အခန်း (၂၈)

အခန်း ၂၈ ရတနာများနှင့် လဲလှယ်ခြင်း၊ ချင်လော့ သေရမယ့

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး စုချန်ချန်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။

ချင်လော့က ဒီလောက် လုပ်ပြီး ဘာမှမရဘဲ အဆုံးသတ်သွားတာလား...

မဟုတ်ဘူး...

ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။ "သူက ချင်ကျင်း၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ချူဟန်နဲ့ ရုပ်တစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတို့ကို စော်ကားခဲ့တာ... သူ ဘာမှမရဘဲ ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘူး... ရန်ငြိုးတွေ အများကြီး ရသွားခဲ့တာ..."

"အခု ငါတို့ ကုမိသားစုရဲ့ မုန်းတီးမှုကိုလည်း ထည့်တွက်သင့်တယ်..."

ကုချင်းရွှဲ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သော ချင်လော့သည် ကုမိသားစုကို ပြန်လမ်းမရှိသည့်အထိ စော်ကားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေ၏။ ကုမိသားစုတွင် သူတော်စင် တစ်ပါးတည်းသာ ရှိသော်လည်း ကုယန်ထင်၌ နောက်လိုက်များစွာ ရှိပြီး သူတို့က ချင်လော့အတွက် အခက်အခဲများစွာ ဖန်တီးပေးနိုင်သေးပေသည်။

"ချင်လော့... ချင်လော့... မင်းက တန်ခိုးကြီးမားတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ မင်းက ခွေးရူးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်နေပါလား..."

"ကုချင်းရွှဲ့လို လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာက တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ..." ချင်ဖုန်းက သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် သေဆုံးနေသော ကုချင်းရွှဲ့ကို ကြည့်ကာ အလွန် နှမြောတသ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချန်မိုမှာ ကြက်သေသေနေခဲ့သည်။ ကုချင်းရွှဲ့ သေဆုံးသွားပြီ။ သူ၏ နတ်သမီးလေး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူ ဝမ်းနည်းနေသလား။ အနည်းငယ်တော့ ဝမ်းနည်းမိကောင်း ဝမ်းနည်းမိနိုင်သော်လည်း သူ အရူးလုပ်ခံလိုက်ရကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ပို၍ပင် နောင်တရမိခဲ့ပေသည်။

သူက အရာများစွာကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိပြီး ကုချင်းရွှဲ့က သူ၏ အကူအညီ လိုအပ်ချိန်မှသာ သူ့ကို ပြုံးပြပြီး ကျန်အချိန်များတွင်မူ အမြဲတမ်း ခပ်ခွာခွာနေကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

ချင်လော့ ပြောသလိုပင် သူက အချစ်ရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့၏။

ချင်လော့၏ အကြည့်က ချန်မိုဆီသို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ကုချင်းရွှဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မင်း သူ့ကို ဘာလို့ မခေါ်သွားတာလဲ..."

"ပူပူနွေးနွေးလေး ရှိနေတုန်းလေ..."

ဘုရားရေ...

လူအများအပြား အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြ၏။

ထူးဆန်းသော အကြည့်များက ချန်မိုအပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားခဲ့လေသည်။ ချန်မိုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကြက်သီးထသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက အသုံးမကျသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှ တိရစ္ဆာန်ဆန်သော အဆင့်အထိတော့ မနိမ့်ကျသေးချေ။

အကယ်၍ ဤသတင်းသာ ပြန့်သွားပါက ချန်မိုက လူတွေကို ဘယ်လို မျက်နှာပြရဲတော့မည်နည်း။

"ဟမ်... နဝမမင်းသား... အရှင်မင်းသားက ကျွန်တော့်ကို စော်ကားနေတာလား..." ချန်မိုက ချင်လော့ကို အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်လေ..." ချင်လော့၏ လူကြီးဆန်သော အဖြေက ချန်မိုကို အနည်းငယ် အခက်တွေ့သွားစေခဲ့၏။

သူ ပါးရိုက်သင့်သလား။ သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ ဤအမျိုးသားမှာ မင်းသမီးတစ်ပါးကိုပင် ပါးရိုက်ရဲသော အမျိုးသားမျိုး ဖြစ်လေသည်။

"ဟမ်..." ချန်မိုက လှည့်ကာ ထွက်သွားခဲ့ပေသည်။

ချင်ဖုန်းက ချင်လော့ကို လေးနက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "နဝမညီတော်က မင်္ဂလာအိပ်ခန်းထဲ ဝင်ဖို့ အရမ်း လောနေတာဆိုတော့ အဋ္ဌမအစ်ကိုတော်က နဝမညီတော်ကို ဆက်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး..."

သူက သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ချန်မိုကို မျက်နှာရအောင် ကူညီပေးလိုက်ခြင်းပင်။

"ဂရုစိုက်သွားပါ... လိုက်မပို့တော့ဘူးနော်..." ချင်လော့က ငြင်းခုံရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့သဖြင့် ချင်ဖုန်း၏ ထိုးနှက်ချက်က လေထဲသို့ ထိုးမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ချင်ဖုန်းက ချင်လော့၏ စံအိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့၏။

"ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ နဝမညီတော်က တကယ့်ကို နာမည်ကြီးသွားတာပဲ... မနက်ဖြန်ကျရင် သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မယ်..."

"လူနည်းနည်းရှာပြီး ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ချဲ့ကားပြောခိုင်းလိုက်..."

"ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော အစ်မတော်က ငါတို့ ညီလေးကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်..."

တော်ဝင်မိသားစုတွင် ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်ဆိုသည်မှာ မရှိချေ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ချင်လော့က မနက်ဖြန် သေဆုံးသွားမည်ဆိုလျှင် သူ အလွန် သဘောကျမိမည် ဖြစ်လေသည်။ ဤညီတော် တစ်ပါးတည်းသာ မကဘဲ အစ်ကိုတော်များ အားလုံးပါ သေဆုံးသွားမည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ချင်လော့က စနစ်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်၏။

[ပိုင်ရှင် - ချင်လော့]

[အသက် - ၁၉ နှစ်]

[ကံကြမ္မာအဆင့် - သုည (အနက်ရောင်)]

[ဗီလိန်မှတ်များ - ၃၅၆,၈၀၀ မှတ်]

[အဆင့် - နတ်စွမ်းအင်အဆင့် ၉ ]

[ဓားတာအိုအဆင့် - ဓားဆန္ဒမူလပုံစံ]

[ကျင့်စဉ် - ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးကျင့်စဥ်၊ အကြိမ်ကိုးဆယ်ရွှေခန္ဓာကျင့်စဉ်၊ ထိုက်ရွှီနှလုံးသားကျမ်း...]

[သိုင်းပညာ - နိမိတ်လေးပါးဓားသိုင်း၊ လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားသိုင်း၊...]

[စနစ်မှ လဲလှယ်ရန် အကြံပြုချက် - ချင်းဖုန်းဓား (အဆင့်နိမ့်သူတော်စင်အဆင့်)]

[ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ချင်းဖုန်းဓားက သင့်ကို စကြဝဠာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကံကြမ္မာ ဇာတ်လိုက်များ အားလုံးကို သုတ်သင်ရာတွင် ကူညီပေးပါလိမ့်မည်]

[လဲလှယ်ရန် ဈေးနှုန်း - ဗီလိန်မှတ် ၉၉,၈၀၀ မှတ်]

[၉၉၈ သာလျှင်... ဤဈေးနှုန်းဖြင့် သင် နောင်တရမည် မဟုတ်ပါ... အချိန်အကန့်အသတ်ဖြင့် ကမ်းလှမ်းချက်ဖြစ်ပြီး သက်တမ်းကုန်ဆုံးပြီးနောက် ဈေးနှုန်း မြင့်တက်ပါမည်]

"ဝိုး... မင်းက အရောင်းမြှင့်တင်ရေး လုပ်နေတာလား..."

[စနစ်မှ လဲလှယ်ရန် အကြံပြုချက် - သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်(သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်စဉ်)]

[ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် မိမိ၏ လက်ပါးစေများကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းများ ရှိရပါမည်။ လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်ကို ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် သူတို့၏ သေရေးရှင်ရေးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူတို့ကို အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်း မရအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်...]

[လဲလှယ်ရန် ဈေးနှုန်း - ဗီလိန်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ မှတ်]

[စနစ်မှ လဲလှယ်ရန် အကြံပြုချက် - ရွှမ်လိပ်ဆေးရည် တစ်စက် (အဆင့်မြင့်သူတော်စင်အဆင့်)]

[စနစ်က ပိုင်ရှင်အတွက် အများကြီး ကြိုးပမ်းပေးထားပါတယ်... သင့်အဘိုးရဲ့ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မယ်ဆိုတာ သင် သိပါသလား... ဤသည်မှာ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ရွှမ်လိပ်တစ်ကောင်၏ အဆီအနှစ်မှ ဖွဲ့စည်းထားသော အရည်ဖြစ်ပါသည်... တစ်စက်သောက်သုံးခြင်းဖြင့် သက်တမ်းကို နှစ်အနည်းငယ် သို့မဟုတ် ဆယ်နှစ်ကျော်အထိ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပါသည်...]

[လဲလှယ်ရန် ဈေးနှုန်း - ဗီလိန်မှတ် ၁၅၀,၀၀၀ မှတ်]

"ဟင်..." ချင်လော့က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့၏။ သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူ၏ သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးတော့မည်လား။

"လဲလှယ်မယ်... အကုန်လုံး လဲလှယ်မယ်..."

[လဲလှယ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်...]

သူက ချင်းဖုန်းဓားကို ရရှိခဲ့ပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သွားကာ ရွှမ်လိပ်ဆေးရည်ကိုလည်း ရရှိခဲ့လေပြီ။

ရွှမ်လိပ်ဆေးရည်ကို ရရှိပြီးနောက် ချင်လော့၏ ပထမဆုံး လုပ်ရပ်မှာ စုချန်ချန်ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်ပေ၏။

"အဘိုး... ဒါက ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိခဲ့တဲ့ ရွှမ်လိပ်ဆေးရည်ပါ... အဲဒါက သက်တမ်းကို ရှည်စေတဲ့ အာနိသင်ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ကျွန်တော် ဒါကို မလိုအပ်လို့ အဘိုးကို ပေးချင်လို့ပါ..."

စုချန်ချန်က အံ့အားသင့်သွားပြီး ချင်လော့၏ လက်ထဲရှိ ကြွေပုလင်းလေးကို ကြည့်လိုက်၏။ သူက ပုလင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြွယ်ဝသည့် အသက်စွမ်းအင်ကို ဝေဝါးစွာ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူက သေဆုံးရန် သတ်မှတ်ခံထားရပြီ ဖြစ်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးနောက် သူ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုပင် တိုးတက်လာစေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် သူ၏ မူလအဆီအနှစ်က ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး သူ၏ သက်တမ်းက အမှန်တကယ်ပင် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေလေသည်။

သူက ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကလဲ့စားချေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချင်ဧကရာဇ်ထံမှ သူ၏ ရန်သူများနှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့် အချက်အလက်ကိုမျှ သူ မသိရှိခဲ့ရချေ။

ချင်ဧကရာဇ်ကလည်း သက်တမ်းကို ရှည်စေသော ရတနာအချို့ကို စုချန်ချန်ထံသို့ ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း အာနိသင်မှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။ သက်တမ်းကို ရှည်စေနိုင်သော မည်သည့် ရတနာမဆို အလွန် တန်ဖိုးရှိပြီး အင်အားစုတစ်ခုက ၎င်းကို ရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ မိသားစုအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာ ၎င်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖုံးကွယ်ထားရန် သဘာဝကျကျ ကြိုးစားကြမည် ဖြစ်လေသည်။

မိသားစုတွင် အကြီးအကဲတစ်ဦး ရှိခြင်းက ရတနာတစ်ခု ရှိခြင်းနှင့် တူပေသည်။ ဘယ်မိသားစုမှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မယ့် သက်ကြီးရွယ်အို အနည်းငယ် မရှိလို့လဲ။

သူက ချင်လော့ကို လေးနက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မြေးဖြစ်သူကို ကောင်းစွာ နားမလည်နိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဒါပေမဲ့...

သူက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "သားသမီးမြေးမြစ်တွေမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကောင်းချီးတွေ ရှိကြတာပဲလေ..."

ရွှမ်လိပ်ဆေးရည်ကို ရရှိပြီးနောက် စုချန်ချန်က ချက်ချင်း စတင်စုပ်ယူ သန့်စင်လိုက်လေသည်။

ချင်လော့က သူ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ကုချင်းရွှဲ့၏ မူလအဆီအနှစ်ကို စတင်စုပ်ယူလိုက်၏။ လင်းရွှမ်၏ မူလအဆီအနှစ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းက အလွန် အားကောင်းလွန်းသဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း စုပ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲအတွက် အချိန်က နီးကပ်လာပြီဖြစ်ရာ သူ အချိန်ထပ်ဖြုန်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ကုမိသားစု။

ကုယန်ထင်က သူ၏ သမီးဖြစ်သူ သေဆုံးသွားကြောင်း အခြားသူများထံမှ သိရှိလိုက်ရ၏။ သူ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

သူက အသက်ကြီးမှ သမီးတစ်ယောက် ရခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူမက သူ၏ အချစ်တော်လေး ဖြစ်လေသည်။ သူမကို သူ၏ လက်ထဲမှ ပြုတ်ကျသွားမည် သို့မဟုတ် ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားမည်ကိုပင် စိုးရိမ်ရလောက်အောင် သူမကို အလွန် မြတ်နိုးခဲ့ပေသည်။

မဟုတ်လျှင် သူမက အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ချင်ဧကရာဇ်၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲပေးရန် သွားရောက်တောင်းပန်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် အကောင်းအဆိုးများကို ချိန်ဆပြီးနောက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ သူ၏ သမီးကို ချင်လော့၏ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် ပေးအပ်ရန်သာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ သမီးကို သေစေချင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဖူး...

ကုယန်ထင်က သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရ၏။

"ချင်လော့... မင်းက အရမ်း ရက်စက်လှပါလား" ကုယန်ထင်က ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဖေ..." ကုယန်ထင်၏ သားဖြစ်သူ ကုချင်းဖုန်းက အပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ သူသည်လည်း သတင်းဆိုးကို ကြားခဲ့ရပြီး သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ အတည်ပြုချက်ကို လိုချင်နေခဲ့လေသည်။ သို့သော် သူ၏ ဖခင်၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်ချိန်၌ သူ ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။

ငါ့ညီမလေး သေသွားပြီ...

"အဖေ... ညီမလေးအတွက် ငါတို့ ကလဲ့စားချေပေးရမယ်..." ကုချင်းဖုန်းက အံကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကုချင်းရွှဲ့ မွေးဖွားလာချိန်တွင် သူက အသက်သုံးဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်ပြီး သူမ ကြီးပြင်းလာသည်ကို အစ်ကိုတစ်ယောက်၊ ဖေတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သူ စောင့်ကြည့်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက မင်းသားတစ်ပါးလေ..." ကုယန်ထင်၏ အသံတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

သူတော်စင်တစ်ပါးဖြစ်သော သူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သမီးအတွက်ပင် ကလဲ့စားမချေပေးနိုင်သည့်အတွက် အလွန် အသုံးမကျကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"သူက မင်းသားတွေထဲက တစ်ပါးပဲဖြစ်တာပါ... နောက်ပြီး ဒီလောကမှာ မဟာချင်အင်ပါယာကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ အင်အားစုက တစ်ခုတည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူး..." ကုချင်းဖုန်းက ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သတင်းကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏ ညီမလေး လက်ထပ်ခြင်းကို တားဆီးရန် နည်းလမ်းရှာဖို့ သူ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤသတင်းဆိုးကို သူ ကြားလိုက်ရမည်ဟု မည်သူက သိမည်နည်း။ ၎င်းကို သူ မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

"အဖေ... မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတွေက အစိုးရရုံးတွေ ဒါမှမဟုတ် စစ်တပ်မှာ အမှုထမ်းသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

"သူ့ကို နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ဒါမှမဟုတ် နယ်စပ်တပ်ဖွဲ့တွေဆီ ပို့ဖို့ နည်းလမ်းရှာပါ..."

မဟာချင်အင်ပါယာသည် စစ်အင်အားဖြင့် နိုင်ငံကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး စစ်အင်အားကို တန်ဖိုးထားကာ ဦးစားပေးလေသည်။ အဆင့်မြင့် အရာရှိများအားလုံးမှာ သူတော်စင်အဆင့်တွင် ရှိကြပေ၏။

ဘွဲ့တံဆိပ်များ အမွေဆက်ခံခွင့်ရှိသူများ အပါအဝင် စစ်သူကြီးများအားလုံးကို သူတော်စင်အဆင့်ရှိသူများကသာ ဆက်ခံနိုင်လေသည်။

အကယ်၍ မျိုးဆက်များထဲမှ မည်သူကမျှ သူတော်စင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိပါက ဘွဲ့တံဆိပ်ကို အများဆုံး မျိုးဆက် သုံးဆက်အထိသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ထိုအချိန်ကျော်လွန်ပါက ဘွဲ့တံဆိပ်မှာ သာမန်လူ အဆင့်သို့ လျှော့ချခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

မင်းသားများ သေဆုံးခဲ့သည့် သာဓကများ အရင်ကလည်း ရှိခဲ့ဖူးလေသည်။

ချင်ဧကရာဇ် နန်းမတက်မီက မင်းသား ခုနစ်ပါး ရှိခဲ့ပေ၏။ သို့သော် ချင်ဧကရာဇ် နန်းတက်ပြီးနောက် ညီအစ်ကို နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

ကျန်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံး သေကုန်ပြီလေ…