အခန်း (၁၈၇-၁၈၈)
Vol. 19 Ch. 187-188
အခန်း (၁၈၇) တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့တွင် ဈေးခင်းခြင်း
ကျိုးယွမ်နှင့် ချင်ချန်တို့သည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ကိုယ်တိုင် လာရောက် ကြိုဆိုခဲ့လေ၏။
ချင်ချန်၏ နောက်ကွယ်ရှိ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားပါက ချင်ချန်သည် အဆင့် ၆ မှော်အဆောင်ဆရာ တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြိုဆိုရန် ထိုက်တန်ပေသည်။
အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ရှိ မှော်အဆောင်ဆရာ၊ မှော်ဆေးပညာရှင် နှင့် ဝင်္ကပါဆရာ သုံးမျိုးအနက် မှော်ဆေးပညာရှင် သည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်သဖြင့် အဆင့်အတန်း အမြင့်ဆုံးနှင့် လူကြိုက်အများဆုံး ဖြစ်လေ၏။
သို့သော် မှော်အဆောင်ဆရာ ကိုမူ အကြောက်ရဆုံး ဖြစ်လေ၏။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲတွင် မှော်အဆောင် မည်မျှ ရှိနေသေးသည်ကို မည်သူကမျှ မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အထူး အကြောင်းပြချက် မရှိပါက မည်သူကမျှ မှော်အဆောင်ဆရာ ကို ရန်သူအဖြစ် မထားရှိချင်ကြချေ။
ဝင်္ကပါဆရာ မှာမူ ဝင်္ကပါ တပ်ဆင်ရန် အချိန်ယူရသဖြင့် ထိုမျှလောက် အကြောက်ရဆုံး မဟုတ်ချေ။
ကျိုးယွမ်သည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်ကာ မျက်လုံးများ မမှိတ်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေသော ယဲ့ဖိန်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။
ယဲ့ချင်းချန် မသေသေးလျှင်တောင် သူမ ပေါ်လာရဲမည် မဟုတ်ချေ။
အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ် ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ သက်တမ်းမှာ အလွန်တိုတောင်းနေလောက်ပြီ မဟုတ်ပါလော။
ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်က တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ တပည့်များအပေါ် ဖြတ်သန်းသွားရာ ချင်းပေါင်လုံကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။
ချင်းပေါင်လုံသည်လည်း အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့လေ၏။
မကြာမီ ကျိုးယွမ် နှင့် ချင်ချန် တို့ကို တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ မှ တပည့် တစ်ဦးက ကြိုတင် စီစဉ်ထားသော နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။ အခန်း ခြောက်ခန်းပါဝင်သော သီးသန့် အိမ်ငယ်လေး တစ်လုံး ဖြစ်သည်။
ဤနေရာသည် သူတို့၏ နားနေစရာ နေရာ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။
ချင်ချန်သည် အရေးကြီးသော ကိစ္စအချို့ ဆွေးနွေးရန် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ထွက်ခွာသွားလေ၏။
ကျိုးယွမ် ခေတ္တမျှ နေပြီးနောက် အနည်းငယ် ငြီးငွေ့လာသဖြင့် အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။
တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သည် တပည့်ပေါင်း သောင်းချီရှိသော ကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း ဟူ၍ နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားလေ၏။ ကျိုးယွမ် ရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ အတွင်းပိုင်း ဖြစ်လေ၏။
တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ တပည့်များသည် ကျိုးယွမ်ကို မြင်သောအခါ နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကြသော်လည်း မည်သူကမျှ သူ့ကို လာရောက် စကားမပြောကြချေ။
တကယ်တမ်းတွင် ကျိုးယွမ်သည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ အတွင်း မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကို အတိအကျ မသိခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ နေရာသည် အလွန် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် မျက်နှာပျက်နေသော ယဲ့ဖိန် ပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ နောက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လိုက်ပါလာလေ၏။
"စီနီယာအစ်ကိုယဲ့ဖိန်... ကျွန်မ အဘိုးကို အဆင့် ၅ သွေးချီဆေးလုံး တောင်းထားပြီးပါပြီ... ရတာနဲ့ ချက်ချင်း ယူလာပေးပါ့မယ်..."
"ဒီ သွေးချီဆေးလုံး နဲ့ဆိုရင် အခြေခံအုတ်မြစ် ထိခိုက်မှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး... စီနီယာအစ်ကို ရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းလည်း ပြန်ထွက်လာမှာပါ..."
စကားပြောနေသူမှာ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့်ရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ အမည်မှာ လျိုရူယန် ဖြစ်သည်။ သူမသည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ မဟာအကြီးအကဲ လျိုကျုံးယောက် ၏ မြေးဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိလေ၏။
တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ တွင် လျိုရူယန်သည် ယဲ့ဖိန်ကို သဘောကျနေကြောင်းကို ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး သိရှိထားကြလေ၏။
သို့သော် ယဲ့ဖိန်က ချွီယန်ရန်ကို လိုက်နေခြင်းကိုလည်း ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး သိရှိထားကြလေ၏။
သို့သော် လျိုရူယန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ယဲ့ဖိန်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ပေးရန် ဆန္ဒရှိနေလေ၏။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျူနီယာညီမလေး ရူယန်..."
ယဲ့ဖိန် သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ ဒေါသများက သူ့ကို လောင်ကျွမ်းလုမတတ် ဖြစ်နေလေပြီ။
ငယ်စဉ်ကတည်းက သူနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အမြဲတမ်း တွယ်ကပ်နေခဲ့သော ယဲ့ချင်းချန်သည် အရေးကြီးဆုံး အချိန်တွင် သူ့ကို ပစ်ထားခဲ့လေ၏။
ကျိုးယွမ်သည် ထိုလူနှစ်ဦး ထွက်သွားသည်ကို မလှမ်းမကမ်းမှ ကြည့်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် သဲ့သဲ့အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။
ကျိုးယွမ်သည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ အစည်ကားဆုံး လမ်းမကြီးသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။ ထိုနေရာတွင် ဆိုင်ခန်းအမျိုးမျိုး ရှိပြီး တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ တပည့်များ အကြိုက်ဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤသည်မှာ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ အကြီးမားဆုံး အရောင်းအဝယ် စင်တာ ဖြစ်သည်။ တပည့် အများအပြားသည် သူတို့ မလိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာကာ ရောင်းချခြင်း သို့မဟုတ် လဲလှယ်ခြင်း ပြုလုပ်လေ့ရှိကြလေ၏။
"အဆောင်ဆရာကြီးကျိုး... ဒီဘက်မှာ..."
ကျိုးယွမ် လမ်းလျှောက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် အသံတစ်သံက သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်လေ၏။ ထိုသူမှာ ကျင်းဝူရှင်း ပင် ဖြစ်သည်။
ကျိုးယွမ် ပြုံးလျက် ကျင်းဝူရှင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့တွင် အဖြူရောင် အဝတ်စတစ်ခု ခင်းထားပြီး အပေါ်တွင် ပစ္စည်းအချို့ တင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။
"စီနီယာအစ်ကိုကျင်း က တော်တော် စိတ်အားထက်သန်နေတာပဲ... ဈေးခင်းဖို့တောင် စဉ်းစားနေတယ်ပေါ့..."
ကျိုးယွမ် ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး ချင်ယီကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ကျင်းဝူရှင်းကို ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
ကျင်းဝူရှင်း ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။ "အဆောင်ဆရာကြီးကျိုး လည်း စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်... ခင်ဗျားမှာ မှော်အဆောင် တွေ အများကြီး ရေးဆွဲထားမှာပဲ..."
"အဲ့ဒီအရာတွေက ခင်ဗျားအတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူးဆိုရင် အပြင်ထုတ်ပြီး အသုံးဝင်မယ့် အရာတစ်ခုခုနဲ့ လဲလှယ်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား..."
ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ကျွန်တော့်ကို 'ဆရာကြီး' လို့ ခေါ်တာ ရပ်လိုက်ပါတော့... နာမည်ပဲ ခေါ်ပါ..."
ကျိုးယွမ်လည်း သူ လုပ်စရာ ဘာမှမရှိဟု တွေးကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဖြူရောင် အဝတ်စတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကျင်းဝူရှင်း၏ ဘေးတွင် ခင်းလိုက်လေ၏။
ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၂ မှော်အဆောင် နှစ်ဆယ်ကျော်နှင့် အဆင့် ၃ မှော်အဆောင် လေးငါးခုကို ထုတ်ယူကာ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွင် ပါဝင်သည့်အနေဖြင့် အပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်လေ၏။
မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း တွင် ကျိုးယွမ်၌ လစဉ် ပုံသေ တာဝန်များ ရှိလေ၏။
သူ ရေးဆွဲခဲ့သော မှော်အဆောင် အများစုကို မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သို့ ပေးအပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိနေသောအရာများမှာ ကျိုးယွမ်၏ ကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုရန် ဖြစ်လေ၏။
နှစ်များတစ်လျှောက် ကျိုးယွမ်သည် တကယ်ကို အများအပြား စုဆောင်းမိခဲ့ပြီး စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေ ထဲတွင် မှော်အဆောင် အမျိုးမျိုး ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသေးလေ၏။
ဤ မှော်အဆောင် များအားလုံးမှာ အဆင့် ၂ နှင့် အဆင့် ၃ များ ဖြစ်ကြသည်။ အဆင့် ၁ မှော်အဆောင် များကို ဟွမ်ညီအစ်ကို သုံးဦးကို သူ ပေးအပ်ပြီးဖြစ်လေ၏။
"ကျိုးယွမ်... မင်းက ဒီနှစ်ထဲမှာ အရမ်း ငယ်သေးတဲ့ပုံပဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်လာတာလဲ..."
ကျင်းဝူရှင်းက ပြုံးလျက် ကျိုးယွမ်ကို မေးမြန်းလိုက်လေ၏။ သူ တကယ်ကို သိချင်နေလေ၏။
ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီက နည်းတော့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်ဖို့ ခက်ခဲတယ်... အဲ့ဒါကြောင့် မှော်အဆောင် ဘက်မှာ ပါရမီ နည်းနည်း ပါလာတာ ဖြစ်မယ်..."
ကျိုးယွမ်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကိုသာ ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှီးမန်ချုံ ပင်လျှင် ယခု သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မသိမြင်နိုင်တော့ချေ။
"စီနီယာအစ်ကို... ဒီ မှော်အဆောင် တွေကို ဘယ်လို လဲလှယ်ရမလဲ..."
ကျိုးယွမ် ကျင်းဝူရှင်းနှင့် စကားပြောနေစဉ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကျိုးယွမ်၏ ဆိုင်ခန်းသို့ လာရောက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်လေ၏။
ကျိုးယွမ် အမျိုးသမီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။ ရွှေအမြုတေ အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိပြီး သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ မဆိုးလှချေ။
"ပစ္စည်းချင်း ဖလှယ်တာ အဆင်ပြေပါတယ်... ကျွန်တော် သဘောကျတဲ့ အရာတစ်ခုခု ပါလာသရွေ့ ဒီ မှော်အဆောင် တွေထဲက ကြိုက်တာ ရွေးလို့ ရပါတယ်..."
ကျိုးယွမ် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ သူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မလိုအပ်သဖြင့် ပစ္စည်းချင်း ဖလှယ်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေသည်။
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများတွင် တွေးတောနေသည့် အမူအရာ ပေါ်လာလေ၏။ ထို့နောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပုတီးစေ့ အချို့ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။
"စီနီယာအစ်ကို... ဒါတွေက မိုးကြိုးပုတီးစေ့ တွေပါ... အထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအင်က အရမ်း အားနည်းပေမဲ့ မိုးကြိုးဓာတ် ကို ကျင့်ကြံတဲ့ သူတွေအတွက်တော့ အနည်းငယ် အသုံးဝင်ပါလိမ့်မယ်... ကျွန်မနဲ့ လဲလှယ်ပေးနိုင်မလား..."
အမျိုးသမီး စကားပြောပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤပုတီးစေ့များမှာ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးသောအရာများ မဟုတ်ချေ။
ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲမှ မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ ပါဝင်သော ပုတီးစေ့ ငါးစေ့ကို လှမ်းယူလိုက်လေ၏။
"ဒါကို ယူလိုက်မယ်... ဒီ မှော်အဆောင် တွေထဲက ကြိုက်တဲ့ နှစ်ခုကို ရွေးလိုက်ပါ..."
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူမသည် တိုက်ခိုက်ရေး အဆောင်များဖြစ်သော အဆင့် ၃ မီးအဆောင် တစ်ခုနှင့် အဆင့် ၂ ချွန်ထက်သော သတ္တုအဆောင် တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။
အမျိုးသမီးက ကျိုးယွမ်ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ ပါဝင်သော ပုတီးစေ့များကို ယူဆောင်လိုက်လေ၏။
အမျိုးသမီး ထွက်သွားပြီးနောက် ကျင်းဝူရှင်း မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကျိုးယွမ်... မင်း အရှုံးပေါ်သွားပြီ... အဲ့ဒီ ပုတီးစေ့တွေက အကောင်းဆုံးမှ အဆင့် ၂ မှော်အဆောင် တစ်ခုလောက်ပဲ တန်တာ... ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက အဆင့် ၃ အဆောင် တစ်ခုကို ယူသွားတယ်... တကယ် အရှုံးကြီး အရှုံးပေါ်တာပဲ..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး... အရှုံးခံရတာကလည်း ကောင်းချီးတစ်မျိုးပါပဲ..."
အခြားသူများအတွက် ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးယွမ်က ထိုသို့ မထင်ချေ။
မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေသော ဤပုတီးစေ့များသည် မိုးကြိုးဓား၏ စွမ်းအားကို ပိုမို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။ မိုးကြိုးဓား၏ ဆန္ဒကို ယခုလေးတင် သူ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အခန်း (၁၈၈) ကျင်းဝူရှင်းမှ အရေးကြီးသော ကိစ္စနှစ်ခုကို ပြောပြခြင်း
ကျင်းဝူရှင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး ကျိုးယွမ် ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သဘာဝကျကျ ဆက်မပြောတော့ချေ။
အနီးအနားတွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းဝူရှင်းက လျှို့ဝှက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "ကျိုးယွမ်... ဒီတစ်ခါ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ မှာ ဘာလို့ ဂိုဏ်း တွေ အားလုံး စုဝေးနေကြတာလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား..."
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။
ရှီးမန်ချုံကို မြင်လိုက်ကတည်းက ကိစ္စများမှာ ဤမျှ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်ခဲ့လေ၏။
အင်မော်တယ်လောက တွင် အသက် တစ်ထောင်ပြည့် မွေးနေ့ပွဲများစွာ ရှိသော်လည်း ခမ်းခမ်းနားနား ကျင်းပသူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။
ချင်ချန်ကလည်း အရေးကြီးသော ကိစ္စများ ဆွေးနွေးရန် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မထုတ်ဖော်ခဲ့ချေ။ ကျင်းဝူရှင်းက ထိုအကြောင်းကို ပြောလာသောအခါ သူ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါလိုက်မိလေ၏။
"စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပါဦး..."
ကျင်းဝူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "ရှင်းပြတာထက် သတင်းကို မင်းထက် စောသိနေတာလို့ ပြောရမှာပေါ့..."
"တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ကို အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး အင်အားစုလို့ သတ်မှတ်ကြတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ မှာ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် ၃ ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှိခဲ့ဖူးလို့ပဲ..."
"ဒီတစ်ခါ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲလို့ အပေါ်ယံ ပြောထားပေမဲ့ တကယ်တမ်းက အကြောင်းရင်း နှစ်ခု ရှိတယ်..."
"ပထမအချက်က အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ နဲ့ စုန်းဟူနယ်မြေ နယ်စပ်မှာ ဧရာမ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းကြီး တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်..."
"ဒီမိုင်းတွင်းကြီးက မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်တယ်... အကယ်၍ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ကသာ ဒါကို ရရှိနိုင်မယ်ဆိုရင်... အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ က ဂိုဏ်း တွေ အားလုံး နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အတွက် ပူပန်စရာ မလိုတော့ဘူး..."
"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ရဲ့ စွမ်းအားက အံ့မခန်း တိုးတက်လာမှာဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာ စုန်းဟူနယ်မြေ ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်လိမ့်မယ်..."
"သေချာတာပေါ့... အကယ်၍ စုန်းဟူနယ်မြေ ကသာ ယူသွားနိုင်မယ်ဆိုရင်... အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ က လျင်မြန်စွာ နောက်ကောက်ကျသွားလိမ့်မယ်... ဒါက အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ အတွက် ပြဿနာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."
ကျင်းဝူရှင်း၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားလေ၏။ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းကြီးဆိုသည်မှာ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သော အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ကျိုးယွမ် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပြုမိသွားပြီး "နယ်မြေစစ်ပွဲ..." ဟု နှုတ်မှ အလိုအလျောက် ထွက်သွားလေ၏။
ကျင်းဝူရှင်းက ကျိုးယွမ်ကို လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။ "မှန်တယ်... နယ်မြေစစ်ပွဲပဲ..."
"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဘယ်သူကမှ အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး... နယ်မြေစစ်ပွဲက မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမှာပဲ... အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ က အင်အားစုတွေ အားလုံး ပါဝင်လာရလိမ့်မယ်..."
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။
သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား ပိုမို အစွမ်းထက်လာရန်အတွက် သွေးထွက်သံယို စစ်မြေပြင်တွင် သွေးပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။ စစ်မြေပြင်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား အစွမ်းအထက်ဆုံး နေရာ ဖြစ်ပေသည်။
ဧရာမ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းကြီးနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ သိပ်ဂရုမစိုက်ချေ။ အကြောင်းမှာ ယခုလောလောဆယ် သူ အရင်းအမြစ်များ မပြတ်လပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... တခြားကိစ္စ ရှိသေးလား..."
ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း၏ အမူအရာ ချက်ချင်း တည်ကြည်လေးနက်သွားလေ၏။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီးမှ "ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်း ထွက်ပေါ်လာတော့မယ်..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
"ဝိညာဉ်နယ်မြေ ပြန်လည် ပေါ်လာတော့မယ်... ပြီးတော့ ဝိညာဉ်နယ်မြေ စစ်နယ်နမိတ် ဖွင့်တော့မယ်..."
ကျင်းဝူရှင်း စကားပြောပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်အားထက်သန်သည့် အရောင်များ ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်လာလေ၏။
ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ချက်ချင်း ပြန်လည် သတိရသွားလေ၏။
သူ၏ စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေ အတွင်း၌ ကြေးဝါတိုကင်ပြား တစ်ခု ရှိနေလေ၏။ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမ ၏ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကြေးဝါတိုကင်ပြား ဖြစ်ပြီး ရွှီကျန့်ကန်း က ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။(E/N အရင်အပိုင်းတွင် ရှီကျိန့်ကန်းဟုသုံးထားခြင်းဖြစ်သည်။)
မကြာမီ နှစ်များအတွင်း မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် တွင် အလွန်အမင်း နစ်မြုပ်နေခဲ့သဖြင့် ဤအကြောင်းကို သူ လုံးလုံးလျားလျား မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ သို့သော် ကျင်းဝူရှင်းက ထပ်မံ ပြောလာသောအခါမှ သူ သတိရသွားခြင်း ဖြစ်လေ၏။
"ကျိုးယွမ်... ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်း ဟာ အနှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရွှမ်ထျန်းကြယ်စင်နယ်မြေ ရဲ့ ပထမဆုံး ဂိုဏ်း ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမ က ဖွင့်လှစ်ပေးတာ..."
"နယ်မြေတစ်ခုစီမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာအရေအတွက် ရှိပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ပေါ် မူတည်ပြီး ဝိညာဉ်နယ်မြေ အတွင်းက မတူညီတဲ့ စစ်နယ်နမိတ် တွေဆီကို ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်..."
"ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်း ဟာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ အတွင်းက မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား၊ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ နဲ့ ပါရမီ အပါအဝင် အချက်ဆယ်ချက်ပေါ် အခြေခံပြီး အကဲဖြတ်ကာ အဆင့်သတ်မှတ်ပေးလိမ့်မယ်..."
"ထိပ်တန်း ၅၀၀ စာရင်းဝင်သူတွေဟာ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်း မှာ နာမည်မှတ်တမ်းတင်ခံရမှာဖြစ်ပြီး ရွှမ်ထျန်းကြယ်စင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးက မိသားစုတွေက အမှတ်ရနေကြမှာပါ..."
"ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်း မှာ အဆင့်ဝင်တဲ့ သူတွေဟာ အနာဂတ်မှာ ကြီးစိုးမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်လာဖို့ သေချာသလောက် ရှိတယ်..."
"တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၊ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း နဲ့ လင်ရှောင်ခန်းမ ဆိုတဲ့ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ရဲ့ ပထမမျိုးဆက် ဘိုးဘေး ၃ ယောက်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော်က ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူတို့ သုံးယောက်စလုံး ဒီဂုဏ်ပြုစာရင်းမှာ ပါဝင်ခွင့် ရခဲ့ကြတယ်..."
"နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့က တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၊ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း နဲ့ လင်ရှောင်ခန်းမ တို့ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ရဲ့ ထိပ်တန်း အင်အားစု သုံးခု ဖြစ်လာခဲ့တာပါ..."
ကျင်းဝူရှင်း စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောင့်တသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စိတ်အားထက်သန်သည့် အကြည့်များလည်း ပါဝင်နေလေ၏။
ကျင်းဝူရှင်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် စာရင်းအကြောင်း အနည်းငယ် ပို၍ နားလည်သွားလေ၏။
"စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၊ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း နဲ့ လင်ရှောင်ခန်းမ ဆိုတဲ့ ပထမမျိုးဆက် ဘိုးဘေး ၃ ယောက်ရဲ့ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေက ဘယ်လောက်လဲ ဆိုတာ သိချင်တယ်..."
ကျင်းဝူရှင်း၏ စိတ်အားထက်သန်နေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ကျိုးယွမ်က သိချင်စိတ်သက်သက်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်လေ၏။ "တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ရဲ့ ပထမမျိုးဆက် ဘိုးဘေး က အဆင့် ၄၉၇၊ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း ရဲ့ ပထမမျိုးဆက် ဘိုးဘေး က အဆင့် ၄၉၉ နဲ့ လင်ရှောင်ခန်းမ ရဲ့ ပထမမျိုးဆက် ဘိုးဘေး က အဆင့် ၅၀၀ ပါ..."
"ဒါ့အပြင် သူတို့က စာရင်းထဲမှာ သုံးရက်တိတိ နေနိုင်ခဲ့တယ်..."
ကျိုးယွမ် မှင်တက်သွားလေ၏။ ဤလူများသည် အောက်ခြေ အဆင့်ရှိသူ အချို့သာ ဖြစ်လေသည်။ ဒီလိုလူတွေက ကြွားဝံ့သေးတယ်ပေါ့။
ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများရှိ သိချင်စိတ်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိတ်ပျက်သည့် အမူအရာဖြင့် အစားထိုးသွားလေ၏။
ကျင်းဝူရှင်း ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်ကို ဖမ်းမိသွားပြီး အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်လေ၏။ "ကျိုးယွမ်... စာရင်းထဲမှာ သုံးရက် နေနိုင်တာကို အထင်မသေးနဲ့... ဒီစာရင်းအတွက် လူဘယ်လောက် ယှဉ်ပြိုင်နေလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား..."
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။ "အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကိုကျင်း သာ မပြောခဲ့ရင် ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် လုံးဝ သိမှာ မဟုတ်ဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပါဦး စီနီယာအစ်ကိုကျင်း..."
ကျင်းဝူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။ "အနည်းဆုံး လူ ၁၀၀,၀၀၀ ရှိပြီး သူတို့က ဒေသအသီးသီးက လာကြတာပါ..."
"အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ က မသေးငယ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ထဲ ဝင်ဖို့ တိုကင်ပြား အခု ၂၀ လောက်ပဲ ငါတို့ ရနိုင်တာ..."
"ဒါကြောင့် လူ ၁၀၀,၀၀၀ ကြားထဲမှာ ထင်ပေါ်လာဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ အလုပ် မဟုတ်ဘူး..."
"လူအများအပြားဟာ တစ်ရက် စာရင်းထဲ ဝင်သွားပြီး နောက်ရက်ကျရင် ဖယ်ရှားခံရတတ်တယ်... ဒါက လုံးဝ ပုံမှန်ပါပဲ..."
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် တည်ကြည်လေးနက်လာလေ၏။
"စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ဝိညာဉ်နယ်မြေ ထဲ ဝင်မယ့် သူတွေအတွက် အသက်ကန့်သတ်ချက် ရှိလား..."
ကျိုးယွမ်က သူ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံး မေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်လေ၏။
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။ "သေချာတာပေါ့ ရှိတာပေါ့... မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီ မိစ္ဆာအိုကြီးတွေ အားလုံး ပါဝင်လာရင် ကစားရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ..."
အသက် ၂၀၀ အောက် အရိုးသက်တမ်း ရှိသူတိုင်း ပါဝင်ခွင့် ရှိသည်။
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး ကျင်းဝူရှင်းကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။ "စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ဒီနှစ် အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ..."
ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်းက ဂုဏ်ယူစွာ ကြေညာလိုက်လေ၏။ "တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ့်ခြောက် နှစ်... နောက်နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင်တောင် ပါဝင်လို့ ရသေးတယ်..."
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်စွာ လျှာသပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။
ကျင်းဝူရှင်း၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့်သာ ရှိပုံရသည်။ ဤမျှလောက် အသက်ကြီးနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် လူတို့၏ အသက်ကို သူတို့၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ပေါ် မူတည်၍သာ ဆုံးဖြတ်နေမိကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားလေ၏။ တကယ်တမ်းတွင် ဤလူများ အားလုံးမှာ မိစ္ဆာအိုကြီးများ ဖြစ်ကြလေ၏။
"ကျိုးယွမ်... မင်း ဒီနေ့ အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ..."
ကျင်းဝူရှင်းလည်း အတော်လေး သိချင်နေသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။
ကျိုးယွမ် ကျင်းဝူရှင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... ကျွန်တော် ဒီနှစ် နှစ်ဆယ့်ခုနစ် နှစ် ရှိပါပြီ..."
ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ ထိုနေရာတွင်ပင် မှင်တက်သွားကြလေ၏။
ကျင်းဝူရှင်း၏ မျက်လုံးများ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားပြီး ကျိုးယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေလေ၏။