အခန်း ၅၉

အခန်း (၅၉) စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် ရရှိခဲ့သော်လည်း မလုံလောက်သေးပေ

"ကျောက်လင်... ကြိုဆိုပါတယ်... ကြိုဆိုပါတယ်..."

ချင်းပေါင်စံအိမ်၏ ဝင်ပေါက်၌ တံခါးစောင့်ထံမှ သတင်းရရှိပြီးနောက် ချင်းဟိုင်သည် ဧည့်ခန်းမထဲမှ ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာကာ ကျောက်လင်နှင့် နွေးထွေးစွာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ယခုဆိုလျှင် ကျောက်လင်က တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို သုံးရက်ဆက်တိုက် လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ချင်းဟိုင်၏ အမြင်တွင် ကျောက်လင်၏ အဆင့်အတန်းသည် အဓိကကုန်ပစ္စည်းထောက်ပံ့သူ တစ်ဦးအဖြစ် သက်သေပြနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ဒဏ်ရာရစစ်သည် သုံးဆယ့်သုံးယောက်ကို သယ်ဆောင်လာသည့် မြင်းရိုင်း ဆယ့်နှစ်ကောင်ကို ချင်းဟိုင် မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩတကြီး ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

"မိတ်ဆွေလေး ကျောက်လင်... ဒီမြင်းရိုင်းတွေကို မင်း ဖမ်းလာခဲ့တာလား..."

ချင်းဟိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

ချင်းပေါင်စံအိမ်တွင် မျိုးကောင်းမြင်းများ ရှိသည်ဆိုသော်လည်း များများစားစား မရှိပေ။ အများစုမှာ ကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ယူရန် မြင်းလှည်းများဆွဲရာတွင်သာ အသုံးပြုကြခြင်း ဖြစ်၏။

ချင်းဟိုင်သည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ဝယ်ယူရေးအတွက် တာဝန်ခံ မန်နေဂျာတစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ မျိုးကောင်းမြင်းတစ်ကောင်ကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

မင်ချွမ်မြို့တွင် မြင်းတစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကပင် ထင်ရှားကျော်ကြားသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလောက်၏။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အဖော်တွေ တောင်ပေါ်တက်ရင်း ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒီမြင်းရိုင်းအုပ်ကို တွေ့ခဲ့လို့ ဖမ်းလာခဲ့တာ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချင်းဟိုင်မှာ အံ့အားသင့်သွား၏။ ကျောက်လင်သည် ဤမြင်းရိုင်းများကို ဖမ်းဆီးလာခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသော်လည်း ကိုယ်တိုင် နားဖြင့် ကြားလိုက်ရသောအခါ အတော်လေးကို အထင်ကြီးလေးစားသွားမိသည်။

"မိတ်ဆွေလေး... ငါ့ကို မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်လောက် ရောင်းပေးနိုင်မလား..."

ချင်းဟိုင်က မျက်နှာချိုသွေးသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ရတာပေါ့... မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်ကို ငွေပြားတစ်ထောင်ပါ... ခင်ဗျား ကြိုက်တဲ့အကောင်ကို ရွေးနိုင်တယ်..."

ကျောက်လင်က ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်သည်။

ချင်းဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲသွား၏။ ကျောက်လင်က မနေ့က ကိစ္စအတွက် ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

မနေ့က ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို တာဝန်ယူရသည့် တာဝန်ခံလောနှင့် ကျောက်လင်ကို ချင်းဟိုင် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ တာဝန်ခံလောက သက်တမ်းသုံးဆယ်ရှိသည့် တောရိုင်းဂျင်ဆင်းကို သက်တမ်းနှစ်ဆယ်သာ ရှိသေးသည်ဟုဆိုကာ ကျောက်လင်အား တမင်သက်သက် လှည့်စားခဲ့သည်ကို သူ အနည်းငယ်မျှပင် မသိခဲ့ပေ။

မင်ချွမ်မြို့၏ ဈေးကွက်ထဲတွင် မျိုးကောင်းမြင်းများကို ရောင်းချလေ့ရှိပြီး အများစုမှာ တစ်ကောင်လျှင် ငွေပြားသုံးဆယ်ခန့်သာ ဈေးရှိ၏။

ကျောက်လင်က ဤကဲ့သို့ ဈေးခေါ်လိုက်ခြင်းမှာ မြင်းရိုင်းများကို မရောင်းချလိုကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ မတတ်နိုင်ပါဘူး... မတတ်နိုင်ပါဘူး..."

"မိတ်ဆွေလေး ကျောက်လင်... ဒီတောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေကို အနောက်ဘက်ခြံထဲက ဂိုဒေါင်ကို သယ်သွားလိုက်ပါ..."

သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို မထိခိုက်စေလိုသဖြင့် ချင်းဟိုင်က စကားစကို ချက်ချင်း လွှဲလိုက်၏။

သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်လင်သည် ချင်းဟိုင်အပေါ် အမြဲတမ်း အငြိုးထားနေမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက တိရစ္ဆာန်အသေကောင်များကို ဂိုဒေါင်ထဲသို့ သယ်ဆောင်ရန် လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး ပြီးစီးသွား၏။

စုစုပေါင်း ငွေပြားရှစ်ဆယ့်ခြောက်ပြားဖိုး ရောင်းရသည်။

အထူးသဖြင့် အထူးဆေးဖက်ဝင်ပြီး အမျိုးသားများအတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ဂျီကောင်နှစ်ကောင်ကို ငွေပြားနှစ်ဆယ်ဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရ၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်၊ ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် အခြားသူများသည် မြင်းရိုင်းများကို ဦးဆောင်ကာ တပ်ပျက်စစ်သား သုံးဆယ့်သုံးယောက်ကို တပ်စခန်းဝင်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

ချင်းပေါင်စံအိမ်၏ တတိယထပ်တွင်

ရွှမ်ယွမ်ဇီနှင့် အိုယန်ပင်းတို့သည် ပြတင်းပေါက်ဘောင်တွင် ထိုင်ကာ ကျောက်လင်က တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို သယ်ဆောင်လာပြီးနောက် အလောင်းများကို ဆွဲယူသွားသည်ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေကြ၏။

"ပင်းပင်း... အဲ့တာ ကျောက်လင်လေ... မနေ့က တောရိုင်းဂျင်ဆင်းကို ယူလာပြီး နင့်ရဲ့ မွေးရာပါ ပန်းနာရင်ကြပ်ရောဂါကို ကုသပေးခဲ့တဲ့သူပေါ့..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ရောဂါမှ သက်သာလာပြီးနောက် အေးစက်တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည့် အိုယန်ပင်းသည် ကျောက်လင်အား ဂရုတစိုက် အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်၏။

"ဒီလူက သာမန်မဟုတ်ဘူး... သူက နယ်ခြားစောင့်တပ်သားလို့ နင် ပြောပေမယ့် ငါ့အထင်တော့ သူက သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူတယ်..."

အိုယန်ပင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အဲ့လိုပြောရတာလဲ..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီမှာ သိချင်စိတ် ပြင်းပြသွား၏။ အိုယန်ပင်းသည် အလွန် သေချာစေ့စပ်သူဖြစ်ပြီး သူမတွင် ထူးခြားသော အကဲခတ်နိုင်စွမ်းများ ရှိရမည်ကို သူမ သိထားသည်။

"သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက တည်ငြိမ်တယ်... မျက်လုံးတွေက ထက်မြက်ပြီး တောက်ပနေတယ်... လက်လှုပ်ရှားမှုတွေကလည်း သဘာဝကျကျနဲ့ လျင်မြန်တယ်... ငါ ခန့်မှန်းတာသာ မမှားဘူးဆိုရင် သူက နက်နဲတဲ့ သိုင်းကျင့်စဉ် တစ်ချို့ကို ကျွမ်းကျင်ထားရမယ်..."

အိုယန်ပင်းက သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ဖွင့်ဟလိုက်၏။

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

အိုယန်ပင်း၏ သတိပေးမှုကို ကြားပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် ကျောက်လင်နှင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ရိုက်ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကာ ကျောက်လင်သည် သူ၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြောင်း ချက်ချင်း သေချာသွားတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာရှင် မိသားစုဖြစ်သော ရွှမ်ယွမ်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး ချင်ထိုက်ကျူ ဧကရာဇ် ဟုန်ယွမ်ကျီက မဟာချင်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ရာတွင် အကြီးမားဆုံး အကူအညီပေးခဲ့သော မိသားစုလည်းဖြစ်၏။

ရွှမ်ယွမ်ဇီ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ လောကကြီး၏ အရှေ့တွင် သူမ၏ စွမ်းအားကို ရှားရှားပါးပါးသာ ပြသလေ့ရှိသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်၌ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

အနည်းဆုံးတော့ မင်ချွမ်မြို့၌ ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် သူမကိုယ်သူမ နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး မည်သူကမျှ သူမအား စိန်ခေါ်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျောက်လင်တွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရှိနေကြောင်း ရွှမ်ယွမ်ဇီ ယခု အတည်ပြုနိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အစွမ်းထက်သော ကျင့်စဉ်အချို့ကို ကျင့်ကြံထားခဲ့သည်မှာ သေချာလှ၏။

"အခုတော့ ဒီကျောက်လင်ဆိုတဲ့သူကို ငါ တဖြည်းဖြည်း ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလာပြီ..."

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီနေ့က မင်ချွမ်မြို့မှာ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ပဲ... ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်တစ်ခုလုံးကို ငါ ထိန်းချုပ်ထားရတာဆိုတော့ ဒီကို ပြန်လာဖို့က လဝက်လောက် ကြာနိုင်တယ်..."

"ပင်းပင်း... ဒီနေ့ ခရိုင်မြို့ကို အတူတူ ပြန်ကြရအောင်... နင် ငါ့ဘေးမှာရှိရင် ငါ အထီးကျန်နေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းသားပဲ... အစ်မရွှမ်ယွမ်နဲ့ စကားရှည်ရှည် မပြောရတာတောင် ကြာပြီပဲ..."

အိုယန်ပင်းက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ရွှမ်ယွမ်ဇီနှင့် ရှိနေချိန်၌သာ ဤမျှ သက်တောင့်သက်သာ ရှိသလို ခံစားရခြင်း ဖြစ်၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျောက်လင်၊ ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်၊ ကျားကျီချင်းနှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့သည် မြင်းရိုင်းများနှင့်အတူ ဒဏ်ရာရတပ်ပျက်စစ်သား သုံးဆယ့်သုံးယောက်၏ အလောင်းများကို တပ်စခန်းဝင်းအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်လာကြသည်။

တပ်စုမှူး ကျန်းဖုန်းသည် သူ၏ စစ်တပ်ရုံးချုပ် ဝင်ပေါက်၌ ရပ်နေပြီး ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်နဲပြီး အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွား၏။

ကျန်းဖုန်းသည် လျိုမုယွမ်နှင့် အခြား ကျန်ရှိနေသော တပ်ပျက်စစ်သား သုံးဆယ့်သုံးယောက်၏ အလောင်းများကို မှတ်မိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ထိုလူများသည် ကျန်းဖုန်း၏ ပုံပြောသမားက ကောလာဟလများဖြန့်ကာ ကျောက်လင်အား သတ်ဖြတ်ရန် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ မျှားခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါး၏ ဓားကို ငှား၍ လူသတ်မည့် ကျန်းဖုန်း၏ အစီအစဉ်မှာ ဤကဲ့သို့ပင် ကျရှုံးသွားခဲ့ရ၏။

"ကျောက်လင်ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်တောင်လဲ..."

"သူက လျိုမုယွမ်ကိုတောင် သတ်ပစ်နိုင်တယ်ဆိုတော့... ကျောက်လင်က သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီလို့ ဆိုလိုတာလား..."

ကျန်းဖုန်းမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ပူနေဆဲဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်သည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက ပြုံးကာ ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အလေးပြုမှုဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"တပ်စုမှူး... ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို လုယက်ခဲ့တဲ့ ဒီမဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ တပ်ပျက်စစ်သားတွေ အကုန်လုံးကို ကျွန်တော် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပါပြီ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ကျောက်လင်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျန်းဖုန်းထံ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ကျန်းဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အပြောင်းအလဲများကို အကဲခတ်နေ၏။

ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုပါ လာရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ဤတပ်ပျက်စစ်သား သုံးဆယ့်သုံးယောက်မှာ ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းကြောင်းနှင့် သူတို့သည် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျောက်လင် ခံစားမိသည်။

အကြောင်းရင်းအားလုံးထဲတွင် ကျန်းဖုန်းက ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးလူ ဖြစ်သည်ဟု ကျောက်လင် ခံစားမိ၏။

သက်သေအထောက်အထား မတွေ့ရှိဘဲနှင့် ကျောက်လင်က ကျန်းဖုန်းနှင့် ယခုအချိန်တွင် ဆက်ဆံရေး အပျက်ခံ၍ မရနိုင်သေးပေ။

သို့သော် ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျန်းဖုန်းရှိနေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျောက်လင်၏ လက်တုံ့ပြန်မှုက ချက်ချင်း အကောင်အထည်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။

"အိုး... မင်းက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ..."

"ငါ့လူတွေရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရဆိုရင် ဒီမဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ တပ်ပျက်စစ်သားတွေက ချီလျန်တောင်တန်းမှာ နေထိုင်ကြတဲ့သူတွေပဲ..."

"ဒီလူက တပ်ပျက်စစ်သားတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် လျိုမုယွမ် ဖြစ်ရမယ်... သူ့မှာ သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်ရဲ့ အင်အားတွေ ရှိတယ်..."

"ကျောက်လင်... မင်း စစ်တပ်ထဲရောက်တာ တစ်လပဲ ရှိသေးတယ်လေ... မင်းက ကြေးဝါအရေပြားနယ်ပယ်လောက်ပဲ ရှိသင့်တာ... ဒီလူကို သတ်ဖို့ မင်း ဘယ်လိုများ လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ..."

ကျန်းဖုန်းက မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ၎င်းအပေါ်ရှိ လျိုမုယွမ်၏ အလောင်းကို လက်ညှိုးထိုး၍ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ချက်ချင်း သတိဝင်သွားသည်။ ကျန်းဖုန်း၏ မေးခွန်းက သူသည် ကျောက်လင်၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို သိရှိလိုကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေ၏။

"တပ်စုမှူး... ကျွန်တော် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရခဲ့လို့ပါ... တောထဲမှာ တောက်ပတဲ့ အနီရောင်သစ်သီးတစ်လုံးကို စားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အလျင်အမြန် တိုးတက်လာခဲ့တယ်... အခု ကျွန်တော် သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပါပြီ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စနစ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုမူ သေချာပေါက် ထုတ်ဖော်ပြောဆို၍ မရနိုင်ပေ။

မူလဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်နှင့် သွေးနတ်ဘုရားဓားဟူသော ဤအစွမ်းထက်သည့် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုအကြောင်းကိုလည်း ဆွေးနွေး၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤကမ္ဘာ၌ ကျင့်ကြံသူများ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေပြီး အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ရေးရာ နယ်မြေများတွင်လည်း အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည့် ဝိညာဉ်သစ်သီးများနှင့် ဆေးဝါးများ ထွက်ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်၏။

ကျောက်လင်သည် သူ၏ တိုးပွားလာသော စွမ်းအားကို ဝိညာဉ်သစ်သီး စားသုံးခြင်းကြောင့်ဟု အကြောင်းပြချင်ခဲ့သည်။ အခြားသူများ ယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ၊ မယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ကိစ္စသာဖြစ်၏။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ကျောက်လင်... မင်းရဲ့ ကံကောင်းမှုအတွက် ငါ တကယ့်ကို မနာလိုဖြစ်မိတယ်..."

"ကောင်းပြီလေ... မင်းက တပ်ပျက်စစ်သား သုံးဆယ့်သုံးယောက်ကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ ဒါက ကြီးမားတဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုပါပဲ..."

"အငယ်တန်းစစ်သား သုံးဆယ့်နှစ်ယောက်က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် သုံးဆယ့်နှစ်မှတ်... ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် ငါးမှတ်ဆိုတော့ စုစုပေါင်း စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် သုံးဆယ့်ခုနစ်မှတ် ရတယ်..."

"မင်းတို့အားလုံး စုစုပေါင်း ခုနစ်ယောက်ဆိုတော့ တစ်ယောက်ကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် ငါးမှတ်ကျော်ကျော်လောက်ပဲ ရမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့..."

"ဆိုလိုတာက မင်းတို့ခုနစ်ယောက်စလုံးက တစ်ယောက်ကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် ဆယ်မှတ်စီ မရကြဘူး... ဒါက ရန်သူဆယ်ယောက်ကို သတ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အနည်းဆုံး သတ်မှတ်ချက်အောက် ရောက်နေတယ်..."

"မင်းတို့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည်ကို လိုချင်ကြပေမယ့် ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး..."

ကျန်းဖုန်းသည် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ဟန်ဖြင့် အခြေအနေကို ခေတ္တမျှ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန်၊ ကျားကျီချင်းနှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြတော့သည်။