အခန်း (၈၁၅-၈၁၆)

အပိုင်း (၈၁၅) သာမန်လူများအတွက် အခွင့်အရေး

ဖုန်းကျန့်က သတင်းစာကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိပ်ကမ်းဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးသွားတော့သည်။

သူက လှေငှားရန်ပင် နှမြောနေသဖြင့် ရေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ချကာ တစ်လမ်းလုံး ကူးခတ်သွားလေသည်။

အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်အတွက် ၄ မိုင်ကျော်ခန့် အကွာအဝေးဆိုသည်မှာ ရေကူးသွားလျှင်တောင် သိပ်မဝေးလှပေ။

နာရီဝက်ပင် မကြာလိုက်ဘဲ ဖုန်းကျန့်သည် မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းရှိ သူ၏အိမ်သို့ ရေကူး၍ ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး စိုရွှဲလျက် ပြန်ရောက်လာသော သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖုန်းကျန့်၏ မိန်းမဖြစ်သူမှာ အလွန်အံ့သြသွားတော့သည်။

"ရှင် ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီပုံစံနဲ့ ပြန်ရောက်လာတာလဲ"

"မြန်မြန်... အိမ်က ပစ္စည်းတွေ မြန်မြန်သိမ်း... တန်ဖိုးရှိတဲ့ဟာတွေ အကုန်သိမ်းလိုက်"

"ဟင်... ဘာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ... ရန်သူတွေများ လာတိုက်နေလို့လား" ဖုန်းကျန့်၏ မိန်းမမှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ပျာပျာသလဲ မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းကျန့်က ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟားဟား... ကြီးပွားမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားမိသွားပြီကွ... အရင်က အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်ကို ပြန်လုပ်လို့ရပြီ"

"ဘာသဘောလဲ" သူမက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းကျန့်က လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပလတ်စတစ်အိတ်ဖြင့် သေချာထုပ်ပိုးလာခဲ့သော သတင်းစာကို ဇနီးသည်ထံသို့ အမြန်ကမ်းပေးလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမှာ ကြည့်လိုက်"

"ဘာကြီးလဲ... သတင်းစာလား"

သူမက ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း မှင်သက်သွားသည်။ "ထိုက်ယန်တောင် နေ့စဉ်သတင်းစာ... ဒါ... ဒါက ဘယ်သတင်းစာတိုက်ကလဲ"

သူမက အထဲပါ သတင်းများကို အလျင်အမြန် ဆက်ကြည့်လိုက်ရာ ထပ်မံ၍ အံ့သြသွားပြန်သည်။ "ဒါ... ဒါက ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ သတင်းစာလား"

ဖုန်းကျန့်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "စစ်ဆေးရေးဌာနက ထုတ်တာ... ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်တဲ့ သတင်းစာပဲ... အဓိက အကြောင်းအရာက ဒီတစ်ခေါက် ကျင်းပတဲ့ ထိုက်ယန်တောင် တတိယအကြိမ် ညီလာခံ အကြောင်းတွေချည်းပဲ... ဒီသတင်းကို ကြည့်လိုက်"

သူက သတင်းတစ်ပုဒ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ထိုသတင်းပေါ်တွင် ဦးလေးမာ၏ ဓာတ်ပုံကို တွေ့ရပြီး အောက်ဘက်တွင်မူ စာသားများ အပြည့်အနှက် ပါရှိကာ ညီလာခံ၌ မာကောချိုင် ပြောကြားခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များကို အကျဉ်းချုံး ဖော်ပြထားသည်။

"ထိုက်ယန်တောင် ဆောက်လုပ်ရေးဌာနက ရေပေါ်တံတားတွေ တည်ဆောက်တော့မလို့လား" ဖုန်းကျန့်၏ မိန်းမက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းကျန့်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး "ဒါတင် မကသေးဘူး... ရေပေါ်တံတား တည်ဆောက်တာက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ... ဆောက်လုပ်ရေးဌာနက နောက်ပိုင်းကျရင် ရေပေါ်ကျွန်းကြီးတွေပေါ်မှာ မြို့ပြအခြေခံအဆောက်အအုံတွေပါ တည်ဆောက်ဦးမှာတဲ့... ဒီတစ်ခေါက် အတိုင်းအတာက မသေးဘူး... ကိုယ်တို့အတွက် အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ"

"ကျွန်မတို့အတွက် အခွင့်အရေး"

"မေ့သွားပြီလား... ဒီရေဘေးဆိုးကြီး မဖြစ်ခင်တုန်းက ကိုယ် ဘာအလုပ်လုပ်ခဲ့တာလဲ"

သူမ ကြောင်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ "မြို့ပြစီမံကိန်း"

အမှန်တော့ ဖုန်းကျန့်သည် ကပ်ဘေးကြီး မကျရောက်မီက တရားဝင် အသိအမှတ်ပြု လက်မှတ်ရထားသည့် မြို့ပြနှင့် ကျေးလက် စီမံကိန်းရေးဆွဲသူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရေကြီးပြီးနောက် မြို့ပြများ ပျက်စီးသွားသောအခါ သူ၏ ဤကျွမ်းကျင်မှုသည် အသုံးမဝင်တော့ဘဲ အောက်ခြေလူတန်းစား ဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

ယခင်က လူဦးရေ စာရင်းကောက်ယူစဉ်က ဖုန်းကျန့်သည် သူ၏ ဤကျွမ်းကျင်မှုကို တင်ပြခဲ့သော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း၌ အထက်လူကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မရရှိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်က ရေပေါ်ကျွန်း အသီးသီးရှိ အခြေစိုက်စခန်းများ တည်ဆောက်ရာတွင် ရိုးရှင်းလွန်းပြီး သီးသန့် စီမံကိန်းရေးဆွဲရန် မလိုအပ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတော့ မတူတော့ချေ။ လင်းယွမ်က ရေပေါ်ကျွန်း အားလုံးကို တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းလိုက်ပြီး ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုစနစ်ဖြင့် စီမံခန့်ခွဲလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် သေချာပေါက် သီးသန့် စီမံကိန်းရေးဆွဲမှုများ လိုအပ်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းကျန့်က ထိုအချက်ကို မြင်လိုက်သောကြောင့် သူ၏ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီဟု ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်... အခုပဲ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ယူပြီး ထိုက်ယန်တောင်ကို သွားကြမယ်... အဲဒီမှာ အချိတ်အဆက် သွားရှာပြီး ဆောက်လုပ်ရေးဌာနထဲ ဝင်လို့ရမလား စုံစမ်းကြည့်ရမယ်... အရင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်ကို ပြန်လုပ်လို့ရအောင်ပေါ့"

ဖုန်းကျန့်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမလည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ "ဒါ... ဒါ တကယ် အဆင်ပြေပါ့မလား"

"မစမ်းကြည့်ဘဲ ဘယ်သိမလဲ... ခွန်အားသက်သက်ကိုပဲ အားကိုးနေရရင် မင်းတို့ သားအမိကို ဘယ်တော့မှ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထားနိုင်ပါ့မလဲ"

ဖုန်းကျန့်၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်တောက်နေပြီး "အခု ထိုက်ယန်တောင်က အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ... အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ အများကြီး လိုအပ်နေတာ... ငါ့အထင်တော့ နောက်ပိုင်းက အခွင့်အရေးရွှေခေတ်ပဲ... အားလုံးမှာ အခွင့်အရေး ကိုယ်စီရှိတယ်... ထိုက်ယန်တောင် တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ အားလုံးလည်း အတူတူ ကြီးပွားနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မသိလို့ပါ... ငါတို့ မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းနဲ့ မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်းလို ရေပေါ်ကျွန်းတွေအပြင် ထိုက်ယန်တောင်မှာ ကောင်းကင်ပေါ်က လေပေါ်ကျွန်း ငါးကျွန်းလည်း ရှိသေးတယ်"

"ဒီလေပေါ်ကျွန်း ငါးကျွန်းကိုလည်း နောက်ပိုင်းကျရင် စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်ကို သေချာပေါက် သွတ်သွင်းလိမ့်မယ်"

"ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ နယ်မြေက တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာပေမဲ့ လူဦးရေကတော့ ဒီလောက်ပဲ ရှိတာလေ... အရင် ရေဘေးမဖြစ်ခင်က အနောက်နိုင်ငံတွေလိုပေါ့... မြေကကျယ်ပြီး လူကရှားတယ်... သယံဇာတတွေကတော့ ပေါကြွယ်ဝတယ်"

"ငါတို့ လူတိုင်းမှာ အခွင့်အရေး ရှိတယ်ကွ"

သူမလည်း ဝမ်းသာသွားပြီး "ဒါ... ဒါဆို ကျွန်မတို့ အခုပဲ ပြောင်းသွားကြမလား"

"အင်း... ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီးရင် အဲဒီမှာ အခန်းတစ်ခန်း သွားငှားကြတာပေါ့... ဒါနဲ့... သမီးလေးရော"

"ဘေးအိမ်က အဒေါ်ကျန်းဆီမှာ ကစားနေတယ်... သွားခေါ်လိုက်ဦးမယ်"

"မြန်မြန်သွား မြန်မြန်သွား"

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဖုန်းကျန့်တို့ မိသားစု သုံးယောက်သည် ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင် သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းရွှေ့သွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဉာဏ်ပြေးသူ အတော်များများသည်လည်း ထိုက်ယန်တောင်၏ တတိယအကြိမ် ညီလာခံအပြီးတွင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများစွာကို ရိပ်မိသွားကြသည်။

ထို့ကြောင့် လူအများအပြားသည် ရှောင်မောင်းတောင် ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြလေသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုအထဲမှ အချို့မှာ လူအများလုပ်သလို လိုက်လုပ်ကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိကြသော်လည်း ဗဟိုမြို့တော်နှင့် ပိုမို နီးကပ်စွာ နေထိုင်လိုကြသည်။

သို့သော် ရှေးရိုးစွဲဆန်ကာ မိမိတို့၏ သက်သောင့်သက်သာရှိသော နေရာမှ မထွက်ခွာရဲဘဲ မူလရေပေါ်ကျွန်းများပေါ်တွင်သာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး ကိုယ့်နေရာလေးကိုသာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုသူ အချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။

လူတစ်ဦးစီ၏ ရွေးချယ်မှု မတူညီကြသလို အနာဂတ်များသည်လည်း ကွဲပြားသွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ယန်တောင်၏ တတိယအကြိမ် ညီလာခံ ပြီးဆုံးသွားပြီး ထိုက်ယန်တောင် နေ့စဉ်သတင်းစာကို ထုတ်ဝေလိုက်သည်နှင့်အမျှ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းမှ လူတိုင်းသည် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ခေတ်သစ်၏ လေကြောင်း အလှည့်အပြောင်း ရောက်လာပြီဆိုသည်ကို လူတိုင်း သိကြသော်လည်း အတိအကျ ဘာလုပ်ရမည်ကိုမူ လူအများစုက တွေဝေနေကြဆဲပင်။

အများစုမှာ အထက်လူကြီးများ၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့်သာ လိုက်လံ လုပ်ဆောင်နေကြရသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဆောက်လုပ်ရေးဌာနသည် မြေဓာတ်၊ ခွန်အား စသည့် အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို အများအပြား စတင် ခေါ်ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။

စိုက်ပျိုးရေးဌာနကလည်း သစ်ဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို အကြီးအကျယ် ခေါ်ယူလျက်ရှိသည်။

မွေးမြူရေးဌာနကမူ သားရဲထိန်းချုပ်အစွမ်း သို့မဟုတ် စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို ခေါ်ယူနေသည်။

စီမံခန့်ခွဲမှုဌာနသည်သာ သာမန်လူများအတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာတွင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ ဓာတ်သဘာဝနှင့် စွမ်းရည်ကို ကန့်သတ်မထားဘဲ စီမံခန့်ခွဲမှု အတွေ့အကြုံ ရှိမရှိနှင့် စီမံကိန်းများကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးခြင်း ရှိမရှိကိုသာ ကြည့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို ပိုမို ဦးစားပေးမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သင်က အထူး ထူးချွန်နေပါက အစွမ်း နိုးထမလာသေးလျှင်တောင် လာရောက် လျှောက်ထားနိုင်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အစွမ်းနိုးထရန် ဆိုသည်မှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စတစ်ရပ် မဟုတ်တော့ပေ။

လက်ရှိ ထိုက်ယန်တောင်တွင် လူတို့၏ မျိုးရိုးဗီဇကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး အစွမ်းနိုးထစေနိုင်သည့် မျိုးရိုးဗီဇ လှုံ့ဆော်မှု နည်းလမ်း ရှိနေရုံသာမက။

ထိုက်ယန်တောင် စိုက်ပျိုးရေးဌာနသည် သန္ဓေပြောင်း အသီးအနှံများကို စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကိုပါ ရရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ထိုသန္ဓေပြောင်း အသီးအနှံများကို စားသုံးခြင်းဖြင့် ဘေးကင်းစိတ်ချစွာ အစွမ်းနိုးထစေနိုင်သည်။

စိုက်ပျိုးရေးဌာနက မိမိဆန္ဒအလျောက် သတ်မှတ်ထားသော ဓာတ်သဘာဝ အသီးအနှံများကို ရွေးချယ်နိုင်သည့် သီးသန့် ဓာတ်သဘာဝ အစုံလိုက် အစီအစဉ်များကိုပင် မိတ်ဆက်ထားသေးသည်။

သေချာသည်မှာ ဈေးနှုန်းအနေဖြင့် သာမန် သန္ဓေပြောင်း အသီးများနှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်း၏ အရာအားလုံးသည် ကောင်းမွန်သော ဦးတည်ချက်ဆီသို့ တိုးတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရေပေါ်ကျွန်းစုများနှင့် မိုင်အနည်းငယ်ခန့် ကွာဝေးသော ကောင်းကင်ထက်ရှိ တိမ်လွှာများအနီးတွင် ယာဉ်ပျံ အချို့က ဤဘက်သို့ အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသည်ကို လင်းယွမ်ကမူ မသိရှိခဲ့ပေ။

ထိုယာဉ်များသည် ရေပေါ်ကျွန်းစုများနှင့် အလွန် ဝေးကွာလွန်းပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ အနီးတွင် ပုန်းကွယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်း၏ ဝေဟင် ရေဒါများပင်လျှင် သူတို့ကို ရှာဖွေထောက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် ယာဉ်ထဲ၌ အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့ စုရုံးနေကြပြီး စောင့်ကြည့်ကင်မရာ ဗီဒီယိုများကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အမျိုးသားက ဗီဒီယိုရှုထောင့်တစ်ခုကို ပွတ်ဆွဲကာ အခြားရှုထောင့်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး "အာကျဲ... ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင် အထဲက မြင်ကွင်းတွေရော မရှိဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ အမျိုးသားတစ်ဦးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မရှိဘူးဗျ... ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်က လူတွေက သန္ဓေပြောင်းငါးတွေကို ဖမ်းမိတာနဲ့ သားသတ်ရုံကို တိုက်ရိုက်ပို့ပြီး ရှင်းလင်းပစ်ကြတာ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စောင့်ကြည့်ကိရိယာတွေ အထဲကို ဝင်လို့မရဘူး ဖြစ်နေတယ်"

"ဥက္ကဋ္ဌလျှို က ငါတို့ကို ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ အင်အား အတိမ်အနက်ကို စုံစမ်းခိုင်းထားတာလေ... အခု ကင်မရာက ရိုက်ထားတာတွေ အကုန်လုံးက အသုံးမကျတဲ့ မြင်ကွင်းတွေချည်းပဲ... ဒီလိုဆို ဘယ်လိုလုပ် အတိမ်အနက်ကို စုံစမ်းလို့ရတော့မလဲ" ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုယွီ... ကျွန်တော်တို့ ဒုက္ခသည်တွေလို ဟန်ဆောင်ပြီး အထဲဝင်လို့ရမရ စမ်းကြည့်ကြမလား" တစ်ယောက်က အကြံပြု မေးမြန်းလိုက်သည်။

အစ်ကိုယွီ ဟုခေါ်သော အမျိုးသားက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မရဘူး... ကြယ်တံခွန်ကျွန်းက ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းကို မင်း မကြားဘူးလား... ဒီထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းမှာ တင်းကြပ်တဲ့ စစ်ဆေးစနစ် ရှိတယ်တဲ့... ကျွန်းပေါ် တက်ချင်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို အရင်ဆုံး လူဦးရေ စာရင်းသွင်းရမယ်... ပြီးရင် စစ်ဆေးရေးဌာနကနေ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးတာကို ခံရမှာ"

"ပြီးတော့ စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ အလိမ်အညာ ဖော်ထုတ်တဲ့ စက်တွေလည်း ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး ခိုးဝင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ"

အာကျဲက မနေနိုင်တော့ဘဲ "ဒါဆို သန္ဓေပြောင်းငါး စောင့်ကြည့်ကင်မရာတွေကိုပဲ အားကိုးနေရရင် ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်ထဲကို ဝင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးဗျ... ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်က နေထိုင်သူ နှစ်ယောက်သုံးယောက်လောက်ကို ဖမ်းပြီး သူတို့ဆီမှာ အသံဖမ်းစက်နဲ့ စောင့်ကြည့်ကင်မရာတွေ တပ်ပေးလိုက်ရင်ရော... ဘယ်လိုလဲ"

အစ်ကိုယွီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း "ဒီအကြံတော့ မဆိုးဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တခြားအဖွဲ့တွေရော ဒီနည်းလမ်းကို သုံးမလားတော့ မသိဘူး... ငါတို့အဖွဲ့ကတော့ လောလောဆယ် တိုးတက်နှုန်း အရမ်းနှေးနေတယ်"

အာကျဲက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ပြောရရင်လေ... ဥက္ကဋ္ဌလျှို က ဒီလူတွေကို အရမ်း အထင်ကြီးနေတာများလား... သာမန် ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းလေး တစ်ခုအတွက် ကျွန်တော်တို့က ဒီလောက်တောင် သတိထားနေဖို့ လိုလို့လား"

အစ်ကိုယွီက ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် မျက်နှာပျက်သွားပြီး လှည့်ကာ အေးစက်သော လေသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။ "ငတုံး... မင်း စဉ်းစားမကြည့်ဘူးလား... သူတို့သာ သာမန်ဆိုရင် ဥက္ကဋ္ဌဟူ က သွားပြီး ပြန်မလာဘဲ နေပါ့မလား... ခိုက်ရီနည်းပညာ ကရော ငါတို့ မုန်ယာကုမ္ပဏီဆီကို ကိုယ်တိုင်လာပြီး ပူးပေါင်းပါ့မလား"

"ဟက်... ဒါတွေက ဒီထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ အင်အားကို သက်သေမပြနိုင်သေးဘူးလား"

သူက အဖွဲ့သားများကို လှည့်ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ထပ်ပြောမယ်... ဘယ်လို ကံကောင်းမှုမျိုးကိုမှ မျှော်လင့်မနေနဲ့... ဒီတစ်ခေါက် ရန်သူက အရင်က ငါတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ သာမန် အင်အားစုတွေ မဟုတ်ဘူး"

"တစ်ဖက်လူတွေကလည်း ငါတို့လိုပဲ ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ယာဉ်တွေ ရှိတယ်... စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်က ပညာရှင်တွေလည်း ရှိတယ်... လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး"

"အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်... သေမယ့်လူက ငါတို့ပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"နားလည်ပါပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုကြီး"

အဖွဲ့သားများက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင် ကျန်းယွီ ၏ သတိပေးချက်ကို အားလုံး နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ကျန်းယွီက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး "ကောင်းပြီ... စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြမယ်... ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းက လူ နှစ်ယောက် သုံးယောက်လောက်ကို ဖမ်းမယ်... ပြီးရင် သူတို့ကို ထိန်းချုပ် ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်ထဲ ဝင်ခိုင်းပြီး အထဲက လုံခြုံရေးချထားတဲ့ ပုံစံကို ဆွဲခိုင်းရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ယာဉ်အတွင်းရှိ အဖွဲ့သားအချို့သည် လက်နက်ကိရိယာများကို အလျင်အမြန် တပ်ဆင်လိုက်ကြပြီး ယာဉ်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကာ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းဘက်သို့ အမြန် ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်အောက်ခြေ၌လည်း ရေငုပ်သင်္ဘော အချို့ ပုန်းကွယ်နေကြပြီးနောက် လူရိပ်အချို့သည် ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်း၏ ရေပေါ်ကျွန်းစုများဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ အထက်၊ လေဟုန်စီး ငါးလိပ်စွန်ကျွန်း နှင့် မိုင်နှစ်ဆယ်ကျော် အကွာတွင်မူ သေးငယ်သော လေပေါ်ကျွန်း တစ်ကျွန်းသည် ကောင်းကင်ထက်၌ ပျံဝဲနေသည်။

ထိုလေပေါ်ကျွန်းသည် လေခွင်းသံများနှင့်အတူ အဝေးမှနေ၍ ဤဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မူလကတည်းက လင်ကျောင်းမြို့ ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခြားမြို့များ၏ ဝေဟင်မှနေ၍ ပျံသန်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လေပေါ်ကျွန်း တစ်ခုလုံး၏ အကျယ်အဝန်းမှာ မကြီးမားလှဘဲ ရွာငယ်လေး တစ်ရွာစာခန့်သာ ရှိသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သို့သော် အပေါ်တွင် သံမဏိ အဆောက်အအုံကြီးများနှင့် မဏ္ဍပ်ဆောင်များ တည်ဆောက်ထားပြီး အပြင်ဘက်တွင်မူ အစွမ်းထက်သော အကာအကွယ်အလွှာကြီးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ကျွန်းပေါ်တွင် ဧရာမ လေဆိပ်ကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ထားပြီး ၎င်းအပေါ်၌ လေယာဉ်များ၊ စက်ရုပ်များ၊ သံချပ်ကာကားများ၊ ဒုံးကျည်ပစ်လောင်ချာများ စသည့် လက်နက် ရာပေါင်းများစွာကို ရပ်နားထားသည်။

ကျွန်း၏ အမြင့်ဆုံးနေရာရှိ အဆောက်အအုံ တစ်ခုအတွင်း၌မူ အရပ်ပုပု ဝဝ အမျိုးသမီးတစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အဆီပိုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အေးစက် ရက်စက်သော အကြည့်များ ရှိနေသည်။

သူမ၏ အနောက်တွင် တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချောမောသန့်ပြန့်သော မျက်နှာပိုင်ရှင် လူငယ်လေး လေးဦး ရှိနေသည်။

အမျိုးသမီးက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ထိုလူငယ်လေးများထဲမှ နှစ်ဦးက သူမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဒူးထောက်နေကြကာ ကျန်နှစ်ဦးက သူမ၏ ပခုံးကို နှိပ်နယ်ပေးနေကြသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌလျှို... ရှေ့မှာ လေဟုန်စီး ငါးလိပ်စွန်ကျွန်း ကို ရောက်တော့မယ်... ကျွန်တော်တို့ အရှိန်လျှော့ရမလား"

စစ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက အီလက်ထရောနစ် ဖန်သားပြင်မှတစ်ဆင့် အမျိုးသမီးကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မလိုဘူး... ငါ သတင်းရထားတယ်... ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းက အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံး ရေပေါ်ကျွန်းတွေဆီကို သွားပြီး ထိုက်ယန်တောင် အစည်းအဝေးဆိုတာကို ကျင်းပနေကြတာတဲ့... အခုအချိန်က လေပေါ်ကျွန်းကို ပြန်လုဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ"

"လေပေါ်ကျွန်းကို အရင် သိမ်းပိုက်မယ်... ဝေဟင်စိုးမိုးခွင့်ကို ရသွားပြီဆိုရင် အောက်က ရေပေါ်ကျွန်းတွေကို နှိမ်နှင်းဖို့ ငါတို့မှာ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်"

"နားလည်ပါပြီ"

စစ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် အမျိုးသားက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် ချက်ချင်း စတင် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ကျွန်းငယ်လေး တစ်ခုလုံး အလျင်အမြန် အလုပ်များသွားကြပြီး ဧရာမ စွမ်းအင်အမြောက်ကြီးများ စတင် လည်ပတ်လာကာ အမြောက်ပြောင်းများအားလုံး အပြင်ဘက်သို့ တညီတညွတ်တည်း ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

လေယာဉ်များသည်လည်း အလျင်အမြန် စက်နှိုးကာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကြပြီး အကာအကွယ်အလွှာမှ ထွက်ခွာကာ တိုက်ခိုက်ရေး အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြလေတော့သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၈၁၆) မုန်ယာကုမ္ပဏီအား တွေ့ရှိခြင်း

"ဟူး"

သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာန ဓာတ်ခွဲခန်း၊ စွမ်းအင်ငြိမ် သင်္ကေတ ဓာတ်ခွဲခန်းဇုန်အတွင်း။

စက်ရုပ်သံမဏိဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လင်းယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။ သူ ဤကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မခံစားရသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆရာလင်း... ဆက်လုပ်ဦးမလား"

လင်းယွမ်က အသံနက်ကြီးဖြင့် "လောလောဆယ် မလိုသေးဘူး... တံခါးဖွင့်လိုက်တော့" ဟု ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့"

သတ္တုစပ်တံခါးကြီး ပွင့်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲငင်ကာ အခန်းတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် "ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း" ဆိုသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ခြေထောက်ရှိ သံမဏိဝတ်စုံက ကြမ်းပြင်နှင့် ရိုက်ခတ်မိကာ တုန်ခါသံများ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

တုံကျဲက ပြေးလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "အစ်ကိုလင်းယွမ်... ဘယ်လိုနေလဲ... ကျွန်တော်လုပ်ထားတဲ့ ဒီသံမဏိဝတ်စုံက သုံးလို့ကောင်းရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်၏။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "တော်တော်ကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ လက်နက်စနစ်ကိုတော့ ဆက်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ လိုသေးတယ်... ငါက လုပ်ဆောင်ချက်စုံတဲ့ လက်နက်တွေ ပိုလိုချင်တာ... အကောင်းဆုံးက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို အားမကိုးရတဲ့ အမျိုးအစားမျိုးပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တုံကျဲက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် "ဒါဆို ယမ်းမှုန့်သုံးတဲ့ လက်နက်တွေ သုံးမလား... ဒါမှမဟုတ် အလွယ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ပေးတာတွေ... လေဆာတွေ ဘာတွေရော" ဟု မေးလိုက်၏။

လင်းယွမ်က ရယ်မောလျက် "အဲဒါကတော့ မင်းရဲ့ စိတ်ကူးဉာဏ်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့... မင်း အာမခံနိုင်ဖို့ လိုတာ တစ်ချက်ပဲရှိတယ်... အဲဒါက ဒီသံမဏိဝတ်စုံရဲ့ လက်နက်စနစ်အားလုံး စွမ်းအင်ငြိမ် သင်္ကေတ ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ နယ်မြေထဲမှာ တိုက်ခိုက်နိုင်ရမယ့်အချက်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် သဘောပေါက်ပြီ" ဟု တုံကျဲက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နည်းလမ်းကို တွေးမိသွားသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ သူ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရင်ဘတ်ရှိ စွမ်းအင်ကိရိယာကို တစ်ချက် နှိပ်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် သံမဏိဝတ်စုံက "ချောက်ချောက်" အသံမြည်ကာ ပုံစံပြောင်းသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ကွာကျသွားလေသည်။

တုံကျဲ ဒီဇိုင်းဆွဲထားသော ဤသံမဏိဝတ်စုံက သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် ရှိပြီး ကပ်ဘေးမတိုင်မီက ရုပ်ရှင်များထဲရှိ အိုင်းယွန်းမန်း ဝတ်စုံနှင့် အနည်းငယ် တူညီနေသည်မှာ ငြင်းမရပေ။

သို့သော် အိုင်းယွန်းမန်း သံမဏိဝတ်စုံ အစစ်ဖြစ်နေလျှင်ပင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရောက်နေသော ထိပ်တန်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များရှေ့တွင် လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လင်းယွမ်က တုံကျဲအား သံမဏိဝတ်စုံ ထုတ်လုပ်ရန် ထောက်ခံအားပေးရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် စွမ်းအင်ငြိမ် သင်္ကေတများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

"စွမ်းအင်ငြိမ် သင်္ကေတက အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေရဲ့ ခွန်အားကို ချိတ်ပိတ်နိုင်ပြီး သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေ လည်ပတ်နေတာကို တားဆီးနိုင်တယ်... တကယ်လို့ စွမ်းအင်ငြိမ် သင်္ကေတသာ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင် ရန်သူတွေကလည်း သေချာပေါက် အဲဒါကို သုံးပြီး ငါတို့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်ကြမှာပဲ"

"ဒါကြောင့် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမယ်... တစ်ကိုယ်တော် သံမဏိဝတ်စုံဆိုတာက တော်တော်ကောင်းတဲ့ သုတေသန လမ်းကြောင်းတစ်ခုပဲ"

လင်းယွမ်က တွေးတောနေမိသည်။ နောက်ထပ် အကြောင်းအရင်း တစ်ချက်လည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ ခိုက်ရီနည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ ခေါင်းဆောင်၊ ဂျိမ်းစ် ဟုခေါ်သော အမျိုးသားကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ် ရရှိထားသော သတင်းများအရ ထိုသူက သာမန်မဟုတ်ပေ။ မည်သည့်အစွမ်းမျိုးကိုမဆို ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ချေဖျက်နိုင်သော တိတ်ဆိတ်ခြင်းအစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

၎င်း၏ အာနိသင်မှာ စွမ်းအင်ငြိမ် သင်္ကေတနှင့် ဆင်တူပြီး ပြိုင်ဘက်၏ အစွမ်းကို ချိတ်ပိတ်ထားနိုင်သည်။

ဤအစွမ်းမျိုးက အနည်းငယ် ကြောက်စရာကောင်းသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကိုယ်တော် သံမဏိဝတ်စုံက စွမ်းအင်ငြိမ် သင်္ကေတ ပေါက်ကြားမည့် အခြေအနေကို ဖြေရှင်းရန်အတွက်သာမက မကြာမီ ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည့် ဂျိမ်းစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက်ပါ ဖြစ်သည်။

"ဆရာလင်း... မိန်းကလေးလု လာရှာပါတယ်"

လင်းယွမ်က သံမဏိဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်ရုံ ရှိသေး၊ အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ယောက် သူ့ကို လာရှာကြောင်း ကြားလိုက်ရ၏။

လုယွီယန်မှန်း သိလိုက်သည်နှင့် သူမ လာရှာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို လင်းယွမ် ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

"ထိုက်ယန်တောင် ညီလာခံလည်း ပြီးသွားပြီဆိုတော့... ကြည့်ရတာ သူမက နတ်သစ်ပင်ကျွန်းကို သွားပြီး အဖေဖြစ်သူကို ရှာဖို့ မစောင့်နိုင်တော့တဲ့ပုံပဲ"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "သူ့ကို ဧည့်ခန်းမှာ ခဏစောင့်ခိုင်းလိုက်ပါ" ဟု ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လင်းယွမ်က အကြမ်းဖျင်း ရေချိုးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပင်ပန်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်က သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားပြီးနောက် သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာန ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှ လန်းဆန်းတက်ကြွစွာ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဧည့်ခန်းအတွင်း၌ လုယွီယန်က လင်းယွမ်နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သော သင်္ဘောသား ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ရင်သားများက မို့မောက်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ လင်းယွမ်၏ စကားကို အမှန်တကယ် နားထောင်ခဲ့ပုံရသည်။

လင်းယွမ်ကို မြင်သည်နှင့် လုယွီယန်က အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုလင်းယွမ်" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ညီမ ကိုယ့်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာရှာတာလဲဆိုတာ ကိုယ် သိပါတယ်... အဖေနဲ့ အမြန်ဆုံး တွေ့ချင်နေပြီ မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်... ညီမ တကယ်ကို ထပ်မစောင့်နိုင်တော့လို့ပါ" လုယွီယန်က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ဖြေလိုက်၏။

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ထိုက်ယန်တောင် ညီလာခံ ပြီးတာနဲ့ ခေါ်သွားပေးမယ်လို့ ကိုယ် ကတိပေးထားတာပဲ... သေချာပေါက် ညီမကို လိမ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... သွားကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်... အခုချက်ချင်းလား" လုယွီယန်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "အင်း... ဒီနေ့ အချိန်အားနေတာနဲ့ အတော်ပဲ... လေပေါ်ကျွန်းကို တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်... အရမ်းကောင်းတာပဲ" လုယွီယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လုယွီယန်က လင်းယွမ်နောက်သို့ လိုက်ကာ သုတေသနဌာန၏ လေယာဉ်ကွင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့သည်။ အသေးစား အမြန်ယာဉ်တစ်စီးကို စီးနင်းကာ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင် အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ဤခရီးစဉ်အတွက် လင်းယွမ်က မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးခဲ့ပေ။ နေ့ချင်းပြန် သွားမည်ဖြစ်ရာ အချိန်များများ ကြန့်ကြာမည် မဟုတ်ဟု သူ တွေးထားသည်။

လျှပ်စီးတိမ်တိုက်များကြားသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး ယာဉ်ပျံ၏ အကာအကွယ်ဒိုင်းကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရေဒါပြသမျက်နှာပြင်မှ အရေးပေါ် သတိပေးသံတစ်ချက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"တီ... တီ... တီ"

"အချက်ပေးချက်... အမည်မသိ ယာဉ်ပျံတစ်စီးကို တွေ့ရှိထားပါတယ်"

လေယာဉ်မှူးက ချက်ချင်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး ရေဒါကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

"ဆရာလင်း... ရေဒါ စစ်ဆေးမှုနယ်ပယ်ထဲမှာ သူစိမ်းယာဉ်ပျံတစ်စီး ပေါ်လာပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်က "ငါတို့လူတွေရဲ့ ယာဉ်ပျံများ ဖြစ်နေမလား" ဟု မေးလိုက်၏။

လေယာဉ်မှူးက လျင်မြန်စွာဖြင့် "မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ယာဉ်ပျံတွေက ဒေတာဘေ့စ်ထဲမှာ အမှတ်အသားတွေ ရှိပါတယ်... ပုံမှန်ဆိုရင် ရေဒါက အခုလို အချက်ပေးသံ မမြည်ပါဘူး" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး "အနားကပ်သွားလိုက်... ဘာအခြေအနေလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

ထို့နောက် ယာဉ်ပျံက ရေဒါမှ ခြေရာခံမိသော အဆိုပါ ယာဉ်ပျံရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားလေသည်။

ထိုယာဉ်ပျံနှင့် ၆ မိုင်ခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လေယာဉ်မှူး၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

"ဆရာလင်း... တစ်ဖက်က ကျွန်တော်တို့ကို တွေ့သွားပြီ... အရှေ့တောင်အရပ်ဆီကို အမြန် ထွက်ပြေးနေပါတယ်"

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး "မီနိုင်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"တစ်ဖက်ယာဉ်ပျံရဲ့ အမြန်နှုန်းက ကျွန်တော်တို့ထက် မနိမ့်ပါဘူး... အစွမ်းကုန် လိုက်ဖမ်းရင်တောင် မီနိုင်ဖို့ မသေချာဘူး"

"ဒီလောက် မြန်နှုန်းမြင့်တဲ့ ယာဉ်ပျံမျိုးကို တီထွင်နိုင်စွမ်းရှိတာ သာမန်အဖွဲ့အစည်းတွေ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မုန်ယာကုမ္ပဏီ ဒါမှမဟုတ် ခိုက်ရီနည်းပညာကုမ္ပဏီက လူတွေ ဖြစ်ဖို့ များတယ်"

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ မုန်ယာကုမ္ပဏီနှင့် ခိုက်ရီနည်းပညာကုမ္ပဏီမှ လူများက သူ့ကို စတင် အာရုံစိုက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တစ်ဖက်က ရမ်းသန်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိဘဲ သူ့ဘက်မှ အခြေအနေမှန်ကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ အကယ်၍ တစ်ဖက်က တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာပါက လင်းယွမ်အနေဖြင့် စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။

သို့သော် တစ်ဖက်လူများက ဤမျှ သတိကြီးစွာဖြင့် သူတို့ဘက်ကို အရင်ဆုံး စောင့်ကြည့် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်လာသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့က လင်းယွမ်ကို ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအနေဖြင့် သတ်မှတ်ကာ အလေးအနက်ထား ကိုင်တွယ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားပြီး "ဆက်မလိုက်နဲ့တော့... မင်းတို့ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်ထဲကို ချက်ချင်း ပြန်လှည့်... တင်းယန်နဲ့ ကျောက်ခိုင်တို့ကို အကြောင်းကြားပြီး စစ်ရေးပြင်ဆင်မှု အခြေအနေကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲထားဖို့ ပြောလိုက်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လေယာဉ်မှူးက ကြောင်သွားပြီး "ဆရာကရော" ဟု အလျင်အမြန် မေးလိုက်၏။

လင်းယွမ်က လုယွီယန်ကို ဆွဲထူကာ ယာဉ်ပျံတံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း "ငါက သူ့ကို ခေါ်ပြီး လေပေါ်ကျွန်းကို အရင်သွားမယ်... တစ်ဖက်က ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းဘူး... ငါတို့ကို မျက်စိကျနေမှတော့ ငါတို့ရဲ့ လေပေါ်ကျွန်း စခန်းကိုလည်း လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တံခါးဖွင့်လိုက်"

အားလုံးက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လေယာဉ်မှူးက မနေနိုင်ဘဲ "ဆရာလင်း... ဒီနေရာက လျှပ်စီးမုန်တိုင်းဇုန်ကြီးနော်... ယာဉ်ပျံရဲ့ အကာအကွယ်မပါဘဲ ဆရာက... ဆရာက လေပေါ်ကျွန်းကို ဘယ်လိုသွားမလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

လင်းယွမ်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး "တံခါးဖွင့်လိုက်ပါ"

လေယာဉ်မှူးမှာ တတ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့သဖြင့် တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ရတော့သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းလှည့်ကာ လုယွီယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ကြောက်လား" ဟု မေးလိုက်၏။

လုယွီယန်က အပြင်ဘက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးမိုးကြိုးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားသည်။ သို့သော် လင်းယွမ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ခေါင်းခါပြကာ "အစ်ကိုလင်းယွမ်ကို ညီမ ယုံတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ" ဟု ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက လက်လှမ်းကာ မိန်းကလေး၏ နူးညံ့သော ခါးသိမ်သိမ်လေးကို တိုက်ရိုက် ဖက်ဆွဲလိုက်ပြီး လုယွီယန် သတိမဝင်လာခင်မှာပင် ကိုယ်ကို လွှင့်ကာ ယာဉ်ပျံအပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ချလိုက်လေသည်။

ယာဉ်ပျံ၏ အကာအကွယ်အပြင်ဘက်သို့ မရောက်မီမှာပင် လင်းယွမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အရူးအမူး ကြီးထွားလာတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အလွန် ဧရာမကြီးမားသော ရွှေရောင် သားရဲကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ရွှေဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇ ပုံစံဖြစ်သော ရွှေမွေးခြင်္သေ့မိစ္ဆာပင် ဖြစ်သည်။

ရွှေမွေးခြင်္သေ့မိစ္ဆာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်နှင့် လင်းယွမ်က သူ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လုယွီယန်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်ဖဝါးထဲတွင် ကာကွယ်ထားလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ လျှပ်စီးတိမ်တိုက်များဆီသို့ အလျင်အမြန် ထိုးဆင်းသွားလေသည်။

"ဝုန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးမိုးကြိုးများက လင်းယွမ်အား အရူးအမူး တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများက ရွှေမွေးခြင်္သေ့မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေကာ ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးရောင်များကို ထင်ဟပ်စေသည်။

သို့သော် လင်းယွမ်ကမူ မသိသကဲ့သို့ပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ၏ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူနေရင်း တစ်ကိုယ်လုံးကို အလွန်လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် မိုးကြိုးဇုန်ထဲမှ ဖောက်ထွက်သွားလေသည်။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လျှပ်စီးတိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်မူ လျှပ်စီးများ ဗုံးကြဲခံထားရသော လျှပ်စစ်လှိုင်းများ တလက်လက် တောက်ပကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ထိုလျှပ်စစ်လှိုင်းများအားလုံးကို ရွှေမွေးခြင်္သေ့မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင် အကြေးခွံများက မျိုချပစ်လိုက်လေသည်။

လင်းယွမ်က သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးထဲရှိ လူသားလေးကို ကြည့်လိုက်၏။

လုယွီယန်က သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဒဏ်ရာအနာတရ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိဘဲ ထိုင်နေကာ လင်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း မူလပုံစံသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ညီမကို လန့်အောင်လုပ်မိလိုက်လား"

လုယွီယန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး "အစ်ကိုလင်းယွမ်... ဒါက မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ဆိုတာလား" ဟု အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်၏။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်... ညီမလည်း ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာရင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပုံစံကို ပြောင်းလဲနိုင်လာမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သွားရအောင်... ညီမအဖေကို တွေ့ဖို့ နတ်သစ်ပင်ကျွန်းကို ခေါ်သွားပေးမယ်"

လင်းယွမ်က သူ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ခါးလေးကို ထပ်မံ ဖက်တွယ်လိုက်ပြန်သည်။

သူမ၏ ခါးလေးက တကယ်ကို သေးသွယ်လွန်းလှသည်။ လင်းယွမ်က သူ၏ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သူမလို လူနှစ်ယောက်ကိုပင် ဖက်ထားနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူမ၏ အပေါ်ပိုင်းကမူ အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဖိကပ်ထားရာ လေးလံကာ နူးညံ့အိစက်နေလေသည်။

မိန်းကလေးများ၏ သီးသန့် ကိုယ်သင်းနံ့လေးက သူ၏ နှာခေါင်းဝသို့ ခပ်သင်းသင်းလေး ရောက်ရှိလာသဖြင့် လင်းယွမ်က မိန်းကလေးကို မနေနိုင်ဘဲ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထိုသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် နက်ရှိုင်းသော ရင်အုံအလှကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး လူ၏ အကြည့်များကို စုပ်ယူသွားမည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းကို ချက်ချင်း ပြန်မော့လိုက်ပြီး အကြည့်လွှဲကာ "သွားမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုယွီယန်က သူ၏ သန်မာသော ရင်အုပ်ကြီးကို ခံစားမိနေပြီး ပါးပြင်များ အနည်းငယ် နီရဲလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ယခင်က မကြုံဖူးသော လုံခြုံမှုမျိုးကို ခံစားနေရလေသည်။

"ဝှစ်"

လင်းယွမ်က သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို လည်ပတ်ကာ အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ဖန်တီးလိုက်ပြီးနောက် လုယွီယန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နတ်သစ်ပင်ကျွန်းဆီသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းသွားလေသည်။

လမ်းခရီးတွင် မျက်စိလျှမ်းကာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသော သန္ဓေပြောင်းသားရဲ အချို့ ရှိသော်လည်း အားလုံးကို လင်းယွမ်က လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မလွဲမသွေ ပွတ်တိုက်မိမှုများ၊ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ထိတွေ့မှုများ ရှိလာခဲ့ရာ နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်များ အနည်းငယ် လွင့်မျောသွားစေခဲ့သည်။

ထိုသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းနေစဉ် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဝုန်း"

လင်းယွမ်က အလွန် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်သို့ အလျင်အမြန် နှိမ့်ချလိုက်ကာ ထိုပေါက်ကွဲမှု အလင်းတန်းကို ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားပြီး ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားရာ အရပ်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။

ယာဉ်ပျံ နှစ်စီးက သူ့ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုင်အနည်းငယ် အကွာအဝေးတွင် လေပေါ်ကျွန်းတစ်ကျွန်းက ကောင်းကင်ယံ၌ လွင့်မျောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလေပေါ်ကျွန်း၏ ဧရိယာက သိပ်မကြီးမားသော်လည်း သာမန် လေယာဉ်တင်သင်္ဘောများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုလေပေါ်ကျွန်းပေါ်၌ ယာဉ်ပျံမြောက်မြားစွာ ပျံဝဲနေကြပြီး လေဟုန်စီး ငါးလိပ်စွန်ကျွန်းအား ဝန်းရံကာ အရူးအမူး ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်နေကြလေသည်။

လေဟုန်စီး ငါးလိပ်စွန်ကျွန်း၏ အကာအကွယ်ဒိုင်းက ကျိုးပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး အထဲမှ ယာဉ်ပျံမြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာကာ ပြန်လည် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားပြီး "မကောင်းတော့ဘူး... ရန်သူတွေ စလှုပ်ရှားနေကြပြီ" ဟု ရေရွတ်လိုက်၏။

"အစ်ကိုလင်းယွမ်... ညီမကို ဂရုမစိုက်နဲ့တော့... မြန်မြန် သွားကူညီလိုက်ပါ"

လုယွီယန်က အလျင်စလို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က အသံနက်ကြီးဖြင့် "ကိုယ် ညီမကို ကိုယ့်ရဲ့ သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ပို့ပေးမယ်... ညီမ အဲဒီအထဲမှာ ခဏ နေနေဦး" ဟု ပြောလိုက်၏။

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် သူက သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး လုယွီယန်ကို အထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။

ထိုအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးသည်နှင့် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက ပေ ၂၃၀ နီးပါးရှည်လျားသော ရွှေမွေးခြင်္သေ့မိစ္ဆာကြီးအဖြစ် ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဆက်ရန်...