အခန်း (၁၉၀၇-၁၉၀၈)

အခန်း (၁၉၀၇) - ပထမဆုံး ဧကရာဇ်

ထိုအသံ၏ ဟိန်းဟောက်တုန်ခါမှုကြောင့် တစ်လောကလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကာ အရာအားလုံးမှာ အပ်ကျသံပင် မကြားရတော့ချေ။

ယင်ရှန်ဘုရင်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်သည်။ ခမောက်အောက်မှ မှုန်ရီနေသော သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ယင်စွမ်းအားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ခမ်းနားလှသည့် တံခါးကြီးဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တံခါးအတွင်းမှ ယင်စွမ်းအားများသည် ပြင်ပသို့ အဆက်မပြတ် တိုးထွက်လာပြီး ပုံရိပ်အချို့ကို ဝေဝေဝါးဝါး စတင်ပုံဖော်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်များသည် တံခါးကြီးအတွင်းမှ 'ရုန်းထွက်' လာကြပြီး လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

ပုံရိပ်တိုင်းမှာ အသိဉာဏ် မွဲတေနေသော ယင်နတ်ဆိုးကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အဖွဲ့အသီးသီးမှ ခေါ်ဆောင်လာသော အဆင့် ၉ ယင်မသေမျိုးများထက်ပင် သာလွန်နေသော်လည်း ယင်ရှန်ဘုရင်ကဲ့သို့သော ထိပ်သီးအဆင့်မျိုးကိုမူ မမီကြချေ။

သို့သော်... ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးမှာ အရေအတွက် အလွန်များပြားနေသည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တန်းစီ၍ ထွက်လာကြရာ စုစုပေါင်း (၁၂) ဦးတိတိ ရှိသည်။ အသိဉာဏ် မရှိကြသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော နက်နဲသည့် စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရသည့်အလား ရောက်ရှိသည့် နေရာတွင် ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြသည်။

ယင်လောကအကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားကြသော ကျင့်ကြံသူအချို့မှာမူ ရောက်ရှိလာသူ၏ အထောက်အထားကို ရိပ်မိသွားကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မှင်သက်တုန်လှုပ်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေကြတော့သည်။

ထိုအဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုးကြီး (၁၂) ဦးက တံခါးရှေ့တွင် အခြံအရံများအဖြစ် နေရာယူလိုက်ပြီးနောက်၊ ခမ်းနားလှသော တံခါးကြီးအတွင်းမှ ယင်စွမ်းအားများသည် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် လှိုင်းထလာကာ တံခါးအရွယ်အစားနှင့် မရှေးမနှောင်းတူသော ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသူသည် တောက်ပသော ရွှေဝါရောင် နဂါးဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ခေါင်းတွင်မူ ဧကရာဇ်ဆောင်းသည့် သရဖူ ကို ဆောင်းထားသည်။ အနက်ရောင် ပုလဲဆွဲပြားလေးများသည် လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် အသာအယာ ဝေ့ယမ်းနေသည်။

သရဖူ၏ အောက်တွင်မူ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါသော မျက်နှာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ရဲရင့်လှသော သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ အထက်စီးဆန်သော အရှိန်အဝါများမှာ အထင်အရှားပင်။ သူ၏ အကြည့်ထဲတွင် ရှေ့မှ လူသားအားလုံးကို လုံးဝ ထည့်မတွက်ထားသည့်အလား။

"ဒီပုဂ္ဂိုလ်က အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတာလား..."

ရှဲ့အာမန်၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာထားမှာလည်း ထူးဆန်းနေသဖြင့် သူက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး... ဒီလူက ဘယ်သူမို့လို့လဲ"

"သူက ဟေးရီအင်ပါယာ ရဲ့ ပထမဆုံး ဧကရာဇ် ပဲ။ သူက သုံးလောက အားပြိုင်ပွဲ ကာလမှာကတည်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ကျဆုံးခဲ့တာ။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ့သတင်းက လုံးဝ ပျောက်နေခဲ့တာပဲ။"

"လူတိုင်းက သူ တကယ်သေသွားပြီလို့ ထင်ထားကြတာ။ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်တဲ့သူ ဖြစ်ပါစေ၊ သေပြီးရင် သာမန် ဝိညာဉ် ပဲ ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်လား။"

"ဝိညာဉ်တွေအတွက် ယင်လောကမှာ ရှင်သန်ဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ယင်လောကမှာ ဘာစနစ်မှ မရှိတော့ဘူးလေ။"

"အခု ကြည့်ရတာတော့... ဒီဟေးရီအင်ပါယာရဲ့ ပထမဆုံး ဧကရာဇ်ဟာ တကယ်ပဲ သေသွားခဲ့ပေမဲ့ ယင်လောကမှာ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့တာပဲ။ လက်ရှိ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းဟာ သူ့ရဲ့ အထွက်အထိပ် ကာလကထက်တောင် မနိမ့်လောက်တော့ဘူး။"

ရှဲ့အာမန်၏ စကားများကြောင့် ဖန့်ချန်သည် ဤပထမဆုံး ဧကရာဇ် နယ်မြေကိုးခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့စဉ်က အတွေ့အကြုံများကို အနည်းငယ် နားလည်သွားသည်။ သူသည် ဤမျက်နှာကို မှတ်မိသည်။ အဘိုးဖြစ်သူ သူတော်စင်အဆင့် သို့ တက်လှမ်းစဉ်က ကျန်းရန်သူတော်စင် နှင့်အတူ ဤသူ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ဖူးသည်။

'ကျန်းဝူးသူတော်စင်တစ်ပိုင်း.. အကယ်၍ သူသာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိနေသေးရင်၊ မင်ရွှီ ကာလက သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတွေလည်း ရှိနေနိုင်သေးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကတော့ အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။'

ဖန့်ချန်၏ အတွေးထဲတွင် ကျန်းဝူးသူတော်စင်တစ်ပိုင်း၏ ပထမဘဝမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ထို့ပြင် နယ်မြေကိုးခုတွင် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ပြန်လည်ဝင်စားပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အထွတ်ထိပ်အရိုး များမှာ သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် သူတော်စင်ကျမ်းစာ လမ်းစဉ်ကို လိုက်ရန် ခက်ခဲသွားကာ နယ်မြေကိုးခု၏ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကိုသာ လိုက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

'ဒီလူက ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ သိပ်မလိုတော့တဲ့ပုံပဲ။ သူက အရင်က သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာဆိုတော့ အမြင်ချင်းကတော့ မတူဘူးပေါ့။'

ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်သို့ ရောက်လျှင် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရမည်ကို သူ သိထားပုံရသည်။ မင်ရွှီကာလကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဤလမ်းစဉ်မှာ လမ်းဆုံး သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ဤလောကတွင် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်များ ဘာကြောင့် နည်းပါးနေရသလဲဆိုသည်ကို ဖန့်ချန် နားလည်သွားသည်။

အကယ်၍ မင်ရွှီကာလမှ အစွမ်းထက်သူများသည် ပြန်လည်ဝင်စားပြီးနောက် နယ်မြေကိုးခုတွင် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေကြပါက၊ သူတို့ လိုလားသည့်အရာမှာ သူတော်စင်ကျမ်းစာလမ်းစဉ်ကို ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းရန်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့လုပ်မှသာ မိမိကိုယ်ပိုင် အတွင်းနယ်မြေ ကို တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအတွင်းနယ်မြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော အကန့်အသတ်မဲ့ စွမ်းအားများဖြင့် သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုအချိန်တွင် ဟေးရီအင်ပါယာမှ ခေါင်းဆောင်သည် ကျန်းဝူးသူတော်စင်တစ်ပိုင်း၏ မျက်နှာကို မြင်သောအခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏နောက်ကွယ်မှ ယင်မသေမျိုးများအားလုံးကို ဦးဆောင်၍ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်ုပ်တို့ ပထမဆုံး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ် "

"ငါ့ကို လာပြီး ဦးညွှတ်နေစရာ မလိုဘူး။ မင်းတို့က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ၊ ငါက လူသားမျိုးနွယ်ပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ငါ့ရဲ့ သွေး စီးဆင်းနေရင်တောင် မင်းတို့ကို ငါ့မျိုးနွယ်လို့ အသိအမှတ်မပြုဘူး။"

ကျန်းဝူးသူတော်စင်တစ်ပိုင်းသည် ဤလူများအား မျက်နှာသာ အစက်အလေးမျှပင် မပေးချေ။ ထိုသူများ၏ မျက်နှာထား မည်မျှပင် ပျက်ယွင်းသွားသည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှိသမျှ ယင်မသေမျိုးအားလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်မှာ ယင်ရှန်ဘုရင်ထံတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ယင်ရှန်ဘုရင်... မင်း ရပ်တည်ချက် မှားနေပြီ။ ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ထပ်ပေးမယ်၊ ပြန်ပြီး ရွေးချယ်လိုက်စမ်း။"

ယင်ရှန်ဘုရင်က ပြုံးလျက်

"ဟေးရီဧကရာဇ်... ခင်ဗျားကလည်း ယင်လောကရဲ့ ငရဲမင်း လုပ်ချင်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ခင်ဗျားနဲ့ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်နော်။"

"ငါနဲ့ မသင့်တော်ရင် ဖန့်မိသားစုက ကလေးနဲ့ကျတော့ သင့်တော်နေလို့လား။"

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ဟင်းလင်းပြင် အထပ်ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ဖန့်ချန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ဖန့်ချန်သည် မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ လေးလံလှသော ဖိအားကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ချင်းဟယ်သီလရှင် နှင့် ရှဲ့အာမန်တို့က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုဖိအားမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ချင်းဟယ်သီလရှင်ကို အံ့ဩတသစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဒီလောကမှာ ဘယ်သူပဲ ငရဲမင်းလုပ်လုပ် ငါ ဘာမှမပြောဘူး။ ဒါပေမဲ့... ငရဲမင်းဟာ ဖန့်မျိုးရိုးတော့ မဖြစ်စေရဘူး။"

'ဖန့်မျိုးရိုး မဖြစ်စေရဘူး'

အဖွဲ့အသီးသီးမှ ယင်မသေမျိုးများ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားကြပြီး၊ 'ဖန့်' မျိုးရိုးနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှာဖွေလိုက်ကြသော်လည်း အသုံးဝင်သည့် အချက်အလက် မတွေ့ရှိကြချေ။

ကျန်းဝူးသူတော်စင်တစ်ပိုင်းသည် မိမိအား ဖန့်ချန်မှန်း မသိသေးကြောင်း ဖန့်ချန် အတတ်ပြောနိုင်သည်။ သို့သော် သူသည် ဖန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် ရှိခဲ့သော အာဃာတဟောင်းများကိုမူ သေချာပေါက် မှတ်မိနေသေးသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းဝူးသူတော်စင်တစ်ပိုင်း၏ စကားကြောင့် ယင်ရှန်ဘုရင်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကိုလည်း ဖန့်ချန် သတိထားမိလိုက်သည်။

'ယင်ရှန်ဘုရင်ကလည်း မင်ရွှီကာလက ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို ရိပ်မိသွားတာလား။'

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ယင်ရှန်ဘုရင်သည် အဘယ်ကြောင့် မိမိထံသို့ လာရောက် သစ္စာခံသနည်းဟူသော အချက်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မင်ရွှီကာလ၏ သမိုင်းကြောင်းကို သိသူတိုင်း ဖန့်မျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်အဆင့်များ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်ကို သိကြသည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် သူတော်စင်အဆင့်ဟူသည် အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော တည်ရှိမှုမျိုး မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် သူ၏ နောက်ခံမှာ မင်ရွှီကာလမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင် အမြင့်ဆုံးသော အဆင့်အတန်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လန်တောက်ချွန်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ထဲတွင် ရရှိခဲ့သော အဆင့်အတန်းနှင့် မရှေးမနှောင်းပင်။

"ဟေးရီဧကရာဇ်... ငရဲမင်းရဲ့ မျိုးရိုးက ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျားနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ဒီနေ့ ခင်ဗျား ရောက်လာတာက လူသားတွေဘက်ကလား၊ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာတွေ၊ နတ်ဆိုးတွေဘက်ကလား ဆိုတာပဲ ပြောပါ။"

ယင်ရှန်ဘုရင်က အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်သူ့ဘက်မှာမှ မရှိဘူး။"

ဟေးရီဧကရာဇ်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ယံရှိ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်က ငါ့အပိုင်ပဲ။ အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားကြတော့... ဖန့်မျိုးရိုးက ငရဲမင်းလေး မင်းလည်း ပါဝင်တယ်နော်။"

သူက ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောင်ချော်ချော် အကြည့်ဖြင့် ဆိုသည်။

"အခုခေတ် ဖန့်မျိုးနွယ်စုက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး။ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ့် ကျောထောက်နောက်ခံလည်း မရှိတော့ဘူး။ ဒီနေ့ မင်းသာ ငရဲမင်းအမိန့်တော်ကို မလွှဲပေးဘူးဆိုရင်... အကောင်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားနိုင်ဖို့ကတော့ ခက်လိမ့်မယ်။"

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ။"

ယင်ရှန်ဘုရင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခမောက်ကို ချွတ်၍ ဟေးရီဧကရာဇ်ထံသို့ ဝှေ့ယမ်း ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ သာမန်ဟု ထင်ရသော ထိုခမောက်သည် လေထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလာပြီး ဘုရားကျောင်းကြီး တစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဟေးရီဧကရာဇ်၏ အပေါ်မှ ဖိနှိပ်အုပ်မိုးလိုက်တော့သည်။

'ဝိညာဉ်ငါးပါးကျောင်းတော် ဒီပုဂ္ဂိုလ်က... ချန်ရှန်းသူတော်စင် ရဲ့ အနွယ်ဝင်လား။'

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ အဖွဲ့အသီးသီးမှ ယင်မသေမျိုးများသည်လည်း ဤကျောင်းတော်ကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိကြပြီး အနောက်သို့ အလန့်တကြား ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။

အနားရှိ အသိဉာဏ် မရှိကြသော ယင်နတ်ဆိုးကြီးများပင်လျှင် ထိုစွမ်းအားကြောင့် စတင် ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်လာကြလေတော့သည်။

အခန်း (၁၉၀၈) - ရွှေစစ်သည် (၁၂) ပါး

"ယင်ရှန်ဘုရင်... မင်းရဲ့ ဒီလို အောက်တန်းစား အကြံအဖန်လေးတွေက ငါ့အပေါ် တကယ်ပဲ သက်ရောက်မှုရှိမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် အထင်အမြင်သေးသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်ပြီး၊ မိမိထံသို့ ဖိနှိပ်အုပ်မိုးလာသော ထိုကျောင်းတော်ကြီးကို လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုစဉ် သူ၏ဘေးရှိ အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုးကြီး (၁၂) ပါးမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လက်နှစ်ဖက်ကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်ကြရာ၊ ဟိန်းဟောက်နေသော ယင်စွမ်းအားများ ဝေ့ဝဲထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးရောင်လွှမ်းသော အလင်းဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကျောင်းတော်ကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

ကျောင်းတော်ကြီးမှာ လေးလံလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဖိနှိပ်နေပြီး၊ တစ်လက်မ နိမ့်ဆင်းသွားတိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ရိုက်ခတ်သွားသည်။

အဖွဲ့အသီးသီးမှ ယင်မသေမျိုးများသည် ထိုအရှိန်အဝါများကို ခုခံရန် မိမိတို့၏ နည်းလမ်းအသီးသီးကို အသုံးပြုနေကြရသည်။

"အစွမ်းထက်လိုက်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ..."

ကျောက်စိမ်းနက်အကြီးအကဲက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမသည် အဖွဲ့အသီးသီးမှ အဆင့် ၉ ယင်မသေမျိုးများ၏ စွမ်းရည်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ မျိုးနွယ်စု မတူညီကြသော်လည်း အမှန်တကယ် စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလှသည်မဟုတ်။

သို့သော် ယခု ယင်ရှန်ဘုရင်၏ လက်လှုပ်လိုက်မှုတွင်မူ သူမနှင့် ကျန်ရှိသူများအားလုံးမှာ အဆင့် ၉ အချင်းချင်းကြားရှိ ကြီးမားလှသော ကွာဟချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟေးရီဧကရာဇ် ခေါ်ဆောင်လာသော အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုးကြီး (၁၂) ပါးစလုံး၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အဖွဲ့အသီးသီးမှ အဆင့် ၉ များထက် သာလွန်နေသည်။ သို့သော် ထို (၁၂) ပါး ပူးပေါင်းခုခံနေသည့်တိုင် ယင်ရှန်ဘုရင်၏ တိုက်ကွက်ကို မနည်းထိန်းထားရသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယင်ရှန်ဘုရင်သာ ဤနေရာရှိ မည်သည့် အဆင့် ၉ ယင်မသေမျိုးကိုမဆို တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းပင်။

သို့သော်...

ယခုအခါ လူတိုင်းမှာ ဟေးရီဧကရာဇ်၏ စွမ်းရည်အပေါ် ပို၍ မှင်သက်နေကြသည်။

သူ၏ လက်အောက်မှ အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုး (၁၂) ပါးကပင် ယင်နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးကို ဟန့်တားထားနိုင်လျှင်၊ သူကိုယ်တိုင်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားမှာ မည်သည့်အဆင့်အထိ ရှိမည်နည်း။

"အနည်းဆုံးတော့ ယင်ရှန်ဘုရင်ထက် မနိမ့်ဘူး..."

ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ယင်လောက၏ ငရဲမင်းအနေဖြင့် အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် သူသည်သာ ဤမုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်သင့်သော်လည်း လက်ရှိ သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် အေးချမ်းနေသည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး... ဟေးရီဧကရာဇ်က ယင်နတ်ဆိုးဘုရင် (၆) ပါးစာရင်းထဲမှာ မပါဘူး မဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ မေးလိုက်သည်။

ရှဲ့အာမန်က တိုက်ပွဲအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

"ဟုတ်တယ်... သူက (၆) ပါးစာရင်းထဲမှာ မပါဘူး။ ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဖူထူလောကထဲမှာ ဟေးရီဧကရာဇ်လိုမျိုး တိတ်တဆိတ် ရှိနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး ရှိနိုင်သေးတယ်ဆိုတာ သိသာသွားပြီ။"

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ယင်လောကထဲက အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ အများကြီး ထွက်လာကြလိမ့်မယ်။ ဒါကလည်း ကောင်းတာပဲ၊ သူတို့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို တစ်ခါတည်း သိရတာပေါ့။"

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲရှိရာသို့ ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

ဟေးရီဧကရာဇ်၏ ယင်နတ်ဆိုး (၁၂) ပါးမှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ကျောင်းတော်ကြီးကို မဟန့်တားနိုင်တော့ချေ။ ခဏချင်းမှာပင် ကျောင်းတော်ကြီးသည် ထိုသူတို့၏ အပေါ်မှ တည့်တည့်ဖိချလိုက်ရာ မြေပြင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး ပေတစ်ထောင်မက မြင့်သော ဖုန်လုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်နတ်ဆိုး (၁၂) ပါး၏ ပုံရိပ်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျောင်းတော်ကြီးအတွင်းတွင် ပိတ်မိသွားကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောင်းတော်ကြီးမှာ သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ အတွင်းအပြင် လှုပ်ရှားလာပြီး အစာအိမ်တစ်ခုက အစာကို ချေဖျက်နေသည့်အလား အတွင်းဘက်မှ ယင်နတ်ဆိုး (၁၂) ပါး၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ယင်ရှန်ဘုရင်သည် အစမှအဆုံး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေပြီး၊ သူ၏ အကြည့်မှာ ဟေးရီဧကရာဇ်ထံသို့ အသာအယာ ရောက်ရှိသွားသည်။

"မင်းရဲ့ ဒီယင်နတ်ဆိုး ရုပ်သေးရုပ်တွေက နည်းနည်းတော့ ပျော့လွန်းနေသလားလို့ "

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ယင်ရှန်ဘုရင်ကို မျက်နှာသေဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ငါးပါးကျောင်းတော် က ငါ့ရဲ့ ရွှေစစ်သည် (၁၂) ပါး ကို တကယ်ပဲ ဝါးမြိုနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

'ရွှေစစ်သည် (၁၂) ပါး'

လူတိုင်းမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားကြပြီး မျက်နှာထားများ ထူးဆန်းသွားကြသည်။ ဤအမည်မှာ ဟေးရီဧကရာဇ်က ထိုယင်နတ်ဆိုး (၁၂) ပါးကို ကိုယ်တိုင်ပေးထားသည့် အမည်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယင်ရှန်ဘုရင်မှာမူ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ တုံ့ပြန်ရန် မပြင်နိုင်ခင်မှာပင် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ကျောင်းတော်ကြီးအတွင်းမှ ဧရာမ ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးများမှာ ကျောင်းတော်နံရံများကို ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပြတင်းပေါက်များနှင့် နံရံများမှာ ထိုရွှေရောင်လက်ကြီးများ၏ တွန်းထုတ်မှုကြောင့် ပွင့်ထွက် ပျက်စီးကုန်သည်။

ယင်ရှန်ဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

သူက ဝတ်ရုံစကို အသာဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောင်းတော်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် သေးငယ်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျောင်းတော်ကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံခဲ့ရသော အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုး (၁၂) ပါးမှာ ယခုအခါတွင် ရွှေရောင်လူသား (၁၂) ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ မျက်နှာသေဖြင့် မူလနေရာတွင်ပင် ပြန်လည်ရပ်နေကြသည်။

"ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်..."

ယင်ရှန်ဘုရင်သည် ထိုရွှေရောင်လူသား (၁၂) ဦးကို ကြည့်ကာ အိုမင်းလှသော မျက်နှာပေါ်တွင် သက်ပြင်းချသံနှင့်အတူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အဖွဲ့အသီးသီးမှ ယင်မသေမျိုးများမှာ ယင်ရှန်ဘုရင် ပြောလိုက်သော ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုမှန်း မသိကြချေ။ သူတို့ သိသည်မှာ ယင်ရှန်ဘုရင်နှင့် ဟေးရီဧကရာဇ်တို့၏ အစွမ်းပြိုင်ပွဲတွင် ယင်ရှန်ဘုရင်မှာ အောက်သို့ ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းသာ။

ဟေးရီဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ပင် လက်လှုပ်ရန် မလိုဘဲ သူ၏ ရုပ်သေးရုပ် (၁၂) ပါးနှင့်တင် ယင်ရှန်ဘုရင်ကို အသာရနေခဲ့သည်။

ဟေးရီဧကရာဇ်အပေါ် ထားရှိသော လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ပို၍ လေးနက်လာကြသည်။ ယခုအခါ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ ထိုငရဲမင်းလေးမှာ ပို၍ သတိမမူမိလောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီး၊ လက်ရှိ ဟေးရီဧကရာဇ်သည်သာ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို ရရှိနိုင်ခြေ အရှိဆုံးသူ ဖြစ်လာသည်။

'ကျင်ကန်းမျိုးနွယ် '

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်ဝင်များသည် ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဘက်တွင် အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိနေသင့်သည်။ အတိတ်က ချီယန်သူတော်စင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် ပုဂ္ဂိုလ်အသစ်တစ်ဦးက သူတော်စင်အဖြစ် တက်လှမ်းနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

'ဒါဆို လူသားမျိုးနွယ်တွေ နယ်ပြောင်းရွှေ့တုန်းက ဒီကျန်းဝူးသူတော်စင်တစ်ပိုင်းက ကျင်ကန်းမျိုးနွယ်ဝင် အချို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဒီဘက်ကို ခေါ်လာခဲ့တာလား... ပြီးတော့မှ ယင်နတ်ဆိုး ရုပ်သေးရုပ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာလား။'

"ယင်ရှန်ဘုရင်... မင်း ငါ့လက်အောက်က ရွှေစစ်သည် (၁၂) ပါးကိုတောင် မနိုင်ဘူးဆိုမှတော့ ဘယ်ဘက်မှာ ရပ်တည်သင့်သလဲဆိုတာ ပြန်စဉ်းစားသင့်ပြီ မဟုတ်လား။"

ဟေးရီဧကရာဇ်က အေးအေးဆေးဆေး ဆိုလိုက်သည်။

"စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီကျင်ကန်းမျိုးနွယ် ရုပ်သေးရုပ် (၁၂) ပါးက ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲတာမှန်ပေမဲ့ ငါ့ကို လုံးဝ လက်စွဲခြေမဲ့ ဖြစ်သွားအောင်တော့ မလုပ်နိုင်သေးဘူး။"

ယင်ရှန်ဘုရင်က ပြုံးလျက်

"တကယ်လို့ အသေးစိတ် တွက်ချက်ကြည့်မယ်ဆိုရင်... သူတို့လည်း သေရလိမ့်မယ်၊ ခင်ဗျားလည်း ငါ့ဆီမှာ အသားတစ်စတော့ ပေးခဲ့ရလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို ခင်ဗျား လောင်းကြေးထပ်ရဲလား။"

"ဟုတ်လား..."

ဟေးရီဧကရာဇ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရေစက်လက် ကျလုမတတ် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

"အဲဒါကို ခင်ဗျား ကြောက်နေလို့သာ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် မတိုက်ဘဲ ရုပ်သေးရုပ်တွေကို သုံးနေတာ မဟုတ်လား။"

ယင်ရှန်ဘုရင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

အခြေအနေမှာ ထပ်မံ၍ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အပြန်အလှန် ထိန်းချုပ်ထားသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ယင်ရှန်ဘုရင်ကို အစကတည်းက ခြောက်ခြားနေခဲ့ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့်လည်း ကိုယ်တိုင် မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရုပ်သေးရုပ်များကိုသာ အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားကြသည်။

'ငါတို့က ဟေးရီဧကရာဇ်က မာန်မာနကြီးလွန်းလို့ မလှုပ်ရှားတာ ထင်နေတာ... ကြည့်ရတာ သူက ယင်ရှန်ဘုရင်မှာ ဝှက်ဖဲတွေ ရှိနေသေးမှန်း သိနေတာပဲ။'

အထက်သုံးနယ်မြေမှ ခေါင်းဆောင်များသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေကြသည်။

"ဒီယင်လောကကလည်း အေးချမ်းလှတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒီဟေးရီဧကရာဇ်က တကယ်ပဲ ဟေးရီအင်ပါယာရဲ့ ပထမဆုံး ဧကရာဇ်လား။"

မလှမ်းမကမ်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ယုတ်မာဟန်ရှိသော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက ရှောက်ကွမ်းယင် ကို ကြည့်ကာ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အင်း... သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေအရတော့ သူဟာ ဟေးရီအင်ပါယာရဲ့ ပထမဆုံး ဧကရာဇ် အစစ်အမှန်ပါပဲ။ သုံးလောက အားပြိုင်ပွဲတုန်းက ကျဆုံးသွားပြီလို့ အားလုံးက ထင်ခဲ့ကြတာ၊ ယင်လောကထဲမှာ ဒုတိယဘဝနဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး အရင် အထွက်အထိပ်ကာလကထက် မနိမ့်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။"

ရှောက်ကွမ်းယင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"မင်းတို့က ဒီလောက် သတင်းအချက်အလက်တောင် အသေအချာ မသိဘဲနဲ့ ယင်လောကကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာလား။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ အဆင့် ၉ ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား။

အဲဒီနောက်ဆုံးအဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်သေးသရွေ့တော့... ငါတို့မျိုးနွယ်က ဧကရာဇ် ရောက်လာတာနဲ့ ဟေးရီဧကရာဇ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယင်ရှန်ဘုရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဖန့်မျိုးရိုး ငရဲမင်းပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံး ဘေးဖယ်ပေးကြရမှာပဲ။"

ထိုဘုန်းကြီးက ဟဲဟဲဟု ရယ်မောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အဲဒီလောက် လွယ်ကူမယ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။"

ရှောက်ကွမ်းယင်က တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

...

...

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"အချိန်ကတော့ ရှိပါသေးတယ်၊ မင်း သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ။ ငါတို့လို အဆင့်အတန်းမျိုးမှာ ရွေးချယ်မှု တစ်ချက်မှားတာနဲ့... ပြန်လမ်းမရှိတဲ့ အဖြစ်မျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်။"

"အဲဒီလောက်အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

ယင်ရှန်ဘုရင်က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အစအနမျှ မရှိဘဲ လက်ရှိ ငရဲမင်းဘက်မှ ရပ်တည်ရန် အသေအလဲ ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ယင်ရှန်ဘုရင်၏ ခေါင်းမာမှုကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"ယင်ရှန်ဘုရင်... ငါတို့အရင်ဆုံး ဒီအရေးမပါတဲ့ အကောင်တွေကို ရှင်းထုတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။"

'အရေးမပါတဲ့ အကောင်တွေ'

အဖွဲ့အသီးသီးမှ ယင်မသေမျိုးများ၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြလေတော့သည်။