အခန်း ၅၁
Vol. 6 Ch. 51
အခန်း (၅၁) မြင်းရိုင်းတစ်အုပ်ကို ဖမ်းမိခြင်း
"မြင်းရိုင်းတွေပဲ..."
ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်၊ ကျားကျီချင်းနှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့သည် ကျောက်လင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကြ၏။
ဤလူများအားလုံးသည် ကျားရဲစစ်တပ်မှ ခြေလျင်စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။
တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် လူတိုင်းသည် ခရီးဝေးသို့ ခြေလျင်ချီတက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်များမှာ ဆိုးရွားစွာ နာကျင်ဒဏ်ရာရလေ့ရှိ၏။
ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ဤလူများသည် ကိုယ်ပိုင်မြင်းကောင်းတစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်ရရန် အိပ်မက်မက်နေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
"မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြ... ငါခေါ်တဲ့အချိန်ကျမှ ပြေးထွက်လာပြီး ဒီမြင်းရိုင်းတွေကို ဖမ်းဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးကြ..."
ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် တောအုပ်ထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားခဲ့ပြီး မြင်းရိုင်းအုပ်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ မီတာနှစ်ရာအကွာ နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"ငါသာ မြင်းရိုင်းတွေကို ဖမ်းဖို့ အတင်းပြေးဝင်သွားရင် အလွန်ဆုံး တစ်ကောင်လောက်ပဲ ဖမ်းမိနိုင်လိမ့်မယ်... ကျန်တဲ့အကောင်တွေက တောထဲကို သေချာပေါက် ထွက်ပြေးသွားကြမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ပြန်ရှာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."
"သူတို့ကို ဖမ်းမယ်ဆိုရင် တစ်ကျော့တည်းနဲ့ အမိဖမ်းနိုင်ရမယ်... မြင်းရိုင်းတွေကို ထွက်ပြေးခွင့်ပြုလို့ မဖြစ်ဘူး..."
ကျောက်လင်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။
ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် ထိုနေရာ၏ ပထဝီဝင်အနေအထားကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ညာဘက်တွင် တောင်စောင်းတစ်ခုရှိပြီး ဘယ်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် ရှေးဟောင်းသစ်တောကြီးရှိနေ၏။
"စနစ်နေရာလွတ်ကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်နေသေးပုံရတယ်..."
ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်သည် တောင်စောင်းသို့ သွားရောက်ကာ မြေပြင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ထိတွေ့ရင်း မြေကြီးများကို စုဆောင်းလိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် မြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
စုဆောင်းထားသော မြေကြီးများကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မြောင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ပုံထားလိုက်ရာ မြောင်း၏ တစ်ဖက်မှာ နှစ်မီတာမျှ မြင့်တက်သွားသည်။
ဤသည်မှာ ကျောက်လင် စဉ်းစားရရှိထားသော ဖြေရှင်းနည်းပင်ဖြစ်၏။
မြေကြီးများကို စုဆောင်းရန် စနစ်နေရာလွတ်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အကျယ် နှစ်မီတာ၊ အနက် နှစ်မီတာရှိသော မြောင်းတစ်ခုကို တူးဖော်နိုင်ခဲ့ပြီး တူးထုတ်ထားသော မြေကြီးများကို မြောင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် စုပုံကာ နှစ်မီတာမြင့်သော မြေသားနံရံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင်…
ကျောက်လင်သည် တစ်လီခန့်ရှည်လျားသော '冂' ပုံသဏ္ဍာန် မြောင်းတစ်ခုကို အပင်ပန်းခံ၍ တူးဖော်နိုင်ခဲ့၏။
၎င်းသည် မျက်နှာစာ သုံးဖက်ပိတ် ဝိုင်းရံထားမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်၊ ကျားကျီချင်းနှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့သည် မြင်းရိုင်းများ လန့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။
ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က ပြန်ပြေးလာသည်။
"ကဲ... ငါ့သူငယ်ချင်းက မြောင်းတစ်ခု တူးထားပေးတယ်... ငါတို့ ခုနစ်ယောက်လုံး အတူတူသွားပြီး ဒီမြင်းရိုင်းတွေကို ခြောက်လှန့်မောင်းထုတ်လိုက်ရင် သူတို့ မြောင်းထဲကို ပြုတ်ကျသွားလိမ့်မယ်..."
ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။
ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်၏ လက်ထဲ၌ နွယ်ကြိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကွင်းလျှော ခုနစ်ကွင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ၎င်းကွင်းများကို မြင်းရိုင်း၏ လည်ပင်းတွင် စွပ်ကာ အင်အားအနည်းငယ် သုံး၍ ဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် တင်းကျပ်သွားစေနိုင်၏။
ထိုနွယ်ကြိုး ခုနစ်ချောင်းကို တစ်ယောက်တစ်ချောင်းစီ ကိုင်ဆောင်ထားလိုက်ကြသည်။
"ညီအစ်ကိုတို့... ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ကြ... ဒီမြင်းရိုင်းတွေကို သွားမောင်းကြမယ်..."
ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။
ထိုအော်သံကြောင့် မြက်စားနေသော မြင်းရိုင်းအုပ်မှာ ချက်ချင်းပင် လန့်ဖြန့်သွားကြသည်။
ကျောက်လင်က ရှေ့မှနေ၍ ဦးစွာ ပြေးဝင်သွားကာ အော်ဟစ်ခြောက်လှန့်ရင်း မြင်းရိုင်းများကို မြောင်းရှိရာဘက်သို့ မောင်းနှင်လိုက်၏။
ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်၊ ကျားကျီချင်းနှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့ကလည်း ချက်ချင်း နောက်မှ လိုက်ပါလာကြပြီး ကျောက်လင်ကဲ့သို့ပင် အော်ဟစ်လိုက်ကြရာ ကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု ချီတက်လာသည့်အလား ဖြစ်ပေါ်သွားကာ မြင်းရိုင်းများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အခြားတစ်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။
ထို့ကြောင့် သုံးဖက်သုံးတန်တွင် မြောင်းများ ရှိနေသဖြင့် မြင်းရိုင်းများသည် မီတာနှစ်ရာခန့်သာ ပြေးရသေးချိန်တွင် မြောင်းတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မြောင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်ကား နှစ်မီတာမြင့်သော မြေသားနံရံတစ်ခု ရှိနေ၏။
"ဟီး... ဟီး..."
မြင်းရိုင်းများသည် မြောင်းကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ပို၍ အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားကြပြီး အဆက်မပြတ် ဟီသံပြုနေကြသည်။
ကျောက်လင်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်တို့လည်း အမီလိုက်လာနိုင်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် မြင်းရိုင်းများသည် ဆက်မစောင့်တော့ဘဲ မြောင်းကို ကျော်ဖြတ်ရန် ခုန်လွှားလိုက်ကြ၏။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစကို အထင်ကြီးလွန်းနေသေးသည်။
မြင်းရိုင်းများသည် မြောင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ၎င်းတို့၏ ခုန်လွှားနိုင်သော အမြင့်မှာ နှစ်မီတာမြင့်သည့် မြေသားနံရံကို မမီနိုင်ပေ။
ရလဒ်အနေဖြင့် မြင်းရိုင်းအားလုံး မြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကြတော့၏။
လိုက်လံဖမ်းဆီးနေစဉ်အတွင်း ကျောက်လင်သည် ၎င်းတို့ကို ကြိုတင် ရေတွက်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသား မြင်းရိုင်း ဆယ်ကောင်နှင့် မြင်းပေါက်နှစ်ကောင်၊ စုစုပေါင်း မြင်းရိုင်း ဆယ့်နှစ်ကောင်ရှိသည်။
မြင်းရိုင်းများ မြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်မှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွား၏။
"ညီအစ်ကိုတို့... မြင်းရိုင်းတွေရဲ့ လည်ပင်းကို နွယ်ကြိုးတွေနဲ့ အမြန်စွပ်လိုက်ကြ..."
ကျောက်လင်က အလျင်စလို လှမ်းအော်လိုက်သည်။
မြင်းရိုင်းများသည် အနက် နှစ်မီတာရှိသော မြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခြင်းဖြစ်သည်။ အကျယ်အဝန်း ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ၎င်းတို့တွင် အရှိန်ယူပြေးရန် နေရာမရှိတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် မခုန်တက်နိုင်ကြတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် မြောင်းထဲတွင်သာ ပြေးလွှားနေနိုင်တော့၏။
ကျောက်လင်က တစ်ဖက်စွန်းကို ဦးစွာ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ အရွယ်ရောက်ပြီး မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်က အရှေ့ဘက်သို့ ဒုန်းစိုင်းပြေးလာ၏။ ကျောက်လင်သည် နွယ်ကြိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကွင်းလျှောကို အလွန် တိကျသေချာစွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မြင်းရိုင်း၏ လည်ပင်းတွင် တစ်ချက်တည်းနှင့် စွပ်မိသွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူက ကွင်းလျှော တင်းကျပ်သွားစေရန် ချက်ချင်းပင် အနောက်သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် နွယ်ကြိုးက မြင်းရိုင်း၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားလိုက်နိုင်ပြီး ရှေ့ဆက်မပြေးနိုင်အောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့၏။
ယောင်းဟွိုင်တောက်က ပြေးလာသည်။
"ဟွိုင်တောက်... မင်း ဒီနွယ်ကြိုးကို ကိုင်ထားလိုက်... မြောင်းရဲ့ အခြားတစ်ဖက်စွန်းကို သွားပိတ်ဖို့ ငါသွားလိုက်ဦးမယ်..."
ကျောက်လင်က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်၏။
ယောင်းဟွိုင်တောက်က အလိုအလျောက်ပင် နွယ်ကြိုးကို လှမ်းယူလိုက်သော်လည်း ကျောက်လင်သည် နွယ်ကြိုးကို ယောင်းဟွိုင်တောက်၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထည့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် '冂' ပုံသဏ္ဍာန် မြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်စွန်းသို့ အမြန်ပြေးသွားလေသည်။
ကျောက်လင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မြင်းရိုင်းများသည် အုပ်စုနှစ်စုကွဲသွားကာ မြောင်းထဲတွင် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများဆီသို့ ထွက်ပြေးနေကြသည်။ သူက မြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်စွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အရွယ်ရောက်ပြီး မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်သည်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကာ အရှိန်ယူ၍ မြောင်းထဲမှ ခုန်ထွက်ရန် ကြိုးပမ်းနေ၏။
"အချိန်ကိုက်ပဲ..."
ကျောက်လင်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။
ထိုမြင်းရိုင်းသည် အနည်းဆုံး နှစ်မီတာခန့် အမြင့်အထိ ခုန်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြောင်းထဲမှ အမှန်တကယ်ပင် ခုန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့၏။
ကျောက်လင်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူ၍ အပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ နွယ်ကြိုးကွင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး မြင်းရိုင်း၏ လည်ပင်းအား စွပ်၍ ကွင်းလျှောကို ချက်ချင်းပင် တင်းကျပ်လိုက်သည်။
မြင်းရိုင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်လင်သည် အင်အားကို အသုံးပြု၍ မြင်းရိုင်းကို မြောင်းထဲသို့ ပြန်လည် ဆွဲချလိုက်၏။
နောက်မှလိုက်လာသော မြင်းရိုင်းများသည် ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် မြင်းရိုင်းကြောင့် ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ဖြစ်သွားရသဖြင့် ၎င်းတို့တွင် မြောင်းထဲမှ ခုန်ထွက်ရန် နေရာမရှိတော့ပေ။
ယခုအခါ မြောင်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီကို အရွယ်ရောက်ပြီး မြင်းရိုင်းများက ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီဖြစ်ရာ အခြားမြင်းရိုင်းများသည် မြောင်းထဲတွင် အထိတ်တလန့်ဖြင့် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ပြေးလွှားနေကြတော့သည်။
တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်၊ ကျားကျီချင်းနှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့သည် ကျောက်လင်က ၎င်းတို့အား နွယ်ကြိုးကွင်းများ အဘယ်ကြောင့် ပေးခဲ့ရသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားကြ၏။
ထို့ကြောင့် လူငါးယောက်သည် မြောင်းတစ်လျှောက် ပြေးသွားကြရာ ၎င်းတို့ထံသို့ ပြေးလာနေသော အရွယ်ရောက်ပြီး မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့က နွယ်ကြိုးကွင်းလျှောကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး မြင်း၏လည်ပင်းကို စွပ်မိသည်နှင့် ကွင်းလျှောကို အမြန်ဆွဲကာ တင်းကျပ်လိုက်ရာ မြင်းရိုင်းမှာ ရှေ့ဆက်မပြေးနိုင်တော့ဘဲ လည်ပင်းတွင် မြဲမြံစွာ ချည်နှောင်ခံလိုက်ရ၏။
ကျောက်လင်က မြင်းရိုင်းကို သစ်ပင်တစ်ပင်တွင် ချည်နှောင်ရန် နွယ်ကြိုးတစ်ချောင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် နွယ်ကြိုး အနည်းငယ် ထပ်မံခုတ်ယူကာ ကွင်းလျှော အနည်းငယ် ထပ်လုပ်လိုက်၏။ သူက မြောင်းတစ်လျှောက် ပြေးသွားရင်း မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကွင်းလျှောများကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ မြင်းရိုင်း ဆယ့်နှစ်ကောင်လုံးကို နွယ်ကြိုးများဖြင့် အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့လေသည်။
"မိုက်တယ်ဟေ့..."
"ကျောက်လင်... မင်းက တကယ် အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ..."
ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်၊ ကျားကျီချင်းနှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့အားလုံး ကျောက်လင်၏ အနီးသို့ ပြေးလာကြပြီး ရိုးသားပွင့်လင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်ကြ၏။
ကျောက်လင်က အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် ရှုံ့တကျွမ်းက နားမလည်နိုင်သော အမူအရာကို ပြသလာ၏။
"ကျောက်လင်... ဒီမြောင်းက အခုလေးတင် တူးထားတဲ့ပုံပဲ... မင်း အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ..."
ရှုံ့တကျွမ်းက တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။
အခြားလူငါးယောက်ကလည်း ကျောက်လင်ကို ကြည့်လာကြ၏။
ကျောက်လင်၏ မျက်နှာထားက တည်ကြည်သွားပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ မမေးသင့်တဲ့ အရာတွေကို မမေးပါနဲ့..."
၎င်းတို့သည် ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျောက်လင်က စနစ်နေရာလွတ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖွင့်ဟမပြလိုပေ။
ဤလူခြောက်ယောက် မည်သို့ပင် တွေးတောနေစေကာမူ ၎င်းတို့၏ ကိစ္စသာ ဖြစ်၏။
"အိုး... ကျောက်လင်... ငါ မှားသွားပါတယ်..."
ကျောက်လင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှုံ့တကျွမ်းမှာ အလွန်တရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားပြီး ကျောက်လင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ ကျူးလွန်မိပြီဟု တွေးထင်သွားလေသည်။
ကျောက်လင်က ရှုံ့တကျွမ်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ကာ အနည်းငယ် ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။
"ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို မင်းတို့ကို ပြောပြလို့ မရဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့နောက်ကို လိုက်ရင် မင်းတို့ အကျိုးအမြတ် ရနိုင်မယ်ဆိုတာကိုပဲ နားလည်ထားလိုက်ကြပါ..."
လူခြောက်ယောက်အား ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ကူးယဉ်မှုများဖြင့်သာ ကွက်လပ်ဖြည့်ခွင့်ပေးရန် ကျောက်လင်က ထိုသို့ တမင်တကာ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
စနစ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်မခံရသရွေ့ အဆင်ပြေပေသည်။