အခန်း ၅၅၉

အခန်း (၅၅၉) - ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို လိုက်ဖမ်းတဲ့ မိန်းကလေးဟာ ပုဝါပါးလေးတစ်ချပ်ပဲ ခြားထားသလိုပါပဲ ၊ ဓားဆွဲထုတ်ခြင်းနည်းစနစ်

~ယဲ့ဖုန်း ကလည်း သဘောတူလိုက်သဖြင့် လင်မြောင် ဧကရာဇ် သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်၏။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မြို့တော် ရှိ တိုက်ပွဲကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် သူသည် ယဲ့ဖုန်း ကို မြင်တိုင်း မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရပြီး ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ရှိသော စီနီယာ ဘိုးဘေးကြီး တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်နှယ် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယဲ့ဖုန်း သာ သဘောမတူခဲ့ပါက နိုင်ငံနှစ်ခုကြားမှ ပါရမီရှင် များ ပြိုင်ပွဲမှာ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်မြောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်နေ၏။

သို့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယဲ့ဖုန်း က သဘောတူညီခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ ပါရမီရှင် တွေရဲ့ တိုက်ပွဲစင်မြင့် အတွက် အသေးစိတ် စည်းမျဉ်းတွေကို ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးကြမလား ”

လင်မြောင် ဧကရာဇ် က အကြံပြုလိုက်၏။

“ကောင်းတာပေါ့... ကျွန်တော်လည်း အခု အားနေတာနဲ့ အတော်ပဲ... ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ အချိန်ရမရပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ် ”

“ဒီ ဂိုဏ်းချုပ် လည်း အချိန်ရပါတယ် ”

ယဲ့ဖုန်း က မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။

သူသည် မကြာသေးမီက အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်သိပ်မရှိဘဲ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဂိုဏ်း ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကုန်းချင်းချိုး ၊ လီဇီလုံ ၊ ချူယွင်အာ နှင့် ဝမ်လင်း တို့က တာဝန်အသီးသီးကို ခွဲဝေယူထားကြသလို ရှီလေ့ နှင့် ဟ်ိုယွင်ကျဲ တို့ကဲ့သို့သော တပည့်များကလည်း ကူညီပေးနေကြသဖြင့် အရာအားလုံးမှာ ချောမွေ့နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ယဲ့ဖုန်း အနေဖြင့် ဘာမှလုပ်စရာ မလိုဘဲ အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၌ အားလပ်ချိန်များစွာ ရှိနေခြင်းပါ။

၎င်းနောက်တွင် သူတို့ သုံးဦးသည် ထိုင်ခုံများ၌ ထိုင်ကာ နိုင်ငံနှစ်ခုကြားရှိ ပါရမီရှင် များ တိုက်ပွဲစင်မြင့် အတွက် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဆွေးနွေးကြ၏။ ဥပမာအားဖြင့် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များပင် ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုကြားရှိ ပြိုင်ပွဲဖြစ်သဖြင့် ပါရမီရှင် များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သဘာဝအတိုင်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက် မြင့်မားရန် လိုအပ်သည်။

၎င်းအနက် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အတွင်းမှာတင် စင်မြင့် (၉) ခု ရှိနေ၏။ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အတွက်မူ လတ်တလောတွင် စင်မြင့် (၅) ခုသာ သတ်မှတ်ထားပြီး ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပထမအလွှာ မှ ပဉ္စမအလွှာ အထိ ပါဝင်သည်။ ပိုမို မြင့်မားသော ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ဆဋ္ဌမအလွှာ အတွက်မူ နိုင်ငံနှစ်ခုလုံးရှိ အသက် (၃၀) အောက် ပါရမီရှင် များထဲတွင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိသေးပေ။

“ကျင်းပမယ့် နေရာကိုတော့ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် မှာပဲ သတ်မှတ်ရအောင် ”

လေဝူ ဧကရာဇ် က အကြံပြုလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း သည် စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ လင်မြောင် ဧကရာဇ် သည် မူလက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မြို့တော် ၌ ကျင်းပရန် ကြံရွယ်ထားသော်လည်း လေဝူ ဧကရာဇ် က ထိုသို့ ပြောလာသဖြင့် သူလည်း မကန့်ကွက်တော့ဘဲ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ၌ ကျင်းပရန် သဘောတူလိုက်တော့၏။

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် တွင် ကောင်းကင်ထစ်ချုန်းမြို့ နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မြို့တော် တို့သို့ တိုက်ရိုက်သွားနိုင်သည့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ နှစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ၎င်းမှာ အချက်အချာကျသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသည် သဘာဝအတိုင်း ပထဝီဝင် အနေအထားအရ အားသာချက်ရှိသဖြင့် အသင့်တော်ဆုံး ကျင်းပရာ နေရာပင် ဖြစ်တော့သည်။ သူတို့ သုံးဦးသည် ဆက်လက် ဆွေးနွေးနေကြ၏။ ၎င်းတွင် တိုက်ပွဲစည်းမျဉ်းများ ၊ ဆုလာဘ်များနှင့် အခြားသော ကိစ္စရပ်များစွာ ပါဝင်သည်။ ဤဆွေးနွေးမှုများမှာ ရက်အတော်ကြာသည်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့၏။

...

မြူခိုးဂိုဏ်း ။

ဟ်ိုယွင်ကျဲ သည် ဝိညာဉ်စုစည်းရာ မျှော်စင် အတွင်းမှ လမ်းလျှောက် ထွက်လာ၏။ အချိန်အတန်ကြာ အပတ်တကုတ် ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ဆဋ္ဌမအလွှာ (၆) သို့ တိုးတက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါ ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ”

ဟ်ိုယွင်ကျဲ သည် မိမိဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

သူသည် ဝိညာဉ်စုစည်းရာ မျှော်စင် မှ ထွက်လာပြီးနောက် ဝိညာဉ်စမ်းရေကန် ၏ ကမ်းစပ်သို့ လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ပင် ထင်းရှူးပင်အိုကြီး၏ အောက်ရှိ ကျောက်စိမ်းပြာကျောက်တုံး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လှုပ်ခတ်နေပြီး လူရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကလေးငယ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုကလေးငယ်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးနေပြီး မျက်နှာကိုလည်း အထင်အရှား မမြင်ရပေ။ သူသည် ခြေဖျားလေးများ မြေပြင်နှင့် မထိဘဲ ဟ်ိုယွင်ကျဲ ဆီသို့ ပျံလွင့်လာသည်။

“မင်း နာမည်က ဘယ်သူလဲ ”

ထိုကလေးငယ်က လူစကားဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ ဟ်ိုယွင်ကျဲ မှာ ထိတ်လန့်သွားရတော့သည်။

“ငါက မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဒုတိယ တပည့် ဟ်ိုယွင်ကျဲ ပါ ။ မင်းကရော ဘယ်သူလဲ ”

ဟ်ိုယွင်ကျဲ သည် ထိုကလေးငယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကာ ဂိုဏ်းချုပ် သီးသန့် ဟု ရေးထိုးထားသော ကျောက်စိမ်းပြာကျောက်တုံး ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

“ငါ့နာမည်က ရှောင်ရှီတုံး တဲ့... ဂိုဏ်းချုပ် က ငါ့ကို ကျောက်တုံးဝိညာဉ် လို့ ခေါ်တယ် “

ထိုကလေးငယ်က ခေါင်းလေးကို စောင်းကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ တကယ်ကို ပျင်းနေပြီ... မင်း ငါနဲ့ ကစားပေးနိုင်မလား ဟင် ”

“မရဘူး... ငါ ဓားပညာကို ကျင့်ကြံရဦးမယ် ”

ဟ်ိုယွင်ကျဲ က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဓားမှတစ်ပါး အခြား မရှိပေ။ ကျောက်တုံးဝိညာဉ် သည် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဓားကျင့်ရသည်လောက် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းဟု သူ ယူဆထားခြင်းပင်။

“ ဝူး... ... ... ”

ဟ်ိုယွင်ကျဲ သည် ဓားအလင်းတန်းပေါ်သို့ တက်လိုက်ကာ အစိမ်းရောင် ဓားချီ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဝေးကွာသော အရပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့၏။

“စီနီယာအစ်ကို ဟို ”

ဝေးကွာသော အရပ်မှ ခေါ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဟ်ိုယွင်ကျဲ က အသံလာရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေသော လူရိပ်တစ်ခုမှာ ပျံသန်းနေသည့် ဓားပေါ်တွင် ရပ်လျက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ ယွင်ဟွာဂိုဏ်း မှ လင်းယွီယန် ပင် ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် လင်းယွီယန် သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် တတိယအလွှာ (၃) သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့် ယွင်ဟွာဂိုဏ်း ၌ အကြီးအကဲ တစ်ဦးအဖြစ် ရိုသေခံရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် အတွင်းစည်း တပည့် တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်။

“ညီမလေး လင်း... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ ”

ဟ်ိုယွင်ကျဲ သည် ထိုထူးချွန်လှသော မိန်းကလေး ဓားသမားကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမထံမှ စူးရှလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ အခွံအတွင်းမှ ဖောက်ထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ဆွဲဖြဲတော့မည့်အတိုင်းပင်။

“မင်း ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို စုစည်းနိုင်တော့မှာပဲ... ဂုဏ်ယူပါတယ် ”

“စီနီယာအစ်ကို ဟို က သိနေတာပဲလား။ စိတ်မကောင်းစရာကတော့ ကျွန်မရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်က မခိုင်မာသေးသလို စုဆောင်းမှုတွေလည်း လိုအပ်နေသေးလို့ လတ်တလောမှာတော့ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို မစုစည်းနိုင်သေးပါဘူး ”

“ဆက်ပြီးတော့သာ ကြိုးစားပါ... မင်း သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ ”

ဟ်ိုယွင်ကျဲ က စိတ်ဝင်စားသွား၏။

သူသည် မိန်းကလေးများအပေါ်တွင် စိတ်မဝင်စားသော်လည်း ဓားပညာ အကြောင်းကို ပြောဆိုလာလျှင်မူ၊ တက်ကြွသွားကာ သူ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများအတွင်း၌လည်း ဓားအလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်လာတော့၏။

“ကျွန်မ ဒီကို လာရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကတော့ စီနီယာအစ်ကို ဟို ဆီကနေ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို ဘယ်လို စုစည်းရမလဲဆိုတာ လာမေးတာပါ ” လင်းယွီယန် က သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

။

“အဲဒါက လွယ်ပါတယ် ။ ငါ အခုပဲ အတွေ့အကြုံသစ်တွေ ရဖို့အတွက် အပြင်ထွက်မလို့ ပြင်နေတာ... မင်း ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ် ။ နားမလည်တာ ရှိရင်လည်း အချိန်မရွေး မေးလို့ ရတယ်လေ ”

ဟ်ိုယွင်ကျဲ က ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်၏။

သူက ငါ့ကို အတူတူ သွားဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာလား။

လင်းယွီယန် သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဟ်ိုယွင်ကျဲ ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ကာ သူတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ဓားအလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ဝေးကွာသော အရပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

အနားရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်၌မူ၊

တင်းပိုင်ရွှယ် သည် သူမ၏ ပုခုံးပေါ်အထိ ရှိသော ဆံပင်တိုလေးများနှင့် သူရဲကောင်းဆန်သော အသွင်အပြင်ဖြင့် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်တွင် ရပ်နေ၏။ သူမသည် ထိုလူရိပ်နှစ်ခု အတူတူ ပျံသန်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။

“ဟူး... ... ... ”

သူမ၏ မျက်နှာတွင် အထီးကျန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ခေါင်းငုံ့လျက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသည့်အသွင် ရှိနေ၏။ သူမ၏ နှလုံးသားအတွင်း၌လည်း အပ်ဖြင့် ထိုးလိုက်သည့်နှယ် နာကျင်မှုများကို ခံစားနေရ၏။

“ဟ်ိုယွင်ကျဲ က သူ သဘောကျတဲ့ လူကို ရှာတွေ့သွားပြီလား ”

“လင်းယွီယန်... ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သူမက ဟ်ိုယွင်ကျဲ နဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့သူလေ ။ ပြီးတော့ သူမကလည်း ဓားပညာကို ကျင့်ကြံတာဆိုတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်က အခု ပေါင်းစည်းသွားကြပြီလား ”

တင်းပိုင်ရွှယ် သည် သူမ၏ ရဲရဲနီသော နှုတ်ခမ်းလေးကို တင်းတင်းစေ့ထားမိကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။

“ချွင်... ချွင်... ချွင်... ... ... ”

သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားမှာ ပိုင်ရှင်၏ ဝမ်းနည်းမှုကို အာရုံခံမိသည့်နှယ် တုန်ခါလာကာ မမြင်နိုင်သော ဓားအရှိန်အဝါ လှိုင်းတံပိုးများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဖြတ်သန်းသွားသော မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များကို ယိမ်းနွဲ့သွားစေတော့၏။

“ဂျွတ် ”

ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားစများပင်လျှင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်ကုန်တော့သည်။

“ဓားဆွဲထုတ်ခြင်းနည်းစနစ် ”

တင်းပိုင်ရွှယ် သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူမ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် ဓားအိမ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လျက် ညာလက်ဖြင့် ဓားရိုးကို ပြောင်းပြန်ကိုင်ကာ အစွမ်းကုန် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့၏။

“ရွှီး... ... ... ”

လခြမ်းကွေးပုံစံ အဖြူရောင် ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ပေပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှည်လျားလှသော ထိုအရှိန်အဝါမှာ အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ မီတာပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းပြီး ပေပေါင်း တစ်ထောင် အရှည် မြောင်းကြီး တစ်ခုကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုပစ်လိုက်တော့၏။

အကယ်၍ ဟ်ိုယွင်ကျဲ သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူသည် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားမည်မှာ သေချာလှ၏။ တင်းပိုင်ရွှယ် သည် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်းနည်းစနစ် ၏ အနှစ်သာရကို သဘောပေါက်ထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားများ ရှိသည့် အဆင့်မြင့် အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ထို့အပြင် သူမသည် ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကိုလည်း စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“နှလုံးသားထဲမှာ ချောမောတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် ရှိနေရင် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်းနည်းစနစ် က နတ်ဘုရားဆန်တယ် ”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ယောက်ျားမှာ တခြားလူ ရှိနေပြီဆိုရင်တော့... ငါက ဘယ်ကို ဆက်သွားရမှာလဲ ”

တင်းပိုင်ရွှယ် သည် မိမိဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဟ်ိုယွင်ကျဲ နှင့် လင်းယွီယန် တို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချနေမိတော့၏။

“လောကကြီးကို မေးကြည့်လိုက်စမ်းပါ... အချစ်ဆိုတာ ဘာလဲ... ဘာလို့ လူတွေကို အသေခံတဲ့အထိ စေခိုင်းနိုင်ရတာလဲ ”

နူးညံ့လှသော အသံတစ်ခုမှာ ဝေးကွာသော အရပ်မှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်ပျံလာ၏။

“ဘယ်သူလဲ... အော်... အကြီးအကဲ ကုန်း ပါလား ”

တင်းပိုင်ရွှယ် သည် မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများကို အမြန် သုတ်လိုက်ကာ အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ အပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော ကုန်းချင်းချိုး သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

“မင်း ဟ်ိုယွင်ကျဲ ကို သဘောကျနေတာကို ငါ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာတော့ ဓားကလွဲလို့ တခြားမရှိဘူး ။ မင်း သိချင်မှ သိလိမ့်မယ်... ‘နှလုံးသားထဲမှာ မိန်းကလေး မရှိရင် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်းနည်းစနစ် က နတ်ဘုရားဆန်တယ်’ ဆိုတာက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆောင်ပုဒ်ပဲလေ ” ကုန်းချင်းချိုး က နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်၏။

သူမ၏ ရင့်ကျက်ပြီး လှပလှသော မျက်နှာထက်တွင် အမြဲတမ်း နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေကာ ဘေးနားမှ သံယောဇဉ်ကြီးမားလှသော အစ်မကြီး တစ်ဦးအလား အခြားသူများကို နွေးထွေးမှု ပေးစွမ်းနေ၏။

“ဒါပေမဲ့ ဟ်ိုယွင်ကျဲ က လင်းယွီယန် ကို သဘောမကျဘူးလား ဟင် ။ မဟုတ်ရင် သူတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ရင်းရင်းနှီးနှီး ရှိနေရတာလဲ ” တင်းပိုင်ရွှယ် မှာ လုံးဝကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတော့၏။

ထိုအခါ၊ ကုန်းချင်းချိုး က ဟ်ိုယွင်ကျဲ ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကို လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟ်ိုယွင်ကျဲ က လင်းယွီယန် ကို စိတ်ဝင်စားနေတယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ သူက လင်းယွီယန် လည်း ဓားပညာကို ကျင့်ကြံနေပြီး ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို စုစည်းတော့မယ် ဆိုတာကို ကြားလိုက်ရလို့သာ သူနဲ့ ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးဖို့ စိတ်ဝင်စားသွားတာပါ ”

သူမက ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီးနောက် ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်၏။

“ဟ်ိုယွင်ကျဲ စိတ်ဝင်စားတာက ဓားပညာကို ကျင့်ကြံတာပဲ... ယောကျာ်း မိန်းမ မခွဲခြားဘူးလေ ”

“မင်း အခု သဘောပေါက်ပြီလား ”

ဤစကားများမှာ တင်းပိုင်ရွှယ် ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုနေရာမှာတင် မှင်သက်စွာ ရပ်နေမိပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် တွေးတောနေမိ၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် တောက်ပလာကာ ရုတ်တရက် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“ကျွန်မ သဘောပေါက်ပါပြီ ။ အကယ်၍ ကျွန်မကလည်း ဟ်ိုယွင်ကျဲ ဆီကို ဓားပညာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မေးခွန်းတွေ သွားမေးမယ်ဆိုရင် သူက ကျွန်မကိုလည်း အဲဒီလိုပဲ ဆက်ဆံမှာပဲ မဟုတ်လား ”

ကုန်းချင်းချိုး က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ် ”

“ဒါဆိုရင်တော့ အရမ်းကောင်းတာပဲ... ကျွန်မ အခုချက်ချင်း သူ့နောက်ကို လိုက်သွားတော့မယ် ”

“ ဝူး... ... ... ”

တင်းပိုင်ရွှယ် သည် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားတော့၏။

“ဟေ့... နေဦးလေ ”

ကုန်းချင်းချိုး က ကပျာကယာ လက်ယမ်းကာ တားလိုက်သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

--