အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)

အခန်း။ ၁၃၉

ဘုန်း

ဘုန်း

ဘုန်း

ဘုန်း

ကျယ်လောင်ဟိန်းထွက်လှသော အသံဗုံးလေးချက်က လေထုထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

မီတာရာချီအကွာမှ ထိုအသံကို ကြားရသူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြ၏။ သာမန်အားဖြင့် နက်နဲသောအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတည်းနှင့်တင် အားလုံး၏ အလေးအမြတ်ထားခြင်းကို ခံရရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ပညာရှင်များစွာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား"

မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် သံကြိုးများကို သူ၏ကိုယ်တွင် ပတ်လိုက်ပြီး တောင်စောင့်ခွေးပေါ်သို့ ခွစီးကာ တစ်ချက်ခုန်လိုက်ရုံဖြင့် ဆွန်ဝူနှင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့၏အနောက်ဘက်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူအချို့ထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်တော့သည်။

"ပြေးကြစို့"

သူတို့၏အနောက်တွင် စုရုံးနေသော ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် နက်နဲသောအဆင့်ရှိသူကိုပင် တစ်ချက်တည်းနှင့် အသက်ပျောက်စေနိုင်သော ထိုမိစ္ဆာကြီးကို ရင်မဆိုင်ရဲသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ အသီးသီး ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ကျင့်ကြံသူလေးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ရောက်ရှိလာရာ တောင်စောင့်ခွေးသည် ဒေါသတကြီး အူဟောင်ရင်း ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

ဝုန်း

အိမ်ခြေများကို ရိုက်ခတ်သွားသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းကြီးနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်စောင့်ခွေးမှာ မီတာတစ်ဆယ်ခန့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းကို မြင်သော်လည်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် ပါးစပ်ကြီးဖြဲကာ ရယ်မောနေဆဲပင်။ လည်ချောင်းမရှိသော လည်ပင်းဆီမှ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ ရယ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လှံရှည်တစ်စင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

ဘုန်း…

မီးလျှံများသည် သာမန်သံလှံရှည်ကြီးပေါ်သို့ ဝါးမြိုသွားတော့သည် သူ၏လက်ထဲတွင်မူ မည်သည့်အရာမဆို လက်နက်ဖြစ်သွားနိုင်ခြင်းပင်။

သူ၏လက်ထဲတွင် သံလှံကြီးက လုံးဝ အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ကာ မီးလျှံများက အပြင်ဘက်မှ အမည်းရောင်ဆေးများကို လောင်ကျွမ်းဖယ်ရှားပစ်လိုက်ရာ မည်းနက်နေသော လှံသွားနှင့် လှံရိုးမှာ ငွေရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြာရောင်မီးလျှံများဖြင့် အသွင်သစ်တစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ရှူး

လှံရှည်ကြီးကို မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဆွန်ဝူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သာမန်သံနဲ့ သွန်းလုပ်ထားတဲ့ လှံတစ်စင်းနဲ့ ငါတို့ကို တိုက်ချင်တာလား။ မိုက်မဲလိုက်တာ အစွမ်းကုန်ထုတ်ပြီး သူ့ကိုသတ်ကြစို့။ ပြီးရင် မသေမျိုးဂိုဏ်းပေါ်တက်ပြီး ညီအစ်ကိုစူးအတွက် ကလဲ့စားချေမယ်"

သူ့စကားအဆုံးတွင် ထိုလှံတစ်စင်းမှာ နှစ်စင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်စင်းမှသည် လေးစင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြာရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသော လှံရှည်ပေါင်းများစွာသည် ထိုလေးဦး၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာပြီး သူတို့ထံသို့ မိုးပက်သကဲ့သို့ တရကြမ်း လွင့်စင်ကျလာတော့သည်။

အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

"ငါ့အနောက်မှာ ပုန်းကြ"

စီကုန်းပိုင်သည် သူ၏ လိပ်ခွံဒိုင်းကို အလျင်အမြန် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သွေးကြောတံခါးဆီမှ နားကွဲလုမတတ် တုန်ခါသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆွန်ဝူနှင့် အခြားသူများသည် စစီကုန်းပိုင်၏ နောက်ကွယ်သို့ အပြေးအလွှား ဝင်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့ ရှေ့တိုးလိုက်သည်နှင့် ဘေးနားတွင် ရှိသမျှအတားအဆီးများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အတင်းအကြပ် တိုက်မိလဲခါ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ အလန့်တကြား နောက်ဆုတ်ပြေးကြရတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမဆုံး လှံရှည်သည် စီကုန်းပိုင်၏ လိပ်ခွံဒိုင်းကို အဆီးအတားမရှိ ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူ၏ကျောပြင်မှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ပြားများထဲအထိ စိုက်ဝင်သွားသောကြောင့်ပင်။

စီကုန်းပိုင်၏ လိပ်ခွံဒိုင်း မည်မျှကြံ့ခိုင်ကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းစွာသိကြသည်။ အဆင့်နိမ့် နက်နဲသောအဆင့်တွင် အဓွန့်ရှည်မပျက်စီးနိုင်သောအဆင့်ရှိသူမှသာ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး သာမန်နက်နဲသောအဆင့်ရှိသူများ မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုမူ သာမန်သံလှံများက ၎င်းကို တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်ကာ ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ထိုလှံများကို သာမန်လူများ ကိုင်ထားစဉ်က ထင်းခြောက်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ကျိုးပဲ့လွယ်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ထိုသုံးဦး ဘေးသို့ ရှောင်ကွင်းပြေးနေစဉ် နောက်ဆုံး မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ ဒုတိယမြောက်၊ တတိယမြောက်၊ စတုတ္ထမြောက် လှံများ... အားလုံးသည် စီကုန်းပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စိုက်ဝင်သွားခြင်းပင်။

စီကုန်းပိုင်၏ သွေးကြောတံခါးမှာ လုံးဝ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှံများဖြင့် တွဲလျက်သား စိုက်ထူခြင်းခံလိုက်ရပြီး အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

"ဟားဟား"

"ဟားဟား"

မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် ကောင်းကင်သို့မော့ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ တိုက်ဖြိုဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော အိမ်အပျက်အစီးများကြားတွင် ရပ်နေရင်း ကျန်ရစ်သူ သုံးဦး၏ မျက်နှာများမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေတော့သည်။

"အဓွန့်ရှည် အလယ်အလတ် နက်နဲသောအဆင့်ပါလား"

"အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

သူ့ဘေးနားရှိ အဖော်နှစ်ဦး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဆွန်ဝူမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

ထိုမိစ္ဆာကြီး၏ အစွမ်းမှာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေနိုင်ပြီး သူတို့ငါးဦး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်တောင် ယှဉ်နိုင်မည့်အဆင့် မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

"တောက်"

ဆွန်ဝူတစ်ယောက် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက်မှာ ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှန်းသာ သိခဲ့လျှင် သူ ဤနေရာသို့ လုံးဝ လာခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဆန်းဝူမြို့၏ လမ်းမများပေါ်၌ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဆင်ယင်ထားသည့် မြင်းကောင်ရေအနည်းငယ်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေပြီး သူတို့နောက်တွင် ပြင်းထန်သော ဒူးလေးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် စစ်သည်တစ်ထောင်ကျော်မှာလည်း အမီလိုက်ရန် အပြေးအလွှား လိုက်ပါနေကြသည်။

ဤလူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော ဟွမ်းချိန်သည် သွေးကြောတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အစွမ်းကုန် အရှိန်မြှင့်ကာ ပြေးနေ၏။

သူတို့၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင်မူ စွန်ရဲကြီးတစ်ကောင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်ပါလာသော လူတစ်ဦးက "သခင်ကြီး... မိစ္ဆာအုပ်ကြီးက မသေမျိုးဂိုဏ်းဆီကိုပဲ ဦးတည်သွားနေတုန်းပါပဲ" ဟု အော်ဟစ်ကာ အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

"အရှိန်မြှင့်ကြစမ်း"

ဟွမ်းချိန်သည် ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းများကို ပိုမိုသွက်လက်အောင် လုပ်လိုက်တော့သည်။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့က မသေမျိုးဂိုဏ်းထံ သွားရောက်ခဲ့သည်ကို သိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင် မကူညီနိုင်ခဲ့သဖြင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မိစ္ဆာများနှင့် သားရဲအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ဈေးရောင်းပွဲတော်ကျသကဲ့သို့ မသေမျိုးဂိုဏ်းဆီသို့သာ စုပြုံ၍ ဦးတည်နေကြသဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် မအေးမချမ်း ဖြစ်လာရသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင်လည်း သံသယတစ်ခု ဝင်လာမိသည်။

"တကယ်လို့... တကယ်လို့သာ သွေးကတိကဝတ် စာချုပ်ကြီးပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။

ဒါဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို အန္တရာယ်များပြီ။ ယွင်လန်တောင်မှာက ကာကွယ်ပေးထားမယ့် မြို့ရိုးတွေ တစ်ခုမှ မရှိတာကြောင့် သားရဲတွေ ဆန်းဝူမြို့ထဲကို ဇောကတိုး ဝင်လာဖို့ဆိုတာ သူတို့အိမ်သူတို့ ပြန်လာသလိုမျိုး အလွန်ပဲ လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။

အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့... ဆန်းဝူမြို့ကြီးကတော့ တကယ့်ကို သွေးပင်လယ် ဝေတော့မှာပဲ..."

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ပင်းသည် ယွင်လန်တောင်ခြေ၌ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ ရပ်နေရင်း ရှေ့သို့ သွေးတစ်လုတ် ထွေးထုတ်လိုက်ရပြီး လဲမကျသွားစေရန်အတွက် ဓားကျောက်စာတိုင်ကိုသာ အားပြု၍ တောင့်ခံထားရရှာသည်။

ဘုန်း…

နားကွဲလုမတတ် ပြင်းထန်လှသော အသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ရေကြည်လမ်း၏ အဆုံးရှိ မြို့ရိုးကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားပြီး မျက်လုံးနီနီနှင့် ထွားကျိုင်းလှသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်သည် အိမ်တစ်လုံးစာခန့်ရှိသော ကျောက်ခဲပုံကြီးကို ကန်ကျောက်၍ ဖယ်ရှားကာ ရေကြည်လမ်းထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ရေကြည်လမ်း၏ ထိပ်တွင် ရပ်ကြည့်နေကြသူများမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာများ ပျက်ကုန်ကြတော့သည်။

"ဒါ ဘယ်သူလဲ"

"မသေမျိုးဂိုဏ်းက ခေါ်ထားတဲ့ အကူအညီများလား"

"သူက မြို့ရိုးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ။ ဒါဆိုရင် မြို့ပြင်က သားရဲအုပ်ကြီးက ဘာအတားအဆီးမှမရှိဘဲ ဝင်လာလို့ရပြီပေါ့။ ဒီကောင် ဦးနှောက်ထဲမှာ တစ်ခုခုလွဲနေတာလား"

လူပေါင်းသောင်းနဲ့ချီမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျက်နှာပျက်သွားကြသော်လည်း မြို့လယ်ခေါင်ဘက်သို့ အလန့်တကြား ထွက်မပြေးကြသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍သာ ထိုစကား အမှန်ဖြစ်ပါက မြို့လယ်သို့ ပြေးလည်း သေရမည်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး အချိန်စောခြင်းနှင့် နောက်ကျခြင်းသာ ကွာခြားမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း လျှောက်လာသည်။

"ဟားဟား ကောင်လေး... မင်း ဒီဘုရင်ကို အကွက်ဆင်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ အခုတော့ မင်းရဲ့လူသားအချင်းချင်းရဲ့ ရိုက်နှက်မှုကိုခံရပြီး သွေးတွေအန်နေရတာ ဘယ်လိုလဲ"

"မင်း ထပ်လာရဲသေးတယ်ပေါ့"

ဝမ်ပင်းက အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဘုရင်က ကလဲ့စားချေဖို့ လာတာကွ။ ငါ့ရဲ့ သားရဲစစ်တပ်ကြီးက မြို့ပြင်မှာ စုရုံးနေပြီ။ ဆန်းဝူမြို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်အချိန်မဆို အသင့်ပဲ"

လူသားအသွင်ယူထားသော မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးသည် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်လျက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဆန်းဝူမြို့သားတို့... မင်းတို့အားလုံး သေရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။ ဒီဘုရင်က လူသားတစ်

ယောက်ကိုမှ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့မှာ ကြောက်ဒူးတုန်နေကြစမ်း"

ထိုစကားသံများသည် ရေကြည်လမ်း၏ အပြင်ဘက်အထိ ပျံ့လွင့်သွားရာ လူပေါင်းသောင်းချီ၏ မျက်နှာများမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပျက်သွားကြပြန်သည်။

"ဒီဘုရင်တဲ့"

"သူက... သူက ဖုန်းအန်းတောအုပ်က မိစ္ဆာဘုရင်များလား"

"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ... မိစ္ဆာဘုရင်က မြို့ထဲအထိ ကျူးကျော်လာပြီဆိုတော့ ဆန်းဝူမြို့ကြီးတော့..."

လူအုပ်ကြီး၏ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာတော့သည်။

မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးက ဆက်ပြောသည်။

"ကောင်လေး... မနေ့ညက မင်း ငါ့ကိုသတ်ဖို့ ဆန်းဝူမြို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ထောင်ချောက်တွေ ဆင်ခဲ့တယ်နော်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ လွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်။ ကလဲ့စားချေဖို့ စဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ အခု မင်းရဲ့လူတွေက မင်းကို သွေးအန်အောင် လုပ်ထားတာကို မြင်ရတော့ ဒီဘုရင်က တကယ့်ကို ဝမ်းသာမိတယ်။ ကလဲ့စားချေဖို့တောင် မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီဘုရင်က လက်နှစ်ဖက်ဆန့်ပြီး မင်းကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ မင်းက ဆန်းဝူမြို့သားတွေကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ကတော့ မင်းကို ပြန်အန္တရာယ်ပြုကြတယ်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ထဲ ဝင်လိုက်စမ်းပါ။ ဒါဆိုရင် အနောက်ကနေ ဓားနဲ့အထိုးခံရမှာကို ဘယ်တော့မှ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

ထိုစကားများမှာ ရေကြည်လမ်းအပြင်ဘက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသောအခါ ရေကန်ကြီးထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ လူအုပ်ကြီးကြားတွင် လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ထလာတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်က ငါတို့ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးခဲ့တာပဲ။ ငါတို့ကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်ကို ကျိန်ဆဲနေမိတယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်က ဒီလောက်အထိ အတ္တကင်းတဲ့သူ ဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ အပြစ်တင် ရှုတ်ချခံနေရတာတောင် တိတ်တဆိတ်နဲ့ ငါတို့ကို ဆက်ပြီး ကာကွယ်ပေးနေခဲ့တာ။ ဒါကို ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့ကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်နဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းကို လူလိမ်တွေ၊ နာမည်ကြီးချင်တဲ့သူတွေလို့ ပြောခဲ့ကြတာပဲ"

"ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ယုတ်မာရတာလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်က လူတိုင်းကို ကာကွယ်ပေးနေတာကို သူတို့က ငါတို့ကို မြှောက်ထိုးပင့်ကော်လုပ်ပြီး မသေမျိုးဂိုဏ်းနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းတယ်။ အခုတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်ကို နာကျင်အောင်ပါ လုပ်လိုက်ကြပြီ။ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ် စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်တောင် ခံစားရမလဲ"

"အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်က တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်သွားပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ထဲ ဝင်သွားရင် ငါတို့ ဆန်းဝူမြို့သားတွေတော့ သေကုန်ကြတော့မှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်က အဲလို ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ အဲ့လိုလုပ်မယ့်သူဆိုရင် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်ပေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

...

ဆွန်ဝူနှင့် အခြားသူများသည် အပျက်အစီးများကြားတွင် ရပ်နေရင်း သူတို့၏အနောက်မှ လူသားများ၏ ဝေဖန်ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ မအေးမချမ်း ဖြစ်လာကြတော့သည်။

အခန်း။ ၁၄၀

ဟွမ်းချိန်သည် ရေကြည်လမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အနားသတ်တစ်ခု ပြိုကျပျက်စီးနေသည့် မြို့ရိုးကြီးကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏အကြည့်ကို ပိုမိုအာရုံစိုက်လိုက်သောအခါ မီတာရာချီအကွာရှိ အိမ်ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် မျက်လုံးနီ မိစ္ဆာဘုရင်ကိုလည်း သတိပြုမိသွား၏။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဟွမ်းချိန်သည် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီး ယွင်လန်တောင်ခြေဘက်သို့ ဦးတည်၍ ပြေးသွားတော့သည်။

နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရေကြည်လမ်းရှိ အိမ်အများစုမှာ ပျက်စီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးကို ဒေါသတကြီး လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"မျက်လုံးနီ"

ထိုဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံက လူတိုင်း၏အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဆွန်ဝူ၊ ဝမ်ပင်းနှင့် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးတို့အားလုံးက သူ့ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးက ဟွမ်းချိန်ကို ပြုံး၍ကြည့်ကာ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား အမူအရာဖြင့် "ဟော... ဟွမ်းမျိုးနွယ်စုက ကောင်ငယ်လေးပါလား။ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်တောင် ကြာသွားပြီပဲ။ အခုတော့ မင်းလည်း နက်နဲသောအဆင့်ထဲ ခြေစုံပစ်ဝင်နိုင်ခဲ့ပြီပေါ့။ ဂုဏ်ယူပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ဘယ်သူမှ မမြင်ချင်ဘူး။ မင်းရဲ့ ဂုဏ်ပြုစကားကိုလည်း ဘယ်သူမှ မလိုချင်ဘူး။ မင်း သွေးကတိကဝတ်စာချုပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာလား"

"ဒါပေါ့... ငါ ဘာလို့ မဖျက်ဆီးရမှာလဲ"

...

ဝမ်ပင်းသည် ဓားကျောက်စာတိုင်ကို မှီထားရင်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ "နောက်ထပ် သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ သူတို့ကို သတ်ပြီးရင် ပြန်ကြစို့" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်... ရှေ့မှာ မဟာရန်သူကြီး ရှိနေတာမို့ ငါတို့အားလုံး စုစည်းပြီး ဒီမိစ္ဆာဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်သင့်တာပါ။ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြတာက မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ အကြံအစည်ထဲကိုပဲ သက်သက်ဝင်သွားလိမ့်မယ်"

ဆွန်ဝူသည် မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို ကြည့်

လိုက်ပြီးနောက် ဟွမ်းချိန်ကို လှမ်းပြောသည်။

"မြို့တော်ဝန်ဟွမ်း... ငါတို့အတွက် တစ်ခုခု ပြောပေးပါဦး။ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရန်သူကြီး ရှိနေတာကို ငါတို့အချင်းချင်း အတွင်းရေး သတ်ပွဲတွေ မဖြစ်သင့်ဘူး"

"အဲဒါ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ငါက မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်ကို ကူညီပြီး သားရဲအုပ်ကို ကာကွယ်ဖို့ မင်းတို့ကို တောင်းဆိုတုန်းက မင်းတို့ သဘောတူခဲ့ကြလို့လား"

ဟွမ်းချိန်က အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို လှမ်းကြည့်ကာ ၎င်း၏ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုကို ခံစားရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးမိလိုက်သည်။

ဒါဆိုရင် ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က အစွန်းရောက်တောင်က နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သတ်ခဲ့တဲ့အရာက ဒါပဲပေါ့။

ဂီး…..

အမိန့်ကို လက်ခံရရှိသည်နှင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားက ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်ရစ်သူနှစ်ဦးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူသည် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်မှ စစ်သည်တစ်ဦး၏အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ပြင်းထန်သော ဒူးလေးကို လုယူလိုက်၏။

ထိုစစ်သည်က ပြန်လည်ခုခံရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဟွမ်းချိန်က ချက်ချင်း တားမြစ်လိုက်သည်။

ဒူးလေးသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓား၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ခဏ၌ပင် လုံးဝ အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကြိုး၊ လက်ကိုင်နှင့် ဒူးလေးမြားတံတို့အားလုံးမှာ မီးလျှံများဖြင့် ဝါးမြိုသွားပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ဖြူဖျော့သော ဦးခေါင်းခွံများ ကပ်ငြိလာတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် သူ၏ ဖြူဖျော့သော အရိုးစုလက်ကို တိုက်ရိုက်မြှောက်လိုက်ပြီး ဒူးလေးဖြင့် ဆွန်ဝူအပါအဝင် သုံးဦးထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ရှူး

ဒူးလေးမြားက အရှိန်ဖြင့် ထွက်သွားကာ ဆွန်ဝူက ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဒူးလေးမြားက တိုက်ရိုက်နောက်ယောင်ခံလိုက်ကာ သူ့ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

မြားထိမှန်ပြီးနောက် သူသည် ပြာအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ စစ်သည်တစ်ဦးက နောက်ထပ် မြားတစ်စင်းကို အမြန်ပင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှူး…..

လေကိုခွဲသွားသော အသံကြီး တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်... ကျွန်တော် မှားခဲ့ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ"

နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ အသနားခံသံ အဆုံးသတ်သွားသည့် ခဏမှာပင် ဒူးလေးမြားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

မသေဆုံးမီ သူသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ မီးကျွမ်းထားသော အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"သူ့အတွက်တော့... မြားတစ်စင်းတည်းနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်ရတာက တောအုပ်ထဲမှာ စာကလေးတစ်ကောင် ဖမ်းရတာထက်တောင် ပိုပြီး လွယ်ကူနေသလိုပဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟွမ်းချိန်မှာ ဆွံ့အလွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓား၏ လက်ထဲမှ ဒူးလေးကို မင်သက်စွာဖြင့် ထပ်မံ ကြည့်ရှုမိတော့သည်။

အဲဒါက သာမန်ဒူးလေးတစ်စင်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နက်နဲသောအဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်ရတာလဲ။

"ကောင်းတယ် တကယ်ကို ကောင်းတယ်"

မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ လက်ခုပ်တီး ချီးမွမ်းလိုက်သည်။ သူသည် မြို့ကို ဝိုင်းရံထားသော သားရဲများကို မြို့ထဲသို့ ဝင်ခွင့်မပေးသေးဘဲ ဝမ်ပင်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ပင်းကလည်း ၎င်းကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ လူတစ်ယောက်နှင့် သားရဲတစ်ကောင်သည် ထိုသို့ပင် အချိန်အတော်ကြာ အပြန်အလှန် စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဝမ်ပင်းက ပြောလိုက်သည်။

"မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီး... အင်အားသုံးတာက အလဟဿပဲ။ မင်း ကလဲ့စားချေချင်တယ်ဆိုရင် မသေမျိုးဂိုဏ်းကို လာပြီး စိန်ခေါ်လိုက်စမ်း"

ဟွမ်းချိန်က "တူလေး... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့ဦး" ဟု လှမ်းတားသည်။

ဝမ်ပင်းက ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဦးလေး... ကျွန်တော် အခု ဒဏ်ရာရထားလို့ စကားအများကြီး မပြောချင်ဘူး။ ဦးလေးရဲ့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး ရေကြည်လမ်းအနီးက လူတွေကို အမြန်ဆုံး ရွှေ့ပြောင်းခိုင်းလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ဒီမျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးကို သတ်ပစ်မယ်"

"ဒါ... ဒါက"

ဟွမ်းချိန်သည် ဝမ်ပင်းက "ကျွန်တော် သတ်ပစ်မယ်" ဟူသော စကားလေးလုံးကို ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ ရေကြည်လမ်းရှိ စစ်သည်များကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... အရပ်သားတွေကို ဘေးလွတ်ရာကို အမြန် ရွှေ့ပြောင်းပေးကြ"

ဟွမ်းချိန် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝမ်ပင်းမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။

ယွီမိုနှင့် ချင်ရှန်းတို့မှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသေးသော်လည်း ဝမ်ပင်း ထပ်ဆင့်လှေကားပေါ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့မှာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားကြပြီး မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ဝဲယာကြည့်လိုက်ကာ ထပ်ဆင့်လှေကားဆီသို့ အပြေးအလွှား လိုက်သွားကြတော့သည်။

ဝမ်ပင်း၏ ရန်စမှုကြောင့် မိစ္ဆာဘုရင်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို စံနမူနာပြအဖြစ် အရင်ဆုံး အသေသတ်ပစ်မည်ကို သူတို့ အလွန် စိုးရိမ်နေကြသောကြောင့်ပင်။

မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးသည် ဓားကျောက်စာတိုင်အနားတွင် ရပ်လျက် တောင်စောင့်ခွေးကို စီးနင်းထားသည့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်သွားတော့သည်။

ကျောက်လှေကားထောင်ချောက်များက သူ့ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း လူသားတစ်ယောက်၏ ဤကဲ့သို့ စိန်ခေါ်မှုကို ခံရခြင်းကိုမူ သူ ဘယ်လိုမှ သည်းမခံနိုင်ပေ။

မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး၏ သိက္ခာကို စော်ကားခွင့်မရှိပေ။

"မိစ္ဆာအုပ်စု... မသေမျိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ကြစမ်း"

အမိန့်ပေးပြီးနောက် မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

ဝူး

သူ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာ ဆုတ်ပြဲသွားပြီး မီတာတစ်ဆယ်ခန့် မြင့်မားသည့် မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီး၏ ဖြစ်တည်မှုအစစ်အမှန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အစစ်အမှန်ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာသည်နှင့် မြို့လယ်ခေါင်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာနေကြသော လူများသည် လှည့်ကြည့်မိကြပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများနှင့်အတူ အိမ်တစ်လုံးစာခန့်ကြီးမားသော မျောက်ဝံကြီး ယွင်လန်တောင်ဆီသို့ ဦးတည်ပြေးဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေကြတော့သည်။

မြို့ပြင်တွင်လည်း မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီး၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် သားရဲကောင်ရေသောင်းချီမှာ ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကြီးကဲ့သို့ မသေမျိုးဂိုဏ်းပေါ်သို့ တရကြမ်း တက်လာကြပြီး လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ သိပ်သည်းလှသော တောအုပ်များကိုပင် နင်းခြေ၍ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြသည်။

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လျှင် ယွင်လန်တောင်၏ မြင်ကွင်းမှာ လူပေါင်းသောင်းချီ၏ နှလုံးသားကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး မြို့ရိုးပေါ်မှနေ၍ သောင်းကျန်းနေသော သားရဲအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေတော့သည်။

မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးသည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်အိမ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ကောင်လေး... ထွက်ခဲ့စမ်း"

သူက အော်ဟစ်ရင်း ရင်ပြင်မြေပြင်ကို သူ၏လက်မောင်းကြီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သော်လည်း မည်မျှပင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ပုတ်ပါစေ အုတ်ခဲများမှာမူ တစ်ချက်မျှ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ နဂိုအတိုင်း ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် အပြင်သို့ ခုန့်ထွက်လာပြီး သူ၏အနီရောင် သံကြိုးများကို ဝေ့ယမ်းကာ မျောက်ဝံကြီးနှင့် ထိပ်တိုက် တိုက်ပွဲစတင်တော့သည်။

ဝူး

မျောက်ဝံကြီးက သူ၏လက်သီးကို လွှဲရိုက်လိုက်ရာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် ဂိုဏ်းချုပ်အိမ်ရှေ့ရှိ ကျောက်ကျားရုပ်ကို တိုက်ရိုက်လှမ်းကိုင်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသော ငရဲကျားကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးထံသို့ ခုန်အုပ်ကာ အပြင်းအထန် လုံးထွေးသတ်ပုတ်ကြတော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ချင်ရှန်းပင်လျှင် လှည့်မကြည့်ရဲတော့ပေ။

တောင်ပေါ်သို့ တက်လာနေသော သားရဲအုပ်ကြီးမှာလည်း လှုပ်ရှားမှုများကို ခေတ္တရပ်တန့်သွားခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ပင်းသည် တင်းယွီအဆောင်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီး နားနေကုလားထိုင်ပေါ်တွင် နုံးချိစွာ ထိုင်နေရင်း နောက်ထပ် သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။

"စနစ်... ငရဲမီး ပေါင်းစပ်တဲ့လုပ်ငန်းစဉ်က ဘယ်လောက်ကြာဦးမှာလဲ"

"မကြာခင် ပြီးပါတော့မယ်"

"ဒီမျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးက အရမ်းဆူညံတာပဲ။ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ့် နည်းလမ်းရှိလား"

"နည်းလမ်းကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေတာပဲ။ သခင်ကသာ မသုံးသေးတာပါ"

"ဘာနည်းလမ်းလဲ"

"အိပ်ဆောင်ဧရိယာထဲမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ သတ္တဝါလေး ရှိပါတယ်။ အကယ်၍ သခင်က လိုအပ်တယ်ဆိုရင် အခုပဲ နှိုးလိုက်လို့ ရပါတယ်"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ဝမ်ပင်းသည် သူ နဂါးအမျက်ဒေါသကို ဝယ်ယူစဉ်က အတူပါလာခဲ့သည့် နဂါးကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

"သူ့ကို နှိုးလိုက်ပါ"

...

မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးသည် ရင်ဘတ်ကို တီးကာ ဟိန်းဟောက်ရင်း ကျောက်ကျားကြီး၊ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားတို့နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေပြီး တိုက်ပွဲပြင်းထန်လာလေလေ သူက ပို၍ စွမ်းအားတိုးလာလေလေ ဖြစ်နေသည်။

ဝမ်ပင်းသည် တောအုပ်ထဲမှနေ၍ ဂိုဏ်းချုပ်အိမ်ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးကို ကြည့်ကာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"မျောက်ကလေး... မင်းကို ငါ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ မင်း ငါ့ရဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်ဆိုရင် မင်းကို ငါမသတ်ဘူး ဘယ်လိုလဲ"

"မိုက်မဲတဲ့ကလေး... ဒီသတ္တဝါတွေက ငါ့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား။ ငါက တော်ဝင်မျိုးနွယ်ကွ ငါ့သွေးထဲမှာ တော်ဝင်သွေးတွေ စီးဆင်းနေတာ။ သူတို့ ငါ့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး။ မင်းရဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို ငါ ပြောပြရမလား"

မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးက ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားထံသို့ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် လွှဲရိုက်လိုက်ရာ ယခုအကြိမ်တွင်မူ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓား နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

ဘုန်း….

ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရုတ်တရက် ဝမ်ပင်း၏ ခေါင်းပေါ်ထက်ဆီမှ အလေးအနက်ရှိသော အရာတစ်ခု ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည့်အလား အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သံကြိုးများ ပတ်ထားသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားမှာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး ကျောက်ကျားကြီးသည်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်အိမ်ရှေ့ရှိ ၎င်း၏ မူလနေရာသို့ ပြန်သွားကာ ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အပေါ်ဘက်မှ ဆူညံသံများနှင့်အတူ မျောက်ဝံကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင်လည်း အခြားသော လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာခဲ့သည်။

နောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးသည် ချက်ချင်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လက်အောက်ခံများဖြစ်ကြသည့် သူ၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်မှ မိစ္ဆာကြီးများအားလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေကြပြီး မျက်လုံးပင် မော့မကြည့်ရဲကြတော့ပေ။ သူတို့၏ ရိုသေမှုမှာ သူ့အတွက် မဟုတ်သည်ကတော့ အသေအချာပင်။

မျက်လုံးနီ မျောက်ဝံကြီးသည် တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲမှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖယ်ရှားလိုက်ကာ ဝမ်ပင်း၏ ခေါင်းပေါ်ထက်ဆီသို့ အကြည့်ကို တဖြည်းဖြည်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ မြင်လိုက်ရသည့်အရာက သူ့ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေသဖြင့် နောက်သို့ ခုနစ်

လှမ်း ရှစ်လှမ်းခန့် အလန့်တကြား ဆုတ်မိသွားတော့သည်

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာတွင် နက်မှောင်သော မျက်လုံးတစ်စုံ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

သူ၏ ကျောရိုးတစ်ခုလုံးကို စိမ့်တက်သွားစေလောက်သည့် မျက်လုံးတစ်စုံက အပေါ်စီးမှနေ၍ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းပင်။