အခန်း (၂၂၅-၂၂၆)

အခန်း ၂၂၅: ငါ့ရဲ့ ဗုဒ္ဓက ကရုဏာကြီးပေမဲ့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ဗာဂျရာအဖြစ်နဲ့လည်း ကိုယ်ထင်ပြတယ်...

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား... အထပ်သုံးဆယ့်ငါး၌..

ဤနေရာသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူများ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သည့်အရာထက် ကျော်လွန်နေလေပြီ။

အဆုံးမရှိသော ကျမ်းစာရွတ်ဆိုသံများက တောင်များအလား လေးလံသည့် ဗုဒ္ဓဖိအားများနှင့် ယှက်နွယ်နေပြီး ထူးခြားသော ဗုဒ္ဓ၏ သန့်စင်သောနယ်မြေတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

သို့သော် ဤသန့်စင်သောနယ်မြေ အတွင်းတွင် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ခြေမွှနိုင်စွမ်းရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဆွဲငင်အားနှင့် ဖရိုဖရဲ မြေကမ္ဘာကျောက်တုံးဥပဒေသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရိုးရှင်းသော ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကရုဏာရှိကာ ငြိမ်းချမ်းသော မျက်နှာရှိသည့် ဘုန်းတော်ကြီးငယ်တစ်ပါးက ပြိုကျပြီး ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနေသော အပျက်အစီး ဗုဒ္ဓနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် သူ၏လက်များကို ပူးကပ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေပေ၏။

သူ​၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထာဝရတည်ရှိပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်ပုံရသော ဖျော့တော့သည့် ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ဧရာမကျောက်တုံးကြီးများ၏ ကျရောက်လာမှုနှင့် သူ၏နံဘေးပတ်လည်ရှိ ခြေမွှဖျက်ဆီးနိုင်သော ဆွဲငင်အားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူက မလှုပ်မယှက် မတ်တတ်ရပ်နေလေ၏။

သူသည် အခြားလူမဟုတ်ဘဲ ဘုန်းတော်ကြီးပုယွီပင်။

ရှင်းချန်ယောင် သေဆုံးသွားသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ဘုန်းတော်ကြီးပုယွီက သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ရှေးဟောင်း ရေအိုင်တစ်ခုအလား ကြည်လင်သော သူ၏အကြည့်က ရွှီကူမြို့ ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် စိတ်ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခုက ဖြည်းညှင်းစွာ တွန့်ကွေးသွားသည်။

သူက သူ၏လက်များကို ပူးဆုပ်ကာ တီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"အော် မီ တော ဖော..."

"တကာလေးစူးရဲ့ နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု ပါရမီရှင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်တဲ့ လုပ်ရပ်က ငါတို့ ကမ္ဘာအသင်္ချေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့တယ်...တာအိုရောင်းရင်းတွေကို အန္တရာယ်ကနေ ကယ်တင်ခဲ့တယ်...ပြီးတော့ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့တယ်... ဒါက အကန့်အသတ်မဲ့ ကုသိုလ်ရစေပြီးတော့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုပဲ..."

သူ၏ အသံမှာ ငြိမ်းချမ်းနေသော်လည်း ထူးဆန်းသော ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရပြီး ဤဖရိုဖရဲ ဗုဒ္ဓနယ်မြေအတွင်း ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သို့ရာတွင် သူ၏ငြိမ်းချမ်းမှုသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မခံခဲ့ချေ။

"ခေါင်းပြောင်မြည်းစုတ်.... မင်းက သေတော့မှာကိုတောင် တခြားသူတွေရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ အချိန်ရှိသေးတယ်ပေါ့"

တောင်ပေါင်းတစ်သောင်း တုန်ခါသွားသံအလား ခပ်အုပ်အုပ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား တောင်ကြီးတစ်တောင်အလား ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး လေးလံသော စိမ်းပြာရွှေရောင် ကျောက်တုံးသံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ အမြင့်ပေတစ်ထောင်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက အရာအားလုံးကို ခြေမွှနိုင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရှိန်အဝါဖြင့် ဗုဒ္ဓနယ်မြေ၏ အပျက်အစီးတစ်ခုထဲမှ ထွက်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် ကြယ်တစ်စင်း ကြွေကျလာသည့် စွမ်းအားဖြင့် ဘုန်းတော်ကြီးပုယွီ၏ခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်၏။

ကျောက်တုံးနတ်ဘုရား တော်ဝင်မိသားစု၏ နတ်ဘုရားသားတော် ယွီဖန်...

သူသည်လည်း ရှင်းချန်ယောင် ကျဆုံးသွားခြင်းကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိခဲ့သော်လည်း တခြားနတ်ဘုရားသားတော်များနှင့် မတူဘဲ သူ၏မျက်လုံးများတွင် တခဏကြာ အံ့အားသင့်မှုနှင့် ပို၍ပြင်းထန်သော ဒေါသ အရိပ်အယောင်တစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏အပေါင်းအဖော် သေဆုံးသွားခြင်းက သူ့ကို သတိမပေးနိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ကျောက်တုံးနတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်၏ မွေးရာပါ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ဖျက်ဆီးလိုစိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ပုံရသည်။

"ကမ္ဘာအသင်္ချေရဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေ.... မင်းတို့က နတ်ဘုရားသားတော်တစ်ပါးကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့...ဒီအရှင်အတွက် သေလိုက်စမ်း"

မြေကြီးကို ထွင်းဖောက်သွားနိုင်ပုံရသော လေးလံသည့် ကျောက်တုံးနတ်ဘုရားလက်သီးက ဘုန်းတော်ကြီးပုယွီ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာကာ ယွီဖန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးပုယွီ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ သနားကရုဏာပြည့်ဝသော အမူအရာက ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ သူက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ စုံမှိတ်လိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ ဗုဒ္ဓက ကရုဏာကြီးပေမဲ့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ဗာဂျရာ အဖြစ်နဲ့လည်း ကိုယ်ထင်ပြတယ်..."

"မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ဗာဂျရာက သဘာဝကျကျ ကိုယ်ထင်ပြတယ်..."

"ဝုန်း..."

သူ့ကို ဝန်းရံထားသော ဖျော့တော့သည့် ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်က ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တောက်ပလာပေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုအရာသည် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားရွှေ ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့်အလား ပေတစ်ရာ မြင့်မားသည့် ဧရာမ ရွှေခန္ဓာကိုယ် ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်သည် သူနှင့်တူညီသောမျက်နှာ ရှိသော်လည်း အကန့်အသတ်မဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုနှင့် စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

ရွှေခန္ဓာကိုယ် ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်သည်လည်း သူ၏လက်များကို ပူးဆုပ်လိုက်ပြီး ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြုဘဲ သူ၏အသန့်စင်ဆုံး မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဗုဒ္ဓဗာဂျရာခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ ယွီဖန်၏ လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးမည့် ကျောက်တုံးနတ်ဘုရားလက်သီးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

အစွမ်းအထက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားအဖြစ် ကမ္ဘာအသင်္ချေက အသိအမှတ်ပြုထားသော မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဗုဒ္ဓဗာဂျရာခန္ဓာကိုယ်...

အစွမ်းအထက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားအဖြစ် နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုက အသိအမှတ်ပြုထားသော ကျောက်တုံးနတ်ဘုရား အင်မော်တယ်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်...

မတူညီသော နည်းစနစ်များကို ကိုယ်စားပြုသည့် အစွန်းရောက် တည်ရှိမှုနှစ်ခုဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားတွင် နာမည်ကျော်ကြားသူနှစ်ဦးက ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား၏ အထပ်သုံးဆယ့်ငါးထပ်မြောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြသည်။

"ဘုန်း..."

ရှေးဟောင်းကြယ်နှစ်စင်း တိုက်မိသည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံက ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်နှင့် စိမ်းပြာရွှေရောင် ကျောက်တုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအားတို့ ရောနှောနေသော ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် လှိုင်းဂယက်များနှင့်အတူ ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်သွားသည်။

အပျက်အစီး ဗုဒ္ဓနယ်မြေ တစ်ခုလုံးက ဤတိုက်ခိုက်မှု အောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဗုဒ္ဓနယ်မြေ အကြွင်းအကျန်များက ဖုန်မှုန့် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

ကာကွယ်ရေးနှင့်စွမ်းအား၏ အထွတ်အထိပ်တိုက်ပွဲက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြင်းထန်သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား...အထပ်သုံးဆယ့်ကိုး၌...

ဤနေရာသည် တိမ်များ၏ထိပ်ဆုံးနှင့် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကာ လေပြင်းများက သာမန်သူတော်စင်လက်နက်များကိုပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းရှိသည်။

နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသော ဖရိုဖရဲချီစီးကြောင်းများ အတွင်း၌ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်များ၏ အရိပ်အယောင်များနှင့် အငြိုးကြီးဝိညာဉ်များ၏ မြ​ည်တမ်းသံများကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့ရကြားရနိုင်သည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုက လှေကားထစ်၏အစွန်းတွင် သူ တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေပြီး သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ကာ တိမ်ပင်လယ်ကို ကြည့်နေလေ၏။

သူ၏အရပ်အမောင်းမှာ မမြင့်မားလှသော်လည်း ကောင်းကင်ကို ထောက်ပံ့ထားသော တိုင်တစ်လုံးအလား လေးလံသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းပြီး သူ၏ကျောရိုးက မားမားမတ်မတ် ဖြောင့်စင်းနေသည်။

သူ၏မျက်နှာသည် တည်ကြည်ပြတ်သားပြီး ဓားအလား မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်ရောင်မျက်လုံးများရှိကာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အဆုံးမရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသော အနက်ရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏အသက်ရှူသံမှာ တောင်တစ်တောင်အလား တည်ငြိမ်နေပြီး သက်ရှိအားလုံးကို အကျိုးပြုသည့် ခမ်းနားပြီး ကျယ်ပြန့်သော အမြင့်မားဆုံး ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားလေ၏။

ရှင်းချန်ယောင် သေဆုံးသွားသည့် သတင်း ရောက်လာချိန်၌ ရွှမ်ယွမ်ဖိုက အစပိုင်းတွင် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏စိတ်ထဲမှ လာသော လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသည့် ရူးသွပ်သော ဝမ်းသာမှုတစ်ခုက သူ၏ခိုင်မာပြတ်သားသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။

"ဟား ဟား ဟား..."

သူရဲကောင်းဆန်ပြီး စိတ်နှလုံးသားထဲမှ လာသော ရယ်မောသံက ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား ၏ ဤအန္တရာယ်ရှိသော အမြင့်ပိုင်းတွင် မိုးကြိုးအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေပြင်းများ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် ဝိညာဉ်များ၏ ငိုကြွေးသံများကို ယာယီဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ကောင်းကောင်း သတ်ခဲ့တယ်"

ရွှမ်ယွမ်ဖို၏မျက်လုံးများက ကျားရဲအလား တောက်ပလာပြီး မဟာရန်သူကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်လိုက်ရသည့်အလား အားပါပါဖြင့် လက်သီးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

"အဲ့ဒီ တိရစ္ဆာန် ရှင်းချန်ယောင်က ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်တူတွေကို အများကြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... သူ အစောကြီးကတည်းက သေသင့်နေပြီ"

သူ၏ အသံမှာ လေးလံသော ခေါင်းလောင်းတစ်ခုအလားဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်မှုနှင့်ချီးကျူးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါတို့ လူသား မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘယ် လူငယ်ပါရမီရှင်က ဒါကို လုပ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်... သူက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကို သယ်ပိုးခဲ့တယ်..သူ ဆုချီးမြှင့်ခံရသင့်တယ်... အကြီးအကျယ် ဆုချီးမြှင့်ခံရသင့်တယ်"

ကမ္ဘာအသင်္ချေမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ဓာတ် များ တက်ကြွလာပြီး နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု၏ မောက်မာမှု လျော့ကျသွားသည့် မြင်ကွင်းကို သူ မြင်တွေ့နေရသည့်အလား သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက အနည်းငယ် အားလျော့သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကားကို ကြည့်ရင်း သူ မျက်မှောင်အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပေ၏။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ထက်ရှသော ဓားအလား အလင်းရောင်တစ်ခုက ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

"ရွှီဝူဖာလည်း အဲ့ဒါကို အာရုံခံမိမှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား..."

"သူ လာနေပြီလား..."

"ကောင်းတယ်.... ငါ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ သူရဲကောင်းဝိညာဉ်တွေကို ယဇ်ပူဇော်ဖို့နဲ့ ငါ့ရဲ့ လူသား ဧကရာဇ် လမ်းစဉ်ကို အတည်ပြုဖို့ မင်းရဲ့သွေးကို ငါ သုံးမယ်"

သူ နောက်ထပ်အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ သူ့ကို ဝန်းရံထားသော နက်နဲသိမ်မွေ့သည့် အဝါရောင်ချီများက လှိုင်းထလာကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကျယ်ပြန့်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား...အထပ် ငါးဆယ်..

ဤနေရာသည် လုံးဝကွဲပြားသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

ထိုအရာမှာ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပုံစံမှ ခွဲထွက်သွားပြီး ဖရိုဖရဲ၏ ထူးဆန်းသော အမည်မသိ အမှတ်အသားတစ်ခုတွင် တည်ရှိနေသည့်အလားပင်။

ဤနေရာတွင် ပုံသေမြင်ကွင်း မရှိဘဲ အဆက်မပြတ် မွေးဖွားပြီး ပျက်သုဉ်းနေသော အဆုံးမဲ့ မူလဘူတ အလင်း အစုအဝေးများအပြင် ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသော ရှေးဟောင်းဥပဒေသများ၏ အပိုင်းအစများ သာ ရှိနေသည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် ဤနေရာတွင် အသိစိတ် ကို ထိန်းသိမ်းရန်ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သဘာဝနှင့် ပေါင်းစပ်ထားပုံရသည့် သွယ်လျပြီး ကျက်သရေရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုက အနည်းငယ်တည်ငြိမ်သော ဖရိုဖရဲချီစီးကြောင်း တစ်ခုအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေပေ၏။

သူမက နွယ်ပင်များနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် သစ်ရွက်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားပုံရသော မြစိမ်းထက်ပင် စိမ်းလန်းသည့် နတ်ဘုရားဝတ်စုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ခြေထောက်များမှာ ကျောက်စိမ်းအလား နူးညံ့ချောမွတ်ကာ ဗလာကျင်းနေပြီး သူမ၏ပေါ်လွင်နေသော အသားအရေမှာ သလင်းကျောက်အလား ကြည်လင်နေသည်။ ဖျော့တော့တော့ အပင်ပုံစံများနှင့် အသက်စွမ်းအားများ၏တောက်ပမှုတို့က သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အရေပြားပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသည်။

သူမ၏မျက်နှာတွင် သေမျိုးအငွေ့အသက် အရိပ်အယောင်လေးမျှပင် မရှိဘဲ အလွန်အမင်း လှပပြီး သူမ၏မြအလား စိမ်းလန်းတောက်ပသော မျက်လုံးများက အသန့်စင်ဆုံး ကျောက်စိမ်းအလား ကြည်လင်နေကာ ပုံစံအမျိုးမျိုးနှင့် တက်ကြွသော သက်စောင့်စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားပုံရသည်။

သစ်ပင်နတ်ဘုရား တော်ဝင်မိသားစု၏ နတ်ဘုရားသမီးတော် ချင်းထန်...

ရှင်းချန်ယောင် ကျဆုံးသွားသည့် လှိုင်းဂယက် ရောက်ရှိလာသောအခါ ချင်းထန်က အလွန်မသိမသာလေး မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

သူမသည် သူမ၏အကြည့်ကို လက်မဝက်ပင် မရွှေ့ခဲ့ဘဲ အထပ်ငါးဆယ်၏ အမည်မသိ ဟင်းလင်းပြင် ကို တည်ငြိမ်စွာ ဝေ့ဝိုက်၍ ကြည့်ရှုနေဆဲပင်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာမည့် ပထမဆုံး တည်ရှိမှု မှာ သူမ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မူလက တွေးထင်ထားခဲ့လေ၏။

သို့ရာတွင်... သူမ၏အကြည့်က မလှမ်းမကမ်းရှိ နေရာတစ်ခုတွင် နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ်တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်နေလေပြီ။

သူမ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံများက ဖုန်မှုန့်တစ်စက်မျှ မစွန်းထင်းဘဲ နှင်းအလား ဖြူဆွတ်နေသည်။

သူမ၏ မည်းနက်သော ဆံပင်များက ရေတံခွန် တစ်ခုအလား ဖြာကျနေပြီး ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ဆံထိုးတစ်ခုဖြင့် လျော့ရဲရဲ ချည်နှောင်ထားကာ ဆံပင်အနည်းငယ်က လေထဲတွင် ညင်သာစွာ လူးလွန့်နေသည်။

ချင်းထန်ကို ကျောခိုင်းထားသော သူမ၏ပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တင့်တယ်လှပမှုနှင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုအားလုံးကို စုစည်းထားသည့်အလား ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျက်သရေရှိလှသည်။ သူမ၏ ကျောပြင်သက်သက်ကပင် အရာအားလုံးကို အရောင်အဆင်း ကင်းမဲ့သွားစေသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ် ကျက်သရေတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေ၏။

သူမသည် ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့သည့်အလား ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ဤဖရိုဖရဲအချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပေါင်းစပ်နေသော်လည်း ထိုအရာထက် ကျော်လွန်နေသည်။

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုမျှ ထွက်ပေါ်မလာသော်လည်း သူမထံမှ သေမျိုးလောကနှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အလား အေးစက်သော၊ အလှမ်းဝေးသောနှင့် လောကီနှင့်မသက်ဆိုင်သည့် အင်မော်တယ်ညှို့ဓာတ်တစ်ခု သဘာဝကျကျ ဖြာထွက်နေပေ၏။

သူမသည် တခြားသူမဟုတ်ဘဲ သေမျိုးလောကသို့ ဆင်းသက်လာသော အင်မော်တယ် တစ်ပါးအဖြစ် ချီးကျူးခံရသော လော့ကျဲ့ရှန်းပင်။

ချင်းထန်၏ မြရောင်မျက်လုံးများတွင် အလွန်ဖျော့တော့ပြီး စူးစမ်းလိုသည့် အလင်းရောင်တစ်ခုက နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမထက်ပင်စော၍ ဤနေရာသို့ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် တစ်ဖက်လူမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုမှ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။

လော့ကျဲ့ရှန်းက ချင်းထန်၏အကြည့်ကို သတိထားမိပုံရသော်လည်း သူမက နောက်သို့လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

ဖုန်မှုန့်များကို သန့်စင်ပေးသည့် နတ်ဘုရား ဂီတ အလား အေးစက်ပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော သူမ၏အသံသာလျှင် ဤ ဖရိုဖရဲ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် တီးတိုးပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"သူ... ထွက်လာပြီ..."

အခန်း ၂၂၆: ဒါဆို လူဆိုးတွေ အားလုံးက မိသားစု တစ်ခုတည်းပဲပေါ့

ရွှီကူမြို့ သည် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတစ်ခုအလား အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။

လူတိုင်း၏အမြင်များကို ပြောင်းလဲသွားစေသော ထိုတခဏတာ တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုများက မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော လှိုင်းလုံးများအလား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထနေဆဲပင်။

ဧရာမ ဖရိုဖရဲ လက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီးက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှေးဟောင်းကြယ်များ၏ ကြယ်ရောင် အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ယံသို့ ပြန်လည်၍ ရောက်ရှိလာသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှလုံးတုန်စရာကောင်းသော ဖျော့တော့တော့ ရွှေရောင်နတ်ဘုရား သွေးများကသာ အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောပြနေပေ၏။

နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားသားတော် ရှင်းချန်ယောင် သေသွားလေပြီ။

ထိုအရာမှာ သူသည် ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးခြင်း မဟုတ်သလို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သေလုမြောပါး ဖြစ်နေခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရော စိတ်ဝိညာဉ်ပါ လုံးလုံးလျားလျား ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းပင်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု ၏ နတ်ဘုရားသားတော်တစ်ဦးက ထိပ်တိုက်တစ်ယောက်ချင်း ရင်ဆိုင်မှုတွင် သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းမှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

မဟုတ်သေး...

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူသည် ထိုတည်ငြိမ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပုံရသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်လေး၏ တစ်ဖက်သတ် ခြေမွှဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ဤလောကကြီးပေါ်မှ လုံးဝဖယ်ရှားခံလိုက်ရခြင်းပင်။

ဤသေဆုံးသည့်ပုံစံက ရိုးရှင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ထက် များစွာသာလွန်သော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ယူဆောင်လာသည်။

ထိုအရာက အကြွင်းမဲ့စွမ်းအား ကွာဟချက်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုပေ၏။

သူတို့အဆင့်ရှိ ပါရမီရှင်များအတွက် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူရန်မှာ ခက်ခဲသော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ များစွာပို၍ခက်ခဲသည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် ဤကဲ့သို့ အရာမျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ကမ္ဘာအသင်္ချေ၏ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်ကပင်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးမှသော ဖိနှိပ်ထားမှုမှ လွတ်ကင်းလာသော ပထမဆုံး သက်ပြင်းရှိုက်သံတစ်သံက ရင်ပြင်ပေါ်တွင် မြည်ဟီးလာပြီးနောက် ပို၍များပြားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အသက်ပြင်းပြင်းရှိုက်သံများ လိုက်ပါလာသည်။

မည်သူကမျှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ မထွက်ရဲချေ။ လူတိုင်း၏မျက်လုံးများက သံလိုက်များအလား ဆွဲဆောင်ခံရပြီး မင်ကျိုးယိုဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားနေသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်အပေါ် စူးစိုက်၍ ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။

စူးချန်ကဲ၏ခြေလှမ်းများက တည်ငြိမ်ပြီး ပေါ့ပါးနေသည်။ သူက ရှုပ်ပွနေသော ရင်ပြင်ကို ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် လူတိုင်းက သူတို့၏နှလုံးသားများကို နင်းလျှောက်နေသည့်အလား ခံစားနေရသည်။

သူက သွေးအိုင်၏အစွန်းသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ရပ်တန့်ကာ တစ်ချိန်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ကြောင့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်၌ နောက်ဆုံးထွက်သက်တွင် ရှိနေသော မြေအောက်ကမ္ဘာသားတော်ကို တည်ငြိမ်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

မင်ကျိုးယိုက အေးစက်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ စုတ်ပြဲနေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများမှာ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် မြေအောက်ကမ္ဘာသွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး သူ၏ရင်ဘတ်က နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်မှာ အလွန်အားနည်းလှသဖြင့် မမြင်ရလုနီးပါးပင်။

သူက သူ၏မျက်ခွံများကို အတင်းအကြပ် ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏အာရုံမစိုက်နိုင်သော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များက စူးချန်ကဲ၏ နက်ရှိုင်းပြီး ဂရုမစိုက်သော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်၏။

သူထံတွင် မောက်မာမှုမရှိ နှိမ့်ချမှုမရှိဘဲ ထုံထိုင်းလုနီးပါး တည်ငြိမ်မှုနှင့် အလွန်ရှုပ်ထွေးပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် မင်ကျိုးယိုသည်လည်း တခြားသူများကဲ့သို့ပင် ကြီးမားသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤသည်ကို မည်ကဲ့သို့ ဖော်ပြရမှန်း သူ မသိခဲ့ချေ။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ လူပြက်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။

ဒီလောက်ပဲလား...

သူက တစ်ဖက်လူကို အကွက်ဆင်ဖို့ ရဲတင်းခဲ့တာလား...

ရှင်းချန်ယောင်ပင်လျှင် တစ်ဖက်လူ၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်လျှင် ဤသည်က သူ့ကို အားနည်းသူတစ်ယောက်အဖြစ် ပို၍နိမ့်ကျသွားစေသည် မဟုတ်လော...

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှင်းချန်ယောင်သည် သွယ်ဝိုက်ပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းပင်။

စူးချန်ကဲက မင်ကျိုးယိုကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် လှိုင်းဂယက်များ မရှိဘဲ တီးတိုးမေးလိုက်သည်။

"လော့ချီထျန်းက မင်းနဲ့ ဘာတော်လဲ"

မင်ကျိုးယို တစ်ယောက်တည်းသာ ဤအသံကို ကြားနိုင်လေ၏။

ဤစကားကိုကြားချိန်၌ မင်ကျိုးယို၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး စူးချန်ကဲကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လော့ချီထျန်း...

အဲ့ဒါက မြေအောက်ကမ္ဘာအရှင်သခင်ရဲ့ နာမည်ပဲ...

သူ့လက်ရှိ ဆရာရဲ့ ဆရာလည်း ဖြစ်တယ်...

တစ်ဖက်လူက မြေအောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်ရဲ့ နာမည်ကို ဒီအတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါ်လိုက်တာလား..

သူက ဘယ်သူလဲ...

မြေအောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်၏ နာမည်ရင်းကို သူ မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။ သူပင်လျှင် မြေအောက်ကမ္ဘာသားတော် ဖြစ်လာပြီးနောက် သူ၏ဆရာမှ ပြောပြခဲ့သဖြင့် သိခဲ့ခြင်းပင်။ ဤလူသည် ကြုံရာကျပန်း လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဖြစ်ကာ သူ၏တာအိုကို သက်သေပြပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းအကွာမှာ ရှိနေသော အထူးတည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။

မင်ကျိုးယိုက စ​ဥ်းစားပြီးနောက် အသံပေးပို့ခြင်းမှတစ်ဆင့် ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သခင်လော့က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာအဘိုးပါ..."

ဤစကားကိုကြားသောအခါ စူးချန်ကဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အင်း...

ဒါဆို ဗီလိန်တွေအားလုံးက မိသားစုတစ်ခုတည်းပဲပေါ့...

မြေအောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင် လော့ချီထျန်းသည် သူ၏အဘိုးဖြစ်ပြီး သူ​၏မိခင်သ​ည် တစ်ချိန်က မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အတော်ဆုံး မြေအောက်ကမ္ဘာ နတ်ဘုရားသမီးတော်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့သ​ည်။

"မင်းက အရင်တုန်းက ကောင်းကင်ကိုရောက်ရှိသော ဂိတ်တံခါးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ငါ့ကို အကွက်ဆင်ဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တာ မဟုတ်လား..."

အချိန်တခဏကြာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စူးချန်ကဲက စကားအကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်ပြီး မင်ကျိုးယိုကို ဂရုမစိုက်စွာ ငုံ့ကြည့်ကာ သူ၏အသံကို ပေးပို့လိုက်​၏။

"ဟုတ်ကဲ့..."

မင်ကျိုးယိုက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ့ထံ၌ ဖုံးကွယ်စရာ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။

ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက် သူက မျက်လုံးများကိုသာ စုံမှိတ်ထားလိုက်သည်။

"ငါ့အဘိုးရဲ့မျက်နှာကြောင့် မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးမယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက သေဒဏ်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ရပေမဲ့ အပြစ်ပေးခံရမှုကနေတော့ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းကို ငါ့ရဲ့ အစေခံ ထာဝရဖြစ်လာစေဖို့ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှာ တားမြစ်ချက်တစ်ခုကို ငါ ခတ်နှိပ်မယ်... တကယ်လို့ မင်းမှာ သစ္စာဖောက်ဖို့ အတွေးဝင်လာရင် မင်း သေရမယ်... မင်း ဆန္ဒရှိလား"

စူးချန်ကဲက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် မင်ကျိုးယိုကို သတ်လိုက်လျှင်ပင် သူ၏အဘိုးက ဘာမျှပြောမည် မဟုတ်ချေ။ သို့ရာတွင် သူသည် သူ၏အဘိုးကို မျက်နှာသာ ပေးနေခြင်းပင်။

ထို့ပြင် ပထမအချက်အနေဖြင့် မင်ကျိုးယိုသည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု လုံးဝမဟုတ်ပေ။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူသည် ဗီလိန်တစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အချိန်၌ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုတချို့ကို ပြသခဲ့သည်။

'သူ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်မယ်...'

စူးချန်ကဲက တွေးတောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မင်ကျိုးယို၏မျက်နှာ ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။

'ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ သူ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရမှာလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...နေအုံး... ခုဏက သူက ဆရာအဘိုးဘယ်လို ခေါ်လိုက်တာလဲ...အဘိုးလား...သခင်လော့ ကိုလား...'

မင်ကျိုးယို၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး စူးချန်ကဲကို ကြည့်လိုက်ချိန်၌ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ပြသနေသည်။ နာမည်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

'သူက... သခင်မလော့ရဲ့ သားပဲ...ငါ့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး အမွေအနှစ် တစ်ခု ပေးသနားခဲ့တဲ့၊ ငါ ကျေးဇူးရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဲ့ဒီသခင်မ လော့... သူက သာမန်ပါရမီပဲ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အဲ့ဒီ စူးချန်ကဲလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...ဒါကို သာမန်ပါရမီလို့ ခေါ်တာလား...'

သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် သူက အတင်းအကြပ် ရုန်းကန်ထကာ စူးချန်ကဲ၏ရှေ့၌ ဒူးထောက်ပြီး ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးကို သေတဲ့အထိ လိုက်ပါအစေခံဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

စူးချန်ကဲက မင်ကျိုးယိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ ဤသည်က သူ ထူမပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ မင်ကျိုးယို၏နဖူးဆီသို့ ညင်သာစွာ လက်ချောင်းတစ်ချက် တောက်လိုက်၏။

အလွန် သန့်စင်သော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် နူးညံ့သော ဖရိုဖရဲချီစီးကြောင်း အစအနလေး တစ်ခုက မင်ကျိုးယို၏ ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အသိစိတ်ပင်လယ်နှင့် ပြိုကွဲနေသော မရီဒါန်းများထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤစွမ်းအားမှာ ကုသရေး သူတော်စင်ဆေးတစ်မျိုးမဟုတ်ဘဲ မူလအကျဆုံး အသက်အာဟာရနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားလေ၏။ ထိုအရာက ပြိုလဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူ၏သက်စောင့်စွမ်းအားကို ချက်ချင်းတည်ငြိမ်စေပြီး သူ၏ ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအုတ်မြစ်၏ နောက်ဆုံး အရိပ်အယောင်လေးကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

"သွားပြီး မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသလိုက်..."

စူးချန်ကဲက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ဤဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည် သက်သာလာရန် အချိန်အကြာကြီး ယူရမည်မဟုတ်ချေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

မင်ကျိုးယိုက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ရီဝေနေသော မျက်လုံးများ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခုက အနည်းငယ် လျော့ရဲသွားပုံရသည်။

သူက မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် အလွန် တန်ဖိုးကြီးသော ထိုဖရိုဖရဲချီ အစအနလေးကို လမ်းညွှန်ရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေလိုက်သည်။

ဤအရာများကို လုပ်ဆောင်၍ ပြီးစီးပြီးနောက် စူးချန်ကဲက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ဘေးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

ယွဲ့ယီက လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့လျှောက်လှမ်းလာပြီးဖြစ်ကာ ကျက်သရေရှိစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏အသံတွင် ထိန်းချုပ်မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရိုသေမှုတို့ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

"သခင်လေးရဲ့ အောင်ပွဲနဲ့ နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဒီအစေခံက ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

သူမက ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး သူ့အပေါ် အစွန်းရောက်ယုံကြည်မှုနှင့် လက်အောက်ခံမှုတို့က လျှံကျလုနီးပါး ဖြစ်နေလေ၏။

စူးချန်ကဲ ပြသခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကင်းစွမ်းအားက သူမ၏ ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်ကြောင်း လုံးလုံးလျားလျား အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ သူတော်စင်သားတော်နှင့် အစောပိုင်းက ရှေ့သို့ထွက်လာရန် ရဲစွမ်းသတ္တိ မွေးခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သည်လည်း စူးချန်ကဲထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှုနှင့် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တို့ ပါဝင်သော အမူအရာများဖြင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် စီနီယာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..စီနီယာရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအားက ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ကျွန်တော်တို့ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် ဂုဏ်ကျက်သရေကို ရယူပေးနိုင်ခဲ့တယ်"

စူးချန်ကဲ၏ စစ်မှန်သောအသက် သို့မဟုတ် မူလအစကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူ တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် သူ ပြသခဲ့သော စွမ်းအားက သူ့ကို 'စီနီယာ' ဟု ရိုသေစွာ ခေါ်ဆိုရန် လုံလောက်သည်။

စူးချန်ကဲက တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် ခေါင်းအနည်းငယ်သာ ညိတ်လိုက်သည်။ ဤပုံစံတကျ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို သူက ဝေ့ဝိုက်၍ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမြို့က အချိန်အကြာကြီးနေဖို့ နေရာ မဟုတ်ဘူး... နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုမှာ စစ်ကူတွေ ရှိနိုင်တယ်..."

ဤစကားများကို ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူများအားလုံး အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရှင်းချန်ယောင် သေသွားသော်လည်း ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု၏ အင်အားမှာ ကြီးမားလှသည်။ တခြားနတ်ဘုရားသားတော်များ သို့မဟုတ် ပို၍အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တာအိုအစောင့်အရှောက်များပင် သတင်းကြားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်သည်။