့် နောက်ထပ် ဘာတွေများ လုပ်ပြနိုင်ဦးမည်နည်း ဆိုသည်ကို သူ သိမြင်ချင်နေမိသည်။

နင်ချီ၏ အာရုံများက ကောင်းကင်မိုးကြိုးထံသို့ ရောက်ရှိနေ၏။ ယခုအခါ ဖန်ချန်မှာမူ သူ ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ခဲ့သော ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြိတ်ချေခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။ ဖန်ချန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်ငြား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ယခင်က ကိန်းအောင်းနေခဲ့သော မိုးကြိုး အကြွင်းအကျန်များနှင့် ကောင်းကင်ယံ၌ အသစ်တဖန် ဖြစ်တည်လာသော ကောင်းကင်မိုးကြိုး များမှာမူ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီး၏ အလယ်ဗဟို၌ ဆက်လက် ကျန်ရှိနေဆဲ ပင်တည်း။

မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီး၏ ဗဟိုချက်တွင် နင်ချီသည် အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော ကောင်းကင်မိုးကြိုးများကို စုစည်းလိုက်တော့၏။ ရုတ်တရက် နင်ချီသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် တဟုန်ထိုး ပျံတက်သွားသည်။

ကပ်ဘေး တိမ်တိုက်ကြီးများ အနီးသို့ သူ မရောက်ရှိမီမှာပင် ထို တိမ်တိုက်ကြီးများမှာ အလိုအလျောက် ပွင့်ဟသွားကြပြီး ဝါဂွမ်းအလား နူးညံ့ ပျော့ပျောင်းလှသော တိမ်တိုက် လှေကားထစ်များ အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားကြတော့၏။ ထို တိမ်တိုက် လှေကားထစ်များသည် အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နင်ချီ၏ ခြေဖဝါးအောက်သို့ ဆိုက်ရောက်လာကြသည်။

၎င်းတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုနှင့် ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်များ ရှိနေသည့်အလား နင်ချီကို လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုနေကြတော့၏။

အခြေအနေများ ဤသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် နင်ချီ ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားရ၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်မှုမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော မိုးကြိုး အကြွင်းအကျန် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဖန်ချန် ပင်လျှင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို အရင်က ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နိုင်ခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ အစစ်အမှန် သခင် ဖြစ်သူ နင်ချီ၏ အဆင့်အတန်းမှာ သဘာဝကျကျပင် ဖန်ချန်ထက် များစွာ သာလွန် မြင့်မားနေမည်သာ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များ အောက်တွင် နင်ချီသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ကပ်ဘေး တိမ်တိုက်ကြီးများ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။ ဤ မြင်ကွင်းက လူတိုင်း၏ မျက်ခုံးများကို အလိုအလျောက် တွန့်ချိုးသွားစေခဲ့၏။

ကပ်ဘေး တိမ်တိုက်ကြီးများ၏ အောက်တွင် ရပ်နေကြသော ဓားဘိုးဘေးကြီးနှင့် အခြားသူများသည် နင်ချီ၏ ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော ဝင်ရောက်မှုကြီးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသောအခါ အကူအညီမဲ့စွာ ခါးသက်သက် ပြုံးရုံမှတစ်ပါး အခြား မတတ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဘုရားရေ... သူတို့ အများကြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်နေကြခြင်းမှာ အလွန်တရာ အမိုက်စား ဖြစ်ရပ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သင့်သော်ငြား အခုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားရတာလဲ။

သူတို့က တကယ်ပဲ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်နေကြသေးတာ ဟုတ်ရဲ့လား။

ကပ်ဘေး တိမ်တိုက်ကြီးများ ပင်လျှင် ဒီကောင်လေး၏ အမိန့်ကို နာခံနေရသည့်အလား ရှိနေတော့၏။

“မင်းကတော့ကွာ... တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး ရှေ့မှာ နေရာယူသွားပြန်ပြီ... ဒီ အငြိုးကို ငါ သေချာ မှတ်ထားမယ်ကွ...”

ဓားဘိုးဘေးကြီးက သွားများကို တင်းတင်း ကြိတ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ကျိတ်မနိုင် ခဲမရ ဖြစ်နေဟန် ပြလိုက်၏။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချီခယ်ချင်းက သူ့ကို မျက်စောင်း တစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အထင်သေးလိုက်မိ၏။

'ဒီ အဘိုးကြီး ရဲ့ ပါးစပ်က နားရွက်တောင် ချိတ်နေပြီလေ... ကြည့်ရတာ အငြိုးထားနေတဲ့ ပုံစံ နဲ့ နည်းနည်းလေးတောင် တူလို့လား... ကြွားနေလိုက်တာ... ကိုယ့် ကံကောင်းမှုကို အချည်းနှီး မဖြစ်စေနဲ့...'

ချီခယ်ချင်းက ကောင်းကင်ယံ သို့ ဆက်လက် မော့ကြည့်လိုက်၏။ နင်ချီ တစ်လှမ်းချင်းစီ ကောင်းကင်မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ အလယ်ဗဟို သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို သူမ စူးစိုက် ကြည့်နေမိတော့၏။

ချီခယ်ချင်းသည် သူမ၏ ဘေးတွင် အတူတကွ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်နေကြသော ဖူယောင် နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ထို ကျင့်ကြံသူများကလည်း သူမအား ကျေးဇူးတင် လေးမြတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များဖြင့် ပြန်လည် ကြည့်ရှုနေကြပေ၏။ ကျူးယန့်ချွမ်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ နင်ချီ ထံမှ သူတို့ကို ခွဲထုတ် မခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သော ချီခယ်ချင်း၏ ခိုင်မာ ပြတ်သားသည့် ဆုံးဖြတ်ချက် အတွက် သူတို့ အားလုံး အလွန်တရာ ကျေးဇူးတင်နေကြခြင်း ပင်တည်း။ ချီခယ်ချင်း၏ ရင်တွင်း၌ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာ ပီတိ ဖြစ်သွားရ၏။

သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း မည်မျှပင် မြင့်မားနေပါစေ ၎င်းက သူမကို ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုမျိုး ပေးစွမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ဖူယောင် နယ်မြေ၏ စစ်သူကြီး တစ်ဦး အနေဖြင့် သူမ၏ လက်အောက်ခံ ကျင့်ကြံသူများ အတွက် ဤကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော အခွင့်အရေးကြီး ကို ရှာဖွေ ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းကသာ သူမ အတွက် အပျော်ရွှင်ဆုံး အရာပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤ အခွင့်အရေးကြီး ကို ရရှိခြင်းမှာ နင်ချီ တစ်ဦးတည်း ကြောင့်သာ ဖြစ်သဖြင့် ချီခယ်ချင်း သည်လည်း နင်ချီ အပေါ် အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်နေမိ၏။ လမ်းခရီး တစ်လျှောက်လုံး နင်ချီ၏ စောင့်ရှောက်မှု များကို အများအပြား ခံယူခဲ့ရပြီး သူ၏ ထံမှ အကျိုးအမြတ် အမြောက်အမြား ကိုလည်း ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ယခုချိန်မှ စ၍ သူမနှင့် အခြားသူများ အနေဖြင့် နင်ချီ နှင့် မည်သို့ ဆက်လက် ပတ်သက် ဆက်ဆံရမည်နည်း ဆိုသည်ကို တာအို အတွက် သူမ လုံးဝ စဉ်းစား၍ မရနိုင်တော့ချေ။

'ငါက ဖူယောင် နယ်မြေ ကို ပြန်သွားရဦးမှာလား... ယောင်ကွမ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့် တစ်ယောက် အဖြစ် ဆက်နေရဦးမှာလား...'

မည်သည့် ရှုထောင့်မှ ကြည့်သည်ဖြစ်စေ သူမနှင့် သူမ၏ လူများ အားလုံးမှာ နင်ချီ၏ သစ္စာခံ နောက်လိုက်များ အဖြစ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဤ ကိစ္စမှာ ချီခယ်ချင်း အတွက် အလွန်တရာ ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်နေ၏။ သူမက ခေါင်းကို တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို ခေါင်းထဲမှ ထုတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

'ထားလိုက်ပါတော့လေ... စစ်ပွဲကြီး ပြီးသွားလို့ အရာအားလုံး တည်ငြိမ်သွားတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ ဆုံးဖြတ်ချက် ချတော့မယ်...'

နင်ချီသည် ကပ်ဘေး တိမ်တိုက်ကြီးများကို ဖြတ်သန်း လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ အလယ်ဗဟို သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ဤ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးများ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရခြင်းမှာ ယခင်က သူ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်ခဲ့စဉ် ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြား ခြားနားနေတော့၏။ မိုးကြိုး တိမ်တိုက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နင်ချီသည် သူ၏ အိမ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး ယခင်က ဖန်ချန် အပေါ် ခံစားခဲ့ရသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဖန်ချန် ကမူ ဓားဘိုးဘေးကြီးနှင့် အခြားသူများ၏ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မိုးကြိုး လျှပ်စီးများမှာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ မိုးကြိုး အကြွင်းအကျန်များ ထက် အဆင့်အတန်း အတော်လေး နိမ့်ကျနေသည် ဟု ခံစားခဲ့ရခြင်း ပင်တည်း။

တစ်ဖက်တွင်မူ နင်ချီ ကမူ ထို မိုးကြိုး အကြွင်းအကျန်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်မိုးကြိုး များ ပင်လျှင် သူ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဝပ်စင်းနေပြီး သူ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုနေကြကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရ၏။ နင်ချီ သည် ဤ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ၏ အကြွင်းမဲ့ အရှင်သခင် ပင် ဖြစ်တော့သည်။ နင်ချီက အရှေ့ဘက်သို့ စူးစိုက် ကြည့်လိုက်၏။ လျှပ်စီးတန်းများ အားလုံးမှာ စကော တစ်ချပ်စာခန့် ကြီးမားသော စက်လုံးကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ စုစည်းသွားကြတော့၏။

၎င်း၏ မျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် လျှပ်စစ် ဓာတ်များ တဖြန်းဖြန်း မြည်ဟည်းနေပြီး အရောင် တစ်ရာခန့်ဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေသော်ငြား ကပ်ဘေး မိုးကြိုး ဆေးလုံးကြီး တစ်လုံးအလား အလွန်တရာ တည်ငြိမ် သိပ်သည်းနေ၏။ နင်ချီ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်မိုးကြိုး ဆေးလုံးကြီးမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်သွားဟန် ရှိပြီး နင်ချီ ရှိရာဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းလာကာ ခွေးပေါက်လေး တစ်ကောင်အလား သူ၏ ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေတော့၏။ နင်ချီက လက်ညှိုး တစ်ချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်၏။ မိုးကြိုး စက်လုံးကြီးမှာ ရုတ်တရက် အနီးသို့ တိုးကပ်လာပြီး နင်ချီ၏ လက်ညှိုးကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်တော့သည်။

သူတို့ ထိတွေ့မိသည့် အခိုက်အတန့်လေး အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်မိုးကြိုး အပေါ် နင်ချီ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်သွားသော အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေရသည့်အလား ပို၍ပင် လွယ်ကူ ချောမွေ့လာလေတော့သည်။ ဤအရာကြောင့် နင်ချီ ကိုယ်တိုင်ပင် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ဖန်ချန် ၏ ဝေဝါး ထုံထိုင်းနေသော အခြေအနေ နှင့် လုံးဝ မတူညီဘဲ ဖန်ချန် သည် ကောင်းကင်မိုးကြိုး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ၎င်းကို ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နိုင်သည် ဟု ခံစားခဲ့ရသော်ငြား ၎င်းမှာ ဝေဝါးသော ခံစားချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ပေ၏။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် နင်ချီ ကမူ အရာအားလုံး၏ မူလ ဇာစ်မြစ်များကို အတိအကျ နားလည် သဘောပေါက်ထားပြီး ကောင်းကင်မိုးကြိုး မည်သို့ ဖန်တီး ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း ဆိုသည်ကိုပါ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထား၏။

နင်ချီ၏ မျက်လုံးများ တလက်လက် တောက်ပသွားတော့သည်။ သူ ဖြတ်သန်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကောင်းကင်မိုးကြိုး ၏ အကျိုးကျေးဇူးများမှာ မည်မျှလောက် အံ့မခန်း ကောင်းမွန်လှကြောင်းကို ယခုမှပင် သူ အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့၏။ ၎င်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း နှင့်သာ သက်ဆိုင်နေခြင်း မဟုတ်သလို တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ဟူသော အစွမ်းထက် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း သက်သက်သာ လည်း မဟုတ်တော့ချေ။

တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ မှ ဖန်တီးထားသော ကပ်ဘေး မိုးကြိုးများကိုပါ သူ ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နိုင်လိမ့်မည် ဟု ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။ ဤ ယုတ္တိဗေဒ အတိုင်း တွေးကြည့်မည် ဆိုပါက... အကယ်၍ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ကသာ ကပ်ဘေး မိုးကြိုး တစ်ခုကို ဖန်တီးလာမည် ဆိုလျှင် ၎င်းကိုပါ သူ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာမည် မဟုတ်ပါလော။

နောက်ပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခုစလုံး ကို အောင်နိုင်မည် လား... မအောင်နိုင်ဘူး လား ဆိုသည့် အချက်နှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် ဤသည်မှာ နင်ချီ အတွက် အလွန်တရာ အရေးကြီးလှ၏။ နင်ချီ သည် သူ၏ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော အတွေးများကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ ကောင်းကင်မိုးကြိုး စည်းမျဉ်း ဆေးလုံးကြီး အပေါ်သို့သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားလိုက်တော့၏။ အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နိုင်မည် ဆိုပါက သူ ဘယ်လောက် အထိများ ခရီးရောက်နိုင်မည်နည်း။ နင်ချီသည် ကောင်းကင်ယံ ၌ လွင့်မျောနေကြသော ဓားဘိုးဘေးကြီးနှင့် အခြားသူများ ရှိရာဆီသို့ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

“ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကို ဆက်ပြီး ဖြတ်ကျော်ကြ...”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဓားဘိုးဘေးကြီးနှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားကြလေတော့၏။

အောက်ဘက် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ရှိနေကြသော များပြားလှသည့် ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့်မူ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ထို မြင်ကွင်းကြီး ဆီသို့သာ စူးစိုက် ကျရောက်နေကြ၏။ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထို အသံမှာ လောကီ အာရုံများကို ကျော်လွန်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အစွမ်း သတ္တိအလား ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေတော့၏။ သူတို့သည် အံ့မခန်း ထူးကဲသော ဖြစ်ရပ်ကြီး တစ်ခုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ရတော့မည်လော။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်ရခြင်း ဆိုသည်မှာ အသက်ရှင်ခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်း အကြား ရုန်းကန် တိုက်ခိုက်ရသည့် အရာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မိုးကြိုး မှ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူများ မှာ အလွန်တရာ ကံကောင်းလွန်းသူများ ပင် ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကို အဆင့် အမျိုးမျိုး ထပ်မံ ခွဲခြားထား၏... သာမန် တာအို ကျင့်ကြံသူများ သည် ကပ်ဘေး သုံးခု ကို ရင်ဆိုင်ရပြီး အတန်ငယ် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ က ကပ်ဘေး ခြောက်ခု ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ကြီးများ က ကပ်ဘေး ကိုးခု ကို ရင်ဆိုင်ရစမြဲ ပင်တည်း...

ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကို ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နိုင်လိမ့်မည် ဟု မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက် ကမျှ ဘယ်သောအခါမှ စိတ်ကူး မယဉ်ခဲ့ဖူးသလို တွေးတောရန်ပင် မဝံ့ရဲခဲ့ကြချေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ သူတို့၏ မျက်စိ ရှေ့မှောက် တွင်ပင် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီ မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍သာ ဤအရာ အောင်မြင်သွားခဲ့မည် ဆိုပါက နင်ချီ ဟု အမည်ရသော ထို လူငယ်လေး သည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ၏ သမိုင်းကြောင်း တွင် ကြီးကျယ် ခမ်းနားသော နာမည် တစ်ခုကို ချန်ရစ်ထားခဲ့နိုင်မည့် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်၏။

နင်ချီ က သူ၏ လက်ညှိုးကို တစ်ချက် ခတ်လိုက်၏။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့ အရှေ့ရှိ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ဆေးလုံးကြီး မှာ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင် လည်ပတ်လာတော့၏။

“ဂျုန်း…”

တာအို စည်းမျဉ်းများ ၏ သေးငယ်သော လျှပ်စီး အလင်းတန်းလေးများ သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိမ်မည်းကြီးများ အားလုံး ထဲသို့ ပြန့်ကျဲ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူလိုက်ကြ၏။ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ၏ ပုံရိပ်ယောင် သည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ အတွင်းရှိ စည်းမျဉ်းများ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤနေရာသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာနေကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစား သိရှိလိုက်ရတော့၏။

'ဒီကောင်လေး က ငါ့ မျက်စိရှေ့ တင် ငါ့ဆီကနေ ခေါင်းပုံဖြတ် အမြတ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ...'

ထားလိုက်ပါတော့လေ... တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ကြီးမှာလည်း ယခုအခါ သူ၏ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် မရှိတော့ရာ နင်ချီ ၏ အဆင့်အတန်း အထိ သူ အောက်ကျခံပြီး ရန်ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ချေ။ နင်ချီ ဘာတွေ ဆက်လုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း ဆိုသည်ကို သူ အေးဆေးစွာသာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်တော့သည်။