အခန်း ၆၇

အခန်း (၆၇) အိုယန်ပင်း၏ ဂုဏ်သတင်း ဩဇာ

ယွီလုံတောင်ခြေတွင် ကျယ်ဝန်းပြန့်ပြူးသော လွင်ပြင်တစ်ခုရှိ၏။

အကျယ် မီတာတစ်ရာခန့်ရှိသော ယွီရွှေမြစ်က ထိုလွင်ပြင်ကို ဝန်းရံထားပြီး မြို့တည်ရန်အတွက် သဘာဝအလျောက် အလွန်သင့်တော်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

ယွီရွှေခရိုင်ကို ဤလွင်ပြင်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

မြောက်ဘက်တွင် ယွီလုံတောင်ရှိပြီး ကျန်သုံးဖက်သုံးလန်တွင် ယွီရွှေမြစ်က ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် ယွီရွှေခရိုင်သည် ခံစစ်အတွက် လွယ်ကူပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲသော နေရာဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ကျောက်လင်နှင့် သူ၏အဖော်သုံးယောက်တို့သည် မြင်းရိုင်းများကို စီးနှင်ကာ ယွီရွှေမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ ထိုနေရာတွင် ကျောက်တံတားတစ်စင်းရှိပြီး တံတား၏ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် ကျောက်အဆောက်အအုံ တစ်တန်းကို တည်ဆောက်ထားသည်။

ခရိုင်မြို့ထဲသို့ဝင်ရန် တစ်ခုတည်းသော လမ်းမှာ ကျောက်တံတားကို ဖြတ်သန်းရန်သာ ဖြစ်၏။

ကျောက်ဂိတ်တံခါးဝတွင် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များက တန်းစီစောင့်ကြပ်နေကြပြီး မြို့ထဲဝင်မည့် သူများ၏ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို စစ်ဆေးနေကြသည်။

"မြင်းပေါ်ကဆင်းပြီး စစ်ဆေးမှုခံယူကြ..."

မြင်းလေးကောင် မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်လာသောအခါ စစ်သားတစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်၏။

ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ကျောက်လင်က လက်ကာပြကာ တားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်က သူ၏ "ဆယ်ယောက်ပြိုင်" ကြေးအကြေးခွံ ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်၏။

"ဟာ... ဆယ်ယောက်ပြိုင်ပဲ..."

"သူတို့ကို ပေးဖြတ်လိုက်..."

ဤသည်မှာ ဆယ်ယောက်ပြိုင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခြင်း၏ အခွင့်အရေးပင်ဖြစ်သည်။

ခရီးသွားခွင့်လက်မှတ် မလိုသလို စစ်ဆေးမှုခံယူရန်ပင်မလိုဘဲ ကျောက်လင်နှင့် သူ၏အဖော်များသည် မြို့တံခါးကို အလွယ်တကူ ဖြတ်သန်းကာ ကျောက်တံတားပေါ်သို့ တက်လှမ်း၍ ယွီရွှေခရိုင်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

ဒေသခံအချို့ကို မေးမြန်းပြီးနောက် ကျောက်လင်က ခရိုင်ဝန်ရုံးသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ကျောက်လင် ယွီရွှေခရိုင်သို့ လာရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းနှစ်ခု ရှိ၏။ တောင်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်စာချုပ် မှတ်ပုံတင်ရန်နှင့် သူ၏ ဇနီးသုံးယောက်ကို အိမ်ထောင်စုစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းရန် ဖြစ်သည်။

မည်သူမဆို ခရိုင်ဝန်ရုံးတွင် မှတ်ပုံတင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

အိမ်ထောင်စုမှတ်ပုံတင်ရုံးသည် ပြည်သူများ၏ နေ့စဉ်ဘဝနှင့် သက်ဆိုင်သော အိမ်ထောင်စုစာရင်း၊ မြေခွန်၊ အခွန်အခ၊ ထိမ်းမြားလက်ထပ်ခြင်းနှင့် စာချုပ်စာတမ်းများစသည့် ကိစ္စရပ်များစွာကို တာဝန်ယူရသည်။

မြေပိုင်ဆိုင်ခွင့်စာချုပ်နှင့် အိမ်ထောင်စုစာရင်း နှစ်ခုစလုံးသည် အိမ်ထောင်စုစီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်အောက်တွင် ရှိ၏။

ကျောက်လင်သည် ဇနီးသုံးယောက်နှင့်အတူ အိမ်ထောင်စုမှတ်ပုံတင်ရုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရုံးခန်းထဲတွင် အိမ်ထောင်စုမှူးငါးယောက် ရှိနေ၏။ ၎င်းတို့အနက် လေးယောက်က စာအုပ်များကို အေးအေးဆေးဆေး လှန်လှောဖတ်ရှုနေကြပြီး တစ်ယောက်တည်းသာ လုပ်ငန်းဆောင်တာများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။

အိမ်ထောင်စုမှတ်ပုံတင်ရုံး၏ အခြေအနေကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က တန်းစီရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ အားလပ်နေသော အိမ်ထောင်စုစာရေးတစ်ယောက်၏ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်၏။

"လူကြီးမင်း... ကျုပ် အိမ်ထောင်စုစာရင်း လာလုပ်တာပါ..."

ကျောက်လင်က နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"သွား တန်းစီချေ..."

စာရေးက မျက်ခွံပင်မပင့်ဘဲ စိတ်မရှည်စွာ အော်ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

ဤခရိုင်ဝန်ရုံးမှ အရာရှိများသည် တကယ့်ကို မောက်မာကြပေသည်။ တာဝန်ကျနေသော အိမ်ထောင်စုစာရေး ငါးယောက်ရှိသော်လည်း တစ်ယောက်တည်းကသာ အမှန်တကယ် အလုပ်လုပ်နေ၏။ ကျန်လေးယောက်က လူသုံးဆယ်ကျော် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုတည်းတွင် တန်းစီနေကြသည်ကို မြင်နေရသော်လည်း လျစ်လျူရှုကာ လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးဆေးဆေး သောက်ရင်း စာအုပ်ဖတ်နေကြသည်။

"လူကြီးမင်း... ခင်ဗျားတို့ ပြတင်းပေါက်တွေ အားနေတာ တွေ့ရတယ်နော်..."

ကျောက်လင်၏ အသံက အနည်းငယ် အေးစက်သွား၏။

"ငါတို့ အိမ်ထောင်စုစာရေး ငါးယောက်က တစ်ယောက်ကို တစ်နာရီစီ အလှည့်ကျ တာဝန်ယူရတာပဲ..."

"မင်း မြန်မြန်လုပ်ချင်လို့လား..."

"ကောင်းပြီလေ... ဝမ်နှစ်ရာပေး..."

စာရေးက နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းမော့လာပြီး ခပ်ရေးရေး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ကျောက်လင်က သဘောပေါက်သွားသည်။

ဤရုံးခန်းထဲရှိ လူငါးယောက်က သူတို့၏ လုပ်ငန်းများကို ဤသို့ တမင်တကာ စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

ပြတင်းပေါက်တစ်ခုတည်းတွင် လူတစ်ယောက်တည်းကိုသာ အလုပ်လုပ်ရန် တာဝန်ပေးထားသဖြင့် တန်းစီရသည့်တန်းက အလွန်ရှည်လျားနေသည်။ စိတ်မရှည်သော အချို့ပြည်သူများက လုပ်ငန်းမြန်ဆန်စေရန်အတွက် ငွေပေးရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိဖြစ်နေကြ၏။

ဤသည်မှာ ငွေညှစ်ရန်အတွက် အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

“ငါက မပေးဘူးဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ…”

ကျောက်လင်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

ကျောက်လင်တွင် ဝမ်နှစ်ရာ သေချာပေါက် ရှိပါသည်။ သူ၏ ခါးရှိ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲတွင် ငွေပြားသုံးဆယ်ရှိပြီး သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် ငွေပြားတစ်ရာ ရှိနေ၏။

သို့သော် ကျောက်လင်က ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်သည့် နည်းလမ်းကို လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ပေ။

ငွေပေးခြင်းက ဆိုးရွားသော အလေ့အကျင့်များကို အားပေးအားမြှောက်ပြုရုံသာရှိပြီး ဤလူများက ပို၍ပင် ရိုင်းစိုင်းမောက်မာလာကြပေလိမ့်မည်။

"မင်းမှာ ပိုက်ဆံမရှိရင် သွားပြီး တန်းစီလိုက်တော့..."

စာရေးက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူ့မျက်လုံးထဲရှိ အကြည့်က သနားစရာ ကောင်စုတ်လေးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသည့်အလားပင်။

အားလပ်နေသော အခြားအိမ်ထောင်စုစာရေး သုံးယောက်ကလည်း ကျောက်လင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရုံးခန်းထဲရှိ ၎င်းတို့ငါးယောက်စလုံးသည် စိတ်တူကိုယ်တူဖြစ်ကြပြီး ကျောက်လင်၏ မျက်နှာကို မှတ်ထားလိုက်ကြ၏။ ကျောက်လင် အလုပ်လုပ်ရန် အလှည့်ရောက်သည့်အခါတိုင်း သူ့အတွက် သေချာမလုပ်ပေးဘဲ ရှောင်လွှဲရန် အကြောင်းပြချက်မျိုးစုံ ရှာကြပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဖျန်း…

ကျောက်လင် ဒေါသထွက်သွားပြီး သစ်သားပြတင်းပေါက်ဘောင်ကို လက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။

"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ..."

စာရေးက လန့်သွားသည်။ ကျောက်လင်က သူ၏ ပြတင်းပေါက်ကို ရိုက်ရဲလိမ့်မည်ဟု တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤလူများသည် အိမ်ထောင်စုစာရေးများထံမှ အကူအညီလိုအပ်သဖြင့် အိမ်ထောင်စုမှတ်ပုံတင်ရုံးသို့ အလုပ်လာလုပ်ကြခြင်းဖြစ်ရာ မည်သူကမျှ ဤစာရေးများကို ကျယ်လောင်စွာ မေးခွန်းထုတ်ရဲခြင်း မရှိကြပေ။

ကျောက်လင်က ပထမဆုံးလူ ဖြစ်၏။

ကျောက်လင် ကျိန်ဆဲစကားများ အဆက်မပြတ် ပြောဆိုတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။

"ချောင်ယွင်ချန်... နင်က တကယ့်ကို မောက်မာတဲ့ အရာရှိပဲ..."

အိုယန်ပင်းသည် အိမ်ထောင်စုမှတ်ပုံတင်ရုံးထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်ရှိ စာရေးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပေးလိုက်၏။

"အာ... သခင်မလေးအိုယန်... ကျွန်တော် မ..."

စာရေးက အိုယန်ပင်းကို မြင်သောအခါ အကြောက်လွန်၍ တုန်ယင်သွားသည်။

သူမက ခရိုင်ဝန်၏ သမီးဖြစ်၏။

ခရိုင်ဝန်သည် အိမ်ထောင်စုစာရေးများ၏ တိုက်ရိုက်အထက်လူကြီးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်နိုင်သည့် အာဏာရှိပေသည်။

"နင့်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားထောင်ဖို့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး..."

"ဒီလူက ငါ့သူငယ်ချင်းပဲ... သူ့အတွက် လိုအပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အားလုံးကို အခုချက်ချင်း လုပ်ပေးလိုက်စမ်း..."

အိုယန်ပင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျောက်လင် ခူးယူလာသော တောရိုင်းဂျင်ဆင်းက အိုယန်ပင်း၏ ပန်းနာရင်ကြပ်ရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေခဲ့သည်။

အစကတော့ အိုယန်ပင်းသည် ကျေးဇူးတင်စကားပြောရန် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ သွားမည်ဟု စိတ်ကူးထားသော်လည်း ခရိုင်မြို့တော်တွင် အမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် အမြန်ပြန်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

လောလောဆယ်တွင် အိုယန်ပင်းသည် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော မိန်းမလိုက်စားသူကို ရှာဖွေရန် ရဲမတ်များကို စုစည်းတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူမသည် အိမ်ထောင်စုမှတ်ပုံတင်ရုံးရှေ့မှ ဖြတ်သွားစဉ် ကျောက်လင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နှုတ်ဆက်ရန် ဝင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ဤအိမ်ထောင်စုအရာရှိများက ကျောက်လင်အား အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေမည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

စာရေးမှာ အလွန်တုန်လှုပ်နေပြီး အလျင်အမြန်ပင် သဘောတူလိုက်သည်။

"သခင်မလေးအိုယန်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်၏။

ခရိုင်ဝန်၏ သမီးဖြစ်သော ဤသခင်မလေးသည်လည်း မြန်ဆန်ပြီး ထိရောက်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထူးခြားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် အမှုများကို ဖော်ထုတ်ရန် ရဲမတ်တစ်စုကို ဦးဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဖြစ်ရာ တော်တော်လေးကို အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်ရပေမည်။

အိုယန်ပင်းသည် အဆင့်(၂)သာ ရှိသော်လည်း ကျောက်လင်က သူမ၏ ပွင့်လင်းမြင်သာသော စရိုက်လက္ခဏာကြောင့် သူမကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းချင်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"တကယ်တော့... ရှင့်ကို ကျွန်မက ပိုပြီး ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ..."

"ရှင့်ရဲ့ ဂျင်ဆင်းသာမရှိရင် ကျွန်မရဲ့ရောဂါက ကုသဖို့ ခက်ခဲပြီး ကျွန်မရဲ့ဘဝကို ဆက်ပြီး ထိခိုက်နေဦးမှာပဲ..."

အိုယန်ပင်းက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် သူယူလာသော မြေပိုင်ဆိုင်ခွင့်စာချုပ်များနှင့် အိမ်ထောင်စုစာရင်းများကို ထုတ်ယူကာ ပြတင်းပေါက်သို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

အားလပ်နေသော အိမ်ထောင်စုအရာရှိ လေးယောက်က ပြတင်းပေါက်နားသို့ ဝိုင်းအုံလာကြပြီး အိုယန်ပင်း၏ အရှေ့တွင်ပင် ကျောက်လင်၏ ကိစ္စကို ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ပေးလိုက်ကြသည်။

သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် အရာရှိများက ကျောက်လင်ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အိုယန်ပင်းက ထိုနေရာတွင်ပင် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့၏ အမည်များကို ကျောက်လင်၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ အိုယန်ပင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ကျောက်လင်... ရှင့်မှာ ဇနီးငါးယောက်တောင် ရှိနေတာလား..."

ဤအရာက အိုယန်ပင်းကို အတိုင်းမသိ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားစေသည့် ကိစ္စရပ်ပင် ဖြစ်၏။

ဤကမ္ဘာတွင် အမျိုးသားများ ဇနီးမယား အများအပြား ရှိခြင်းသည် ပုံမှန်ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ဇနီးတစ်ယောက်နှင့် မယားငယ် အများအပြား ရှိလေ့ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ဇနီးဖြစ်သူက အိမ်တွင်းရေး ကိစ္စရပ်များကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ပိုမိုလွယ်ကူစေရန်ဖြစ်၏။

ကျောက်လင်၏ ဇနီးငါးယောက်စလုံးမှာ တန်းတူရည်တူ ဇနီးများဖြစ်နေသဖြင့် ထိုဇနီးငါးယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လေးစားမှုမရှိဘဲ ကိုယ့်စကားကိုယ်ပြောကာ မိသားစုအတွင်း ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဖေးတွင် မီးလောင်ပြီဆိုသည်နှင့် အားလုံးကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

"ဟုတ်တယ်..."

"ကျွန်တော့်ဇနီးတွေ အားလုံးက အရမ်းနားလည်မှုရှိကြပြီး သူတို့အချင်းချင်းလည်း အဆင်ပြေကြပါတယ်..."

ကျောက်လင်က အိုယန်ပင်း၏ စိုးရိမ်မှုကို သတိပြုမိပြီး ရှင်းပြလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် သူ၏ ဇနီးများ သဝန်တိုမှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ့တွင် သူမနှင့် အိပ်သမျှ ကာလပတ်လုံး ဇနီးတစ်ဦးစီကို အကျိုးခံစားခွင့်များ ပေးစွမ်းနိုင်သော စနစ်တစ်ခု ရှိနေ၏။

ဤဇနီးများက သူတို့ဘာသာသူတို့ ဖြေရှင်းနိုင်ကြလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ မဆင်မခြင်ပြုမူပါက ကျောက်လင်၏ လျစ်လျူရှုမှုကို မလွဲမသွေ ခံရမည်ဖြစ်သည်။

"ရှင် တော်တော် အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ..."

အိုယန်ပင်း သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း မည်သည့် မှတ်ချက်မျှ မပေးခဲ့ပေ။

"အိုး... ဒါနဲ့ နေပါဦး သခင်မလေးအိုယန်... ခင်ဗျားက ဘယ်အစိုးရရုံးမှာ အလုပ်လုပ်တာလဲ..."

ကျောက်လင်က အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အချုပ်ထောင်မှူးရုံးမှာပါ... ကျွန်မက ရဲမတ်တစ်ယောက်လေ..."

အိုယန်ပင်းက ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အရာရှိအိုယန် အမှုတစ်ခုခုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကူအညီလိုလာရင် ကျုပ် ကျောက်လင် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်..."

ကျောက်လင်က ဦးဆောင်ကာ ပြောလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က တောရိုင်းဂျင်ဆင်းမှ ရရှိခဲ့သော ကျေးဇူးတရားတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးနေခြင်းသည် အိုယန်ပင်းကို သိမ်းသွင်းရန် မလုံလောက်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး အချိန်အတူတူ ဖြတ်သန်းနိုင်ရန်အတွက် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အချို့ ထပ်ထည့်ကာ အခွင့်အရေးများ ဖန်တီးပေးရန် လိုအပ်နေသေး၏။