အခန်း ၈၂

အခန်း (၈၂) မြေခွေးက ကျားဟန်ဆောင်ခြင်း

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။

ချန်ရှင်း၏ နေအိမ်။

ရွှီချင်းချင်းသည် အသံနေအသံထား မပီသသော သီချင်းလေးတစ်ပုဒ်ကို တညည်းညည်းဆိုရင်း ခြေဖျားထောက်ကာ ချန်ရှင်း၏ ကေဒါဝတ်စုံ ကော်လာကို ဂရုတစိုက် သပ်ရပ်ပေးနေ၏။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုလေးများက ညင်သာနူးညံ့နေပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုများ ဖြာထွက်နေလေသည်။

မနေ့က လီဟောင် အရိုက်ခံရပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေသည့် မြင်ကွင်းက သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာ၏။

ထိုနားကွဲမတတ် စူးရှသောအော်သံကို ပြန်တွေးမိချိန်တွင် သူမအတွက် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော စိတ်သက်သာရာရမှုတစ်ရပ်ကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ဂွမ်းစောင်လေးဖြင့် အပြည့်အဝ ပတ်ရစ်ထားခံရသကဲ့သို့ လုံခြုံနွေးထွေးမှု ခံစားချက်လေးတစ်ခု ကပ်ပါလာလေသည်။

သူမသည် အမျိုးသား၏ သပ်ရပ်ပေါ်လွင်သော မျက်နှာဘေးတိုက်မြင်ကွင်းကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ ယခင်က အမြဲတစေ မျက်ရည်ဝဲနေတတ်သော သူမ၏ မျက်ဝန်းလေးများသည် ယခုအခါတွင် အလွန်အမင်း မြတ်နိုးချစ်ခင်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် တောက်ပနေလေပြီ။

ဤအမျိုးသားသည် သူမ၏ အရာရာဖြစ်ပြီး မုန်တိုင်းများအားလုံးမှ ကွယ်ဝှက်ကာကွယ်ပေးသော ခိုလှုံရာလေးတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

ချန်ရှင်းသည် သူမ၏ ပူပြင်းသော အကြည့်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ အနူးညံ့ဆုံးနေရာလေးက ညင်သာစွာ ထိတွေ့ခံလိုက်ရ၏။

သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

ရင်းနှီးနေသော ယောက်ျားဆန်ဆန် အငွေ့အသက်က ရွှီချင်းချင်းကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူမသည် သက်တောင့်သက်သာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ချန်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏ ချောမွေ့ပြည့်ဖြိုးသော နဖူးပြင်လေးထံ အနမ်းတစ်ပွင့် ပေးအပ်လိုက်၏။

"နောက်တစ်ခါ အဲ့ဒီလိုမျိုး မင်းကို ကြည့်ရဲတဲ့သူရှိရင် သူတို့ မျက်လုံးတွေကို ဖောက်ထုတ်ပစ်မယ်... ငါ့မိန်းမကို ဘယ်သူမှ အနိုင်မကျင့်ရဲစေရဘူး..."

သူ၏ အသံက ဩရှရှနှင့် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း အပြည့်ပါနေသည်။

ရွှီချင်းချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ အနမ်းပြန်ပေးလိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်လေးက အချိုမြိန်ဆုံးသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ခဏတာမျှ ကြင်နာယုယပြီးနောက် ချန်ရှင်းသည် သူ၏ နူးညံ့မွှေးပျံ့သော ဇနီးလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ဖက်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းနက်ရှိုင်းရာဆီမှ သတိမပြုမိနိုင်လောက်အောင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

လီဟောင့်ကိစ္စက အဝေးကြီး လိုသေးကြောင်း သူ သိနေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုး၏ စရိုက်အရ၊ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးကို ခံစားရပြီးနောက် ဤအတိုင်း လွှတ်ထားပေးမည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင်။

ထိုကောင်သည် ဗြောင်ကျကျ လုပ်ရဲသော သတ္တိမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် မရိုးသားသော နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။

ချန်ရှင်းက စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။

သူသည် လီဟောင် ပြဿနာရှာမည်ကို မကြောက်ပေ။ သူ ပြဿနာမရှာမည်ကိုသာ ကြောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်ကောင်အချို့ကို ကမ္ဘာကြီး ငြိမ်းချမ်းသွားစေရန်အလို့ငှာ အမြစ်ပြတ်အောင် တစ်ခါတည်း ရိုက်သတ်လိုက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

သူသည် ရွာထဲ လမ်းလျှောက်ထွက်မည်ဟု အကြောင်းပြချက်ပေးကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

သူသည် ရွာအပြင်ဘက်ရှိ လူသူကင်းမဲ့သော ထောင့်တစ်နေရာသို့ လှည့်ပတ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်အကဲခတ်လိုက်ပြီး မည်သူမျှမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကမ္ဘာနှစ်ဖက်ပွင့် တံခါးပေါက်စနစ်ကို ဖွင့်ရန် ညွှန်ကြားချက်ကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

ရင်းနှီးနေသော နေရာဒေသ ကူးပြောင်းမှု ခံစားချက်က သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံသွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ ခေတ်မီမြို့တော်ကြီးတစ်ခုရှိ လူစည်ကားသော လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်နေလေပြီ။

သူသည် တစ်စက္ကန့်မျှ အချိန်မဆွဲဘဲ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လုံခြုံရေးပစ္စည်း အရောင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။

"သူဌေး... ကျွန်တော့်ကို အကောင်းဆုံး စောင့်ကြည့်ကင်မရာတစ်ခု ပေးပါ... သေးငယ်ရမယ်၊ ညဘက်မြင်နိုင်တဲ့ စနစ်နဲ့ အနီအောက်ရောင်ခြည် အာရုံခံစနစ်တွေ ပါရမယ်၊ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သတိပေးနိုင်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ပါရင် ပိုကောင်းတယ်..."

ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူသည် သူ၏ ရိုးရှင်းသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို သတိပြုမိသော်လည်း ကြွားလုံးထုတ်နေသည့် အသံနေအသံထားကြောင့် မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သို့သော်လည်း သူက ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ပီသစွာဖြင့် ထိုအမျိုးသားအား မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။

အဆုံးတွင်တော့ ချန်ရှင်းသည် စစ်ဘက်သုံး အသေးစား စောင့်ကြည့်ကင်မရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ကင်မရာက ကြယ်သီးတစ်လုံးစာမျှသာ သေးငယ်ပြီး လက်ခံစက်ကလည်း လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသာ ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်က အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ကာ သူ၏ လိုအပ်ချက်များအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် လုံလောက်လေသည်။

ကတ်ဖြင့် ငွေပေးချေခြင်းက မြန်ဆန်လွယ်ကူလှ၏။

မပြန်မီတွင် သေတ္တာကို ဆွဲကိုင်ထားသော ချန်ရှင်းသည် အခြေခံ ရုပ်ဖျက်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို စိတ်ကူးပေါက်ရာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။

[ဒင် - အဆင့်မြင့် အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။ ဤရုပ်ဖျက်ခြင်းက စွမ်းအင် အနည်းငယ် ပိုမိုကုန်ကျပါမည်။ အတည်ပြုပါသလား]

"အတည်ပြုတယ်..."

[ဒင် - စွမ်းအင် သုံးစွဲပြီးပါပြီ၊ ရုပ်ဖျက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံပါပြီ]

အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ငွေရောင်သတ္တုသေတ္တာလေးသည် ချက်ချင်းပင် သံချေးတက်သွားကာ ၁၉၇၀ ခုနှစ်များအတွင်း အလုပ်သမားများ အများဆုံး အသုံးပြုလေ့ရှိသော ကိရိယာသေတ္တာတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသွား၏။

ကင်မရာနှင့် လက်ခံစက် အခွံများကို ရှေးဟောင်း ရေဒီယိုများတွင် အသုံးများသော အနက်ရောင် ဘေကာလိုက်ပစ္စည်းဖြင့် အစားထိုးလိုက်ပြီး အစွန်းများတွင် သဘာဝကျသော ပွန်းပဲ့ရာများ ပါဝင်နေလေသည်။

ချောမွေ့သော ရာဘာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ချိတ်ဆက်ကြိုးများသည် မီးခိုးညိုရောင် အဝတ်ဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော ခေတ်ဟောင်း ဝါယာကြိုးများအဖြစ် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

ထိုအပေါ်တွင် "ကြယ်နီ - ၇၅" ဟူသော စာလုံးများကိုလည်း မသဲမကွဲ ရိုက်နှိပ်ထားသေး၏။

၎င်းမှာ ၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များက လျှို့ဝှက်စက်ရုံတစ်ခုတွင် ထုတ်လုပ်ခဲ့သော စမ်းသပ်ထုတ်ကုန်တစ်ခုနှင့် အလွန်တူနေလေသည်။

ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ။

ခေတ်ဟောင်း သံဖြူသေတ္တာကို သယ်ဆောင်လျက် ချန်ရှင်းသည် တံခါးပေါက်ကို ထပ်မံဖွင့်ကာ ချင်းရွှေရွာသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

စုစုပေါင်း အချိန် နာရီဝက်ပင် မကြာလိုက်ပေ။

သူသည် သူ၏ ကိရိယာသေတ္တာကို ဆွဲကာ ဆောက်လုပ်ဆဲဖြစ်သော သူ၏ အိမ်သစ်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့သည်။

အလုပ်သမားများက သူ၏ လက်ထဲရှိ သံသေတ္တာကို မြင်သော်လည်း တစ်နေရာရာမှ သူရှာတွေ့လာသော ကိရိယာတစ်ခုခုဖြစ်မည်ဟု တွေးကာ အာရုံမစိုက်ကြချေ။

ချန်ရှင်းသည် သံသေတ္တာကို ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချထားလိုက်ပြီး မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလား အတွင်းပိုင်း အလှဆင်ခြင်းဆိုင်ရာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ပြင်ဆင်ပေးရင်း အားလုံးကို ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်ရန် ညွှန်ကြားတော့သည်။

......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိမ်နီးချင်း လီကျားရွာတွင်မူ...

ရွာအဝင်ဝရှိ သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် ဝမ်ကွေ့ရှန်းတစ်ယောက် သူမဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်ကို ဖြတ်သန်းနေလေသည်။

သူမသည် အစအနများဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော ပန်းပွင့်အဆင် ဂါဝန်အသစ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးထောက်ကာ ရင်ကော့ထား၏။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူမှုများနှင့် ကြွားလုံးထုတ်ချင်စိတ်များ အပြည့်ဖြစ်နေပြီး ရွာသူရွာသား အုပ်စုကြီးကို တံတွေးတွေ စင်သည်အထိ ပြောဆိုနေလေသည်။

"ဟဲ့... နင်တို့ကို ငါ ပြောပြမယ်... ငါ ကြွားနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်... ငါ့မတ် ချန်ရှင်းက အခုဆို ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ရဲ့ ကေဒါစစ်စစ် ဖြစ်နေပြီ... နင်တို့မှ မမြင်ခဲ့တာ... ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင်က ခန့်အပ်လွှာကို အိမ်ပေါက်ဝအထိ လာပို့ပေးရုံတင်မကဘူး... အသစ်စက်စက် ထာဝရ အမှတ်တံဆိပ် စက်ဘီးတစ်စီးကိုတောင် ပေးသွားသေးတာ..."

သူမသည် "ကေဒါ" နှင့် "စက်ဘီး" ဟူသော စကားလုံးများကို အထူးတလည် အားဖြည့်ကာ အလေးပေးပြောဆိုပြီး မေးစေ့ကို ကောင်းကင်သို့ ထိမတတ် မော့ထားလေသည်။

"သူက ငါတို့မိသားစုထဲက ချင်းချင်းကိုလည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံတယ်... ပြီးတော့ ငါ့လို မရီးကိုလည်း အရမ်းကို တန်ဖိုးထားတာ... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကဆိုရင် မိသားစုမှာ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် သူ့ဆီကိုသာသွားဖို့ ဖူကွေ့ကို သီးသန့်ပြောခဲ့သေးတယ်... ငါတို့က မိသားစုတွေပဲလေ... ရှက်နေစရာမှ မလိုတာ..."

လီကျားရွာမှ ရွာသူရွာသားများသည် နတ်ဘုရား မြေဩဇာကြောင့် ချန်ရှင်းအား နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်နေကြပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ ဝမ်ကွေ့ရှန်း၏ ပိုမိုချဲ့ကားထားသော ကြွားလုံးများကို ကြားရသောအခါတွင်မူ သူတို့၏ မျက်လုံးများက မနာလိုမှုများဖြင့် နီမြန်းလာသည်အထိ ပို၍ပင် မနာလိုဖြစ်လာကြတော့သည်။

"အိုး... အစ်မကွေ့ရှန်း... ရှင်က အရမ်းကံကောင်းတာပဲ..."

"ဒါပေါ့... ဒီလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ မတ်မျိုးနဲ့ဆိုတော့ ရှင့်မိသားစုကတော့ ဇိမ်ကျကျ နေရဖို့ ကံပါလာတာပဲ..."

ပါးနပ်သော ရွာသားအနည်းငယ်သည် သူမအား ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး ဝမ်ကွေ့ရှန်းမှာ လီကျားရွာရှိ ချန်ရှင်း၏ အာဏာကုန်လွှဲအပ်ခံထားရသူ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအလား မြှောက်ပင့်ဖားယားသော အမူအရာများဖြင့် ဖားယားကြလေတော့သည်။

ဤကြွားလုံးထုတ်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ချက်ချင်းပင် ပေါ်လွင်လာ၏။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် လီကျားရွာမှ ရွာသူရွာသားများသည် ကြက်ဥများ၊ ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ကြက်မကြီးတစ်ကောင်ကိုပင် သယ်ဆောင်လာကာ ရွှီဖူကွေ့၏ အိမ်သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်ရှိလာကြပြီး သူ၏ ဟောင်းနွမ်းဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားတံခါးခုံလေးမှာ ပြားပြားဝပ်မတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။

လူတိုင်းသည် ဝမ်ကွေ့ရှန်း၏ အဆက်အသွယ်ကို အသုံးပြု၍ ချန်ရှင်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ချင်ကြသည်။ သို့မှသာ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော မည်သည့် အကျိုးအမြတ်များကိုမဆို သူတို့ ခံစားရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကွေ့ရှန်းသည် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သဖြင့် သူမသည် လုံးဝကို စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေတော့သည်။

သူမသည် လက်ဆောင်များအားလုံးကို မဆိုင်းမတွ လက်ခံလိုက်ပြီး "အိုကွယ်... ငါတော့ အရမ်းအားနာတာပဲ..." နှင့်

"ငါတို့အားလုံးက တစ်ရွာတည်းသားတွေပါ... နင်တို့က သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်..."

စသဖြင့် ပြောဆိုကာ မောက်မာသော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း သူမ၏ လက်များကမူ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်ထိရောက်စွာ လှုပ်ရှားနေလေသည်။

အခန်းထောင့်တွင် တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုသဖွယ် ပုံနေသော လက်ဆောင်များကို ကြည့်ရင်း သူမသည် ပါးစပ်က နားရွက်တက်ချိတ်မတတ် ပြုံးရွှင်နေ၏။ သူမသည် ရွာထဲတွင် ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှ အုပ်စိုးနေသော မိဖုရားကြီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး သူမ၏ စကားတစ်ခွန်းနှင့် လုပ်ရပ်တိုင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကြည်ညိုလေးစားသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်နေလေသည်။

ဘယ်လောက်တောင် ကြည်နူးစရာကောင်းလိုက်သလဲ...။

သူ့ဇနီး၏ ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီဖူကွေ့၏ မျက်နှာအိုကြီးက ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ရဲရဲနီသွားတော့သည်။

သူ ရှေ့သို့ တက်လာကာ သူမအနေဖြင့် ချန်ရှင်းနှင့် သူ၏ညီမလေးတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဤကဲ့သို့ အမည်းစက် မထင်စေသင့်ကြောင်း အကြောင်းပြလျက် အရာအားလုံးကို ပြန်ပေးရန် ဖြောင်းဖျကြည့်လေသည်။

ချန်ရှင်းက ရွာကို ဤမျှလောက် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့မိသားစုက သူ့ကို ကျေးဇူးမဆပ်သည့်အပြင် ဤကဲ့သို့သော အကျိုးအမြတ်များရရှိရန် သူ၏ နာမည်ကို အသုံးချနေကြသည်။

"ရှင် ဘာမှနားမလည်ပါဘူး..."

ဝမ်ကွေ့ရှန်း သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရွှီဖူကွေ့၏ ကျောကို ရိုက်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ဒါကို လူမှုဆက်ဆံရေးလို့ ခေါ်တယ်... သူတို့က ရှင့်ယောက်ဖကို အထင်ကြီးလို့ ဒီလက်ဆောင်ကို ပေးကြတာ... ရှင်က ပြန်ပေးလိုက်ရင် သူတို့မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သလို ဖြစ်မသွားဘူးလား... ရှင်က သိပ်ခေါင်းမာတာပဲ... အလကားရတဲ့ အခွင့်အရေးကို အသုံးမချတဲ့သူကမှ အရူးပဲ..."

အရိုက်ခံရပြီးနောက် ရွှီဖူကွေ့က နောက်သို့ တွန့်ဆုတ်သွား၏။ သူသည် အမြဲတမ်း မိမိကိုယ်ကိုယ် မှန်သည်ဟုထင်သော ဇနီးသည်၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချနိုင်တော့သည်။