အခန်း ၆၃၂
Vol. 43 Ch. 632
အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း
အပိုင်း ၆၃၂
လွန်ခဲ့သည့် နာရီဝက်ခန့်က...
ရှာဖွေရေးတာဝန်ခံ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများသည် အမှားအယွင်းမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် စက်ပစ္စည်းထိန်းချုပ်ရေးစင်တာမှ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့သည် လူစုရန်အတွက် ဗဟိုချက်သို့ ပြန်သွားတော့မည့်အချိန်တွင် မော့ချူး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
"စက်ပစ္စည်းထိန်းချုပ်ရေးစင်တာက ဒီနားမှာလား"
"ဟုတ်ပါတယ်"
လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး မော့ချူးကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ မေးခဲ့သည်။
"တစ်ခုခု ပြဿနာရှိလို့လား"
"... မရှိပါဘူး"
မော့ချူးသည် တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောတတ်သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အနှောင့်အယှက်ပေးမိတာ အားနာပါတယ်"
"ရပါတယ်။ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"
လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းသည် အပိုင်း C ကို သေသေချာချာ ထပ်မံစစ်ဆေးပြီး ထူးခြားမှုမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
မော့ချူးသည် ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲရှိ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်မှာ ပို၍ပို၍ ကြီးထွားလာသည်...
သူမသည် အပင်စိုက်ပျိုးရေးကို အထူးပြုသူဖြစ်သော်လည်း သူမ၏အစ်ကိုနှင့် သူငယ်ချင်းအများစုမှာ မာက်ချာ ဌာနမှ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မော့ချူးသည် သူတို့ ကိုယ်တိုင်တပ်ဆင် လေ့ကျင့်နေသည်များကို မြင်တွေ့ဖူးသည်။
ကြယ်တာရာသင်္ဘောများကဲ့သို့ပင် စက်ရုပ်များတွင်လည်း စက်ပစ္စည်းထိန်းချုပ်ရေးစင်တာ ရှိတတ်သည်။
စက်ပစ္စည်းစင်တာများမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ပြဿနာမရှိနိုင်ကြောင်း၊ အရေးပေါ်အခြေအနေတွင်ပင် ဒေတာ များကို ပြောင်းလဲရုံသာ လိုအပ်ကြောင်း သူမ၏အစ်ကို ပြောပြဖူးသည်ကို မော့ချူး ဝေဝါးစွာ မှတ်မိနေသည်။ သို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် ထိုဝန်ထမ်းအချို့သည် ပြုပြင်ရေးပစ္စည်းများ အပြည့်တင်ထားသော လက်တွန်းလှည်းကို တွန်း၍ အထဲသို့ ဝင်သွားကြသနည်း။
ယုတ္တိရှိရှိ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုပြုပြင်ရေးပစ္စည်းများမှာ လုံးဝ အသုံးဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ!
မော့ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထိုဝန်ထမ်းအချို့တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူမ ခံစားနေရသည်...
သူမ၏ အကြည့်မှာ စားပွဲပေါ်ရှိ မုန့်များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ မော့ချူး ရုတ်တရက် အကြံရသွားသည်။ ပြဿနာရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူမကိုယ်တိုင် သွားကြည့်လျှင် ရှင်းသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။
စားပွဲပေါ်မှ မုန့်ပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ သူမ၏ အနောက်ရှိ စက်ပစ္စည်းစင်တာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူမကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ရှောက်နေသော လုံခြုံရေး သုံးဦးမှာလည်း နောက်မှ လိုက်လာကြသည်...
ဒေါက် ဒေါက် —
မော့ချူး တံခါးခေါက်လိုက်သည်။
မကြာမီ အတွင်းမှ အဖြေပြန်ကြားရသည်။
"... ဘယ်သူလဲ။ ခဏစောင့်ဦး!"
မိနစ်ဝက်မပြည့်မီမှာပင် တံခါးပွင့်လာပြီး ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ထွက်လာကာ မော့ချူးကို အံ့ဩသလို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်္ဂလာပါ။ ဘာကူညီပေးရမလဲ မသိဘူး"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
မော့ချူး၏ အကြည့်မှာ အခန်းထဲသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးသည် ဒေတာများကို ပြင်ဆင်နေကြပြီး ထူးခြားမှုမရှိသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူမ တကယ်ပဲ အလွန်အကျွံ တွေးမိခဲ့ပုံရသည်!
"ဟို... ရှင်တို့ အလုပ်များနေတာ ကြာပြီပဲ။ တစ်ခုခု စားရင်း ခဏနားကြပါဦး"
စကားပြောရင်း သူမ၏ လက်ထဲမှ မုန့်ပန်းကန်ကို ရှေ့သို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ထိုဝန်ထမ်းမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ လှမ်းယူလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီ သစ်သီးစုံမုန့်ကြွပ်က အရသာ အရမ်းကောင်းမှာ သေချာတယ်"
၎င်းကို ကြားသောအခါ မော့ချူး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါ... ဒါလား။ ရှင်တို့က အရသာခံတတ်တာပဲ... အေးအေးဆေးဆေး စားကြပါ။ ကျွန်မ ပြန်တော့မယ်"
လှည့်ထွက်လာသော မော့ချူး၏ ခြေလှမ်းများမှာ ယခင်ကအတိုင်း တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ သူမ၏ ရင်ထဲတွင်မူ လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွနေတော့သည် — ဤအလုပ်သမားများမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်မှာ သေချာသည်!
ဤသစ်သီးစုံမုန့်ကြွပ်မှာ သူမ မကြာသေးမီကမှ အသစ်တီထွင်ထားသော ထုတ်ကုန်ဖြစ်ပြီး ဈေးကွက်တွင် လုံးဝ မရောင်းချရသေးပေ။ ဤလူက မုန့်အမည်ကို အလွယ်တကူ ပြောနိုင်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ပြုမူနေသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
သူမအကြောင်းကို သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးထားသည်မှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် အကြောင်းပြချက်မှ မရှိနိုင်ပေ!
ခြေလှမ်း တစ်ဆယ်ကျော် လျှောက်ပြီးနောက် မော့ချူးသည် နျဉ်ယွိယွမ်ထံသို့ သတင်းပို့ရန် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထောင်လွှားသည့် အမျိုးသားအသံကြောင့် သူမ၏ သွေးများ အေးစက်သွားရသည်။
"ရှောင်လျို၊ မင်း ကြည့်စမ်း၊ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖော်ပြလိုက်မိပြီ!"
မော့ချူး၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူမသည် ချက်ချင်းပင် အရှိန်မြှင့်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးတော့သည်!
ပြေးနေရင်းနှင့် နျဉ်ယွိယွမ်ထံသို့ သတင်းပို့ရန် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ စက်ကို မြှင့်လိုက်သော်လည်း... ဤနေရာတွင် လိုင်းများ ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်ကို အံ့ဩစွာ တွေ့လိုက်ရသည်!
သေစမ်း! ဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ။
သူမ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပါလား!
"သူ့ကို ဖမ်း! သူတို့ကို လွတ်မသွားစေနဲ့!"
နောက်မှ လိုက်လာသော ခြေသံများမှာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြင့်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်!
မော့ချူး အံကြိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ပေါ့ဆမှုကို အပြစ်တင်နေရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ရှိသမျှ အင်အားသုံးကာ ရှေ့သို့ ပြေးရုံသာ ရှိတော့သည်!
ရုတ်တရက် သေနတ်သံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်!
အလောင်းတစ်လောင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းကနဲ လဲကျသွားသည်။
မော့ချူး ခြေလှမ်းများ ခဏမျှ တန့်သွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ နောက်ဘက်တွင် လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်း သုံးဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို ထိုအခါမှ သတိပြုမိတော့သည်။ မဟုတ်သေး... အခုတော့ နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့သည်။ ဒါဟာ နျဉ်ယွိယွမ်က သူတို့ကို ကာကွယ်ဖို့ တိတ်တဆိတ် စီစဉ်ပေးထားတဲ့သူတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်!
"အစ်မမော့ချူး၊ မြန်မြန် ပြေးပါ!"
ကျန်ရှိနေသော လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးသည် သူမကို ကာကွယ်ပေးကာ နောက်ဆုတ်ပေးကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် တည်ကြည်နေသည်။
နျဉ်ယွိယွမ်ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားသော သူများဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းမနိမ့်ကြသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်စစ်မှာ ပို၍ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်!
အထူးစွမ်းအင်အရ သူတို့က သုံးယောက်၊ တစ်ဖက်က နှစ်ယောက် ဖြစ်သဖြင့် အသာစီးရသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် တစ်ဖက်လူက လက်နက်ကြီးများကို ထုတ်သုံးလာသည်။ ရှေ့က လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းမှာ စွမ်းအင်သေနတ်ဖြင့် အပစ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် ချန်ပိုင်နှင့် အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ အပိုင်း C အနီးရှိ လိုင်းများ ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်ကို သူတို့ မကြာမီ သိရှိသွားကြသည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ဦးက သတင်းပို့ရန် အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး ကျန်သူများက တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။
အုပ်စုနှစ်ခုမှာ မကြာမီ ဆုံတွေ့ကြတော့သည်...
တိုက်ပွဲ စတင်ပြီဖြစ်ကာ သွေးထွက်သံယိုမှုများနှင့် တင်းမာမှုများမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်!
နောက်ပိုင်းတွင် အခြေအနေများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်တော့သည်။ အထူးစွမ်းအင်များနှင့် လက်နက်များ ရောယှက်နေပြီး ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ နှလုံးခုန်သံများမှာလည်း မြန်ဆန်နေသည်!
သတင်းပို့ရန် သွားသူကို တားဆီးရန်အတွက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အမျိုးသားသည် သူ၏ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှုနှင့် တိကျသော လှံနည်းစနစ်ကို အသုံးချကာ လူသားတံတိုင်းကို ဖောက်ထွက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။
ကျန်ရှိသော လူနှစ်ဦးမှာမူ ကျန်သူများကို ဆွဲထားရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
မော့ချူးတို့အဖွဲ့မှာ အစကတည်းက အသာစီး မရခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် လက်နက်ပိုင်းတွင်လည်း အားနည်းချက် ရှိနေသည်။ လူအင်အားဖြင့် အင်အားချင်း မျှအောင် ကြိုးစားနေရသော်လည်း... အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သော နည်းဗျူဟာ မဟုတ်တော့ပေ။
ထိုအမျိုးသား ပြန်ရောက်လာသောအခါ အခြေအနေမှာ ပို၍ သိသာသွားသည်။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် 'သူခိုးကို ဖမ်းလိုလျှင် ခေါင်းဆောင်ကို အရင်ဖမ်း' ဆိုသည့် မူကို လက်ကိုင်ထားကာ မော့ချူးကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။
မော့ချူးမှာ သူတို့ ထင်ထားသလောက် အားနည်းသူ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ သွက်လက်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါများလှသော အထူးစွမ်းအင်များကြောင့် ထိုသူသည် သူမကို ဘာမှ မလုပ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်းဝိုင်းကလည်း မော့ချူးကို တစ်ချိန်လုံး ကာကွယ်ပေးထားပြီး ထိုသူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးပေ။
မှန်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ မော့ချူးကို လက်နက်များဖြင့် တိုက်ရိုက် မထိခိုက်စေလိုသောကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ မိသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်မှာ ပိုကြီးလာသည်။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ မော့ချူးကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ချန်ပိုင်ကို ပြောင်းလဲ တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူ၏ တိုက်စစ်များမှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။
ချန်ပိုင်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သာမန်အပင်များကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် အထူးစွမ်းအင် လေ့ကျင့်မှုကို ဂရုမပြုမိခဲ့ပေ။ သူ၏ စွမ်းအင်မှာ မဆိုးသော်လည်း အနည်းငယ် ထုံထိုင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူနှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူ ရှုံးနိမ့်တော့မည့် အမှတ်အသားများ ပြလာသည်။
လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းများနှင့် မော့ချူးတို့က သူ့ကို ကူညီလိုသော်လည်း အခြား အမျိုးသား နှစ်ဦး၏ ဆွဲထားခြင်း ခံနေရသဖြင့် မလှုပ်သာကြပေ...
မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် ချန်ပိုင်မှာ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီး စွမ်းအင်သေနတ်မှာ သူ၏ နားထင်သို့ ချိန်ရွယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
"ရပ်လိုက်!"
ထိုအမျိုးသားက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ဆိုးယုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"မဟုတ်ရင် ချန်ပိုင် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ငါ အာမမခံဘူး..."
သူလုပ်ရန် လိုသည်မှာ ခလုတ်ကို အသာလေး နှိပ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး၊ စွမ်းအင်တန်းမှာ ချန်ပိုင်၏ ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွက်သွားကာ ကယ်တင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်...
လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြရသည်။
သူတို့ လက်နက်များကို ချလိုက်ကြပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် ချန်ပိုင်ကို စက်ပစ္စည်းထိန်းချုပ်ရေးစင်တာ အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ကျန်ရှိသော လူများမှာလည်း ၎င်းကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ အခြား လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် မော့ချူးနှင့် ဝိုင်းဝိုင်းကိုပါ အတွင်းသို့ ခေါ်သွားကြသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ သူတို့ လာနေပြီ"
အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စက်ပစ္စည်းထိန်းချုပ်ရေးစင်တာရှိ ခလုတ်များကို ရုတ်တရက် နှိပ်လိုက်သည်။ စခရင် ပေါ်တွင် နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် အခြားသူများ အပိုင်း C သို့ လာနေကြသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်...
"သူတို့ တော်တော် မြန်တာပဲ!"
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် စားပွဲပေါ် ခြေတင်ကာ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး မော့ချူးနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ဆေးကို ထုတ်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့"
အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကိရိယာများ အပြည့်ပါသော လက်တွန်းလှည်းထဲမှ သာမန် သေတ္တာငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဆေးပုလင်း အတော်များများကို တွေ့ရသည်။
"သူတို့ကို ထိုးပေးလိုက်"
ထိုသူသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး မော့ချူး၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသောအခါ ပြုံး၍ ရှင်းပြခဲ့သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါ အဆိပ်မဟုတ်ပါဘူး။ ခဏတဖြုတ် မင်းတို့ရဲ့ အထူးစွမ်းအင်တွေကို ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အားနည်းသွားစေမှာပါ!"
မဟုတ်လျှင် ဤနှစ်ယောက် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေရမည် ဖြစ်သည်။
"ဩော်... ဒါနဲ့ ဒီကောင်လေးလည်း ပါသေးတာပဲ"
ထိုသူ၏ အကြည့်မှာ ဝိုင်းဝိုင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
"သူ့ကိုလည်း တစ်ချက် ထိုးပေးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး!"
သူသည် အရင်က အမှားမျိုးကို နောက်ထပ် အမှားခံမည် မဟုတ်ပေ...
ဝိုင်းဝိုင်းမှာ မလိုလားသော်လည်း မော့ချူး၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ငြိမ်ခံနေလိုက်သည်။ ဆေးထိုးခံရသောအခါ နာကျင်လွန်းသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးလေးများမှာ နီမြန်းလာသည်။ သူသည် အမြဲတမ်း သူများကိုသာ ရန်မူခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ အလုပ်ခံရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ"
ထိုသူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"အခုတော့ သူတို့ ငါတို့ကို ရှာတွေ့မယ့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်ရတော့မယ်!"
ယခုအချိန်တွင် လူနှစ်အုပ်စုမှာ အတူတကွ ရင်ဆိုင်ရပ်နေကြသည်။ လေထုမှာလည်း ရုတ်တရက် တင်းမာသွားတော့သည်...