အခန်း (၁၈၃-၁၈၄)

အခန်း (၁၈၃) ကျင်းဝူရှင်း၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သားကို ကြားဖြတ်လုယူခြင်း

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ချင်ယီကို ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ ဘာလုပ်မည်ဆိုတာကို ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

"ဒီနေ့ ချင်ယီက ကျင်းဝူရှင်း နဲ့အတူ ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့တယ်... သူတို့ ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် မှာ လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီး ချင်ယီက ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဓားတစ်လက်ကို ဝယ်ခဲ့တယ်..."

"ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဓားထဲမှာ ကောင်းကင်အဆင့် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းဖြစ်တဲ့ 'မြို့တော်ဓားသိုင်း' ပါဝင်တယ်... ချင်ယီက ဂိုဏ်းကို ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ကို မသွားတော့ဘူး..."

"ဆယ်ရက်အကြာမှာ ချင်ယီ ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ပြီး စတင် ကျင့်ကြံရာမှာ သူမရဲ့ စွမ်းအားတွေ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာခဲ့တယ်..."

“ဆယ့်ငါးရက်အကြာတွင် ချင်ယီသည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကို ကျင်းဝူရှင်း၏ အဖြစ်အပျက်ကို ကြားသိရပြီး ဒေါသထွက်ကာ သူမကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံပြီး သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုအတွက် ကလဲ့စားချေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။”

“ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ချင်ယီသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် စုစည်းနိုင်ခဲ့ကာ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း ၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။ ထိုနှစ်မှာပင် ကျင်းဝူရှင်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ချင်ယီ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်နှက်သွားလေ၏။”

"အနှစ်တစ်ရာ အကြာမှာ ချင်ယီ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဓားတာအိုခန္ဓာကိုယ် ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်..."

“နှစ်ပေါင်း သုံးရာ အကြာမှာ ချင်ယီ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ကို ဖျက်ဆီးကာ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေ၏”

"နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာ အကြာမှာ ချင်ယီဟာ အကြင်နာကင်းမဲ့ခန်းမ ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်လှိုဏ်ဂူအဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ကာ ယဲ့ဖိန်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်..."

"နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ အကြာမှာ ချင်ယီဟာ ယဲ့မိသားစုရဲ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီး နောက်ဆုံးမှာ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးကာ သူတို့ကိုပါ အတူတကွ သေစေခဲ့တယ်... အကြင်နာကင်းမဲ့ခန်းမ ကိုလည်း ယဲ့မိသားစုက ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်..."

ကျိုးယွမ် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ ဤ ချင်ယီသည် ထူးခြားပြောင်မြောက်သူ ဖြစ်ပြီး ထိုအဆင့်အထိ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့လေ၏။

ကျိုးယွမ်က သူ၏ သက်တမ်း အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သက်တမ်း နှစ်နှစ် ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ချင်ယီသည်လည်း ကံကောင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ကျင်းဝူရှင်း၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားပြီး ချင်ယီအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိမရှိ ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

ချင်ယီ၏ ဘဝကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမသည် ကျင်းဝူရှင်းကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်ခင်နေခဲ့ကြောင်း တွေ့နိုင်ပေသည်။

သူတို့ သုံးဦး လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာစဉ် ချင်ယီက "စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ဒီမှာ ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် ရဲ့ ရုံးခွဲတစ်ခု ရှိတယ်လို့ အကြီးအကဲဆီက ကြားခဲ့တယ်... ကျွန်မ သွားကြည့်ချင်လို့..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် "ကောင်းပြီ ဂျူနီယာညီမလေး... မင်း သွားကြည့်လိုက်... ဒီနားမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အရောင်းအဝယ် လမ်းမကြီး တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... အဲ့ဒီကို သွားကြည့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... ဂျူနီယာညီမလေး... ပြီးရင် လာရှာလို့ ရတယ်..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ချင်ယီ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ငါတို့ အတူတူ သွားသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်... ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် ကို အရင် သွားကြမယ်... ပြီးရင် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လမ်းမကြီးကို သွားကြမယ်..."

ကျိုးယွမ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းဝူရှင်းက ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေ၏။ ဤသည်မှာ ပထမအဆင့် ဖြစ်သည်။

သူ မူလက ကြိုတင် ဟောကိန်းထုတ်ထားခဲ့သော ကျင်းဝူရှင်း၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းသည် ဤနေရာတွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

မူလကံကြမ္မာထဲတွင် သူတို့ လမ်းခွဲပြီးနောက် ကျင်းဝူရှင်းသည် အရောင်းအဝယ် လမ်းမကြီးသို့ သွားပြီး ချင်ယီက ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော်သို့ သွားကာ သူတို့ သုံးဦး မတူညီသော နေရာများသို့ သွားခဲ့ကြလေ၏။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ သုံးဦးသည် မခွဲခွာဘဲ ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် သို့ အတူတကွ သွားခဲ့ကြလေ၏။

မကြာမီ သူတို့ သုံးဦး ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် ၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ သူတို့ အထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ပုံရိပ် သုံးခု အတွင်းမှ ထွက်လာကြလေ၏။

ခေါင်းဆောင်မှာ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ဖွတ်တစ်ကောင်နှင့် တူသောအရာတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ နှင့် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ တို့သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးကြောများထံမှ လာသော ဖိအားတစ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

အမျိုးသမီး၏ အနောက်တွင် အဘိုးအို နှစ်ဦး ရပ်နေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အမူအရာ ကင်းမဲ့နေလေ၏။ သို့တိုင်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ထိုလူသုံးဦးကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ဤလူသုံးဦးသည် နတ်နဂါးကြီးကို စီးကာ ရောက်ရှိလာသူများ မဟုတ်ပါလော။

ကျိုးယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးသည် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးကာ ထိုသုံးဦးကို အရင် ထွက်ခွင့်ပြုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီးနောက် 'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ် ကို အသက်သွင်းကာ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီး၏ နောက်ကျောကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

ဤအချက်ပြမှုက ကျိုးယွမ်ကို အံ့အားသင့်သွားစေလေ၏။ သူ၏ သက်တမ်း အချက်အလက်များမှ ဂဏန်းများသည် စတင် ကျဆင်းလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ ယဲ့ချင်းချန် က ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် ကနေ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် 'ကျယ်' ကို ရရှိခဲ့တယ်... အသက်သွင်းပြီးနောက် သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့တယ်... ထို့နောက် သူမက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အရောင်းအဝယ် လမ်းမကြီး သို့ သွားခဲ့တယ်..."

"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အရောင်းအဝယ် လမ်းမကြီး မှာ ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သား ကို ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... ကျင်းဝူရှင်း နဲ့ ရန်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်..."

“ယဲ့ချင်းချန် ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သား ကို စိတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေ၏။ အသိဉာဏ်ပင်လယ် က စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးပြီး အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာစေလေ၏။”

“နောက်တစ်နေ့တွင် ယဲ့ချင်းချန်သည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ သွားကာ ယဲ့ဖိန်ကို ယဲ့မိသားစု၏ 'ပြိုင်ဘက်ကင်း လက်သီးတံဆိပ်' ကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး ယဲ့ဖိန်ကို သူမနှင့်အတူ ယဲ့မိသားစုသို့ သွားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ရာ ယဲ့ဖိန်က သဘောတူခဲ့လေ၏။”

"ဆယ်ရက်မြောက်နေ့မှာ ယဲ့ချင်းချန်က ကံကြမ္မာစုစည်းမှု ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို တပ်ဆင်ခဲ့ပြီး အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ရဲ့ ကံကြမ္မာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို စုစည်းကာ ယဲ့ဖိန်ထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ယဲ့ဖိန်ကို ကံကြမ္မာသားတော် ဖြစ်လာစေခဲ့တယ်..."

“ဆယ့်ရှစ်နှစ် အကြာတွင် ယဲ့ချင်းချန်သည် ယဲ့ဖိန်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် တာအိုလက်တွဲဖော် များ ဖြစ်လာကာ သူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှု ခရီးစဉ်ကို စတင်ခဲ့ကြလေ၏။ ယင်နှင့်ယန် နဂါးဇာမဏီ ကျင့်စဉ်။”

"အနှစ်တစ်ရာ အကြာမှာ ယဲ့ချင်းချန်ဟာ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်မယ့် အလားအလာရှိတဲ့ ယဲ့ချန် အမည်ရတဲ့ သားတစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့တယ်..."

"နှစ်ပေါင်း သုံးရာ အကြာမှာ ယဲ့ချင်းချန်ဟာ ကောင်းကင်လှိုဏ်ဂူအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိပြီး ယဲ့မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

“နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ အကြာမှာ ယဲ့ချင်းချန်ဟာ ယဲ့ဖိန်အတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ ချင်ယီကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်... ချင်ယီ ကိုယ်တိုင် ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီး ယဲ့ချင်းချန် သေဆုံးသွားခဲ့တယ်…”

ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားသော်လည်း အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားလေ၏။

သူ စစ်ဆေးကြည့်ရာ သက်တမ်း အနှစ်နှစ်ဆယ် လျော့ကျသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

ချင်ယီ၏ ကံကြမ္မာစစ်ရာတွင် နှစ်နှစ် လျော့ကျသွားသော်လည်း ယဲ့ချင်းချန်၏ ကံကြမ္မာစစ်ရာ အနှစ်နှစ်ဆယ် လျော့ကျသွားကြောင်း သိထားလိုက်သည်။ ယဲ့ချင်းချန်၏ ကံကြမ္မာသည် ချင်ယီထက် များစွာ ကြီးမားကြောင်း ပြသနေပေသည်။

ကောင်းကင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ချောင်းကြည့်ရန် ကြိုးစားသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ 'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ် ၏ ပထမဆုံး စာကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ဤအချက်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သွားလေ၏။

ဤသည်မှာ အနာဂတ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်စားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုလူလိမ်အိုကြီးများက အခြားသူများကို သူတို့၏ ဟောကိန်းများဖြင့် အလွယ်တကူ ကူညီပေးရန် ဆန္ဒမရှိကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ။

အကြောင်းမှာ ပုံစံတူပြုလုပ်မှုတိုင်းက သင်၏ သက်တမ်းကို စားသုံးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် သက်တမ်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုအပ်ချေ။ မဟုတ်ပါက သူ ဤကဲ့သို့ အသုံးပြုရန် ရဲဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။

သူတို့ ယဲ့မိသားစုအကြောင်း သွားရောက် စုံစမ်းစဉ်က ယဲ့မိသားစုသည် ယဲ့ချင်းချန် ဟုခေါ်သော ကလေးတစ်ဦးကို ငယ်စဉ်ကတည်းက မွေးစားခဲ့ကြောင်း သိရသည်ဟု ဟွမ်တက တစ်ခါပြောဖူးလေ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီး ဖြစ်ပုံရပေသည်။

‘ဒီအမျိုးသမီးက တကယ်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်တာပဲ... ချီစွမ်းအင် စုစည်းမှု လှုပ်ရှားမှုအတွက် ဝင်္ကပါ တစ်ခုတောင် တပ်ဆင်နိုင်တယ်... ကြည့်ရတာ ဒီ အခွင့်အရေးကို သူမဆီကနေ ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ် ထင်တယ်…’

ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် သို့ ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ဆရာ ခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စတွေ မပြီးသေးဘူးဆိုတာ ရုတ်တရက် သတိရလို့... ကျွန်တော် အရင် သွားလိုက်ပါဦးမယ်... ရေစက်ပါရင် နောက်နေ့မှ တွေ့ကြတာပေါ့..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ကျင်းဝူရှင်း၏ မျက်ခုံးကြားကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ အမည်းရောင် ချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်သည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သတိပြုမိလိုက်လေ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ သူ၏ ကံကြမ္မာ ပြောင်းလဲသွားပုံရပေသည်။

ကျိုးယွမ် ဆက်မနေတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားကာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အရောင်းအဝယ် လမ်းမကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အသွင်အပြင်ကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အသက် ငါးဆယ်ခန့်ရှိသူ တစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူတို့သည် ခြေလှမ်းများကို သွက်သွက်လှမ်းကာ ယဲ့ချင်းချန် မရောက်မီ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ကြလေ၏။

ဤ ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဆိုင်ခန်းပေါင်း ရာချီ ရှိလေသည်။ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများက ဆိုင်ခန်း တစ်ခုချင်းစီကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်သွားသော်လည်း ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သားကို မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ် အလောတကြီး မရှိဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားရာ နောက်ဆုံးတွင် ထောင့်တစ်နေရာ၌ အမည်းရောင် သစ်သားစတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့လေ၏။

ဤသစ်သားစသည် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းစာ အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိပြီး အာဃာတ တစ်မျှင်က ရစ်ပတ်ထားကာ ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သားကို ဖုံးကွယ်ထားလေ၏။

"အဘိုးအို... ဒါက ဘယ်လောက်လဲ..."

ကျိုးယွမ် ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သားကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာ..."

အဘိုးအိုက မော့ပင်မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူသည် ဤ ကျိုးပဲ့နေသော ပစ္စည်းကို ရောင်းရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ တစ်နှစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း အောင်မြင်မှု မရသေးချေ။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ ကျိုးယွမ်သည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာကို ပစ်ပေးလိုက်လေ၏။ ယဲ့ချင်းချန်က အဘိုးအို နှစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက တစ်ဖက်လူတွင် ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သားကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိသော အရာတစ်ခုခု ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လှည့်၍ ထွက်သွားလေတော့သည်။

အခန်း (၁၈၄) သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် တန်ပြန်သတ်ဖြတ်ခြင်း

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် ယဲ့ချင်းချန်သည် ဆိုင်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။ ဆိုင်ခန်းကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားလေသည်။

သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် မကြာမီက ပြင်းထန်သော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ခံခဲ့ရပြီး ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သား ကသာ အပြည့်အဝ ပြုပြင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ကြီးမားသော ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန်အတွက် သူမသည် ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမ ကိုပင် အကူအညီ တောင်းခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုအရာသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တွင် ပေါ်လာမည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့လေ၏။

ယဲ့ချင်းချန်သည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တွင် ရှိနေသော သူမ၏ အစ်ကို ယဲ့ဖိန်ကို သွားရောက် တွေ့ဆုံရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုလေးတင် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးက ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သား၏ ချီစွမ်းအင် အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူမ အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

ယဲ့ချင်းချန်သည် သူမရှေ့ရှိ အဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "အဘိုးအို... ခုနက ရှင်ဆီကနေ ပစ္စည်းဝယ်သွားတဲ့ လူကို မှတ်မိလား..." ဟု မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

အဘိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်လေ၏။ အရောင်းအဝယ် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် မော့ပင် မကြည့်ခဲ့ချေ။ သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းစွာဖြင့် အရောင်းအဝယ် ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

"သခင်မလေး... သူ့နောက်ကို ကျွန်တော် လိုက်သွားပါ့မယ်... အခုလေးတင် ထွက်သွားတဲ့ လူလို့ ထင်တယ်... သူ ရှေ့မှာ ရှိနေရမယ်..."

အဘိုးအိုတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ယဲ့ချင်းချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် "အတူတူ သွားကြမယ်... ဒီပစ္စည်းကို လုံးဝ အဆုံးရှုံးခံလို့ မဖြစ်ဘူး..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ယဲ့ချင်းချန် စကားပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုနှစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားလေ၏။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ကျိုးယွမ်ကို မှီသွားကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်ကလည်း သူတို့ကို စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယဲ့မိသားစု မည်မျှလောက် မာနကြီးသလဲ ဆိုတာကို သူ ကြည့်ချင်နေလေ၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ခင်ဗျားဆီမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သားကို ကျွန်တော်တို့ ဝယ်ချင်ပါတယ်... စျေးနှုန်းကို ပြောပါ..."

သူတို့ သုံးဦး ကျိုးယွမ်ကို မှီသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယဲ့ချင်းချန်က စတင် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မရောင်းဘူး..."

ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ငြင်းဆန်လိုက်လေ၏။ ဤအရာက သူ့အတွက် အလွန် အသုံးဝင်ရာ သူ ဘယ်လိုလုပ် ရောင်းချမည်နည်း။

ယဲ့ချင်းချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် အရှိန်အဝါ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကာ သူမ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် မိစ္ဆာချီစွမ်းအင် တစ်မျှင် ပေါ်လာလေ၏။

သူမ၏ နောက်ရှိ အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာလည်း အနည်းငယ် အေးစက်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

"ဘာလဲ... မင်းတို့က ငါ့ကို ဓားပြတိုက်ချင်လို့လား..."

ကျိုးယွမ် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာလေ၏။

"ကောင်လေး... အကယ်၍ မင်းသာ အသိဉာဏ်ရှိရင် အဲ့ဒါကို ပေးလိုက်တာ ကောင်းမယ်... မင်းရဲ့ မိသားစုအတွက် ပြဿနာတွေ မရှာနဲ့..."

အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ယဲ့ချင်းချန်၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း အေးစက်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယနေ့ သူမ ဤအရာကို သေချာပေါက် ရယူရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လမ်းပေါ်ရှိ လူအများအပြားသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ကြပြီး အဘိုးအိုထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ခံစားရသဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြလေ၏။

အဘိုးအိုနှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ကျိုးယွမ် အာရုံခံမိလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်တွင် ယခုအခါ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များစွာ ရှိနေသဖြင့် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကို အနိုင်ယူရန် မခက်ခဲချေ။ သို့သော် ပြိုင်ဘက်က ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် ဖြစ်နေပါက အခြေအနေက အနည်းငယ် ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။ ‘သူတို့ သေဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားမှတော့ သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့’

"အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွား... မင်းတို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်မယ်... မဟုတ်ရင် မင်းတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ထင်ရှားလှပေသည်။

ကျိုးယွမ် ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အဘိုးအိုနှစ်ဦးမှာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြလေ၏။

"ရွှေအမြုတေအဆင့် ကောင်လေးက ဒီလောက် မာနကြီးရဲတယ်ပေါ့... သွားသေလိုက်စမ်း..."

အဘိုးအို စကားပြောပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချိတ်ပိတ်ထားလိုက်လေ၏။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်နေလေ၏။ သူတို့အတွက် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ယောက်ကို သတ်ရခြင်းမှာ ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်ရသလောက် လွယ်ကူလှပေသည်။

ယဲ့ချင်းချန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း သူတို့ကို မတားဆီးခဲ့ချေ။ ယဲ့မိသားစုက လူသတ်ရန် အကြောင်းပြချက် မလိုအပ်ချေ။

အဘိုးအို၏ လက်ဝါးရာသည် ကျိုးယွမ်နှင့် ပို၍ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျိုးယွမ်၏ ပုံရိပ်သည် ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ နေရာတွင် ငှက်ငယ်လေး တစ်ကောင် ပေါ်လာလေ၏။

အကြောင်းမှာ ကျိုးယွမ်သည် ရွှေ့လျားနိုင်သော နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် ကတ်ကို အသုံးပြု၍ ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာရှိ ငှက်ငယ်လေး တစ်ကောင်နှင့် နေရာပြောင်းလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ငှက်ငယ်လေးမှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဘိုးအို၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဘိုးအို အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ယဲ့ချင်းချန်လည်း အလွန် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။

ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ရပ်နေသော ကျိုးယွမ်က "မင်းတို့ သေဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားမှတော့ မင်းတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့... အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ်... အသက်ဝင်စမ်း..." ဟု အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"သက်တမ်း အနှစ် ၃၅၀ စတေးမယ်..."

ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် ၏ သက်တမ်းမှာ အနှစ်နှစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိပြီး ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် သို့ တက်လှမ်းရန် အနည်းဆုံး နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ် သည် ကျိုးယွမ်အား သူ၏ သက်တမ်း တစ်နှစ်ကို စတေးပြီး တစ်ဖက်လူ၏ သက်တမ်း ငါးနှစ်နှင့် လဲလှယ်နိုင်စေလေ၏။ အနှစ် ၃၅၀ ဆိုသည်မှာ တစ်ဖက်လူ ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်ပြီး ပြာကျသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

"အား..."

ကျိုးယွမ် လက်ချောင်းတစ်ချက် ခေါက်လိုက်သည်နှင့် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဖြူရောင် မီးတောက်များ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အိုမင်းသွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဘိုးအိုသည် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ရပ်က လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်နေကြလေ၏။

ယဲ့ချင်းချန် နှင့် သူမ၏ ဘေးရှိ အဘိုးအိုတို့သည် ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသဖြင့် သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားကြလေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၅၃၅၇၉၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၅၀၀၀၀၀၀...]

ကျိုးယွမ်သည် စနစ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း လျစ်လျူရှုထားလိုက်လေ၏။

"သက်တမ်း အနှစ် ၃၃၀ စတေးမယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ် နှမြောသွားသဖြင့် ယဲ့ချင်းချန်၏ ဘေးရှိ အခြား အဘိုးအို တစ်ဦးကို ထပ်မံ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း အဖြူရောင် မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။ လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်မှုအောက်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်ပြီး ပြာကျသွားလေ၏။

"သခင်မလေး... ပြေး..."

မသေဆုံးမီတွင် အဘိုးအိုက ယဲ့ချင်းချန်ကို အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အဆုံးမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၅၉၈၄၉၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၅၀၀၀၀၀၀...]

ယဲ့ချင်းချန်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာလေ၏။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူမသည် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ခွဲချေလိုက်လေ၏။ သူမ၏ အနောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ယဲ့ချင်းချန်သည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားလေ၏။

"ပြေးချင်နေတာလား... နောက်ကျသွားပြီ... သက်တမ်း အနှစ် ၆၀၀ စတေးမယ်..."

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ ယဲ့ချင်းချန် တွင် အဆင့် ၆ ဧရာမ နဂါးတစ်ကောင် ရှိနေကြောင်း သူ သိထားသဖြင့် အနှစ် ၆၀၀ စတေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အား..."

ယဲ့ချင်းချန် နှင့် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နဂါးထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သူတို့သည် အဖြူရောင် မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသော်လည်း ထို့နောက် အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၆၁၁၁၃၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၅၀၀၀၀၀၀...]

ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ သိမြင်မှုပင်လယ် အတွင်း၌ စနစ်၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ ယင်းက လူတစ်ယောက် အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မူးဝေမှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူသည် လက်လှမ်းကာ သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းကို ကောက်ယူလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် လျှပ်စီးတစ်ချက် လက်သွားသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် အကြည့်များအောက်တွင် သူ အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ် ပြန်လည် ပေါ်လာချိန်တွင် လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြားလေး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အစစ်အမှန် အသွင်အပြင် ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် ထိုနေရာတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်နေလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းထဲရှိ မူးဝေမှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေ၏။

အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုခြင်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများမှာ ပို၍နည်းပါးလာလေပြီ။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဤကျင့်စဉ်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို အစွမ်းထက်လာလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သားကို စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး သစ်သားအပေါ်ရှိ အာဃာတများကို အာဃာတဓားက ဝါးမျိုသွားလေ၏။

ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သား ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ သည် လန်းဆန်းအေးမြသော ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပသွားစေလေ၏။

‘ဒါက ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်ပဲ... ဒီ ဝိညာဉ်အားဖြည့်သစ်သားက ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ကို အနည်းဆုံး နှစ်ဆ သုံးဆလောက် ပိုအားကောင်းလာစေနိုင်တယ်…’