အခန်း (၈၀၃-၈၀၄)

အပိုင်း(၈၀၃) ကျွမ်းရှုယွမ်၏ အကြံအစည်

"အမကျွမ်း... ဆရာလင်းက သိပ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်မတို့ ကောပိုင်ကျွမ်းကို လာတာတောင် အမကို တစ်ချက်ပဲကြည့်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှတောင် မပြောသွားဘူး"

သူတို့နှစ်ယောက် ခဏမျှ နောက်ပြောင်နေကြပြီးနောက် ပိုင်ကျစ်လဲ့က ကုလားထိုင်ပေါ် မှီချလိုက်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်က သူမကို စိတ်မရှည်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "နင် ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး မထင်နဲ့... ကောင်မစုတ်လေး... နင်လည်း သူ့ကုတင်ပေါ် တက်ချင်နေတာ မဟုတ်လား"

ပိုင်ကျစ်လဲ့၏ မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး အမြန်ထထိုင်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "မတရားစွပ်စွဲတာ... ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို အတွေးမျိုး ရှိမှာလဲ"

"ဟီးဟီး... နင့်မှာ အဲဒီလိုအတွေးမျိုး မရှိဘူးပေါ့လေ... နို့ဖြူလေး... ဒီအမရဲ့ အစွမ်းက ဘာလဲဆိုတာ နင် မမေ့နဲ့ဦးလေ"

ပိုင်ကျစ်လဲ့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ဟာ... အမက ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲက စကားတွေကို ခိုးနားထောင်တယ်ပေါ့"

ကျွမ်းရှုယွမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ပြောစမ်း... နင် ဘယ်တုန်းကတည်းက အဲဒီလို အတွေးမျိုး ဝင်နေတာလဲ"

ပိုင်ကျစ်လဲ့မှာ ချက်ချင်း စကားတွေ ထစ်အကုန်ပြီး မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ ရှောင်လွှဲနေသည်။

သို့သော် သူမ ဘာမှမပြောသော်လည်း ကျွမ်းရှုယွမ်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည့် မျက်နှာပေးမျိုးဖြင့် "ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က သူ့နောက်ကို လိုက်ပြီး တာဝန်ထွက်ထမ်းဆောင်တုန်းက မဟုတ်လား"

"ကျွတ် ကျွတ်... အဲဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြာခဲ့ပြီလဲ... အဲဒီတုန်းက ထူလုံလည်း နင်တို့နဲ့အတူ ပါသွားတာပဲ... နင်က ဘာလို့ ထူလုံကိုကျတော့ သဘောမကျရတာလဲ"

ပိုင်ကျစ်လဲ့မှာ အလွန်တရာ ရှက်ရွံ့သွားပြီး ရင်ခွင်ထဲမှ ရွှေရောင် ခေါင်းဆောင်းတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ခေါင်းပေါ်တွင် ချက်ချင်း ဆောင်းလိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "အမ နောက်ထပ် ခိုးနားမထောင်နဲ့တော့နော်"

ထိုရွှေရောင် ခေါင်းဆောင်းပေါ်တွင် စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် သင်္ကေတများ အပြည့် ရေးထွင်းထားပြီး စိတ်စွမ်းအင်ကို ကာကွယ်ရာတွင် အလွန်အားကောင်းသော အာနိသင် ရှိပေသည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်၏ စိတ်ဖတ်ခြင်း အစွမ်းသည် အခြေခံအားဖြင့် စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်တွင်းအတွေးများကို ခိုးနားထောင်ရာတွင်လည်း စိတ်စွမ်းအင်ကိုပင် အားကိုးရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ပိုင်ကျစ်လဲ့က ဤကဲ့သို့ အကာအကွယ် အပြည့်အဝပေးနိုင်သော ရွှေရောင် ခေါင်းဆောင်းကို ဆောင်းလိုက်သည့်အခါ သူမ၏ ခေါင်းထဲမှ အတွေးများကို အမှန်တကယ်ပင် ထပ်မံ ကြားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျွမ်းရှုယွမ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပိုင်ကျစ်လဲ့၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော ပါးပြင်လေးကို လှမ်းဆွဲညှစ်လိုက်ရင်း "ကဲပါ... လင်းယွမ်ကို သဘောကျတာက ဘာမှ ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ"

"ဒီ ထိုက်ယန်တောင် တစ်တောင်လုံးမှာ သူ့ကို သဘောကျတဲ့ မိန်းမတွေ ဘယ်လောက်တောင် များလိုက်သလဲ"

"နှမြောစရာကောင်းတာက အဲဒီကောင်က ဘာနဲ့မှ မြူဆွယ်လို့ မရတာပဲ... သူ့မျက်စိထဲ ဝင်နိုင်တဲ့သူက လက်ချိုးရေလို့ရတယ်"

"နင်ကတော့လေ... အချစ်ကို တမ်းတနေတဲ့ ကောင်မလေးပါပဲ... သူ့ကို သဘောကျမိရင်တော့ နင်ပဲ ဒုက္ခရောက်မှာပေါ့"

ကျွမ်းရှုယွမ်က သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပိုင်ကျစ်လဲ့အတွက် များစွာ နှမြောတသ ဖြစ်နေပုံရသည်။

ပိုင်ကျစ်လဲ့က မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး "အမကရော သူ့ကို သဘောမကျလို့လား"

ကျွမ်းရှုယွမ်က တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ပြီး 'ငါက နင်တို့နဲ့ မတူပါဘူး... ငါက အဲဒီယောက်ျားကို စားနေတာ ကြာလှပြီ' ဟု စိတ်ထဲမှ ကြိတ်တွေးလိုက်သည်။

"နို့ဖြူလေးရဲ့... ဒီအမ စကားကို နားထောင်ပါ... ယောက်ျားတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... သူ့ကိုချည်းပဲ သွားမမျှော်လင့်နေပါနဲ့... နင့်အတွက် အခွင့်အရေး မရှိပါဘူး"

ပိုင်ကျစ်လဲ့က ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

ကျွမ်းရှုယွမ်က ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဆက်ပြောနေလည်း အပိုပင်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကာ ရယ်မောရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အမ နင့်ကို တကယ် နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး... နင်မှ မဟုတ်ပါဘူး... ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ငါတောင် လူဘယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲက စကားတွေကို ကြားဖူးခဲ့ပြီလဲ"

"နင့်ကို အလွယ်ဆုံး ပြောပြရရင်... ဒီ ရှောင်မောင်းတောင် တစ်တောင်လုံးမှာလေ... ကိုလင်းယွမ်က လက်ညှိုးလေး တစ်ချက် ကွေးခေါ်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီမိန်းမတွေအကုန်လုံး သူ့ကုတင်ပေါ်ကို လိုလိုလားလား တက်သွားကြမှာချည်းပဲ"

"နင်က ငါ ပိုပြောတယ်လို့ မထင်နဲ့... အခုလို ခေတ်ပျက်ကြီးထဲမှာလေ... ငါတို့ မိန်းမတွေက အစကတည်းက အစွမ်းအစမှ သိပ်မရှိတာ... အချိန်တော်တော်များများမှာ ယောက်ျားတွေကိုပဲ အားကိုးနေရတာလေ"

"နင်နဲ့ငါက ကံကောင်းပြီး သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း နိုးထလာလို့သာ... တကယ်တော့ ငါတို့လို အစွမ်းမျိုးက တိုက်ခိုက်ရေးကို အဓိကထားတာမှ မဟုတ်တာ... တကယ်လို့သာ စည်းကမ်းမရှိတဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းမှာ နေရမယ်ဆိုရင် ငါတို့အတွက် ဇာတ်သိမ်းကောင်းချင်မှ ကောင်းမှာ"

ပိုင်ကျစ်လဲ့ကလည်း ထိုအချက်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်ပါသည်။ သို့သော် သူမက ဝင်ပြောလိုက်သေးသည်။ "အမက စည်ကားတဲ့ မြို့ကြီးပြကြီးကို မြင်ဖူးပြီးတော့မှ ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေတဲ့ တောင်ပေါ်ရွာလေးကို တမ်းတနေဦးမှာလား"

"သူနဲ့ မဆုံခဲ့ရရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့... ဒါမှမဟုတ် သူနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း အတူမနေခဲ့ရရင်လည်း ပြီးသွားမှာပါ... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ထဲက ထုတ်နိုင်မှာလဲ" ပိုင်ကျစ်လဲ့က သူမ၏ ရင်တွင်းခံစားချက်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများက တစ်ချက် အရောင်လက်သွားပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားကို မပိုင်ဆိုင်ရရင်တောင်မှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိလာရင်... နင် လက်ခံမှာလား"

"ဟင်... ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ပိုင်ကျစ်လဲ့က ကျွမ်းရှုယွမ်ကို အံ့သြတကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်က ပြုံးစစဖြင့် "ငါ ပြောချင်တာက... သူနဲ့ အိပ်ရမယ့် အခွင့်အရေးရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက နင့်အပေါ်မှာ အချစ်တွေ အများကြီး ရှိလာမယ်လို့တော့ မသေချာဘူး... အဲဒါ သူနဲ့ အိပ်မှာလား"

ပိုင်ကျစ်လဲ့၏ မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "အမ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဆရာလင်းလို လူမျိုးက... ဘယ်လိုလုပ်..."

သူမက စကားပြောရင်းဖြင့် မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်တောင့်တနေသော အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာလေသည်။

အရင်တုန်းက ဆရာလင်းနောက်ကို လိုက်ပြီး ဒေါက်တာကျန်းကို သွားရှာစဉ်က... အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရချိန်မှာ သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ဖက်ထားခံရသည့် အဲဒီ လုံခြုံမှုမျိုးကို သူမ တစ်သက်လုံး မေ့နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပေ။

ပြီးခဲ့သည့် နေ့ရက်များအတွင်း ထိုနွေးထွေးသော ရင်ခွင်ကြီးကို မကြာခဏဆိုသလို အိပ်မက်မက်နေခဲ့မိသည်။

ထို တောင့်တင်းခိုင်မာသော ရင်အုပ်ကျယ်ကြီးနှင့် အားမာန်ပါသော လက်မောင်းအစုံက သူမကို အလွန်အမင်း တမ်းတလွမ်းဆွတ်စေခဲ့သည်။

အကယ်၍... အကယ်၍သာ အဲဒီလက်မောင်းတွေကြားကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်နိုင်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ အဖက်ခံရမယ်ဆိုရင်... သူမ တကယ်ကို ဘာမဆို လုပ်ရဲပါသည်။

ဒီကောင်မလေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျွမ်းရှုယွမ်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ မသိမသာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ကို သူမဘက်သို့ အနည်းငယ် ယိမ်းလာစေရန် မည်သို့ မြူဆွယ်ရမည်ကို သူမ အကြံအိုက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခုနလေးတင် ရန်မေ၊ ဆုန့်ဝမ်၊ တုံယန် တို့လို မိန်းမတွေက လင်းယွမ်နဲ့ အဲဒီလောက်အထိ ရင်းနှီးနေကြပြီး သူတို့အချင်းချင်းလည်း အလွန်အဆင်ပြေပြေ နေနိုင်ကြတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူမကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့်ပင် လင်းယွမ်က တစ်ချိန်တုန်းက အိမ်ထောင်သည်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ရန်မေကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင်နေရသလဲ ဆိုသည်ကို သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

'လင်းယွမ် မယားငယ်ယူတာကိုတောင် သူမက သည်းခံနိုင်တယ်ဆိုတော့... ဒီမိန်းမက သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ'

'ဒီအချက်လေး တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မိန်းမတော်တော်များများထက် သာနေပြီ'

'လင်းယွမ်လို ယောက်ျားမျိုးကို မိန်းမတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ချည်နှောင်ထားလို့ ဘယ်လိုမှ မရနိုင်ဘူး'

'ဒါပေမဲ့ လင်းယွမ်ကို အနားမှာ ချည်နှောင်ထားမယ့်အစား လွှတ်ပေးထားပြီး တခြားမိန်းမတွေ ပိုရှာခွင့်ပေးထားတယ်ဆိုတဲ့ ဒီ သဘောထားကြီးမှု တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ရန်မေက တခြားမိန်းမတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေခဲ့ပြီ'

'ငါက သူ့နှလုံးသားကို ဘယ်လို ဖမ်းဆုပ်ထားရမလဲဆိုတာကို အမြဲတမ်း တွေးနေခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရသလောက် ငါ့ဘက်မှာက ငါတစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်နေတာ... ရန်မေတို့လို မိန်းမတွေဘေးက လှပကျော့ရှင်းနေတဲ့ မိန်းမလှလေး သုံးလေးယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယှဉ်နိုင်မှာလဲ'

'ငါ့ဘက်က လူအင်အား အသာစီးရအောင် တိုးချဲ့နိုင်မှပဲ လင်းယွမ်ရဲ့ စိတ်ကို ဆွဲထားနိုင်မှာ'

'ပြီးတော့ လူကိုလည်း ဖြစ်သလို ရွေးလို့မရဘူး... ကိုယ်ပိုင်ဟန်လေးတွေ ရှိနေမှ ဖြစ်မှာ'

'ရန်မေက အိမ်နီးနားချင်း အိမ်ထောင်ရှင်မ အလှမျိုး... တင်းယန်က အမျိုးသမီး ခေါင်းဆောင် ပုံစံမျိုး... ဆုန့်ဝမ်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူ ကောင်မလေး... တုံယန်က ရိုးသားဖြူစင်တဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူလေး... အကုန်လုံးက ကိုယ်စီ ဆွဲဆောင်မှုတွေ ရှိနေကြတာ'

'အင်း... မကြာသေးခင်ကမှ သူ့အိမ်မှာ လာနေတဲ့ အိမ်အကူ လင်းယာကို ကြည့်ရတာလည်း ပြောပြလို့မရတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေပုံပဲ'

'ဒီမိန်းမတွေအကုန်လုံးက သူ့ဟန်နဲ့သူ ထူးခြားနေကြတာ... ရင်သားကြီးပြီး တင်ပါးကြီးရုံ သက်သက်နဲ့တော့ သူ့မျက်စိထဲကို ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်'

ကျွမ်းရှုယွမ်က ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

'ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား လှပတာက အခြေခံ သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုပဲ... ဒီ လင်းယွမ်ဆိုတဲ့ ခွေးကောင်က ဘဝင်တော်တော် မြင့်တာ... သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ထူးခြားတဲ့ အရည်အသွေးမျိုး လိုအပ်သေးတယ်'

'ငါ့ရဲ့ ခါးမတ်အင်္ကျီနဲ့ နိုင်ငံရဲ့ မိခင်တစ်ယောက်လို တည်ငြိမ်အေးချမ်းတဲ့ မျက်နှာထား... ပြီးတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အုပ်စိုးထားတဲ့ မိဖုရားတစ်ပါးလို မြင့်မြတ်တဲ့ အငွေ့အသက်မျိုး ရှိနေတာကပဲ သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ရမယ်'

'ဒါကြောင့် အကူအညီပေးမယ့်သူကို ရှာမယ်ဆိုရင်တောင် ထူးခြားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေမှ ဖြစ်မှာ'

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ သူမက ဘေးနားရှိ ပိုင်ကျစ်လဲ့ကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

'ဒီ နို့ဖြူလေးဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကတော့ သေချာပေါက် ပြဿနာမရှိဘူး... သူသာ အင်္ကျီချွတ်လိုက်ရင် ငါ့ဟာထက်တောင် ပိုကြီးနေသေးတာ... အဓိကအချက်က သူ့ဆီမှာ တုံးတုံးအအနဲ့ အူကြောင်ကြောင်နိုင်တဲ့ အသွင်လေး ရှိနေတာပဲ... အင်း... ဒါကိုများ ထူးခြားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုလို့ ခေါ်မလား'

'မဖြစ်သေးဘူး... ဒီကောင်မလေးကို ငါ သေချာ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးရဦးမယ်'

ကျွမ်းရှုယွမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး အချိန်မကျသေးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်အနေဖြင့် သူက ဆိပ်ကမ်းရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် မျက်နှာလာပြရုံသာပြပြီး ကျွမ်းရှုယွမ်ကို စကားမပြောခဲ့သည့်အတွက် ဤမိန်းမ၏ အကဲခတ် ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း လုံးဝ သိမနေခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင်မူ သူက ဘယ်ညာ ဖက်ရင်းဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်နေလေပြီ။

ရှောင်မောင်းတောင်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် တည်ဆောက်ထားသော သူ့ရှေ့မှ စံအိမ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လင်းယွမ်တစ်ယောက် အနည်းငယ် ခံစားချက် ပြင်းပြလာမိသည်။

ဤစံအိမ်ကြီးက တကယ်ကို ကြီးမားလှပေသည်။ အထပ်လေးထပ်ရှိပြီး မြေအောက်ခန်း နှစ်ထပ်လည်း ပါဝင်သေးသည်။

တွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အားလုံးပေါင်း ခြောက်ထပ်ပင် ဖြစ်သည်။

မြေအောက်ခန်းကို ဖြစ်သလို ဆောက်လုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သီးသန့် လျှို့ဝှက်ခန်းများ ထည့်သွင်းတည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အပြင်အဆင်တိုင်းတွင် သင်္ကေတများ ထွင်းထုထားပြီး နံရံများကို ခိုင်ခံ့စေခြင်း၊ စိုထိုင်းမှုနှင့် ရေငွေ့များကို ကာကွယ်ပေးခြင်း၊ အသံလုံစေခြင်းတို့သာမက စွမ်းအင်စုဝေးပေးနိုင်သော အာနိသင်ပါ ရှိနေသည်။

အသုံးပြုထားသော စွမ်းအင်စုဝေး သင်္ကေတများမှာ စွမ်းအင်စုဝေးအဆောက်အအုံ၏ တတိယထပ်တွင်ရှိသော သင်္ကေတများထက်ပင် ပို၍ များပြားနေသေးသည်။

ဤနေရာက အခြေခံအားဖြင့် ကျင့်ကြံရန်အတွက် အသုံးပြုသော လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဘေးဘက်တွင် သင်္ကေတ ဖန်တီးရေးခန်း၊ သိပ္ပံနည်းကျ စိုက်ပျိုးရေးခန်း အစရှိသည်တို့လည်း ရှိနေသေးသည်။

စံအိမ်တစ်ခုလုံးတွင် သီးခြား လျှပ်စစ်မီး ထောက်ပံ့ပေးသည့် စနစ်ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ရှောင်မောင်းတောင်တွင် လျှပ်စစ်မီး ပြတ်လပ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်း အမြောက်အမြားကို စိုက်ပျိုးထားမှုကြောင့် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး လျှပ်စစ်မီး ထုတ်လုပ်ခြင်းသည် ပုံမှန်အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အိမ်ပြန်ရောက်လျှင်တောင်မှ နေရောင်ခြည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ပြတင်းပေါက် လိုက်ကာများကို ဆွဲချထားရပေသည်။

စံအိမ်တစ်ခုလုံးက ရိုးရှင်းသော်လည်း ဖြစ်သလို တည်ဆောက်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အခန်းတိုင်းက အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး သီးသန့် စာကြည့်ခန်းသာမက ကလေးအခန်း၊ အပန်းဖြေခန်း၊ နားနေခန်း အစရှိသည်တို့လည်း ပါဝင်သေးသည်။

အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ရေကူးကန်နှင့် ကလေးကစားကွင်း တစ်ခုကိုလည်း တည်ဆောက်ထားသေးသည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် ဤကဲ့သို့သော စံအိမ်မျိုးသည် ရှောင်မောင်းတောင် တစ်တောင်လုံးတွင် အကောင်းဆုံးသော အိမ်ကြီးတစ်လုံး ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

လင်းယွမ်က တစ်ပတ်လှည့်လည် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ဖြင့် ကျေနပ်နေသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

"ဒီစံအိမ် ဆောက်ထားတာ တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ"

ရန်မေက ပြုံးကာ "ဦးလေးမာနဲ့ လူတွေအကုန်လုံး ဝိုင်းလုပ်ပေးထားကြတာလေ... ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ မောင်လေး နေမယ့်နေရာက အကောင်းဆုံးအိမ် ဖြစ်နေမှ ရမယ်တဲ့"

လင်းယွမ်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒီလူတွေတော့ တော်တော်လေး အကင်းပါတာပဲ... နောက်မှ သူ့ကို သေချာ ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်"

မိသားစု တစ်စုလုံး အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားကြပြီးနောက် လင်းယာက "ကျွန်မ ထမင်းသွားခူးလိုက်ဦးမယ်... ရှင့်တို့ ထိုင်ပြီး စကားပြောနေကြဦးလေ"

ရန်မေက ပြုံးကာ "အမ ဟင်းသွားထည့်လိုက်မယ်... တုတု... သားက ဖေဖေနဲ့ အန်တီဝမ်တို့နောက်ကို လိုက်သွားလိုက်ဦးနော်... ဖေဖေ့ကို သားတို့အခန်းထဲ ခေါ်သွားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

လင်းဟုန်က ခေါင်းမော့ကာ လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ အပြည့် ပါဝင်နေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စနောက်လာခဲ့မှုများကြောင့် လင်းယွမ်က သူ့အဖေဖြစ်ကြောင်းကို တဖြည်းဖြည်း မှတ်မိလာပုံရသည်။

တုံယန်က သူ့ကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပွေ့ချီလိုက်ပြီး "တုတု... လာ... ဖေဖေ့ကို သားရဲ့အခန်းလိုက်ပြဦး"

လင်းယွမ်က သူတို့၏ ဆွဲခေါ်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကာ အိမ်ကို တစ်ခန်းချင်းစီ စတင် လိုက်လံ ကြည့်ရှုတော့သည်။

ရန်မေ၏ အခန်းထဲတွင် အဓိက ပစ္စည်းများမှာ ယခင် မီးဝါးတောဂူအိမ်တွင် ရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများပင်ဖြစ်ပြီး သိပ်များများစားစား ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

ဘေးဘက်တွင် ကလေးကုတင် တစ်လုံး ပိုတိုးလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ကလေးလေး လင်းဟုန် တစ်ယောက် နောင်တွင် တစ်ယောက်တည်း အိပ်တတ်အောင် သင်ယူရတော့မည့်ပုံပင်။

အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် နို့နံ့သင်းသင်းလေး ပျံ့လွင့်နေပြီး စိတ်ကို ကြည်နူးလန်းဆန်းစေသည်။

ဆုန့်ဝမ်၏ အခန်းကလည်း အရင်ကနှင့် သိပ်မကွာခြားလှသော်လည်း အဝတ်အစားလဲခန်း တစ်ခု ထပ်တိုးလာသည်။ အခန်းက သပ်ရပ်နေပြီး သူမကိုယ်ပေါ်မှ အမြဲရတတ်သော သစ်ရွက်စိမ်းရနံ့လေး သင်းပျံ့နေသည်။

တုံယန်၏ အခန်းကတော့ အလွန် မိန်းကလေးဆန်လှသည်။ အလှဆင်ထားမှု အားလုံးက မိန်းကလေးဆန်ဆန် ဖြစ်နေပြီး နံရံများကိုလည်း ပန်းရောင်သုတ်ထားသည်။

သူမက မူလကတည်းက အသက် သိပ်မကြီးသေးပေ။ ဤအရွယ်က တက္ကသိုလ် စတက်ခါစ အရွယ်သာ ရှိသေးသည်။

တင်းယန်၏ အခန်းကတော့ ပိုပြီး ရိုးရှင်းလှသည်။ ဤလဝက်အတွင်း သူမက ကွမ်ဖူဘက်တွင် အမြဲတမ်း ကြီးကြပ်နေပြီး လီချင်းဟွာ၊ ကျောက်ခိုင် တို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ လှုပ်ရှားနေခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားသော်လည်း သူမက တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်ခန့်သာ ပြန်လာအိပ်ဖူးသေးသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ အိမ်အကူအခန်း ဖြစ်ပြီး လောလောဆယ် လင်းယာ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

အိမ်အကူအခန်းဟု ဆိုသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ကျန်သော အိမ်ရှင်မများ၏ အခန်းများထက် အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျနေခြင်း မရှိဘဲ ပရိဘောဂ မျိုးစုံ ပြည့်စုံစွာ ပါရှိသည်။

လင်းယွမ်က အိပ်ခန်း လသာဆောင်ဘက်သို့ အကြည့်ရောက်သွားရာ လသာဆောင်တွင် လှန်းထားသော အလွန်ကြီးမားသည့် ဘရာစီယာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့ခေါင်းထဲတွင် လင်းယာ၏ ပြည့်ဖြိုးလှပသော ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းများကို မနေနိုင်ဘဲ ပြန်လည် မြင်ယောင်လာမိပြီး မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

မီးဖိုချောင်ဘက်တွင်လည်း လင်းယာက တစ်ခုခုကို ခံစားမိသွားသကဲ့သို့ သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦး မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားသောအခါ လင်းယာ၏ မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီး သူမ၏ အကြည့်ကို အလျင်အမြန် လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်ကလည်း အလိုက်တသိဖြင့် ခေါင်းကို လွှဲလိုက်ပြီး သူမကို ဆက်မကြည့်တော့ပေ။

"ထမင်းစားရအောင်" ရန်မေက ပြုံးကာ လူအားလုံးကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

မိသားစုဝင်များ အသီးသီး ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ထမင်းစားခန်းထဲတွင် အလွန်ကြီးမားသော စားပွဲဝိုင်းကြီး တစ်လုံး ရှိနေသည်။

လူတိုင်း ဝင်ထိုင်လိုက်ကြပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ဟင်းလျာများ အပြည့်အစုံ ရှိနေချိန်တွင် ဆုန့်ဝမ်က အော်ပြောလိုက်သည်။ "ခဏလေးနေဦး"

အားလုံးက သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူမက အခန်းထဲသို့ ခပ်သုတ်သုတ် ပြေးဝင်သွားပြီး မကြာမီ သေသပ်လှပသော ဝိုင်ပုလင်း တစ်ပုလင်းကို ကိုင်ကာ ပြန်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါက ကျွန်မတို့ စိုက်ပျိုးရေးဌာနက အသစ်ဖောက်ထားတဲ့ သန္ဓေပြောင်း အသီးအနှံ ဝိုင်လေ... သူ့ထဲမှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေ အပြည့်အဝ ပါဝင်တယ်... သာမန်လူတွေ သောက်လိုက်ရင် ချက်ချင်း သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း နိုးထလာနိုင်တယ်"

"အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ သောက်ရင်လည်း အရည်အသွေးမှတ်တွေကို လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်စေနိုင်တယ်... သောက်လေလေ ပိုပြီး အားအင်တွေ ပြည့်ဝလာလေလေပဲ... အာနိသင် ကောင်းရုံသာမက အရသာလည်း တော်တော်လေး ကောင်းတယ်"

"ဒီနေ့ အစ်ကိုလင်းယွမ် ပြန်လာတာကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့... ကျွန်မတို့ အတူတူ တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြတာပေါ့"

တုံယန်က မြှောက်ပင်ပေးရာတွင် ဆရာတစ်ဆူပီပီ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... သောက်ကြမယ်... ငါက အခုထိ အရက်မသောက်ဖူးသေးဘူး"

ရန်မေကလည်း ပြုံးရယ်လိုက်ပြီး... "မောင်လေး အိမ်သစ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်ရောက်လာတာဆိုတော့ သေချာပေါက် ဂုဏ်ပြုရမှာပေါ့"

လင်းယွမ်ကလည်း ပြုံးကာ "ဒါဆိုလည်း နည်းနည်း သောက်ကြတာပေါ့"

ဆုန့်ဝမ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အားလုံးကို ဝိုင်တစ်ခွက်စီ ငဲ့ပေးလိုက်ပြီး... "ဒီဝိုင်က အများကြီး သောက်လို့မရဘူးနော်... အရမ်း မူးလွယ်တယ်... သူ့ထဲမှာ ထည့်ထားတဲ့ အသီးက စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်း အသီးအနှံလေ"

လင်းယွမ်က ပြုံးလျက် "ဒီလောက်တောင် ပြင်းတာလား... ဒါဆိုရင်တော့ ပိုပြီးတောင် မြည်းကြည့်ရဦးမယ်"

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၈၀၄) ထမင်းဝိုင်းမှ ဆွေးနွေးခြင်း

လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးမှတ်က ၁၈၉ မှတ်အထိ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ကို မူးသွားအောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာက လုံးဝမဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဆုန့်ဝမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "အစ်ကို့ စိတ်စွမ်းအင်က မြင့်မှန်း သိလို့ သေချာလေး ပြင်ဆင်ထားတာ"

"ဒီပုလင်းက စိတ်စွမ်းအင် မြင့်မားတဲ့သူတွေ သောက်ဖို့အတွက် သီးသန့် ချက်ထားတဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အထူးဝိုင်ပဲ"

သူမက ဝိုင်ကို ငှဲ့ချလိုက်သည့်အခါ ဝိုင်အရည်က စပျစ်ဝိုင်ကဲ့သို့ သစ်သီး၏ အနီရင့်ရောင် သန်းနေသည်။

ရင်ကို အေးမြလန်းဆန်းစေသော ရနံ့သင်းသင်းလေးက ထမင်းဝိုင်းပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

လင်းယာပင် မနေနိုင်ဘဲ အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားသည်။ "မွှေးလိုက်တာ"

သန္ဓေပြောင်း အသီးများဖြင့် ဝိုင်ချက်လုပ်ခြင်းသည် အရင်းအနှီး အလွန် ကြီးမားလှသည်။

ဆုန့်ဝမ်က သစ်ပင်သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး သန္ဓေပြောင်း အပင်များကို စိုက်ပျိုးကာ သန္ဓေပြောင်း အသီးများကို ရင့်မှည့်အောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေ၍သာ... သို့မဟုတ်ပါက ဤမျှများပြားသော သန္ဓေပြောင်း အသီးများကို ဖြုန်းတီးပစ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမျိုး ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"လာ... အစ်ကိုလင်း အိမ်ပြန်ရောက်လာတာကို အတူတူ ဂုဏ်ပြုကြရအောင်... အစ်ကိုလင်း ပထမဆုံးအကြိမ် အိမ်ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်"

"ကြိုဆိုပါတယ်"

မိန်းကလေးများက အားလုံးအတူတကွ ခွက်များမြှောက်ကာ ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ခွက်ချင်း တိုက်လိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ်လည်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ရင်တွင်းမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပျော်ရွှင်သွားမိသည်။

သူက အားလုံးကို မိသားစုဝင်များကဲ့သို့ သဘောထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အိမ်ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူတို့ကို တွေ့ရပြီး လူတိုင်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ရှိနေကြခြင်းက သူ အချိန်အကြာကြီး ကြိုးစားရုန်းကန်ခဲ့ရသည့် ရလဒ်ပင် မဟုတ်ပါလော။

ကိုယ့်ဘေးနားက လူတွေကို ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ လုံခြုံမှု ပေးနိုင်ခြင်းက ကပ်ဘေးဆိုးကြီးထဲတွင် ယောက်ျားတိုင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာ အကောင်းဆုံး ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"အစ်ကို... လေပေါ်ကျွန်းရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ... ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ဘာတွေရှိလဲ" ဆုန့်ဝမ်က စပ်စုလိုက်သည်။

ဝိုင်တစ်ခွက် သောက်ပြီးသွားသည့်အခါ လူတိုင်းက လင်းယွမ်ကို ကောင်းကင်မှ လေပေါ်ကျွန်း အကြောင်းကို စတင် မေးမြန်းကြတော့သည်။

ဘေးနားရှိ ရန်မေကလည်း လင်းယွမ်ကို စိတ်ဝင်တစား လှမ်းကြည့်လာ၏။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့ရဲ့ ရေပေါ်ကျွန်းနဲ့ အတူတူပဲ... အကုန်ရှိတယ်... တချို့ လေပေါ်ကျွန်းတွေက နေထိုင်ဖို့ သင့်တော်ပြီး တချို့ကတော့ မသင့်တော်ဘူး"

"လောလောဆယ် လေပေါ်ကျွန်း ငါးကျွန်း ရှိတဲ့အထဲက သုံးကျွန်းကို ငါတို့ အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ပြီ... အဲဒါတွေကတော့ လေဟုန်စီး ငါးလိပ်စွန်ကျွန်း... နတ်သစ်ပင်ကျွန်း နဲ့ ငရဲကျွန်းတို့ပဲ"

လင်းယွမ်က ကောင်းကင်ပေါ်မှ အခြေအနေများကို အကျဉ်းချုံး၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့... နတ်သစ်ပင်ကျွန်းပေါ်မှာ လူတစ်စုကို သွားတွေ့ခဲ့တယ်... ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ မင်းတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ် ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။

ရန်မေကလည်း မနေနိုင်ဘဲ စပ်စုလာသည်။ "ဘယ်သူမို့လို့လဲ... အမတို့ သိတဲ့လူတွေလား"

"သေချာပေါက် သိတာပေါ့"

ဆုန့်ဝမ်နှင့် တင်းယန်တို့လည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်ရောက် ဆွေးနွေးကြလေသည်။

"အမတင်းများလား... သူ အစ်ကို့ဆီကို ခိုးပြီး လိုက်သွားတာလား"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... အမတင်းက ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ပြန်လာတုန်းက အစ်ကိုလင်း အိမ်ပြန်လာသေးလားလို့ သေချာတောင် မေးသွားသေးတာ... သူသာ ကောင်းကင်ပေါ် ရောက်သွားခဲ့ရင် အဲ့ဒီလို မေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ်က ပြုံးရင်း "သဲလွန်စပေးရရင်... အခု ထိုက်ယန်တောင်က အသိတွေ မဟုတ်ဘူး"

ထိုစကားကြောင့် မိန်းကလေးများအားလုံး အဖြေရှာမရ ဖြစ်သွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တင်းယန်က ချွဲနွဲ့ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူမို့လို့လဲ အစ်ကိုရဲ့... မြန်မြန် ပြောပြပါတော့"

သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းနေပြီး အနည်းငယ် မူးဝေနေပုံရသည်။

လင်းယွမ်ပင် အနည်းငယ် မူးချင်ချင် ဖြစ်လာသည်။ သန္ဓေပြောင်း အသီးများဖြင့် ချက်လုပ်ထားသော ဝိုင်က အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်နေ၏။

ဝိုင် အနည်းငယ် သောက်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် အားကောင်းမှုနှင့်ပင် ဤကဲ့သို့ ခံစားလာရသည် ဆိုလျှင် ဤနေရာရှိ မိန်းကလေးများမှာ မည်မျှ မူးဝေနေမည်ကို တွေးကြည့်၍ ရနိုင်သည်။

ရန်မေကလည်း အရက်မူးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မောင်လေး... အဲ့တာက ဘယ်သူတွေလဲ"

လင်းယွမ်က ဆက်ပြီး အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "လုတရုံ နဲ့ လျန်မင်ရှု... အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကို အမတို့ မှတ်မိသေးလား"

မိန်းကလေး သုံးယောက်စလုံးမှာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီး ထိုအမည်နှစ်ခုကို မမှတ်မိကြတော့သည်မှာ သိသာနေသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သည်။ "လုတရုံက လုယွီယန်ရဲ့ အဖေလေ... အရင်တုန်းက မိန်တုဥယျာဉ်မှာ လုယွီယန်ကို စွန်းရှု အနိုင်ကျင့်တုန်းက... သူ့မိန်းမ ကျန်းလန်ကျွမ်းက အမကိုတောင် လာပြီး အကူအညီ တောင်းသေးတယ်လေ... မှတ်မိပြီလား"

ရန်မေက ချက်ချင်း လန့်ဖျပ်သွားသည်။ ကျန်းလန်ကျွမ်း ဟူသော နာမည်ကို သူမ သေသေချာချာ မှတ်မိနေ၏။

ထိုအဖြစ်အပျက်က လင်းယွမ်၏ မိန်းမ ဖြစ်လာပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား လာရောက် ဖားယားသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က စွန်းရှုက လုယွီယန်ကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လုတရုံက သိသွားရာမှ တိုက်တစ်တိုက်လုံး ဆူညံသွားခဲ့ရသည်။

ကျန်းလန်ကျွမ်းက ချိုင်ကြည်၏ မိန်းမဖြစ်သူ ဝူချင်းမှတစ်ဆင့် လင်းယွမ်ကို ဖျောင်းဖျပေးရန်နှင့် သူမ၏ ယောက်ျားကို ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ခွင့်ရအောင် ကူညီပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကိစ္စကို သူမ အလွန် မှတ်မိနေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခု လင်းယွမ်က ကျန်းလန်ကျွမ်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် လုတရုံ ဆိုသော လူကို ချက်ချင်း သတိရသွားတော့သည်။

သူမက ချက်ချင်း မျက်လုံးပြူးသွားပြီး အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လုတရုံလား... သူ အသက်ရှင်နေသေးတာလား... ဘယ်လိုလုပ် လေပေါ်ကျွန်းဆီ ရောက်သွားတာလဲ"

ဘေးနားရှိ ဆုန့်ဝမ်နှင့် တင်းယန်တို့လည်း အံ့အားသင့်ရာမှ သတိဝင်လာကြသည်။

လုတရုံ ဟူသော နာမည်ကို သူတို့ မမှတ်မိသော်လည်း လုယွီယန်ကိုမူ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အလွန် ရင်းနှီးကြသည်။

ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်း၏ တစ်ခုတည်းသော ကုသရေးအစွမ်းပိုင်ရှင် မိန်းကလေးအဖွဲ့ ဖြစ်သည့်အတွက် လုယွီယန်နှင့် မုန့်ယိုယိုတို့၏ နာမည်ကြီးမှုက အလွန် မြင့်မားလှသည်။

ယောက်ျား မိန်းမ မရွေး လူတိုင်းက ထိုမိန်းကလေးအဖွဲ့ကို အလွန် သဘောကျကြသည်။

အထူးသဖြင့် လုယွီယန်ဆိုသော ကလေးမလေးက အရင်က ဆွံ့အ နားမကြား ဖြစ်ခဲ့ပြီး သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် နိုးထလာပြီးနောက်မှ အကြားအာရုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ ယခုဆိုလျှင် စကားပင် ပြောတတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမျှ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော မိန်းကလေးကို လူတိုင်းက သဘောကျကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

တင်းယန်နှင့် ဆုန့်ဝမ်တို့ပင် သူတို့ကို အလွန် ချစ်ခင်ကြသည်။

"လုယွီယန်ရဲ့ အဖေလား... ကျွန်မ သူ့ကို မှတ်မိတယ်... လိပ်ကျွန်းတုန်းက သူ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား" ဆုန့်ဝမ်က အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

တင်းယန်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။ "အို... လုယွီယန်သာ သူ့အဖေ အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဆိုတာကို သိရရင် သေချာပေါက် အရမ်း ဝမ်းသာသွားမှာပဲ... အစ်ကိုလင်း... ဦးလေးလုက အစ်ကိုနဲ့အတူ လိုက်မလာဘူးလား"

လင်းယွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "လိုက်မလာဘူး... သူနဲ့ လျန်မင်ရှုတို့က နတ်သစ်ပင်ကျွန်းမှာပဲ အခြေချနေထိုင်သွားကြပြီ... ပြောရရင် သူနဲ့ လျန်မင်ရှုက အတူတူ နေနေကြတာ... ဒီကိစ္စကို လုယွီယန် မသိသေးတော့ နောက်ကျရင် သူ ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲတော့ မသိဘူး"

တင်းယန်က "ဦးလေးလုက လူပျိုကြီး မဟုတ်ဘူးလား... မိန်းမတစ်ယောက်ကို သဘောကျတာ ဘာဆန်းလို့လဲ... လုယွီယန်လည်း နားလည်ပေးနိုင်မှာပါ"

ဆုန့်ဝမ်ကလည်း ဝေခွဲမရစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လျန်မင်ရှု ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"

တင်းယန်နှင့် ရန်မေတို့လည်း ထိုလူကို မှတ်မိရန် ကြိုးစားရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

သူတို့အနေဖြင့် လျန်မင်ရှု ဆိုသည်ကို ရင်းနှီးမှု မရှိကြပေ။

လျန်မင်ရှုက တိုက် (၇၅) က ဖြစ်ပြီး ရန်ဆန်းမင်တို့နှင့် တိုက်တစ်တိုက်တည်း နေသူဖြစ်သည်။

အရင်တုန်းက လင်းယွမ်က တိန့်ဟူကို သတ်လိုက်ပြီးနောက် လျန်မင်ရှုမှာ အားကိုးစရာ မရှိတော့ဘဲ တိုက် (၇၅) ၏ အောက်ခြေလူတန်းစား အဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

လူတိုင်းက သူမကို အနိုင်ကျင့်ကြသည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း အားလုံးက သူမကို အဖက်မလုပ်ကြဘဲ သူမနှင့် အဆက်အသွယ် မလုပ်ချင်ကြပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် လျန်မင်ရှုက အားလုံးနှင့်အတူ သစ်သားဖောင်ကို စီးကာ မိန်တုဥယျာဉ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် ပြဿနာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ရန်မေ၊ ဆုန့်ဝမ်နှင့် တင်းယန်တို့ သုံးယောက်စလုံးက ထိုလူကို သဘာဝကျကျပင် မသိကြပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် တစ်ချိန်လုံး နှုတ်ဆိတ်နေသော လင်းယာက ရုတ်တရက် စကားစလာသည်။

"ကိုလင်းယွမ်... အစ်ကို ပြောတဲ့ လျန်မင်ရှု ဆိုတာက တိုက် (၇၅)၊ အခန်း (၃၂၁၂) က မလျန်လား"

ထိုစကားကြောင့် လင်းယွမ်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မလင်းယာ သူ့ကို သိလို့လား"

လင်းယာက တိုက် (၈၇) က ဖြစ်သဖြင့် သူမက လျန်မင်ရှု၏ လိပ်စာကို အတိအကျ ပြောနိုင်လိမ့်မည်ဟု လင်းယွမ် မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမက အလွန် ရင်းနှီးနေပုံရသည်။

လင်းယာက ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး "သူက ကျွန်မရဲ့ အစ်မဝမ်းကွဲလေ"

"ကျွန်မ မိန်တုဥယျာဉ်မှာ အိမ်ဝယ်ဖြစ်ခဲ့တာက အစ်မဝမ်းကွဲက သေချာ တိုက်တွန်းခဲ့လို့လေ... သူ... သူ တကယ် အသက်ရှင်နေသေးတာလား"

လင်းယွမ် ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

လျန်မင်ရှုနှင့် လင်းယာတို့ကြားတွင် ထိုသို့သော ဆွေမျိုးတော်စပ်မှု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

လင်းယာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "သူပဲ... သူ အသက်ရှင်နေပါသေးတယ်... မလင်းယာနဲ့ သူက ဆွေမျိုးတွေ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တကယ် မထင်ထားဘူး"

ဘေးနားရှိ ရန်မေ၊ ဆုန့်ဝမ်နှင့် တင်းယန်တို့ သုံးယောက်ကလည်း အခြေအနေကို အမြန် မေးမြန်းကြလေသည်။

လင်းယာနှင့် လျန်မင်ရှုတို့က ဆွေမျိုးများ ဖြစ်နေသဖြင့် အရင်က တိန့်ဟူ၏ အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး တိန့်ဟူ၏ မိန်းမ ဖြစ်ခဲ့ရသော လျန်မင်ရှု၏ အဖြစ်အပျက်ကို ဖော်ပြရန် လင်းယွမ်အတွက် သဘာဝကျကျပင် မလွယ်ကူတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် လျန်မင်ရှုက မူလက တိုက် (၇၅) ခိုလှုံရေးစခန်းမှ နေထိုင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ အကျဉ်းချုံး၍ ပြောပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကျူးလင်လင်ကိုရော မှတ်မိသေးလား"

"ကျူးလင်လင်"

ဆုန့်ဝမ်က ကြောင်သွားပြီး ရင်းနှီးနေသလိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် တင်းယန်က ရုတ်တရက် ကိုယ်ကို မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး "ကျွန်မ သိတယ် အမဆုန့်ဝမ်... အရင်က ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ စဖွဲ့တုန်းက တာအိုဆရာလင်းရဲ့ အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုကို ခံခဲ့ရတဲ့ သနားစရာ မိန်းမလေ"

"ပြောရရင် အဲဒီမိန်းမက နောက်ပိုင်းမှာ တာအိုဆရာလင်းနဲ့ လမ်းခွဲသွားတယ်... အရင်က သူ့ကို ကျွန်မ မြင်ဖူးတယ်... သူက တခြား အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်သွားပြီး အခုဆို ကလေးတောင် ရနေပြီ"

"သူ အရင်ကထက် ပိုပြုံးရယ်လာတာကို တွေ့ရတော့ အခြေအနေ မဆိုးဘူးလို့ ထင်တာပဲ"

တင်းယန်က သဘောမနောကောင်းသော မိန်းကလေး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အရင်က သူမနှင့် ကျွမ်းရှုယွမ်တို့ ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့၏ အာဏာကို လုယူစဉ်က တာအိုဆရာလင်းတို့ကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ဖူးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် တာအိုဆရာလင်းက အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှု ကျူးလွန်ထားမှန်း သိသွားသောအခါ သူမက အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး ကျူးလင်လင်ကို ကူညီပေးခဲ့သည်။

ကျူးလင်လင်က နောက်ပိုင်းတွင် တာအိုဆရာလင်းနှင့် အောင်မြင်စွာ လမ်းခွဲနိုင်ခဲ့ပြီး တင်းယန်ကလည်း သူမကို နောက်ကွယ်မှနေ၍ အတန်ကြာအောင် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။

ကျူးလင်လင် နောက်ထပ် အိမ်ထောင်ဖက်သစ် ရှာတွေ့သွားသည့် အချိန်ရောက်မှသာ သူမ ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တင်းယန်က ကျူးလင်လင်၏ အခြေအနေကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိနေသည်။

သူမ၏ သတိပေးချက်ကြောင့် ရန်မေနှင့် ဆုန့်ဝမ်တို့လည်း ကျူးလင်လင် ဆိုသည်မှာ ဘယ်သူမှန်း ပြန်သတိရသွားကြသည်။

တင်းယန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... ဒီ လျန်မင်ရှု နဲ့ ကျူးလင်လင်က ဘာပတ်သက်မှု ရှိလို့လဲ"

"ပတ်သက်မှု ရှိတယ်လို့ ဆိုရမှာပေါ့... အရင်က သူတို့က အရမ်း ရင်းနှီးကြတာလေ... အရင်တုန်းက သူတို့သုံးယောက်က တိုက် (၇၅) မှာ နေတဲ့သူတွေထဲက ငါတို့နဲ့အတူ မိန်တုဥယျာဉ်ကနေ ထွက်ခွာလာတဲ့ လက်ချိုးရေလို့ရတဲ့ သူတွေထဲကပဲ"

"နောက်ထပ် ယွီရှောင်ယန် ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်... မင်းတို့ မှတ်မိလောက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"လိပ်ကျွန်းတုန်းက ယွီရှောင်ယန် နဲ့ လျန်မင်ရှုတို့က သန္ဓေပြောင်း အသီးတွေကို ရှာဖို့ ကျွန်းပေါ်တက်သွားခဲ့တယ်... သူတို့က ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပြီး သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် နိုးထလာအောင် လုပ်ချင်ခဲ့ကြတာ... အဲဒီတစ်ခေါက် သွားပြီးကတည်းက သူတို့ ပြန်မလာကြတော့ဘူး"

"ဒီတစ်ခေါက် နတ်သစ်ပင်ကျွန်းပေါ်မှာ လျန်မင်ရှု နဲ့ လုတရုံတို့ကို တွေ့လိုက်ရတော့ ငါတောင် အရမ်း အံ့သြသွားမိတယ်"

"နောက်ပြီး သူတို့ပြောတာက နောက်ထပ် တစ်ယောက်လည်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်တဲ့... အဲဒီလူကိုတော့ မင်းတို့ အကုန်လုံး သိတယ်"

ရန်မေက အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူလဲ"

"ဝမ်လီလီ"

"ဘာ... ရှောင်ဝမ်လား" ရန်မေက ချက်ချင်း အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။

ဝမ်လီလီနှင့် ကျန်းဖန်တို့က သူတို့နှင့်အတူ အစောဆုံး လိုက်ပါလာခဲ့သော လူအုပ်စုတွင် ပါဝင်သည်။

ရန်မေက ဝမ်လီလီနှင့် အလွန် ရင်းနှီးသည်။

ဆုန့်ဝမ်လည်း သဘာဝကျကျပင် ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရင်က တိုက် (၇၆) တွင် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူနိုင်သော မိန်းကလေးများ သိပ်မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမနှင့် ဝမ်လီလီတို့ကလည်း စကားပြော အလွန် အဆင်ပြေကြသည်။ လျှိုဖေးဖေးကလွဲလျှင် ဝမ်လီလီနှင့် ဆက်ဆံရေး အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမလည်း မနေနိုင်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ "ဝမ်လီလီ အသက်ရှင်နေသေးတာလား... သူလည်း လေပေါ်ကျွန်းပေါ်မှာပဲလား"

"ကောင်းလိုက်တာ... တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပဲ... ကျန်းဖန်သာ ဒီသတင်းကို သိသွားရင်... နေပါဦး... ကျန်းဖန်"

ဆုန့်ဝမ်က ကျန်းဖန်အကြောင်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူမမျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။

ကျန်းဖန်တွင် ရည်းစားအသစ် ရနေပြီ ဆိုသည်ကို သူမ ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။

ချက်ချင်းပင် ရင်ဘတ်ထဲ၌ ကျောက်တုံးကြီး ဖိထားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူမကို စိတ်မွန်းကြပ်ကာ အသက်ရှုမဝ ဖြစ်သွားစေသည်။

လင်းယွမ်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာတွေးနေမှန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး "ကဲပါ... မင်းလည်း အရမ်း လျှောက်မတွေးပါနဲ့... ကျန်းဖန်လည်း ဒီကိစ္စကို မသိသေးပါဘူး"

"ဝမ်လီလီလည်း အခု လေပေါ်ကျွန်းပေါ်မှာ မရှိတော့ဘူး... လုတရုံ ပြောပြချက်အရဆိုရင် သူက ကျန်းဖန်ကို ရှာဖို့အတွက် အဲဒီလေပေါ်ကျွန်းကနေ ထွက်သွားပြီး ကျန်းဖန်ကို ဆက်ရှာဖို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားတယ်တဲ့"

ဆုန့်ဝမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူကတော့ စိတ်ထဲမှာ ကျန်းဖန်ကိုပဲ တွေးနေတာ... ကျန်းဖန် ဆိုတဲ့ ခွေးကောင်ကတော့ အသစ်တောင် ရနေပြီ"

တင်းယန်က ဝမ်လီလီနှင့် သိပ်မရင်းနှီးလှသဖြင့် အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အမဆုန့်ဝမ်... ကျန်းဖန်လည်း ဝမ်လီလီ အသက်ရှင်နေသေးမှန်း မသိလို့ပါ... သူသာ သိခဲ့ရင် သေချာပေါက် တခြားသူနဲ့ တွဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဆုန့်ဝမ်က တင်းယန်ပြောသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိမှန်း သိသော်လည်း စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေဆဲပင်။ ဝမ်လီလီအတွက် မတန်ဟု ခံစားရသဖြင့် သန္ဓေပြောင်း အသီးဝိုင် တစ်ခွက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် ခေါင်းများ မူးဝေလာတော့သည်။

ဝိုင်က အရှိန်အလွန် ပြင်းလှသဖြင့် ဆုန့်ဝမ်၏ စိတ်ခံစားချက်များ အနည်းငယ် ပြင်းထန်လာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းဖန်က အသုံးမကျတဲ့ကောင်... အရင်ကတော့ ဝမ်လီလီကို စောင့်နေမယ်လို့ ပါးစပ်ကနေ အမြဲ ပြောနေခဲ့တာလေ"

"သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်ခဲ့လို့လဲ... နှစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး... လူသစ် ရနေပြီ"

"ဝမ်လီလီသာ ပြန်လာပြီး ဒီကိစ္စကို သိသွားရင်... သူ ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းနည်းရလိမ့်မလဲ"

"သူ အပြင်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ ကျန်းဖန်ကို ရှာတွေ့ဖို့ ဆိုတာကပဲ သူ့ရဲ့ အသက်ရှင်ချင်တဲ့ ယုံကြည်ချက် ဖြစ်နေရင်ကော"

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဆုန့်ဝမ်၏ မျက်ရည်များပင် ကျဆင်းလာတော့သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ရန်မေကလည်း မျက်ဝန်းလေးများ နီရဲလာပြီး မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။

သူမက လေသံတိုးတိုးဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "အရာအားလုံးက ကံကြမ္မာပါပဲလေ... ဟူး"

ဆက်ရန်...