အခန်း ၆၃၉

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၃၉

အမှန်စင်စစ် ဤအနီရောင် ဖျော်ရည်၏ စိတ်ကြွစေသော အာနိသင်မှာ သာမန်လူများအတွက် အလွန် နည်းပါးလှသည်။ အာနိသင်ပြရန်အတွက် သုံးပုလင်းမှ ငါးပုလင်းခန့် သောက်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဓိကအချက်မှာ မော့ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးခြားနေခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ကျန်ရှိနေသော ချီလင် ဆေးဝါး၏ အကြွင်းအကျန်များမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လုံးဝ မကုန်စင်သေးပေ။ ဤနှစ်ခု ဆုံတွေ့လိုက်သည့်အခါ အာနိသင်မှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးသွားခဲ့ပြီး ဤသို့ ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်! ၎င်းက နျဉ်ယွိယွမ်ကို အလွန် ကံကောင်းသွားစေခဲ့သည်!

"ရှင် ဘာလို့ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မကို သတိမပေးခဲ့တာလဲ"

မော့ချူးသည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ နျဉ်ယွိယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကိုယ် အဲဒီတုန်းက ပြောခဲ့သားပဲ။"

နျဉ်ယွိယွမ်မှာ မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤကိစ္စအတွက် အပြစ်တင်ခံရမည်ကို အမှန်တကယ် လက်မခံနိုင်ပေ!

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သောက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ကိုယ် ပြောခဲ့တယ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက ပျော်ပျော်ကြီး သောက်နေလို့ ကိုယ် မတားနိုင်ခဲ့တာ! နောက်ပြီးတော့ ဂလက်ဆီထဲမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်းက ဒီအနီရောင် အသီးဖျော်ရည်ရဲ့ အာနိသင်ကို သိကြတာပဲ။ မင်း မသိဘူးဆိုတာ ကိုယ် ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ"

ဤသို့ ပြောရင်း နျဉ်ယွိယွမ်သည် ရွေးချယ်စရာ မရှိသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ မော့ချူးကို အပြစ်ကင်းစင်သော ပုံစံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဟမ့်! ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေလိုက်! မော့ချူး အံကြိတ်လိုက်မိသည်။ ဤလူသည် သူမ သောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်မှာ သေချာသည်! ယခုတော့ သူက လူကောင်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေဆဲပင်! သို့သော် သူမကိုယ်တိုင် မသိခဲ့ခြင်းကို ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ရပါမည်နည်း။

မော့ချူး နှုတ်ခမ်းစူလိုက်မိသည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကျင်းတူးပြီး မိမိကိုယ်တိုင် ပြန်မြှုပ်လိုက်ရခြင်းပင်! ထို့ကြောင့် သက်ပြင်းချလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်!

သေစမ်း!

သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝံပုလွေ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပို့ဆောင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်!

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ မော့ချူးသည် မကျေမနပ် ဖြစ်မနေနိုင်တော့ပေ။ ပြောစမ်းပါဦး၊ သူမ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အူကြောင်ကြောင် နိုင်ရတာလဲ?!

"ကဲပါ... လာ၊ ရေနည်းနည်း ထပ်သောက်လိုက်ဦး။"

ယခုအချိန်တွင် နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူမကို ဂရုတစိုက်ရှိလှသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ စေ့စပ်သေချာပြီး သိမ်မွေ့လွန်းသဖြင့် သူမမှာ သူ့ကို ဆဲဆိုရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုကဲ့သို့ အထူးဂရုစိုက်မှုများကို ခံယူပြီးနောက် မော့ချူးသည် နောက်ဆုံးတွင် အိပ်ချင်စိတ်ကို မအောင့်နိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ရေနှစ်ခွက် ဆက်တိုက် သောက်လိုက်ပြီးနောက် လည်ချောင်းထဲမှ ရေငတ်မှုကို ဖြေဖျောက်ကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူမ၏ ယခင်က "လေ့ကျင့်ခန်း" မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အင်အားများမှာလည်း ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

မော့ချူးမှာမူ အနင်းချေ ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်မှာမူ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွနေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ကျေနပ်မှုများကို မည်သူမဆို မြင်နိုင်သည်!

ကျိုးလင်နှင့် ကျုံးဝမ်တို့ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် သူတို့၏ အကြီးအကဲ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရယ်လည်းရယ်ချင်သကဲ့သို့ မနာလိုလည်း ဖြစ်နေကြသည်။

မည်သူကမျှ လက်ထပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ထားခဲ့သော ထိုလူသည် "အသား" ကို ပထမဆုံး စားသုံးခွင့်ရသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ဤလောကတွင် အခြေအနေမပြောင်းလဲသည့် အရာဟူ၍ မရှိပေ!

"အဘိုးအိုလင်းက ဘာပြောလဲ"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် အလုပ်အကြောင်း ပြောနေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ပျော်ရွှင်မှုကိုမူ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။ သူ၏ အသံမှာပင် ယခင်ကထက် ပို၍ နူးညံ့နေသည်။

"သူတို့က နောက်သုံးရက်နေရင် မှော်ဒေသထဲက သာမန်အပင်တွေကို တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးဖို့ မျှော်လင့်နေကြတယ်။"

ဤအကြောင်းအရာကို ပြောသည့်အခါ ကျုံးဝမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားသည်။

"ဒါ့အပြင် အဲဒီအချိန်မှာ မော့ချူးနဲ့ ချန်ပိုင်တို့လည်း ရှိနေဖို့ သူတို့က မျှော်လင့်ထားကြတယ်။"

"ဘာလို့လဲ။ သူတို့ကို ငါတို့ လိမ်မှာကို စိုးရိမ်နေကြတာလား"

နျဉ်ယွိယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ သူသည် မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူတို့ အဖွဲ့ချုပ်၏ စကားများက မည်မျှပင် နားဝင်ချိုပါစေ၊ မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ၏ အထက်လူကြီးများသည် အမှန်တကယ် ရလဒ်ကို မျက်မြင်မတွေ့ရမချင်း စိတ်အေးနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် မော့ချူးနှင့် အခြားသူများ ရှိနေရန် ဟူသော အခြေအနေကို သူတို့ တောင်းဆိုလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"သုံးရက်အကြာမှာ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးလင်သည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ အကြီးအကဲကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျှာတစ်ချက်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အချိန်က သိပ်မကောင်းဘူးပဲ!"

နောက်ဆုံးတော့ အသားစစားခါစ လူတစ်ယောက်က မိမိ၏ ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ ခက်သည် မဟုတ်ပါလား! မော့ချူး၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးက အကြီးအကဲ၏ မိစ္ဆာလက်သည်းများကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား။

"အဟမ်း။"

ကျုံးဝမ်ပင်လျှင် သူ့ကို သတိပေးရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

"ဒါနဲ့ ဘောစ့်... ထိန်းသင့်တဲ့အချိန်ကျရင် နည်းနည်းလောက်တော့ ထိန်းလိုက်ဦး..."

'သူက မော့ချူးကို မှော်ဒေသထဲအထိ ပွေ့ချီသွားလို့ မရဘူး မဟုတ်လား။ အဲဒီလိုသာဆိုရင်တော့ အတင်းအဖျင်းတွေ ပျံ့နှံ့တာကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး...'

'ဟဲဟဲ!'

'ဒီကောင်နှစ်ယောက်ကတော့ ရဲတင်းလာပြီပဲ။ ဘာမဆို ပြောရဲနေကြတာလား။'

နျဉ်ယွိယွမ်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ သူတို့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အမူအရာကို ထိန်းလိုက်ကြပြီး ထပ်၍မရဲတင်းရဲတော့ပေ။ သို့သော် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေကြသည်။ သူတို့မှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးနေရသည့်အပြင် အကြီးအကဲ၏ မိသားစုရေးရာကိုပင် စိုးရိမ်ပေးနေရသည်။ သူတို့ထက် ပို၍ တာဝန်ကျေသော လက်ထောက်မျိုး ဘယ်မှာ ရှာနိုင်ဦးမည်နည်း။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ အကြီးအကဲက သူတို့၏ စေတနာကို အသိအမှတ်မပြုပေ။ သက်ပြင်းချလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်! သူတို့ တကယ်ကို ဝမ်းနည်းမိသည်...

...

သုံးရက်အကြာ၌။

မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ၊ မှော်ဒေသ။

"ရှေ့မှာကတော့ စိတ်ကူးယဉ်အပင်ရဲ့ လှည့်စားမှုနယ်ပယ်ရှိတဲ့ နေရာပဲ။"

အဘိုးအိုလင်းသည် စစ်သည်တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ မော့ချူးနှင့် အခြားသူများကို မှော်ဒေသ၏ အတွင်းပိုင်းအလွှာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် မကြာမီမှာပင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သူတို့၏ အခြေအနေမှာ ယခင်က အဖွဲ့ချုပ်၏ အခြေအနေထက် ပို၍ ဆိုးရွားလှသည်။ မှော်ဒေသ၏ အတွင်းပိုင်း အလွှာတစ်ခုလုံးနီးပါးကို စိတ်ကူးယဉ်သစ်ပင်က သိမ်းပိုက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ အချိန်မီ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်း၏ ကြီးထွားနှုန်းအရ လူသားတို့ နေထိုင်ရာ ဒေသများသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရန် နှစ်အနည်းငယ်သာ လိုတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်!

"ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါပြီ။"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျုံးဝမ်နှင့် ကျိုးလင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးမှာ သူတို့ ယူဆောင်လာသော သာမန်အပင်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ ဘေးတွင် ချထားလိုက်ကြသည်။

"သတိထားဦး၊ သတိထား!"

အဘိုးအိုလင်းသည် မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ ၎င်းမှာ မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီက နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကြာ အရင်းအမြစ်များကို သုံးစွဲပြီးမှ ရရှိခဲ့သောအရာ ဖြစ်သည်ကို သိထားရမည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို သယ်ဆောင်ရာတွင် သူတို့ မည်သို့ ပေါ့ဆနိုင်ပါမည်နည်း။

အကယ်၍ မော့ချူးနှင့် အခြားသူများ ဘေးတွင် ရှိမနေခဲ့လျှင် အဘိုးအိုလင်းသည် ထိုသာမန်အပင်ကို အနီးကပ် သေချာစွာ လေ့လာနေမိလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် နမူနာအချို့ကိုလည်း တူးယူကာ သေချာစွာ လေ့လာရန် ပြန်သယ်သွားချင်နေမိသည်!

သို့သော်လည်း လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ သူ၏အပေါ်တွင် မရှိတော့ပေ။

အခြား လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းများသည် မော့ချူးနှင့် အခြားသူများ ရှာဖွေပေးထားသော နေရာတွင် ကျင်းတစ်ခုကို အမြန် တူးလိုက်ကြသည်။

သူတို့အချို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုက်ကြပြီးနောက် သာမန်အပင်ကို မကြာမီမှာပင် စိုက်ပျိုးလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် မြေကြီးများ ပြန်ဖို့ကာ အနည်းငယ် တင်းကျပ်အောင် ဖိလိုက်ကြပြီးနောက် အားလုံး ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေသော အဘိုးအိုလင်းသည် သူတို့ လက်ခုပ်တီးနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

"အဲဒါ... အဲဒါပဲလား"

အခြား ထူးခြားသော နည်းလမ်း မရှိဘဲ ဒီအတိုင်း လွယ်လွယ်ကူကူ စိုက်လိုက်ရုံပဲလား။

"ဟုတ်ပါတယ်။"

မော့ချူးသည် ရိုးသားသော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာရင်တော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။"

မော့ချူးက ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အဘိုးအိုလင်းသည်လည်း ထပ်၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။ သူသည် ထိုနေရာကို သေချာစွာ စောင့်ကြပ်ရန် လူများကို စေလွှတ်လိုက်ပြီးနောက် မော့ချူးတို့နှင့်အတူ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီမှာ နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်မနေချင်ကြဘူးလား။ ဒါမှ ငါတို့လည်း အိမ်ရှင်ပီပီ ဧည့်ခံနိုင်မှာပေါ့။"

လမ်းခရီးတွင် အဘိုးအိုလင်းသည် သူတို့ကို ပြုံးလျက် လှည့်မေးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့အနေဖြင့်လည်း အမှန်တကယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို စောင့်ကြည့်ရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် မော့ချူးနှင့် အခြားသူများကို အလွယ်တကူ ပြန်မလွှတ်နိုင်ခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

နျဉ်ယွိယွမ်သည်လည်း ဤအချက်ကို သိရှိထားသဖြင့် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီရက်ပိုင်းမှာ နည်းနည်း ပင်ပန်းနေတယ်။ ဒါကြောင့် ဧည့်ဂေဟာမှာပဲ အနားယူနေပါ့မယ်။ တခြား ထူးထူးခြားခြား မရှိရင်တော့..."

"စိတ်မပူပါနဲ့။"

အဘိုးအိုလင်းသည် လိမ္မာပါးနပ်သူ ဖြစ်သည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်၊

"ထူးခြားတဲ့ ကိစ္စမရှိသရွေ့တော့ မင်းတို့ကို လုံးဝ အနှောင့်အယှက် မပေးပါဘူး။"

နျဉ်ယွိယွမ်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသော မော့ချူးသည် အော်ပြောချင်နေမိသည်။

"ရပါတယ်၊ လာပြီး အနှောင့်အယှက် ပေးလို့ ရပါတယ်။ ကျွန်မတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုဆိုပါတယ်!"

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း မော့ချူး၏ ကျန်းမာရေးနှင့် မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် နျဉ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူးကို ပွေ့ဖက်ပြီး အိပ်ခဲ့ရသည်။ ဤကာလအတွင်း သူတို့အချင်းချင်း ထိတွေ့မိခြင်းကို မရှောင်လွှဲနိုင်သော်လည်း အခြားသော စိုးရိမ်စရာ ကိစ္စများ ရှိနေသေးသည်!

သို့သော် ယခုအခါ ကိစ္စအားလုံးမှာ ပြီးသလောက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ နျဉ်ယွိယွမ်ကဲ့သို့ လူမိုက်တစ်ယောက်က သူမကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးပါမည်လား။

မစဉ်းစားဘဲနှင့်ပင် ၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိနိုင်သည်!

မော့ချူးသည် သူမအနာဂတ်ဘဝ၏ မှောင်မိုက်မှုကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းမိနေပြီး ငိုပင် ငိုချင်နေမိတော့သည်...

ထိုအချိန်တွင် ရှဲ့ချွင်ရှီးထံမှ ဗီဒီယိုဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။ မော့ချူးသည် မှောင်မိုက်သော ညဉ့်နက်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ဖုန်းကို လက်ခံလိုက်သည်။

"မော့ချူး၊ မင်းတို့ အလုပ်တွေ ပြီးပြီလား။ အပြင်မှာ အတူတူ ထွက်လည်ကြမလား"

ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် သူ၏ မာနကြီးပြီး ထောင်လွှားသော ပုံစံရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ မျှော်လင့်ချက်များကိုမူ အခြားသူများ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပါသည်။

ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အကကြောင့် မော့ချူးသည် မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ၏ အထက်တန်းလွှာ တစ်ခုလုံးတွင် လူသိများသွားခဲ့သည်။ ထိုညို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော ကကွက်နှင့် ဆွဲဆောင်မှုမှာ... တောက်! တကယ်ကို တခြားလူနှင့် မတူပေ!

ထို့အပြင် ဤကိစ္စကြောင့်ပင် သူမသည် မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ၏ အကောင်းဆုံး ရည်းစားလောင်း သုံးဦးစာရင်းတွင် မဲပေး ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်!

ထို့အပြင် လူတိုင်း၏ ထင်မြင်ချက်များမှာလည်း ခိုင်လုံလှသည်။

ပထမအချက်မှာ မော့ချူးတွင် လှပသော မျက်နှာနှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ မော့ချူးသည် ကောင်းမွန်သော စိတ်ဝိညာဉ် အစားအစာကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။

တတိယအချက်မှာ မော့ချူး၏ အကမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

စတုတ္ထအချက်မှာ မော့ချူး၏ ကံမှာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ကောင်းလှသည်။

ဤအချက်များကို ကြည့်လျှင် မော့ချူးသည် ဧည့်ခန်းရော မီးဖိုချောင်ထဲအထိပါ ဝင်ဆံ့နိုင်ရုံသာမက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဇနီးတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူမကလွဲပြီး အခြား မည်သူ့ကို ရွေးချယ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ သူမသည် သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး ရည်းစားလောင်းပင် ဖြစ်သည်!

သို့သော်လည်း ဤ "အကောင်းဆုံး ရည်းစားလောင်း" မဲပေးမှုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် အသိအမှတ် မပြုတော့ပေ။ ထိုတရားခံမှာ နျဉ်ယွိယွမ်ပင် ဖြစ်သည်!

ဤလူသည် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်နှင့် အထောက်အထားများဖြင့် ပြောဆိုလာသည်။ မော့ချူးမှာ သူ၏ ဇနီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ အကောင်းဆုံး ရည်းစားလောင်း မဲပေးမှုတွင် ပါဝင်ရန် မသင့်တော်တော့ကြောင်း၊ ၎င်းမှာ အစကတည်းက မဖြစ်သင့်ကြောင်း သူက ဆိုသည်။

အောက်ခြေရှိ လူများက ကန့်ကွက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် နျဉ်ယွိယွမ်၏ ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ငြိမ်ကျသွားခဲ့ရသည်...

မှန်ပါသည်၊ မော့ချူးသည် ဤဖြစ်ရပ်များကို မသိရှိခဲ့ပေ။

သူမ ယခု အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ အကြည့်အောက်မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင်မူ သူမသည် ဤလူ၏ ဝါးစားခြင်းကို ခံရကာ သူမ၏ အရိုးများပင် ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ!

သူမသည် အစကတည်းက အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာရန် ကြိုးစားနေခဲ့ရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်ညစ်နေခဲ့ရသည်!

နောက်ဆုံးတော့ ဤဗီဒီယိုဖုန်းခေါ်ဆိုမှုက အချိန်မီ ရောက်လာခဲ့သည်။ အလွန်ပင် ကွက်တိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်!

"ရပါတယ်၊ ရှင်တို့ အခု ဘယ်မှာလဲ..."

မော့ချူးသည် ပြုံးလျက် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ စကား မဆုံးသေးမီ ဘေးမှ ခေါင်းကြီးတစ်ခု တိုးဝင်လာပြီး ရင်းနှီးနေသော အမျိုးသား အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ ဘယ်သွားကြမလို့လဲ။ ငါ့ကိုလည်း တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားလို့ ရမလား"

၎င်းမှာ သာမန် စကားတစ်ခွန်းသာ ဖြစ်သော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်သည် ၎င်းကို ကြောက်စရာကောင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချီး! ဒါကလည်း စွမ်းရည်တစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်!

နျဉ်ယွိယွမ်၏ အေးစက်သော စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ရှဲ့ချွင်ရှီးမှာ တုန်ယင်သွားတော့သည်။ သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူသာ သဘောတူလိုက်လျှင် နျဉ်ယွိယွမ်က နောက်တစ်မိနစ်မှာပင် သူ၏ လည်ပင်းကို ချိုးပစ်လိမ့်မည်ကို သူ လုံးဝ သံသယ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် စကားကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်၊

"အဲဒါ... မော့ချူး... ငါ ဒီရက်ပိုင်း နည်းနည်း အလုပ်များနေလို့။ မင်းနဲ့ အတူတူ သွားလည်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး ထင်တယ်... တောင်းပန်ပါတယ်နော်။"

... ဘာတွေလဲဟ။

မော့ချူး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်း တောင့်ခဲသွားတော့သည်!

'အစ်ကိုကြီး၊ ရှင့်မာနတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ။ မကောင်းဆိုးဝါး အင်အားစုတွေရှေ့မှာ ခေါင်းမငုံ့ပါနဲ့ဦး!'

နောက်ဆုံးတွင် "တီ" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ဗီဒီယိုဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပိတ်သွားပြီးနောက် မော့ချူးထံသို့ ပြန်ရောက်လာသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော လေထုသာ ဖြစ်သည်...

"ကောင်းပြီ..."

နျဉ်ယွိယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။ သူသည် မော့ချူးကို ပြုံးလျက် လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူမှ ရှာမနေတော့ဘူးဆိုတော့ ဧည့်ဂေဟာကိုပဲ ပြန်ကြမလား"

ယခုအချိန်တွင် မော့ချူး အခြား ဘာပြောနိုင်ဦးမည်နည်း။ သူမသည် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ရှိတော့သည်...

'ဟမ့်! နျဉ်ယွိယွမ်သည် အေးစက်ပြီး ကာမဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်ထားသူဖြစ်သည်ဟု သူမကို မည်သူက ပြောခဲ့သနည်း။' သူမ ရယ်ပဲ ရယ်ချင်တော့သည်။ 'ရှင်တို့တွေ မျက်စိကန်းနေကြတာလား။'