အခန်း (၂၂၃-၂၂၄)

အခန်း ၂၂၃:ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေမှာ နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုက နတ်ဘုရားတော်ဝင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်တစ်ပါး ပထမဆုံး ကျဆုံးသွားပြီ...

ထို့ပြင် စူးချန်ကဲ၏ပုံစံမှာ အလွန်အမင်း အတင့်ရဲလွန်းသည်။

ရှင်းချန်ယောင်၏ ကြယ်နတ်ဘုရားမျက်လုံးများ အတွင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ရှင်းလင်းသော အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏အထီးကျန်ကြယ်ဒီရေသည် တစ်ဖက်လူ၏ အသန့်စင်ဆုံး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားဖြင့် အမှန်တကယ်ကို ခြေမွှဖျက်ဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

သူ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် လေထုကိုထိုးခွင်းလာသည့် စူးရှသောအသံတစ်သံကို သယ်ဆောင်လာသည့် စူးချန်ကဲ၏ တခြားလက်သီးတစ်ဖက်က သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ထိုလက်သီးချက် ရောက်မလာမီမှာပင် ကြယ်ဥပဒေသ များကိုပင် တုန်လှုပ်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားစေနိုင်သော ဖရိုဖရဲဖိအားက သူ့အပေါ်သို့ သက်ရောက်လာပေ၏။

"ကြယ်နံရံ..."

ရှင်းချန်ယောင်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ ကြယ်မှော်စာလုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တောက်ပသည့် အလင်းနံရံ ဆယ်ပေါင်းများစွာက သူ၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်းစုစည်းသွားသည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ..."

ခြောက်သွေ့နေသော ပေါင်းပင်များနှင့် ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားများကို ခြေမွှနေသည့် လေးလံသော တူတစ်လက်အလား စူးချန်ကဲ၏လက်သီးများက ကြယ်နံရံများတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို အရိုင်းဆန်သောခွန်အားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

လက်သီးတစ်ချက် ကျဆင်းသွားတိုင်း ကြယ်နံရံ၏ အလွှာတစ်ခုက အသံနှင့်အတူ ကွဲအက်သွားပြီး ကောင်းကင်အပြည့် အလင်းစက်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ နောက်မှလိုက်ပါလာသော ဖရိုဖရဲ အရှိန်အဝါ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏လှုပ်ရှားမှုများက ရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်ကျကာ မည်သည့် ဟန်ရေးပြမှုမျှ မရှိပေ။ သို့သော် ထိုလက်သီးများက အရာအားလုံးကို ချေမွပစ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ရှင်းချန်ယောင်သည် နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ်ဆုတ်ခွာသွားပြီး ခုခံရန်နှင့်တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ကြယ်ရောင်တောက်ပနေသော လက်များကို ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့သည်။ စုစည်းထားသော ကြယ်ရောင်ဓားသွားများနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း ကြယ်အလင်းတန်းများက စူးချန်ကဲကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ရွှံ့ နွားတစ်ကောင်အလား သူ၏ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဖရိုဖရဲ စက်ကွင်းပေါ်တွင် မသိသာသော လှိုင်းဂယက် အနည်းငယ်ကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုအရာများသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ အဝတ်အစား ထောင့်စွန်းလေးကိုပင် မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

"သောက်ကျိုးနည်း... သူ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ... သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေး ... အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် တရားလွန်နိုင်ရတာလဲ... သူက လူရော ဟုတ်ရဲ့လား..."

ရှင်းချန်ယောင်သည် သူ တိုက်ခိုက်လေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်လာပြီး အေးစက်လာလေလေပင်။

တစ်ဖက်လူသည် မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သို့မဟုတ် နည်းစနစ်ကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့ချေ။ သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိုထူးဆန်းသော ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် စက်ကွင်းကိုသာ အားကိုး၍ ရှင်းချန်ယောင်၏ကြယ်နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်မှ တိုက်ခိုက်မှုများအားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်နီးပါးပင်။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တော်ဝင်သွေးကြောင့် ပံ့ပိုးပေးထားသော သူ၏နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို တူညီသော နယ်ပယ်တွင် ဤမျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ခြေမွှနိုင်သော စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်သည့် မည်သည့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ အကြောင်းကိုမျှ သူ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

သူသည် လူသားမျိုးနွယ်စု နတ်ဘုရားရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်များကို ယခင်က မသတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးခြင်း မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု၏ စွမ်းအားကို သူ ကောင်းစွာသိထားသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိုအရာများကို နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကွာဟချက်က အလွန်ကြီးမားလွန်းနေသည်။

သို့ရာတွင် သူ့ထံ၌ ထပ်မံတွေးတောနေရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

"ကြယ်ကြွေ ပေါက်ကွဲမှု..."

ရှင်းချန်ယောင်က ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ၏လက်များကို ပူးလိုက်ရာ အဆုံးစွန်အထိ ဖိနှိပ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အလင်းလုံးတစ်ခု ချက်ချင်းဖွဲ့စည်းသွားကာ စူးချန်ကဲဆီသို့ ဦးတည်၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်ပေါက်လိုက်၏။

စူးချန်ကဲသည် ရှောင်တိမ်းခဲ့ခြင်း မရှိသည့်အပြင် မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ခဲ့ချေ။၊ သူက လက်တစ်ချောင်းကိုသာ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏လက်ညှိုးဖြစ်ပြီး လက်ချောင်းထိပ်တွင် ဖရိုဖရဲအလင်းစက်ငယ်လေးတစ်ခု စုစည်းသွားသည်။

ထို့နောက် တောင်တန်းတစ်ခုကို ပြိုကျစေရန် လုံလောက်သော ကြယ်ကြွေပေါက်ကွဲမှုဆီသို့ သူ၏ လက်ချောင်းကို ညင်သာစွာ တောက်လိုက်သည်။

ဖောက်...

ခပ်အုပ်အုပ်အသံတစ်သံသာ ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အလင်းလုံးသည် အပ်ဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသော ပူဖောင်းတစ်လုံးအလား ချက်ချင်းပျက်စီးသွားပြီးနောက် အသံမထွက်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအရာအတွင်းရှိ ဖျက်ဆီးနိုင်သော ကြယ်စွမ်းအားများသည် ပေါက်ကွဲထွက်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ထို ဖရိုဖရဲ အလင်းစက်လေးကြောင့် လုံးဝအသွင်ပြောင်းသွားပြီး ဗလာနတ္တိအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အူး..."

ရှင်းချန်ယောင်က ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်နတ်ဘုရား သွေးတစ်လုတ်ကို ထပ်မံအန်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏အရှိန်အဝါ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို နောက်ဆုတ်ရမှုများက သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲရှိ တိုက်ခိုက်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကို လျှင်မြန်စွာ အေးစက်သွားစေခဲ့ပြီး ကြီးထွားလာနေသော အကြောက်တရားဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

ဒီကွာဟချက်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ်...

မျှော်လင့်ချက်မဲ့လုနီးပါး အတိုင်းအတာအထိ ကြီးမားနေတယ်..

တစ်ဖက်လူသည် မည်သည့်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကိုမျှ အလေးအနက်ထား၍ အသုံးမပြုသေးချေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ အလေးအနက်ထားပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့လျှင် သူ တိုက်ကွက်ဘယ်နှစ်ကွက် တောင့်ခံနိုင်မည်နည်း...

ဤအတွေး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအတွေးက အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်အလား သူ၏စိတ်ကို တိုက်စားလာပေ၏။

"မဖြစ်ဘူး... သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး... ဒီလူက လူ မဟုတ်တော့ဘူး... သူ့ကို ဝိုင်းရံပြီး သတ်ဖို့ တခြားနတ်ဘုရားသားတော်တွေနဲ့ ငါ ပူးပေါင်းရမယ်... သူ အပြည့်အဝ ကြီးထွားမလာခင် သူ့ကို ဘာပဲပေးဆပ်ရပါစေ ရအောင်သတ်ရမယ်..."

ရှင်းချန်ယောင်က ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

အကြောက်တရား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုခြင်းစိတ်ဆန္ဒ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူသည် သူ၏နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရုတ်တရက် အသက်သွင်းလိုက်ကာ ကြယ်သက်တန့်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ ထွက်ခွာရန်နှင့် ဝေးကွာသောနေရာသို့ ထွက်ပြေးရန် ဟန်ပြင်နေစဉ် သူ၏နံဘေးပတ်လည်တွင် ကြယ်ရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏လက်ထဲရှိ သတင်းပို့ နတ်ဘုရားအဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ခြေမွှလိုက်၏။ မွေးရာပါဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ထွက်ပေါ်လာသည့် သတင်းကို သူက တခြားနတ်ဘုရားသားတော်များထံသို့ အမြန်ဆုံး ပေးပို့ချင်ခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် စူးချန်ကဲက မျက်မှောင်အနည်းငယ် တွန့်ကွေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို... မင်းက ထွက်ပြေးချင်နေတာလား..."

သူ၏အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သိသာရှင်းလင်းသော စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ပိုကြာအောင် သူ စမ်းသပ်နိုင်မည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဤမျှထိ မြန်ဆန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ​။ တစ်ဖက်လူသည် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကို သူ အသုံးပြုရန်အတွက် သူ့ကို ဖိအားပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ပင် မရှိချေ။

ဤနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု နတ်ဘုရားသားတော်က သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

"ပြီးတော့ ငါက အခြေခံ တိုက်ခိုက်မှုတွေကိုပဲ သုံးခဲ့တာလေ..."

"သူက စမ်းသပ်ဖို့ တန်ဖိုး မရှိတော့မှတော့... အဆုံးသတ်လိုက်တာပေါ့..."

စူးချန်ကဲ၏အကြည့် ရုတ်တရက် အေးစက်တင်းမာသွားပေ၏။

သူ နောက်ထပ် အချိန်မဆွဲတော့ချေ။

"ဝီ..."

ယခင်ကထက် ပို၍ကျယ်ပြန့်သော၊ ပို၍ရှေးကျသော နှင့် အရာအားလုံးကို ပို၍တုန်လှုပ်စေသော ဖရိုဖရဲ အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုအရာမှ ထိန်းချုပ်ထားသည်မှာ စက်ကွင်းတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ ဆည်ကျိုးပေါက်လာသော သမိုင်းမတင်မီက ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား မိုးကောင်းကင်ယံသို့ လှိုင်းထသွားသည်။

သူ​၏နောက်တွင် ကမ္ဘာကြီးကို မဖန်တီးမီအချိန်က ဆင်းသက်လာသည့်အလား မှုန်ဝါးသော ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုပုံရိပ်ယောင်အတွင်းတွင် မြေ၊ လေ၊ ရေနှင့် မီးတို့က လှိုင်းထလာပြီးနောက် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာထဲတွင် အဆက်မပြတ် မွေးဖွားပြီး ဖျက်ဆီးခံနေရသည့် ဖရိုဖရဲ စကြဝဠာတစ်ခု ပါဝင်နေသည့်အလား အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် အပိုင်းအစများက လွင့်မျောနေပြီးနောက် ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့လေ၏။

"ချိတ်ပိတ်စမ်း..."

စူးချန်ကဲက ရှင်းချန်ယောင် ထွက်ပြေးနေသည့် အရပ်မျက်နှာဆီသို့ စကားလုံးတစ်လုံးကို ညင်သာစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏အသံ ပျောက်ကွယ်သွားသည် ထိုဖရိုဖရဲပုံရိပ်ယောင်က ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်စာအချိန်အတွင်း၌ ရွှီကူမြို့၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရှေးဟောင်းကြယ်သုံးစင်း၏အလင်းရောင်သည် လုံးလုံးလျားလျား ပြတ်တောက်သွားပေ၏။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်သည် မီးခိုးရောင် ဖရိုဖရဲ ကောင်းကင် ကန့်လန့်ကာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရပုံရသည်။

ရှင်းချန်ယောင် အသွင်ပြောင်းထားသော ကြယ်သက်တန့်သည် ထိုဖရိုဖရဲကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကို ဝင်တိုက်မိပြီး မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော်လည်း မဖျက်ဆီးနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသည့်အလား ပေါက်ကွဲသံတစ်သံနှင့်အတူ ပြန်ကန်ထွက်လာသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကြယ်များနှင့် သူ၏ဆက်သွယ်မှုမှာ ဤဖရိုဖရဲကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကြောင့် လုံးဝပြတ်တောက်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြယ်နတ်ဘုရားစွမ်းအား ပင်လျှင် ထိုအရာ၏လည်ပတ်မှုတွင် အလွန်အမင်း တုံ့ဆိုင်းသွားပေ၏။

"ဘာ..."

သူ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ကြယ်တာရာကောင်းကင် ကို ချိတ်ပိတ်သည့် ဤနည်းလမ်းကို သူ ကြားပင်မကြားဖူးချေ။

"ဖိနှိပ်စမ်း..."

စူးချန်ကဲသည် သူ၏လက်ကိုမြှောက်ကာ အောက်သို့ ဖိနှိပ်သည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်နေစဉ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဖရိုဖရဲကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာအတွင်းတွင် အဆုံးမဲ့ ဖရိုဖရဲချီများ တလိမ့်လိမ့်ထပြီး စုစည်းလာကာ ဖရိုဖရဲ ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှ ဖွဲ့စည်းထားပုံရသည့် အကန့်အသတ်မဲ့ ဖရိုဖရဲ ဧရာမလက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လှောင်ပိတ်မိနေသော ရှင်းချန်ယောင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ဤဆုပ်ကိုင်မှုတွင် ဖရိုဖရဲကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ ချေမွနိုင်သောစွမ်းအား ပါဝင်နေသည့်အလား ရှင်းချန်ယောင်က ခံစားလိုက်ရသည်။

"မလုပ်နဲ့... ကြယ်နတ်ဘုရားက မသေနိုင်ဘူး... ကြယ်တစ်သောင်း ကာကွယ်ခြင်း..."

ရှင်းချန်ယောင်က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရား စွမ်းအား အားလုံးကို ရူးသွပ်စွာ လောင်းထည့်ကာ သူ၏ သက်တမ်း မူလအစကိုပင် လောင်ကျွမ်းလိုက်၏။ သူ၏စွမ်းအားများအားလုံးကို သူ့အား ဝန်းရံထားသော ကြယ်နတ်ဘုရားသံချပ်ကာနှင့် နတ်ဘုရားအကာအကွယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ နောက်ဆုံး အကြောက်အကန်ရုန်းကန်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သို့ရာတွင် ထိုအရာအားလုံး အချည်းနှီးပင်။

ဖရိုဖရဲဧရာမလက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီးက ပိတ်သွားခဲ့သည်။

"ခရက်..."

ကြယ်နတ်ဘုရားသံချပ်ကာက စက္ကူအလား ကွဲအက်သွားခဲ့လေ၏။

နတ်ဘုရားအကာအကွယ်က တုန်ခါပြီး ကောင်းကင်အပြည့် ကြယ်အပျက်အစီးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ရှင်းချန်ယောင်၏ တောက်ပသော ကြယ်နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုဖရိုဖရဲ ဧရာမလက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီး၏ ဆုပ်ကိုင်မှုအောက်တွင် ကြီးမားသော ခွန်အား ကြောင့် ခြေမွှခံရသော ကြွေထည်အလား တစ်လက်မချင်းစီ ကွဲအက်သွားသည်။

ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်နတ်ဘုရားသွေးများက ရေပန်းတစ်ခုအလား မရေမတွက်နိုင်သော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အက်ကွဲကြောင်းများမှ ပန်းထွက်လာပြီး ဖရိုဖရဲ ချီ ဧရိယာကြီးတစ်ခုကို စွန်းထင်းသွားစေသည်။

"အား..."

အဆုံးစွန်အထိ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်သံက ချိတ်ပိတ်ထားသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်တလျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် အော်ဟစ်သံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖရိုဖရဲ ဧရာမလက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီး လုံးလုံးလျားလျား ပိတ်သွားသောကြောင့်ပင်။

ထို့နောက် ထိုအရာက ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

ခပ်အုပ်အုပ်ဖြစ်ပြီး နှလုံးတုန်စရာ ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောက်ပသော အလင်းများနှင့်အရိပ်များ မရှိပေ။

နတ်ဘုရားအပျက်အစီးများ ရောနှောနေသော ဖျော့တော့သည့် ရွှေရောင်သွေးမိုးတစ်ပေါက်သာ ဖရိုဖရဲဧရာမလက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီး၏ လက်ချောင်းများမှ ကျဆင်းလာပြီး အောက်ဘက်ရှိ ပျက်စီးနေသော ရွှီကူမြို့ နှင့် ကြက်သေသေနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်များ အေးခဲတောင့်တင်းနေပြီဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူများအပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

ဖရိုဖရဲဧရာမလက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်ထားသော ဖရိုဖရဲကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာသည်လည်း ဒီရေအလား ဆုတ်ခွာသွားပြီး ရှေးဟောင်းကြယ်သုံးစင်း၏ ကျယ်ပြန့်သော တောက်ပမှုကို တဖန်ပြန်၍ ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်အောက်တွင် ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားသားတော် ရှင်းချန်ယောင်....

ကြယ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ကိုယ်ထင်ပြနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့် ပုံရိပ်ယောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု...

ယခုအချိန်၌ သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့်စိတ်ဝိညာဉ် ပျက်သုဉ်းသွားလေပြီ။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားသားတော်တစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် ကျဆုံးသွားခြင်းပင်။

ရွှီကူမြို့ သည် သုသာန်တစပြင်အလား တိတ်ဆိတ်နေပေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

တခြားသော ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား များပေါ်တွင် အလှမ်းဝေးသောနေရာ၌...

"ရှင်းချန်ယောင် ... သေသွားပြီလား...

အခန်း ၂၂၄:အိမ်မှာ တစ်ယောက်ယောက် သေသွားလို့လား....ဘာလို့ မျက်နှာပျက်နေတာလဲ...

ရွှီကူမြို့ ၏အထက်ရှိ ဖရိုဖရဲချီများသည် လုံးလုံးလျားလျား ပြန့်ကျဲမသွားသေးပေ။ နတ်ဘုရား အပျက်အစီးများ ရောနှောနေသော ဖျော့တော့သည့် ရွှေရောင်သွေးမိုးက ဆက်လက်၍ ရွာသွန်းနေသည်။ ထိုအရာက သုသာန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသော မြို့ နှင့် အောက်ဘက်ရှိ အံ့အားသင့်ကာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေသော သက်ရှိများကို စိုရွှဲသွားစေကာ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရက်စက်သော အလှတရား တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ဤအင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ မြင့်မားပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား၏ထိပ်တွင် ရှင်းချန်ယောင်ကဲ့သို့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ တော်ဝင်မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသော ပုံရိပ်အနည်းငယ် ရှိနေသည်။ သူတို့သည် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော၊ မီးတောက်နေသော သို့မဟုတ် ပြင်းထန်​သော အရှိန်အဝါများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြ​၏။ ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ မသိမသာ တုန်ယင်သွားသည်ကို တပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်၏။ သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက် နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ မြစ်ဖျားခံလာသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားကြောင်း သူတို့ အာရုံခံမိသည်။

ဤသည်မှာ တစ်ချိန်က မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပခဲ့သော ညကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်တစ်စင်း ရုတ်တရက် ငြိမ်းသေသွားသည့်အလားပင်။

ရှင်းချန်ယောင် သေဆုံးသွားလေပြီ။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား...လှေကားထစ် နှစ်ဆယ်မြောက်၌...

ဤနေရာသည် တိမ်ပင်လယ်၏အထက်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး လေဟုန်များက အရိုးကို ခြစ်နေသော နတ်ဘုရားလက်နက်များအလား စူးရှလှသည်။ သာမန် အစစ်အမှန်သူတော်စင်များသည် ဤနေရာတွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်ရန်ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အဆုံးမဲ့ ဖရိုဖရဲချီစီးကြောင်းများနှင့် ရှေးဟောင်း ဥပဒေသများ၏ ကျိုးပဲ့နေသော အပိုင်းအစများက သေစေနိုင်သော ထောင်ချောက်များအဖြစ်သို့ ယှက်နွယ်နေသည်။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကားမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားက နတ်ဘုရားတောင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဖိနှိပ်နေသည့်အလား ခံစားရစေပြီး ရှေ့သို့လှမ်းရမည့် ခြေလှမ်းတိုင်းကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲစေသည်။

သို့သော် ပုံရိပ်တစ်ခုက အထပ်နှစ်ဆယ်၏ အစွန်းတွင် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေသည့်အလား မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

သူသည် သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားရှိပြီး အလင်းရောင်အားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည့် မည်းနက်သော နတ်ဘုရားဝတ်ရုံတစ်ထည်အား ခြုံလွှမ်းထားသည်။ သူ၏အင်္ကျီလက်များတွင် ဟင်းလင်းပြင်၏ ဖျော့တော့သော လှိုင်းဂယက်များက အဆက်မပြတ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေလေ၏။

သူ၏မျက်နှာသည် ပုံပျက်နေသော ဟင်းလင်းပြင် ကန့်လန့်ကာတစ်ခုဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည့်အလား မှုန်ဝါးနေသည်။ အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်သို့ ဦးတည်သည့် တွင်းနက်ကြီးနှစ်ခုအလား နက်ရှိုင်းပြီး မည်းနက်နေသော သူ၏မျက်လုံးများကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သူသည် တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်နတ်ဘုရား တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု၏ လက်ရှိ နတ်ဘုရားသားတော် ရွှီဝူဖာပင်။

သူ ဤနေရာတွင်သာ ရှိနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် သူ၏ ဝင်ရောက်မှုကို နောက်ဆုံးမှ ဖြစ်စေချင်သောကြောင့်ပင်။ ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အသန့်စင်ဆုံး ဟင်းလင်းပြင် သလင်းကျောက်ဖြင့် ထွင်းထုထားသည့်အလား ကြည်လင်နေသော သူ၏ သွယ်လျပြီး ဖြူဖွေးသော ညာလက်က မျက်လုံးများပြူးကျယ်ကာ သေဆုံးသွားပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားမယူနိုင်ဖြစ်နေသော လူသားမျိုးနွယ်စု ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ခေါင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ထိုခေါင်း၏ပိုင်ရှင်သည် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ သိသာရှင်းလင်းနေသော်လည်း ယခုအချိန်၌ ရွှီဝူဖာ၏ လက်ထဲတွင် ကစားစရာတစ်ခုအလား ဆုပ်ကိုင်ခံထားရသည်။ ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်သွေးများက ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လည်ပင်းမှ တစ်စက်ချင်းစီ စီးကျနေပြီး ရှေးဟောင်းမှော်စာလုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား၏ ခြေလှမ်းများပေါ်သို့ သနားစရာကောင်းသော သွေး စက်များအဖြစ် ဖြာကျနေသည်။

ရှင်းချန်ယောင် သေဆုံးသွားသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ထိုခေါင်းပြတ်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ရွှီဝူဖာ ၏လက်ချောင်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

သူ၏မည်းနက်သော မျက်လုံးများမှ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် တည်ငြိမ်သော ဟင်းလင်းပြင် တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုထဲသို့ ကျောက်စရစ်ခဲ တစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သည့်အလား မသိမသာ လှိုင်းဂယက်တစ်ခု လင်းလက်သွားသော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်း၌ ပို၍နက်ရှိုင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဟမ့်..."

သူ့ထံမှ အလွန် တိုးညင်းသော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှင်းချန်ယောင်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားတယ်ပေါ့..."

သူ၏အသံမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်ခံစားမှု အနည်းငယ်မျှပင် မပါဝင်သော်လည်း လူတစ်ယောက်၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို အေးခဲတောင့်တင်းသွားစေနိုင်သော ဂရုမစိုက်မှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

"သူက ငါတို့ နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုကို လုံးဝ အရှက်ရစေခဲ့ပြီ..."

"ပြီးတော့ သူက ကြယ်မျိုးနွယ်စုမှာ နှစ်တစ်သောင်းမှ တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ရတဲ့ 'ကြယ်တာရာ နတ်ဘုရား ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်' လို့ သူ့ကိုယ်သူ ပြောခဲ့တယ်ပေါ့... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ..."

ရွှီဝူဖာက တခဏကြာမျှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် ရွှီကူမြို့၏ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ မြူခိုး အလွှာများကို ထိုးဖောက်သွားပုံ ရသော်လည်း သူသည် အဆုံးမဲ့ ဖရိုဖရဲချီစီးကြောင်းများကို ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ဝေ့ဝိုက်၍ ကြည့်နေသည့်အလား လည်း ဖြစ်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့..."

သူက သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် အနည်းငယ် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

ဝုန်း...

သက်စောင့်စွမ်းအား အစအနလေး ကျန်ရှိနေသေးသော ထိုလူသားမျိုးနွယ်စု ပါရမီရှင်၏ခေါင်းသည် သူ၏လက်ဝါးထဲတွင် ဖရဲသီးမှည့်တစ်လုံးအလား ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား အပိုင်းအစများနှင့် ရောနှောနေသည့် အနီရောင်နှင့်အဖြူရောင် အသွေးအသားများက အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပန်းထွက်သွားသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအရာများသည် ရွှီဝူဖာ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ်ပေအကွာရှိ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုချခံလိုက်ရသည်။

ရွှီဝူဖာက အမှိုက်တစ်စကို စွန့်ပစ်လိုက်သည့်အလား သူ၏သန့်ရှင်းနေသော လက်ကို ခါထုတ်လိုက်၏။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါတို့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ပဲ..."

သူသည် ဖရိုဖရဲနှင့် နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အဆုံးမရှိပုံရသည့် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား၏ ပို​၍မြင့်မားသော နေရာများဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဂရုမစိုက်သောအသံက အေးစက်နေသော လေထုထဲတွင် လွင့်မျောသွားသည်။

"ဒါဆိုရင်... ကမ္ဘာအသင်္ချေက မင်းတို့ ပုရွက်ဆိတ် တွေကို အဲ့ဒီအတွက် ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ်... ပိုများပြီး ပိုလတ်ဆတ်တဲ့ အသက်တွေနဲ့ပေါ့..."

သူ၏စကားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားသည့် သူ၏ခြေထောက်အောက်ရှိ အလွန် ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းမှာ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော စွမ်းအား တစ်ခုကြောင့် ဟင်းလင်းပြင် ယာယီပြောင်းလဲသွားသည့်အလား အပိုင်းငယ်လေးတစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ကျွံဝင်သွားသည်။

သူ၏ပုံရိပ်သည် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီဖြစ်ပြီး ထိုနေရာမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ လျှင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော နှလုံးတုန်စရာ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းဂယက် အစအနလေးတစ်ခုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား...လှေကားထစ် နှစ်ဆယ့်ငါးထစ်မြောက်၌...

ဤနေရာရှိ မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝကွဲပြားလေ၏။

ထိုအရာမှာ အန္တရာယ်ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုတည်း မဟုတ်တော့ဘဲ ပြောင်းလဲနေသော ပုံရိပ်ယောင် ဥပဒေသ စမ်းသပ်ကွင်းပြင်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကောင်းကင်ယံအပြည့် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များက လောကကြီးကို ပြာကျစေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဓားချီများက ကန့်လန့်ဖြတ်မျောလွင့်နေပြီး မိုးကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲနေပေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပုံရိပ်ယောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက်၏ တာအိုနှလုံးသား ကို တိုက်ရိုက်ဦးတည်၍ တိုက်ခိုက်လေသည်။

ပုံရိပ်နှစ်ခုက လောင်ကျွမ်းနေသော ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်း မီးတောက်ငရဲအတွင်းတွင် အဝေးမှ မျက်နှာချင်းဆိုင် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။

လူတစ်ယောက်သည် သွေးအလား နီရဲသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုအရာကို မရေမတွက်နိုင်သော ချော်ရည် စီးကြောင်းများနှင့် နေမင်းအနှစ်သာရရွှေတို့ဖြင့် ရက်လုပ်ထားပုံရသည်။ သူ၏ ဆံပင်ရှည်များက ခုန်ပေါက်နေသော မီးတောက်များအလား ဖြစ်နေပြီး ရူးသွပ်စွာ လူးလွန့်နေသည်။

သူ၏မျက်နှာသည် ချောမောပြီး အရိုင်းဆန်လေ၏။ သူ၏နဖူးပေါ်ရှိ လိမ္မော်ရွှေရောင် မီးတောက်နတ်ဘုရား မှော်စာလုံးက သက်ရှိတစ်ကောင်အလား အနည်းငယ် တွန့်ကွေးနေသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပင်လယ်များကို ဆူပွက်စေပြီး အရာအားလုံးကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အပူချိန်မြင့်မားမှု ဖြာထွက်နေသည်။

သူသည် တခြားသူ မဟုတ်ဘဲ မီးတောက်နတ်ဘုရား တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားသားတော်ဟွမ်ကျင်း ပင်။

သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ ရှိသည့် လူသားမျိုးနွယ်စု ပါရမီရှင်နှစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

လူငယ်တစ်ယောက်က လိမ္မော်ရွှေရောင် တိုက်ပွဲဝင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက နဂါး တစ်ကောင်အလား မတ်မတ်ဖြစ်ကာ သူ၏မျက်နှာမှာ ချောမောခန့်ညားပြီး ယောက်ျားပီသလေ၏။ သူ့ကို ဝန်းရံထားသော မဟာ နေမင်းကိုးစင်း၏ ပုံရိပ်ယောင်များက ဝေဝါးစွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး အလွန်ယန်ဆန်ကာ လောကကြီးကို လင်းထိန်စေသော မြင့်မြတ်သည့် ဖြောင့်မတ်မှုအရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေသည်။

ရှေးဟောင်းကျန်းမိသားစု၏ လူငယ်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး နေမင်းနတ်ဘုရား ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျန်းချီလီ...

တခြားလူငယ်တစ်ယောက်သည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်အလား မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် အေးစက်နေပြီး သူ၏အကြည့်က အရာအားလုံးကို အထင်သေးပုံ ပေါက်နေသည်။ ဖျော့တော့သော ဖရိုဖရဲချီများက လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုနှင့်အတူ သူ့ကို ဝန်းရံထားသည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်တန်ပင်။

ဟွမ်ကျင်းက ကျန်းချီလီကို ချိတ်ပိတ်ထားရန်သာ လုံးဝအာရုံစိုက်နေသည်။ မီးတောက်နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှင့် နေမင်းနတ်ဘုရား ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တို့ကြားရှိ အရှိန်အဝါ များ၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကြောင့် ဤ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်း မီးတောက်ငရဲ၏ အပူချိန် က နောက်တစ်ကြိမ် မြင့်တက်သွားစေသည်။

သို့ရာတွင် ရှင်းချန်ယောင် သေဆုံးသွားသည့် ခံစားချက် ရောက်ရှိလာချိန်၌ ဟွမ်ကျင်း၏ လိမ္မော်ရွှေရောင် မီးတောက်မျက်လုံးများထဲ၌ လောင်ကျွမ်းနေသော တိုက်ခိုက်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒက အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူက မသိမသာ မျက်မှောင်တွန့်ကွေးလိုက်၏။

သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်က ခံစားချက် ရောက်ရှိလာသည့် အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား ၏ အတားအဆီးများစွာကို ထိုးဖောက်၍ ကျရောက်သွားပုံရသည်။

သူ၏မျက်လုံးများတွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုနှင့် သံသယ အရိပ်အယောင်တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှင်းချန်ယောင် ... သေသွားပြီလား... သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် အဆင့်တူမှာရှိတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု ပါရမီရှင်တွေအများကြီးရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်တာကို ခံရရင်တောင်... တကယ်လို့ သူ မနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင်မှ ထွက်ပြေးဖို့ ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

ဟွမ်ကျင်းက သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

'သူ မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး သာလွန်ပြီးတော့ သူ့ကို ချေမွနိုင်ပြီး သူ့ကို ထွက်ပြေးဖို့တောင် မစွမ်းနိုင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင်က လွဲလို့ပေါ့...'

ဤအတွေးကြောင့် ဟွမ်ကျင်း၏စိတ်နှလုံးသား အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။

ကမ္ဘာအသင်္ချေ၏ ဤမျိုးဆက်တွင် နာမည်ကျော်ကြားနေပြီဖြစ်သော ထိပ်တန်းပါရမီရှင် အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းအားကို မည်သူက ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

"ဟေး... ကောင်လေး..."

မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ရှိနေသော ကျန်းချီလီက ဟွမ်ကျင်း၏ ခဏတာ အာရုံလွင့်သွားမှုကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဟန်ရေးပြကာ ယုံကြည်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... အိမ်မှာ တစ်ယောက်ယောက် သေသွားလို့လား... ဘာလို့ မျက်နှာပျက်နေတာလဲ... ငါတို့ တိုက်မှာလား မတိုက်ဘူးလား... ဒီသခင်လေးက သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းတောင် မပြီးသေးဘူး..."

ဤစကားကိုကြားချိန်၌ ဟွမ်ကျင်း၏အမူအရာ ရုတ်တရက် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူ့ထံ၌ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒများ လှိုင်းထလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မီးတောက်များ လူးလွန့်လာသည်။

ကျန်းချီလီ၏ နေမင်းနတ်ဘုရား ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က သူ့ကို အမှန်တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်းချီလီအတွက် သီးသန့်လာခဲ့ခြင်းပင်။

လူငယ်အမြင့်မြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဝမ်တန်သည် အနီးအနား၌ မတ်တတ်ရပ်နေသည့်တိုင် သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူသည် အစကတည်းက သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

သို့သော် ဝမ်တန်က မိုးကောင်းကင်ယံကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွငိ အထင်သေးမှုများ ထင်ဟပ်နေကာ တည်ငြိမ်နေပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

သူထံ၌ ကိုယ်ပိုင်မာန်မာန ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူ တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုလျှင် ဤသည်က တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲသာ ဖြစ်ပေမည်။

"ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ..."

အတွေးများက ဝမ်တန်၏စိတ်ထဲတွင် ပြေးလွှားနေပြီး နာမည်တစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

"အစ်ကိုစူး ... မင်း ဖရိုဖရဲ ဧရာမ ဂိတ်တံခါးထဲ ဝင်သွားကတည်းက သတင်းအစအနလေးတောင် မရဘူး... အခုချိန်လောက်ဆိုရင်... မင်း ထွက်လာပြီလား..."