အခန်း ၃၈၅
Vol. 39 Ch. 385
အခန်း ၃၈၅။ ဒါက တကယ်ရှားပါးတဲ့ရတနာပဲ
အင်မော်တယ်လောကမှ အခြားယောင်မျိုးနွယ်စုများနှင့်မတူဘဲ ဤဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းနှစ်ပါးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိရှိထားကြသည်။ သူသည် ထိုမိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့သိ၏။ ထို့ပြင် အနီးကပ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဤပုံစံကိုးမျိုး မိုးပြာနဂါး၏အဆင့်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးကြောင်း သိမြင်လိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း ထိုအချက်ကြောင့် သူတို့က သူ့အပေါ် အလေးမထားသော သဘောထားမျိုး မပြရဲကြပေ။ မျိုးနွယ်စုနှင့် သွေးမျိုးဆက်၏ အားသာချက်များမှာ ထင်ရှားလှသည်။ အကယ်၍ တောင်ပံပါနဂါးများမှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုအတွင်း သြဇာညောင်းသော နယ်စားပယ်စားများဖြစ်ပါက၊ မိုးပြာနဂါးများမှာ ရွှေနဂါးနှင့် နဂါးစိမ်းများကဲ့သို့ပင် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်များဖြစ်၏။ ပုံစံကိုးမျိုး မိုးပြာနဂါးတစ်ကောင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းဖြစ်လာပါက တောင်ပံပါနဂါး ခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းမှာ တောင်ပံပါနဂါးများ အားနည်းသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ နဂါးမျိုးနွယ်စုအတွင်း အဆင့်အတန်းကွာခြားမှုကြောင့်ဖြစ်ပေါ်သော ပင်ကိုဖိနှိပ်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်။
“ဪ၊ ငါ့နာမည်က ဆင့်ချန်းပါ”
“ငါက အပြင်မှာ တစ်ချိန်လုံး လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့တာ၊ အခုမှပြန်လာတာပါ”
အစ်ကိုကြီးချန်သည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လုပ်ကြံပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ့အထောက်အထား ပေါ်သွားမည်ကို လုံးဝမစိုးရိမ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် သူသည် စစ်မှန်သော နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သူသည် ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး အဘက်ဘက်မှကြည့်လျှင် သူ၏ရှေ့မှ တောင်ပံပါနဂါးထက်ပင် သွေးမျိုးဆက် ပိုမိုစင်ကြယ်၏။
“အပြင်မှာ လှည့်လည်သွားလာနေတာလား”
တောင်ပံပါနဂါး ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ယီခုန်းနှင့် ရွှေဝံပုလွေ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ရှောင်ချုန်းတို့သည် သူတို့၏ အသိအမြင်များ အသစ်ဖြစ်သွားရသည်ဟု ဆိုရမည်။ ၎င်းမှာ ပုံစံကိုးမျိုး မိုးပြာနဂါးကြီးဖြစ်၏။ လက်ရှိမိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သော မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ် တစ်ဦးတည်းသာ ဤသွေးမျိုးဆက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအရာက မည်မျှ ရှားပါးတန်ဖိုးရှိသည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ရှားပါးရတနာမျိုးသည် နဂါးမျိုးနွယ်စုကမသိရှိဘဲ တစ်ချိန်လုံး အပြင်တွင် လှည့်လည်နေခဲ့သည်မှာ ယုတ္တိမရှိပေ။ ၎င်းမှာ ယောင်နယ်မြေအားလုံး၏ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုပင်။ ယောင်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း နှစ်ပါးမှာ ဤသူ့ကို မည်ကဲ့သို့သော အနေအထားဖြင့် ဆက်ဆံရမည်ကိုမသိဘဲ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။
“ဟမ်၊ ဒါဆိုရင် ကြိုဆိုပါတယ်၊ ကြိုဆိုပါတယ်”
“ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်”
မည်သည့်အထောက်အထားမှ စစ်ဆေးရန်မလိုသလို၊ အင်မော်တယ်လောကမှ ခေါ်ဆိုသော အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြားများလည်း မလိုပေ။ သွေးမျိုးဆက်သည် အကောင်းဆုံး အထောက်အထားဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ မှားယွင်းနိုင်ခြင်းမရှိ။ ပြသလိုသမျှ ပြသပြီးနောက် အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူ၏ မိုးပြာနဂါး ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆပေါင်းသန်းချီ၍ ကျုံ့လိုက်သည်။
ယီခုန်းနှင့် ရှောင်ချုန်းတို့သည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဧည့်သည်တော်တစ်ဦးကို ကြိုဆိုသကဲ့သို့ သူတို့၏ ရုံးချုပ်ဖြစ်သော အနီးနားရှိ ယောင်အင်မော်တယ်နန်းတော်သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖိတ်ကြားလေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုထံသို့ သတင်းပို့ရန် လူများကို အမြန်စေလွှတ်လိုက်ကြသည်။ ပုံစံကိုးမျိုး မိုးပြာနဂါးတစ်ကောင် ပြန်လာခြင်းသည် နဂါးမျိုးနွယ်စုအတွက်သာမက ယောင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးအတွက်ပါ ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အနည်းငယ် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ယီခုန်းသည် ရှောင်ကွန်း၊ ကျီယွမ်နှင့် အခြားသူများကို စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ”
ဤအုပ်စုတွင် အင်မော်တယ်မျိုးနွယ်၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် အလောင်းမျိုးနွယ်ဝင်များ ပါဝင်နေသည်။ အကယ်၍ အစ်ကိုကြီးချန်သာ ခေါ်မလာခဲ့ပါက သူတို့မှာ တိုက်ခိုက်ခံရသည်မှာ ကြာလေပြီ။ ယောင်မျိုးနွယ်စုမှာ အင်မော်တယ် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများထက် ပိုမို၍ လူစိမ်းလက်မခံတတ်ကြပေ။
အစ်ကိုကြီးချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီလူတွေက ငါ အရင်က အပြင်မှာ စွန့်စားသွားလာနေတုန်း စုဆောင်းခဲ့တဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေပါ”
“လက်အောက်ငယ်သားတွေလား”
ယီခုန်းနှင့် ရှောင်ချုန်းတို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ရှောင်ကွန်း၊ ကျီယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာ၏။ ဤစကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် လူစိမ်းလက်မခံသော ယောင်မျိုးနွယ်စုက ပြင်ပလူအများအပြားကိုလက်ခံရန် မဖြစ်နိုင်သလို ထင်ရသည်။ အကယ်၍ သူတို့ လိမ်လည်၍မရဘဲ ယောင်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း နှစ်ပါးက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာပါက သူတို့ကို ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သတ်ရန်မှာလည်း မခက်ခဲပေ။
သို့သော်လည်း ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် ပုံစံကိုးမျိုး မိုးပြာနဂါးတစ်ကောင်၏ အရေးပါမှုကို လျှော့တွက်မိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ယီခုန်းက ချီးကျူးသော လေသံဖြင့်ဆိုသည်။
“မိုးပြာနဂါးဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ပြင်ပလူအများအပြားကို အစေခံတွေအဖြစ် တကယ်ပဲ သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့တာပဲ”
ရှောင်ချုန်းကလည်း ရယ်မောကာ ပြောသည်။
“အပြင်မှာ လှည့်လည်နေရင်တောင် မင်းက ပုံစံကိုးမျိုး မိုးပြာနဂါးပဲ။ ငါတို့လိုလူတွေက မင်းနဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မှာလဲ”
“မင်း ဘယ်နေရာမှာပဲရှိရှိ အမြင့်မြတ်ဆုံးပဲ”
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းနှစ်ပါးမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်အချက်များကို မမေးမြန်းတော့ဘဲ သူ့ကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့သည် ထိုအချက်ကို အလွန်လွယ်ကူစွာ လက်ခံလိုက်ကြ၏။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် အနည်းငယ် မကျေနပ်သေးဘဲ သူတို့ကို အလေးအနက် ပြင်ပေးလိုက်သည်
“သူတို့က ငါနဲ့အတူ အခက်အခဲတွေကို မျှဝေခံစားခဲ့ကြတာပါ။ သူတို့ကို အစေခံလို့ သတ်မှတ်လို့မရဘူး၊ သူတို့က ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လူတွေပဲ”
အနာဂတ်တွင် ဤ ၁၂ ယောက် ယောင်မျိုးနွယ်စုကြား သွားလာရာတွင် အဆင့်အတန်းအတွက် သူ ဤသို့ပြင်ပေးရန် လိုအပ်သည်။
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း နှစ်ပါးမှာ ပြင်ပေးခြင်းခံရသဖြင့် မည်သည့် မကျေနပ်မှုမျှမရှိဘဲ ထပ်တလဲလဲ သဘောတူညီကြသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ မှန်တာပေါ့”
“သူတို့က ဆင့်ချန်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လူတွေဆိုရင် ယောင်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လူတွေပါပဲ”
ရှောင်ကွန်း၊ ကျီယွမ်နှင့် အလောင်းဘုရင်ကြီး သုံးပါးကို ကြည့်သော သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သံသယနှင့် သတိထားမှုများမှ ရင်းနှီးဖော်ရွေမှုများသို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှောင်ချုန်းက
“အနာဂတ်မှာ ငါ့ရဲ့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုဆီကို ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်”
ဟုပင် ရင်ဘတ်ကိုပုတ်၍ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ဤ ၁၂ ယောက်မှာ ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကြောင့် တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ယောင်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ပါးထံမှ ဖိတ်ကြားချက်ဖြစ်သည်။ ဤဆက်ဆံမှုမှာ တကယ်ပင် ထူးခြား၏။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းမှာ အမှနတကယ်ပင် မျက်နှာပွင့်လှသည်။ သူသည် ရွှေနဂါးဘုရင်၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုကိုမလိုအပ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်ပင် အလွန်အရေးပါသောသူ ဖြစ်နေလေ၏။
ခဏအကြာတွင် လေနှင့် မိုးကြိုးသံများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အသံများ အဝေးမှထွက်ပေါ်လာသည်။
“ငါ့ရဲ့ မိုးပြာနဂါး မျိုးနွယ်စုက ပါရမီရှင်မျိုးဆက်လေး ဘယ်မှာလဲ”
အလွန်အမင်း အရေးတကြီးဖြစ်နေသော အသံအိုကြီးတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားသည်။ ယီခုန်းသည် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် အလျင်အမြန် ထွက်သွား၏။
“စီနီယာ ဆင့်ကျိ၊ သူ ဒီမှာရှိပါတယ်”
အထက်ကောင်းကင်တွင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိ ပုံစံရှစ်မျိုးပါ မိုးပြာနဂါးကြီးသည် ဒီရေလှိုင်းတစ်ခု သို့မဟုတ် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ခန်းမအတွင်း ပေါ်လာသည်။ မည်သည့်လမ်းညွှန်မှုမျှ မလိုအပ်ဘဲ ဆင့်ကျိအမည်ရှိ မိုးပြာနဂါး ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းသည် ကျန်းချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ ဆန်းကြယ်သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကျောပေါ်မှ ခရမ်းရောင် ပုံစံကိုးမျိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိုးပြာနဂါးအိုကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ တကယ်ပင်စိုစွတ်လာသည်။ သူသည် အရှိန်လျှော့ကာ အစ်ကိုကြီးချန်၏ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေ၏။ သူ၏ နဂါးမုတ်ဆိတ်များမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မြောနေပြီး သူ၏ နဂါးလက်သည်းများမှာလည်း အဆက်မပြတ် တုန်ရင်နေသည်။
“အစစ်ပဲ၊ ဒါက တကယ်ပဲ ပုံစံကိုးမျိုး အစစ်ပဲ”
“ကောင်းတယ်”
“ထူးကဲလှတယ်”
သူ့အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တိမ်ဝင်နေပြီး အစ်ကိုကြီးချန်ကို ကြည့်နေသောပုံစံမှာ ကိုယ်ပိုင်သား သို့မဟုတ် မြေးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ပြင်းပြလှသည်။ ဤအချက်ကြောင့် အစ်ကိုကြီးချန်မှာ အနည်းငယ် မနေတတ်မထိုင်တတ်ဖြစ်သွား၏။
ထိုစဉ် အခြားသော မိုးပြာနဂါး ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ပါး ခန်းမအတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။ ယီခုန်းနှင့် ရှောင်ချုန်းတို့ သူ့ကိုမြင်လိုက်ရသည်နှင့် မပြုံးဘဲမနေနိုင်ကြပေ။
“ဟားဟား၊ စီနီယာ ဆင့်ချုံး၊ ခင်ဗျားက တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကျင့်ကြံနေလေ့ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ခင်ဗျားလည်း မအောင့်နိုင်တော့ဘူးလား”
ဤထူးဆန်းသောအမည်ရှိသည့် မိုးပြာနဂါး ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တည်ငြိမ်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်
“လာကြည့်တာပါ”
သူသည် ဆင့်ကျိထက် ပိုမို၍တည်ငြိမ်ပြီး စကားနည်းသော နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော်လည်း ထိုပုံစံကိုးမျိုးကို မြင်ပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အမြင့်ဆုံးသော အကဲဖြတ်မှုကို မပေးဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။
“အရမ်းကောင်းတယ်”
ဆင့်ကျိ၏ မျက်လုံးအိုများတွင် မျက်ရည်များပြည့်လျှံနေပြီး သူက ပြန်ကြည့်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်
“ဆင့်ချုံး၊ ငါတို့ရဲ့ မိုးပြာနဂါး မျိုးနွယ်စုမှာ... မျှော်လင့်ချက် ပြန်ရှိလာပြီ”
“အင်း”
ဆင့်ချုံးက သူ၏ နဂါးခေါင်းကို အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နဂါးအိုကြီးသည် အစ်ကိုကြီးချန်ကို အလွန်အမင်း မြတ်နိုးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကို အနီးသို့ ဆွဲခေါ်ကာ ထပ်တလဲလဲ မေးမြန်းတော့သည်
“ကလေး၊ မင်း တစ်ချိန်လုံး အပြင်မှာ လှည့်လည်နေခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ မင်း ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲဆိုတာ ငါတို့ကိုပြောပြနိုင်မလား”
“ဒီနှစ်တွေမှာ ငါတို့ နဂါးမျိုးနွယ်စုဆီကို ဘာလို့လာမရှာခဲ့တာလဲ”
“ဒီနှစ်တွေမှာ မင်း တော်တော်ဒုက္ခရောက်ခဲ့မှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား”
“ဟူး၊ ကြည့်စမ်းပါဦး၊ ဒီကလေးက ဘယ်လောက်တောင် ပိန်လိုက်သလဲ...”
ဘေးနားရှိ ကျီယွမ်၊ မင်ချီနှင့် အခြားသူများမှာမူ ပြောဆိုချင်လာကြသည်။
ဒီနဂါးခန္ဓာကိုယ်က ပိန်တယ်လို့ ဘယ်လိုများတွေးလိုက်တာလဲ...
ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက ဘယ်မှာဒုက္ခရောက်မှာလဲ...
သူက ဘယ်နေရာသွားသွား အပြည့်အဝ အခွင့်ကောင်းယူတတ်သူ မဟုတ်လား...
အစ်ကိုကြီးချန်သည် မုသာဝါဒအချို့ကို လုပ်ကြံပြောဆိုရမည်ကို သိသည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းမှာ ရှင်းလင်းမည်မဟုတ်။
“ဒီလိုပါ- ကျွန်တော်က အမှန်တော့ အောက်လောကက လာတာပါ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာမှ အထက်လောကကို တက်လာခဲ့တာပါ”
“အောက်လောကလား”
ခန်းမအတွင်းရှိ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း လေးပါးလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ပို၍ပင် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ မူလက သူတို့သည် အစ်ကိုကြီးချန်ကို ရှားပါးရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ ကြည့်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ သူ့ကို အတောက်ပဆုံးသော ပါရမီရှင်အဖြစ် ဆက်ဆံလိုက်ကြ၏။ ယီခုန်းက မအံ့သြဘဲမနေနိုင်ပေ
“အောက်လောကလိုမျိုး ဆင်းရဲပင်ပန်းတဲ့ နေရာမှာတောင် ပုံစံကိုးမျိုး သွေးမျိုးဆက်အထိရောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ၊ ဒါက ဘယ်လိုပါရမီမျိုးလဲ”
“ဟားဟားဟားဟားဟား...”
မျက်ရည်မခြောက်သေးသော ဆင့်ကျိသည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ငါတို့ မိုးပြာနဂါး မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင်မျိုးဆက်တွေကို တခြားမျိုးနွယ်စုတွေက ဘယ်လို စိတ်ကူးနိုင်မှာလဲ...”