အခန်း ၆၃၄
Vol. 43 Ch. 634
အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း
အပိုင်း ၆၃၄
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
ကျုံးဝမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နျဉ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဆေးဝါး၏ နောက်ခံအကြောင်းရင်းကို တွေးမိပြီး သူက ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခုခုများလားဟု သံသယဝင်လာသည်။
"ဆေးရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းမှာ တစ်ခုခု မှားနေလို့လား"
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ရမ်နန့်သွေး အာကာသဓားပြများကို ငှားရမ်းနိုင်သည့် အစွမ်းရှိပါက ထိုဆေးဝါးကိုလည်း တစ်ခုခု လုပ်ထားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား!
"မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး"
ကျုံးဝမ်က ခေါင်းခါပြပြီး အဝေးသို့ ထွက်ခွာတော့မည့် သူ၏အထက်လူကြီးကို အမြန်ဆွဲတားလိုက်သည်။
"ဒီဆေးရဲ့ သန့်စင်မှုက မဆိုးပါဘူး။ တခြား အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေတဲ့ ပစ္စည်းတွေလည်း မပါပါဘူး။ ခြုံပြောရရင်တော့ ဒါက ဘေးကင်းပါတယ်"
အထူးစွမ်းအင်များကို နှိမ်နင်းသည့် ဆေးဝါးများကို ဂလက်ဆီအားလုံးတွင် တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသော်လည်း မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင်မူ ဈေးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူနိုင်သည်။ ကျုံးဝမ်သည် ထိုသို့သော ဆေးဝါးများကို ယခင်က မြင်ဖူးသည်။
မော့ချူးနှင့် ချန်ပိုင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သော ဆေးဝါးများသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ဆေးဝါးများထက်ပင် ပို၍ သန့်စင်နေသေးသည်။ အခြားတစ်ဖက်မှလူများသည် ချန်ပိုင်နှင့် မော့ချူးတို့ကို အန္တရာယ်ပြုရန် အစီအစဉ်မရှိပုံရသည်။ မဟုတ်ပါက ဤမျှအထိ ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
"ဒါဆို မင်းဆိုလိုတာက..."
ကျုံးဝမ်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက်မှသာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ မုန်တိုင်းထန်နေသော မျက်နှာထားမှာ ပြေလျော့သွားတော့သည်။
"ဒီဆေးက ဘေးကင်းပေမဲ့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းတော့ မသန့်စင်နိုင်ဘူး"
ကျုံးဝမ်က သူ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း သက်ပြင်းချကာ မတတ်သာသည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"သာမန်လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ မသန့်စင်တဲ့ အစိတ်အပိုင်း နည်းနည်းပါးပါးကို သူ့ဘာသာ ထိန်းညှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဓိကအချက်က မော့ချူးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း ထိခိုက်လွယ်နေတာပဲ။ အဲဒီ ပါဝင်ပစ္စည်းလေး နည်းနည်းလေးကတောင် သူမကို နေရခက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်"
မော့ချူး၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလွန်းလှသည်။ အခြားသူများအတွက် ဘာမှမဟုတ်သော ပြဿနာလေးမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက်ဆိုလျှင် ပြဿနာကြီး ဖြစ်သွားနိုင်သည်!
"နေရခက်တယ်လား။ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
နျဉ်ယွိယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် စစ်တက္ကသိုလ်တွင် ရှိစဉ်က ဆေးပညာဘာသာရပ်ကို စိတ်ကြိုက်ဘာသာရပ်အဖြစ် မယူခဲ့မိခြင်းကို နောင်တရနေမိသည်။ မဟုတ်ပါက ယခုကဲ့သို့ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ကျုံးဝမ်၏ စကားကိုသာ နားထောင်နေရမည် မဟုတ်ပေ။
ကျုံးဝမ်ကမူ သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ရှင်းပြခဲ့သည်။"အဲဒါကတော့... အတိအကျ မသိရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ အရမ်းကြီး မစိုးရိမ်ရပါဘူး"
နောက်ဆုံးတော့ မော့ချူးကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဓာတ်မတည့်သည့် ကိုယ်ခံစွမ်းအားမျိုးကို သူတို့တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသဖြင့် စောင့်ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။
"ကောင်းပြီ၊ မော့ချူးက ဧရိယာ C မှာပဲ ရှိသေးတာလား"
ကျုံးဝမ်ထံမှ အဖြေရပြီးနောက် နျဉ်ယွိယွမ်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ ညာဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားရင်း အမိန့်များကို လေသံတိုးတိုးဖြင့် တရစပ် ပေးလိုက်သည်။ နျဉ်ယွိယွမ်၏ အမိန့်ပေးမှုနှင့်အတူ ရှုပ်ထွေးနေသော အာကာသသင်္ဘောမှာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်သွားပြီး သင်္ဘောသည်လည်း စတင် ခရီးဆက်တော့သည်။
ဧရိယာ C၊ တည်းခိုဆောင်အပိုင်း၌။
အဆိုပါဆေးဝါးမှာ ချန်ပိုင်အတွက် ကြီးကြီးမားမား သက်ရောက်မှုမရှိသော်လည်း မော့ချူး အဆင်ပြေမည်ကို သိရှိပြီးနောက် သူလည်း အနားယူရန် အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ နျဉ်ယွိယွမ် ဝင်လာသည်နှင့် ကျိုးလင်ကလည်း ပါးပါးနပ်နပ်ဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
ကျိုးလင် အပြင်သို့မရောက်မီ နျဉ်ယွိယွမ်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"နေဦး"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"မော့ချူးရဲ့ အခြေအနေ အရင်က ဘယ်လိုလဲ"
နျဉ်ယွိယွမ်က ကျိုးလင်၏ လက်ထဲမှ ရေခဲဇလုံနှင့် ပဝါကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
"သူမ ကိုယ်ပူနေတုန်းပဲလား"
"ဟုတ်တယ်၊ အဖျားကျအောင် ဆေးတော့ လိမ်းပေးထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းကြီးတော့ အာနိသင်မပြသေးဘူး"
ကျိုးလင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး နျဉ်ယွိယွမ်ထံ ပစ္စည်းများ အကုန်လွှဲပေးလိုက်သည်။
"ကံကောင်းတာက မော့ချူးရဲ့ စက်ကနေ အပူချိန်ကို ကြည့်နေတာ၊ အပူချိန်က သိပ်မမြင့်ဘူး။ အဖျားမကျသေးပေမဲ့ ပိုလည်း မတိုးလာဘူး"
"ဒါက ကိုယ်ခံအားကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်"
နျဉ်ယွိယွမ်၏ အနောက်မှ လိုက်ဝင်လာသော ကျုံးဝမ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"အရင် ပင်လယ်နက်တောအုပ်မှာတုန်းကထက်စာရင် အခုအခြေအနေက ပိုကောင်းပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက အခြေအနေကြောင့် မော့ချူးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကိုယ်ခံအား တစ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
"အင်း"
နျဉ်ယွိယွမ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်မှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။
"ငါပဲ မော့ချူးကို ဒီမှာ စောင့်ကြည့်လိုက်မယ်။ မင်းတို့က အပြင်က အခြေအနေကို သွားကြည့်ပေး"
"ရပါတယ်!"
ကျိုးလင်က ချက်ချင်း သဘောတူပြီး သူတို့နှစ်ဦး အပြင်သို့ ထွက်ကာ တံခါးကို ပိတ်ပေးလိုက်ကြသည်။
အခန်းထဲတွင်...
မော့ချူးသည် ကုတင်ပေါ်တွင် သနားစဖွယ် အိပ်ပျော်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နီမြန်းမှုနှင့် အနည်းငယ် မြန်ဆန်နေသော အသက်ရှူသံများသာ မရှိပါက သူမ အဖျားတက်နေသည်ဟု ထင်ရမည် မဟုတ်ပေ။
နျဉ်ယွိယွမ်က ကုတင်ဘေးရှိ ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ရေခဲဇလုံကို ချကာ ပဝါကို ရေခဲရေထဲတွင် စိမ်၍ ညှစ်ပြီးနောက် မော့ချူး၏ နဖူးပေါ်သို့ အသာအယာ တင်ပေးလိုက်သည်။
"အွန်း..."
အေးမြသော အထိအတွေ့ကြောင့် မော့ချူး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ နျဉ်ယွိယွမ်က သူမ၏ မျက်နှာလေးကို ပွတ်သပ်နေမိပြီး ထိုနူးညံ့သော အသားအရေနှင့် ရှည်လျားသော မျက်တောင်လေးများက သူ့ကို စွဲမက်စေသည်။
"မင်းကို ဒုက္ခထပ်ပေးမိပြန်ပြီ..."
နျဉ်ယွိယွမ်က သူမ၏ လက်ဖဝါးလေးကို ကိုင်ကာ သူ၏ ပါးပေါ်သို့ အသာအယာ အပ်ထားရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဘယ်သူ... ဘယ်သူက ပြောလို့လဲ"
မော့ချူး၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
နျဉ်ယွိယွမ် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြုံးယောင်သန်းနေသော မော့ချူး၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံလိုက်ရသည်။
"မင်း နိုးလာပြီလား"
"အင်း"
မော့ချူး ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးကို စမ်းကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ကံကောင်းလို့ သိပ်မပူတော့ဘူး"
နျဉ်ယွိယွမ်က သူမကို ကြည့်ကာ စောင်ပြန်ခြုံပေးလိုက်သည်။ "မင်းဘာသာစမ်းကြည့်ရုံနဲ့ ဘာသိမှာလဲ"
"အကုန်လုံး အဆင်ပြေသွားပြီလား"
မော့ချူးက အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သင်္ဘောကလည်း စတင် ရွေ့လျားနေပြီ ဖြစ်သည်။
"အင်း၊ အကုန်လုံး ပြီးသလောက်ရှိပါပြီ"
နျဉ်ယွိယွမ်က ပဝါကို ပြန်လဲပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျုံးဝမ်တို့ကို အပြင်မှာ စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတယ်၊ ပြဿနာမရှိနိုင်ပါဘူး"
"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့"
မော့ချူးက နျဉ်ယွိယွမ်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
"မျက်မှောင်ကြီး မကြုတ်ထားပါနဲ့တော့၊ နောက်ကျရင် အဘိုးကြီး ရုပ်ပေါက်သွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျရင် ရုပ်ဆိုးသွားမှာနော်!"
နျဉ်ယွိယွမ်က သူမ၏ လက်ကလေးက သူ၏ မျက်မှောင်ဆီသို့ ရောက်လာနိုင်စေရန် အနားသို့ တိုးပေးလိုက်သည်။ သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများက သူမကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် လှပနွေးထွေးလှသည်...
မော့ချူးက နျဉ်ယွိယွမ် အဘိုးကြီးဖြစ်သွားမည့် ပုံစံကို စိတ်ကူးကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဘာလဲ။ ကိုယ် အဘိုးကြီးဖြစ်သွားရင် မင်း ကိုယ့်ကို မချစ်တော့ဘူးလား"
နျဉ်ယွိယွမ်က စနောက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်တို့ စတွေ့တုန်းကတောင် မင်း ကိုယ့်ကို 'ဦးလေး' လို့ ခေါ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား!"
ရမ်နန့်လင်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းကြောင့် အတိတ်က အကြောင်းအရာများမှာ ယမန်နေ့ကကဲ့သို့ပင် ပြန်လည် ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။
"ဟွန့်!" မော့ချူးက မောက်မာစွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ရှင်က ဦးလေးဖြစ်နေပြီလေ၊ ရှင့်အသက်က ကျွန်မထက် ဘယ်လောက်တောင် ကြီးနေပြီလဲဆိုတာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဦး!"
ထိုစကားကြောင့် နျဉ်ယွိယွမ် အပြစ်မကင်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပထမဆုံး အချစ်ဦးမှာ အသက်မပြည့်သေးသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ!
ဒါပေမဲ့ သူကတော့ သူမကို အမှန်တကယ် ချစ်မိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မရမချင်း ကြိုးစားမည့်သူသာ ဖြစ်သည်။ ဆယ်နှစ်ကျော် ကြာလျှင်တောင် သူ မော့ချူးနောက်ကို လိုက်နေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။
"ဦးလေးပေါ့၊ ဦးလေးပေါ့"
နျဉ်ယွိယွမ်က ရယ်မောလျက် မော့ချူးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ မင်းက ကိုယ့်လူ ဖြစ်နေပြီ၊ မင်း ဘယ်ကိုမှ ပြေးလို့မရတော့ဘူး!"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဦးလေးရယ်၊ ရှင်က အရမ်းတော်တာပဲ! အဲဒါဆို ကျေနပ်ပြီလား"
မော့ချူး သူ့ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်...
မော့ချူး၏ စကားမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်ကမူ အခြားတစ်မျိုး တွေးတောမိသွားသည်။ သူက မျက်ခုံးကို အသာအယာ ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။ သူက မော့ချူး၏ နားအနီးသို့ တိုးကပ်ကာ လေပူများကို မှုတ်ထုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ပြောပါဦး၊ ကိုယ်က ဘယ်လိုမျိုး အစွမ်းထက်တာလဲ"
'အစွမ်းထက်တယ်' ဆိုသော စကားလုံးမှာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။
... ဒီလူကတော့!
မော့ချူးက ခေါင်းလှည့်ပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်! လူမိုက်ပုံစံ မလုပ်ရတာ တစ်ရက်တောင် မရှိသေးဘူး၊ သူက ရန်ဖြစ်ချင်နေပြီလား။
"ဘာလဲ၊ ကိုယ့်မှာ ကောင်းကွက်တွေ အများကြီး ရှိလွန်းလို့ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေတာလား"
မော့ချူး၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်က အနည်းငယ်မျှ စိတ်မကွက်ဘဲ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးကာ ပြုံးနေသည်။
ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ တက်ကြွနေသော ပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ ပြဿနာ မရှိနိုင်တော့ပေ!
"ဟင်း ဟင်း၊ ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒီမျက်နှာက အစွမ်းထက်ဆုံးပဲ"
မော့ချူးက သူ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး နျဉ်ယွိယွမ်၏ အသားအရေမှာ အမှန်တကယ်ပင် အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ကောင်းမွန်လှသည်ဟု စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသည်။
"ရှင့်မျက်နှာက အရမ်းအသားထူလွန်းလို့ အင်အားပြင်းသေနတ်နဲ့ ပစ်ရင်တောင် ပေါက်မှာ မဟုတ်ဘူး!"
ဟာ!
ဒီမိန်းကလေးက သူ၏ မျက်နှာအသား ထူလှသည် (အရှက်မရှိဘူး) ဟု သွယ်ဝိုက်ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်!
နျဉ်ယွိယွမ်က သာယာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ထိုအချက်ကို လက်ခံသည့်အလား ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကိုယ့်မျက်နှာက အသားထူတာတော့ အမှန်ပဲ။ မဟုတ်ရင် မင်းကို လက်ထပ်ဖို့ ကိုယ်က ဘယ်လိုလုပ် ဇွတ်အတင်း ကြိုးစားနိုင်ပါ့မလဲ"
"ဒါပေမဲ့..."
မော့ချူး၏ ဝိုင်းစက်နေသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ကာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ အငွေ့အသက်မှာ ရုတ်တရက် လေးနက်သွားပြီး လေသံကို နှိမ့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ကိုယ့်ဆီမှာ ဒါထက် ပိုအစွမ်းထက်တာ ရှိသေးတယ်! မင်း စမ်းကြည့်ချင်လား"
ဖွီး!
မော့ချူး သောက်လက်စရေများပင် သီးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်!
ခက်ခက်ခဲခဲ ရေမြိုချပြီးနောက် သူမက နျဉ်ယွိယွမ်ကို အပြစ်တင်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မက လူနာလေ!"
ဒီလူကတော့ ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ...
သူမ၏ အစ်ကိုပြောတာ အမှန်ပင်။ ယောကျ်ားတစ်ယောက်က လက်ထပ်ပြီးသွားလျှင် သူ၏ မကောင်းသော သဘာဝများက ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အခု သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ထိုအတိုင်းပင် မဟုတ်ပါလား။
"အဟမ်း... ကိုယ်ဆိုလိုတာက နောင်ကျရင်ပါ..."
နျဉ်ယွိယွမ်က ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး မော့ချူး၏ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။
"တကယ်လို့ မင်းက မအောင့်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင်လည်း မင်းနေကောင်းသွားတာနဲ့ ကိုယ်တို့ ကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။ ကိုယ်ကတော့ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှာပါ!"
ဤစကားကို ကြားရသောအခါ မော့ချူးက သူ့ကို ခုန်အုပ်ပြီး အသေကိုက်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားတော့သည်!
... သူမက မအောင့်နိုင်တော့ဘူး ဟုတ်လား။
မအောင့်နိုင်စရာလား!
မော့ချူးက နျဉ်ယွိယွမ်ကို အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ 'ဒီလူ့မျက်နှာက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အရေပြားထူနိုင်ရတာလဲ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ဒီလို ဝမ်းမည်းတဲ့လူမျိုးမှာ အောက်ခြေစည်းဆိုတာ မရှိဘူး...'
"ကဲပါ... အမြန်နားတော့"
မော့ချူး၏ လက်ထဲမှ ဖန်ခွက်ကို ယူကာ ဘေးရှိ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ နျဉ်ယွိယွမ်က မော့ချူး၏ မျက်ဝန်းများကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ပြီး သူမကို ထပ်မကြည့်ဝံ့တော့ပေ။ 'ဒီမိန်းကလေးက နေမကောင်းဖြစ်နေတာတောင် ဘာလို့ ဒီလောက် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေရတာလဲ'ဟု သူ စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်နေမိသည်။
"ကျွန်မ အခုမှ နိုးတာလေ! ဘယ်လိုလုပ် ပြန်အိပ်နိုင်မှာလဲ"
မော့ချူးက ကန့်ကွက်သည်။ သူမက နျဉ်ယွိယွမ်၏ လက်ဖဝါးကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏ အားအင်လေးနှင့် နျဉ်ယွိယွမ်ကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါ့မည်နည်း။
အတော်လေး ကြိုးစားသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မော့ချူးက လက်လျှော့လိုက်ပြီး စူပုတ်နေတော့သည်။
သူမ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းလေးမှာ အနမ်းတောင်းနေသကဲ့သို့ စူနေသည်...
နျဉ်ယွိယွမ်က ခေါင်းငုံ့ပြီး မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် အသာအယာ နမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လျက်ရုံ သို့မဟုတ် ထိရုံမျှသာဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် နူးညံ့လှသည်။
နျဉ်ယွိယွမ်၏ နွေးထွေးသော လက်ဖဝါးက မော့ချူး၏ မျက်နှာတစ်ဝက်နီးပါးကို ဖုံးအုပ်ထားခဲ့သည်။
အမြင်အာရုံ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက သူမ၏ အခြားသော အာရုံခံစားမှုများကို ပိုထက်မြက်လာစေသည်။ နျဉ်ယွိယွမ်၏ အနည်းငယ် ပြတ်တောင်းနေသော အသက်ရှူသံနှင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ ထိတွေ့မှုများကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။
အနမ်းများပြီးနောက် သူတို့၏ အသက်ရှူသံများမှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။
"လိမ္မာတယ်"
နျဉ်ယွိယွမ်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။
"ကောင်းကောင်းအိပ်ပါ။ မင်းနိုးလာရင် ကိုယ်တို့ မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီကို ရောက်နေလောက်ပြီ"
သူ၏ လက်ဖဝါးကြီးက မော့ချူး၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး မှောင်မည်းနေသော်လည်း မော့ချူးသည် အလွန်ပင် လုံခြုံသည်ဟု ခံစားရသည်။ မကြာမီပင် သူမ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်...