အခန်း ၈၃

အခန်း (၈၃)ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လုပ်ရပ်

ညဉ့်နက်ချိန်...။

ချင်းရွှေရွာသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွား၏။

မှောင်မည်းနေသော အရိပ်တစ်ခုသည် ရွာလမ်းမထက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ပညာတတ်လူငယ်များ နေရာချထားရေးစခန်း၏ အပြင်ဘက်တံတိုင်းအရိပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အနက်ရောင် အဝတ်အစားကြပ်ကြပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချန်ရှင်းသည် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များက လီဟောင်၏ အဆောင်ရှိ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ အသေးစား ကင်မရာတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ခေါင်မိုးစွန်းရှိ ကွယ်နေသော နေရာတစ်ခုတွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုနေရာက အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လွန်းလှရာ သေချာဂရုတစိုက် မကြည့်ပါက သတိထားမိနိုင်မည်ပင် မဟုတ်ပေ။

ဤအရာများအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခြံတံတိုင်းအပြင်ဘက်ရှိ အရေးပါသော အမြင့်ပိုင်းနေရာ အနည်းငယ်နှင့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်သို့ သွားရာ တစ်ခုတည်းသော လမ်းမပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ကာ အခြားသော ကင်မရာအချို့ကို တပ်ဆင်ခဲ့လေသည်။ လီဟောင်၏ လှုပ်ရှားမှု ဧရိယာတစ်ခုလုံးနှင့် သူ၏ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်အား လွှမ်းခြုံထားနိုင်သော စောင့်ကြည့်ရေး ကွန်ရက်တစ်ခုကို ဤသို့ဖြင့် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။

အိမ်တွင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ရှင်းက သူ၏ ကိရိယာပုံးထဲမှ ဖမ်းစက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လျှပ်စစ်ဝါယာကြိုးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော အင်တင်နာနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ စတင် အသုံးပြုလေတော့သည်။ ဖန်သားပြင်က အနည်းငယ် လင်းလက်လာပြီးနောက် လီဟောင်၏ အဆောင်ဝင်ပေါက်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခြံတံတိုင်း အပြင်ဘက် ပတ်လည်စသည့် အရေးပါသော နေရာများကို ပြသနေသည့် ရှင်းလင်းပြတ်သားသော တိုက်ရိုက် မြင်ကွင်းအချို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

[လုံခြုံရေးစနစ် အသက်ဝင်လာပါပြီ။ ပစ်မှတ်အား ခွဲခြားသတ်မှတ်ပြီးပါပြီ - လီဟောင်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူကို ထောက်လှမ်းမိပါက သတိပေးချက်ကို အလိုအလျောက် ဖွင့်ပေးမည်ဖြစ်ပါသည်။]

အသိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ရှင်းက မဲ့ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်ပြီး ဖန်သားပြင်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ လီဟောင် ဘယ်လို လှည့်ကွက်မျိုးတွေ သုံးနိုင်မလဲဆိုသည်ကို သူ ကြည့်ချင်နေမိသည်။

သူက အိမ်ဟောင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး အိမ်သစ် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။

လရောင်အောက်တွင် အပြာရောင်အုတ်များ၊ မီးခိုးရောင် အုတ်ကြွပ်များနှင့် အိမ်ကြီး၏ ဧရာမ ပုံသဏ္ဌာန်က ခမ်းနားထည်ဝါနေသည်။ အရှေ့နှင့် အနောက်ဘက်ရှိ ဘေးခန်းနှစ်ခန်းနှင့်အတူ ပင်မအခန်း သုံးခန်းတို့က စံပြခြံဝင်းပုံစံတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤနိမ့်ကျသော ရွှံ့အိမ်များကြားတွင် ထိုအိမ်ကြီးက ကြက်အုပ်ကြားက ဗျိုင်းတစ်ကောင်လို ထင်ရှားနေပြီး ထူးခြားသော အငွေ့အသက်မျိုး ရှိနေလေသည်။

ချန်ရှင်းက အတွင်းပိုင်း အလှဆင်ခြင်းလုပ်ငန်းများ ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ခြံဝင်းအတွင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ကြမ်းပြင်နှင့် နံရံများကို ဘိလပ်မြေဖြင့် သေချာစွာ ချောမွတ်အောင် လုပ်ဆောင်ထားပြီး နောက်ဆုံးအဆင့် အလှဆင်ရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို တပ်ဆင်ပြီးဖြစ်ကာ လရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသော ဖန်သားများက အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေ၏။

အရှေ့ဘက်ခြမ်းကို မီးဖိုချောင်အဖြစ် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး အသစ်စက်စက် မီးဖိုကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားကာ ယင်း၏ဘေးတွင် ခေတ်မီ ဘီရိုများအတွက် နေရာချန်ထားသည်။ ချန်ရှင်းကို အကျေနပ်ဆုံး ဖြစ်စေသည်က ရေချိုးခန်းပင် ဖြစ်သည်။ သက်တောင့်သက်သာရှိသော ခေတ်မီအိမ်သာနှင့် သူကိုယ်တိုင် သီးသန့် ဖယ်ချန်ထားခဲ့သော ရေချိုးခန်းဧရိယာတို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူနှင့် ရွှီချင်းချင်းတို့ ပိုင်ဆိုင်မည့် မကြာမီ ပြီးစီးတော့မည့် ဤအိမ်ကြီးထဲတွင် ရပ်နေရင်း ချန်ရှင်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ ကျေနပ်အားရမှုတစ်ခုက တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ဤသည်ကား အချိန်ကာလကို ဖြတ်သန်းလာပြီးနောက် ဤခေတ်ကာလတွင် သူ မည်သို့ အခြေချနေထိုင်ခဲ့သည်ဆိုခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ အိမ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်း အရုဏ်တက်ချိန်...။

ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်၌ အကျဉ်းရုံး ညွှန်ကြားချက်အချို့ ပေးပြီးနောက် ချန်ရှင်းက သူ နောက်ဆုံးအသုတ် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို သွားယူရန် ခရိုင်မြို့ဆီသို့ သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ အလုပ်သမားများမှာ အဆုံးအစမရှိသော သူ၏ အံ့မခန်း လုပ်ဆောင်နည်းများကို အသားကျနေပြီဖြစ်ရာ မည်သည့်မေးခွန်းမျှ မမေးဘဲ ရိုသေလေးစားစွာ နားထောင်နေကြသည်။

ချန်ရှင်းသည် စက်ဘီးကို စီးလျက် ခရိုင်မြို့ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ခရိုင်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌ မိန့်ကန်းက သူ၏ လူများကို အလုပ်စတင်ရန် ညွှန်ကြားနေသည်။ ချန်ရှင်း ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သွားရောက် နှုတ်ဆက်လေသည်။

"ညီလေး... ဘယ်လေတိုက်လို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ..."

ချန်ရှင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ စက်ဘီးလက်ကိုင်တွင် ချိတ်ထားသော အဝတ်အိတ်တစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ အတွင်းတွင် တာ့ချန်းမန် စီးကရက်နှစ်ဘူးနှင့် ရှီးဖုန်း အရက်တစ်ပုလင်းတို့ ပါဝင်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ခင်ဗျား ကူညီပေးခဲ့တာကို ကျေးဇူးတင်လို့ပါ..."

မိန့်ကန်း၏ မျက်လုံးများ ကျယ်လာပြီး သူ၏ ယပ်တောင်သဖွယ် ကြီးမားသော လက်ဝါးကြီးဖြင့် ချန်ရှင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ဖွဖွလေးဖြစ်သော်လည်း ခပ်တင်းတင်းလေး ထိုးလိုက်ကာ ဒေါသထွက်ချင်ယောင်ဆောင်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ... ငါ့ကို ဒီလိုလာလုပ်နေတာလား... မင်း ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား... နောက်တစ်ခါ ဒီလို ထပ်လုပ်ရင် ငါ တကယ် စိတ်ဆိုးမှာနော်..."

ထိုသို့ ပြောနေသော်လည်း သူက အိတ်ကို ရိုးသားစွာပင် ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ရုံးခန်းထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရာ ချန်ရှင်း ပေးသောအရာကို အလွန်ကျေနပ်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"ပြောစမ်း... ဒီတစ်ခါရော ဘာဖြစ်လာပြန်ပြီလဲ... ဒီမြို့လေးထဲမှာဆိုရင် ငါ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ကိစ္စဆိုတာ မရှိဘူးကွ..."

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီက ကိရိယာတစ်ခုလောက် ငှားချင်လို့ပါ..."

ချန်ရှင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် အိမ်သစ်မှာ ပစ္စည်းတချို့ လိုနေသေးလို့ ကုန်တွေ သွားသယ်ချင်ပေမယ့် ကျွန်တော့် စက်ဘီးက အကုန်မဆံ့လို့လေ..."

"ဒါ အသေးအဖွဲလေးပါကွာ..."

မိန့်ကန်းက သဘောထားကြီးသော အမူအရာဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ကြီးတဲ့ဟာ လိုချင်တာလဲ..."

"ပိုကြီးလေ ပိုကောင်းလေပဲ... ကျဲ့ဖန့် ကုန်တင်ကားဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့..."

မိန့်ကန်းက တစ်ခဏမျှ အံ့သြသွားသော်လည်း ရုတ်တရက် အသံထွက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းကောင်လေး တော်တော် အစားကြီးတာပဲ... ကောင်းပြီလေ... မင်း ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်မယ်..."

သူ လှည့်ကာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး ပုံစံဖောင်တစ်ခုပေါ်တွင် သူ၏ အမည်ကို ကပျာကယာ ရေးခြစ်လိုက်ပြီးနောက် အံဆွဲထဲမှ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့၏ တရားဝင် တံဆိပ်တုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ 'ဒိုင်း' ခနဲ မြည်အောင် ထုလိုက်သည်။

"ရော့..."

သူက စာရွက်ကို ချန်ရှင်း၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ကားဂိတ်ကို တိုက်ရိုက်သွားပြီး အဘိုးဝမ်ကို ငါက အဲ့ဒါ သွားယူခိုင်းတာလို့ ပြောလိုက်... ပြီးတော့ မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးတစ်စီး ရွေးခိုင်းလိုက်..."

"ကျေးဇူးပဲ... နောက်တစ်နေ့ကျရင် ခင်ဗျားကို အရက်တိုက်ပါ့မယ်..."

ချန်ရှင်းက စာရွက်ကို ယူလိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သွားစမ်းပါ... ငါ့ကို လာပြီး အားနာမနေနဲ့..."

မိန့်ကန်းက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

၁၉၇၀ ခုနှစ်များတွင် ဧကရာဇ်မင်း၏ အမိန့်တော်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဤစာရွက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ချန်ရှင်းက ကားဂိတ်အတွင်းသို့ မည်သည့် အတားအဆီးမျှမရှိဘဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အဘိုးဝမ်က ၎င်းသည် မိန့်ကန်း၏ ကိုယ်ပိုင် ခွင့်ပြုချက်ဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ အသစ်နီးပါး ဖြစ်နေသော ကျဲ့ဖန့် ကုန်တင်ကားတစ်စီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

"လူငယ်လေး... မင်း ကားမောင်းတတ်လို့လား..."

အဘိုးဝမ်က သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လျက် မေးလိုက်သည်။

ချန်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကားတံခါးကို ဖွင့်ကာ ခုန်တက်သွားသည်။ စက်နှိုးခြင်း၊ ဂီယာချိန်းခြင်း၊ ကလပ်နင်းခြင်း၊ လက်ဘရိတ်ဖြုတ်ခြင်းတို့က ချောမွေ့ကာ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုသော လှုပ်ရှားမှုများဖြစ်ပြီး ဝါရင့် ယာဉ်မောင်းတစ်ဦး၏ တည်ငြိမ်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။ ဧရာမ အင်ဂျင်ကြီးဆီမှ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကျဲ့ဖန့် ကုန်တင်ကားက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့၏ ခြံဝင်းထဲမှ တည်ငြိမ်စွာ မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားရာ အဘိုးဝမ်မှာ အလွန်တရာ အံ့ဩသွားတော့သည်။

ချန်ရှင်းက ကားကို ခရိုင်မြို့ အပြင်ဘက်သို့ မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီး လူသူကင်းမဲ့ကာ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တောင်ပေါ်လမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူက ကားကို ရပ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ အာရုံပြုလိုက်သည်။

တံခါးပေါက် ပွင့်လာ၏။

ချန်ရှင်းက သူ၏ ပစ်မှတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားခဲ့သည်။

"သူဌေး... ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီထိပ်တန်းအဆင့် အရောင်တင်ကြွေပြား စတုရန်းမီတာ ၃၀၀ လောက် ပေးပါ..."

"အကောင်းဆုံး သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ နံရံသုတ်ဆေး အဖြူရောင် ဆယ်ပုံးလောက် ပေးပါ..."

"ရေစိုခံဆေး ငါးပုံးလောက် ပေးပါ..."

သူက ပြခန်းအတွင်းရှိ တောက်ပနေပြီး အလွန်တရာ လှပသော ပုံစံရှိသည့် နမူနာများကို လက်ညှိုးထိုးကာ လျင်မြန် ပြတ်သားစွာ အော်ဒါမှာလိုက်ပြီး သပ်ရပ် မြန်ဆန်စွာ ကတ်ပွတ်၍ ငွေပေးချေလိုက်သည်။ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်း ဈေးကွက်ပိုင်ရှင်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်စားထားသော်လည်း ထူးခြားသော ဤလူငယ်လေးကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးရွှင်သွားပြီး ပစ္စည်းများ ယူလာရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကုန်ပစ္စည်းများအားလုံး နေရာတကျ ရှိနေချိန်တွင် ချန်ရှင်းက ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ရလာ၏။

[ဒင်... စွမ်းအင် သုံးစွဲပြီးပါပြီ၊ ရုပ်ဖျက်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ။]

"XX ကြွေထည်များ" နှင့် "XX ဆေးသုတ်လုပ်ငန်း" ကဲ့သို့သော ခေတ်မီ ကုန်အမှတ်တံဆိပ်များ ရိုက်နှိပ်ထားသည့် ထုပ်ပိုးထားသော စက္ကူဖာများနှင့် သံပုံးများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြီးမားသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်။

ကြွေပြားများအတွက် ထုပ်ပိုးထားသော စက္ကူဖာများကို အဝါရောင်သန်းနေသော ကပ်ထူဖာများဖြင့် အစားထိုးလိုက်ပြီး ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော အနီရောင်ဆေးဖြင့် "မြို့တော် အမှတ် (၁) ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်း စက်ရုံ" ဟူ၍ စာလုံးကြီး တစ်ကြောင်း ရိုက်နှိပ်ထားကာ ယင်းတို့ဘေးတွင် "ပြည်သူကို အလုပ်အကျွေးပြုပါ" ဟူသော စာလုံးငယ် တစ်ကြောင်း ပါဝင်သည်။ နံရံသုတ်ဆေးနှင့် အကာအကွယ်ဆေးများအတွက် သံပုံးများသည်လည်း "ကြယ်နီ အမှတ်တံဆိပ် - အမျိုးအစား ၇၅ အတွင်းနှင့် အပြင်နံရံသုတ်ဆေး" ဟု ရေးသားထားသော ရိုးရှင်းသည့် ဆီစိမ်စက္ကူ တံဆိပ်များကပ်ထားသည့် သံချေးတက်နေသော စစ်စိမ်းရောင် သံပုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အရာအားလုံးက ၁၉၇၀ ခုနှစ်များ၏ ပြင်းထန်သော စက်မှုလုပ်ငန်းဟန်ကို ထုတ်လွှင့်နေပြီး ထိုခေတ်ကာလ၏ ကြမ်းတမ်းမှု၊ ရိုးရှင်းမှုတို့နှင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ချန်ရှင်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တံခါးပေါက်ကို ဖြတ်သန်းကာ ချင်းရွှေရွာ အပြင်ဘက်ရှိ တောင်ပေါ်လမ်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

......

"ဝုန်း..."

ထိုစစ်စိမ်းရောင် ကျဲ့ဖန့် ကုန်တင်ကားကြီး ရွာအဝင်ဝတွင် ပေါ်လာသောအခါ ချင်းရွှေရွာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားတော့သည်။

လယ်ကွင်းများထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေသော ရွာသားများသည် သူတို့ လုပ်နေသည်များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အံ့သြစွာ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်တွင်လည်း ချွေးတလုံးလုံးဖြင့် အလုပ်လုပ်နေသော အလုပ်သမားများသည် အလုပ်ကို ရပ်လိုက်ကာ ရွာအဝင်ဝဆီသို့ ကြောင်အမ်းအမ်း စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ထိုအရာက ဘာကြီးပါလိမ့်...

ကျဲ့ဖန့် ကုန်တင်ကားကြီး ပါလား...။

သူတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလဲ...။

တစ်ရွာလုံး၏ စပ်စုချင်သော၊ အံ့သြနေသော အကြည့်များကြားတွင် ကျဲ့ဖန့် ကုန်တင်ကားကြီးက ဟိန်းဟောက်ကာ ဖုန်လုံးကြီးများ ထောင်းထောင်းထသွားစေပြီးနောက် ချန်ရှင်း၏ အိမ်သစ် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ဘေး၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်သွားလေတော့သည်။