အခန်း (၈၉၁-၈၉၂)

အခန်း (၈၉၁) တောင်များကို ဆွဲနှုတ်ခြင်း ၊ သိုင်းပညာ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း ၊ ဖိနှိပ်ခြင်း ၊ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ၊ တတိယအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော စွမ်းအား

အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူသည် ဓားကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ သူမလက်ထဲမှ ကြေးညိုဓားသည် စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ သူမသည် တစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ပေတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဓားဖြင့် တစ်ချက် ထိုးနှံလိုက်လေသည်။

ဤဓားချက်သည် အလွန်ပင် စူးရှထက်မြက်လှပြီး ထောင်သောင်းမကသော ဓားအရှိန်အဝါများအားလုံးကို ဤဓားတစ်ချက်တည်းတွင် စုစည်းထားသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းတွင် အလွန်နက်နဲသော ဓားတာအိုများ ကိန်းအောင်းနေပြီး "ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အရာခပ်သိမ်းကို ဖြိုခွင်းခြင်း" ဟူသော လမ်းစဉ်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ လီယန်ချူသည်လည်း ချက်ချင်းပင် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်လေသည်။

ဝုန်း

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော လက်သီးအရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အနှံ့ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ အလွန်စူးရှ၍ ရိုးရှင်းလှသော ထိုဓားချက်မှာ နောက်သို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားရပြန်သည်။ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူသည် ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် ပေတစ်ထောင်ခန့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး တည်ငြိမ်နေသော သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရွှပ်

သူမသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ကာ ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခုတ်ချလိုက်ရာ ရှေ့တွင်ရှိသမျှ အရာအားလုံးမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း နက်ရှိုင်းသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံးကို တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

အမျိုးသမီး၏ ဓားအရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားတော့သည်။ သူသည် သူမ၏ အနားသို့ ကပ်သွားကာ လက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ရှေ့မှ အကာအကွယ် နံရံကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးလိုက်လေသည်။

ကြေးညိုဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသမီးသည် မြေပြင်မှ ဝုန်းခနဲ ပျံတက်သွားပြီး ဖြူလွှလွှ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထောင်သောင်းမကသော ဓားအရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသည့် အလွန်ထက်မြက်သော ရှေးဟောင်းဓားပေါင်း သောင်းချီကာ ဓားဝင်္ကပါတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျဆင်းလာတော့သည်။ ၎င်းမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ပင် အလွန်တရာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည်။

အနီးအနားတွင် အရှိန်အဝါကို ဖျောက်ကွယ်ထားသော ဟော့ချန်အန်း၏ မျက်ဝန်းများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤအမျိုးသမီး ပိုင်ဆိုင်သော ဓားကွက်၏ နက်နဲမှုနှင့် တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်ပုံမှာ သူ၏အထက်တွင် ရှိနေပုံရသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်များအတွင်း သူ မည်သို့ပင် တုံ့ပြန်ခဲ့ပါစေ ဤအမျိုးသမီးက ဓားတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းရုံဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားကွက်များကိုပင် လိုက်လံအတုယူနေခဲ့သည်။

ယခုအခါ လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်များကြောင့် အမျိုးသမီးမှာ သူမ၏ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်သုံးနေရသည်ကို မြင်သောအခါ ဟော့ချန်အန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ထို့ပြင် ဤအမျိုးသမီး၏ ဓားချက်များအတွင်း၌ သူနှင့် ရင်းနှီးခဲ့ဖူးသော လူဟောင်းအချို့၏ အရိပ်အယောင်များကိုလည်း သူ မြင်တွေ့နေရသည်။

"ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ဓားတာအို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကတောင် ဟော့ထုံတောင်ထဲမှာ သေဆုံးသွားပြီး နောက်ဆုံးတော့ စွဲလမ်းစိတ်တွေက မိစ္ဆာဝင်သွားရတာပဲ"

ဟု ဟော့ချန်အန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပြန်သည်။ လီယန်ချူသည် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးလိုက်ရာ ဓားအရှိန်အဝါဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရှေးဟောင်းဓားပေါင်း ထောင်သောင်းချီမှာ ခဏချင်းအတွင်း ကြေမွသွားတော့သည်။

ခြေလှမ်းလက်ဟန် ပြုရုံဖြင့် တောင်ပြိုမြေလဲစေနိုင်သော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဟော့ချန်အန်းမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သိုင်းသမား လူရိုင်းကောင် ဟု သူက စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပိုမိုသိသာလာသည်။ လီယန်ချူသည် တိုက်ရိုက်ပင် ရှေ့သို့တိုးကာ ကြေးညိုဓားကို လက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး အမျိုးသမီး၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် အရှိန်ကုန် ထိုးချလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟော့ချန်အန်း : ".................."

ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတာလား

ဤအမျိုးသမီးသည် မရေမတွက်နိုင်သော စွဲလမ်းစိတ်များနှင့် အဆိုးမြင် စိတ်ခံစားမှုများ စုစည်းနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွမသွားပေ။ သို့သော် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ အစစ်နှင့် အတုကြားတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်နေပုံရသည်။

သူမသည် ကြေးညိုဓားကို ပြန်လည် ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် တောင်များကို ဆွဲနှုတ်နိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအားများ ရှိနေသည်။ သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ လှည့်လိုက်ပြီးနောက် အမျိုးသမီး၏ တောင်ဆစ်အောက်မှ ပင့်တင်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေးတစ်လက်ကဲ့သို့ ကိုင်းညွှတ်ပြီး အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားပြီး ကြေးညိုဓားမှာ လီယန်ချူ၏ လုယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူမသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ တောင်နံရံနှင့် သွားရောက် ရိုက်မိတော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်လာပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ လီယန်ချူသည် နောက်ထပ် တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ထိုအမျိုးသမီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားပြန်သည်။ အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အားကောင်းပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူ၏ စွဲလမ်းစိတ်မှ ပြောင်းလဲလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်မှု မြောက်မြားစွာကို ချေဖျက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဟော့ချန်အန်းမှာ ရက်အတော်ကြာအောင် သူမ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုအမျိုးသမီးပေါ်မှ စွမ်းအားများမှာ ပြိုကွဲတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူက ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်သောအခါ အမျိုးသမီးသည် ဓားတစ်ချက်ကို ရုတ်တရက် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်မှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ထပ်တူကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ဤဓားတစ်ချက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ဟော့ချန်အန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာသည်။ ဤအမျိုးသမီး၏ ယခုဓားချက်မှာ ဓားတာအို နားလည်မှု၌ သူ၏အထက်သို့ပင် ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်သာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး သူ၏ လက်သီးမှာ အမျိုးသမီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ဝုန်း

မြေပြင်များ တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဝတ်စုံနှင့် အစီရင်ဝတ်စုံ တို့ ရှိနေသည်။ တစ်ခုမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ ကုသိုလ်မှတ် ခုနစ်သိန်းတန် ကာကွယ်ရေး ရတနာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုဓားအရှိန်အဝါကို တိုက်ရိုက်ပင် ခုခံလိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုန်း

လီယန်ချူသည် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထပ်မံထိုးချလိုက်ရာ သူ၏ သွေးသားစွမ်းအား များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏နောက်ကျောတွင် မြင့်မားသော နတ်ဘုရားပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုသွေးသားစွမ်းအားများမှာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းရှိ နေရာများကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ဤကြီးမားသော တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းကာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင်...

အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ သွေးသားစွမ်းအား... ဒါက ဟိုတစ်ခေါက်က စူးယင်း ပြောဖူးတဲ့ လူငယ်ပဲလား"

ထိုအမျိုးသားသည် ချက်ချင်းပင် ထိုဖြစ်နိုင်ချေကို စဉ်းစားမိပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျံထွက်သွားတော့သည်။ ဤကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါသည် ယုယူတောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာမှာ ဤနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

လက်သီးသုံးချက်တည်းဖြင့် နဖူးတွင် ဒဏ်ရာရထားသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝုန်းခနဲ ကြေမွသွားပြီး လီယန်ချူ၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ဝိညာဉ်ပါ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။ ဤဟော့ထုံတောင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လီယန်ချူသည် သူ၏ သိုင်းပညာ သတ်ဖြတ်ခြင်း အတတ်ပညာများကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်နိုင်သဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်မှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ မဟာရှမင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူများနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးနားမှ ကြည့်နေသော ကျွေ့ဟွာမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မြန်လာပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက ခန္ဓာကိုယ် အစွမ်းထက်ပြီး အားနဲ့ပဲ ဖိနှိပ်တာကို အလေးထားပေမဲ့၊ သူ့လို နက်နဲတဲ့ နည်းစနစ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းလွန်းသေးတယ်။ သူ့နဲ့ တွေ့ရင်တော့ အရိုက်ခံရဖို့ပဲ ရှိတယ်"

သူမ၏ ရင်ထဲတွင် လီယန်ချူ၏ လက်သီးလက်မောင်း စွမ်းရည်အပေါ် များစွာ အားကျမိသွားသည်။

"အများကြီး တတ်နေဖို့ မလိုဘူး၊ ငါလည်း 'ကျားနက် ရင်ဘတ်နှိုက်' ကွက်ကို အကြိမ်ပေါင်း တစ်သန်းလောက် လေ့ကျင့်လိုက်ရင် တစ်နေ့ကျရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ကို တုန်ခါစေမယ့် တိုက်ကွက် ဖြစ်လာမှာပဲ"

ဟု ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ တောက်လောင်လာသည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ပင်လယ်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော သွေးသားစွမ်းအားများနှင့် နတ်ဘုရားပုံရိပ်ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လူငယ်တာအိုဆရာလေး တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခါးတွင် ရှေးဟောင်းဓားကို ချိတ်ဆွဲထားသော ဟော့ချန်အန်း၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အလွန်ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူ့ကို ရက်ပေါင်းများစွာ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေခဲ့သော ထိုအမျိုးသမီးကို ဤလူငယ်တာအိုဆရာက ဝိညာဉ်ပါ ပျောက်သွားအောင် ရိုက်သတ်လိုက်ခြင်းမှာ သူ မြင်ဖူးနေကျ မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေသည်။ ရှေ့တွင် ကောင်းကျို သေဆုံးသွားစဉ်ကလည်း ဤအတိုင်းပင် မဟုတ်ပါလား။

ဟော့ချန်အန်း၏ မျက်ဝန်းများ မှေးစက်သွားသည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာသည် ဤဟော့ထုံတောင်အတွင်း သူ၏ အကြီးမားဆုံး အဟန့်အတား ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

"ခေါင်းမြီးဝှက်ပြီး ပုန်းမနေနဲ့၊ ထွက်ခဲ့စမ်း "

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။ ဟော့ချန်အန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ပထမဆုံး စဉ်းစားမိသည်မှာ "ဒီကောင် ငါ့ကို လှည့်စားပြီး ခေါ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖျောက်ကွယ်ထားနိုင်သော စွမ်းရည်မှာ ခုနက အမျိုးသမီးကိုပင် ခေတ္တမျှ လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာသည် ခုနက တိုက်ခိုက်နေရင်းနှင့် သူ ရှိနေသည်ကို မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။

"မဟုတ်ဘူး၊ သူ ငါ့ကို လှည့်စားနေတာ"

ဟု ဟော့ချန်အန်း စဉ်းစားလိုက်စဉ်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ၎င်းမှာ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာပင် ဖြစ်သည်။

ဟော့ချန်အန်း၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရေပြာရောင် ပုလဲလုံးလေး တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်အားကောင်းသော တာအိုအငွေ့အသက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ထိုရေပြာရောင် အလင်းတန်းမှာ "အရာခပ်သိမ်း မဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း" ဟု ကျော်ကြားသည်။ သူသည် ထိုအလင်းတန်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်ပြီး လက်သီးလက်မောင်း စွမ်းရည်မှာလည်း ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို သူ သိသဖြင့် ဤရတနာကို ဦးစွာ ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက လက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ရှည်လျားပြီး အားပါသော လက်ချောင်းများသည် ရေပြာရောင် အလင်းတန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ အလင်းတန်းမှာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ ဟော့ချန်အန်းသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး လီယန်ချူ၏ မခံမရပ်နိုင်လောက်သော စွမ်းအားကြီးကို ရှောင်လွှဲရန် အကောင်းဆုံး ကိုယ်ခံပညာကို သုံး၍ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် တွေးတောလိုက်သည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ခန့်မှန်းရခက်လွန်းသည်။ ထိုသူသည် ခုနက ပြင်းထန်လှသော ဓားချက်ကိုပင် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ကို ထုတ်သုံးလျှင်ပင် ထိုသူကို သတ်နိုင်မည်ဟု မသေချာဘဲ၊ မိမိ၏ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာကိုသာ ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မည်။

ရွှပ်

ဟော့ချန်အန်းသည် လေထဲတွင် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ဖြူလွှလွှ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ထွက်ပြေးသွားသည်။ လီယန်ချူ၏ လက်ဖဝါးထဲမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအလင်းတန်းကို လေထဲတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားစေကာ နောက်သို့ ပြန်လည် ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဟော့ချန်အန်းသည် သူ၏ စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် လှည့်ပတ်ကာ ထိုချုပ်နှောင်မှုကို ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ လီယန်ချူက နောက်ထပ် လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ရေပြာရောင် အကာအကွယ်မှာ ထပ်မံ တုန်ခါသွားရပြန်သည်။

"သိုင်းသမား လူရိုင်းကောင် " ဟု သူက စိတ်ထဲမှ ထပ်မံ ဆဲရေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ခါးမှ ရှေးဟောင်းဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ တောက်ပလှသော လပြည့်ဝန်းကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ခုနက အမျိုးသမီး သုံးခဲ့သော ဓားကွက်ထက်ပင် ပိုမို စင်ကြယ်ပြီး သန့်ရှင်းလှသည်။ ဤသည်မှာ လင်ယင်တောင်၏ အဖိုးတန်ဆုံး ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော "လပြည့်ဝန်း ဓားကွက်" အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးသားစွမ်းအားများသည် နေမင်းကြီးကဲ့သို့ တောက်ပလာသည်။ သူသည် ကြီးမားသော သိုင်းပညာ လက်သီးအရှိန်အဝါဖြင့် ဟော့ချန်အန်း၏ ဓားကွက်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ဝုန်း

လေတံတိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်သွားပြီး ၎င်းတွင် ထက်မြက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါ အစအန မြောက်မြားစွာ ပါဝင်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အနီးအနားရှိ ရှေးဟောင်း ဂူဗိမာန်မှာ တိုက်ရိုက်ပင် ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။

ကျွေ့ဟွာမှာ ရွှေကျီးကန်းကို ဆွဲ၍ အဝေးသို့ ကြိုတင် ရှောင်တိမ်းထားသော်လည်း ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့်ပင် တုန်ခါသွားရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင် စွမ်းအားအကာအကွယ်တစ်ခု ပြုလုပ်၍ ခုခံထားရပြီး ထိုအကာအကွယ်မှာလည်း အက်ကြောင်းများ ပေါ်ပေါက်နေသည်။

သူမက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ

"ဒီကောင်ကတော့ အစွမ်းအစ အတော်ရှိတာပဲ၊ အခွင့်အရေး ရရင် သူ့ခါးကို ဝင်တိုက်ပြီး ချိုးပစ်ရမလား"

ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါ်လာသည်နှင့် အနီးနားသို့ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ မြောက်မြားစွာ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ကျွေ့ဟွာမှာ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ဖျောက်ကာ ဝပ်နေလိုက်သည်။

"ခဏနေလို့ ဘယ်သူမဆို ဝင်တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင် ငါက အသာလေး ကပ်သွားပြီး ခိုးတိုက်ပစ်မယ်"

ဟု ကျွေ့ဟွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး ရွှေကျီးကန်းကို ငုံ့ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ကြောင်က ဘဲကို စကားပြောနေသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

ကဒါဘဲ ပုံစံ ပြောင်းထားသော ရွှေကျီးကန်းမှာ မျက်လုံးများမှာ အသက်မဲ့နေပြီး ကျွေ့ဟွာ၏ စကားကို နားလည်ပုံမရပေ။ ကျွေ့ဟွာက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရွှေကျီးကန်း၏ ခေါင်းကို ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ပြီး

"ခဏနေရင် ငါပြေးထွက်သွားတဲ့အခါ နင်လည်း အတင်း လိုက်တိုက်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ နင့်ခေါင်းကို လိမ်ချိုးပစ်မယ်"

ဟု ခပ်တိုးတိုး ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

ရွှေကျီးကန်း၏ မျက်ဝန်းမှာ ကြည်လင်သော်လည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။ ကျွေ့ဟွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤကောင်ကိုတော့ အားကိုးလို့ မရတော့ပေ၊ ခဏနေလျှင် ကိုယ့်ဘာကိုယ်သာ အခွင့်အရေး ရှာရပေမည်။

ဟော့ချန်အန်းမှာ တိုက်ခိုက်ရင်းနှင့် နောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာနေရသည်။ သူ မည်မျှပင် နက်နဲသော ဓားကွက်များကို ထုတ်သုံးပါစေ လီယန်ချူ၏ ရိုးရှင်းသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပြိုကွဲပျက်စီးနေရသည်။ လီယန်ချူ၏ လက်သီးလက်မောင်း တိုက်ကွက်များတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ဟော့ချန်အန်းမှာ တိုက်ရင်းနှင့် ပို၍ ထိတ်လန့်လာသည်။ အကယ်၍ ဤပုလဲလုံးလေးသာ သူ့ကို ကာကွယ်မထားလျှင် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ခုနက အမျိုးသမီးကဲ့သို့ပင် အဆုံးသတ်သွားရပေမည်။ ယခုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အရှိန်အဝါများ ပိုမို များပြားလာသဖြင့် ဟော့ချန်အန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ဒဏ်ရာရသွားပါက ရန်သူဟောင်းများ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

လီယန်ချူ၏ ခါးမှ ဖြူလွှလွှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန့်‌ေကျာင်းဓား အိမ်မှ ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ဟော့ချန်အန်း၏ ရှေ့မှ ရေပြာရောင် အကာအကွယ်မှာ ထိုဓား၏ ထိုးနှက်မှုကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရသည်။

ဝုန်း

သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ ရေပြာရောင် ပုလဲလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အသံများ မြည်ဟည်းလာတော့သည်။ ဟော့ချန်အန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံး၍ ပုလဲလုံးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ရေပြာရောင် ပုလဲလုံးမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပိုမို တောက်ပလာသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက်ပင်

သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ ပုလဲလုံးမှာ သူနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသည်။ ခုနလေးတင် သူ၏ အစွမ်းကုန် စွမ်းအားများကို ပုလဲလုံးထဲ ထည့်နေစဉ်မှာပင် ဤသို့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်ခဲသွားရသည်။ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားများမှာလည်း အရှိန်ပျက်သွားပြီး စီးဆင်းမှုမှာ ထစ်ငေါ့သွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို လက်သီးအဖြစ် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ ဟော့ချန်အန်း၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးချလိုက်သည်။ ဟော့ချန်အန်းမှာ ခုနက အမျိုးသမီးကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုး မရှိပေ။ လက်သီးတစ်ချက်အောက်မှာပင် သူသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ ထွက်လာပြီး ကိုယ်တွင်း အင်္ဂါများမှာလည်း ကြေမွသွားရသည်။

လီယန်ချူသည် ခုနက ကျောက်စိမ်း ပေတံ ကို မထုတ်သုံးဘဲ ဤအခွင့်အရေးကို စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလူငယ်မှာ အရေခွံလဲ၍ ထွက်ပြေးတတ်သော အတတ်ရှိသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်း ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ခုတ်ချလိုက်သည်။ ဤဓားချက်သာ ထိမှန်သွားပါက ဟော့ချန်အန်း၏ ခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပေတော့မည်။

သို့သော် ဟော့ချန်အန်း၏ နဖူးအလယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်း

၎င်းမှာ ကျန့်ကျောင်း ဓားကို တိုက်ရိုက်ပင် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ဒေါင်

ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟော့ချန်အန်းမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြန်သည်။ ရှေ့က ရေပြာရောင် ပုလဲလုံးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော်လည်း ဤရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ များစွာ ကွာခြားလှသည်။

ဟော့ချန်အန်းသည် ရင်ခွင်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ အလျင်အမြန် သောက်လိုက်ရာ ဒဏ်ရာများမှာ ဆယ်ပုံသုံးပုံခန့် ပြန်လည် သက်သာလာသည်။ လီယန်ချူ၏ လက်သီးအရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဆေးကောင်းရှိသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်မကောင်းနိုင်ပေ။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေမိသည်။

"အကယ်၍ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကသာ ငါ့ကို ကာကွယ်မပေးထားရင် အခုလေးတင် ဒီလူ့ဓားအောက်မှာ သေသွားမှာပဲ"

ဟု တွေးရင်း မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တော်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ... အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ ငါ့ရဲ့ ရတနာကို အဆက်အသွယ် ဖြတ်ပစ်တာကိုး"

လီယန်ချူက အံ့ဩစွာဖြင့် "ဩော်... မင်းက ငတုံး မဟုတ်ဘူးပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဟော့ချန်အန်း : ".................."

"မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ငါနဲ့ ဒီလောက်အထိ တိုက်ခိုက်နေရင် စွမ်းအားတွေ အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူများတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား၊ အဲဒီကျရင် မင်းလည်း သေရမှာပဲ"

ဟု ဟော့ချန်အန်းက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ပစ်မှတ်ဖြစ်မှာ..."

လီယန်ချူက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်းကို သတ်ဖို့က လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံပဲလေ၊ ဘာစွမ်းအားတွေ ကုန်မှာမလို့လဲ"

ဟော့ချန်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ခါသွားကာ

"ငါ့မှာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ အကာအကွယ် ရှိနေတာ၊ မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး၊ အိပ်မက်ယောင်မနေနဲ့"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"လာစမ်း "

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး မမြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုမှာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေရောင် နေမင်းကြီး တစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် မြင့်မားလှသော နတ်ဘုရားပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။ သူသည် ဓားဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ဒေါင်

ဓားချက်မှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော လေတံတိုင်းကြီးမှာ အပြင်သို့ ပြန့်ထွက်သွားသည်။ ကျောက်တုံးများနှင့် သဲများမှာ လေထဲတွင် လွင့်စင်နေတော့သည်။ ဟော့ချန်အန်းမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာသည်။ ခုနလေးတင် သူသည် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရေခဲတွင်းထဲ ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

သူသည် အံ့ဩစွာဖြင့် သိရှိလိုက်ရသည်မှာ

"အကယ်၍ ငါကသာ ကာကွယ်ရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်နေရင်၊ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ရှိနေရင်တောင် ဒီလူငယ်တာအိုဆရာကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဆိုသည့် အချက်ပင်။ ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ သူ၏ နဖူးအလယ်သို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဟော့ချန်အန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရွှေရောင်များ တောက်ပလာတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ရှေးကျလှသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့ကလူနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။ ယခုအခါ ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဤကြီးမားလှသော ဖိအားကို မခုခံနိုင်တော့ပေ။

ဤရှေးဟောင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူငယ်မှာ သူတို့နှင့် လုံးဝ အဆင့်အတန်း မတူတော့သကဲ့သို့ပင်။ လောကုတ္တရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။ ဘေးနားတွင် ကျားလင်းယုန် တစ်ကောင်နှင့် ရပ်နေသော အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားမှာ မျက်ဝန်းများ မှေးစက်သွားသည်။

"ဒါ သူပဲကိုး... ဟော့ချန်အန်းလို မြေခွေးအိုကြီးကိုတောင် ဒီလောက်အထိ အကျပ်ရိုက်အောင် လုပ်နိုင်တာပဲ"

အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဟော့ချန်အန်း ကြောက်ရွံ့နေသော ထိုလူဟောင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ဟော့ချန်အန်းမှာ ဤအမျိုးသားထက်ပင် ပို၍ ရှေးကျသော ခေတ်မှ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လူငယ်ပုံစံ ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သူ၏ လူဝင်စားခြင်း ခန္ဓာကိုယ်သာ ဖြစ်ပြီး မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံး မရရှိသေးပေ။ သူ၏ နောက်ခံမှာ အလွန်ပင် ရှေးကျလှပြီး လင်ယင်တောင်မှာလည်း ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူများ၏ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် ဤမျှအထိ အကျပ်ရိုက်ကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဒီလူငယ်တာအိုဆရာရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုက အလွန်ပြင်းထန်တယ်။ အကယ်၍ သူ့ကို အချိန်သာ နည်းနည်း ထပ်ပေးရင် ဒီနေ့တိုက်ပွဲမှာ ဟော့ချန်အန်း နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ထုတ်သုံးရင်တောင် သေမယ့်သူက ဟော့ချန်အန်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ နှမြောစရာပဲ..."

ဟု အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ၏ အဆင့်တွင် လူ့အသက်ကို မြက်ပင်သစ်ပင်ကဲ့သို့သာ သဘောထားတော့သည်။ အကယ်၍ အခွင့်အရေး ရလျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း လီယန်ချူကို သတ်ပစ်ရန် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤမျှ ပါရမီထူးချွန်သော လူငယ်တစ်ဦးမှာ လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ပွဲတွင် မဟုတ်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် သေဆုံးသွားရမည်ကို မြင်ရသည်မှာ သူ့အတွက် နှမြောစရာ ဖြစ်နေသည်။

ဟော့ချန်အန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေသည်။ သူသည် ဓားကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံထွက်လာသည်။ ဤဓားတစ်ချက်တည်းမှာပင် သူ ရှေ့က သုံးခဲ့သော ဓားကွက်များထက် အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီကာ ပို၍ အစွမ်းထက်နေသည်။ လီယန်ချူသည် ကိုယ်ကို လှည့်၍ ထိုဓားအရှိန်အဝါကို ရှောင်လိုက်သည်။

ဝုန်း

တောင်ထိပ်တစ်ခုမှာ တိုက်ရိုက်ပင် ပြတ်တောက်သွားပြီး မျက်နှာပြင်မှာ မှန်သားပြင်ကဲ့သို့ ချောမွတ်နေတော့သည်။ ဤအရှိန်အဝါကြောင့် ဘေးမှ ကြည့်နေသော လူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ဒီလူငယ်က ဘယ်သူလဲ"

"ဓားအရှိန်အဝါက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ၊ တောင်တစ်လုံးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြတ်ပစ်နိုင်တယ်"

"ဒီအရှိန်အဝါက အရမ်းကို ကြီးကျယ်တာပဲ၊ ဒါ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အရှိန်အဝါလား"

လူများမှာ အမျိုးမျိုး ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြသည်။ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း သားမြီးယပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျင့်ရွှမ် တာအိုသီလရှင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာသည်။

"ဒီလူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်က ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ"

ဘေးနားမှ လှပချောမောသော ရှဲ့ဝမ်ရင်၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပေါ်လာပြီး

"ဒေါ်လေး... ချောင်ချောင်တာအိုဆရာက သူ့ကို ရှုံးသွားမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျင့်ရွှမ် တာအိုသီလရှင်မှာ ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်

"ချောင်ချောင်တာအိုဆရာရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုက အရမ်းပြင်းထန်ပေမဲ့၊ ဒီလူငယ်ကိုတော့ အနိုင်ရဖို့ ခဲယဉ်းလိမ့်မယ်။ ဒါက တတိယအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအား မဟုတ်တော့ဘူး"

ဟု ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သလို ရှေးဟောင်း ရှဲ့မိသားစုမှ လာသူ ဖြစ်သဖြင့် အမြင်ကျယ်လှသည်။ ယခုအခါ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှဲ့ဝမ်ရင်မှာ "အာ... ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ" ဟု ရေရွတ်မိသည်။

ကျင့်ရွှမ်က သက်ပြင်းချကာ

"နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ လူပေါင်းများစွာ နတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ကြဘူး။ အခု ဒီလူငယ် ထုတ်သုံးနေတာက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအား ပဲ၊ အဲဒါကို ယှဉ်ဖို့ မလွယ်ဘူး" ဟု ပြောသည်။

ရှဲ့ဝမ်ရင်က

"မဟုတ်ဘူး... ချောင်ချောင်တာအိုဆရာက အဲဒီလူကို မရှုံးနိုင်ပါဘူး" ဟု ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ကျင့်ရွှမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း လီယန်ချူကို အနိုင်ရစေချင်သော်လည်း ယခု ထိုလူငယ်ပြသနေသော အရှိန်အဝါမှာ တတိယအဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် ဤ ချောင်ချောင်တာအိုဆရာမှာ ရှုံးနိမ့်ရုံသာမက ဤနေရာမှာပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်ပေသည်။

ဟော့ချန်အန်းသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပုံရသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ရှေးဟောင်းဓားမှာ နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းနေသည်။ သူသည် လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ ဓားဦးကို လီယန်ချူထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ ငါက မင်းကို နတ်ဘုရားနဲ့ လူသားကြားက ကွာခြားချက်ကို ပြပေးမယ်"

တတိယအဆင့် ဆိုသည်မှာ ယခုခေတ်၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ ယန်ဝိညာဉ် ကို ကျင့်ကြံပြီးပါက သက်တမ်း ငါးရာရှိကာ တောင်များကို ဖြိုခွင်းနိုင်ပြီး တိမ်များကို စီးနင်းနိုင်သည်။ သို့သော် ယခု သူပြသနေသော စွမ်းအားမှာ ထိုအဆင့်ထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေသည်။ သူသည် လီယန်ချူထံသို့ အေးဆေးစွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ကြီးမား လေးလံလာကာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း မြင့်မားလာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

"နတ်ဘုရားနဲ့ လူသား ကွာခြားချက် ဟုတ်လား"

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ တောက်ပလာပြီး အသံမှာလည်း မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

"မင်းလိုကောင်ကများ "

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နတ်ဘုရားမီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကြီး တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဦးခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် ရှိကာ မီးနဂါးကို နင်းထားသည်။ လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားပုံပြင်များထဲမှ မီးတောက် လက်နက် ငါးမျိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ အရှိန်အဝါမှာ တောက်ပလှပြီး မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်သော လျှပ်စီးကဲ့သို့ပင်။ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညား ထည်ဝါလှသည်။

၎င်းကား... တောင်ပိုင်း မီးနတ်ဘုရား ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အခန်း (၈၉၂) - မီးနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပွားဖန်ဆင်းခြင်း ၊ နေမင်း၊ လမင်းကို လက်ဝါးတွင်ကိုင်ကာ ကြယ်တာရာတို့ကို ဆွတ်ခူးခြင်း ၊ နတ်ဘုရားဂူဗိမာန် ပွင့်ပြီ ၊ ဟွန့်ထျန်းလင်

ဟော့ချန်အန်းသည် ထိုစဉ်တွင် သူ၏ကိုယ်ဟန်ကို ပေသုံးလေးဆယ်ခန့်အထိ ကြီးထွားစေထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံထားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရွှေဝါရောင်တောက်လျက် မည်သူ့ကိုမျှ မခန့်ညားသည့် ဟန်ပန်ဖြင့် တည်ရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း... ရှေးဟောင်း၍ အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော ဤမီးနတ်ဘုရား ၏ ကိုယ်ပွားဖန်ဆင်းခြင်း ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ လုံးဝဥဿုံ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။

"မဖြစ်နိုင်တာ ဒါက မီးနတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွားဖန်ဆင်းခြင်းလား"

ဟော့ချန်အန်းမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

မီးနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပွားသည် ထိုစဉ်တွင် မီးနဂါးကို စီးနင်းထားကာ သူ၏မျက်ဝန်းအစုံမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ ‌ေကျာက်ထျန်းတံဆိပ်တော်မှာ လေထဲတွင် တဟုန်ထိုးကြီးထွားလာပြီး တောင်ကုန်းတစ်ခုခန့် ပမာဏရှိလာကာ မီးနတ်ဘုရား၏ လက်ထဲ၌ ကိုင်မြှောက်လျက် ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထုချလိုက်လေတော့သည်။

ဟော့ချန်အန်း၏ နတ်ဘုရားပုံရိပ်ဖန်ဆင်းခြင်းမှာ ထိုနေရာမှာပင် ဒူးထောက်ကျသွားရသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

မီးနတ်ဘုရားသည် နတ်ဘုရားဘုံ ၏ ရှေးဟောင်းနတ်မင်းတစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ သူက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းနင်းလိုက်သည့်အခါ

ဂျောက် ဂျောက်

ဟော့ချန်အန်း၏ နတ်ဘုရားပုံရိပ်မှာ လက်မချင်းစီ အက်ကွဲပျက်စီးသွားရသည်။ ဟော့ချန်အန်းမှာ လက်ချောင်းတို့ဖြင့် မန္တန်လက်ကွက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ နတ်တောင်ထိပ်တွင် နှစ်ပရိစ္ဆေဒကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့သည့် နှင်းမုန်တိုင်းများကို ဆွဲယူစုစည်းလိုက်ပြီး ပေရာချီရှိသော နဂါးငွေ့တန်း လေဆင်နှာမောင်းကြီးတစ်ခုကို ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားစေသည်။ ထိုလေဆင်နှာမောင်းထဲတွင် ထက်မြက်လှသော လေဓားများနှင့် နှင်းခဲများ ပြည့်နှက်နေပြီး မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားလေသည်။

ဓားအလင်းတစ်ချက် လျှပ်ခနဲလက်သွားပြီး မီးနတ်ဘုရားသည် မီးလျှံဓား ကို ကိုင်စွဲလျက် ပိုင်းချလိုက်ရာ ထိုနဂါးကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် သုံးပိုင်း ပြတ်တောက်သွားရသည်။ နတ်တောင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ နှင်းမုန်တိုင်းများမှာလည်း ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ မီးနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပွားထက်တွင်မူ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

ဟိန်း

မီးနဂါးငါးကောင်သည် ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် ပြေးထွက်သွားကာ ထိုနတ်ဘုရားပုံရိပ်ကို မရပ်မနား ကိုက်ခဲဖျက်ဆီးကြတော့သည်။ မီးနဂါးတစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ရှေးဦးက လေဆင်နှာမောင်းထက်ပင် ပိုမို အင်အားကြီးမားကြသည်။ နဂါးဦးခေါင်း၊ နဂါးအကြေးခွံနှင့် နဂါးဦးချိုတို့မှာ နတ်ဘုရားအလင်းများ တောက်ပနေပြီး စစ်မှန်သော နဂါးကြီးများ ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ခန့်ညားလှကာ နတ်ဘုရားတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဟော့ချန်အန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်ထဲမှ ရှေးဟောင်းဓားကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ တောင်ကုန်းတစ်ခုခန့် ကြီးမားသော ဓားအရှိန်အဝါ များမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသည်။ ၎င်းမှာ လပြည့်ဝန်းကြီးတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရသည်။ လင်ယင်တောင်၏ လပြည့်ဝန်းဓားသိုင်း မှာ အဆင့်မြင့်လှသော အမွေအနှစ်ဖြစ်ပြီး ရှေးယခင်က ဘိုးဘေးများမှာလည်း နတ်ဘုရားဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဓားတစ်ချက် ပိုင်းချလိုက်သည်မှာ လပြည့်ဝန်းကြီးတစ်ခုလုံး ပြုတ်ကျလာသည့်အလား။ မီးနတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားမှာမူ လေးကို တင်းအောင်ဆွဲလျက် မီးမြှားတော်ကို လပြည့်ဝန်းသဏ္ဍာန်ဖြစ်အောင် ဆွဲဆန့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကြွနေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် အားမာန်များ ပြည့်နှက်နေကာ ရှေးဟောင်း၍ သန့်စင်သော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဒိုင်း ဝုန်း

နီရဲသော မီးတောက်ကြယ်တံခွန်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များဖြင့် ထိုလပြည့်ဝန်းကြီးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပစ်ချလိုက်လေသည်။ စင်ကြယ်သော ဓားအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် လပြည့်ဝန်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားရသည်။ မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားမှာ သူ၏ ခြေတစ်ဖက်ကို မြှောက်လျက် ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်ရာ ဟော့ချန်အန်း၏ နတ်ဘုရားပုံရိပ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

မြေလှန်တောင်ပြို ဖြစ်သွားပြီး ယွီယိုတောင်ထိပ် မှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေကာ တောင်ပေါ်မှ ကျောက်တုံးများလည်း တလိမ့်လိမ့် ပြိုကျနေတော့သည်။ ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေသူအားလုံးမှာ ဤကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားမိကြသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအား များကို ထုတ်ဖော်ကာ ခုခံနေကြရသည်။ အစိမ်းရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မူလက သူသည် ဤ တာအိုဆရာလေး မှာ ယနေ့ သေဆုံးရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ နှမြောတသ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း၊ မီးနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပွားကို ပင့်ဖိတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ လက်တစ်ချက်လှုပ်၊ ခြေတစ်ချက်လှုပ်ရုံဖြင့် မြေငလျင်လှုပ်ကာ ကောင်းကင်ပြိုမတတ် အစွမ်းထက်လှသည်။

ပေတစ်ရာကျော်မြင့်သော ဤခန့်ညားသည့် ကိုယ်ပွားကြီးကို ကြည့်ရင်း အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသားမှာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေမိသည်။

"ဒီလူငယ်က ဘယ်ကလာတဲ့ နတ်ဘုရားလဲ"

နတ်ဘုရားအဆင့်အောက်တွင် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါးပင်။ သူသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေမိသလို တစ်ဆက်တည်းမှာပင် စိတ်ထဲ၌လည်း သဘောပေါက်သွားမိသည်။

"စူးယင်းက ဒီလူ့လက်ထဲမှာ သေသွားတာ... တကယ်ပဲ မနာလိုစရာ မရှိတော့ဘူး။"

ကျင့်ရွှမ် သီလရှင်သည် ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံဖတ် ကို ဝေ့ယမ်းလျက်၊ ရင်စည်းဝတ်ထားသော ရှဲ့ဝမ်ရင် ကို ကာကွယ်ရင်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့မှာ အရှေ့သို့ သိပ်မတိုးခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤတိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ သူမကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်ပေသည်။

ကောင်းကင်ပြို၊ မြေကြီးပဲ့ထွက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ တိုက်ခိုက်နေပုံမှာ လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသည်။

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ ထိုစဉ်တွင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေပြီး လေးလံလှသော ဖိအားကို ခံစားနေရကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်၏ စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်ထားခြင်းကြောင့် ရှဲ့ဝမ်ရင်မှာမူ ထိခိုက်မှု သိပ်မရှိဘဲ ဘေးမှနေ၍ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေသည်။

"ကျွန်မ ပြောသားပဲ! ချောင်ချောင် တာအို ဆရာက ဘယ်တော့မှ ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူးလို့"

ရှဲ့ဝမ်ရင်မှာ ပျော်ရွှင်လွန်းသဖြင့် ခုန်ပေါက်နေတော့သည်။ အစောပိုင်းက သူမသည် အလွန်ဝမ်းနည်းနေခဲ့ပြီး ချောင်ချောင်ဆရာတော်မှာ ယနေ့ သေဆုံးရတော့မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ ရှဲ့ဝမ်ရင်သည် ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က သူမကို အရေးမလုပ်သည်ကို တွေ့သောအခါ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အေးစက်တည်ကြည်လှသော ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ကြောင်တောင်တောင်လေး ငေးကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှဲ့ဝမ်ရင်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားကာ

"သေစမ်း... ငါ့ဒေါ်လေးတော့ လန့်ပြီး ရူးသွားတာများလား"

သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူမ ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ ကြောက်သွားတာ မဟုတ်ဘဲ ရင်ခုန်သွားတာ ဖြစ်မည်။

ရှဲ့ဝမ်ရင်က စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်

"ဒေါ်လေးက တည်ကြည်လွန်းပေမဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကတော့ တကယ်ကို ရှယ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ချောင်ချောင်တာအိုဆရာ က ဘယ်လိုပုံစံမျိုးကို ကြိုက်မလဲ မသိဘူး။"

သူမသည် မိမိ၏ မို့မောက်လှသော ရင်သားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဒေါ်လေးဖြစ်သူမှာ ကောင်းကင်ကိုသာ ငေးနေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမ၏ ရင်စည်းကို အောက်သို့ အသာအယာ ဆွဲချလိုက်လေသည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသူများ တုန်လှုပ်နေသည်ထက် ဟော့ချန်အန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေရသည်။ ဤ နတ်ဘုရားစွမ်းအင် မှာ သူ ဟော့ထုန်တောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ်က ကိုင်ဆောင်ထားသည့် နောက်ဆုံးလက်နက် ဖြစ်သည်။ မူလက ၎င်းကို မသေဆေး လုယူသည့်အခါ အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အခြေအနေတွင် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတာအိုဆရာ ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် သူသည် စောစီးစွာ ထုတ်သုံးလိုက်ရသည်။

အဆိုးဆုံးအချက်မှာ - ထုတ်သုံးသော်လည်း ဘာမှ အရာမထင်ခြင်းပင်။

ဟော့ချန်အန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ရှေးဟောင်းဓားမှာလည်း အဆက်မပြတ် မြည်ဟီးနေသည်။ ခဏချင်းတွင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်၌ လပြည့်ဝန်းကြီးတစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ဖားတီးကို အစွမ်းကုန်မြှင့်တင်လိုက်ရာ၊ အစောပိုင်းကထက် အဆပေါင်း ဆယ်ဆ၊ ရာချီ၍ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ ယွီယိုတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးမှာ ထိုလပြည့်ဝန်းအောက်တွင် ကျရောက်သွားရသည်။

သူ၏ လက်ထဲမှ ရှေးဟောင်းဓားမှာ လက်ထဲမှ ပြေးထွက်သွားကာ လပြည့်ဝန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကွယ်ပျောက်သွားသည်။ တစ်ခဏချင်းတွင် လပြည့်ဝန်း၏ အလင်းမှာ ပိုမိုတောက်ပြောင်လာပြီး လရောင်တစ်တန်း အောက်သို့ ကျဆင်းလာရာ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ပိုင်းခြားနိုင်သော ဓားတစ်လက်အလား လီယန်ချူ ပင့်ဖိတ်ထားသည့် မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွား၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်သော လျှပ်စစ်တန်းများအလား ရှိနေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ လောကတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ဒိုင်း

လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းရုံဖြင့် ကျဆင်းလာသော လရောင်ကို ချေမှုန်းလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလာကာ ထိုလပြည့်ဝန်းကြီးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲလိုက်လေတော့သည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ထိုမီးပင်လယ်ထဲတွင် အစွမ်းထက်လှသော မီးနဂါးများ၊ မီးကျီးကန်းငှက် သောင်းချီ၊ ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းများနှင့် ပေါက်ကွဲအားပြင်းလှသော မြားများ ပါရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ထိုမီးများထဲတွင် ရွှမ်းကျီတိမ်မီး ၊ သုံး‌ေရာင်ခြယ်မီးတောက် ၊ မြေအောက်မီး ၊ စိတ်မီး နှင့် နေမင်းမီးတောက် စသည့် မီးအမျိုးမျိုး ပါဝင်နေပြီး ထိုနတ်ဘုရားပုံရိပ်ကို တစ်ခဏချင်းတွင် ဝါးမြိုပစ်လိုက်လေသည်။

မီးအလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လူတိုင်း မြင်ကွင်းပြန်လည် ရှင်းလင်းလာသောအခါ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသော မီးနတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကြီးတစ်ခုသာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေတော့သည်။

အစောပိုင်းက ရွှေဝါရောင်မျက်ဝန်းနှင့် အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားပုံရိပ်မှာမူ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဟော့ချန်အန်းသည် ရုပ်နာမ်နှစ်ပါးစလုံး ချုပ်ငြိမ်းသွားရလေပြီ။

ယွီယိုတောင်ထိပ်တွင် နှစ်ပရိစ္ဆေဒကြာအောင် မကင်းစင်ခဲ့သည့် နှင်းမုန်တိုင်းများသည်လည်း ဤအချိန်တွင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ အစောပိုင်းက စိမ့်ထွက်လာသော အရှိန်အဝါများကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတွင်မူ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။ မည်သူမျှ လှုပ်ရှားရဲခြင်း မရှိတော့ပေ။

မြင့်မြတ်လှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါမှာ မိစ္ဆာအပေါင်းနှင့် ပြင်ပဂိုဏ်းဝင်အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားလေပြီ

အရပ်ရှည်ရှည်၊ အသားဖြူဖြူဖြင့် အပြာရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးသည် ထိုစဉ်တွင် ကောင်းကင်သို့ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ မော့ကြည့်နေမိသည်။ ဤအမျိုးသမီးမှာ အလွန်လှပပြီး အေးစက်သော အရှိန်အဝါရှိကာ၊ အစောပိုင်းက ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် ဆစ်ရှန့်မျှော်စင် ကို အသုံးပြု၍ ရွှေကျီးကန်းငှက် ကို လုယူခဲ့သည့် တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှေးဟောင်းခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသည့် ဟန်မျိုးနွယ် ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ခွဲခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။

အပြာရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက စိတ်ထဲမှ အံ့ဩနေမိသည်။

"ရွှေကျီးကန်းငှက်ရဲ့ အရှင်သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရရုံတင်မကဘဲ မီးနတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွားကိုပါ ပင့်ဖိတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့... ဒီလူက မီးနတ်ဘုရားဌာနက နတ်ဘုရားတစ်ပါး လူပြန်ဝင်စားတာများလား "

သူမသည် လီယန်ချူအပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာသည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူမ၏ လက်ထဲမှ ရွှေရောင်အဆောင် လေးမှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် တုန်ခါလာသည်။

"ဟော့ထုန်တောင် ဂူဗိမာန်ထဲမှာ မသေဆေး ကို ရွှေအင်းစွမ်းအားနဲ့ပဲ လုယူဖို့ဆိုတာ အခုကြည့်ရတာ သိပ်ပြီး မသေချာတော့ဘူး "

သူမ၏ လက်ထဲမှ အလင်းတစ်ချက်လက်သွားပြီး ထို အဆောင် ကို အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားအာရုံ တစ်ခုက အသာအယာ ပျံ့လွင့်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီအရှိန်အဝါက... ယွီယိုတောင်ထိပ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားဂူဗိမာန် ရှိနေတာပဲ။"

သူမသည် ယွီယိုတောင်ထိပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ မျှော်လင့်ချက်များစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ယွီယိုတောင်ထိပ်ထဲတွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ တုန်ခါမှုများကြောင့် တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာသည်။ ၎င်းမှာ မြင့်မြတ်၍ ထူးခြားလှပြီး အစောပိုင်းက နတ်ဘုရားပုံရိပ်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။ သို့သော် အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အားနည်းနေသဖြင့် ယွီယိုတောင်ပေါ်ရှိ လူအနည်းငယ်သာ ခံစားမိကြသည်။ အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသားမှာ ထိုလူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူက သက်ပြင်းချရင်း

"နောက်ဆုံးမှာ သေသွားတဲ့သူက ဟော့ချန်အန်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

ထိုအရှိန်အဝါကို ခံစားမိသည့်အတွက် သူသည် ယွီယိုတောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး

"နတ်ဘုရားဂူဗိမာန် ပွင့်တော့မယ်။ မသေဆေးက အဲဒီထဲမှာ ရှိနေမလား မသိဘူး။"

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျားလင်းယုန် ကို စီးနင်းလျက် တောင်ထဲသို့ လျှပ်စီးအလား အမြန်ဆုံး ပျံသန်းသွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထိုအတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ပွားကြီး ကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့် လောကတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နဖူးတွင် ဓားဒဏ်ရာရှိသည့် အမျိုးသမီးနှင့် ရှေးဟောင်းဓားလွယ်ထားသည့် လူငယ်တို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည့်အတွက် ကုသိုလ်မှတ် နှစ်သိန်း ရရှိခဲ့သည်။ လီယန်ချူသည် လက်တစ်ချက်ဝေ့လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကြေးညှိများ တက်နေသော ကြေးညိုဓားကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့အပြင် ထိုလူငယ်ဆီမှ ရေပြာရောင် ရတနာလုံးနှင့် ရှေးဟောင်း တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ဤရှေးဟောင်းတံဆိပ်ပြားမှာ ထိုလူငယ်၏ သိုလှောင်လက်နက် ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်မသိဘဲ အလွန်ထူးခြားလှသည်။ လူငယ်ဝတ်ထားသည့် အင်္ကျီမှာလည်း ဓားဘေး၊ ရေဘေး၊ မီးဘေးကို ကာကွယ်နိုင်သော လက်နက်ဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူ၏ အစောပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် ထိုလူငယ်၏ ခါးမှ ရှေးဟောင်းဓားမှာလည်း ထိုမျှပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို တောင့်ခံနိုင်သဖြင့် မရိုးရှင်းသော်လည်း အစောပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ ရှေးဟောင်းတံဆိပ်ပြားလေးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးမိသည် -

"ကံကောင်းလို့ ဒီလူရဲ့ လက်နက်တွေက တော်တော်အစွမ်းထက်တာ၊ မဟုတ်ရင် အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ။"

သူသည် တံဆိပ်ပြားကို သိုလျောင်အိတ် ထဲသို့ သိမ်းလိုက်သည်။ ထိုကြေးညိုဓားမှာ ကြေးညှိများ တက်နေသော်လည်း အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လျှပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤဓားသည် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ကြေးညိုဓားထက် အနည်းငယ် ပို၍ ပါးသော်လည်း၊ ၎င်းထဲတွင် ပါရှိနေသည့် လူသတ်အရှိန်အဝါ မှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် လျော့နည်းခြင်းမရှိပေ။ လီယန်ချူ၏ ဓားမှာမူ ရှေးဦးကမ္ဘာရှိ နတ်ကွန်းတစ်ခုတွင် ပြင်ပမိစ္ဆာများကို ဖိနှိပ်ရန် ထားရှိခဲ့သည့် ဓားဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည်။

သူက ဓားကို လက်ချောင်းဖြင့် တောက်လိုက်ရာ ဓားဆီမှ နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုအသံမှာ အနည်းငယ် အက်ရှရှရှိနေသည်။ ဤဓားမှာ အလွန်အမင်း ဟောင်းနွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ဓားကို သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် နတ်တောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ ရှေးဟောင်း၍ မြင့်မြတ်လှသည်။

သူသည် ကျွေ့ဟွာ နှင့် ပြန်ဆုံကာ၊ သူမ၏ ကျောပေါ်သို့ ခွစီးလျက် ထိုအရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်ရာသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။ ရွှေကျီးကန်းငှက်မှာလည်း ကဒါဘဲ ပုံစံဖြင့် သူ၏ ဘေးတွင် ခုန်ပေါက်လိုက်ပါလာသည်။ လမ်းတွင်ရှိသော လူတိုင်းမှာ လမ်းဖယ်ပေးကြရသည်။ ဤလူငယ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရှေးဦးကမ္ဘာမှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေသည်။

‌ ကျွေ့ဟွာ က သက်ပြင်းချလျက်

"စောနက ငါ ဘေးကနေ နင့်ကို ကူဖို့ ပြင်နေတာ၊ နင်က ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကိုယ်ပွားကြီးကို ပင့်ဖိတ်ပြီး လူတိုင်းကို ဟန့်တားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ နောက်ဆုံးအထိ ဘယ်သူမှ ဝင်မတိုက်ရဲတော့ဘူး။"

လီယန်ချူက ပြုံးလျက်

"နေမင်း၊ လမင်းကို လက်ဝါးမှာကိုင်ပြီး ကြယ်တာရာတွေကို ဆွတ်ခူးမယ်... ဒီလောကမှာ ငါ့လိုလူမျိုး မရှိစေရဘူး"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

‌ကျွေ့ဟွာ မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စောစောက မြင်ကွင်းမှာ တကယ်ပင် တောင်တွေကို ဆွဲယူပြီး နေ၊ လ၊ ကြယ်တွေကို လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် နတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါးအလားပင်။

ကျွေ့ဟွာ က စိတ်ထဲမှ တွေးမိသည်

"ဒီစကားက မဆိုးဘူး၊ ငါ့အတွက်ပဲ။ နောက်ပိုင်း ငါ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားသားရဲကြီးအဖြစ် ပြန်ဖြစ်လာရင် ငါ့အတွက် ဒီစကားကို အော်ပေးမဲ့လူ သီးသန့် ငှားရမယ်။"

လီယန်ချူမှာမူ ကျွေ့ဟွာ စိတ်ကူးယဉ်နေသည်ကို မသိဘဲ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အဲဒီ ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါကို ခံစားနေရတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ လင်လုံ နတ်သမီးရဲ့ ဂူဗိမာန် ပွင့်တော့မှာပဲ။ အဲဒီအခါ လူတွေအကုန် ရောက်လာကြလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက် အာရုံခံစားမှုကို သေချာ ပြန်စစ်ကြည့်ဦး၊ အဲဒီလူက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို။"

ကျွေ့ဟွာ မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဂူဗိမာန်ဖြစ်စေ၊ မသေဆေးဖြစ်စေ လူတိုင်းကို ရူးသွပ်စေနိုင်သည့် အခွင့်အရေးများ ဖြစ်သော်လည်း ဤအချိန်တွင်ပင် လီယန်ချူက သူမ၏ ကိစ္စကို အမှတ်ရနေသေးသဖြင့် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

ကျွေ့ဟွာ က တွေးမိသည်

"သူ ငါ့အပေါ် တကယ်ကောင်းတာပဲ။ ငါလည်း ကြိုးစားကျင့်ကြံမှ ဖြစ်မယ်၊ နောက်ဆိုရင် သူ့ကို ငါက ပြန်ကာကွယ်ပေးရအောင်။"

ခဏအကြာတွင် နတ်တောင်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် နတ်နန်းတော်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ရှိပြီး ရွှေရောင်တောက်ပကာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်နေသည်။ ဟော့ထုန်တောင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုနတ်နန်းတော်ကြီး၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာတော့သည်။ ကျင့်ကြံသူ ပိုများလာသည်နှင့်အမျှ ယွီယိုတောင်ထိပ်သို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

လီယန်ချူ ထိုအလင်းတန်းရှိရာသို့ ရောက်သောအခါ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော အလင်းတန်းထဲတွင် ခန့်ညားလှသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ အရိပ်အယောင် ပေါ်ထွက်နေသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ယံရှိ နန်းတော်ပုံရိပ်နှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မှ ပုံရိပ်မှာ ခေတ္တမျှ တည်ရှိနေပြီးနောက် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလင်းထဲတွင်မူ နန်းတော်ပုံရိပ်မှာ တစ်စတစ်စ ပေါ်ထွက်လာနေသည်။

၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပန်းချီဆွဲနေသကဲ့သို့ပင်။

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လျက်

"ဒီဂူဗိမာန် ပွင့်တာက ဒီလိုပုံစံမျိုးလား။"

ကျွေ့ဟွာ က

"ကြည့်ရတာတော့ ဒီနန်းတော်ပုံရိပ်တစ်ခုလုံး ပေါ်လာမှ ဂူဗိမာန်က တကယ် ပွင့်မှာ ထင်တယ်။"

လီယန်ချူက ခေါင်းငြိမ့်ကာ

"အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

သူတို့သည် နားနားနေနေ နေရာတစ်ခု ရှာလိုက်ကြသည်။ အစောပိုင်းက ကြေးညိုဓားကိုင် အမျိုးသမီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုလူငယ်တို့နှင့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသဖြင့် လီယန်ချူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သိမြင်နားလည်မှု ရရှိနေသည်။ ယခုတွင် ထိုအသိတရားများကို အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လည် သုံးသပ်ရန် နေရာရှာလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နန်းတော် ပေါ်ထွက်လာပုံအရ ခဏချင်းအတွင်း ပွင့်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။ ဤပုံစံမှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အချိန်မတိုင်မီ တစ်ဝက်လောက် ပွင့်လာသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ထိုအခါ လီယန်ချူက တွေးမိသည်။

"စောစောက တိုက်ပွဲက အရှိန်အဝါတွေကြောင့်များလား"

သူ စဉ်းစားလေလေ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျွေ့ဟွာ နှင့်အတူ တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုတွင် နားနေလိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာ မှာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ ကြောင်လေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လီယန်ချူ၏ ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်နေသည်။ ရွှေကျီးကန်ငှက်မှာမူ ကဒါဘဲ ပုံစံဖြင့် မျက်လုံးပြူးပြူးလေး လုပ်နေဆဲပင်။

ကိုယ်ခံပညာ ၏ သတ်ဖြတ်မှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ အထူးသဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ခြေနှင့်လက်တို့မှ တောင်ဖြိုနိုင်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာရုံသာမက သိမ်မွေ့နက်နဲသော အကွက်များလည်း ပါဝင်နေသည်။ ထိုနဖူးတွင် ဓားဒဏ်ရာရှိသည့် အမျိုးသမီးမှာ သူမ၏ ဓားသိုင်းဖြစ်စေ၊ တုံ့ပြန်မှုဖြစ်စေ၊ အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်မှုဖြစ်စေ လောကတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူမတွင် အသွေးအသား မရှိဘဲ ပြင်းထန်သော စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသဖြင့် ကာကွယ်မှုမှာလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။ လီယန်ချူသာ သူမ၏ ဓားကို လုယူပြီး တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပါက သူမတွင် နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ကွက် ကျန်နေဦးမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

လီယန်ချူသည် ထိုအသိတရားများကို အပြီးအပိုင် ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်း၍ ခိုင်ခံ့လာကာ တောင်တစ်လုံးအလား တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

ကျွေ့ဟွာ မှာ ချက်ချင်း မျက်လုံးပွင့်လာပြီး အနည်းငယ် မှင်တက်သွားရသည်။ လီယန်ချူမှာ ယခုအချိန်တွင် မည်သည့်စွမ်းအားကိုမျှ ထုတ်မသုံးထားသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ထောက်မထားသည့် လူသားကြီးတစ်ဦးအလား၊ သူ၏ အသက်ရှူသံတိုင်းတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ် သွေးသားစွမ်းအားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ခံပညာအသိ မှာမူ ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့ပြီ။ ၎င်းမှာ ကွက်စိပ်များကို သိမြင်ခြင်းထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အသိစွမ်းအား တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

အရိုးရှင်းဆုံး ပြောရလျှင် တူညီသော စွမ်းအား၊ တူညီသော အကွက်ကို သုံးသော်လည်း ယခုတွင်မူ ပိုမိုပြင်းထန်သော အားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကထက် ယခုတွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပို၍ ထက်မြက်လာပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာလည်း ပို၍ ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

ကျွေ့ဟွာ က အံ့ဩစွာ

"စောနက မျက်စိမှိတ်ပြီး နားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ဒီလောက်ကြီး ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ "

ချက်ချင်းပင် သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။ လီယန်ချူမှာ နားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ တိုက်ပွဲမှ ရရှိသော အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည် အသုံးချနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွေ့ဟွာ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမတွင် အစွမ်းထက်သော သွေးမျိုးဆက် အမွေအနှစ်များ ရှိသော်လည်း သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်း မှာမူ လီယန်ချူထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေသည်။

သူမမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ကြောင်တောင်တောင် ရွှေကျီးကန်းငှက်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

"ကံကောင်းလို့ ဒီငတုံးကြီး ရှိသေးတာပဲ။ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားငှက် ဆိုပြီးတော့... ငါ့အောက်မှာ တစ်ယောက်ရှိသေးတာပဲ။"

ကျွေ့ဟွာ ၏ စိတ်မှာ ပြန်လည် ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူမှာမူ ကိုယ်ခံပညာကိုသာမက နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကိုလည်း ပြန်လည်သုံးသပ်နေခဲ့သည်။ ထိုခန့်ညားလှသော အရှိန်ဝါနှင့် လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းရုံဖြင့် မြေပြိုစေသော အရှိန်အဝါများသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကိုလည်း ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။ သူသည် မီးနတ်ဘုရား အမိန့်တော်ပါသည့် သစ်သားပြား ကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယခုတွင် ထိုပြားလေး၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ ရွှေရောင် ပြောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ပျက်စီးမသွားဘဲ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို လက်ခံရရှိသဖြင့် ပို၍ပင် မြင့်မြတ်လာခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ နောင်တွင် လီယန်ချူသည် မီးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို ပို၍ပင် ခေါ်ယူနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံထားသည့် နတ်နန်းတော်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယခုတွင် ပုံရိပ်မှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ပေါ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"မြေပြင်နတ်ဘုရားရဲ့ ဂူဗိမာန်က တကယ်ကို မတူဘူးပဲ၊ ဒီလောက်တောင် ထူးခြားနေတာ။"

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးနေမိသည်။

သူ ရောက်လာကတည်းက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူအချို့ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင်မူ လူများ ပို၍ ပို၍ များလာသည်။ ယွီယိုတောင်ထိပ် ဂူဗိမာန် ပွင့်မည်ဆိုသည့် သတင်းကြောင့် ကျွမ်းကျင်သူ မည်မျှ ရောက်လာသည်ကို မသိနိုင်ပေ။ လီယန်ချူက အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသော မျက်နှာအချို့ကို တွေ့ရသည်။

နဂါးကျားဓားကြီး ကို ပိုက်ထားသည့် သန်မာထွားကျိုင်းသော ဓားသမား ရော်ဟုန် ၊ ကျင့်ရွှမ် သီလရှင်နှင့် သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် လှပချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ရှဲ့ဝမ်ရင် ။ ရွှေကျီးကန်းငှက်ကို လုစဉ်က လီယန်ချူ၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် သွားကျိုးသွားခဲ့သည့် တတိယအဆင့် နွားမိစ္ဆာ ဘုရင်မှာလည်း ယခုအခါ လူအုပ်ထဲတွင် အဝေးမှ ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ ဒေါသများကို ထိန်းထားကာ အရင်လို မရယ်မပြတော့ပေ။ ဆစ်ရှန့်မျှော်စင် ကိုင်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အပြာရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် အရှိန်အဝါ ထူးခြားလှသော ဝါရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် လူများ ပိုများလာပြီး အနောက်တိုင်း၊ တောင်ပိုင်း၊ မြောက်ပိုင်း စသည့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများလည်း ပေါ်လာကြသည်။

ကျွေ့ဟွာ က အံ့ဩစွာ

"ဟော့ထုန်တောင်ထဲကို လူတွေ ဒီလောက်တောင် ရောက်လာကြတာလား။"

လီယန်ချူက

"နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ဆိုတာ လူတိုင်းကို ဆွဲဆောင်နိုင်တာပဲ။ စောနက ကြီးမားတဲ့ ထူးခြားချက်တွေက နတ်ဘုရားဂူဗိမာန် ပွင့်တော့မယ်ဆိုတာကို ပြနေတာဆိုတော့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး လာကြတာ မဆန်းပါဘူး။"

လီယန်ချူသည် ထိုလူငယ်၏ ရှေးဟောင်းတံဆိပ်ပြားပေါ်မှ တားမြစ်ချက်များကို လက်ဖြင့် ဖျက်ပစ်လိုက်ပြီး ၎င်းနှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များမှာ တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေသည်။ 'ခေါင်းစွပ်ဆောင်းထားသူ' ၏ ပစ္စည်းများကို မြင်ဖူးထားသဖြင့် လီယန်ချူမှာ ယခုအခါ ခံနိုင်ရည် ရှိနေသော်လည်း ယခုတွင်မူ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားရဆဲပင်။

"တကယ်ပဲ ဒီလို သူဌေးကြီးတွေက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတာပဲ။"

ဤလူ၏ စုဆောင်းထားမှုမှာ ခေါင်းစွပ်သမားထက်ပင် ပိုမို များပြားလှသည်။ နတ်ဘုရား အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများမှာ ရှစ်မျိုး၊ ကိုးမျိုးခန့် ရှိနေသည်။

နီရဲသော ပိတောက်သား ၊ ငါးရောင်ခြယ် နတ်ဘုရားရွှေ ၊ အနောက်တိုင်း စင်ကြယ်ရွှေ ၊ စိမ်းလန်းသော ဝိညာဉ်နွယ်ပင် စသည့် လီယန်ချူ အမည်ပင် မခေါ်တတ်သော အလွန်အစွမ်းထက်လှသည့် ရတနာများစွာ ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုပစ္စည်းများထဲတွင် ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားသည်။

"နှစ်တစ်သောင်း ကျောက်စိမ်းရည် "

လီယန်ချူမှာ မှင်တက်သွားရသည်။ ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီး ပြောပြခဲ့သည့် နတ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော အလွန်ရှားပါးသည့် ဆေးမြစ်များထဲတွင် နှစ်တစ်သောင်း ကျောက်စိမ်းရည် မှာ တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် ထျန်းရှင်းမြက် တစ်မျိုးသာ ကျန်တော့သည်။ ဤပစ္စည်းများသည် လောကတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ယူဆထားကြသော်လည်း လီယန်ချူသည် ဟော့ထုန်တောင်ထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် ရှေးဟောင်း ကျွမ်းကျင်သူ အချို့ကို သတ်ဖြတ်ကာ သူတို့၏ စုဆောင်းမှုများမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူမှာ ထိုပစ္စည်းများကို အသေးစိတ် မကြည့်ရသေးခင်မှာပင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အလင်းတန်းများကြားရှိ နန်းတော်ကြီးမှာ ပုံဖော်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီး အပြီးအပိုင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ။ ၎င်းမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ကမ္ဘာတစ်ခု လွတ်မြောက်လာသကဲ့သို့ပင်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာလည်း တတွတ်တွတ် ဆွေးနွေးလာကြပြီး ထိုနန်းတော်ကြီးဆီသို့ ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ ဤနေရာတွင် မဟာရှမင်းဆက် ခေတ်မှ ကြေးအိုးကြီးကို တွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် လင်လုံနတ်သမီးအကြောင်းကို သိထားသူဖြစ်သည်။ သို့သော် အမှန်စင်စစ်တွင် သူမ တစ်ယောက်တည်း သိနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ အသက်ရှူသံများ မြန်လာကြသည်။ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ထိုနန်းတော်ကြီးမှာ ဟော့ထုန်တောင်ထဲတွင် အထင်အရှား ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ။ လူတိုင်းသည် နတ်နန်းတော်ထဲသို့ အပြေးအလွှား တိုးဝင်သွားကြပြီး အချို့မှာ တိုက်ခိုက်မှုများပင် စတင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူမှာမူ အလောတကြီး ဝင်မသွားဘဲ အပြင်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ကြည့်နေသည်။ ဝင်တော့ ဝင်မည်မှာ သေချာသော်လည်း လူတိုင်း၏ ရူးသွပ်နေမှုကို မြင်ရသည်မှာ သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။

သူ့ဘေးနားမှ ခြေသံသဲ့သဲ့ ကြားရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အရှိန်အဝါ ထူးခြားလှသော ဝါရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ အလှဆုံးဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သူမ၏ တည်ငြိမ်လှသော အရှိန်အဝါမှာ လူကို စွဲလမ်းစေသည်။

ဝါရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက

"တာအိုဆရာ ဘာလို့ ဝင်မသွားတာလ်"

လီယန်ချူက အေးဆေးစွာ

"နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်ဆိုတာ အများအားဖြင့် ထောင်ချောက်တွေပဲ။ ပြီးတော့ အဲဒီထဲမှာ မသေဆေး ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာလည်း မသေချာဘူး။"

သူမက ပြုံးလျက်

"ကျွန်မ သိထားသလောက်တော့ လင်လုံနတ်သမီးရဲ့ ဂူဗိမာန်ထဲမှာ မသေဆေးတင် မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားလက်နက် ဟွန့်ထျန်းလင် လည်း ရှိနေနိုင်တယ်လို့ သိရပါတယ်။"

ဟွန့်ထျန်းလင် လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဤလက်နက်နှင့် သူသည် အလွန် ရင်းနှီးလှသည်။ ၎င်းမှာ နီကျား မင်းသား၏ လက်နက် မဟုတ်ပါလား

ချက်ချင်းပင် သူသည် ထိုနန်းတော်ကြီးအပေါ် စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း မြန်မြန်သွားကြည့်ရတာပေါ့"

ဟု လီယန်ချူက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဝါရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး : ".................."

(ဒီတာအိုဆရာကတော့... တကယ်ကို စိတ်မြန်လက်မြန် ရှိလှတာပဲ။)

သူတို့ နှစ်ဦးသည် ပုခုံးချင်း ယှဉ်လျက် နတ်နန်းတော်ထဲသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ အစောပိုင်းက ရူးသွပ်နေကြသည့် ကျင့်ကြံသူများသည် လီယန်ချူ လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ

ရှပ်

ရေလှိုင်းများ လွင့်စင်သွားသကဲ့သို့ လူအုပ်ကြီးမှာ ဘေးသို့ ခွဲထွက်သွားကြပြီး လမ်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်ကြကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့လေသည်။