အခန်း ၁၉၆

အခန်း (၁၉၆) ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တွေ့ခြင်းနှင့် ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်း၏ သက်တမ်း

ကျောက်ထျန်းတယ်သည် ယွင်ဟွားအား ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားကာ ရင်ခုန်သံမြန်ဆန်လာပြီး တစ္ဆေသရဲကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ နောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။

"အိုး... အမတ်ကျောက်... ကျွန်မက တစ္ဆေမို့လို့လား... ဘာဖြစ်လို့ အဲ့လောက်တောင် ကြောက်နေရတာလဲ..."

ယွင်ဟွားက ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှေ့သို့လှမ်းကာ ကျောက်ထျန်းတယ်အား ပြန်ဆွဲထားလိုက်သည်။

"လာပါ လာပါ အမတ်ကျောက်... ပြီးခဲ့သည့်နှစ်တွေအတွင်း ဝူဟိုင်ဖုန်းဆီကို သတင်းဘယ်နှခု ပို့ခဲ့လဲဆိုတာ ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံလိုက်ပါ..."

ယွင်ဟွားသည် ကျောက်ထျန်းတယ်၏ ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ရွှေအုတ်ခဲလေးကို ကိုင်ထားလျက် သစ်ကြားသီးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ခွဲနေလေသည်။ ထုရိုက်သံတိုင်းသည် ကျောက်ထျန်းတယ်၏ ကြောက်လန့်နေသော နှလုံးသားဆီသို့ ရိုက်ခတ်နေပြီး သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားစေသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ နန်ကုန်းယွမ်က ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို အနီးသို့ တွန်းလာပြီး မိန်းကလေးအတွက် သစ်ကြားသီးများကို ဂရုတစိုက် အခွံနွှာပေးလေသည်။ ယွင်ဟွားက သူ့ကို နားလည်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ရာ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယွင်ရှောင်အား ဒေါသထွက်ကာ အံကြိတ်သွားစေသည်။

ကျောက်ထျန်းတယ်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးလွှမ်းနေပြီး ယွင်ဟွားကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

"မင်း သူမကို ထပ်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖောက်ထုတ်ပစ်မယ်..."

နန်ကုန်းယွမ်က မျက်လုံးများကို ပင့်ကာ သူ့အား အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးကို သည်လိုမျက်လုံးမျိုးဖြင့် စိုက်ကြည့်ရဲသည်လား။ သူသည် ပြဿနာကို ရှာနေခြင်းပင်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် မည်သည့်အခါကမျှ လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

“ဟေ့... သူက ငါ့ရဲ့ စကားတွေကိုတောင် ခိုးပြောရဲတယ်..”

သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်က သူ၏ ဗိုက်ပူပူလေးကို ဖက်ထားလျက် နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်။

တရားသူကြီး၏စုတ်တံက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

“စုတ်တံလေးက သူ့ကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေရမယ်... မျက်လုံးဖောက်ထုတ်မယ့် အလုပ်ကို သူ့အလုခံလို့ မဖြစ်ဘူး..”

နန်ကုန်းယွမ်က ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား သစ်ကြားသီးများကို ဆက်၍ အခွံနွှာနေလေသည်။ ကျောက်ထျန်းတယ်သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်း ရှိရာဘက်သို့ ဒူးထောက်တွားသွားလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးမှာ အပြစ်မရှိပါဘူး..."

ကျောက်ထျန်းတယ်က အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းကို ဆောင့်ချလျက် သူ၏ အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်းကို ကျယ်လောင်စွာ ဆန္ဒပြလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အရာအားလုံးက သက်သေအထောက်အထားပေါ်မှာ အခြေခံရပါမယ်... အမတ်ငယ်ယွင်ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးကို အပြစ်ပေးလို့ မရပါဘူး... ကျွန်တော်မျိုး လက်မခံနိုင်ပါဘူး..."

ကျောက်ထျန်းတယ်၏ အောက်စိုက်ထားသော မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူသည် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့်ပင်။ သူသည် သူနှင့် ဝူဟိုင်ဖုန်းတို့ကြားရှိ စာများအားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး မည်သည့်သက်သေမှ ချန်မထားခဲ့ပေ။

ယွင်ဟွားက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"အမတ်ကျောက်... ကျွန်မက ရှင့်ကို မတရားစွပ်စွဲမိလို့လား..."

ယွင်ဟွားက ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် ရေတွက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီညီလာခံခန်းမထဲမှာ အပြစ်ကင်းပါတယ်လို့ ကျိန်တွယ်ခဲ့တဲ့ အရာရှိ ဘယ်နှယောက်များ နောက်ဆုံးကျတော့ အိမ်ကို သိမ်းဆည်းခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းဖြတ်ခံရတာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ရေတွက်ကြည့်ရအောင်..."

ယွင်ဟွား၏ စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အေးစက်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော လေထုကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။

"ရှင်က ကျွန်မ မသိဘူးလို့ တကယ်ထင်နေတာလား... ရှင့်ရဲ့ မိန်းမက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ဝူဟိုင်ဖုန်းရဲ့ သမီးဆိုတာကို ရှင် ကြိုသိထားခဲ့ပြီးသားပဲ... အဲ့ကိစ္စ အောင်မြင်သွားတဲ့အခါ ရှင့်ကို ဘွဲ့ထူးပေးပြီး ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်မယ်လို့ သူက ကတိပေးခဲ့တာလေ..."

"ဒါကြောင့် ရှင် အမှန်အတိုင်းပြောတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်... ဒါမှ ရှင့်အတွက် နာကျင်မှု သက်သာမှာ..."

ရိုးသားမှု မရှိဘူးလား။ ယွင်ဟွားက သူ့အား ခေါင်းမာနေဦးမည်လားဆိုသည်ကို သိရန် အရိုက်အနှက် တစ်ခါလောက် လုပ်ရမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ကျောက်ထျန်းတယ်သည် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်စွာ နေပြနေ၏။

"အရှင်မင်းကြီး..."

ကျောက်ထျန်းတယ်က အံ့သြတကြီးဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဇနီးက သာမန်မိသားစုက သမီးတစ်ယောက်ပါ... သူမရဲ့ ဇာတိနဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ ရပါတယ်..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်က မျက်လုံးလှန်လိုက်၏။

“စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ် ဟုတ်လား... သူက တခြားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဟန်ဆောင်နေတာလေ... အဲ့မိသားစုက ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီ... အဲ့တာက သူ့ဇနီးကို ပေးထားတဲ့ သက်သေခံတစ်ခုပဲ”

ကျောက်ထျန်းတယ်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုနေသော်လည်း လူတိုင်းက သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်ထံမှ အမှန်တရားကို သိရှိထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ကြည့်ကောင်းသော သရုပ်ဆောင်မှုကို တည်ငြိမ်စွာပင် စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။ ယွင်ဟွားက တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ထျန်းတယ်က သူမ ကြောက်ရွံ့သွားသည်ဟု ယူဆလိုက်ပြီး ပို၍ ယုံကြည်မှုရှိလာကာ လှည့်၍ ယွင်ဟွားအား ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လေသည်။

"အမတ်ငယ်ယွင်... မင်း နန်းတွင်းကို ဝင်လာကတည်းက ငါနဲ့ ဘာပဋိပက္ခမှ မရှိခဲ့ပါဘူး… မင်းက နက္ခတ်တာရာ လေ့လာရေးဌာနကဖြစ်ပြီး ငါက စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာနကို တာဝန်ယူထားရတာပါ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ငါတို့ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှလည်း မရှိပါဘူး..."

"အမတ်ယွင်... မင်းက ဘာလို့ ငါ့ကို ခုလိုမျိုး ပစ်မှတ်ထားနေရတာလဲ..."

ကျောက်ထျန်းတယ်သည် ကြီးစွာသော စော်ကားမှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ယွင်ဟွားကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း….

“လူယုတ်မာ... သူ့ကို သေတဲ့အထိ ကုတ်ပစ်မယ်..”

သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ သေးငယ်သော လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းလျက် သူ၏ မျက်နှာကို အစွမ်းကုန် ကုတ်ခြစ်ပစ်လိုက်သည်။

“ပြီးတော့ ပေပေ့လည်းပါတယ်..”

တရားသူကြီးပေပေ့ကလည်း အရှုံးမပေးဘဲ သူ၏ ထက်မြက်သော သွားငယ်လေးများကို ပေါ်စေလျက် သူ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ကာ ရူးသွပ်စွာ ဆွဲဆုတ်လိုက်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် သူတို့၏ လက်စားချေမှုသည် ကျောက်ထျန်းတယ်အပေါ် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

သင်က ရတနာတစ်ခုခုကို ထုတ်ကြွားနေခြင်း မဟုတ်လျှင်ပေါ့။

နန်ကုန်းယွမ်သည် ကျောက်ထျန်းတယ်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ သစ်ကြားသီးအခွံသည် ကျောက်ထျန်းတယ်၏ ဒူးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ “ဘုန်း" ဟူသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ ကျောက်ထျန်းတယ်သည် နာကျင်စွာဖြင့် ယွင်ဟွားရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက်မှ ဒူးထောက်ကျသွားလေသည်။

"မင်း..."

သူက ကျိန်ဆဲချင်ခဲ့သော်လည်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ မင်းသားစု၏ ဆက်ခံသူက သူ့အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ ယွင်ဟွားက သူမ၏ မောင်လေးကို လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ကျောက်ထျန်းတယ်အား ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အမတ်ကျောက်... ရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်မ လက်ထဲက အုတ်ခဲကို မကြောက်ဘူးလား..."

ကျောက်ထျန်းတယ်က အံကြိတ်လိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီး... ကြည့်ပါဦး... သူမက ကျွန်တော်မျိုးကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်နေတယ်... ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး ဝန်ခံခိုင်းဖို့ ကြံစည်နေတာပါ..."

ဤမိန်းကလေးသည် နွားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခွန်အားကြီးကြောင်း သူ သိထားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... တရားရေးရာရုံးတော်နဲ့ တရားစီရင်ရေးရုံးတော်တို့ကို ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အိမ်ကို လွှတ်ပြီး သက်သေအထောက်အထားတွေ ရှာဖွေနိုင်ပါတယ်... ကျွန်တော်မျိုးက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က လူတွေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနိုင်တဲ့ အထောက်အထား နည်းနည်းလေး တွေ့ခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော်မျိုး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဝန်ခံပါ့မယ်..."

"ဒါပေမယ့် အကယ်၍ ဘာသက်သေမှ အလျဉ်းမရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ အမတ်ငယ်ယွင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

“ဟွန့်... သူ မကြောက်တာတော့ သေချာတာပေါ့... သူက အဲ့စာတွေအားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာကိုး... ဘယ်သူကများ ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ..”

သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်က သူ၏ မျက်နှာလေးကို ဖောင်းထားလိုက်သည်။ ဤလူယုတ်မာသည် သူ၏ အလုပ်တွင် အလွန်သတိထားတတ်ပြီး မည်သည့် ခြေရာလက်ရာမှ ချန်မထားခဲ့ပေ။ တရားသူကြီး၏စုတ်တံက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်လေးကို ဆွဲကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ငါသာ မုန့်ပိုရဲ့ 'ဝိညာဉ်လွင့် အမှန်တရားပြောဆေးလုံး' ကို သူ့အတွက် သိမ်းထားခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ..”

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းက သူ့အား တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ မင်းက အရူးလား။

"သူမကို ငါကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် နက္ခတ်တာရာ လေ့လာရေးဌာနရဲ့ အရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်ထားတာ... ပြီးတော့ သူမဆီမှာ သာမန်ထက်လွန်ကဲတဲ့ အစွမ်းတွေလည်း ရှိတယ်... ငါကိုယ်တော်က သူမကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပြစ်ပေးနိုင်မှာလဲ..."

"ပြောစမ်း... သူမ ဟောကိန်းထုတ်တာ ဘယ်အချိန်ကများ မှားဖူးလို့လဲ... နန်းတွင်းက အကျင့်ပျက်ခြစားနေတဲ့ အရာရှိတွေကို သူမက ဖမ်းမိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"သူမကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား... ငါကိုယ်တော် ပထမဆုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးမှာက မင်းပဲ..."

ကျောက်ထျန်းတယ်…

"အရှင်မင်းကြီး... အမှုတစ်ခုကို စီရင်တဲ့အခါမှာ သက်သေအထောက်အထား မလိုဘူးဆိုတာ ဖြစ်နိုင်လို့လား..."

ကျောက်ထျန်းတယ်က ဤသည်ကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

"အကယ်၍ သူမက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေထားပြီး ကျွန်တော်မျိုးကို သတ်ချင်နေတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး ပိုပြီးတော့တောင် မတရားမခံရဘူးလား..."

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"အိုး... ဒါဆိုရင် ငါကိုယ်တော်က... ငါကိုယ်တော်က ရက်စက်တဲ့ မင်းဆိုးမင်းညစ်တစ်ပါးဆိုတာကို ဝန်ခံလိုက်မယ်... မင်းကတော့ မင်းရဲ့ ကံဆိုးမှုကိုသာ လက်ခံလိုက်တော့..."

လူတိုင်း……

နန်းတွင်းအမတ်များနှင့် စစ်သူကြီးများအားလုံး သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားကြပြီး ပခုံးများ တွန့်ကာ ရယ်မောချင်စိတ်ကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ထားကြလေသည်။ ကျောက်ထျန်းတယ်၏ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဘာပြောရမည်မှန်း မသိတော့ဘဲ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အကာ ရပ်နေမိလေသည်။

“အာ... ဧကရာဇ်အိုကြီးက တကယ့်ကို တစ်ခုခုပဲ... သူက ဟွားဟွားကို ခြွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်နေတာ... ပေပေ့... ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို သက်တမ်းနည်းနည်းလောက် ထပ်တိုးပေးလိုက်ရအောင်... သူ့ကို နည်းနည်းလောက် ပိုအသက်ရှင်ခွင့် ပေးလိုက်မယ်..”

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် အရောင်လင်းလက်သွားပြီး သူသည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် သူ၏ နဂါးပလ္လင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်က တရားသူကြီး၏စုတ်တံကို မတားဆီးဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူ့ကို သိလာရသလောက်တော့ ဒီဧကရာဇ်က မဆိုးပါဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါ့အတွက်တော့ ငွေအိတ်ကြီးတစ်အိတ်ပဲလေ... သက်တမ်းနည်းနည်း ထပ်တိုးပေးတယ်ဆိုတာ ငါက သူ့ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲကနေ ရွှေအနည်းငယ်ကို ဆက်ပြီး ထုတ်ယူခွင့်ရမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ..”

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်း…

ထို့ကြောင့် သူသည် ညှစ်ထုတ်၍မကုန်နိုင်သော သိုးဆူကြီးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်နေပေသည်။

“ဒါဆိုရင် နှစ်နှစ်စီ ထပ်တိုးပေးလိုက်ကြစို့..”

ဧကရာဇ်ဝမ်ရွှမ်းသည် စိတ်ထဲတွင် ငိုကြွေးနေမိပြီး သူ၏ မယ်တော်က အသက်တစ်ရာအထိ အသက်ရှင်ခဲ့သော်လည်း သူကမူ အဘယ်ကြောင့် နောက်ထပ် နှစ်နှစ်သာ ပိုရခဲ့သနည်းဟု တွေးတောနေမိလေသည်။ ထောင့်တွင် ထိုင်နေသော အမတ်ရွှီက သူ၏ စုတ်တံထဲသို့ မှင်အနည်းငယ် ဖြည့်လိုက်သည်။ ရေးသားမှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ ဧကရာဇ်သည် မင်းသမီးအား ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို မိုက်မဲသော အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကာ သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်ထဲတွင် သက်တမ်းတိုးပေးခဲ့သဖြင့် နှစ်နှစ် ပို၍ အသက်ရှင်ခွင့်ရခဲ့သည်။

ယွင်ဟွားသည် သူမအပေါ်ထားရှိသော ဝမ်ရွှမ်း၏ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသော ယုံကြည်မှုကို ကြည့်ကာ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ သူမသည် တုံလင်တွင် ပြန်လည်မွေးဖွားခွင့်ရခဲ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော လူတစ်စုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရရာ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မ အရှင်မင်းကြီးကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါဘူး... သက်သေအထောက်အထား မရှိရင်တောင်မှ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံလာအောင် ကျွန်မ လုပ်ပြပါ့မယ်..."