အခန်း (၂၅)

အခန်း ၂၅ ဥပဒေဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား၊ တရားမျှတမှုဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား...

ချင်ကျင်းက ချင်လော့၏ ပါးရိုက်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရုံသာမက ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြလေသည်။

သူတို့က ချင်လော့ကို ချင်ကျင်း၏ လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ချင်ကျင်း၏ ပါးတစ်ချက်ရိုက်မှုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားမည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ...

ချင်ကျင်းက ချင်လော့အနီးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်၌ သူမ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာကို ချင်လော့ရှေ့သို့ ထိုးပေးကာ ချင်လော့အား ရိုက်ခွင့်ပြုလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ကုချင်းရွှဲ့က ၎င်းကို အပြင်းထန်ဆုံး ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမက အသက်ရှူရခက်ခဲသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။ ချင်လော့အပေါ် သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုက ပို၍ပင် အားကောင်းလာခဲ့လေသည်။

[ကုချင်းရွှဲ့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ် ၅,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားပါသည်။ ပိုင်ရှင် ရရှိလာသော ဗီလိန်မှတ် ၅,၀၀၀...]

ချင်ကျင်းမှာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့၏။ သူမ၏ ဘဝတွင် သူမကို ပါးရိုက်ရဲသူ ရှိခဲ့ခြင်းမှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုက သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူမ ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သောကြောင့်ပင်။

သူမက အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော အလွန် တန်ခိုးကြီးမားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေကြောင်းကို သူမ သဘာဝကျကျ သိရှိထားလေသည်။

သူတော်စင်အဆင့်... အနည်းဆုံးတော့ သူတော်စင်အဆင့် ဖြစ်ရမည်ပင်။

[ချင်ကျင်းသည် သင်၏ ပါးရိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ် ၅,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားပါသည်။ ပိုင်ရှင် ရရှိလာသော ဗီလိန်မှတ် ၅,၀၀၀...]

ဘုန်း...

အားကောင်းသော သူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

"ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်လဲ... သူရဲဘောကြောင်တဲ့ ကြွက်ကောင်... မဟာချင်အင်ပါယာ မြို့တော်မှာ ဒီလောက်တောင် မာနကြီးရဲတယ်ပေါ့..."

ဤသူတော်စင်မှာ ချင်ကျင်း၏ အစောင့်အရှောက် ဖြစ်လေသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ချင်လော့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို လျစ်လျူရှုကာ ချင်လော့ကို ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ချင်လော့မှာ သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်မတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ပေ၏။

သူက နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း မဆုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ကျင်းကလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချင်လော့၏ မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်လေသည်။

မျက်လုံးတစ်လုံးအတွက် မျက်လုံးတစ်လုံး၊ သွားတစ်ချောင်းအတွက် သွားတစ်ချောင်းပင်။

ဝှစ်...

ချင်လော့၏ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူတော်စင်အဆင့်ရှိ အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ပါးရိုက်လိုက်၏။

"ထွက်သွားစမ်း..." အော်ဟစ်သံက အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပြီး သူမက သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်ကျင်းကလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ကြက်သေသေသွားခဲ့ပြန်၏။ ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်းအတွက် ပိုပြီး အချိုးကျသွားအောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်..."

ဖြန်း...

လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာများကြားတွင် ချင်လော့က ချင်ကျင်း၏ နောက်ထပ် မျက်နှာတစ်ခြမ်းကို ပါးရိုက်လိုက်လေသည်။

[အရှက်ခွဲခံရမှု၊ ဒေါသထွက်မှု ဗီလိန်က ချင်ကျင်းကို ဆက်လက် အရှက်ခွဲနေပြီး ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ် ၁၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားပါသည်။ ပိုင်ရှင် ရရှိလာသော ဗီလိန်မှတ် ၁၀,၀၀၀...]

ချင်ကျင်း၏ အေးစက်သော အကြည့်က ချင်လော့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး "မင်းတော့ သေပြီ" ဟု ပြောနေသည့်အလားပင်။

"ချင်လော့... မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလဲ... အဲဒါ ငါတို့ရဲ့ အစ်မတော်လေ..." ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက စကားပြောလာခဲ့ပြီး ချင်ကျင်း၏ သူ့အပေါ် အမြင်ကို ပြောင်းလဲရန်နှင့် မျက်နှာရရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

"အစ်မတော် ဟုတ်လား..." ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့အမေက ငါ့တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ မွေးခဲ့တာ..."

"ငါ့အမေကို စော်ကားတဲ့သူတိုင်းက သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်... ငါ ချင်လော့က နေရာတင် သွေးစွန်းခံရမှာကို မကြောက်ဘူး..."

ရှေးခေတ်ကတည်းက မိဘကို ရိုသေခြင်းက အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်လေသည်။ ချင်ကျင်းက သူ၏ မိခင်ကို စော်ကားခဲ့ရာ သူမ မည်မျှပင် ပြောဆိုခဲ့စေကာမူ ယနေ့တွင် သူမက မှားနေမည် ဖြစ်ပေ၏။

ငါတို့က ရန်သူတွေ ဖြစ်နေပြီပဲ... ဘာလို့ ဟန်ဆောင်နေဦးမှာလဲ...

ချင်ကျင်းက ချင်လော့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထက်မြက်သည့် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမ ကြောက်လန့်သွားခဲ့သည်။ ဘယ်ကနေ ပေါ်လာမှန်းမသိသော ဤတန်ဖိုးမရှိသည့် မောင်လေးက သူမကို အမှန်တကယ် သတ်ရဲသည်လား။

ချင်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။ သူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ "မာနကြီးတဲ့ ကောင်လေး... ဒါက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မြို့တော်ကွ... တကယ်လို့ မင်းက ချင်ကျင်းကို စော်ကားလိုက်ရင် မင်း ဘယ်လို သေသွားလဲဆိုတာတောင် မင်း သိလိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။ "နဝမညီတော်... သူမက ငါတို့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး ဆွေမျိုးပဲလေ... ဖအေတူ အစ်မတစ်ယောက်ပဲ... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို လုပ်ရက်ရတာလဲ..."

ချင်လော့က သူ၏ အတွေးများကိုပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူ၏ အမြင်တွင် ချင်ဖုန်းမှာ လူရွှင်တော်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

အမျိုးသမီး သူတော်စင်က စုချန်ချန်ကို ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ရှင် ဘယ်သူလဲ..."

"စုချန်ချန်..."

အသံက အမျိုးသမီး၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ သူမ၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

"ရှင် မသေသေးဘူးလား..."

အမျိုးသမီးက အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောယှက်နေခဲ့၏။

စုချန်ချန်က ခေါင်းလှည့်ကာ ချင်ကျင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ ချင်ကျင်း လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားခဲ့လေသည်။

စုချန်ချန်၏ အသံက သူမ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

"နောက်တစ်ခါ ငါ့သမီးအကြောင်းကို မလေးမစား ပြောတာ ငါ ထပ်ကြားရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်..."

ဘုန်း...

အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ချင်ကျင်းကို ဝင်ဆောင့်သွားရာ သူမကို သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်သွားစေခဲ့သည်။

မတ်တတ်ရပ်ရန် ခဲယဉ်းစွာ ကြိုးစားရင်း ချင်ကျင်းက စုချန်ချန်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူမ ဤကဲ့သို့ အရှုံးကို မည်သည့်အခါကမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးချေ။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ရမည်ပင်။

သူမက ကြမ်းတမ်းသော စကားအချို့ ပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် အမျိုးသမီး သူတော်စင်၏ အသံက သူမ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"သူက မဟာသူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ဘုန်း...

ချင်ကျင်း၏ ခေါင်း ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ မဟာသူတော်စင်၏ စွမ်းအားနှင့် အဆင့်အတန်းကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ သူမက ပါးစပ်ကို အားနည်းစွာ လှုပ်ရှားကာ စုချန်ချန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီမျိုးဆက်သစ်က မစဉ်းစားဘဲ စကားပြောမိတာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်လျှော့ပါ မဟာသူတော်စင်စု..."

သူမသည် မဟာချင်အင်ပါယာ၏ တစ်ဦးတည်းသော မင်းသမီးဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးဘုရင်၏ မြေးဖြစ်နေလျှင်ပင် မဟာသူတော်စင်၏ သမီးကို စော်ကားခြင်းက လက်ခံနိုင်စရာ မရှိချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာသူတော်စင်တစ်ပါးအနေဖြင့် စုချန်ချန်၏ အဆင့်အတန်းမှာ သူမ၏ အမိခင်ဘက်က အဘိုးနှင့်တူညီနေသောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာ "ချင်ဧကရာဇ်က သူ့ကို မသတ်ချင်သရွေ့ မြို့တော်နဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာမှာတောင်မှ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ အနည်းငယ်သာ ရှိတယ်" ဟု စုချန်ချန် ပြောခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဟမ်"

စုချန်ချန်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ရာ ၎င်းက ချင်ကျင်းကို မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေပြီး သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ယိမ်းယိုင်သွားစေခဲ့ပေသည်။

အခြေအနေက အဆိုးရွားဆုံးသို့ ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ချင်လော့၏ အနောက်တွင် တန်ခိုးကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

"သူ ဒီလောက် မာနကြီးနေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပါဘူး... သူ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးမယ့် မဟာသူတော်စင်တစ်ပါး ရှိနေတာကိုး..." ချင်ဖုန်းမှာ မနာလိုလွန်းသဖြင့် သူ၏ သွားများကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

မူလက သူ၏ စွမ်းအားနှင့် ပါရမီမှာ မင်းသားအားလုံးထဲတွင် အနိမ့်ဆုံး အဆင့်၌ ရှိနေခဲ့လေသည်။

ယခု ဘာဖြစ်သွားလဲ ကြည့်စမ်း။ ချင်လော့က နောက်ဆုံးမှပေါ်လာပြီး သူကို နင်းချေသွားချေပြီ။

ဤနေရာတွင် အများဆုံး စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းနေသူမှာ လင်းရွှမ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။ ချင်ကျင်း၏ အဆင့်အတန်းကို သူ အပြည့်အဝ သိရှိထားပြီး ချင်ကျင်းကို လှုပ်ရှားစေရန် ကျေးဇူးတစ်ကြိမ်က လုံလောက်ပြီဟု သူ ခံစားခဲ့ရလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ချင်လော့၏အနောက်တွင် မဟာသူတော်စင်တစ်ပါး ပေါ်လာခဲ့ရာ သူ၏ စိတ်အခြေအနေကို အောက်ခြေအထိ ထိုးဆင်းသွားစေခဲ့ပေသည်။

လင်းရွှမ်၏ အမူအရာကို မြင်ချိန်၌ ချင်လော့၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။ ဤဇာတ်လိုက်ကို သူ မမေ့သေးချေ။

"ကျွတ်ကျွတ်... သူတို့က ငါ့ဆီကနေ သတို့သမီးကိုတောင် လုယူဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်... ဘယ်လောက်တောင် အသစ်အဆန်း ဖြစ်လိုက်လဲ... ဒါပေမဲ့ ငါက အကြောင်းပြချက်မဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ချစ်နေကြတဲ့ လူနှစ်ယောက်၊ ချောမောတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်... ဒါက သူ့အလိုလို လှပတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပါပဲ..."

လူတိုင်း ကြက်သေသေသွားခဲ့ကြ၏။ ယခုလေးတင် ချင်လော့၏ သဘောထားက သူ၏ လက်ရှိ သဘောထားနှင့် လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားနေခဲ့လေသည်။

သူ၏ အကြည့်က ကုချင်းရွှဲ့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူက မေးမြန်းလိုက်၏။ "ကုချင်းရွှဲ့... လင်းရွှမ်လို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီကောင်လေးနဲ့ မင်း လိုက်သွားဖို့ လိုလားရဲ့လား..."

"တကယ်လို့ မင်းက လိုလားတယ်ဆိုရင် ဒီမင်းသားက မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်..."

ချင်လော့က ဘာကို တွေးနေမှန်း လင်းရွှမ် မသိသော်လည်း သူက ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မျှော်လင့်ချက် မျက်လုံးများဖြင့် ကုချင်းရွှဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ကုချင်းရွှဲ့၏ နှလုံးသား ခုန်သွားခဲ့၏။ ဤမျှ ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူမက ချမှတ်ခိုင်းခံရသည်လား။

အကယ်၍ ယခင်ကသာဆိုလျှင် သူမ လုံးဝ တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ချေ။ နောင်တမရဘဲ သေဆုံးရမည် ဆိုလျှင်တောင် သူမက အချစ်အတွက် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူမ ထွက်သွားလျှင် သူမ၏ မိသားစု ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။ သူမ၏ ဖခင် ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် လင်းရွှမ်၏ မျှော်လင့်နေသော အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူမက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "ကျွန်မ မလိုလားပါဘူး..."

ဘုန်း....

ချင်လော့က သူ၏ နှလုံးသား မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသလိုပင်။

ဤစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် ကုချင်းရွှဲ့က မျက်နှာလွှဲလိုက်ရာ မျက်ရည်များ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာခဲ့လေသည်။ ဤစကားများကို ပြောဆိုရန် သူမအတွက် အလွန် ခက်ခဲခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပေ၏။

ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်သော်လည်း ၎င်းက သူနှင့် ဘာဆိုင်သနည်း။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ သေရတော့မည်ဖြစ်ရာ သူတို့ကို သေရမည့် ချစ်သူစုံတွဲအဖြစ် သူ ဖန်တီးပေးမည် ဖြစ်လေသည်။

သူ့ကို ရက်စက်သည်ဟု မခေါ်ပါနှင့်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက ဗီလိန်တစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။ ပြီးတော့ သူတို့က ဆန့်ကျင်ဘက် အခြမ်းများတွင် ရှိနေကြလေသည်။

"မင်း ကြားရဲ့လား..." ချင်လော့က လင်းရွှမ်ကို ကြည့်ကာ သရော်သလို ပြောဆိုလိုက်၏။ "သူမက မလိုလားဘူးလို့ ပြောတယ်..."

"တကယ်လို့ အဲဒါက အပြန်အလှန် ချစ်ခင်မှုဆိုရင်တော့ ဒီမင်းသားက မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ပျော်ရွှင်မိမှာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းက သတို့သမီးကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ ပေါ်ပေါ်တင်တင် ကြိုးစားတာက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို ရန်စတာပဲ..."

"ဒါက ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာအတွက် အကြီးမားဆုံး စော်ကားမှုပဲ... မြို့တော်ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းသားတစ်ပါးဆီကနေ လူလုရဲတယ်ပေါ့..."

"ဒီလောကမှာ ဥပဒေဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား... တရားမျှတမှုဆိုတာ ကျန်သေးရဲ့လား..."

"ဒီနေ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဥပဒေကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ခေါင်းကို အသုံးပြုရမယ်..."