← Chapters

မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နှင်းခြင်း

Vol. 6 Ch. 54

မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နှင်းခြင်း

Vol. 6 Ch. 54

ဖော်ပြပါအတိုင်းပင် ကြက်ဖသွေးသည် အမှန်တကယ်ပင် အမင်္ဂလာတရားတို့ကို ပယ်ဖျက်နိုင်ပေသည်၊၊

နေ့စဉ် နေထွက်ချိန်တွင် တွန်ကျူးလေ့ရှိသော ကြက်ဖများ၏ သွေးအတွင်း၌ နေမင်း၏ အနှစ်သာရဓာတ် အနည်းငယ် ကိန်းအောင်းလျက်ရှိ၏၊၊ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကမ္ဘာဦးချီများ ပြန်လည်နိုးထခြင်းမရှိမီ ကတည်းကပင် ကြက်ဖသွေးသည် အမင်္ဂလာကို ပယ်ဖျက်နိုင်စွမ်းရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊၊ ယခုအခါတွင်မူ ကမ္ဘာဦးချီများလွှမ်းမိုးလာပြီး ကြက်ဖများပင် သန်စွမ်းထက်မြက်လာသည့်အတွက် ထိုအစွမ်းမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်၊၊

ဝမ်ရှန်းသည် ယခင်နည်းဗျူဟာကိုပင် ထပ်မံအသုံးပြုကာ အငြိုးကြီးဝိညဉ်ကို လှည့်စား၍ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာစေရန် ပြုလုပ်လိုက်သည်၊၊ ဝိညဉ်က ရှေ့သို့ခုန်အုပ်လာသောအခါ ဝမ်ရှန်းက ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခုခံပြီးနောက် ထိုအရှိန်ကို အသုံးချကာ ပေါ့ပါးစွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်၊၊

“ပစ်ကြတော့” ကျိုးရင်လောင်က ကြုံးဝါးလိုက်သည်၊၊

ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်

သွေးအိတ် တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် အငြိုးကြီးဝိညဉ်ကိုယ်ပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်၊၊

ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် လက်ပစ်ဗုံးပစ်နည်းကို စစ်သင်တန်းတွင် လေ့ကျင့်ထားသူများဖြစ်ပြီး ကျိုးရင်လောင်ကလည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို အသုံးချ၍ ပစ်မှတ်ကို ထိန်းညှိပေးရုံသာမက အစစ်မှန်ချီဖြင့်လည်း ပံ့ပိုးပေးထားသည်၊၊

သွေးအိတ်အများစုမှာ ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားသည်၊၊

တဖတ်ဖတ်အသံများနှင့်အတူ ကြက်ဖသွေးများသည် အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့ပေါက်ကွဲသွားကာ ရွှဲရွှဲစိုသွားစေသည်၊၊ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ကံဆိုးလှသော ကြက်ဖနှစ်ကောင်၏ သွေးများကို နောက်ဆုံးတစ်စက်အထိ ကုန်စင်အောင် ထုတ်ယူထားပုံရသည်၊၊

ရှဲကနဲ အသံနှင့်အတူ ထူထပ်စူးရှသော အနံ့ဆိုးများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး အငြိုးကြီးဝိညဉ်သည် ခေါင်းကိုမော့ကာ အသံကုန်ဟစ်အော်နေလေသည်၊၊ ၎င်း၏ အော်ဟစ်သံအတွင်း၌ လူများ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများလည်း ရောယှက်နေသည်၊၊ ၎င်း၏ ကျောပြင်ပေါ်မှ မာကျောသော အရေပြားများသည် ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်ကျသွားပြီး အစိမ်းပုပ်ရောင် အခိုးအငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်၊၊

ဝမ်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်၊၊ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ၊၊ သူသည် အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားကို ကန့်လန့်ဖြတ် အနေအထားဖြင့် ကိုင်လိုက်သည်၊၊ ခြေဖျားထောက်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ်ခုန်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တစ်ကျော့ပြန် တိုးဝင်လိုက်သည်။

ထူထပ်သော မြူခိုးများကြားမှ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးအစုံသည် ဝမ်ရှန်းကို သဲကြီးမဲကြီးစိုက်ကြည့်နေသည်၊၊ ၎င်းသည် အဆုံးမဲ့အမုန်းတရားနှင့် ပြင်းထန်သော ဒေါသတို့အားလုံးကို ၎င်း၏ လက်စားချေမှုကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သည့် ထိုလူငယ်ထံသို့ ပုံအောလိုက်ပြီဖြစ်သည်၊၊

ဝမ်ရှန်းက တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ ဘေးပတ်လည်ရှိ အမည်းရောင် အခိုးအငွေ့များမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာသည်၊၊ ၎င်းသည် ခေတ္တမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း မိစ္ဆာစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ရန် နည်းလမ်းများ ရှိနေသေးသည်၊၊ တစ္ဆေသရဲတို့၏ ငိုကြွေးသံများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထူထပ်သော မြူခိုးများကြားမှ သွေးနီရောင်ဦးခေါင်းခွံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဝမ်ရှန်းထံသို့ အော်ဟစ်လျက် ပြေးဝင်လာကြသည်၊၊

ဝမ်ရှန်းသည် အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားကို မြှောက်ကိုင်ထားရင်း တည်ငြိမ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်၊၊ သူသည် ဘယ်ဖက်လက်ဖြင့် ဓားလက်ချောင်းပုံစံပြုလုပ်ကာ ဓားသွား၏ နောက်တွင် ထောင်လိုက်သည်၊၊ ထို့နောက် သူက ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်၊၊

“ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက ကျွန်ုပ်ကို ဖြောင့်မတ်ချီကို ပေးအပ်တော်မူပါ၊၊ ထိုချီသည် အဆုံးမဲ့ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးဖြင့် စီးဆင်းနေပေသည်”

ဝမ်ရှန်း၏ ခုနှစ်စင်ကြယ်ဓားဆန္ဒသည် စတင်ပြောင်းလဲလာသည်၊၊ နက်ရှိုင်းသော အဝါရောင်အရှိန်အဝါများက သူ့ကို ဝန်းရံလာပြီး ဓားသွားမှာလည်း ပိုမိုတောက်ပလာသည်၊၊

ဓား၏ အလင်းရောင်သည် တစ္ဆေဦးခေါင်းခွံများကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေပြီး သူ့အနီး ခြေငါးလှမ်းခန့်အကွာသို့ပင် မချဉ်းကပ်နိုင်တော့ပေ၊၊

“အောက်၌မူ မြစ်ချောင်းအင်းအိုင်နှင့် တောင်တန်းများအဖြစ် စီးဆင်းပြီး… အထက်၌မူ နေမင်းနှင့် ကြယ်တာရာများအဖြစ် တောက်ပနေပေသည်”

သူသည် ခုနှစ်စင်ကြယ်ခြေလှမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ဓားကို ကန့်လန့်ဖြတ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်၊၊ သန့်စင်ပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော ဖြောင့်မတ်ချီများက သူ့ထံမှ ဖြာထွက်လာသည်၊၊

ဖြောင့်မတ်ခြင်းတေးသွားလား…။

ကျိုးရင်လောင်က စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

မဟုတ်ဘူး၊၊ ဒါက ဓားဆန္ဒရဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတေးသွားမန္တန်ပဲ…။

မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုနေစဉ်အတွင်း ဝမ်ရှန်း၏ တိုက်ကွက်များ၊ ဓားဆန္ဒနှင့် သူ၏ တည်ရှိမှုမှာပင် အသွင်ပြောင်းလဲသွားသည်၊၊

နတ်ဘုရားတို့၏ အရှိန်အဝါသက်ဆင်းလာသည့်အလား သူ၏ ပေါ့ပါးသော အမူအရာအစား ခန့်ညားထည်ဝါမှုနှင့် ခိုင်မာသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့က အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်၊၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာဦးချီများကို လှုပ်နှိုးလိုက်သဖြင့် ချီများက သူ့ထံသို့ လှိုင်းလုံးများပမာ တိုးဝင်လာကြသည်၊၊

ဝမ်ရှန်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်တိုးလာသည်၊၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေသော်လည်း အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူ၏ အရှိန်အဝါသည် အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ ထူထပ်လှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါကို ဖယ်ရှားပစ်နေသည်၊၊

သူသည် ဤဖြောင့်မတ်ခြင်းတေးသွားကို စိတ်ကူးပေါက်ရာ ရွတ်ဆိုနေခြင်းမဟုတ်ပေ၊၊ သူ၏ ယခင်ဘဝတုန်းက လူအများ ငယ်စဉ်ကတည်းက အလွတ်မှတ်သားခဲ့ကြသည့် ရှေးဟောင်းကဗျာများနှင့် ပတ်သက်၍ လူသိများသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်၊၊ ကမ္ဘာဦးချီများ ပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက် ထိုကဗျာများကို ဝိညာဉ်အသိစိတ်ဖြင့် ပေါင်းစပ်ရွတ်ဆိုသောအခါ မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်၊၊

စုန့်မင်းဆက်ခေတ်က ဝမ်ထျန်းရှန်းသည် ဤဖြောင့်မတ်ခြင်းတေးသွားကို သူအကျဉ်းကျနေစဉ် သူ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် မျိုးချစ်စိတ်ကို ဖော်ပြရန် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စင်ကြယ်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ကိုလည်း ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်၊၊ သာမန်လူများ ရွတ်ဆိုလျှင်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားရစေသည်၊၊ ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ တည်ငြိမ်ဖြောင့်မတ်သော စိတ်နှလုံးဖြင့် ရွတ်ဆိုပါက အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပေသည်၊၊

ဝမ်ရှန်းသည် ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် ဤတေးသွား၏ စွမ်းအားအတိုင်းအတာကို ယခုအချိန်အထိ အပြည့်အဝ နားမလည်ခဲ့ပေ၊၊ ယခင်ဘဝက တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတေးသွားမန္တန်ကို ရွတ်ဆိုပြသည့် ဗီဒီယိုတစ်ခုကိုသာ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်၊၊ ထိုတာအိုဆရာသည် ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို အသုံးပြု၍ သောင်းကျန်းနေသော မိစ္ဆာသားရဲအချို့ကို သေဆုံးသွားသည်အထိ တုန်ခါစေခဲ့သည်မှာ ဝမ်ရှန်းအတွက် အမှတ်ရစရာဖြစ်ခဲ့သည်၊၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤမန္တန်ကို စတင်ရွတ်ဆိုသည့် အချိန်ကျမှသာ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးစေပြီး ထူးခြားသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိစေကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်၊၊

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြားက လေးညို့ပေါ်ရောက်နေပြီဖြစ်၍ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ၊၊ ကြက်ဖသွေးကြောင့် အငြိုးကြီးဝိညဉ်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး ကိုယ်တစ်ဝက်ခန့်မှာလည်း လောင်ကျွမ်းကာ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်၊၊ ယခုအခါ ၎င်းသည် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါဖြင့်သာ ဟန်ပြခုခံနိုင်တော့သည်၊၊ ဤမျှအထိ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ သူသည် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်၊၊

ဝမ်ရှန်းသည် အငြိုးကြီးဝိညဉ်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်၊၊ ၎င်းနှင့် မထိမိခင်လေးတွင် သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် နောက်သို့လှန်လိုက်ရာ သူ၏ ဆံပင်ရှည်များသည် ပုခုံးပေါ်မှတစ်ဆင့် ရှေ့သို့ ဝှေ့ယမ်းသွားသည်၊၊ ထို့နောက် သူသည် လက်ရှိတွင် သူထုတ်ဖော်နိုင်သမျှ အစွမ်းထက်ဆုံးသော ခုနှစ်စင်ကြယ်ဓားအစီအရင် တိုက်ကွက်များကို အသုံးပြုလိုက်တော့သည်၊၊

“ထျန်းရှူးကို နင်းလျက်၊ ကောင်းကင်တံခါးကို ရိုက်ခတ်”

“ထျန်းရွှမ်ကို ဖြတ်ကျော်လျက်၊ တိမ်တိုက်နှင့် လမင်းကို ခုတ်ပိုင်း”

“ထျန်းကျီသို့ ရောက်ရှိကာ၊ မြောက်ဘက်ကြယ်စင်ကို ထိုးဖောက်”

“ထျန်းချွမ်သို့ ခုန်ပျံလျက်၊ ရေတံခွန်ပမာ အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်”

“ယွီဟန်သို့ သက်ဆင်းကာ၊ နဂါးငွေ့တန်းဂလက်ဆီကို ခွဲခြမ်း”

“ခိုင်ယန်၌ လှည့်ပတ်လျက်၊ ဇီဝေသို့ ဓားကို မြှောက်”

“ယောင်ကွမ်းတွင် အတည်တကျဖြစ်စေပြီး၊ ခုနှစ်စင်ကြယ်ဖြင့် မိစ္ဆာကို သုတ်သင်စမ်း”

ခုနှစ်စင်ကြယ်ခြေလှမ်းသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်၊၊ အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားရင်း ဝမ်ရှန်းသည် ပုံရိပ်ယောင်ခုနှစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်၊၊ ချင်ယန်ဇီက သူ့အား ခုနှစ်စင်ကြယ်ဓားအစီအရင်ကို ပထမဆုံးပြသခဲ့စဉ်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်၊၊

ထိုပုံရိပ်ယောင်များသည် အပေါ်သို့ ဝှေ့ယမ်းခြင်း၊ ရှေ့သို့ ထိုးနှက်ခြင်းစသည်တို့မှာ ပေါ့ပါးဟန်ဖြင့် မြင်နေရသော်လည်း သန့်စင်သော အစစ်မှန်ချီများကို သယ်ဆောင်ထားသည် (သို့မဟုတ်) ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်ပေးသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ကွက်များဖြင့် လှုပ်ရှားနေကြသည်၊၊

ဝမ်ရှန်းက အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ခုနှစ်ခုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်၊၊ သူ၏ အစစ်မှန်ချီ သုံးပုံတစ်ပုံစီခန့် ပါဝင်သော ဓားအလင်းတန်းခုနှစ်ခုသည် အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ မတူညီသော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ တောက်ပမှုက ဘေးပတ်လည်မှ မီးမောင်းများကိုပင် မှိန်ဖျော့သွားစေသည်၊၊ အငြိုးကြီးဝိညဉ်၏ ကြီးမားသော လက်မောင်းများသည် အပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ထူထပ်သော အခိုးအငွေ့များအဖြစ် ပျက်စီးသွားသည်၊၊ ထို့အပြင် ဆူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ၎င်း၏ ရုပ်ဆိုးလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားသည်၊၊ အမည်းရောင် မြူခိုးများသည်လည်း ၎င်းကို ပြန်လည်မပေါင်းစပ်နိုင်တော့ပေ၊၊

တိုက်စစ်ကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲရင်း ဝမ်ရှန်းသည် နောက်သို့ သုံးလှမ်းဆုတ်လိုက်ကာ ကျန်ရှိသမျှသော အစစ်မှန်ချီများကို အတင်းအကျပ် ထုတ်သုံးလိုက်သည်၊၊ ထို့နောက် ရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြေးဝင်ကာ အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားဖြင့် ရှေ့သို့ထိုးနှက်လိုက်သည်၊၊ အတိုင်းအဆမရှိသော ဖြောင့်မတ်သောချီနှင့် လှိုင်းထနေသော ကမ္ဘာဦးချီများ ပေါင်းစပ်ထားသည့် သူ၏ ဓားသွားသည် အငြိုးကြီးဝိညဉ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အမည်းရောင် အခိုးအငွေ့များကြားသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်၊၊

ဝမ်ရှန်းသည် ထူထပ်သော အခိုးအငွေ့များကို ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အဆုံးမဲ့ဖြောင့်မတ်သောချီသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းကာ ယုတ်ညံ့သော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကို လုံးဝဥဿုံဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်၊၊

သူသည် နောက်ထပ် လေး၊ ငါးမီတာခန့် ဆက်လက်တိုးဝင်သွားသည်၊၊ မကြာမီ သူ၏ ဓားရှည်ထိပ်ဖျားမှ သွေးများ တစက်စက်ချနေပြီး ဓားသွားမှာ အစိမ်းရောင်သန်းနေသော အိုးငယ်လေးတစ်ခုကို ထိကပ်နေသည်၊၊

သူ့နောက်ကွယ်တွင်မူ အခိုးအငွေ့များ လွင့်ပျံနေသည်၊၊ ထိုအခိုးအငွေ့များကြားတွင် သွေးနီရောင်ဦးခေါင်းခွံများစွာသည် ဝဲပျံလျက် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေကြသည်၊၊ မည်သို့ပင် ရုန်းကန်သောင်းကျန်းပါစေ၊ ဤအငြိုးကြီးဝိညဉ်သည် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသက်တမ်းရှိသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်သည့်အတွက် လျင်မြန်စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊၊

ဝမ်ရှန်း နောက်ထပ် ငါးလှမ်း၊ ခြောက်လှမ်းခန့် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် ထွားကျိုင်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငြိုးကြီးဝိညဉ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်၊၊ ကျန်ရှိနေသည်မှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် လူငယ်တစ်ဦးသာဖြစ်သည်၊၊ ထိုသူသည် ဒူးထောက်လျက် ဖြည်းညှင်းစွာ လဲကျသွားပြီး ရှေ့သို့ မှောက်လျက်သားဖြစ်သွားသည်၊၊

Telegram Channel- https://t.me/wanshang68

All Chapters