အခန်း (၃၀)

အခန်း ၃၀ ချောက်ချပြီး အပြစ်ပုံချခြင်း၊ ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးကျင့်စဥ်ဖြင့် စုပ်ယူခြင်း

ယင်းဝူစစ်သူကြီး စံအိမ်တွင် အသက်ပြားတစ်ခု ကွဲအက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဒါ... ဒါ သခင်လေးပဲ..." အသက်ကျောက်စိမ်းကို တာဝန်ယူရသူက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။

ယင်းဝူစစ်သူကြီး၏ သားသမီးများအားလုံး စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး ဤသားတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ချန်မိုသည် မြို့တော်တွင် ဤမျှ မာနကြီးစွာ ပြုမူနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် ချင်လော့နှင့် ကုချင်းရွှဲ့တို့၏ စေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းပေးရန် ချင်ဧကရာဇ်ထံ သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူကို တောင်းပန်ခိုင်းနိုင်သည်ဟု သူ ပြောဆိုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် ဤနောက်ခံ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

သူ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံး နိုင်ငံအတွက် အသက်ပေးလှူခဲ့ကြပြီး ယင်းဝူစစ်သူကြီးမှာ စစ်ပွဲတွင် အထူး ထင်ရှားကျော်ကြားကာ သူ၏ ဘွဲ့တံဆိပ်ကို အမွေဆက်ခံနိုင်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ချန်မို သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ယင်းဝူစစ်သူကြီး၏ ကမ္ဘာကြီး ပြိုလဲသွားပြီ ဖြစ်ပေ၏။

"မြန်မြန်... မြန်မြန်... စစ်သူကြီးဆီ သတင်းပို့ကြ... သခင်လေး သေသွားပြီလို့..."

"မြန်မြန် သွားရှာကြ... မြန်မြန် သွားရှာကြ... သခင်လေးကို ရှာကြစမ်း..."

ချန်မို သေဆုံးပြီးနောက်မှသာ သူ၏ အစောင့်များက တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့က ချန်မိုဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားခဲ့ကြလေသည်။

"သခင်လေး..." ချန်မိုသည် လုံးဝ အသက်ကင်းမဲ့နေပြီး သေချာပေါက် သေဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

သူတို့က ချန်မိုကို မထိတွေ့နိုင်မီမှာပင် အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်ခုက လွင့်မျောလာပြီး ချန်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေသည်။

"မြန်မြန်... သူတို့နောက် လိုက်ကြစမ်း..."

"စံအိမ်ကို မြန်မြန် ပြန်ကြ..."

အစောင့်များက အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲလိုက်ကြပြီး အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့နောက်သို့ လိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ခဏအကြာတွင် မီးခိုးငွေ့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။ လူအများအပြားမှာ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ယင်းဝူစစ်သူကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော မျိုးဆက် သေဆုံးသွားပြီ။

မြို့တော်မှာ ငလျင်လှုပ်တော့မယ်...

"နဝမမင်းသားက ယင်းဝူစစ်သူကြီးရဲ့ မြေးကို သတ်လိုက်တယ်... ဘုရားရေ... ဒီနဝမမင်းသားက အရမ်း မာနကြီးလွန်းတယ်..."

"ဘယ်သူက ငြင်းနိုင်မှာလဲ... နဝမမင်းသားက မြို့တော်ကို ရောက်ရောက်ချင်း ကုချင်းရွှဲ့ကို သတ်လိုက်တယ်... အခု ချန်မိုကို သတ်လိုက်ပြန်ပြီ... သူက သေမင်းတမန် တစ်ယောက်များလား..."

"နဝမမင်းသားက အရမ်း မာနကြီးပြီး အထက်စီးဆန်လွန်းတယ်... သူ ဘယ်လိုလုပ် ရဲရတာလဲ... တကယ်လို့ ယင်းဝူစစ်သူကြီးသာ ပြန်လာရင် သူ့ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"သူတို့က အရမ်း မာနကြီးပြီး အထက်စီးဆန်လွန်းတယ်... မြို့တော်က လုံးဝ မလုံခြုံတော့ဘူးလို့ ငါ ခံစားရတယ်..."

ချင်ဖုန်း သတင်းရရှိချိန်၌ သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ "ချင်လော့က ချန်မိုကို တကယ်ပဲ သတ်လိုက်တာလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်... လူအများအပြား မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ကြပါတယ်... သူတို့ပြောတာကတော့ နဝမမင်းသားက ချန်မို သူ့မိန်းမကို လုဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ဒေါသထွက်ပြီး ချန်မိုကို လမ်းမပေါ်မှာ ပေါ်ပေါ်တင်တင် သတ်လိုက်တာလို့ ပြောကြပါတယ်..." လက်အောက်ငယ်သားက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"တကယ်လား..." အရာအားလုံးက ယုတ္တိတန်သည်ဟု ချင်ဖုန်း ခံစားရသော်လည်း တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ချင်လော့က မာနကြီးပြီး အထက်စီးဆန်ကာ အကျိုးဆက်များကို မစဉ်းစားဘဲ ပြုမူတတ်သော အရူးတစ်ယောက်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း...

အကယ်၍ ချန်မိုသာ ချင်လော့ကို မရန်စခဲ့လျှင် ချင်လော့က ချန်မိုကို သတ်ရန် အထူးတလည် သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ခံစားရပေသည်။

အကယ်၍ မင်းက တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းသား စံအိမ်မှာတင် လုပ်လို့ရတာပဲလေ... ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခခံပြီး လုပ်နေရတာလဲ...

"ငါ မှတ်မိတာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီနေ့က ချင်လော့ အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးကို သွေးမျိုးဆက့ခံယူပွဲအတွက် သွားရမယ့်နေ့ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းသား..."

ချင်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးကို သွားတဲ့လမ်းမှာ ချန်မိုကို သတ်လိုက်တာက ယုတ္တိတန်ပြီး ချင်လော့ရဲ့ စရိုက်နဲ့ ကိုက်ညီနေတယ်ပေါ့... ဒါဆို သူ့ကို သတ်တာ ချင်လော့ပဲပေါ့..."

"ဟုတ်ပါတယ်... မှန်ပါတယ်... သူ့ကို သတ်တာ ချင်လော့ပါပဲ..."

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ဆက်ပြီး အများကြီး မစဉ်းစားတော့ချေ။ "ကျွတ်ကျွတ်... ငါ့ရဲ့ နဝမညီတော်က တော်တော် မာနကြီးတာပဲ... ယင်းဝူစစ်သူကြီးရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မြေး အသတ်ခံလိုက်ရတာ... ယင်းဝူစစ်သူကြီး ရူးမသွားလောက်ဘူးလား..."

"ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်... နဝမညီတော်... မင်း မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ရာဇပလ္လင်အတွက် တိုက်ခိုက်ချင်နေသေးလား ဆိုတာကိုလေ..."

တိုင်းပြည်ကျိုးဆောင် အရာရှိများနှင့် စစ်သူကြီးများ၏ မျိုးဆက်များကို သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ သတ်ဖြတ်နေသူ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဧကရာဇ်ရဲ့ သားတော် ဖြစ်လာဖို့ ထိုက်တန်မှာလဲ...

ချင်လော့က အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးအတွင်းသို့ ခြေမချမီမှာပင် ရှီးဟွမ် ပြန်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"အဲဒီလူ သေသွားပြီ... ဒါပေမဲ့ လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့လူက အရမ်း သန်မာတယ်... သူက သေချာပေါက် သူတော်စင်တစ်ပါးပဲ..."

ယခုလေးတင် ချင်လော့နှင့် ချန်မိုတို့ စကားပြောနေစဉ် အမှောင်ထဲမှ စောင့်ကြည့်နေသော သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေကြောင်းကို ရှီးဟွမ်က ချင်လော့အား သတိပေးခဲ့လေသည်။

သူတော်စင်အဆင့်က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းအစား ချန်မိုကို ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ် တစ်စွန်းတစ်စကို ငါတို့ ခဲယဉ်းစွာနဲ့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တယ်..." ရှီးဟွမ်က ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းတယ်..." ချင်လော့၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

"ငါ့ကို ချောက်ချဖို့ ကြိုးစားရဲတယ်ပေါ့... ဟက်... တော်တော် ကောင်းတဲ့ အလုပ်ပဲ..."

"သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ပေါ်ပေါ်တင်တင် လှုပ်ရှားခဲ့တယ်... ဒါက စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်တာပဲ... သူတို့ တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ..."

မြို့တော်နှင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကဏ္ဍများတွင်ပင် သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် သူတော်စင်အောက်ရှိ ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ခွင့်မပြုဟူသော ရေးသားမထားသည့် စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိလေသည်။

မဟုတ်လျှင် သူတို့က အစုလိုက်အပြုံလိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

မဟုတ်လျှင် အကယ်၍ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပါရမီရှင်ကို လုပ်ကြံဖို့ သူတော်စင်တစ်ပါးကို လွှတ်လိုက်ပြီး ငါကလည်း မင်းရဲ့ ပါရမီရှင်ကို လုပ်ကြံဖို့ သူတော်စင်တစ်ပါးကို လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကစားရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မလဲ...

မြို့တော်တွင် သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပေါ်လာပြီး ချင်လော့အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ချန်မိုကို သတ်ဖြတ်သွားခဲ့၏။

ဤအပြုအမူက လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိဘဲ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ အားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေပေသည်။

"ငါ အရင်ဆုံး သွေးမျိုးဆက်သွားခံလိုက်မယ်... ပြီးမှ ငါတို့ ကစားကြတာပေါ့..." ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ချင်လော့ အပါအဝင် သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲတွင် ပါဝင်သူ စုစုပေါင်း ဆယ်ဦး ရှိပေသည်။

ချင်လော့က နောက်ဆုံးမှ ရောက်လာသူဖြစ်ပြီး သူ ရောက်လာပြီးနောက် အခြား ကိုးဦး၏ အကြည့်များက ချင်လော့အပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားခဲ့၏။

လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများတွင် ရန်လိုမှုများ လင်းလက်နေခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ... အခု လူစုံပြီဆိုတော့ သွားဖို့ ပြင်ကြစို့..." ချင်ရှိုးယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံး၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ တားမြစ်နယ်မြေဆီသို့ လှည့်ကာ ဦးတည်သွားခဲ့လေသည်။

သူတို့က တားမြစ်နယ်မြေသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။ ကြေးဝါတံခါးကြီးတစ်ခု ပွင့်လာပြီး ချင်ရှိုးယွမ်က အတွင်းသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ နေရာတွေကို ရှာကြ... ဆယ်ရက်အတွင်း မင်းတို့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေ တစ်ယောက်ချင်းစီက ပိုသန်မာလာတာကို ငါ မြင်တွေ့ချင်တယ်..."

အခြား ကိုးဦးက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့အားလုံးက သွေးကန်ထဲမှ သွေးတစ်စက်ကိုပင် ချင်လော့အား စုပ်ယူခွင့်မပြုရန် အမိန့်ရရှိထားခဲ့ကြလေသည်။

သူတို့ ဖြုန်းတီးပစ်ရရင်တောင်မှ ချင်လော့ကို စုပ်ယူခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် သူတို့က ကြေးဝါတံခါးကြီးနောက်ရှိ သွေးကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ နေရာယူလိုက်ကြရာ ချင်လော့အတွက် အလယ်ဗဟိုရှိ နေရာတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

ချင်လော့က ဤနေရာ၏ အပြင်အဆင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အတွက် ချန်ထားပေးသော နေရာကို ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းနေရာက အလွန် ကောင်းမွန်ပုံရလေသည်။

သို့သော် ဤနေရာမှာ လူတိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသဖြင့် ပစ်မှတ်ထားခံရရန် အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ဤလူများက သူ့ကို အထူးတလည် ဂရုစိုက်ပေးနေသည်ဟု တွေးတောလောက်အောင် သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေမည် မဟုတ်ချေ။

ဒါဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ အဲဒီ ကိုးယောက်က ငါ့ရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို လုယူချင်နေကြတာပဲ...

"ကျွတ်ကျွတ်... ကြည့်ရတာ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ လုပ်နေတာတွေ တော်တော်များများ ရှိနေပုံပဲ..."

"ဒီမြို့တော်က တကယ့်ကို အန္တရာယ်များတာပဲ..."

သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာရန် နည်းလမ်းရှာမည်ဟု ချင်လော့က ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ စစ်တပ်ထဲ ဝင်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ချင်လော့က သွေးကန်၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ချင်လော့ ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် ကြေးဝါတံခါးကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်လာခဲ့၏။

သူ့ကို တစ်နေရာတည်းတွင် နေရာချထားပေးသော ချည်နှောင်ထားသည့် စွမ်းအားတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူက ရှီးဟွမ်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း ထိုနေရာက ဟစ်ဟာနေပြီး ရှီးဟွမ်နှင့် ဆက်သွယ်၍မရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီနယ်မြေမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ တော်တော်များများ ရှိနေပုံပဲ..."

ငါတို့ ဒီရောက်နေမှတော့ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့...

အခြား ကိုးဦးက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ချင်ကျင်းထံမှ သူတို့ ရရှိထားသော ကျင့်စဉ်ကို တိတ်တဆိတ် စတင် လုပ်ဆောင်လိုက်ကြလေသည်။

ဤကျင့်စဉ်ကို လေ့လာခွင့် အခွင့်အရေးမျိုး သူတို့ ယခင်က မည်သည့်အခါကမျှ မရရှိခဲ့ဖူးချေ။

၎င်းကို ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းကျင့်စဉ်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ၎င်းက စွမ်းအင်အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုနိုင်သော်လည်း ၎င်းကို သန့်စင်ပေးခြင်း မရှိဘဲ စားသုံးနိုင်ရုံသာ ဖြစ်လေသည်။ သူတို့ လုပ်ဆောင်ရမည်မှာ ထိုသွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝါးမြိုရန်သာ ဖြစ်ပေ၏။

မည်မျှ သန့်စင်နိုင်မည်နည်း ဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းရည်ပေါ်တွင် မူတည်လေသည်။ လူကိုးယောက်ဆိုသည်က ဤသွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲမှ ချင်လော့ လက်ဗလာဖြင့် ထွက်ခွာသွားရမည် ဖြစ်ကြောင်း သေချာစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သွေးစွမ်းအင်က နောက်ဆုံးတွင် စတင် မြင့်တက်လာပြီး လူကိုးဦးက ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းကျင့်စဉ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စတင် လည်ပတ်လိုက်ကြရာ ၎င်းက အလွန် အန္တရာယ်များလှပေသည်။

ယခုလေးတင် ထွက်ပေါ်လာသော သေးငယ်သည့် သွေးတစ်စက်ကို လူကိုးဦးက ချက်ချင်း ဝါးမြိုသွားခဲ့ကြ၏။

ချင်လော့က ဘာမှ မရခဲ့ချေ။

"အိုး... မင်းတို့က ဒီလို ကစားကြတာလား..." ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မလဲဆိုတာ ငါတို့ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းကျင့်စဉ်ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးကျင့်စဥ်ကို အခြေခံထားသော ကျင့်စဉ်၏အပိုင်းအစတခုသာ ဖြစ်လေသည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ၎င်းက ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ညီငယ်လေးတစ်ယောက်လောက်တောင် အဆင့်မရှိချေ။

"ဒီနေ့ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဘာမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ငါ ချင်လော့က ပြောပြီးပြီ..."

ဘုန်း...

ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးကျင့်စဥ်က လည်ပတ်သွား၏။

"စုပ်ယူလိုက်စမ်း..."