အခန်း (၁၈၅-၁၈၆)

အခန်း (၁၈၅) လူအချို့၏ ကံကြမ္မာများ ပြောင်းလဲသွားခြင်းနှင့် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များ

ကျိုးယွမ် အပြင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီးနောက် သူ၏ စနစ် အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်: ၃၇၉၅၆၁၁၂/၆၀၀၀၀၀၀]

[သက်တမ်း: ၂၇/၇၉၂၅၉.၈]

[ပါရမီ: တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြော]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၄၀၁၈၈၄]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အဆင့်မြင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာတစ်ထောင်ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ်၊ 'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ် (အဆင့် ၅)၊ အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ]

သက်တမ်းမှာ အနှစ်တစ်ထောင်ကျော် လျော့ကျသွားသော်လည်း ကံကြမ္မာတန်ဖိုးမှာ ၄၀၀,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိလာလေ၏။ သို့သော် နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် ကတ် တစ်ကတ် အသုံးပြုခဲ့ရကြောင်း ဖော်ပြရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ရွှေ့လျားနိုင်သော နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် ကတ် တစ်ကတ် ရယူရန် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၅၀,၀၀၀ ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် မိုင် ၃၀၀ အထိ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သော ရွှေ့လျားနိုင်သည့် နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် အသေးစား နှစ်ခုကို ဝယ်ယူရန် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၂၀,၀၀၀ ကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့လေ၏။

ဤပစ္စည်းများကို လဲလှယ်ပြီးနောက် သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးမှာ ၃၃၁,၈၈၄ သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် မြို့တစ်ခုလုံးကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် စစ်သည် နှစ်ဦးက အဘိုးအို တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ထိုအဘိုးအိုက သူတို့ကို လက်ချောင်းတစ်ချက် ခေါက်ရုံဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်ကာ ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်ပြီး ပြာကျသွားစေခဲ့လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဂိုဏ်းတိုင်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့၏ တပည့်များကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဤနေရာတွင် မာနမကြီးရန် သတိပေးထားကြလေသည်။ မဟုတ်ပါက ဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းများအတိုင်း အရေးယူခံရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူ့ကို မည်သူကမျှ သံသယဝင်မည် မဟုတ်သော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဤကိစ္စအကြောင်း ပြောဆိုနေကြလေ၏။

ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား၏ မျက်ခုံးကြားတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပြီး ဤ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော စီနီယာမှာ မည်သူဖြစ်မည်ကို တွေးတောနေကြလေ၏။

ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တွင် ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်သော လူမျိုး မဟုတ်ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေး၌ ကောင်းကင်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ကျဆင်းလာလေ၏။ ထိုသူမှာ ယဲ့ချင်းချန် ပင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချင်းချန်၏ ဆံပင်များ အားလုံး ဖြူဖွေးနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အားနည်းသော အဘွားအို တစ်ဦးနှင့် တူနေလေ၏။

သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့သော ဧရာမ နဂါးကြီးမှာလည်း အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ချင်းချန်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လွင်နေလေ၏။

သူမသည် ယဲ့မိသားစု၏ အချစ်တော် သမီးလေး ဖြစ်သည်။ သူမကို ငယ်စဉ်ကတည်းက အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ရှိ ယဲ့မိသားစုထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ယဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးများ နေထိုင်ရာ နေရာရှိ ကျောက်စာတိုင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဘိုးဘေးချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်ရန်နှင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲနိုင်ရန် သူမ၏ အထူး ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ကဲ့သို့သော နေရာငယ်လေးတစ်ခုတွင် ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ယဲ့ချင်းချန် ဘယ်သောအခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူမ၏ ဘေးရှိ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် နှောင်းပိုင်း အစေခံအိုကြီး နှစ်ဦးနှင့် အဆင့် ၆ နတ်နဂါးကြီး တို့အားလုံး သနားစရာကောင်းစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး သူမ၏ သက်တမ်းမှာလည်း ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမ က လူတွေက သူမရဲ့ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ခရီးစဉ် ချောမွေ့မယ်... သူမ လုပ်ချင်တာတွေ အားလုံး ပြီးမြောက်နိုင်မယ် လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား... ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ…

ယဲ့ချင်းချန် သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲမှ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တွေးတောနေဆဲပင်။

သူမ ပိုတွေးလေလေ ပို၍ ကြောက်လန့်လာလေလေဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ ဖြူရော်သွားလေ၏။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ယဲ့ချင်းချန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားလေ၏။

ယဲ့ချင်းချန် မှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာကို မြင်သောအခါ အော်ဟစ်လိုက်မိလေ၏။

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် မျက်နှာဖြစ်သည်ကို သူမ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေ၏။

မူလ အစီအစဉ်မှာ ယဲ့ဖိန်ကို တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ မှ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း လက်သီးတံဆိပ် သင်ကြားပေးရန် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူမ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး မတွေးနိုင်တော့ချေ။

ယဲ့ချင်းချန်သည် သူမကိုယ်သူမ တင်းကျပ်စွာ အဝတ်ဖြင့် အုပ်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ သက်တမ်းကို ရှည်စေနိုင်မလား၊ သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင်များကို အားဖြည့်ပေးနိုင်မလား ဆိုသည်ကို သိရှိရန် ယဲ့မိသားစုထံ ပြန်သွားကာ အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်နိုင်ရန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ယဲ့ချင်းချန်၏ ကံကြမ္မာကို လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ရုံသာမက ယဲ့ဖိန်၊ ကျင်းဝူရှင်း၊ ချင်ယီ နှင့် အခြား လူအများအပြား၏ ကံကြမ္မာများကိုပါ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကြောင်း မသိရှိခဲ့ချေ။

ယဲ့ချင်းချန်၏ အကူအညီ မပါဘဲ ယဲ့ဖိန်သည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ထံမှ ကံကြမ္မာကို မရရှိနိုင်တော့ချေ။ ကျိုယန်ရှီး၏ အကူအညီ ရှိနေသော်လည်း သူသည် အနည်းငယ်သာ သာလွန်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ယဲ့ဖိန်တွင် ရန်သူ အများအပြား ရှိနေပြီး အားလုံးမှာ သူ၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အတားအဆီးများ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ် တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဆရာဖြစ်သူ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ချေ။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။ ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲရှိ အရာအားလုံးသည် သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေ၏။ တစ်ဖက်လူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ချမ်းသာလှပေသည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာ၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀,၀၀၀ ခန့်၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းနီးပါး နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များ ရှိနေလေ၏။

ထို့အပြင် ကျိုးယွမ်သည် အမျိုးမျိုးသော ဆေးလုံး ရာပေါင်းများစွာကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး အထဲတွင် အဆင့် ၆ ဆေးလုံး သုံးလုံး၊ အဆင့် ၅ ဆေးလုံး အလုံး ၂၀ ကျော် ပါဝင်ပြီး အညံ့ဆုံး ဆေးလုံးများမှာပင် အဆင့် ၃ ဖြစ်နေသေးလေ၏။

ကျင့်စဉ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းပညာ များစွာလည်း ရှိနေလေ၏။ ကျိုးယွမ်သည် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ "ကောင်းကင်စည်းမျဥ်း" ဟု အမည်ရသော တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းပညာ စာအုပ်ကို စိတ်ဝင်စားသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အလျင်အမြန် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဓားသိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း တစ်ကွက်တည်းသာ ရှိလေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ ဖိသိပ်ပြီးနောက် သူ၏ ဓားရှည်မှတစ်ဆင့် လမ်းကြောင်းပေးကာ မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်းအဖြစ် စုစည်းပြီး ခုတ်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အမြင့်ဆုံးအထိ အသုံးပြုနိုင်ပြီး စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထူးခြားပြောင်မြောက်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ် ဤသိုင်းကွက်ကို ချက်ချင်း သဘောကျသွားပြီး သေချာပေါက် ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ် အခြား သိုလှောင်လက်စွပ် ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အတွင်းရှိ အရာများမှာ ယခင် လူ၏ အရာများထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးယွမ် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေ၏။

ထို့အပြင် ကျိုးယွမ်သည် ဤလူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲတွင် ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဓားမ တစ်လက် ဖြစ်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှင့် ဆေးလုံး ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ မပြတ်လပ်ချေ။

သို့သော် ဆိုရိုးစကားအတိုင်း အရင်းအမြစ် များပြားလွန်းခြင်းကို မည်သူက ညည်းညူမည်နည်း။

ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းမွန်သော အရာများအားလုံးကို အလုံခြုံဆုံး နေရာဖြစ်သော စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေထဲသို့ အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

သူ၏ လက်ထဲတွင် သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်း ရှိနေသေးသော်လည်း မျက်စိလှည့်စားရန်သာ ဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးရှိသောအရာ မည်သည့်အရာမျှ မရှိချေ။

သို့သော် ကျိုးယွမ်က ဟွမ်တနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ဆုချသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ပစ္စည်းများကို ဤနေရာမှ တကယ်တမ်း ယူလေ့ရှိလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းများ အားလုံးကို မီးရှို့ပစ်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ထံတွင် သိုလှောင်လက်စွပ် ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး နေရာ အများအပြား ယူနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

"မဖြစ်ဘူး... နေရာယူတဲ့ ဒီအရာတွေကို ငါ ရှင်းပစ်မှ ရမယ်..."

ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ တည်းခိုခန်းမှ ထပ်မံ ထွက်ခွာသွားပြီး ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က သဘာဝကျကျပင် သူ၏ အသွင်အပြင်ကို ထပ်မံ ပြောင်းလဲလိုက်လေ၏။ မည်သူကမျှ သူ့အပေါ် အကြံအစည်များ ရှိနေမည်ကို သူ မလိုလားချေ။

ကျိုးယွမ် ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ ထွက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် ကျိုးယွမ်သည် ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် မှ ပြုံးလျက် ထွက်လာခဲ့လေ၏။ သိုလှောင်လက်စွပ် ရှစ်ရာကျော်နှင့် အသုံးမဝင်သော ပစ္စည်း အများအပြားကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းချီဖြင့် လဲလှယ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် မဆိုးလှချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် ၌ အဘိုးအိုသည် သူ၏ ရှေ့ရှိ ပစ္စည်းပုံကြီးကို တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သိုလှောင်လက်စွပ် အများအပြားတွင် အထူး အမှတ်အသားများ ပါရှိသလို မှော်လက်နက်များနှင့် ဝိညာဉ်လက်နက် အချို့တွင်လည်း ပါရှိသဖြင့် မတူညီသော ဂိုဏ်းများမှ လာကြောင်း အလွယ်တကူ သိနိုင်ပေသည်။

"အဘိုးလျို... ဒီလူက လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက်ကိုများ ဓားပြတိုက်ခဲ့တာလဲ..."

ဘေးတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

အဘိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် "ဒီကိစ္စကို အပြင်လူတွေကို မပြောပြနဲ့... ဒီလို လူမျိုးနဲ့ ငါတို့ မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ အမျိုးသမီး သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ချင်ချန် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်ကို မြင်သောအခါ ချင်ချန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေ၏။

မြို့ထဲတွင် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော သတင်းများသည် မြို့တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ချင်ချန်လည်း သဘာဝကျကျ ကြားသိခဲ့ပြီး ဖြစ်လေ၏။

ချင်ချန်သည် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ပင် သွားရောက် ကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် လှုပ်ရှားခဲ့သူမှာ အသက် ငါးဆယ်ခန့် အရွယ်ရှိ အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ချင်ချန် သိရှိခဲ့လေ၏။ တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကဲ့သို့ အခြားနယ်မြေတစ်ခုမှ လာသူဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချင်ချန် ခန့်မှန်းလိုက်လေ၏။

သို့သော် ချင်ချန်သည် ကျိုးယွမ်၏ လုံခြုံရေးအတွက် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသေးသဖြင့် အချိန်ကြာကြာ မနေဘဲ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

အခန်း (၁၈၆) ယဲ့ဖိန်၏ မျှော်လင့်ချက်များ

ဖုန်းလင်တောင်သည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တွင် အကျော်ကြားဆုံး တောင်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ဖုန်းလင်တောင်၏ အောက်တွင် ဧရာမ ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ဖုန်းလင်တောင် တစ်ခုလုံးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အလွန် ကြွယ်ဝနေလေ၏။

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သည် ဖုန်းလင်တောင်၏ အဓိက တောင်ထွတ်တွင် တည်ရှိလေ၏။

တောင်ထွတ် အများအပြားရှိသော အခြား ဂိုဏ်းများနှင့် မတူဘဲ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သည် တောင်ထွတ်တစ်ခုတည်းကိုသာ နေရာယူထားလေ၏။

တဲအိမ်များနှင့် မျှော်စင်များကို လှေကားထစ် ပုံစံဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး အများအပြားမှာ တိမ်ပင်လယ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေကြလေ၏။

ယနေ့ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သည် အလွန် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေပြီး တောင်ထိပ်တွင် ဧရာမ "သက်ရှည်ကျန်းမာခြင်း" စာလုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ကိုယ်တိုင် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်ကာ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်များကို ကြိုဆိုနေလေ၏။

သူ၏ ဘေးတွင် လူနှစ်ဦး ရပ်နေလေသည် - ချွီယန်ရန် နှင့် ယဲ့ဖိန် တို့ ဖြစ်ကြလေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း တွင် သားမရှိသော်လည်း သမီးနှစ်ယောက် ရှိလေ၏။ သူ၏ သမီးအကြီး ချွီယီ မှာ အိမ်ထောင်ကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပျော်ရွှင်သော ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေရခြင်း မရှိချေ။

အကြောင်းရင်းမှာ ချွီယီသည် အလွန် ကြီးစိုးလွန်းသဖြင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာ သူမ၏ အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် နေထိုင်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေစဉ် သွေးကြောလွဲကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရလေ၏။

သူမသေမီတွင် သူ့၏ မကျေနပ်ချက်များ အားလုံးကို ဖွင့်ထုတ်ပြောဆိုခဲ့သဖြင့် ချွီယီကို စိတ်နှလုံး ကြေကွဲကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစေခဲ့လေ၏။

ထို့ကြောင့် သူ၏ သမီးအကြီး၏ အတွေ့အကြုံများမှ သင်ခန်းစာယူကာ ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း သည် သူ၏ ဒုတိယသမီး၏ အိမ်ထောင်ရေးကို အလွန် အလေးအနက် ထားခဲ့လေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည် ချွီယန်ရန်ကို မျက်နှာချိုသွေးရန် ကြိုးစားနေကြောင်းကို သူ မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော် ယဲ့ဖိန်မှာ လိုက်ဖက်သော သူတစ်ဦး မဟုတ်ဟု သူ ခံစားရသဖြင့် ဤကိစ္စအပေါ် သူ၏ သဘောထားကို ဘယ်သောအခါကမျှ မထုတ်ဖော်ခဲ့ချေ။

ယမန်နေ့က ယဲ့ဖိန်သည် သူ၏ ယဲ့မိသားစုမှ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ယနေ့ ရောက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိထားသည်ဟု ပြောခဲ့လေ၏။ ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း အတော်လေး သိချင်သွားသဖြင့် ကြည့်ရှုရန် အဝင်ဝတွင် ယဲ့ဖိန်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း သည်လည်း အတော်လေး ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေလေ၏။ သူ ပြင်ပ အကူအညီကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

ချွီယန်ရန် နှင့် ထန်ချန် တို့သည် စေ့စပ်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ယဲ့ဖိန် ဒဏ်ရာရသွားသောကြောင့် ချွီယန်ရန်က ဂိုဏ်းတူ ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်သော ယဲ့ဖိန်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့လေ၏။

ထိုအချိန်က ချွီယန်ရန်သည် သတိလစ်နေသော ယဲ့ဖိန်ကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားသည်ကို ထန်ချန် တွေ့သွားသဖြင့် နားလည်မှုလွဲသွားခဲ့လေ၏။

ချွီယန်ရန် ကိုယ်တိုင်ကလည်း ထန်ချန်ကို သိပ်သဘောမကျသဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းမပြတော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် အခြေအနေများ ပိုဆိုးသွားခဲ့လေ၏။

ဤဖြစ်ရပ်က တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ နှင့် လင်ရှောင်ခန်းမ တို့ကို အသေအလဲ ရန်သူများ ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း အပေါ် ကြီးမားသော ဖိအားများ ကျရောက်လာစေလေ၏။

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ မှ အကြီးအကဲ အများအပြားက ပြင်းထန်သော သဘောထားများ ရှိကြသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘိုးဘေးက မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့ချေ။ မဟုတ်ပါက ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ပင်လျှင် သူတို့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ယဲ့ဖိန်... ယဲ့မိသားစုက တာအိုမိတ်ဆွေ တွေ ဘယ်အချိန် လာမယ်လို့ ပြောထားလဲ..."

သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ နာရီဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သဘောတူထားသော အချိန်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသော်လည်း သူတို့ ရောက်မလာသေးသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း အနည်းငယ် စိတ်မရှည် ဖြစ်လာလေ၏။

ယဲ့ဖိန်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း ယဲ့ချင်းချန်က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ လိမ်မည် မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်ထားလေ၏။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ယဲ့ချင်းချန်သည် သူ့စကားကို အမြဲ နားထောင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ဘယ်သောအခါကမျှ မငြင်းခုံခဲ့ကြောင်း သိထားပေသည်။

ယဲ့ချင်းချန်က သူမ ကြီးလာရင် သူ့ကို လက်ထပ်မယ်လို့တောင် ပြောခဲ့ဖူးလေ၏။

"ဆရာ... စိတ်မပူပါနဲ့... သူတို့ တစ်ခုခု နှောင့်နှေးနေလို့ ဖြစ်မှာပါ... ဒါပေမဲ့ သူတို့ သေချာပေါက် လာပါလိမ့်မယ်..."

ယဲ့ဖိန်သည် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ လှောင်ပြောင်နေလေ၏။

အကယ်၍ သူသာ တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံးကို မျက်စိမကျခဲ့ပါက တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ မှ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ထွက်သွားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံးမှာ သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်လက်နက်များ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖောက်ကာ သန့်စင်သောလက်နက် အဆင့်နီးပါး ဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာ ရှိကြောင်း ယဲ့ချင်းချန်က သူ့ကို တစ်ခါက ပြောပြခဲ့ဖူးလေ၏။

သန့်စင်သောလက်နက် အဆင့်နီးပါးကို တွေးလိုက်တိုင်း ယဲ့ဖိန် စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းလုံးကြီးကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

‘အကယ်၍ ငါ့မှာ ဒီလို ကိုယ်ရံစောင့် ရတနာမျိုးသာ ရှိနေရင်... တစ်ဖက်လူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ငါ့ထက် အဆင့်တစ်ခုလုံး မြင့်နေရင်တောင် ငါ ကြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး…’

‘ထို့အပြင် ငါ့ရဲ့ လှပတဲ့ ဆရာမ ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ငါ ပိုပြီးတောင် ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး…’

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို စုစည်းပြီး သူ့ကို ကြီးမားသော ကံကြမ္မာရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေးမည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ချင်းချန် ပြောခဲ့သည်ကိုလည်း ယဲ့ဖိန် သတိရသွားလေ၏။

ဤအရာများကို တွေးလိုက်တိုင်း ယဲ့ဖိန်သည် ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းလုံးကြီးကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ယဲ့ဖိန်၏ အဖြေကို ကြားချိန်၌ ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေ၏။

ချွီယန်ရန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း သူမ၏ ဖခင်က စကားမပြောသဖြင့် သူမလည်း မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

မနေ့က တစ်စုံတစ်ယောက် နဂါးတစ်ကောင်ကို စီးပြီး ရောက်လာသည်ဟူသော သတင်းသည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ချွီယန်ရန်လည်း သဘာဝကျကျ သိရှိထားလေ၏။

သို့သော် ချွီယန်ရန်သည် သူ၏ ဖခင်နှင့် အဆင့်တူ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို အကွက်အနည်းငယ်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဤ စီနီယာ မည်သူဖြစ်မည်ကို ပို၍ သိချင်နေလေ၏။

ဤကိစ္စသည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ ဘိုးဘေးကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး ဤလူကို မစော်ကားမိရန် သူတို့ကို သတိပေးခဲ့လေ၏။

ချွီယန်ရန် ရယ်လုမတတ် ဖြစ်သွားရလေ၏။ ‘တစ်ဖက်လူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုတောင် သူမ မသိချေ။ သူမ စော်ကားချင်ရင်တောင် စော်ကားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး…’

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားလေ၏။ ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း စိတ်မရှည် ဖြစ်လာချိန်မှာပင် ဧရာမ အရှိန်အဝါ တစ်ခု အဝေးမှ ရောက်ရှိလာလေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း၊ ယဲ့ဖိန် နှင့် ချွီယန်ရန် တို့ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ သုံးဦးစလုံး မှင်တက်သွားကြလေ၏။ ရောက်လာသူများမှာ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း မှ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။ စုစုပေါင်း ပုံရိပ် သုံးခု ရှိလေသည် ရှီးမန်ချုံ၊ ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ ဖြစ်ကြလေ၏။

ချင်ယီ၏ မူလ အစီအစဉ်အရ သူမသည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ လာရောက်မည် မဟုတ်ဘဲ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း သို့ ပြန်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မနေ့က ကျင်းဝူရှင်းသည် သူမနှင့်အတူ ပေါင်ယွင်ကျောင်းတော် သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သဖြင့် ချင်ယီသည်လည်း "မြို့တော်ဓားသိုင်း" ကို ရရှိခဲ့လေ၏။

သို့သော် သူမသည် ဓားသိုငကို သူမ တစ်ယောက်တည်းအတွက် မသိမ်းထားဘဲ ကျင်းဝူရှင်းနှင့် ဆွေးနွေးခဲ့လေ၏။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ သူမသည် ကျင်းဝူရှင်းနှင့်အတူ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

နောက်ထပ် အကြောင်းရင်း တစ်ခုမှာ မနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းသဖြင့် ကျင်းဝူရှင်းက ချင်ယီ တစ်ယောက်တည်း အပြန်ခရီးအတွက် စိုးရိမ်သောကြောင့် ချင်ယီကို ခေါ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်... နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း က ရှီးမန်ချုံ... ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ အမိန့်အရ ဂိုဏ်းချုပ်ချွီ ကို မွေးနေ့ဆုတောင်းပေးဖို့ ရောက်လာတာပါ... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း ရဲ့ အထူး အဆင့် ၆ ဆေးလုံး ဖြစ်တဲ့ "အဆိပ်တစ်ရာ ဆေးလုံး" ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ယူဆောင်လာပါတယ်..."

ရှီးမန်ချုံ ပြုံးလိုက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်လေ၏။ ထို့နောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပန်းချီဆွဲထားသော သေတ္တာတစ်လုံး ပျံထွက်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း မျက်နှာအပြည့် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှီးမန်ချုံကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်လေ၏။ "အကြီးအကဲရှီးမန်... ခင်ဗျားရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုက တကယ်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ... သေချာ မကြိုဆိုနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်..."

ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း သည် သေတ္တာကို ယူလိုက်ပြီး ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချွီယန်ရန်အား ပေးလိုက်လေ၏။

နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း ၏ "အဆိပ်တစ်ရာ ဆေးလုံး" မှာ တကယ့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အဆိပ်ပင် အချိုးတစ်ရာ နှင့် အဆိပ်ရှိ အင်းဆက် အချိုးတစ်ရာ တို့ဖြင့် ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဤမျှများပြားသော အဆိပ်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အဆိပ်ရှိမှုကို ဆုံးရှုံးသွားရုံသာမက အံ့ဖွယ် အဆိပ်ဖြေဆေး ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး ဖြစ်လာလေ၏။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် အဆိပ်သင့်ပါက သေမနေသရွေ့ အဆိပ်တစ်ရာ ဆေးလုံးက အမြဲတမ်းနီးပါး ကုသပေးနိုင်လေ၏။

အဆင့် ၆ အဆိပ်တစ်ရာ ဆေးလုံးမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှပြီး အဖိုးမဖြတ်နိုင်ကာ ဝယ်ယူ၍မရသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မည်မျှပေးပေး ဝယ်ယူ၍ မရနိုင်ချေ။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် မကြုံတွေ့ရဘူးဟု မည်သူ အာမခံနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ဤ ဆေးလုံး ကို လက်ဝယ်ထားရှိခြင်းက အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ယဲ့ဖိန်သည် ရှီးမန်ချုံ၏ အနောက်တွင်ရှိသော ကျင်းဝူရှင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

သို့သော် ထို လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ မည်သူကမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြချေ။

သူ၏ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော ညာဘက်လက်မောင်းကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖိန် နာကြည်းမှု လှိုင်းလုံးကြီးကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ယဲ့ဖိန် အပြင်ထွက်စဉ် လုပ်ကြံသူသည် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း ၏ ကျင့်ကြံရေး နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ယဲ့ဖိန်က ကျင်းဝူရှင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ခံစားခဲ့ရလေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စမ်းသပ်ပွဲ မှ အဖြစ်အပျက်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ယဲ့ဖိန်သည် ယခုအခါ သူ၏ အမုန်းတရား အားလုံးကို ကျင်းဝူရှင်းထံသို့ ပစ်မှတ်ထားနေသည်။

ဤ နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ရပ်မှာ ချင်းပေါင်လုံ ၏ အကြံအစည် ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ဖိန် မသိရှိခဲ့ချေ။

ရှီးမန်ချုံ ရောက်လာသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း သည် သဘာဝကျကျ ထိုနေရာတွင် ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေ၍ မရတော့ချေ။ သူသည် ရှီးမန်ချုံနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားရမည်ဖြစ်ပြီး ဧည့်သည်များကို ကြိုဆိုရန် တာဝန်ကို တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ အကြီးအကဲများထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ရလေ၏။

ချွီယန်ရန်လည်း ထိုနေရာတွင် ဆက်နေမည် မဟုတ်ချေ။ သူမသည် သူမ၏ ဖခင်နောက်သို့ လိုက်ကာ ထွက်သွားခဲ့သဖြင့် ယဲ့ဖိန် တစ်ယောက်တည်းသာ တံခါးဝတွင် ရပ်ကျန်ခဲ့လေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည် ချွီယန်ရန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်နေရင်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အမုန်းတရားများ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

သူ လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားကတည်းက ချွီယန်ရန်သည် သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဘယ်တော့မှ မကြည့်တော့ချေ။

"မင်းလို ခွေးမကများ... ချင်းချန် ရောက်လာပြီး ငါ ပြန်ကောင်းလာတဲ့အခါ မင်းကို ပေးဆပ်စေရမယ်..."

"ငါ ယဲ့ဖိန်က တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံး ကို ယူဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပြီးပြီ... မင်းကို ငါ တကယ်ပဲ စဉ်းစားမယ် ထင်နေလား..."

ယဲ့ဖိန် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလေ၏။ ယဲ့ချင်းချန် သေချာပေါက် ရောက်လာမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေ၏။