အခန်း ၁၈၁

181

လင်းကုဝေသည် ချက်ချင်းပင် သူ့လူများကို ပြတင်းပေါက်အနားသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ရန်နှင့် အခြားတစ်ယောက်မှာ တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် ခုန်ဆင်းသွားကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းကုဝေမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

သူတို့သည် အထပ်ပေါင်း ၆၀ မြင့်သော အဆောက်အအုံကြီးမှ ဆင်းနေကြခြင်း ဖြစ်ရာ ထိုလူနှစ်ဦးမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ သတ္တိရှိနေကြသနည်းဟု သူ မတွေးတတ်တော့ချေ။

လင်းကုဝေသည် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်သွားကာ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"မီးသတ်သမားတွေကို ဒီကို အမြန်ခေါ်လိုက်ကြ၊ ပြီးတော့ ဘေးကင်းရေး အစီအမံအားလုံးကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားကြ၊ ချင်ရန် မြေပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွားနိုင်ခြေ အလွန်များတယ်"

ချင်ရန်သည် ယခုအခါ ရဲဌာနချုပ်တစ်ခုလုံး၏ ရတနာကဲ့သို့ အဖိုးတန်သူ ဖြစ်နေပြီး အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူသည် လင်းကုဝေ၏ တစ်ဦးတည်းသော တူမဖြစ်သူ ရှကျဲနှင့် ချစ်သူများ ဖြစ်နေကြခြင်းပင်။

တကယ်လို့ ချင်ရန်သာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားရင် သူ့တူမ ဘာဖြစ်သွားမလဲ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ။

ချင်ရန်သည် လက်များကို မှန်ပြတင်းပေါက်တွင် ကပ်ထားပြီး ခြေဖျားများဖြင့် အောက်ခြေကို သာသာကလေးနင်းရင်း အလွန်အန္တရာယ်များသော အနေအထားဖြင့် တစ်ဆင့်ချင်းစီ ခုန်ဆင်းနေသည်။

သူ့နားထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခတ်နေသော လေတိုးသံများကိုသာ ကြားနေရပြီး ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းများကြောင့် ဟန်ချက်ပင် ပျက်ချင်သလို ဖြစ်နေ၏။

သို့သော် သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူ့အောက်တွင် ရှိနေသော လူသတ်သမားမှာမူ ထိုအတတ်ပညာတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်ပုံရပြီး သူမ၏အရှိန်မှာ ချင်ရန်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသေး၏။

ဤလူသတ်သမားများသည် လူသတ်ပြီးနောက် အပြင်ဘက် ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးသည့် နည်းလမ်းကို မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိကြပုံရသည်။

ကျန်းယွင်ဖျင်ကို လုပ်ကြံရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ကာလအတွင်း ရီဘက်ကာသည် ကုမ္ပဏီအဆောက်အအုံ၏ တည်ဆောက်ပုံတစ်ခုလုံးအပြင် အဆောက်အအုံ၏ အပြင်ဘက် ပုံစံကိုပါ သေချာစွာ မှတ်သားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ထွက်ပြေးမည့် လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်ဖန်တီးရန်အတွက်ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤထွက်ပြေးရမည့် လမ်းကြောင်းမှာ ရီဘက်ကာ ကြိုတင်တွက်ဆမထားသော အခြေအနေ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်ရန်ကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသော ခွန်အားရှိသည့် ဘီလူးတစ်ကောင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤသို့ တွယ်ဆင်းလာကြရာတွင် ချင်ရန်က ငါးထပ်မြောက်သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ ရီဘက်ကာမှာ တတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ရန်သည် အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်ပြီး သူတို့ကြားမှ အကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းစေခဲ့သည်။

ထိုစဉ် မီးသတ်ကားများထံမှ ဥသြဆွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးသတ်သမားများက ကြီးမားသော လေအိတ်ကြီးတစ်ခုကို အမြန်ဆွဲယူလာကြ၏။

ယခုအချိန်တွင် အဆောက်အအုံ၏ အောက်ခြေ၌ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုသူ အနည်းဆုံး ငါးရာခန့် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး အပေါ်ရှိ ချင်ရန်နှင့် ရီဘက်ကာတို့ကို ကြည့်ကာ အံ့ဩမှင်တက်နေကြသည်။

"ဒီလူနှစ်ယောက်က ရုပ်ရှင်ရိုက်နေကြတာလား၊ တကယ် အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ဘာဘေးကင်းရေး ပစ္စည်းမှ ပါပုံမရဘူးနော်"

"မီးသတ်ကားတွေတောင် လာတာဆိုတော့ သူတို့က သာမန်လူတွေ မဟုတ်လောက်ဘူး"

ရီဘက်ကာသည် လေအိတ်ကြီးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လွှားခနဲ ခုန်ချလိုက်တော့သည်။

သူမသည် ၁၀ မီတာခန့် အမြင့်မှ လေအိတ်ပေါ်သို့ ခုန်ချလိုက်ရာ လုံးဝ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ဘဲ ကိုယ်ကို တစ်ပတ်လှိမ့်လိုက်ပြီး ချင်ရန်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ရန်ကလည်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ ခုန်ချလိုက်သဖြင့် ရီဘက်ကာမှာ ထိတ်လန့်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးတော့သည်။

*ဘုန်း*

ချင်ရန်သည် လေအိတ်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ကျရောက်လာပြီး သူ့မျက်လုံးများက ရီဘက်ကာထံ၌သာ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။

အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ သူသည် ကျားသစ်အရှိန်နှုန်း စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ ရီဘက်ကာနောက်သို့ အမှီလိုက်လေတော့သည်။

ရီဘက်ကာ၏ အရှိန်မှာလည်း အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှပြီး သူမသည် မီတာ ၁၀၀ ကို ၁၁ စက္ကန့်ခန့်ဖြင့် ပြေးနိုင်ပုံရရာ ကမ္ဘာ့အဆင့် ပြိုင်ပွဲဝင်များနီးပါး မြန်ဆန်နေ၏။

ထိုအမျိုးသမီးသည် လမ်းထောင့်တစ်ခုသို့ ပြေးဝင်သွားကာ ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်လိုက်ရာ လှပသော ဆံပင်ရွှေရောင် လှိုင်းတွန့်ရှည်ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လမ်းသွားလမ်းလာများကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

ထို့နောက် အိတ်ထဲမှ ကားသော့ကို ထုတ်လိုက်ရာ ဖရာရီ ကားသော့ ဖြစ်နေ၏။

သူမသည် ဖရာရီ ၄၅၈ ကားပေါ်သို့ စွတ်ခနဲ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အင်ဂျင်ကို ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းကာ နှိုးလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် လီဗာကို အဆုံးထိ နင်းလိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုံး လွတ်အောင် မောင်းထွက်ရန် ပြင်လိုက်၏။

ကျန်းယွင်ဖျင်ကို လုပ်ကြံရန် မဆုံးဖြတ်မီကတည်းက ရီဘက်ကာသည် ထွက်ပြေးမည့် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမအနေဖြင့် အနီးရှိ လေဆိပ်သို့ ရောက်အောင် မောင်းနိုင်လျှင် သူမကို ကြိုဆိုမည့်သူများ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

စူပါကားလေးမှာ အလွန်မြင့်မားသော အရှိန်ဖြင့် စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။

ရီဘက်ကာသည် ချင်ရန်၏ လက်မှ လွတ်မြောက်ပြီဟု ထင်ကာ သက်ပြင်းချရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကြောင့် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်မှာ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ သူမ၏ စူပါကား ရှေ့ဖုံးပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျလာရာ ကားရှေ့ဖုံးမှာ တွန့်လိမ် ချိုင့်ဝင်သွား၏။

"မပြေးနဲ့... ကားရပ်လိုက်တော့"

ချင်ရန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရီဘက်ကာမှာ နှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်ခဲလိုက်မိပြီး သူမ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဤရဲမှာ မကျွတ်မလွတ်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် သူမ ဘယ်သွားသွား နောက်က လိုက်လာနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

သူသည် တစ်စုံတခုသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို တတ်မြောက်ထားသလိုပင်။

တရုတ်နိုင်ငံသည် ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတတ်ပညာများစွာ ရှိသည်ဟု ပြောစမှတ်ပြုကြသည်။

ဤရဲအရာရှိသည် ထိုကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်သည့် ပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်ထားသူများထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်လား။

*ဝူး*

ရီဘက်ကာသည် ချင်ရန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လီဗာကိုသာ ဆက်နင်းထားရာ ကားအရှိန်မှာ တစ်နာရီ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ အထိ မြင့်တက်လာသည်။

စည်ကားသော မြို့ပြထဲတွင် ဤမျှ မြင့်မားသော အရှိန်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။

လမ်းသွားလမ်းလာများမှာ အင်ဂျင်သံကြောင့် လန့်ဖျပ်ကာ ဘေးသို့ ရှောင်နေကြရသည်။

အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လွန်းသဖြင့် ချင်ရန်မှာပင် ဟန်ချက်ထိန်းရန် ခက်ခဲနေတော့သည်။

ဤမျှ မြင့်မားသော အရှိန်အောက်တွင် ကားမောင်းသူထိုင်ခုံဆီသို့ ဝင်ရောက်ရန် မလွယ်ကူပေ။

'တောက်... ဒီမိန်းမက တော်တော်ရက်စက်တာပဲ၊ အခုသာ ပြုတ်ကျသွားရင် ငါ သေချာပေါက် အသက်ပျောက်မှာပဲ'

ချင်ရန် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲမိလိုက်၏။

သူသည် ရီဘက်ကာ၏ ကားရှေ့ဖုံးပေါ်တွင် ရပ်လျက် တိုက်ခိုက်ရင်း အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

လမ်းတွင် ကားများစွာကို တိုက်မိခဲ့သဖြင့် ကားမှာလည်း ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်၏။

ကံကောင်းသည်မှာ လမ်းသွားလမ်းလာ သာမန်ပြည်သူများကို ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ကားမောင်းနေသည့် လမ်းကြောင်းမှာ လေဆိပ်သို့ ဦးတည်နေသည်ကို ချင်ရန် သိလိုက်ရသဖြင့် လင်းကုဝေနှင့် အခြားသူများကို ဖုန်းဆက်၍ ဤလူသတ်သမားတွင် လေဆိပ်၌ စောင့်နေသော အပေါင်းအဖော်များ ရှိနိုင်ကြောင်း အကြောင်းကြားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ချင်ရန် ဖုန်းထုတ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင်။

*ဒိုင်း*

ဘယ်ကမှန်းမသိသော ကားတစ်စီးမှာ ဘေးတိုက် ထွက်လာပြီး ချင်ရန် ရပ်နေသော ကား၏ ရှေ့ပိုင်းကို တည့်တည့် ဝင်တိုက်တော့သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်ရန်၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးကျဉ်းသွား၏။

ဤအရှိန်နှင့်သာ တိုက်မိလျှင် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှာ သံမဏိဖြင့် လုပ်ထားလျှင်တောင် ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ကားပေါ်တွင် ထိုချိုင့်ခွက်မှလွဲ၍ သူ၏ ကိုယ်ဟန်ကို မြဲမြံအောင် ထိန်းထားနိုင်မည့် အခြားနေရာလည်း မရှိပေ။

ထိုအန္တရာယ်ကြားတွင် ချင်ရန်မှာ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ သူ့ကို ဝင်တိုက်သည့် ကား၏ ရှေ့မှန်ကို အားပြင်းစွာ ကန်လိုက်သည်။

*ခွမ်း*

မှန်များ ကြေမွသွားပြီး ချင်ရန်မှာ ထိုကားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အရှိန်မထိန်းနိုင်တော့သော ကားမှာ လေထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် လိမ့်သွားသော်လည်း ရီဘက်ကာ၏ ကားမှာမူ အတိုက်ခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ ချင်ရန် သိလိုက်ရသည်မှာ ထိုကား၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့ကို တိုက်သတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ရီဘက်ကာ၏ ကားပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားစေရန်သာ ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်၏။

ချင်ရန်သည် ထိုကား၏ ဘေးထိုင်ခုံသို့ ရောက်သွားသောအခါ ယာဉ်မောင်းဖြစ်သူမှာ ချင်ရန် မိမိကားထဲ ရောက်လာသည်ကို မြင်ပြီး ပျာယာခတ်သွားသည်။

သူသည် ဘရိတ်ကို အမြန်နင်းကာ ကားတံခါးဖွင့်၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့၏။

ထိုအခါ ချင်ရန်၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားသည်။

သူ၏ လက်တကမ်းမှ လူတိုင်းသာ လွတ်သွားမည်ဆိုလျှင် သူ ရဲဝန်ထမ်း ဆက်လုပ်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

"ပြန်လာခဲ့စမ်း"

ချင်ရန်က အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်ပြီး ထိုယာဉ်မောင်းကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးဖြင့် ဖိကာ ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရီဘက်ကာ၏ ကားမှာ ဝေးရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

သူမသည် လေဆိပ်သို့ သွားနေသည်မှာ သေချာနေသည်။

လမ်းသွားလမ်းလာများမှာ ချင်ရန်ကို ရုပ်ရှင်ရိုက်နေသည်ဟု ထင်ကာ ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။

ချင်ရန်မှာမူ အလွန်ပင် စိတ်တိုနေမိသည်။

ထိုကားသာ ကြားဖြတ်မတိုက်ခဲ့လျှင် ရီဘက်ကာ လွတ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ယခုမူ သူမ၏ ကား အရှိန်နှင့်ဆိုလျှင် မကြာမီ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ပေသည်။

"တောက်"

ချင်ရန်သည် သူ ဖမ်းထားသော ယာဉ်မောင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူသည်လည်း လူသတ်သမား၏ အပေါင်းအဖော် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

နောက် ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် လင်းကုဝေနှင့် ရဲများ ရောက်ရှိလာကြ၏။

လမ်းသွားလမ်းလာများမှာ တကယ့် ရဲအစစ်များ ရောက်လာသည်ကို မြင်မှသာ ဤအရာမှာ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှန်း သိရှိပြီး တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။