အခန်း (၁၈၁-၁၈၂)

အခန်း (၁၈၁) ခရီးထွက်ခွာခြင်းနှင့် နဂါးစီးလာသော သူစိမ်းများ

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီးနောက် ဟွမ်တ၊ ဟွမ်ဆန်း နှင့် ဟွမ်ကျို တို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။

ယခုအခါ သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ဆန်း နှင့် ဟွမ်ကျို တို့မှာ မကြာသေးမီကမှ အဆင့်တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် ကျိုးယွမ်ကို တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်နေကြလေ၏။ အကယ်၍ ကျိုးယွမ်၏ ဆုလာဘ်သာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ ဤမျှလောက် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေ၏။ "ငါ အချိန်တစ်ခုအထိ ခရီးထွက်ရဦးမယ်... အဲ့ဒီအချိန်အတွင်းမှာ မင်းတို့ လာဖို့ မလိုဘူး..."

"အခု မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့... နောက်ပိုင်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ကို တက်လှမ်းချင်ရင် ဒီအဆင့်မှာ သေချာ ပြင်ဆင်ဖို့ လိုတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ဟွမ်တ၊ ဟွမ်ဆန်း နှင့် ဟွမ်ကျို တို့သည် အလျင်အမြန် လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုကာ ပြောဆိုလိုက်ကြလေ၏။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ..."

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့ သုံးဦးကို ဆေးလုံး အချို့ ပေးကာ ထွက်သွားခွင့် ပြုလိုက်လေ၏။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ဤလူများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ကျိုးယွမ်သည် တန်ယန်မြို့ နှင့် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အပြည့်အဝ သိရှိခဲ့ရလေ၏။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အကျိုးရှိသည်ဟု ကျိုးယွမ် ခံစားရလေ၏။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ချင်ချန် နှင့် တွေ့ဆုံပြီး တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ ခရီးထွက်ခွာခဲ့လေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ချင်ချန်သည် ကျိုးယွမ်ကို မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အပြည့်အဝ ကူညီပေးခဲ့လေ၏။ မဟုတ်ပါက ကျိုးယွမ်သည် တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် ဤမျှလောက် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဆရာ... ခေါင်းဆောင်ဟောင်းက ဆရာ့ကို ကိုယ်တိုင် သွားခိုင်းတာလား..."

သူ၏ ဆရာသည် လူစုလူဝေးကို ဘယ်သောအခါကမျှ မနှစ်သက်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို အမြဲတမ်း ရှောင်ကြဉ်လေ့ရှိကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ သွားရမည်ဖြစ်ရာ ကျိုးယွမ်သည် ထိုင်နေရမည့်အစား လှဲနေချင်သော အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ကို သဘာဝကျကျ သတိရသွားလေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ချင်ချန်သည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် မဟုတ်ပါဘူး... ငါ ကိုယ်တိုင် သွားချင်လို့ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ..."

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ချန် ဆက်ပြောလိုက်လေ၏။ "ဒီတစ်ခါ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ရဲ့ အသက် တစ်ထောင်ပြည့် မွေးနေ့ပွဲ လုပ်မှာဆိုတော့... မင်းကိုလည်း အပန်းဖြေခရီးလေး ထွက်အောင် ခေါ်လာခဲ့တာပါ..."

"မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် ကလည်း အနားယူတာနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်တာကြားက ဟန်ချက်ညီမှုကို အလေးထားတယ်... ပင်ပန်းတဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေချည်းပဲ အမြဲတမ်း လုပ်နေလို့ မရဘူးလေ..."

"ဒါ့အပြင် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ က ဒီတစ်ခါ မှော်အဆောင် ရေးဆွဲတဲ့ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပမှာဆိုတော့... မင်းလည်း အပြင်ထွက်ပြီး တခြားသူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်သင့်တယ်..."

အမှန်စင်စစ်တွင် ချင်ချန်မှာ အကုန် မပြောခဲ့ချေ။ ယခုတစ်ကြိမ် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ ဂိုဏ်းချုပ် အသက် တစ်ထောင်ပြည့် မွေးနေ့ပွဲသည် အစသာ ဖြစ်ပြီး ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးသော ကိစ္စများစွာ ရှိနေသေးသည်။

ဤကိစ္စများသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ အနာဂတ် ဦးတည်ချက်နှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ချင်ချန်သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ကိုယ်စားပြု၍ သူ၏ သဘောထားများကို ဖော်ပြရမည် ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူသည် ယဲ့ဖိန်၊ ချင်းပေါင်လုံ နှင့် အခြားသူများကို သတိရသွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

မနှစ်က ယဲ့ဖိန် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှာ အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး ကြောင့် ပြတ်ထွက်သွားပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ကိုပင် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရလေ၏။

ဤကိစ္စကို ကျိုးယွမ် သိရှိထားပြီး ထိုကိစ္စမှာ ချင်းပေါင်လုံ လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိနေလေ၏။

ဤ ချင်းပေါင်လုံ သည် အလွန် သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိပြီး နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယဲ့ဖိန်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ယဲ့ဖိန် တကယ်ကို ကံဆိုးလှပေသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး ကြောင့် ပြတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ယခု သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှာလည်း အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး ကြောင့် ပြတ်ထွက်သွားပြန်လေပြီ။

ယဲ့ဖိန်သည် ယခုမှစ၍ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံးများကို ကြောက်ရွံ့သွားလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။

"ဆရာ... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဆရာပြောခဲ့တယ်နော်... ဆရာက သန့်စင်သော မှော်အဆောင်နယ်မြေ က လာတာဆို... ဘယ်တော့လောက် ပြန်သွားဖို့ စဉ်းစားထားလဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် ဤကိစ္စကို အတော်လေး သိချင်နေလေ၏။ အကြောင်းမှာ ချင်ချန်သည် သန့်စင်သော မှော်အဆောင်နယ်မြေ အကြောင်းကို အနည်းငယ်သာ ပြောလေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ချန်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "အလောတကြီး မလိုပါဘူး... မင်း အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်ဆရာ ကို ရောက်သွားရင် မင်းကို သန့်စင်သော မှော်အဆောင်နယ်မြေ ကို ခေါ်သွားမယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ သူ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အကယ်၍ အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်ဖို့ တကယ် စောင့်ရမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး နောက်ထပ် သုံးနှစ် ကြာဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဆရာ... ယဲ့မိသားစု အကြောင်းကော ကြားဖူးလား..."

ကျိုးယွမ်သည် ဟွမ်တ ပြောခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်လည် သတိရသွားလေ၏။ ယဲ့မိသားစုမှ အစွမ်းအထက်ဆုံး အဖွဲ့ဝင် အများအပြားသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ သန့်စင်သော မှော်အဆောင်နယ်မြေ တွင် ပေါ်လာမည်လားဆိုသည်ကို သူ သိချင်နေလေ၏။

ချင်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။ "မင်းက ဘယ် ယဲ့မိသားစုကို ပြောနေတာလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဓာတ်များ ချက်ချင်း တက်ကြွလာပြီး မေးမြန်းလိုက်လေ၏။ "ဆရာ... ယဲ့မိသားစုတွေ အများကြီး ရှိနေလို့လား..."

ချင်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။ "ယဲ့ နာမည်က တကယ်ကို ထင်ရှားတဲ့ နာမည်ပဲ... ဒေသအသီးသီးမှာ ယဲ့မိသားစု အခွဲတွေ ရှိပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ယဲ့မိသားစု အခွဲကတော့ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်... သူတို့ အတိအကျ ဘယ်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ မသိဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီအခွဲက ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမ နဲ့ အလွန် ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်... ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမ ဆိုတာ ရွှမ်ထျန်းကြယ်စင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ နတ်ဘုရားလို တည်ရှိနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆိုတာ မင်း သိထားသင့်တယ်..."

"သူတို့က ကောင်းကင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မြင်နိုင်ပြီး အနာဂတ်ကို ကြိုသိနိုင်တယ်... ရွှမ်ထျန်းကြယ်စင်နယ်မြေ က ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေး အများအပြားကို ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမ ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့တာ..."

"ဒါကြောင့် အကယ်၍ မင်း အနာဂတ်မှာ ယဲ့ ဆိုတဲ့ နာမည်ရှိတဲ့ သူနဲ့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်လာရင် အလျှော့မပေးနဲ့... အစအနမကျန် အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်... မဟုတ်ရင် မင်း အဆုံးမရှိတဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်..."

ချင်ချန်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ယဲ့မိသားစုသည် တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

သို့သော် ချင်ချန်၏ နောက်ဆုံးစကားမှာ ကျိုးယွမ် အကြိုက်ဆုံး စကားပင် ဖြစ်လေ၏။

"ဆရာ... ဆရာ့ဇနီးနဲ့ တခြားသူတွေအကြောင်း ဆရာပြောတာကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... ဆရာ အဝေးကို ရောက်နေတာ အရမ်းကြာပြီပဲ... သူတို့ကို မလွမ်းဘူးလား..."

ကျိုးယွမ် ဤမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောင်တရသွားလေ၏။ ဤမေးခွန်းက တစ်ဖက်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို နှိုးဆွပေးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ချင်ချန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။ "အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရရင် ငါ ထွက်လာတာ အနှစ်လေးဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီ... မင်းရဲ့ ဆရာကတော်နဲ့ တခြားသူတွေ ဘယ်လိုနေကြလဲ မသိဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ငါ ထွက်လာတုန်းက မင်းရဲ့ ဆရာကတော်နဲ့ တိုင်ပင်ခဲ့တယ်... ငါ အနှစ်ငါးဆယ်အတွင်း သေချာပေါက် ပြန်လာမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းက အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်ဆရာ မဖြစ်သေးဘူး... ငါလည်း အဆင့် ၇ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာရဦးမယ်..."

"ဒါမှသာ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး ပြန်သွားဖို့ အကျိုးရှိမှာ..."

"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကိုတော့ နောက်မှ အသေးစိတ် ပြောပြမယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မမေးတော့ချေ။

သူတို့နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသဖြင့် ချင်ချန်မှာ ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်နေပြီး ကျိုးယွမ်အား သန့်စင်သော မှော်အဆောင်နယ်မြေ အကြောင်း အချို့ကို ပြောပြခဲ့လေ၏။ ကျိုးယွမ်အား သန့်စင်သော မှော်အဆောင်နယ်မြေ အကြောင်း ကြိုတင် မိတ်ဆက်ပေးခြင်းဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ငါးရက်တာ အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားပြီး သူတို့သည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ နှင့် အနီးဆုံး မြို့သို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။

ဆရာတပည့် နှစ်ဦး မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာလေသည်။

ကျိုးယွမ် နှင့် ချင်ချန် တို့ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်မိကြလေ၏။

ကောင်းကင်တွင် ပေတစ်ရာကျော် ရှည်လျားသော ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားမှာ ထို ဧရာမ နဂါးကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲ..."

ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားရလေ၏။ ဧရာမ နဂါးကြီး၏ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ညီမျှကြောင်း သူ ချက်ချင်း မှတ်မိသွားလေ၏။

ဧရာမ နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပုံရိပ် သုံးခု ရပ်နေပြီး ထိုသူများအနက် တစ်ဦးမှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။

ကျန်နှစ်ဦးမှာ အဘိုးအိုများ ဖြစ်ကြပြီး အမျိုးသမီး၏ အနောက်တွင် ရပ်နေကြလေသည်။

ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားလေ၏။ ဤလူများသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြချေ။

ချင်ချန်သည်လည်း ဧရာမ နဂါးကြီး ထွက်ခွာသွားရသည့် ဦးတည်ရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "သူတို့ရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်ရတာ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ က မဟုတ်တဲ့ပုံပဲ..."

"ဒါ့အပြင် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ မှာ ဧရာမ နဂါးတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်း ဒါမှမဟုတ် လူပုဂ္ဂိုလ် အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး..."

"အကယ်၍ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီသုံးယောက်က တခြားနယ်မြေတစ်ခုက လာတာ ဖြစ်ရမယ်..."

"သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ဦးတည်ရာကို ကြည့်ရတာ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ဆီ သွားနေပုံပဲ..."

"သူတို့လည်း ဒီပွဲကို တက်ရောက်ဖို့ လာတာများလား..."

အခန်း (၁၈၂) ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ကျင့်စဉ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်း

ကျိုးယွမ်သည် ထိုလူသုံးဦး ပျောက်ကွယ်သွားရာ ဦးတည်ရာကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်လေ၏။ သူသည် 'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြု၍ တွက်ချက်ကြည့်ရန် အစပိုင်းက စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း သေချာ တွေးတောပြီးနောက် မလုပ်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ် သည် သာမန် တွက်ချက်မှုသာ ဖြစ်ပါက သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင်များကိုသာ အသုံးပြုမည်ဖြစ်ပြီး အနားယူကာ အားဖြည့်ပြီးနောက် ပြန်လည် ရရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် အကယ်၍ မြင့်မြတ်သော ကံကြမ္မာနှင့် ကြီးမားသော လာဘ်လာဘ ရှိသူ တစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက သက်တမ်း လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ကျိုးယွမ်သည် ဤ သက်တမ်း ပမာဏကို ဂရုမစိုက်ချေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူမှာ သူနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်သဖြင့် သူတို့အပေါ် အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်ရန် အကြောင်းမရှိချေ။

မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ရာ ကွဲပြားခြားနားနေကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ဤနေရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြား ရှိနေလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီး အချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ရလေ၏။

သို့သော် ချင်ချန်သည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တွင် အတော်လေး နာမည်ကြီးပြီး လူအများအပြားက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် လာကြလေရာ ချင်ချန်က အမြဲတမ်း ပြုံးလျက် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လေ့ရှိလေ၏။

မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သည် မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းနှင့်မျှ မသက်ဆိုင်ဘဲ မည်သည့် ပဋိပက္ခတွင်မျှ မပါဝင်သလို မည်သည့် အရင်းအမြစ်များကိုမျှလည်း မလုယူချေ။

ထို့ပြင် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သည် အလွန် အစွမ်းထက်လေ၏။ အဆင့် ၇ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်သော အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ရှိနေသဖြင့် အဆင့် ၇ ကျင့်ကြံခြင်း အဖွဲ့အစည်းများပင်လျှင် သူတို့ကို အလွယ်တကူ စော်ကားရန် ဝန်လေးကြလေ၏။

ထို့ကြောင့် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သည် ကြီးမားသော အငြိုးအတေး မရှိသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

"မိတ်ဆွေလေးကျိုး က ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်နေပြီ... ပြီးတော့ ဆရာကြီးချင် ရဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ တပည့်လည်း ဖြစ်တယ်... သူ့ရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက အကန့်အသတ် မရှိနိုင်ဘူး..."

"ဟုတ်တယ် မိတ်ဆွေလေးကျိုး... ငါ့ရဲ့ သံသရာကျောင်းတော် ကို အချိန်မရွေး လာလည်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်... မင်းကို သေချာပေါက် နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုပါ့မယ်..."

"ငါတို့ နဂါးသတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း က မိတ်ဆွေလေးကျိုး ကို အချိန်မရွေး ကြိုဆိုဖို့ အသင့်ပါပဲ..."

ချင်ချန်၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော ကျိုးယွမ်သည် သဘာဝကျကျ အာရုံစိုက်မှုကို အများအပြား ရရှိခဲ့လေ၏။

ချင်ချန်ကို ဖိတ်ခေါ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း လူအများအပြား သိရှိထားကြသဖြင့် သူတို့က ကျိုးယွမ်ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြလေ၏။

နဂါးသတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း နှင့် သံသရာကျောင်းတော် တို့သည် အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံခြင်း အဖွဲ့အစည်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျိုးယွမ်မှာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ဖြင့် အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော မှော်အဆောင်ဆရာ တစ်ဦးသည် အနာဂတ် အောင်မြင်မှုများအတွက် အကန့်အသတ်မရှိသော အလားအလာများ ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားကြသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်၏ အပြင်ဘက်၌ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကျိုးယွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ဤအမျိုးသမီး၏ အမည်မှာ ချင်တျဲ့ ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံခြင်း အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော ထောင်ချီထင်ယောင်ထင်မှားဂိုဏ်း မှ ဖြစ်လေ၏။

ကျိုးယွမ် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာချိန်က သူ ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့သူမှာ ချင်တျဲ့ ပင် ဖြစ်သည်။

ချင်တျဲ့သည် ချူအန်းအန်း၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် လွင့်စင်သွားခဲ့လေ၏။ ထို့နောက် ချူအန်းအန်းက အခွင့်အရေးယူကာ သူမကို ရိုက်နှက်ခဲ့လေသည်။

သူတို့ ထပ်မံ တွေ့ဆုံချိန်တွင် ချင်တျဲ့သည် ကျိုးယွမ်ကို ထပ်မံ ပစ်မှတ်ထားရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ချူအန်းအန်းကလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့လေ၏။

ထိုအချိန်က ကျိုးယွမ်သည် ချင်တျဲ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့လေ၏။ ထို့နောက် ချူအန်းအန်းက သူမကို ထပ်မံ ရိုက်နှက်ခဲ့ပြန်လေသည်။

သို့သော် ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အချို့ သတိထားမိသွားပြီး ပုံရိုက်ကူးသည့် ကျောက်တုံးဖြင့် လျှို့ဝှက် မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ကြသဖြင့် ချင်တျဲ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပျက်စီးသွားစေခဲ့လေ၏။

နောက်ပိုင်းတွင် ထောင်ချီထင်ယောင်ထင်မှားဂိုဏ်း ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ချင်တျဲ့သည် အဘိုးအို ချူအန်းအန်းနှင့် မလိုလားဘဲ လက်ထပ်ခဲ့ရလေ၏။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ချင်တျဲ့သည် သူမ၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာကို ဘယ်သောအခါကမျှ မပြရဲဘဲ ထူထပ်သော မျက်နှာဖုံးကို အမြဲတမ်း တပ်ဆင်ထားခဲ့ရလေ၏။

သူမသည် ချူအန်းအန်းကို မုန်းတီးသော်လည်း ကျိုးယွမ်ကို ပို၍ မုန်းတီးလေ၏။

ယခု သူတို့ တတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံချိန်တွင် တစ်ဖက်လူသည် အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ၏ ဆရာကြီးချင် ၏ တပည့် ဖြစ်လာခဲ့ရာ ချင်တျဲ့၏ မျက်နှာကို အလွန် အရုပ်ဆိုးသွားစေခဲ့လေ၏။

ချင်တျဲ့ သက်ပြင်းချကာ လှည့်ပြီး လူအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်လေ၏။ သူသည် လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များကို အလွန်အမင်း အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိလေ၏။

သူသည် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော လူသတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ယခုလေးတင် အာရုံခံမိခဲ့ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ 'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ် ကို အသက်သွင်းလိုက်လေ၏။

ထောင်ချီထင်ယောင်ထင်မှားဂိုဏ်း မှ ချင်တျဲ့၊ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိလေ၏။

"ဒီနေ့ ချင်တျဲ့က ချူအန်းအန်းကို သွားတွေ့ပြီး ကျိုးယွမ်ကို သတ်ဖို့ အစီအစဉ်ဆွဲချင်ခဲ့ပေမဲ့ ချူအန်းအန်းက ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်... ချင်တျဲ့ ဒေါသထွက်ပြီး ချူအန်းအန်းကို ရိုက်နှက်ခဲ့တယ်”

“နောက်တစ်နေ့တွင် ချင်တျဲ့သည် သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူနှင့်အတူ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်၏ မွေးနေ့ပွဲသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့လေ၏။”

“တတိယနေ့တွင် ချင်တျဲ့သည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ တပည့်များ၏ သီးသန့် အရောင်းအဝယ်ပွဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီး အတွင်း၌ အဆင့် ၄ အဆင့်တက်ဆေးလုံး တစ်လုံး ပါဝင်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့လေ၏”

"ချင်တျဲ့ ဒါကို တွေ့ပြီးနောက် ချူအန်းအန်းကို ပေးလိုက်တယ်... ချူအန်းအန်းက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်..."

“ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ချင်တျဲ့သည် သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ကျိုးယွမ်ကို ဒုက္ခပေးမည့် သူမ၏ အစီအစဉ်ကို လုံးလုံးလျားလျား စွန့်လွှတ်လိုက်လေ၏”

"နှစ်ပေါင်း သုံးရာ အကြာမှာ ချင်တျဲ့ဟာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မိုးကြိုးဘေးဒဏ် အောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်..."

ကျိုးယွမ်က 'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ် ဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ချင်တျဲ့၏ အနာဂတ်ဘဝသည် ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် သူ၏ သက်တမ်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် လျော့ကျမှုမျှ မတွေ့ရသော်လည်း သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင် အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေ၏။

'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ် ၏ စွမ်းအားကြောင့် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်နှလုံးများ ခုန်ပေါက်သွားလေ၏။ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အသုံးပြုလိုက်တိုင်း ကျင်စဉ်သည် စနစ် ကိုယ်တိုင်လောက်နီးပါး အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ ခံစားရလေ၏။

ကောင်းကင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို တွက်ချက်နိုင်သူများကို လူအများက အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့ကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ။

သူတို့သည် သင်၏ ဘဝကို ဟောကိန်းထုတ်နိုင်ပြီး မူလက သင်နှင့် သက်ဆိုင်သော အခွင့်အရေးများကို ခိုးယူကာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။ ဘယ်လိုလုပ် မကြောက်စရာ ကောင်းဘဲ နေမည်နည်း။

သူသည် ချင်းပေါင်လုံကို လုယက်ခဲ့မိ၍ တော်သေးသည်ဟု ကျိုးယွမ် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိလေ၏။ မဟုတ်ပါက ဤ ကောင်းကင်ကို အန်တုနိုင်သော လှည့်စားမှု ကိရိယာကို သူ ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ချင်တျဲ့သည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် သူမကို သဘာဝကျကျ လျစ်လျူရှုထားလိုက်လေ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ချင်တျဲ့နှင့် ချူအန်းအန်းတို့သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ယောက်အပေါ် တစ်ယောက် သံယောဇဉ် ဖြစ်လာခဲ့ပုံရပြီး ချင်တျဲ့သည် သူမ၏ အခွင့်အရေးကိုပင် ချူအန်းအန်းအား ပေးအပ်ရန် ဆန္ဒရှိနေလေ၏။

ထိုနေ့ ညနေပိုင်းတွင် ကျိုးယွမ် နှင့် ချင်ချန် တို့သည် တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် တည်းခိုခဲ့ကြပြီး နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ ခရီးဆက်ကြမည် ဖြစ်လေ၏။

"အဆောင်သခင်ကျိုး... တကယ်ပဲ ခင်ဗျား ဖြစ်နေတာကိုး..."

တည်းခိုခန်းတွင် ပျင်းရိနေသဖြင့် ကျိုးယွမ် အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်နေစဉ် သူ၏ နောက်မှ အသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသဖြင့် လန့်ဖျပ်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်လေ၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေကျင်း၊ တာအိုမိတ်ဆွေချင်... ခင်ဗျားတို့လည်း လာကြတာပဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်ခဲ့လေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မပြောင်းလဲသေးဘဲ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ချင်ယီ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အနည်းငယ် တိုးတက်လာပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေ၏။

ယခင်က ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၂ မှော်အဆောင်ဆရာ သာ ဖြစ်ခဲ့လေ၏။ သူတို့သည် ကျိုးယွမ်ကို ဧည့်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့ကြသော်လည်း အများအားဖြင့် ဟန်ပြသာ ဖြစ်ခဲ့လေ၏။

သို့သော် ယခုအခါ ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး များစွာ ပို၍ ဖော်ရွေလာကြလေ၏။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ သည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်ပြီး များစွာ ပို၍ လူကြိုက်များလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေ၏။ "ငါတို့လည်း အကြီးအကဲရှီးမန် နဲ့အတူ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ လိုက်လာတာပါ..."

ကျင်းဝူရှင်း ပြောခဲ့သော အကြီးအကဲမှာ ရှီးမန်ချုံ ဖြစ်ပြီး ကျိုးယွမ်လည်း သူ့ကို မြင်ဖူးလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ကျင်းဝူရှင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် ဝဲပျံနေသော အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင် ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ ပြင်းထန်သော သွေးထွက်သံယို ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရတော့မည့် လက္ခဏာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေ၏။

သိချင်စိတ်ကြောင့် ကျိုးယွမ်သည် တွက်ချက်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

"ဒီနေ့ ကျင်းဝူရှင်း ဈေးဝယ်ထွက်နေတုန်း မျက်နှာဖုံးတပ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို စော်ကားမိသွားတယ်... အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်လိုက်လို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားတယ်..."

“ နောက်တစ်နေ့တွင် ရှီးမန်ချုံသည် ဒဏ်ရာရနေသော ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ကို တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ ထိုမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးနှင့် ထပ်မံ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြန်လေ၏။”

"ရှီးမန်ချုံက ကျင်းဝူရှင်း အတွက် ရှင်းလင်းချက် တောင်းဖို့ ရှေ့ထွက်လာပေမဲ့ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ဘေးမှာရှိတဲ့ အဘိုးအို တစ်ယောက်ရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရပြီး အရှက်ကွဲသွားတယ်..."

“တတိယနေ့တွင် ကျင်းဝူရှင်းသည် ယဲ့ဖိန်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဒန်တျန် ကျိုးပဲ့သွားကာ အသုံးမကျသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားလေ၏”

ကျိုးယွမ် ဆက်မတွက်ချက်တော့ချေ။ ကျင်းဝူရှင်း၏ ကံကြမ္မာမှာ အလွန် သနားစရာကောင်းလှပေသည်။

သူ့ကို ကူညီပေးသင့်သလား…

ကျင်းဝူရှင်းသည် မဆိုးလှဟု သူ ခံစားရသဖြင့် ကျိုးယွမ် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အတော်လေး ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေလေ၏။