အခန်း ၉၀၇

အခန်း (၉၀၇) သတိမေ့မြောစေသောဓား၊ ချန်ရှန်းဘိုးဘိုးကြီး၏ တပည့်ရင်းနှင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပွား

​ဝုန်း

​ထိုတောင်ဘက်နယ်စပ်မှ လူငယ်က ဦးစွာ လက်ဦးမှုယူကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ ပါးစပ်တို့အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျံသန်းနိုင်သည့် ပိုးကောင်များ အုပ်စုလိုက် ပြုပြန့်ထွက်လာပြီး လီယန်ချူထံသို့ ကောင်းကင်ဖုံးလွှမ်းမတတ် ပျံသန်းအော်ဟစ်ကာ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

​ဒါကတော့ တောင်ဘက်နယ်စပ်၏ စုန်းကဝေ အတတ် ပင် ဖြစ်သည်။

​ဤပျံသန်းနေသော ပိုးကောင်အုပ်ကြီးသည် တောင်ဘက်နယ်စပ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုရှိ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်မြှူတိမ်တိုက်ထဲမှ ရှာဖွေဖမ်းဆီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း ထက်မြက်ရက်စက်လှသဖြင့် ယန်ဝိညာဥ် အဆင့် မြင့်မားသော ပညာရှင်များပင်လျှင် မခုခံနိုင်ကြချေ။

​အစောပိုင်းက ထိုတာအိုဆရာငယ်လေး လှုပ်ရှားလိုက်သည့် ကန်ချီ စွမ်းအင်က အမှန်တကယ်ပင် အာဏာစက် ပြင်းထန်လှသော်လည်း...

​လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းမှ ဘုန်းကြီးအိုကြီးသည် ထိုအချက်ကြောင့်နှင့်ပင် အသက်လုကာ ထွက်ပြေးသွားရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဘာကြောင့်မှန်း စဉ်းစား၍မရအောင် ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။

​ငါတို့က သုံးယောက်၊ သူက တစ်ယောက်ပဲ ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ

​လီယန်ချူကတော့ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မျက်နှာပေးဖြင့် ပါးစပ်ကို ဟကာ သုံးရောင်ခြယ် မီး ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

​ဝူး...

သုံးရောင်ခြယ်​ မီးသည် မိစ္ဆာနှင့် စုန်းကဝေအတတ်များကို အထူးချေမှုန်းနိုင်သည့် မီးဖြစ်ရာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထိန်လင်းစွာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော ပိုးကောင်အုပ်ကြီးမှာ ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းပြာကျသွားရရှာသည်။

​တစ်ကောင်တစ်လေမျှပင် လွတ်အောင်မပြေးနိုင်ခဲ့ချေ။

​တောင်ဘက်နယ်စပ်မှ လူငယ် : "………………"

​ထို့နောက် လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ ထိုလူငယ်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ဝါးလုံးတစ်လှမ်းအကွာမှ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

​ခွပ်

​တောင်ဘက်နယ်စပ်မှ လူငယ်၏ ကလီစာငါးပါးနှင့် အဆုတ်တို့သည် အစိမ်းလိုက် ကြေမွသွားပြီး လူက အနက်ရောင် သွေးပုပ်တစ်လုပ်ကို ဝေါခနဲ အန်ချလိုက်ရသည်။

​သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စိမ့်ဝင်နေသော ပိုးကောင်များ သိပ်သည်းစွာ ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ဇီဝသက်စောင့်စွမ်းအားမှာ သာမန်လူများထက် ပိုမိုသန်မာလှသည်။

​သူသည် မချိမဆံ့ ဝေဒနာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ပြေးရန် ရုန်းကန်သော်လည်း...

​လီယန်ချူက မျက်နှာချင်းဆိုင် အနီးကပ်ဆုံးအကွာအဝေးမှနေ၍ မီးကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

​တောင်ဘက်နယ်စပ်၏ စုန်းကဝေပညာရှင်ကြီး ဖြစ်ပါလျက်နှင့် မန္တန်ကျိန်စာများကိုပင် ထုတ်ဖော်ခွင့်မရလိုက်ဘဲ မီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အော်ဟစ်ညည်းတွားချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ဝိညာဉ်ကော ရုပ်ခန္ဓာပါ ပြာအဖြစ် လွင့်စင်ကာ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားရရှာသည်။

​လျှပ်စီးလက်သည့် အချိန်ကာလအပိုင်းအခြားအတွင်းမှာပင် တစ်ယောက်က ပြေး၊ တစ်ယောက်က သေသွားခဲ့လေပြီ။

​ဆံပင်ဖားလျားနှင့် လူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာသည် မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားကာ

"တောက် လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းက ခွေး ‌ဘုန်းကြီး ဒီတာအိုဆရာက ဒီလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တာကို တစ်ခွန်းလေးတောင် သတိမပေးသွားဘူး "

​သူသည် ခြေဖဝါးအောက်တွင် တိမ်တိုက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ကောင်းကင်အစွန်းဆီသို့ ပျံသန်းထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

​သို့သော် သူ၏နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ ပင်လယ်ပြိုမတတ် ပြင်းထန်လှသည့် လက်ဝါးစွမ်းအင်တစ်ခုက ရုတ်တရက် အဟုန်ပြင်းစွာ လိုက်ပါလာလေသည်။

​လူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာသည် သူ၏ အကာကွယ်နတ်လက်နက်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခုနစ်ရောင်ခြည်လင်းသော အလင်းတန်းများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံအုပ်မိုးသွားသည်။

​သို့သော် ထိုလက်ဝါးစွမ်းအင်က မြန်လွန်း၊ လေးလံလွန်းလှသည်။

​ဒိန်း ခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ မြေကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး ဟီးထွက်သွားသည်။

​ခုနစ်ရောင်ခြည် လင်းလက်နေသော ကိုယ်ရံနတ်လက်နက်သည် ချက်ချင်းပင် အစိမ်းလိုက် ကြေမွပျက်စီးသွားရရှာသည်။

​လူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာသည် သူ၏လက်ထဲမှ

‘စိတ်ပူပန်စေသော ခေါင်းလောင်း’ ကို အစွမ်းကုန် လှုပ်ခါလိုက်ရာ လင်လင်လင်... ဟူသော အသံများနှင့်အတူ လူကို စိတ်သောကရောက်စေပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားစေသည့် လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​သို့သော် ဤခေါင်းလောင်းသံသည် လီယန်ချူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါတွင်မူ ရေလှိုင်းလေးတစ်ခုမျှပင် ဂယက်မထနိုင်ခဲ့ချေ။

​သူ့တွင် မူလဝိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးသည့် စိတ်ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်း ရှိနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို လုံးဝ အာခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

​လီယန်ချူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ဖမ်းဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။

​လူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာသည် ပျံသန်းနိုင်သော ဓားမြတ်တစ်စင်းကို ထုတ်ဖော်ကာ ခုခံလိုက်ပြန်သည်။ ထိုဓားမှ အလင်းရောင်များ အပြင်းအထန် တောက်ပလာပြီး ၎င်း၏ အလင်းတန်းအောက်သို့ ရောက်သွားသည့် အရှိန်ကြောင့်... အစောပိုင်းကတည်းက ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသော ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ လန်တက်သွားကာ မမျှော်လင့်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျော့ခွေ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရရှာသည်။

​သတိမေ့မြောစေသောဓား

​လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ကာ

"ဒီကောင်မှာ သုံးစရာ နတ်ရတနာတွေ တော်တော်များသားပဲ။"

​သူသည် ထိုဓားမြတ်၏ နတ်အလင်းတန်းကို ဘာမှမဟုတ်သလို သဘောထားကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

​ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားလှသည့် လက်ဝါးကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ကောင်းကင်ပြိုမတတ်၊ မြေပြင်အက်ကွဲမတတ် ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

​ဆံပင်ဖားလျားနှင့် လူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားကာ...

​သူသည် မိမိ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ ကွင်းလေးတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ချွတ်ယူလိုက်သည်။ ဤရတနာကို နဂါးငှက်ကွင်း ဟု ခေါ်တွင်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကော ကာကွယ်နိုင်စွမ်းပါရှိသည့် ရှားပါးလှသော ရတနာထူးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

​နဂါးငှက်ကွင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် နဂါးနှင့် ငှက်တို့၏ ပုံရိပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ နတ်အလင်းတန်းတစ်ခုက လူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

​ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

​မြေငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ မြေကမ္ဘာ တုန်ခါသွားပြီး သူသည် ထိုနဂါးငှက်ကွင်းကို အားကိုးကာ လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးစွမ်းအင်ကို အတင်းအဓမ္မ တောင့်ခံလိုက်ရသည်။

​ဤအချိန်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းထွက်ပြေးရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ သူ၏ အမြန်ဆုံး ကိုယ်ဖျောက်လှုပ်ရှားမှု ကျင့်စဉ်ကို သုံးကာ အဝေးသို့ အသည်းအသန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

​ဒီတာအိုဆရာကို... ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘိုးကြီးကိုယ်တိုင် လာမှပဲ နှိမ်နင်းနိုင်တော့မယ်

​သူသည် အဝေးသို့ အပြင်းအထန် ပြေးထွက်သွားသော်လည်း လီယန်ချူက ခြေတစ်လှမ်းမျှ လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး...

​လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ဝုန်းခနဲ ထိုးချလိုက်သည်။

​ခွပ်

​နဂါးငှက်ကွင်းသည် ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ တုန်ခါသွားပြီး ထိုပြင်းထန်လှသည့် အားလှိုင်းကြောင့် လူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာမှာ အသည်းတုန်မတတ် ကြောက်လန့်သွားရကာ

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ခဏဆိုင်းပါဦး၊ ဒါတွေအကုန်လုံးက အထင်လွဲတာပါ"

ဟု အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

​လီယန်ချူက အစောပိုင်းကတည်းက သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် နတ်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေလျက် ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ် ဖြင့် ကြည့်ရှုထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤလူနှစ်ယောက်စလုံး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မကျွတ်မလွတ်သော နာနာဘာဝ ဝိညာဉ်ဆိုးများ ဝိုင်းရံနေပြီး လက်ထဲတွင် အပြစ်မဲ့သူများကို သတ်ဖြတ်ထားသည့် သွေးကြွေးများစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

​ထို့ကြောင့် သူသည် လူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာ၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငါးရောင်ခြည်လင်းသော အလင်းတန်းများကို ထွက်ပေါ်စေလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်း​ ပေတံ

​လူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ နဂါးငှက်ကွင်းသည် ချက်ချင်းပင် အရောင်အဝါများ ကင်းမဲ့သွားကာ နဂါးနှင့်ငှက် ပုံရိပ်များ ကွယ်ပျောက်၍ အောက်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားသည်။

​သူ့ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည့် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်... လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးက သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို အစိမ်းလိုက် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်လေပြီ။

​ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားရရှာသည်။

​ရှူး

​ရုပ်အလောင်းပေါ်မှနေ၍ မူလဝိညာဉ် က ရုန်းထွက်ကာ ပျံတက်သွားသည်။

​လီယန်ချူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ယင်ယန်ဓာတ်နှစ်ပါးပုလင်း ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ရှေးဆန်လှသော ပုလင်းငယ်အတွင်းမှ ကောင်းကင်ဦးစွမ်းအင်နှစ်ပါးက ဝဲကရက်တစ်ခုပမာ ထွက်ပေါ်လာပြီး...

​ထိုလူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ပုလင်းထဲသို့ စုပ်ယူသိမ်းဆည်းပစ်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် လီယန်ချူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အစောပိုင်းက ထိုဓားမြတ်၏ နတ်အလင်းတန်းကြောင့် ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ သတိမေ့မြောလျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

​သို့သော်လည်း ရှဲ့ဝမ်ရင်မှာမူ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိထားဘဲ သူမ၏ ဖြူစင်ဝင်းပသော အသားအရေအောက်တွင် နီမြန်းသော အရောင်အဝါလေးများ ယှက်သန်းနေပြီး၊ မျက်ဝန်းများမှာမူ မူးယစ်နေသကဲ့သို့ ရီဝေနေကာ အရက်မူးနေသူတစ်ဦးပမာ ဖြစ်နေသည်။

​လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်၏ မူလဝိညာဉ်မှာ ဒဏ်ရာရထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သတိမေ့မြောစေသော မန္တန်အတတ်တစ်ခုခု မိထားပုံရသည်။

​လီယန်ချူက သူ၏ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ သွန်းလောင်းပေးလိုက်သော်လည်း ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ နိုးမလာသေးချေ။

​"ဒီဓားကတော့ တော်တော်လေး ဆန်းပြားတာပဲ။"

လီယန်ချူက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူက ခတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စိတ်ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်း ကို ထုတ်ဖော်ကာ နတ်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်၏ သိစိတ်ပင်လယ် အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာပြီး မိမိကိုယ်ကို ထိုတာအိုဆရာငယ်လေးက တွဲကူပေးထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

​သူမ၏ အေးစက်လှပသော မျက်နှာထက်တွင် မသိမသာ နီမြန်းသွားရကာ အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... တာအိုဆရာ ချောင်ချောင်။"

​လီယန်ချူက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်သည် စိတ်ထဲ၌ တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စောစောက အဲဒီ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်က..."

​အစောပိုင်းက ထိုလူငယ်သည် တောင်ဘက်နယ်စပ်မှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားနှင့် ကျိန်စာအတတ်များကို ကျွမ်းကျင်ကာ အလွန် ရှေးကျသော အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားသူ ဖြစ်သည်။ ထိုစုန်းအတတ်သည် မဟာရှ မတိုင်မီခေတ်ကတည်းက ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်ရာ... သူမ၏ အကာကွယ်နတ်လက်နက်ပင်လျှင် မခုခံနိုင်ခဲ့ချေ။

​ထိုလူလတ်ပိုင်း တာအိုဆရာကိုမူ သူမက သူ၏ နတ်ရတနာများကို ကြည့်ပြီး မှတ်မိသည်။ သူသည် ခုန်ထုံတောင် မှ ချန်ရှန်းဘိုးဘိုးကြီး ၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်သင့်သည်။

​ဤလူနှစ်ယောက်စလုံး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး နောက်ခံ အသိုင်းအဝိုင်းလည်း အလွန်တောင့်တင်းကြသည်။

​လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများကို သတ်ပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လွှတ်ပေး၍မရချေ၊ မဟုတ်ပါက နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများစွာကို ဆွဲခေါ်လာနိုင်သည်။ ဤအချက်တွင် သူမသည် လီယန်ချူ၏ ပြတ်သားရဲရင့်လှသော သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို အလွန် သဘောကျမိသည်။

​လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကုတ်ကာ မေးလိုက်သည်

"သူမ ဘာဖြစ်တာလဲ"

​ရှဲ့ဝမ်ရင်၏ ပုံစံမှာ စိတ်ဝိညာဉ် အောက်လမ်းနည်းဖြင့် အမှော်ပြုခံထားရသည့် ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘဲ အခြေအနေမှာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ

"အစောပိုင်းက ကျွန်မတို့ မင်ရှန်တောင်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နတ်အကြွင်းအကျန် နယ်မြေတစ်ခုနဲ့ တိုးခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲမှာ နတ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ပင်ကို တွေ့လို့ ဝမ်ရင်က စားသုံးလိုက်မိတာ။ ပြီးတော့ ဆေးစွမ်းအင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး လူအများကြီးရဲ့ လောဘတက် စောင့်ကြည့်တာကို ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ တောင်ဘက်နယ်စပ်က ပညာရှင်ရဲ့ ကျိန်စာအတတ်ကိုပါ မိသွားခဲ့တာပဲ"

​လီယန်ချူက

"ခုနက ငါ ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်နဲ့ ကြည့်လိုက်တော့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဆေးစွမ်းအင်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ပြည့်နှက်နေတာကို မြင်ရပေမဲ့... ဘယ်လို ကျိန်စာငွေ့မျိုးကိုမှ မခံစားရဘူး။"

​ကျိန်စာအတတ်၊ အောက်လမ်းအတတ်နှင့် တိုက်ခိုက်မှုများသည် အမှောင်ဘက်ခြမ်း ရောက်သော စွမ်းအင်မျိုး ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် သဲလွန်စ အနည်းငယ်မျှကိုမူ မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က

"အဲဒီလူ သုံးစွဲသွားတာက ရှေးဟောင်းခေတ်က စုန်းကျိန်စာအတတ် ဖြစ်ရမယ်။ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဆီကနေ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာတဲ့ စွမ်းပကားပဲ။"

​လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ကာ :

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဟုတ်လား"

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့်

"မှန်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဆိုတာ ရှေးဟောင်းခေတ်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ။ အင်းစက်အတတ်က များသောအားဖြင့် တောင်ဘက်နယ်စပ်မှာ ပြန့်ပွားပြီး၊ စုန်းအတတ်ကတော့ မြောက်ဘက်နယ်စပ် ကုန်းပြင်မြင့်တွေမှာ အသုံးများတယ်။"

​လီယန်ချူက

"ဒါပေမဲ့ ခုနကလူရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်ရင် တောင်ဘက်နယ်စပ်က လူမျိုးခြား ဖြစ်နေတယ်။"

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က

"အဲဒီလူက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုထဲမှာ ဝိညာဉ်နှစ်ခု ရှိနေတာ။ သူက လူမျိုးခြားတွေထဲက စုန်းပရောဟိတ် ဖြစ်ရမယ်။ အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမျိုးအောက်မှာ ဖန်တီးထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူပဲ။ သူ့ရဲ့ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှာ မျက်နှာတစ်ခု ဖုံးကွယ်ထားသေးတယ်၊ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ချစ်သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

​လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။ စောစောက သုံး‌ရောင်ခြယ် မီးနှင့် ရှို့လိုက်သည့်အချိန်တွင် မည်သည့် အော်ဟစ်သံကိုမှ သတိမထားမိသလို ဒုတိယ မျက်နှာတစ်ခုကိုလည်း သတိမပြုမိခဲ့ချေ။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က

"စောစောက တာအိုဆရာ သတိမထားမိဘူးလား"

"အဲဒီလူငယ်ရဲ့ အဓိကဝှက်ဖဲက သူ့ခေါင်းနောက်က အမျိုးသမီးမျက်နှာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒါက အလွန် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စုန်းအတတ်တစ်ခုပဲ။"

​လီယန်ချူက ခေါင်းခါလိုက်ကာ

"သတိမထားမိလိုက်ဘူး၊ မီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြာဖြစ်သွားတာပဲ။"

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင် : "………………"

​ထိုလူငယ်သည် တောင်ဘက်နယ်စပ်၏ ကိုယ်ခံပညာ၊ အင်းစက်အတတ်နှင့် ရှေးကျသော စုန်းအတတ်များကို ကျွမ်းကျင်သဖြင့် သူ့ဘာသာသူ ထူးခြားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်သည် သူ့ကို မကြောက်သော်လည်း သူ့ကို အနိုင်ယူရန်မှာမူ လွယ်ကူသောအရာ မဟုတ်ချေ။ အစောပိုင်းက သူမ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုက လူငယ်၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားစေခဲ့သော်လည်း... မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း၊ ထိုလူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပိုးကောင်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုသေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာကြီးက ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။

​သို့သော်လည်း... တာအိုဆရာ ချောင်ချောင်၏ စကားကို ကြားရသည်မှာ ထိုလူငယ်သည် သူ၏ ခေါင်းနောက်မှ အမျိုးသမီးမျက်နှာကိုပင် ထုတ်သုံးခွင့်မရလိုက်ဘဲ လူက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်သည် ခတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ နောက်ခံက အလွန် ရှေးကျတယ်။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရတော့ သူက ကျဆုံးသွားပြီလို့ ပြောကြပေမဲ့... ကျွန်မတို့ ရှဲ့မိသားစုထဲက လူကြီးတစ်ယောက်ဟာ အရင်တုန်းက လောကအနှံ့ လျှောက်သွားရင်း ဝိညာဉ်လွင့်တောင် ဆိုတဲ့ နေရာကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီလူကြီး ပြောပြချက်အရဆိုရင် ဝိညာဉ်လွင့်တောင်ထဲမှာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွား ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ အဲဒီကိုယ်ပွားက မသေနိုင် မပျက်စီးနိုင်ဘဲ ရင်ဆိုင်ရ အလွန် ခက်ခဲတယ်တဲ့ "

​"ပြီးတော့ အဲဒီလူငယ် ကျွမ်းကျင်တာက အရှေးကျဆုံး စုန်းအတတ်ဖြစ်နေတော့... သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ချိတ်ဆက်ထားတာကလည်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်နေမှာကို စိုးရိမ်ရတယ်။"

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

​ဤသို့ဆိုလျှင် မိမိတို့ မိသားစုမှ ဘိုး‌ေဘးကြီးကို ထွက်လာခိုင်းလျှင်ပင် အရာထင်ချင်မှ ထင်ပေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ရာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပွား ဖြစ်နေလျှင်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တားမြစ်ချက် တည်ရှိမှုကြီး ဖြစ်ပေသည်။

​ဝိညာဉ်လွင့်တောင်... လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်သွားကာ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွား ဟုတ်လား။"

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကျဆုံးသွားပြီးနောက်မှာ ကိုယ်ပွား ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေလဲ မသိရဘူး။ တစ်နေ့နေ့မှာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဟာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေအကုန်လုံးကို နှိုးဆော်ပြီး လူ့လောကထဲကို တစ်ကျော့ပြန် ဆင်းသက်လာလိမ့်မယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် လူ့လောကကြီးဟာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာ ဘေးဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။"

​အကယ်၍ ဒါက သာမန် ကျိန်စာအတတ်မျိုးသာ ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် မဖြေရှင်းနိုင်လျှင်ပင် အခြားသူများကို အကူအညီတောင်းနိုင်သော်လည်း... ကိစ္စက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်း မြင့်မားသည့် တည်ရှိမှုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ ပြဿနာက အလွန်ပင် ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်လာရသည်။

​လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ

"အကယ်၍ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွားကြောင့်ဆိုရင်တော့... ဒီပြဿနာကို ငါ ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရမယ် ထင်တယ်။"

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ မှင်တက်သွားရသည်။ အစောပိုင်းက မိမိ ပြောပြချက်က ရှင်းလင်းမှု မရှိလို့များလား

မသေနိုင် မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား...

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သာမန် လူ့လောက ကျင့်ကြံသူများ ဖြေရှင်းနိုင်သည့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ချေ။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က သတိပေးလိုက်သည်

"တာအိုဆရာ ချောင်ချောင် သတိထားပါဦး၊ အဲဒီ တောင်ဘက်နယ်စပ်က လူငယ် ချိတ်ဆက်ထားတာက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွားသာ ဖြစ်နေရင်... အတင်းအဓမ္မ ဖယ်ရှားဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ကိုယ့်ဆီ ဘေးဒုက္ခ သီလာနိုင်ပါတယ်။"

​လီယန်ချူက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြကာ

"ငါ သိပါတယ်၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ငါလည်း အနည်းအကျဉ်း နားလည်ထားပြီးသားပါ။"

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ ဆွံ့အသွားရပြန်ကာ

"တာအိုဆရာက အရင်တုန်းက ဒီဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မြင်ဖူးလို့လား"

​လီယန်ချူက ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ပြီး

"အကယ်၍ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဟာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေအားလုံးကို စုစည်းနိုင်မှသာ ဒီလောကထဲကို ပြန်ဆင်းသက်နိုင်မှာ ဆိုရင်တော့ ရမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒီဘဝတော့ သူ လုံးဝ ဖြစ်မြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင် : "………………"

​လီယန်ချူသည် သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ပုဂံပြားသဏ္ဌာန် ရှစ်ခွင်မှန် ကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပင့်တင်လိုက်သည်။

​ရွှတ်

ရှစ်ခွင်မှန်​ အတွင်းမှ နတ်အလင်းတန်းများ အစီအရီ ဖြာထွက်လာသည်။

​၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဆန်းကြယ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး လေထဲတွင် တရိပ်ရိပ် ကြီးထွားလာကာ၊ ခတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်တွင် လူတစ်ရပ်စာခန့်ရှိသော မှန်ချပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

​မှန်ထဲတွင် ရှဲ့ဝမ်ရင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပုံရိပ် ထင်ဟပ်လာသည်။

​အစောပိုင်းက သူ ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ် ဖြင့် စစ်ဆေးစဉ်က မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမှ မမြင်ခဲ့ရသော်လည်း...

​ယခု ဤမှန်ထဲတွင်မူ...

ရှဲ့ဝမ်ရင်၏ ငယ်ရွယ်နုပျိုလှပသော မျက်နှာထက်တွင် မီးခိုးရောင် သန်းနေပြီး၊ သူမ၏ ဦးခေါင်းထိပ်တွင်မူ သေးငယ်သော စွမ်းအင်ကြိုးမျှင်တစ်ခု ရှိနေကာ ၎င်းသည် အဝေးက သိနားမလည်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင် အာကာသတစ်ခုဆီသို့ ချိတ်ဆက်ထားလေသည်။

​ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားရသည်။

​ဤကြိုးမျှင် ညွှန်ပြနေသည့် နေရာမှာ စုန်းအတတ်၏ မြစ်ဖျားခံရာ နေရာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​လီယန်ချူတွင် ဆိုင်ရှင်မ ကဲ့သို့ ကြိုးမျှင်များကို မိမိစိတ်ကြိုက် အခြားနေရာများသို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်မျိုး မရှိချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဖန်ဆင်းခြင်းရွှေကျမ်းစာ ကို တတ်မြောက်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဤအချက်ကိုမူ မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးချေ။

​လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း လီယန်ချူသည် ကမ္ဘာမြေ တည်ငြိမ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ တောက်ပထိန်လင်းလှသော ရွှေရောင် နတ်လမ်းစဉ် သင်္ကေတ စာလုံးများက ရှဲ့ဝမ်ရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

​ရှဲ့ဝမ်ရင်သည် ချက်ချင်းပင် ချိပ်ပိတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ မူလဝိညာဉ်၊ သက်စောင့်စွမ်းအင်၊ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများနှင့် ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော ဆေးရနံ့များအားလုံး လုံးဝဥဿုံ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရလေပြီ။

​……………

​သိနားမလည်နိုင်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုတွင်...

​ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုနှင့် တူသော အဆောက်အအုံတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

​ယဇ်ပလ္လင်၏ ထိပ်တွင် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု လွင့်မြောနေကာ...

​ထိုအနက်ရောင်အရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ သိပ်သည်းကျစ်လစ်လှပြီး ယခုအချိန်တွင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စိတ်အေးလက်အေး အနားယူနေပြီး အလွန်ပင် ဇိမ်ကျနေပုံရသည်။

​အကယ်၍ သေသေချာချာ ကြည့်ရှုမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒါဇင်နှင့်ချီသော သေးငယ်သည့် ကြိုးမျှင်များ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့က သူ့ထံသို့ စွမ်းအင်များကို မပြတ်မကွက် စုပ်ယူပေးပို့နေကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

​လီယန်ချူ ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော လျူကျွင်း ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ကြိုးမျှင်သည် လျူကျွင်း၏ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါကို စုပ်ယူခြင်းဖြစ်ပြီး...

​ဝိညာဉ်လွင့်တောင်ထဲတွင် တွေ့ခဲ့ရသော ထိုဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကမူ လူသားတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို စုပ်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။

​ယခု ဤဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အလင်းတန်းကမူ လူသားတို့၏ ဉာဏ်ပညာ ကို စုပ်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထို့ကြောင့်ပင် ၎င်း၏ စုန်းကျိန်စာအတတ်ကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းနှင့် ချိတ်ဆက်မှု တည်ဆောက်မိသွားပြီးနောက်တွင် ရှဲ့ဝမ်ရင်မှာ တွေဝေတုံးအသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

​ရှဲ့ဝမ်ရင်၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ထူးခြားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထိုပြင်းထန်လှသော ဆေးရနံ့များအပြင် အခြားသော ထူးခြားသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့်သာ လျှင် သူမ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို မထိခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက အခြားသူများက ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် လူက လူအ၊ လူနူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

​ရုတ်တရက် ထိုအနက်ရောင်အရိပ်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ဆန်းကြယ်လိုက်တာ... ဘာလို့ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူလို့ မရတော့တာလဲ "

​သူသည် သေသေချာချာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သည့် ကြိုးမျှင်များထဲမှ တစ်ချောင်း ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့်... ချက်ချင်းပင် မျက်နှာထားက အေးစက်သွားတော့သည်။

​ယခုခေတ်ကာလတွင် သူ့ကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သည့် စုန်းပရောဟိတ်များမှာ မူလကတည်းက သိပ်မရှိတော့ချေ။ ထိုရှေးဟောင်း စုန်းအတတ်ကို တတ်မြောက်နိုင်သူမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှရာ စုပ်ယူရရှိသော စွမ်းအင်များမှာ နဂိုကတည်းက သိပ်မများလှချေ။ ယခုအခါ ၎င်းတို့ထဲမှ အရေးကြီးသော ကြိုးမျှင်တစ်ချောင်း ပြတ်တောက်သွားသဖြင့် ဤဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

​သူသည် မြစ်ဖျားခံရာလမ်းကြောင်းအတိုင်း မန္တန်ပြုလုပ်သူ... ဆိုလိုသည်မှာ ကျောဘက်တွင် အမျိုးသမီးမျက်နှာ ရှိသည့် တောင်ဘက်နယ်စပ်မှ လူငယ်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။

​ဤဒါဇင်နှင့်ချီသော ကြိုးမျှင်များထဲတွင် ငါးချောင်း၊ ခြောက်ချောင်းခန့်မှာ ထိုလူငယ်က ပံ့ပိုးပေးထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အတော်လေး အားကိုးရသော သစ္စာရှိ နောက်လိုက်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုဘက်ခြမ်းမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေချေပြီ။

​"တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ သတ်တာကို ခံလိုက်ရတာလား"

ထိုအနက်ရောင်အရိပ်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

​ထိုနောက်လိုက်သည် လူ့လောကတွင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မဆိုးလှချေ၊ လက်ရှိ နယ်ပယ်သတ်မှတ်ချက်အရဆိုလျှင် ‘တတိယအဆင့်’ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော စုန်းပရောဟိတ်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ရာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။

​ထိုကဲ့သို့သောလူက မထင်မှတ်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရသည် တကား

​သူသည် ဤကြိုးမျှင်အတိုင်း စွမ်းအင်များကို ဆက်လက်စုပ်ယူရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ တရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူ မည်မျှပင် ကြိုးစားပတ်ကုတ်စေကာမူ အခြားတစ်ဖက်မှ မည်သည့် စွမ်းအင်မျှ စီးဆင်းမလာတော့ချေ။

​"ဆန်းတော့ ဆန်းနေပြီ... ကြိုးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြတ်သေးဘူး၊ ဆိုလိုတာက အဲဒီလူက ဘာမှမဖြစ်ဘူးပေါ့၊ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ "

​သူသည် ဤ နယ်မြေတွင် တည်ရှိနေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ပြီး လူ့လောကထဲသို့ မဆင်းသက်ခဲ့သည်မှာလည်း ကြာပြီဖြစ်သည်။

​သူသည် သေသေချာချာ အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် ဤပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော နောက်လိုက်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ကာ ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"လူ့လောကရဲ့ မဟာတရားလမ်းစဉ်က အခုဆိုရင် ပြတ်တောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ လူသားခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆင်းသက်ပြီး ပျော်ပါးလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ။"

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

​………………

​ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းသန်မာပြီး ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ အလယ်ပိုင်းဒေသ လူများနှင့် မတူညီသော မြောက်ဘက်နယ်စပ် ရွှေရောင်တဲ နန်းတွင်း မှ ပညာရှင်ကြီးများ အုပ်စုလိုက် ရှိနေကြသည်။

​ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် တစ်နေရာ၌ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေကြပြီး၊ ဤနေရာတွင် အဆင့်အတန်း အမြင့်မားဆုံးသူမှာ ထို စုန်းဆရာမကြီး ပင် ဖြစ်သည်။

​သူမ၏ အမည်မှာ မုရုံချွမ်းရွှေ ဟု ခေါ်သည်။

​သူမ ကျင့်ကြံထားသော စုန်းအတတ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်အပြင် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ သွေးနှောမှုကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဤကဲ့သို့သော မဟာပြိုင်ပွဲခေတ်ကြီး တွင်သာ မုရုံချွမ်းရွှေ၏ အမည်နာမက သိပ်မကျော်ကြားခြင်း ဖြစ်ပြီး... အကယ်၍ အခြားသော ခေတ်ကာလတစ်ခုခုတွင်သာ ဆိုလျှင် သူမသည် စောစောစီးစီးကတည်းက ကျော်ကြားလှသော ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

​မုရုံချွမ်းရွှေသည် အရပ်ရှည်ပြီး အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှပဂေးတစ်ဦး ဖြစ်ကာ၊ နှုတ်ခမ်းအစုံက နီမြန်းပြီး ရုပ်ရည်က ညှို့ဓာတ်ပြင်းလှသည်။

​ဤနေရာတွင် ထိုင်နေကြသော ရွှေရောင်တဲနန်းတွင်းမှ ပညာရှင်များမှာ သွေးချီစွမ်းအင် ထက်သန်ကြပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော မြားပစ်အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်ကြကာ မြက်ခင်းပြင်ကြီး၏ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်သန်မာရေး ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံထားကြသဖြင့် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်။

​မုရုံချွမ်းရွှေ၏ အဆင့်အတန်းက ထူးခြားပြီး ယခုအခါ ရွှေရောင်တဲနန်းတွင်း၏ နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံ ပုရောဟိတ်ကြီး လည်း ဖြစ်သည်။

​သူမ၏ အလှအပနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတို့ကြောင့် ယခုအခါ မြောက်ဘက်နယ်စပ် ကုန်းပြင်မြင့်တစ်ခုလုံးတွင် အကြီးအကျယ် ဟိုးဟိုးကျော်နေရသည်။ ဒဏ္ဍာရီများအရ ထိုမြောက်ဘက်ကုန်းပြင်မြင့် သံချပ်ကာမြင်းတပ်ကြီး၏ အရှင်သခင်ကိုယ်တိုင်ကပင် သူမကို မိဖုရားကြီးအဖြစ် တင်မြှောက်ရန် စိတ်ဆန္ဒ ရှိနေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူမ၏ အလှတရားက မြက်ခင်းပြင်ကြီးမှ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင် လူငယ်များကို ရင်ခုန်မြတ်နိုးစေခဲ့သည်။

​ရုတ်တရက်...

သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မိမိကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ထားသော နတ်ဘုရား၏ ခေါ်ယူမှုကို အာုံခံမိလိုက်သည်။

​သူမတွင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ သွေးနှောမှု ရှိပြီး ပြင်းထန်သော စုန်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံထားသဖြင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အလိုဆန္ဒကို အာရုံခံနိုင်သည်။

​မုရုံချွမ်းရွှေက ခတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမသည် စောစောစီးစီးကတည်းက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ စေတမန် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

​ယခုအခါ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဆင်းသက်လိုသဖြင့်... သူမသည် ချက်ချင်းပင် လူများကို ယဇ်ပလ္လင်ပြင်ဆင်ရန်၊ အမွှေးနံ့သာများ ထွန်းညှိပြီး ရေချိုးသန့်စင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်ကာ အစွမ်းအထက်ဆုံး စုန်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားကို လူ့လောကထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

​ဤမြောက်ဘက်နယ်စပ် ရွှေရောင်တဲနန်းတွင်းမှ ပညာရှင်များသည် တင်းကြပ်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ခံယူထားကြသဖြင့် လှုပ်ရှားမှုက အလွန် လျင်မြန်လှသည်။ ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းလှသော မြက်ခင်းပြင် ယောက်ျားကောင်းကြီးများသည် ဤအံ့မခန်းလှပသော ပုရောဟိတ်မကြီးနှင့် အနာဂတ် မိဖုရားကြီးအတွက် တရားစောင့်ပေးကြသည်။

​ယခင်က ချင့်မင်းသား သည် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို တစ်ကြိမ် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဖူးပြီး ထိုဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားကို လူ့လောကထဲသို့ ဆင်းသက်စေရန်အတွက် မည်မျှများပြားသော သုံ့ပန်းများနှင့် အရပ်သားများကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့ရသည်မသိ၊ ထိုအတွက်ကြောင့် သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း မဟာအစီအရင်ကြီးကို ခင်းကျင်းခဲ့ရသည်။

​သို့သော်လည်း ဤမြက်ခင်းပြင်ကြီး၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုရောဟိတ်မကြီး၏ လက်ထဲတွင်မူ ယဇ်ပလ္လင်ကို အလွန် လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပြီး သုံးစွဲသည်မှာလည်း အစစ်မှန်ဆုံးနှင့် အရှေးကျဆုံး စုန်းအတတ် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော အမှတ်အသား အချို့လည်း ရှိနေသည့်အပြင် မိမိကိုယ်တိုင်ကလည်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ သွေးနှောမှု ရှိနေသဖြင့်... ဤတစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှာ ထိုမျှလောက်အထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်း မရှိချေ။

​မုရုံချွမ်းရွှေက ကျိန်စာမန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့်...

​ရှေးဆန်ပြီး နားလည်ရခက်သော အသံတွဲများသည် သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူမ၏ ဝတ်ရုံစလွှာများသည် လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ပျံလာကာ အလွန်တရာ ကောက်ကြောင်းလှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ထိုမြောက်ဘက်နယ်စပ် ရွှေရောင်တဲနန်းတွင်း၏ အရှင်သခင်ကိုယ်တိုင်က မုရုံချွမ်းရွှေကို မိဖုရားအဖြစ် အဘယ်ကြောင့် သိမ်းပိုက်လိုကြောင်းကို နားလည်နိုင်ပေသည်။ မုရုံချွမ်းရွှေ၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက်မှုအပြင် သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကလည်း အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

​မကြာမီမှာပင် ကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး အရောင်အဝါများ ပြောင်းလဲသွားကာ...

​ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကြီးမားလှသော မျက်ဝန်းအစုံ ပွင့်ဟလာပြီး၊ ထို့နောက်တွင် မျက်နှာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ အောက်ရှိ လူအများအားလုံးကို အေးစက်စွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

​တင်းကြပ်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ခံယူထားကြသည့် ရွှေရောင်တဲနန်းတွင်းမှ ပညာရှင်ကြီးများသည် ထိုဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နှလုံးသားများ မသိမသာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရသည်။ သူတို့သည် သေရမှာကို မကြောက်သော ရဲရင့်သည့် စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း... ထိုလူ့လောကထက် ကျော်လွန်ကာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှသော အရှိန်အဝါကြီးကိုမူ လုံးဝ မခုခံနိုင်ကြချေ။

​မုရုံချွမ်းရွှေက မန္တန်များကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုနေပြီး နောက်ဆုံး မန္တန်တစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုပြီးစီးသွားသည့်အခါတွင်...

​ဟင်းလင်းပြင် အာကာသထဲမှနေ၍ ချောမောပြီး မိစ္ဆာဆန်လှသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလူငယ်သည် ကိုယ်ကျပ် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး မျက်နှာထားက အေးစက်ခက်ထန်ကာ တည်ငြိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ တည်ရှိနေရုံမျှဖြင့် မွေးရာပါ အာဏာစက် အရှိန်အဝါများ စီးဆင်းနေသဖြင့် လူကို ဒူးထောက်အညံခံလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

​အကယ်၍ ထိုမြောက်ဘက်နယ်စပ် ရွှေရောင်တဲနန်းတွင်း၏ အရှင်သခင်က လူကို ပေးစွမ်းသည့် ခံစားချက်မှာ အာဏာစက် ပြင်းထန်ခြင်း ဖြစ်သည်ဆိုလျှင်... ဤချောမောပြီး မိစ္ဆာဆန်သော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်ကမူ ပိုမို၍ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။

​ရှေးကျသော တရားလမ်းစဉ် အရှိန်အဝါများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးတွင် လွင့်မြောနေပြီး လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ခါနေကာ မည်သူမျှ သူ့ကို တည့်တည့်မကြည့်ဝံ့ကြချေ။

​"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကြီးကို ဖူးမြော်ပါတယ်"

​မုရုံချွမ်းရွှေက မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ဘေးရှိ နန်းတွင်းမှ ပညာရှင်ကြီးများလည်း အစီအရီ ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

​ထိုချောမောပြီး မိစ္ဆာဆန်သော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်မှာ ထိုသိနားမလည်နိုင်သော နယ်မြေထဲမှ အနက်ရောင်အရိပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပွားများထဲတွင် သူ၏ အရှိန်အဝါက အသိပ်သည်းဆုံးဖြစ်ပြီး တတ်မြောက်ထားသည့် တန်ခိုးစွမ်းအားများကလည်း အများဆုံး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လူ့လောက၏ မဟာတရားလမ်းစဉ်က ပြတ်တောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် သူကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများအပေါ် ကန့်သတ်ချက်မှာ ထိုမျှလောက် မကြီးမားတော့ချေ။

​ဤတစ်ကြိမ်တွင် စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဆင်းသက်ခွင့်ရသဖြင့် စိတ်ခံစားချက်က အလွန် ကောင်းမွန်နေသည်။ ယခုအခါ ဤကောက်ကြောင်း လှပဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချောမောပြီး မိစ္ဆာဆန်သော လူငယ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လီယန်ချူ ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော ကိုယ်ပွားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လူသားဆန်မှုက ပိုမို အလေးသာနေပုံရသည်။

​"မင်း တော်တော်ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တာပဲ။"

ချောမောပြီး မိစ္ဆာဆန်သော လူငယ်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

​သူသည် လေကို အဝဝ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လူ့လောက၏ လတ်ဆတ်သော လေထုနှင့် မြေကမ္ဘာအနှံ့ ဖြာထွက်နေသော သက်စောင့်စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်နှလုံး အလွန် ချမ်းမြေ့သွားကာ

ဒီလောက် လှပတဲ့ မြေကမ္ဘာမို့လို့လည်း လူအများကြီးက လောဘတက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေကြတာကိုး။ ဟု စိတ်ထဲက ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူက လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး လှပသည့် ပုရောဟိတ်မကြီး မုရုံချွမ်းရွှေအပါအဝင် ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းသန်မာကာ သွေးချီ ထက်သန်သော မြက်ခင်းပြင် ပညာရှင်ကြီးများအားလုံးသည် ထိုအနက်ရောင်တိမ်တိုက်ကြီး၏ ပင့်တင်ပေးမှုဖြင့် ကောင်းကင်အစွန်းဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

​ဤကဲ့သို့သော တန်ခိုးစွမ်းအား နည်းလမ်းမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် လူကို အံ့ဩမှင်တက်သွားစေသည်။ မုရုံချွမ်းရွှေသည်လည်း တတိယအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမအနေဖြင့်မူ ဤသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ချေ။ ဒါက စုန်းအတတ်၏ ဘောင်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော တန်ခိုးစွမ်းပကား ပင် ဖြစ်သည်။

​ချောမောပြီး မိစ္ဆာဆန်သော လူငယ်၏ မျက်နှာထားက အေးစက်ခက်ထန်နေကာ

"ငါ့ရဲ့ ယဇ်ပူဇော်သကာတွေကို လုယူတယ်၊ ငါ့ရဲ့ စေတမန်ကို သတ်တယ်... ငါက လူ့လောကထဲကနေ ပျောက်ကွယ်နေတာ ကြာပြီဆိုတော့... သာမန်လူသားတွေကို ငါ့ရဲ့ အာဏာစက်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။"

​သူ၏ လေသံက အေးစက်လွန်းလှသဖြင့် လူကို ကျောချမ်းသွားစေတော့သည်။