ရဲများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း (၂)

ကျိုးရင်လောင်သည် အဆောင်စာရွက်ပတ်ထားသော ကျောက်ခဲပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်ကို ဆက်တိုက်ပစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အငြိုးကြီးဝိညဉ်ကို ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု မပေးနိုင်ပေ၊၊ သူသည် များစွာ မကူညီနိုင်သည်ကို သတိပြုမိသွားပြီးနောက် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကို ရှင်းလင်းပေးခြင်းဖြင့် ကူညီတော့သည်၊၊

လီမိသားစုဝင်များနှင့် အစေခံများအားလုံးမှာ အပြင်သို့ ထွက်သွားကြပြီး လမ်းဘေးမီးတိုင်အောက်တွင် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်၊၊ မကြာမီမှာပင် အဝေးမှ ဥဩဆွဲသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးရင်လောင် ရပ်တန့်သွားသည်၊၊ သူသည် ဓားကို ကိုင်ကာ လီအိမ်တော်၏ အဓိကတံခါးကြီးဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်၊၊

လီအိမ်တော်မှာ လက်နက်ကိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့ ၏ ရဲစခန်းနှင့် မဝေးလှပေ၊၊ ထို့အပြင် လီရှီရှန်းမှာ ဒေသတွင်း၌ ကျော်ကြားသော အလှူရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်၊၊ အရေးပေါ်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှာလည်း မိစ္ဆာကောင်က လူတွေကို သတ်နေသည်ဟု အော်ဟစ်ကာ အသည်းအသန် ဖြစ်နေခဲ့သည်၊၊

ယနေ့ခေတ် ဟွာသမ္မတနိုင်ငံတွင် ပြည်သူများမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာပြီး ရာဇဝတ်မှုများမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့နည်းလာခဲ့သည်၊၊ ထို့ကြောင့် မြို့ငယ်လေးများတွင် လူသတ်မှုဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်၊၊

သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က ထုတ်ပြန်ခဲ့သည့် ညွှန်ကြားချက်အရ တာဝန်ကျရဲဝန်ထမ်း အားလုံးသည် သေနတ်နှင့် ခဲယမ်းမီးကျောက် အလုံအလောက်ဆောင်ထားကြရသည်၊၊ သူတို့၏ သေနတ်ပစ်ခြင်းနှင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်း သင်တန်းများကိုလည်း အဆင့်မြှင့်တင်ထားကြသည်၊၊

ဒေသတွင်း အခွန်အများဆုံးဆောင်သူနှင့် ပတ်သက်သည့် လူသတ်မှုမှာ ရဲတပ်ဖွဲ့ကို ပုံမှန်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်စေခဲ့သည်၊၊ ဥဩဆွဲသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ ကျိုးရင်လောင်သည် ခြေလှမ်းပြင်ကာ လီအိမ်တော်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်၊၊

ပျက်စီးနေသော အလှပြကျောက်တုံးများ၊ ပြိုကျနေသော ကျောက်တံတားများ၊ လဲကျနေသော မီးတိုင်များနှင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာဖြစ်နေသော မုခ်ဦးများက သူ့ကို ဆီးကြိုနေသည်၊၊

အဝေးရှိ မီးမောင်းများအောက်တွင် အကြေးခွံနီ အငြိုးကြီးဝိညဉ်သည် ဆက်တိုက်ဟိန်းဟောက်ရင်း အနီးနားရှိသူမှန်သမျှကို ရမ်းသန်းတိုက်ခိုက်နေသည်၊၊ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းမှာ လွဲချော်နေသည်၊၊

လုံခြုံရေးဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် အသိစိတ်အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားပြီမှာ သိသာလှသည်၊၊ အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ ဖျက်ဆီးလိုသော စိတ်ရိုင်းတစ်ခုတည်းကသာ ၎င်းကို မောင်းနှင်နေခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်း၏ မူလပစ်မှတ်ဖြစ်သော လီရှီရှန်းကို ထားခဲ့ပြီး ဝမ်ရှန်းနောက်သို့သာ တကောက်ကောက် လိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ၊၊

အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် တာအိုဝတ်စုံ အပြာရင့်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးသည် ဓားအလင်းတန်းများကို မရပ်မနား ထုတ်လွှတ်နေသည်၊၊ ရေပြင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့လှသော အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားမှာ လှိုင်းထနေသည့် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး အငြိုးကြီးဝိညဉ်ကို ဓားပုံရိပ်ယောင်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်၊၊

အစောပိုင်းကထက်စာလျှင် အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားပြီ ဖြစ်သည်၊၊ ထို့အပြင် ဝမ်ရှန်းက ၎င်း၏ အပြင်ဘက်အရေပြားကို ဓားဖြင့် ပိုမိုခုတ်ဖြတ်နိုင်လေလေ ထိခိုက်မှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ ဖြစ်သည်၊၊ အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ စွမ်းအားများမှာ စတင်လျော့နည်းလာပြီ ဖြစ်သည်၊၊

ဂျူနီယာညီလေးဝမ်၊၊ မင်းက တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံတာ နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာလား…၊၊

ကျိုးရင်လောင် သက်ပြင်းအသာရှိုက်လိုက်မိ၏၊၊ သူ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက် သက်ပြင်းချမိသည်ကိုပင် သူ မမှတ်မိတော့ပေ၊၊

ဝမ်ရှန်းနှင့် မတွေ့ခင်က သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတော်ပင် အထင်ကြီးခဲ့သည်၊၊ သူသည် ဝူတန်းတောင်၏ ထွန်းသစ်စကြယ်ပွင့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်သစ်တပည့်များထဲတွင် ထိပ်တန်းဆယ်ယောက်ဝင်ကာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့်ရင်းလည်း ဖြစ်သည်၊၊ တစ်ဘဝလုံးတွင် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့သည်၊၊

ယခုမူ ဝမ်ရှန်းသည် ကျိုးရင်လောင်၏ ဂုဏ်ယူမှုကို အကုန်လုံး ချေဖျက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်၊၊ ဓားသိုင်းပညာနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူသည် မူလတန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်နှင့် တူပြီး ဝမ်ရှန်းမှာမူ အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်၊၊ ထို့အပြင် ဝမ်ရှန်းသည် ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းနှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တက်လာလေလေ သူတို့ကြားက ကွာဟချက်မှာ ပိုမိုကြီးမားလာလေလေဖြစ်မည်ကို ကျိုးရင်လောင် သိနေသည်၊၊

သူသည် ကြိုးစားအားထုတ်ပါက သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မှီနိုင်လိမ့်မည်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်နေသော်လည်း ဝမ်ရှန်း၏ ဘေးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အစွမ်းထက်သည့် စီနီယာအစ်မတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သူ ချက်ချင်း သတိရသွားသည်၊၊

သူသည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်၊၊

“ဘိုးဘေးက စီနီယာဦးလေး ချင်ယန်ဇီရဲ့ တပည့်တွေထဲက တာအိုပညာရှင်သုံးယောက် ထွက်ပေါ်လာမယ်လို့ ပြောတာ မဆန်းပါဘူး... ငါလည်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ကျင့်ကြံသင့်ပါတယ်၊၊ ဘာလို့ သူများနဲ့ သွားနှိုင်းယှဉ်နေရတာလဲ။၊ ငါ့ကိုယ်ငါ ပင်ပန်းအောင် လုပ်နေတာပဲ…

ရဲကားဥဩဆွဲသံများမှာ ယခုအခါ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး လီအိမ်တော်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်၊၊

ကျိုးရင်လောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ ဓားကို ကိုင်ကာ တိုက်ပွဲရှိရာသို့ ပြေးသွားသည်၊၊

“ရဲတွေ ရောက်တော့မယ် ညီလေး၊ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ” ကျိုးရင်လောင်က အော်မေးလိုက်သည်၊၊

ဝမ်ရှန်းသည် အငြိုးကြီးဝိညဉ်နှင့် ခေတ္တခွာလိုက်သည်၊၊ သူ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ်ကြုတ်သွားသည်၊၊ အခြေအနေမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာပြီ ဖြစ်သည်၊၊

“သူတို့ကို တားထားပါ၊ ဝင်မလာခိုင်းနဲ့၊၊ ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ် ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် အချိန်ပေးပါ၊၊ ဒီကောင် သိပ်မကြာတော့ဘူး”

အငြိုးကြီးဝိညဉ်သည် ဟိန်းဟောက်ရင်း ဝမ်ရှန်းထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်အုပ်လိုက်သည်၊၊

ဝမ်ရှန်းသည် သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေသော ဓားပုံရိပ်ယောင်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်၊၊ ထို့နောက် သူသည် ခုနှစ်စင်ကြယ်ဓားအာရုံ ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားပုံရသည်၊၊ သူသည် ဓားအလင်းတန်းများကို အသုံးပြုကာ အငြိုးကြီးဝိညဉ်ကို သူ၏ ဓားကွန်ရက်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲသွင်းလိုက်သည်၊၊

တကျော့ပြန်ဓား၏ နဂါးဟိန်းသံ၊၊

ကျိုးရင်လောင်မှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွား၏၊၊ သို့သော်လည်း သူသည် အံ့သြနေရန် အချိန်မရှိပေ၊၊ သူသည် ချက်ချင်းလှည့်ကာ အဓိကတံခါးကြီးဆီသို့ ပြန်ပြေးသွားသည်၊၊

အချက်ပေးစနစ်ကြောင့် လီအိမ်တော်ရှိ မီးများအားလုံး လင်းနေသဖြင့် ဥယျာဉ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်၊၊ ဝမ်ရှန်းနှင့် အငြိုးကြီးဝိညဉ်တို့ တိုက်ပွဲကြောင့် ဥယျာဉ်မှာ တစ်ဝက်ခန့် ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်၊၊

ကျိုးရင်လောင် အဝင်ဝသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အပြင်ဘက်မှ လီရှီရှန်း၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်၊၊

“အရာရှိကြီး၊ အတွင်းထဲမှာ တကယ်ပဲ အငြိုးကြီးတဲ့ ဝိညဉ်တစ်ကောင် ရှိနေတာပါ၊၊ ကံကောင်းလို့ ဝူတန်းတောင်က တာအိုဆရာနှစ်ယောက် တားထားပေးလို့ပါ၊၊ ကျွန်တော့်ဘဝနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ရင်းပြီး အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပါ၊၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို မလိမ်ပါဘူး”

“ဝင်မလာနဲ့” ကျိုးရင်လောင်သည် အဝင်ဝသို့ ပြေးထွက်ရင်း အော်လိုက်သည်၊၊

သူသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်ကာ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လိုက်စဉ် လက်နက်အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ထားသော ရဲဝန်ထမ်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်၊၊ သူတို့သည် ထိတ်လန့်သွားကာ ပစ္စတို၊ ရိုင်ဖယ်၊ နံပါတ်တုတ်၊ ကာကွယ်ရေးဒိုင်းနှင့် မျက်ရည်ယိုဗုံးပစ်လောင်ချာများကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်ကြသည်၊၊

“မလှုပ်နဲ့၊ လက်နက်ချလိုက်” ရဲများက တစ်ပြိုင်နက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊၊

“ကျုပ်က အငြိုးကြီးဝိညဉ်မဟုတ်ဘူး… အဲ့ဒါက အထဲမှာ ရှိတာ”

ကျိုးရင်လောင်သည် လက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း သူ ကိုင်ထားသော ဓားရှည်က ရဲများကို သတိထားနေစေသည်၊၊ ဓားမှာ ချွန်ထက်လှပြီး သူ၏ အစစ်မှန်ချီများပါဝင်နေသဖြင့် အေးစက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်၊၊

ရဲအရာရှိများသည် သူတို့၏ ထူးခြားသော သင်တန်းများကို ချက်ချင်း သတိရသွားကြသည်၊၊ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကမှ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သော လက်နက်ကိုင်ပစ်မှတ်များကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ဟူသော သင်တန်းအသစ်တစ်ခုကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်၊၊ နည်းပြများက ပြတ်ပြတ်သားသား ပစ်ခတ်ရန် အမြဲတစေ အလေးပေး ပြောကြားခဲ့ဖူးသည်၊၊

အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် လေထုမှာ တင်းမာသွားသည်၊၊

“တာအိုဆရာ ဖေးယွီရော… သူ အဆင်ပြေရဲ့လား” လီရှီရှန်းက အလုအယက်မေးလိုက်သည်၊၊

“ညီလေးဝမ်က အဆင်ပြေပါတယ်၊၊ သူက အငြိုးကြီးဝိညဉ်ကို နှိမ်နင်းဖို့ နောက်ထပ် ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် အချိန်လိုတယ်လို့ ပြောတယ်၊၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ အနားမကပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ... အမ်”

ကျိုးရင်လောင် စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးသလို ခံစားလိုက်ရသည်၊၊ သူ ပြောသမျှက အမှန်တွေဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ချမ်းသာသော အိမ်များကို လိမ်လည်နေသည့် လူလိမ်များ၏ စကားနှင့် တထပ်တည်း ကျနေရသနည်း၊၊

တာဝန်ခံအရာရှိ - မျက်နှာထား တင်းမာလှသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် သူ၏ တပည့်များကို လက်မြှောက်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်၊၊

“မကောင်းဆိုးဝါး နှိမ်နင်းတာလား၊ မင်းကို ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုကို လိမ်ညာနေတဲ့ သူခိုးနဲ့ ပိုတူနေတယ်”

“မိတ်ဆွေ... မဟုတ်ဘူး၊ အရာရှိကြီး” ကျိုးရင်လောင်က ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်သည်၊၊

“ကျွန်တော့်အဖေကလည်း ရဲအရာရှိတစ်ယောက်ပါ၊၊ ကျွန်တော့်မှာ တာအိုဆရာလက်မှတ် ရှိပါတယ်၊၊ ကျွန်တော်က ဝူတန်းတောင်က တာအိုဆရာပါ၊၊ လူလိမ်မဟုတ်ပါဘူး”

“အရင်ဆုံး လက်နက်ချလိုက်” အရာရှိက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊၊

ကျိုးရင်လောင်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်သွားသော်လည်း သူ၏ အစစ်မှန်ချီများကို စုစည်းရင်း ဓားထဲသို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချထားလိုက်သည်၊၊

လက်နက်ကိုင်ရဲတစ်စုသည် သူ့ထံသို့ စနစ်တကျပြေးဝင်လာကြသည်၊၊ ကျိုးရင်လောင်သည် သူ၏ ချီစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ရဲနှစ်ဦးက နောက်သို့ ယိုင်ကာဟန်ချက်ပျက်သွားသည်၊၊

သူ၏ အကြည့်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထက်ရှနေသည်၊၊ ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိသော သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက သူ၏ တည်ရှိမှုကို ပိုမိုအားကောင်းစေရာ ကျွမ်းကျင်သော်လည်း သာမန်လူများဖြစ်ကြသော ထိုသူများကို ခေတ္တမျှ ထိတ်လန့်သွားစေသည်၊၊

“ကျုပ်က လူလိမ်မဟုတ်ဘူး၊၊ ခင်ဗျားတို့ ကူညီချင်ရင် အထဲမှာ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ အရင်ကြည့်ပါ၊၊ ကျုပ်က မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နင်းနေတဲ့ တာအိုဆရာပါ”

ကျိုးရင်လောင်က အော်ပြောလိုက်သည်၊၊

လီအိမ်တော်အတွင်းရှိ အပျက်အစီးများကို ကြည့်ပြီး တာဝန်ခံအရာရှိ၏ မျက်နှာတွင် သံယယအချို့ ပေါ်လာသည်၊၊ လက်နက်ကိုင်ရဲအချို့သည် သူတို့၏ နံပါတ်တုတ်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်၊၊

“လီလေး၊၊ မင်းနဲ့ မင်းအဖွဲ့က ဒီလူကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက်၊၊ သင်တန်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပါ - လိုအပ်ရင် ပစ်ခတ်ခွင့် ရှိတယ်”

တာဝန်ခံအရာရှိက အမြန်အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊၊

“ကျန်တဲ့သူတွေ၊ အထဲဝင်မယ်၊၊ ဘေးတံခါးတွေကို ပိတ်ဆို့ဖို့ နောက်ထပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ခေါ်လိုက် - သူ့ရဲ့ အပေါင်းအဖော်တွေကို အလွတ်မပေးနဲ့”

သန်မာသောရဲအချို့က ကျိုးရင်လောင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်၊၊

“အရာရှိကြီး”

လီရှီရှန်းသည် ကျိုးရင်လောင်ကို ကာကွယ်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာသည်၊၊

“ဒီလူငယ်က တကယ်ပဲ ဝူတန်းတောင်က တာအိုဆရာပါ၊၊ အငြိုးကြီးဝိညဉ်က အထဲမှာ ရှိနေပါတယ်၊၊ မြန်မြန်လုပ်ကြပါ”

ကျိုးရင်လောင် ပို၍စိုးရိမ်လာသည်၊၊

“မရဘူး… ကျုပ်ညီလေးက ဘယ်သူ့ကိုမှ အထဲပေးမဝင်ဖို့ မှာထားတယ်”

“မင်းက တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကို နှောင့်ယှက်နေတာလား တာအိုဆရာ၊၊ မင်းကို အခုချက်ချင်း ဖမ်းဆီးပိုင်ခွင့် ငါ့မှာ ရှိတယ်”

တာဝန်ခံအရာရှိက ပြင်းထန်စွာ ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်၊၊

“ပြီးတော့ အဘိုးကြီး… ခင်ဗျားက အသက်ကြီးပြီး ရူးသွားပြီလား၊၊ ခင်ဗျားအိမ်မှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိနေတာကို ဘယ်သူပြောပြောယုံနေရတာလဲ”

ထို့နောက်တွင် သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊၊

“မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ဒီတာအိုဆရာကို ဖမ်းလိုက်”

“ခင်ဗျားတို့က ဘာလို့ အကျိုးအကြောင်း မသိရတာလဲ”

ကျိုးရင်လောင်က ပြန်မေးလိုက်သည်၊၊ သူသည် ဝေခွဲမရဖြစ်လာသဖြင့် သူ၏ အစစ်မှန်ချီများကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သတ္တုချင်းထိတွေ့သံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်၊၊

သူတို့သည် သူ့ထံသို့ ရိုင်ဖယ်အမြောက်အမြားဖြင့် ချိန်ရွယ်ထားကြသည်၊၊ ကျည်ဆန် ပါ၊ မပါ သူ မသေချာသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေသည်၊၊

ကျိုးရင်လောင်သည် အံတင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်သည်၊၊ သူ၏ ညီလေးသည် အငြိုးကြီးဝိညဉ်ကို နှိမ်နင်းရန် အသက်ရင်း၍ ကြိုးစားနေသည်၊၊ စီနီယာအစ်ကိုတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဝမ်ရှန်းလိုအပ်သော အချိန်ကို ရယူပေးနိုင်မည်ဆိုပါက... သူသည် လူတစ်ထောင်ကို တားဆီးထားသည့် မတုန်မလှုပ်သော တံတိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်သွားမည်၊၊

“ဖယ်လိုက်”

စိတ်လှုပ်ရှားနေသေည လက်နက်ကိုင်ရဲနှစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ အေးစက်စက် သေနတ်ပြောင်းများဖြင့် သူ၏ နဖူးကို ချိန်လိုက်ကြသည်၊၊

“အာ...”

ကျိုးရင်လောင်သည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားသည်၊၊ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ရဲများက သူ့ကို အဝင်ဝတွင် ဖိထားလိုက်ကြသည်၊၊ ထို့နောက် တင်းမာသော မျက်နှာထားနှင့် အရာရှိသည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ လက်နက်ကိုင်ရဲဆယ်ဦးကျော်သည် လီအိမ်တော်အတွင်းသို့ မုန်တိုင်းတစ်ခုလို ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်၊၊