အခန်း ၆၃၇

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၃၇

ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် မော့ချူး၏ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အကြည့်လွှဲရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ ဂလက်ဆီတစ်ခွင်ရှိ ကပွဲကကွက်များသည် ထိုအမျိုးအစားအနည်းငယ်သာ ရှိကြပြီး ဤအဆင့်အတန်းရှိသူများအတွက်မူ ကြည့်ရသည်မှာ ငြီးငွေ့စရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် တေးဂီတမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း မော့ချူး၏ ကကွက်များမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်!

ယနေ့တွင် မော့ချူးသည် သူမ၏ လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ပေါ်လွင်စေသည့် ကျပ်ထုတ်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ယခင်က လူတိုင်းက သိပ်သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် မီးရောင်များအောက်တွင်... သေစမ်း! သူတို့အားလုံး နှာခေါင်းသွေးပင် ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်! သူမသည် ဆွဲဆောင်မှုများက လျှံထွက်နေသည်!

မော့ချူး၏ ခါးတစ်ချက်အလှုပ်၊ ခြေတစ်ချက်အဆောင့်နှင့် ခေါင်းတစ်ချက်အယမ်းတိုင်းသည် သပ်ရပ်ပြတ်သားပြီး တေးဂီတ၏ စည်းချက်ပေါ်သို့ ကွက်တိ ကျနေသည်။ ၎င်းက လူများကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်စေပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးခုန်သံကို မြန်ဆန်စေခဲ့သည်! ခန္ဓာကိုယ်၏ စည်းချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဤမျှအထိ ထိရောက်မှုရှိနိုင်သည်ကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မသိခဲ့ကြပေ။ ၎င်းက စင်မြင့်တစ်ခုလုံး၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်!

အမှန်စင်စစ် မော့ချူးသည် ကကွက်သစ်များကို တီထွင်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ ၂၁ ရာစုမှ အများသုံး ကကွက်များသာ ဖြစ်ပြီး သူမသည် ဇာတ်ညွှန်းများထဲမှ ကူးယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဓိကအချက်မှာ ဤလူများက ထိုအရာကို မသိခြင်းပင်! သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော စတိုင်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။ ယခု မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင် သူတို့အားလုံး ကြောင်အသွားကြတော့သည်!

သို့သော် မော့ချူးမှာမူ ကလေလေ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သော တိုင်အကကိုပင် သတိရသွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် နျဉ်ယွိယွမ်ကို ငြိမ်သက်နေသော တိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်!

'ဟွန်း! ငါ့ကို ကမတတ်ဘူးလို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား။ ငါ့ကို တောသူလို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား။ အခု ဘယ်သူက တကယ့် တောသူလဲဆိုတာ ပြပေးမယ်!' ဤသို့ တွေးလိုက်မိသည်နှင့် မော့ချူး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပို၍ ရဲတင်းလာသည်။

သူမ၏ နူးညံ့ဖြူစင်သော လက်ချောင်းလေးများသည် နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရင်ဘတ်ကို တူရိယာတစ်ခုကဲ့သို့ အသာအယာ ပွတ်သပ်နေပြီး လက်ချောင်းလေးများမှာ တေးဂီတစည်းချက်အတိုင်း လှုပ်ရှားနေသည်။ နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူ၏ အသက်ရှူသံကို ထိန်းထားရသော်လည်း ရုတ်တရက်ပင် အရာအားလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့သည်! သူ၏ မီးတောက်နေသော မျက်ဝန်းများမှာ မော့ချူးကို တစ်ကိုယ်လုံး ဝါးမြိုပစ်ချင်သည့် ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်!

၎င်းကို မြင်သောအခါ မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အသာအယာ ကွေးညွတ်သွားပြီး ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး ထိုမျက်ဝန်းထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။ ၎င်းက အလွန်ပင် ပြင်းထန်သကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုများစွာ ပက်ဖြန်းထားသည့် ရေပန်းတစ်ခုနှင့်လည်း တူနေပြန်ရာ... နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေတော့သည်!

ကကွင်းထဲရှိ အခြားလူများမှာလည်း လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ မော့ချူး၏ ထူးခြားဆန်းသစ်သော ကကွက်များရှေ့တွင် သူတို့က သွားရောက်ကပြနေခြင်းမှာ အရှက်ရရုံသာ ရှိလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကကွင်းထဲတွင် မော့ချူးတစ်ဦးတည်းသာ စွဲမက်ဖွယ် ကပြနေတော့သည်... အော် ဟုတ်သားပဲ၊ သံမဏိကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေပြီး ကဖော်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးနေသည့် နျဉ်ယွိယွမ်လည်း ရှိနေပါသေးသည်။

လူတိုင်းနီးပါး အသက်ရှူပင် မဝဘဲ မော့ချူး၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် အမူအရာ တစ်ခုကိုမျှ မလွတ်စေရန် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ကြည့်နေရင်းနှင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများ ဆူပွက်လာကာ စိတ်မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်လာကြသည်!

"ဝါး!"

ရုတ်တရက် ခပ်တိုးတိုး ဆူညံသွားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်! လူတိုင်း၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်လျှင် ကကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်သွားသည်။

မော့ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကပ်နေသလောက်ပင် ရှိသည်။ သူမသည် သူမ၏ ဖြူစင်နူးညံ့သော ခြေသလုံးလေးများကိုပင် ဆန့်ထုတ်ကာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ခြေထောက်များကို ပွတ်သပ်နေသည်။ နျဉ်ယွိယွမ် ခံစားနေရမည့် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သာယာမှုကို လူတိုင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်!

နုနယ်ပြီး လှပသော အမျိုးသမီး ခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေသည်။ အဝတ်အစား တစ်ထပ် ခြားနေသော်လည်း ထိုထိတွေ့မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သင်းပျံ့သည့် ရနံ့ကိုပင် သူတို့ ရရှိနေကြသည်! ဖြစ်နိုင်လျှင် ရှိနေသမျှ အမျိုးသားအများစုမှာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ နေရာတွင် ချက်ချင်း အစားဝင်ကာ ဤအရသာကို ခံစားချင်နေကြသည်!

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မနာလိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုကို ခံနေရသော နျဉ်ယွိယွမ်မှာမူ အဆင်မပြေလှပေ။

"ရှောင်ချူး... တော်... တော်ပြီ! မ... မဆော့နဲ့တော့!"

သူ၏ အသံမှာ လည်ချောင်းထဲမှ အတင်း ညှစ်ထုတ်ထားရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် နီမြန်းနေသည်။ သူ၏ လက်များကို ပေါင်နှစ်ဖက်တွင် တင်ထားပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လျှင် သူသည် အနည်းငယ်ပင် တုန်ရင်နေသည်!

သို့သော် မော့ချူးသည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏စကားကို မည်သို့ နားထောင်ပါမည်နည်း။ သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အလွန် ပူလောင်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့်သာ သူမ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပိုလျှံနေသော အပူများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်! ထို့ကြောင့် သူမ၏ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန့်လိမ်နေသည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော လျှာလေးမှာ အပြင်သို့ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာကာ နှုတ်ခမ်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် လျက်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း ရွှန်းလဲ့နေတော့သည်!

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုညွှန်းကိန်းမှာ ချက်ချင်းပင် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်သွားတော့သည်! ယခင်က မော့ချူးသည် လူများကို ဖြူစင်ရိုးသားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ် ထင်မြင်စေခဲ့လျှင်၊ ယခုအချိန်တွင်မူ သူမသည် လူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော မြေခွေးမလေးအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ခံစားရစေသည်! သူမ၏ လုပ်ဆောင်ချက် တိုင်းတွင် ဖြူစင်မှုကြားမှ ဆွဲဆောင်မှုအချို့ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ဤခံစားချက်မှာ သာမန် ဆွဲဆောင်မှုထက် ပို၍ ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်!

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှိနေသူများမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူမဝ ဖြစ်နေကြသည်! ကခုန်ခြင်း တစ်ခုက ဤမျှအထိ ဝိညာဉ်ကို ညှို့ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မသိခဲ့ကြပေ...

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်မသိ၊ တေးဂီတမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ မော့ချူး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ နျဉ်ယွိယွမ်ကို ကြည့်နေသော သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်များတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော အချစ်စိတ်များ ပေါ်လွင်နေသည်...

သူနှင့် နီးကပ်စွာ ရှိနေသော အမျိုးသား အနည်းငယ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ နက်မှောင်သွားကြသည်၊ တိုက်ရိုက် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသော နျဉ်ယွိယွမ်မှာမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ! အကယ်၍ သူသာ ဤအတိုင်း ဆက်၍ အောင့်အီးထားနိုင်လျှင် သူသည် အမျိုးသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ!

ထို့ကြောင့် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ နျဉ်ယွိယွမ်သည် အသာအယာ ကုန်းလိုက်ပြီး မော့ချူးကို သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ မတင်လိုက်သည်။ သူသည် တောင့်တင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် အပြင်သို့ အမြန်လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

ယာဉ်စက်နှိုးသံ ထွက်ပေါ်လာမှသာ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

ဘာလဲ။ မော့ချူးက ဤမျှအထိ ပြင်းပြင်းပြပြ ကပြပြီးနောက် သူတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားအောင် လုပ်ပြီးမှ နျဉ်ယွိယွမ်က သူမကို တိုက်ရိုက် ထုပ်ပိုးပြီး ခေါ်သွားတာလား။ သူတို့က ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဒုတိယမြောက် ကပွဲအတွက် ဖိတ်ခေါ်ချင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတော့ သူတို့၏ ကြိုးစားမှုများမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားပုံရသည်!

ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှိနေသော ချန်ပိုင်သည် ပထမဆုံး သတိပြန်ဝင်လာသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ဘေးမှ မျက်နှာများ နီမြန်းနေကြသော လူငယ်များကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူတို့က တကယ်ပဲ လူငယ်တွေပဲ၊ အားအင်တွေ ပြည့်နှက်နေတာပဲ!"

နျဉ်ယွိယွမ်၏ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ အကူအညီကြောင့် ကျုံးဝမ်နှင့် ကျိုးလင်တို့လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး အချိန်မီ ဝင်ထိန်းလိုက်ကြသည်။

"အင်း... ကျွန်တော်တို့ ဒီပွဲမှာ လုပ်စရာရှိတာတွေ ပြီးသလောက် ရှိပါပြီ။ ဧည့်ခံကျွေးမွေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လောင်လင်း။ ကျွန်တော်တို့ ခွင့်ပြုပါဦး။"

အဘိုးအိုလင်းသည်လည်း ဤအချက်ကို နားမလည်သူ မဟုတ်ပေ။ သူက ပြုံးပြီး သူတို့အဖွဲ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ မင်းတို့ အရင်သွားနှင့်ကြပါ။ သာမန်အပင်တွေ စိုက်ပျိုးတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နောက်မှ ထပ်ပြီး ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်။"

နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် မော့ချူးတို့မှာ မည်မျှပင် အောင်မြင်မှုများ ရှိပါစေ၊ သူတို့သည် လူငယ်များသာ ဖြစ်ကြပြီး သွေးဆူပြီး မတည်မငြိမ် ဖြစ်တတ်သည်ကို သူတို့ နားလည်ကြသည်...

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ။

ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် ပြင်းပြသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ နျဉ်ယွိယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်လောင်နေပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေသော မော့ချူးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ လက်များမှာ တုန်ရင်နေသည်... သူ ယခု ယာဉ်ကို မည်သို့ စတင် မောင်းနှင်နိုင်ပါမည်နည်း။

သူသည် အလိုအလျောက် မောင်းနှင်စနစ်ကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်လိုက်ပြီး မော့ချူးကို ထိုနေရာတွင်တင် စားပွဲတင်လိုသော အတွေးများကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်... သို့သော် မော့ချူးမှာမူ လုံးဝ ထိန်းသိမ်းခြင်း မရှိပေ။ သူမသည် သူမ၏ သွားဖြူဖြူလေးများကို ပေါ်အောင်ပြကာ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး နျဉ်ယွိယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွယ်ကပ်ကာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပွတ်သပ်နေသည်။

ထိုဖြူစင်နူးညံ့သော လက်ကလေးများသည် လျှပ်စစ်စီးနေသည့်အလား အပူလှိုင်းများကို တဖွဖွ ဖန်တီးနေသည်။ ၎င်းက နျဉ်ယွိယွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် သာယာမှုလှိုင်းများကို ခံစားရစေပြီး သူ၏ ဦးရေခွံပင် အနည်းငယ် ထုံကျင်သွားသလို ခံစားရစေသည်!

"ရှောင်ချူး... မလှုပ်နဲ့တော့!"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးကြီးကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ပြစ်မှုကျူးလွန်နေသော မော့ချူး၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်နက်ရှိုင်းသော သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ယခုအခါတွင် သွေးတက်နေပြီး သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာလည်း အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းလာသည်။

အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ! အရွယ်ရောက်ပြီးသား အမျိုးသားတစ်ယောက်က ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန္ဒကို အစွမ်းကုန် အောင့်အီးထားရသည့် ခံစားချက်မှာ ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်!

"ဟင့်အင်း... ပူတယ်၊ ကျွန်မ ပူတယ်!"

မော့ချူးသည် ယခုအချိန်တွင် ဘာကိုမျှ နားမဝင်နိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ နုနယ်သော မျက်နှာလေးမှာ သစ်သီးများကဲ့သို့ လှပနေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရွှန်းလဲ့နေကာ ထိုပြင်းထန်သော ဆွဲဆောင်မှုမှာ လျှံထွက်တော့မည့်အတိုင်းပင်!

ထို့အပြင် သူမသည် နျဉ်ယွိယွမ် အာရုံလွဲနေသည့် အချိန်ကို အသုံးချပြီး သူ၏ ချုပ်ကိုင်မှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ မျက်နှာကို နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရင်ဘတ်တွင် တိုက်ရိုက် ကပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နီမြန်းသော လျှာဖျားလေးသည် ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်နေသည်။ မကြာမီပင် သူ၏ အဝတ်အစား အစိတ်အပိုင်းအချို့မှာ စိုစွတ်သွားတော့သည်...

"အင်း... ခံစားလို့ ကောင်းလိုက်တာ... အရမ်းကောင်းတာပဲ..."

နျဉ်ယွိယွမ်ကို မှီထားရင်း မော့ချူး တိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ နျဉ်ယွိယွမ်နှလုံးသား၏ အထိမခံနိုင်ဆုံးနေရာကို ကုတ်ခြစ်နေသည့် ချိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ ရူးမတတ် ဖြစ်သွားရသည်!

"ရှောင်ချူး!"

နျဉ်ယွိယွမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ပင်းမှ အကြောများ ထောင်ထွက်လာသည်။ လခွမ်း! တိုးတိုးလေး ဆဲရေးလိုက်ပြီးနောက် နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယာဉ်၏ အရှိန်ကို အမြင့်ဆုံးသို့ အမြန်ဆုံး ချိန်ညှိလိုက်သည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် လေထဲတွင် ရှည်လျားသော အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်တော့သည်...

သို့သော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်သည် အချိန်မှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးနေသည်ဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်! မိနစ်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းမှာ ချိုမြိန်သော နှိပ်စက်မှုကြီး ဖြစ်နေသည်!

နောက်ဆုံးတွင် နျဉ်ယွိယွမ် ပေါက်ကွဲခါနီးအချိန်၌ သူတို့ တည်းခိုရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ နျဉ်ယွိယွမ်သည် ယာဉ်ကို သိမ်းဆည်းရန်ပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေသော မော့ချူးကို ပွေ့ချီကာ သူတို့ အခန်းဆီသို့ အမြန်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ဤကဲ့သို့ ဘေးတိုက် ပွေ့ချီထားသည့် ပုံစံကြောင့် နျဉ်ယွိယွမ်ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်း၏ အနေခက်မှုကို အကာအကွယ် ပေးထားနိုင်ခဲ့သည်...

"မင်္ဂလာပါ၊ အကူအညီ လိုအပ်ပါလား"

ဧည့်ဂေဟာမှ ဝန်ထမ်းများသည် အလွန် တာဝန်ကျေကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦး အလောတကြီးနှင့် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဤဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်နှစ်ဦးကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာကို သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသည်။ ထိုတာဝန်ကို သူတို့ မခံယူနိုင်ပေ! ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အမြန်ပြေးလာပြီး ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်!"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် အံကြိတ်ကာ ဤစကားလုံး နှစ်လုံးကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မီတာ ၁၀၀ အပြေးသမားကဲ့သို့ အမြန်ဆုံး အရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ဝန်ထမ်း၏ ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုက သူ၏ အသံထဲမှ ထူးဆန်းသော လေသံကို သိရှိလိုက်သည်။ သူက နျဉ်ယွိယွမ်ကို ထပ်မံ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားရသည်...

'ချီး! ဒီအရှိန်က မြန်လွန်းတယ်!' နျဉ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူးကို ပွေ့ချီထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခြေလှမ်း အရှိန်မှာ လေပြင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူသည် ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တံခါးပိတ်သွားပြီး မည်သူမျှ မမြင်ရတော့ဘဲ ခုန်တက်နေသော နံပါတ်များကိုသာ မြင်တွေ့ရတော့သည်...

'ဟေး!' ဝန်ထမ်းသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။ 'သူ ဘာလို့ အဲဒီလောက်အထိ အလျင်လိုနေရတာလဲ အဲဒီလောက်အထိ စိုးရိမ်နေရဖို့ လိုလို့လား။'