အခန်း ၆၈
Vol. 7 Ch. 68
အခန်း (၆၈) လက်ဝတ်ရတနာ၊ သမုဒ္ဒရာနှလုံးသား
"ကျောက်လင်... ပြည်သူတွေက အစိုးရရဲ့ အမှုအခင်းတွေ ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ ပါဝင်ပတ်သက်လို့ မရဘူး..."
"ခရိုင်ဝန်ဆီက အမိန့်မရှိရင်ပေါ့..."
ကျောက်လင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အိုယန်ပင်းက မနေနိုင်ဘဲ ရှင်းပြလိုက်၏။
ကျောက်လင်က ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။
ထိုအရာက အကျဉ်းထောင် စည်းမျဉ်းများနှင့် မကိုက်ညီပေ။
တကယ်တော့ ဤအရာက နားလည်ရန် အလွန်လွယ်ကူလှ၏။ အကယ်၍ အိုယန်ပင်းက အမှုအခင်းကို ကိုင်တွယ်ရန် ကျောက်လင်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကျောက်လင်ကြောင့် တရားခံ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပါက အိုယန်ပင်းသည် သေချာပေါက် အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီလေ... ကျွန်တော် ကျောက်လင်ကို လိုအပ်မယ်ဆိုရင် ရေမရှောင် မီးမရှောင် ကူညီပေးပါ့မယ်..."
ကျောက်လင်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။
အိုယန်ပင်းက ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီးနောက် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော မိန်းမလိုက်စားသူအား ဖမ်းဆီးရန် သူမ၏ ရဲမက်များကို စုရုံးရန် လိုအပ်သောကြောင့် ကမန်းကတန်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"ခင်ပွန်း... ကြည့်မနေနဲ့တော့... သူ ထွက်သွားပြီ..."
ယဲ့လင်အာက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက လူသတ်ချင်သည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။
ကျောက်လင်က အိုယန်ပင်းအား နွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံပြီး သူမ ထွက်ခွာသွားသည်ကို လိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့ အားလုံး ဤလူရှုပ် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဘာတွေးနေသည်ကို သိနေကြ၏။
“အဟွတ်”
ကျောက်လင်က သူ၏ အရှက်ရမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ချောင်းဟန့်လိုက်၏။
"အခု ငါတို့ ခရိုင်မြို့ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဒီနေ့ ဇနီးသုံးယောက်ကို မြို့ထဲလည်ပတ်ဖို့ ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်..."
"ဒါနဲ့ ဝမ်ချင်း... ငါက တောင်ထွတ်တစ်ရာရဲ့ မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို ဝယ်ထားပြီး မင်းအတွက် ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဥယျာဉ်တစ်ခု တည်ဆောက်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်လေ... ငါတို့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ တောင်နေရာကို ချက်ချင်း ရှာကြတာပေါ့..."
"ကျီလင်... မင်း လက်ဝတ်ရတနာ ပြုလုပ်တာကို လေ့လာနေတာ နှစ်ရက်ရှိပြီနော်... ဒီနေ့ ခရိုင်မြို့ကို ရောက်လာတာဆိုတော့ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို ပြန်ယူသွားဖို့ မင်းအတွက် လက်ဝတ်ရတနာ ပစ္စည်းတချို့ ဝယ်ပေးမယ်... မင်းရဲ့ ပထမဆုံး လက်ဝတ်ရတနာ ဒီဇိုင်းကို ငါ တကယ် မျှော်လင့်နေတယ်..."
ကျောက်လင်က လျင်မြန်စွာ တစ်ခုခု ပြောလိုက်သည်။
သူက ထိုသုံးယောက်ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခွင့် မပေးရဲတော့ပေ။
"တကယ်လား..."
ပိုင်ဝမ်ချင်းက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။
"ကောင်းပြီလေ... ခင်ပွန်းကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး..."
ထျန်ကျီလင်ကလည်း ဝမ်းသာအားရ ပြုံးရွှင်နေသည်။
ယဲ့လင်အာမှာ မှင်တက်သွား၏။ ထို့ကြောင့် သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ဤအရာမှ အကျိုးအမြတ် မရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်တဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ် မင်းကို အခွင့်အရေး မယူဘဲ နေမှာလဲ... ဒီည ငါ မင်းကို သီးသန့်အလုပ်အကျွေးပြုမယ်... ဘယ်လိုလဲ..."
ကျောက်လင်က ယဲ့လင်အာအနီးသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။
ယဲ့လင်အာက ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။
သူမသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ကျောက်လင်က သူမ သိကျွမ်းသော တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသားဖြစ်ပြီး သူမက အလွန် ရိုးရှင်းသော စိတ်ထားရှိသေးသဖြင့် ဤစကားကို လက်မခံနိုင်ပေ။
ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူတို့သုံးယောက်ကို ခရိုင်ဝန်ရုံးမှ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
သူတို့လေးယောက်က ခရိုင်မြို့ရှိ ချင်းပေါင်စံအိမ်သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားကြ၏။
ချင်းပေါင်စံအိမ်သည် ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူသကဲ့သို့ ကုန်ပစ္စည်းများကိုလည်း ရောင်းချသည်။
မြင်းရိုင်းလေးကောင်ကို အိမ်နောက်ဖေးတွင် ထားရှိပြီးနောက် သူတို့လေးယောက်သည် ချင်းပေါင်စံအိမ်၏ ပင်မခန်းမဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။
မင်ချွမ်မြို့ရှိ ချင်းပေါင်စံအိမ်ကဲ့သို့ပင် ပင်မခန်းမက အလွန်ကျယ်ဝန်းနေဆဲဖြစ်ကာ ခမ်းနားထည်ဝါသော ခံစားချက်မျိုး ရှိနေသည်။
လက်ဝတ်ရတနာများ ရောင်းချသည့် ကောင်တာတစ်ခု ရှိ၏။
အနောက်ဘက်ရှိ စင်များပေါ်တွင် ဆံထိုးများ၊ သရဖူများ၊ ပုလဲဆွဲကြိုးများ၊ နားတောင်းများ၊ လက်ကောက်များနှင့် အခြားသော လက်ဝတ်ရတနာ ပစ္စည်းများ ရှိနေသည်။
ထျန်ကျီလင်က စင်များပေါ်ရှိ လက်ဝတ်ရတနာ အားလုံးကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။
'လက်ဝတ်ရတနာ စွယ်စုံကျမ်း' ထဲရှိ အလွန် လှပသေသပ်သော လက်ဝတ်ရတနာ ပုံများကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ထျန်ကျီလင်၏ အလှအပ ခံစားသိမြင်နိုင်စွမ်း အဆင့်က မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
အကယ်၍ လက်ဝတ်ရတနာများ၏ အရည်အသွေးကို သာမန်၊ ကောင်းမွန်၊ သေသပ်လှပ နှင့် ဂန္ထဝင်ဟူ၍ အဆင့်လေးဆင့် ခွဲခြားမည်ဆိုလျှင်။
ဤစင်များပေါ်ရှိ လက်ဝတ်ရတနာ ပစ္စည်းများကို ကောင်းမွန်သည်ဟုသာ သတ်မှတ်နိုင်ပြီး အများစုမှာ သာမန်သာ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့က သေသပ်လှပသည့် အဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိပေ။
'လက်ဝတ်ရတနာ စွယ်စုံကျမ်း' ထဲရှိ လက်ဝတ်ရတနာ အများစုမှာ ဂန္ထဝင်အဆင့်များ ဖြစ်ကြပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ လက်ဝတ်ရတနာ ဆရာသခင်များ၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
အခြားအရာများ အားလုံးမှာလည်း အလွန် သေသပ်လှပစွာ ဖန်တီးထားသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ... မင်း သဘောမကျဘူးလား..."
ထျန်ကျီလင်၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က မနေနိုင်ဘဲ ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။
"ခင်ပွန်း... ဒီလက်ဝတ်ရတနာတွေက အရမ်း သာမန်လွန်းတယ်... ပြီးတော့ လက်ရာကလည်း နည်းနည်း ကြမ်းတမ်းတယ်..."
ထျန်ကျီလင်ကလည်း အတော်လေး ပွင့်လင်းစွာဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် အကဲဖြတ်ပေးလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုကို ကောင်တာအနောက်ရှိ ဆိုင်ဝန်ထမ်းက ကြားသွားခဲ့၏။
ဆိုင်ဝန်ထမ်းက ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။
"လေးစားရတဲ့ ဧည့်သည်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ ချင်းပေါင်စံအိမ်က လက်ဝတ်ရတနာ အားလုံးကို ဆရာသခင်အဆင့် လက်မှုပညာရှင်တွေက ဖန်တီးထားတာပါ... ပစ္စည်းတစ်ခုစီတိုင်းကို စင်ပေါ်မှာ မပြသခင် သေချာဂရုတစိုက် ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်..."
"အကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့က လက်ဝတ်ရတနာ လာဝယ်တာဆိုရင် ချင်းပေါင်စံအိမ်က လက်ကမ်းကြိုဆိုပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ပြဿနာ လာရှာတာဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ကို အပြင်ကို ဆွဲထုတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်..."
ဆိုင်ဝန်ထမ်း၏ မျက်လုံးများက လူတစ်ယောက်ကို အရှင်လတ်လတ် မျိုချချင်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။
ကျောက်လင်က မတတ်နိုင်သည့်ဟန်ဖြင့် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
ထျန်ကျီလင်က တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ သူမ၏ အင်္ကျီလက်စွပ်ထဲမှ စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုအပေါ်တွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က သူမ ရေးဆွဲထားခဲ့သည့် လှပသော ဆွဲကြိုးတစ်ကုံး ပါရှိသည်။
လက်မှတ်ရေးထိုးထားသည်မှာ သမုဒ္ဒရာနှလုံးသား...။
ဤအရာမှာ ထျန်ကျီလင်က 'လက်ဝတ်ရတနာ စွယ်စုံကျမ်း' ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ရွေးချယ်ထားခဲ့သော ဆွဲကြိုးဖြစ်သည်။ သူမက ၎င်းကို အလှပဆုံးဟု ထင်ကာ ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။
သမုဒ္ဒရာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းမှ ရေခဲပြာရောင် ဝိညာဉ်ကို မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ကျောက်မျက်ရတနာ နိုင်ငံတော်ထဲတွင် ထာဝရ အကျဉ်းချထားသည်။
တောက်ပနေသော ကျောက်မျက်ရတနာ တစ်ခုစီတိုင်းကို မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ပြောင်လက်နေစေရန် သွေးထားပြီး ချောမွေ့ကာ သိမ်မွေ့လှပြီး မျက်နှာပြင်တိုင်းကို အစွန်းကုန် သေချာစွာ ထုဆစ်ထား၏။
အလင်းရောင်အောက်တွင် ၎င်းက မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အပြာရောင် အလင်းဝန်းက ရေလှိုင်းလေးများကဲ့သို့ အလွှာလိုက် ပြန့်နှံ့သွားသည်။
"လူတစ်ယောက်တည်းကိုသာ ချစ်မြတ်နိုးခြင်း" ကို ကိုယ်စားပြုသော ဤတန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သည့် ကျောက်မျက်ရတနာသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လည်ပင်းတွင် ဆင်မြန်းလိုက်သောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများ၏ အာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်လာရန် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်၏။
"ဆိုင်ဝန်ထမ်း... ငါ ဒီနေ့ လက်ဝတ်ရတနာ လာဝယ်တာ မဟုတ်ဘူး... အဖိုးတန် ကျောက်မျက်တွေနဲ့ ကျောက်စိမ်းတချို့ပဲ ဝယ်ချင်တာ..."
ထျန်ကျီလင်က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဆိုင်ဝန်ထမ်းက စက္ကူဖြူကို ယူ၍ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အသက်ရှူသံများ ရပ်တန့်သွား၏။
သူ လုံးဝ မှင်တက်သွားသည်။
"အရမ်းလှတာပဲ..."
ဆိုင်ဝန်ထမ်းက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ကျုံးဖျင်..."
ထိုအခိုက်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဆိုင်ဝန်ထမ်း၏ အနောက်မှ ဝင်လာ၏။ သူမက တောက်ပလှပသော အင်္ကျီပါးပါးလေးကို ဝတ်ဆင်ထားရာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နေရပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ရင့်ကျက်သည့် အငွေ့အသက် ရှိနေသည်။
ထိုအမျိုးသမီးမှာ လက်ဝတ်ရတနာ အရောင်းတာဝန်ခံ ဘဏ္ဍာစိုးဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားက ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက မနေနိုင်ဘဲ လျှောက်လာပြီး ဘာဖြစ်သနည်းဟု မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
ဆိုင်ဝန်ထမ်း ကျုံးဖျင်က 'သမုဒ္ဒရာနှလုံးသား' ကို ဘဏ္ဍာစိုးဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဝိုး... ဒီလောက်လှပတဲ့ လက်ဝတ်ရတနာမျိုးက ဒီလောကမှာ တကယ် ရှိနေတာလား…”
ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။
“ရှိတာပေါ့..”
"ငါ့ဇနီးက မကြာခင် ဒီသမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို ဖန်တီးနိုင်တော့မှာ..."
ကျောက်လင်က ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ဤအမျိုးသမီးက ချင်းပေါင်စံအိမ်ရှိ လက်ဝတ်ရတနာ အရောင်းပိုင်းကို တာဝန်ယူထားသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှရာ ကျောက်လင်က ဤအခွင့်အရေးကို ယူ၍ ထျန်ကျီလင်ကို နာမည်ကြီးစေချင်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။
ထို့အပြင် ထျန်ကျီလင်အနေဖြင့် အနာဂတ်တွင် သူမ ဖန်တီးမည့် ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သော လက်ဝတ်ရတနာများအတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အရောင်းလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် လိုအပ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ချင်းပေါင်စံအိမ်က အတော်လေး သင့်တော်ပေသည်။
အရောင်းဘဏ္ဍာစိုး ခဲ့လင်ယွီက ကျောက်လင်နှင့် ထျန်ကျီလင်ကို မနေနိုင်ဘဲ အကဲခတ်လိုက်၏။ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ယွီရွှေခရိုင်ရှိ မည်သည့် လက်ဝတ်ရတနာဆိုင်များတွင်မှ ဤနာမည်နှစ်ခုမရှိကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။
"သခင်မလေး... ရှင်က ဒီသမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို တကယ် ဖန်တီးနိုင်တာလား..."
ခဲ့လင်ယွီက အလွန် လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဖန်တီးနိုင်ပါတယ်..."
"ကျွန်မ ဒီနေ့ ဒီကို ရောက်လာတာ အမျိုးမျိုးသော ကျောက်မျက်ရတနာတွေ ဝယ်ယူဖို့ပါ... ပြီးရင် ဒီသမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို သေချာ ဂရုတစိုက် ဖန်တီးသွားမှာပါ..."
ထျန်ကျီလင်က ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။
ထျန်ကျီလင်က ယခင်က လက်ဝတ်ရတနာ လုပ်ငန်းတွင် တစ်ခါမှ မလုပ်ကိုင်ဖူးသော်လည်း သူမ၏ ပန်းချီဆွဲခြင်း စွမ်းရည်က အလွန် ထူးချွန်ပြီး ပြီးခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း 'လက်ဝတ်ရတနာ စွယ်စုံကျမ်း' ကို လေ့လာပြီးနောက် သူမက နားလည်မှုများစွာ ရရှိခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် ထျန်ကျီလင်က ကျောက်လင်နှင့် အခန်းတူတူ နေပြီးနောက် သူမ၏ စိတ်က အလွန် စူးစိုက်လာနိုင်သည်ဟု အမြဲ ခံစားနေရ၏။ သူမ တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်သည့်အခါတိုင်း လွယ်ကူစွာပင် အခြား အနှောင့်အယှက်များ မရှိဘဲ သူမကိုယ်သူမ အပြည့်အဝ နှစ်မြှုပ်ထားနိုင်လေသည်။
ကျောက်လင်က ထျန်ကျီလင်ကို ပေးထားသော ပြီးပြည့်စုံသည့် လက်ဝတ်ရတနာ ပြုလုပ်သည့် ကိရိယာအစုံအလင်ကို ထည့်ပေါင်းလိုက်ပါက ထျန်ကျီလင်သည် သမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို ဖန်တီးရန် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။
"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်မက ယွီရွှေခရိုင် ချင်းပေါင်စံအိမ်က လက်ဝတ်ရတနာ ဘဏ္ဍာစိုး ခဲ့လင်ယွီပါ..."
"အကယ်လို့ ရှင်သာ သမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို ဖန်တီးမယ်ဆိုရင် ရှင့်အတွက် လေလံပွဲတစ်ခု စီစဉ်ခွင့် ပြုနိုင်မလား... ဒီသမုဒ္ဒရာနှလုံးသားက သေချာပေါက် ချက်ချင်း အောင်မြင်သွားမယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်... ပြီးတော့ ရှင်လည်း လက်ဝတ်ရတနာ လောကမှာ သေချာပေါက် နာမည်ကြီးလာလိမ့်မယ်..."
ခဲ့လင်ယွီက နွေးထွေးစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။