အခန်း ၉၀

အခန်း (၉၀) မည်သူလာလာ အသုံးမဝင်ပါ

ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းက ကျန်ရစ်သော လူမိုက်သုံးယောက်ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

သူတို့၏ ရက်စက်ယုတ်မာသော အပြုံးများက အေးခဲသွားပြီး ကိုင်ဆောင်ထားသော သစ်သားတုတ်များမှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေကာ ရှေ့တိုးမရ နောက်ဆုတ်မရ ဖြစ်နေကြ၏။ သူတို့၏ ဦးနှောက်များ ဗလာကျင်းသွားပြီး ယခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားခဲ့သည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။

လက်သီးချင်း ထိုးကြိတ်ခြင်းလည်း မရှိသလို သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။

ချန်ရှင်းက သူ့အား ဖွဖွလေး ထိလိုက်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း သူတို့အထဲတွင် ခွန်အားအကြီးမားဆုံးဖြစ်သည့် ညီအစ်ကိုမှာ အကြောဆွဲထုတ်ခံရသော၊ အရိုးနွှာခံရသော ငါးရှင်တစ်ကောင်ပမာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အရူးတစ်ယောက်လို တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေတော့သည်။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော မိစ္ဆာပညာရပ်မျိုးနည်း... မှော်ပညာများလား...။

သို့သော် ချန်ရှင်းက သူတို့အား စဉ်းစားတွေးတောနေရန် အချိန်မပေးခဲ့ပေ။

သူ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် ဝိုးတဝါး အရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ ကျန်လူမိုက်နှစ်ယောက်အနီးသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ အမည်းရောင် တုတ်တိုလေးကို အသုံးပြု၍ ထိုလူနှစ်ယောက်၏ လည်ပင်းနှင့် ခါးအောက်ပိုင်းကို ရိုက်ချလိုက်၏။

"ရွှီး..."

"ရွှီး..."

အံကြိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာစေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စစ်လှိုင်းနှစ်ခုက ထပ်မံ၍ လင်းလက်ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

"အား..."

"အာ..ဝူး..."

သူတို့ အဖော်၏ အသံထက်ပင် ပို၍ စူးရှကာ အသံဝင် အက်ကွဲနေသော အော်ဟစ်သံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုလူနှစ်ယောက်၏ လက်ထဲရှိ သစ်သားတုတ်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခလွမ်ခနဲ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ရုတ်တရက် ပုစွန်ထုပ်ကြီးနှစ်ကောင်ပမာ ကွေးကောက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လဲကျသွားကြလေသည်။

သူတို့၏ ပါးစပ်များမှ အမြှုပ်များ ထွက်ကျလာပြီး ခြေလက်များမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေကာ လည်ချောင်းထဲမှ အသံဝင်အက်ကွဲနေသော ညည်းညူသံများကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ကြတော့၏။ အသနားခံစကားတစ်ခွန်းကိုပင် ပြီးပြည့်စုံအောင် မပြောနိုင်ကြတော့ချေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မတ်တပ်ရပ်နေသေးသော နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သည့် လူမိုက်မှာ လုံးဝကို သွေးပျက်သွားရလေပြီ။

သူ၏ အဖော်သုံးယောက်မှာ သုံးစက္ကန့်ပင် မပြည့်လိုက်သည့် အချိန်တိုလေးအတွင်း မြေပြင်ပေါ်၌ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေသော ဖုတ်ကောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ရပ်ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမျှမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှနေ၍ ဦးခေါင်းထိပ်အထိ ဆောင့်တက်လာသော ကြက်သီးမွေးညင်းထစရာ အအေးဓာတ်ကြီးကြောင့် သူ၏ သွေးများပင် အေးခဲသွားမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

သူ၏ စိတ်အစဉ်၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ပြေး... တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးကိုသာ ပြေး…

သူက ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံတစ်သံကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ သစ်သားတုတ်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ ရွာတွင်းသို့ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးရန် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ချန်ရှင်းက ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသော ထိုသူ၏ ကျောပြင်ကို သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ စိုက်ကြည့်နေလိုက်၏။

သူ အနောက်မှ လိုက်ဖမ်းရန်ပင် အားထုတ်မနေခဲ့ချေ။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေဖျားဖြင့် ပင့်တင်လိုက်ပြီး နောက်ပြန်ဆောင့်ကန်လိုက်ရာ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ကျောက်ခဲတစ်လုံးမှာ ဝှစ်ခနဲ လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။

၎င်းကျောက်ခဲက ထိုလူမိုက်၏ ဒူးခေါင်းကို အတိအကျ သွားရောက်ထိမှန်လေသည်။

"အား..."

ထိုလူမိုက်သည် သူ၏ ဒူးခေါင်းနောက်ဘက်မှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခြေထောက်များ ခွေကျသွားကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ မြေကြီးပေါ်သို့ ဘုတ်ခနဲ မျက်နှာချည်း မှောက်ကျသွားလေသည်။

သူ ပြန်ထရန် ရုန်းကန်ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်မှာ ကျိုးသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး မည်သည့် ခွန်အားမှ စုစည်း၍ မရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်၌ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ လူးလှိမ့်နေရုံမှလွဲ၍ အခြား မတတ်နိုင်တော့ချေ။

လီချန် အမိန့်ပေးလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ လူမိုက်လေးယောက်လုံး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားကြသည့် အချိန်အထိ အချိန်အားဖြင့် ဆယ်စက္ကန့်ပင် မကြာလိုက်ပေ။

မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။

စောင့်ကြည့်နေကြသော လီကျားရွာမှ ရွာသား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ကြချေ။

သူတို့ လုံးဝ ကျောက်ရုပ်များသဖွယ် ဖြစ်သွားကြပြီး ပါးစပ်များ ဟောင်းလောင်းပွင့်နေကာ မျက်လုံးများမှာလည်း ပန်းကန်ပြားများကဲ့သို့ ပြူးကျယ်နေကြပြီး မြေကွက်လပ်အလယ်၌ အေးအေးဆေးဆေး မတ်တပ်ရပ်နေသော လူငယ်လေးကိုသာ စိတ်အာရုံ ဗလာကျင်းစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ဤသည်က... ဤသည်က တိုက်ခိုက်နေခြင်းတဲ့လား...။

ဤသည်က သာမန်လူသားများကို နတ်ဘုရားများမှ အပြစ်ပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အလွန် သိသာလွန်းနေပေသည်။

လီချန်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အ မှင်တက်သွားလေ၏။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျက်စိများကိုပင် သူ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှသည့် သူ၏ သွေးဆူလွယ်သော လူမိုက်များအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် တက်နေသော အသုံးမကျသည့် သတ္တိကြောင်သူများအဖြစ်သို့ မည်သို့မည်ပုံ ပြောင်းလဲသွားရသနည်း။

ချန်ရှင်း မည်သို့မည်ပုံ လှုပ်ရှားသွားသည်ကိုပင် သူ မမြင်လိုက်ရချေ။

"အသုံးမကျလိုက်ကြတာ... အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေ... အခုချက်ချင်း ထကြစမ်း..."

မြေပြင်ပေါ်၌ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သော သူ၏ တပည့်များကို လီချန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ထိုလူများမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ ညည်းတွားရုံမှတစ်ပါး လုံးဝကို မထနိုင်ကြတော့ပေ။

အတိုင်းအဆမသိ ကြီးမားလှသော အရှက်ရမှုနှင့် ဒေါသတရားတို့က မီးတောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲ၌ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ကိုယ့်နယ်မြေ ကိုယ့်ပိုင်နက်တွင် တစ်ရွာလုံး၏ ရှေ့မှောက်၌ သူ၏ လူများက အခြားရွာမှ လူတစ်ယောက်၏ အလွယ်တကူ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် လီကျားရွာရှိ လူများအားလုံးကို သူ မည်သို့ မျက်နှာပြဝံ့တော့မည်နည်း။

"အား..."

လီချန်မှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်များ အမှောင်ဖုံးသွားကာ မျက်လုံးများမှာလည်း သွေးရောင်လွှမ်းသွားပြီး ချန်ရှင်းထံသို့ အမဲဖျက်မည့်အတိုင်း ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

ဒေါသထွက်နေသော နွားသိုးတစ်ကောင်ပမာ မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာသည့် လီချန်ကို မြင်သောအခါ ချန်ရှင်း၏ နှုတ်ခမ်းများက ဖုံးကွယ်မထားသော လှောင်ပြောင်သရော်မှုဖြင့် အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားလေသည်။

သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ လှုပ်ခါလိုက်ရာ လျှပ်စစ်တုတ်တိုလေးမှာ အသံတိတ်စွာဖြင့်ပင် သူ၏ အင်္ကျီလက်စွပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် လျှောဝင်သွားတော့၏။

ဤသို့သော အမှိုက်မျိုးကို ကိုင်တွယ်ရန် ထိုအရာအား အသုံးပြုစရာ မလိုအပ်ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လီချန် ပြေးဝင်လာပြီး မြေအိုးတစ်လုံးနီးပါး ကြီးမားလှသော သူ၏ လက်သီးကြီးက ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ ချန်ရှင်း၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးချလာတော့သည်။

သူသည် ဤလက်သီးချက်၌ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုထားပြီး ချန်ရှင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချကာ လက်စားချေရန် ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။

သို့သော်လည်း ချန်ရှင်းက သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ်မျှသာ စောင်းရှောင်လိုက်ရုံဖြင့် လေးလံလှသော လက်သီးချက်ကြီးမှာ သူ၏ နားရွက်နံဘေးမှ လေခွင်းသံနှင့်အတူ ဖြတ်သန်းသွားတော့၏။

“ဟာ... အရမ်းမြန်တာပဲ…”

လီချန် လန့်ဖျပ်သွားသည်။ သူ၏ လက်သီးကို ပြန်လည်မရုပ်သိမ်းနိုင်မီမှာပင် သူ၏ ခြေသလုံးရိုးဆီမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ချန်ရှင်းက သူ၏ လက်သီးချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခြေတစ်ချက် ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“အောင်မလေးဗျ..."

လီချန်က သူ၏ ဟန်ချက်ကို ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားစဉ်မှာပင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

သို့ရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရန်ဖြစ်တိုက်ခိုက်လာမှုမှတစ်ဆင့် ရရှိထားသော ကြမ်းတမ်းလှသည့် ခွန်အားကို အားကိုး၍ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီးနောက် လက်သီးကို ထပ်မံဝှေ့ယမ်းကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်။

နောက်ဆုတ်မည့်အစား ချန်ရှင်းက ရှေ့သို့သာ တိုးဝင်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အကွာအဝေးကို ကျဉ်းမြောင်းသွားစေကာ လီချန်၏ လည်ပင်းသွေးလွှတ်ကြောဆီသို့ မြန်ဆန်တိကျသော လက်ဝါးစောင်းခုတ်ချက်တစ်ခုကို ပေးလိုက်လေသည်။

"ဟင်း..."

လီချန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက် အမှောင်ကျသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး လည်ပင်းမှ စူးရှသော နာကျင်မှုနှင့်အတူ သူ၏ ခွန်အား ထက်ဝက်ခန့်မှာ ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ အနောက်သို့ ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။

ချန်ရှင်းက တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် အမီလိုက်လာပြီး သူ့ကို အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးတော့ချေ။ သူ၏ လက်ကိုဆန့်တန်းကာ လီချန်၏ ဆံပင်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အောက်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲချလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်တကြား အကြည့်များအောက်၌ပင် ချန်ရှင်းက သူ၏ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လီချန်၏ မျက်နှာဆီသို့ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ပါးရိုက်ချက်များ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရိုက်ချလိုက်တော့သည်တကား...

"ဖြန်း..."

"ဖြန်း... ဖြန်း..."

"ဖြန်း... ဖြန်း... ဖြန်း... ဖြန်း..."

ပြတ်သားကြည်လင်ပြီး ကျယ်လောင်သော ပါးရိုက်သံများက ရွာအဝင်ဝတစ်လျှောက်လုံး၌ မိုးပေါက်များ ရွာသွန်းကျနေသကဲ့သို့ သိပ်သည်းစွာ ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

အသံတစ်ချက်စီတိုင်းက လေးလံသော တူထုချက်တစ်ခုပမာ စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ နှလုံးသားများကိုပါ ရိုက်ခတ်နေပြီး သူတို့အားလုံးကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်သွားစေတော့သည်။

ဤလုပ်ရပ်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုးကြိတ်လှဲချခံရခြင်းထက် အဆတစ်ရာမက ပို၍ အရှက်ရစရာ ကောင်းနေပေသည်။

ရုတ်တရက် ဆက်တိုက် ရိုက်ချခံရသော ပါးရိုက်ချက်များကြောင့် လီချန်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ကြောင်အသွားရလေသည်။

သူ မူးဝေသွားပြီး မျက်စိထဲ၌ ကြယ်များပင် လင်းလက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ပါးပြင်များ ပူထူလောင်ကျွမ်းသွားပြီး လျင်မြန်စွာပင် အသိစိတ်များ ပျောက်ကွယ်ကာ ထုံကျင်သွားတော့သည်။

နွေးထွေးသော သွေးများက သူ၏ မေးစေ့မှတစ်ဆင့် စီးကျလာပြီး ပါးစပ်ထဲတွင် သံချေးနံ့ကို ရနေကာ ခေါင်းတစ်ခုလုံးလည်း အူထွက်နေလေသည်။ ပါးရိုက်ခံရသော အသံများမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ သူ မကြားနိုင်တော့ချေ။

ရွာထဲတွင် သူ လိုရာစိုင်းနိုင်စေခဲ့သော၊ ထိုမျှ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့သည့် သူ၏ ခွန်အားကြီးမှာ ဤလူ၏ ရှေ့မှောက်၌ သုံးနှစ်သားအရွယ် ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ အားနည်းလွန်းနေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်းကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

မကြုံစဖူးသော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကြီးတစ်ခုက သူ၏ ဒေါသတရားများနှင့် မာနတရားများအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ဝါးမျိုသွားတော့၏။

သူ ကြောက်လန့်သွားခဲ့လေပြီ။

"ရပ်... ရပ်ပါတော့... ငါ့ကို မရိုက်ပါနဲ့တော့..."

လီချန်မှာ စကားပင် ပီပီသသ မပြောနိုင်လောက်အောင် အရိုက်ခံထားရလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ဒဏ်နှစ်ရပ်လုံးကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အပြင်ပန်းတွင် ဟန်လုပ်ထားသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌ အလွန်တရာ အားနည်းနေသော အော်ဟစ်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မင်းက ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ... ငါ... ငါ့အဖေက ရွာလူကြီးဟ... မင်းတော့ သေဖို့သာ ပြင်ထားပေတော့..."

ဤခြိမ်းခြောက်စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ရှင်း၏ နှုတ်ခမ်းများက အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကွေးတက်သွားလေသည်။

"ရွာလူကြီး..."

သူက လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်ပြီး ရိုက်နှက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်မည့်အစား သူ၏ လက်ထဲမှ အင်အားကို ပို၍ပင် တိုးမြှင့်လိုက်တော့၏။

"ဖြန်း..."

ယခင်ရိုက်ချက်များအားလုံးထက် ပိုမိုကျယ်လောင်ပြင်းထန်လှသော ပါးရိုက်ချက်တစ်ခုက လီချန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ မညှာမတာ ကျရောက်သွားပြီး သူ့ကို ယိမ်းယိုင်သွားစေတော့သည်။

ထိုနောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ချန်ရှင်းက လီချန်၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ခြေတစ်ချက် ဆောင့်ကန်လိုက်ပြန်၏။

"ဝေါ့.."

လီချန်မှာ စုတ်ပြဲနေသော ဆာလာအိတ်ဟောင်းတစ်ခုပမာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် လွင့်စင်ကျသွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ကွေးကောက်သွားကာ နာကျင်မှုကြောင့် အဆက်မပြတ် ပျို့အန်နေတော့သည်။

ချန်ရှင်းက သူ့အား အပေါ်စီးမှနေ၍ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး သူ၏ လေသံမှာလည်း ကြက်သီးမွေးညင်းထစရာ ကောင်းလောက်အောင် ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှ၏။

"ဒီနေ့ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာခဲ့ရင်တောင်မှ မင်းကို ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ChineseEnglishMyanmar

电棍Stun gunလျှပ်စစ်တုတ်

天王King of Heavenကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်