အခန်း ၅၆

အခန်း (၅၆) ဘာလဲ၊ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား

ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်၊ ကျားကျီချင်းနှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့က နောက်မှ လိုက်ပါလာကြ၏။

ဤအချိန်တွင် ထိုသူခုနစ်ယောက်က လျိုမုယွမ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားတွင် ရှိနေပြီး မီတာသုံးဆယ်ခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည်။

"ကျောက်လင်... အဲ့ဒီတပ်ပျက်စစ်သားတွေက တောင်နောက်ဘက်ကို ဆုတ်ခွာသွားကြပြီဆိုတော့ ငါတို့ ထပ်မလိုက်ကြတော့ဘူးလေ..."

ရှုံ့တကျွမ်းက သတိပေးလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျားရဲစစ်တပ်မှ လာသူများပီပီ စစ်ရှုံး၍ ထွက်ပြေးသော ရန်သူကို ထပ်ကြပ်မလိုက်ရဟူသော မူကို သူတို့ သိထားကြသည်။

ရှုံ့တကျွမ်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျိုမုယွမ်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ကျောက်လင်... မင်းတို့ ခွေးကောင် ခုနစ်ကောင် မှတ်ထားလိုက်..."

"မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ အေးအေးချမ်းချမ်း မနေရအောင် ငါ လုပ်ပြမယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လျိုမုယွမ်က လှည့်ကာ သစ်တောအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုအခါ ကျောက်လင်က မြှားအချောင်းနှစ်ဆယ် ကျန်နေသေးသည့် မြှားကျည်တောက်ကို စမ်းလိုက်၏။

"ငါ့ဆီ ရောက်နေမှတော့ ဆက်နေကြတာပေါ့..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ကျောက်လင်က အလျင်အမြန်ပင် ပြေး၍ လိုက်သွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်လင်က နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ခြောက်ယောက်က စစ်သုံးဓားရှည်တွေ အကုန်လုံးကို လိုက်သိမ်းထားလိုက်... သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပြီး သူတို့ဆီမှာရှိတဲ့ ငွေပြားတွေ အကုန်ယူထားခဲ့..."

မြှားမှန်ထားသော ဒဏ်ရာရစစ်သားများ၏ အဝတ်အစားများကို လျှော်ဖွပ်၍ ပြန်ဝတ်နိုင်သည်။

သေချာပေါက် ၎င်းတို့က သူဝယ်ယူထားသော ဒုက္ခသည်များအတွက်ဖြစ်သည်။

နောင်တွင်လည်း ကျောက်လင်က ဒုက္ခသည်များကို ဆက်လက် ဝယ်ယူနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ စားဝတ်နေရေးနှင့် သွားလာရေးစရိတ်များ အားလုံးမှာ ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားလှသဖြင့် သူက ဖြစ်နိုင်သမျှ နေရာတိုင်းတွင် ငွေကို ချွေတာရပေမည်။

"ကျောက်လင်... မလုပ်နဲ့..."

ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်၊ ကျားကျီချင်းနှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့က ကျောက်လင် သစ်တောအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်တကြီး အော်ခေါ်လိုက်ကြ၏။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်က သစ်တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လူခြောက်ယောက်က တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... ကျောက်လင်က ဒီတပ်ပျက်စစ်သားတွေကို သစ်တောအုပ်ထဲအထိ ဝင်ပြီး လိုက်လံ သုတ်သင်ရဲတာ သူရဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ ရှိမှာပါ..."

"စဉ်းစားကြည့်ကြလေ... မကြာသေးခင်ကပဲ ကျောက်လင့်ရဲ့ နောက်ကွယ်က လူတစ်ယောက်က မုဆိုးလေးယောက်ကို လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေနဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့တာ... ငါထင်တာတော့ အဲ့ဒီလူက ကျောက်လင့်ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးနေပြီး ကျောက်လင့်ကို ထိခိုက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ရုတ်တရက် ရှုံ့တကျွမ်းက အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဝင်ပြောလိုက်၏။

ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်နှင့် ကျားကျီချင်းတို့က စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ခြောက်ယောက်စလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပြီး လျိုမုယွမ်နှင့် အခြားတပ်ပျက်စစ်သားများက ကျောက်လင်ကို ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်မည်ကို မစိုးရိမ်ကြတော့ပေ။

ထို့နောက် လူခြောက်ယောက်က သေဆုံးသွားသော စစ်သားများထံသို့ သွားကာ သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ယူပြီး စစ်သုံးဓားရှည်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြကာ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ငွေပြားအားလုံးကိုလည်း သဘာဝကျကျပင် ယူဆောင်လိုက်ကြ၏။

ဤသည်က မမျှော်လင့်ဘဲ ရလာသော ဆုလာဘ်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တောင်ပေါ်၌။

လျိုမုယွမ်က ရှစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သော သူ၏ တပ်ပျက်စစ်သားများကို မီသွားခဲ့သည်။

"တပ်စုမှူး... ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ မှားသွားခဲ့ပြီ..."

တပ်ပျက်စစ်သားများထဲမှ တစ်ယောက်က အလွန် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကျောက်လင်ဆီမှာ ဒီလောက် အံ့မခန်း မြှားပစ်စွမ်းရည်ရှိမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... ကျွန်တော်တို့ သူ့အနားတောင် ကပ်လို့မရမှတော့ သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်ရမှာလဲ..."

နောက်ထပ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စစ်သားတစ်ယောက်က ရင်ဘတ်ကိုထုကာ ခြေဆောင့်ရင်း အလွန်တရာ နောင်တရနေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍သာ ဤလူရှစ်ယောက် လျင်မြန်စွာ မထွက်ပြေးခဲ့ဘဲ လျိုမုယွမ်ကလည်း သူတို့၏ ဆုတ်ခွာမှုကို နောက်တန်းမှ ကာကွယ်မပေးခဲ့လျှင် သူတို့ ရှစ်ယောက်စလုံး ကျောက်လင်၏ မြှားများအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... စိတ်ချပါ... သေဆုံးသွားတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေအတွက် ငါ သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်..."

"ကျောက်လင်က မြှားပစ်တာ ဘယ်လောက်ပဲ ကျွမ်းကျင်ပါစေ... သူ့မှာလည်း အနားယူရမယ့် အချိန်ရှိမှာပဲ... သူ လေးနဲ့မြှားကို ချထားလိုက်တာနဲ့ ငါ သူ့အနားကို ကပ်သွားလို့ရပြီ..."

"အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရရင် သူ့ကို ငါ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်တယ်..."

ဤအချိန်တွင် လျိုမုယွမ်က သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ရှစ်ယောက်ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်၏။

ဤသည်က လျိုမုယွမ်၏ အစီအစဉ်ထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလည်းဖြစ်သည်။ သူက သူ၏ ခွန်အားအပေါ် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်တွင် ရှိနေပြီး ကျောက်လင်က ကြေးဝါအရေပြားနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုလျှင် ကျောက်လင်ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု လျိုမုယွမ်က ယုံကြည်ထားသည်။

"ဟုတ်လား..."

ရုတ်တရက် မီတာဆယ်ခန့်အကွာရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နောက်မှ ကျောက်လင်၏ ပုံရိပ်က ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျောက်လင်က လင်းယုန်မျက်လုံးနှင့် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အမဲလိုက်ကျွမ်းကျင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူက ထိုလူကိုးယောက် ချန်ရစ်ခဲ့သော ခြေရာခံများကို လိုက်ကာ သူတို့ကို ခြေရာခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

စောစောက ကျောက်လင်သည် ဤလူများ၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်ရန်အတွက် သစ်ပင်နောက်တွင် တမင်တကာ ရပ်နေခဲ့ပြီး ဤတပ်ပျက်စစ်သားများက အဘယ်ကြောင့် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို တိုက်ခိုက်ရသနည်းဟူသည်ကို နားလည်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ လိုချင်သော အဖြေကို မရခဲ့သဖြင့် ကျောက်လင်က ထပ်မစောင့်တော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့၏။

"ကျောက်လင်..."

"မင်းက ငါ့နောက်ကို တကယ်ကြီး လိုက်ရဲတာပဲ..."

လျိုမုယွမ်က အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကျောက်လင်က မည်သည့်နေရာမှ ဤရဲတင်းမှုကို ရလာသနည်းဆိုသည်ကို သူ တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွား၏။

ဤသစ်တောထဲတွင် မြှားပစ်သူတစ်ယောက်က မည်မျှပင် ကျွမ်းကျင်နေပါစေ သစ်ပင်များအနောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသရွေ့ ကျောက်လင်က သူတို့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကျောက်လင် အနားကပ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့က အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်ရာ ကျောက်လင်မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်တွင်ရှိသော လျိုမုယွမ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော တပ်ပျက်ရှစ်ယောက်မှာလည်း စစ်မှုထမ်းဟောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက နောက်ဆုံးအဆင့် ကြေးဝါအရေပြားနယ်ပယ်၏ ခွန်အားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က ကျောက်လင်ကို ဖမ်းဆွဲထားနိုင်မည်ဆိုလျှင် ကျန်လူများက သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းကာ အချက်ပေါင်းများစွာ ခုတ်ထစ်၍ သတ်ပစ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

"ငါ တစ်ခုလောက် မေးချင်တယ်... မင်းတို့ကို ဘယ်သူက ခိုင်းစေလိုက်တာလဲ... ဘာကြောင့် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို လာခဲ့တာလဲ... ပြီးတော့ ဘာလို့ ငါ ကျောက်လင်ကို ပစ်မှတ်ထားနေရတာလဲ..."

ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျိုမုယွမ်မှာ ရုတ်တရက် မှင်တက်သွားသည်။ သူ၏ တပ်ပျက်စစ်သားများက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အသုံးချခြင်းကို ခံလိုက်ရပုံပေါ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွား၏။

သို့သော်လည်း လျိုမုယွမ်က ဤအရာအားလုံးကို နောက်ကွယ်မှ မည်သူက ချုပ်ကိုင်နေသနည်းဆိုသည်ကို စဉ်းစား၍ မရနိုင်သေးချေ။

"အခုချိန်မှ ဒါတွေအားလုံးကို ပြောနေလို့လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး... မင်း ကျောက်လင်က ငါ့လူတွေကို အများကြီး သတ်ခဲ့တဲ့အတွက် မင်း သေကိုသေရမယ်..."

လျိုမုယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား တပ်ပျက်စစ်သား ရှစ်ယောက်က ပြီးပြည့်စုံသော ဟန်ချက်ညီမှုဖြင့် လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး ကျောက်လင်ကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ချဉ်းကပ်လာကာ လက်စွမ်းပြရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။

"ငါ့ရဲ့ မြှားပစ်စွမ်းရည်ကလွဲရင် မင်းတို့ကို ငါ မသတ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား..."

"ကောင်းပြီလေ... ငါ လေးနဲ့မြှားကို ချထားခဲ့ပြီး မင်းတို့နဲ့ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ပေးမယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပေါင်းစပ်လေးနှင့် မြှားကျည်တောက်ကို ချထားလိုက်ကာ သူ၏ ညာဘက်လက်ထဲရှိ ကွင်းတပ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော တပ်ပျက်စစ်သား ရှစ်ယောက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်လင်၏ 'စိတ်စွမ်းအား အမြုတေ' က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် အာရုံခံနေပြီး ထိုလူရှစ်ယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အပြည့်အဝ ထောက်လှမ်းသိရှိနေသည်။

သူတို့ရှစ်ယောက်ထဲမှ မည်သူကမျှ ကျောက်လင်၏ ခွန်အားက သူတို့၏ မျှော်လင့်ထားမှုထက် လုံးဝ သာလွန်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

"သတ်..."

နောက်ဆုံးတွင် ရှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်က ထပ်၍ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ စစ်သုံးဓားရှည်ဖြင့် ကျောက်လင်ကို ထိုးချလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှုများကို ပြီးပြည့်စုံစွာ အာရုံခံနိုင်ခဲ့၏။ ဓားက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးဝင်ခါနီးအချိန်တွင် ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ရာ စစ်သုံးဓားရှည်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးမှ တန်းလွဲသွားစေခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကွင်းတပ်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူက ထိုလူ၏ ခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ဖြတ်ချလိုက်၏။

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

လျိုမုယွမ်သည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ရှစ်ယောက်က ကျောက်လင်ကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူရော်သွားသည်။

ရုတ်တရက် လျိုမုယွမ်သည် ကျောက်လင်၏ ခွန်အားက သူသိထားသော နောက်ဆုံးအဆင့် ကြေးဝါအရေပြားနယ်ပယ် မဟုတ်တန်ရာဟု သဘောပေါက်သွား၏။

သံမဏိအရိုးနယ်ပယ် ဖြစ်နိုင်သည်လေ။

သူက တူညီသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ပေါ့။

လူတစ်ယောက်ကို ခေါင်းဖြတ်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ခုနစ်ယောက်က လှည့်ကာ ထပ်မံ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျောက်လင်က ထပ်မစောင့်နေတော့ပေ။

လျင်မြန်သော ခုန်ထွက်မှုတစ်ခုဖြင့် ကျောက်လင်သည် ယုန်တစ်ကောင်အပေါ်သို့ ထိုးဆင်းလာသည့် လင်းယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အခြား တပ်ပျက်စစ်သားတစ်ယောက်၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကွင်းတပ်ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်၏။

ထိုတပ်ပျက်စစ်သားက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကိုလည်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က သွက်လက်စွာဖြင့် ဘေးသို့ ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ကွင်းတပ်ဓားက မျဉ်းကွေးပုံစံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ ဒဏ်ရာရစစ်သား၏ လည်ပင်းကို ထူးဆန်းစွာ ဖြတ်တောက်သွား၏။

နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်၏ ခေါင်း ပြတ်ကျသွားပြန်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ကျောက်လင်က အရမ်းသန်မာတယ်..."

အခြားကျန်ရှိနေသော တပ်ပျက်စစ်သား ခြောက်ယောက်မှာ အလွန် ကြောက်ရွံ့သွားကြ၏။ သူတို့က ကျောက်လင်၏ ဓားရေးစွမ်းရည်နှင့် သွက်လက်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့၏ ခွန်အားက ကျောက်လင်အောက် နိမ့်ကျနေသည်ကို သိသွားကြသည်။

ရုတ်တရက် ကျောက်လင်ကို ဝိုင်းဝန်းရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော တပ်ပျက်စစ်သားများက ထိတ်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး လျိုမုယွမ်၏ အနောက်သို့ ရောက်လာကြသည်။

"ဘာလဲ... ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား..."

ကျောက်လင်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။