← Chapters

အခန်း ၁၉၁၃

Vol. 192 Ch. 1913

အခန်း ၁၉၁၃

Vol. 192 Ch. 1913

အခန်း (၁၉၁၃) - ဘာအကြောင်းနဲ့ မင်းက ဝိုင်းဖျက်ရဲတာလဲ

​ဟေးရီဧကရာဇ်သည် သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းမေးမြန်းနေကြသော ယင်မသေမျိုးများကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စူးစမ်းလိုက်ပြီးနောက် အဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

​"ဟားဟားဟား... ငရဲမင်းပြောတဲ့ သရဲစကားတွေကို မင်းတို့က တကယ်ယုံနေကြတာလား"

​"သူ ဒီစကားတွေ ပြောတာဟာ ငါနဲ့ နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် မင်းတို့ကို သူ့ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်တာသက်သက်ပဲ။ အဲဒါတင်မကသေးဘူး... သူက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကိုပါ ဆွဲထည့်ပြီး ငါတို့ကို ဝိုင်းတိုက်ဖို့ ကြံနေတာ။ ငါကတော့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နေတာပဲ... ဘယ်သူက လူကောင်း၊ ဘယ်သူက လူဆိုးဆိုတာ မင်းတို့ အခုထိ မမြင်ကြသေးဘူးလား"

​"မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်နေရင်တောင် နယ်မြေကိုးခုကိုတော့ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီမှာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေချင်ရင် နယ်မြေကိုးခုဟာ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်"

​ဟေးရီအင်ပါယာ မှ ဦးဆောင်လာသော ယင်မသေမျိုးက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး... တကယ်လို့ ခင်ဗျားက နယ်မြေကိုးခုကို တကယ်ပဲ ရောင်းစားဖို့ ကြံစည်နေတာဆိုရင်တော့၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဟာ လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ လက်တွဲပြီး နယ်မြေကိုးခုရဲ့ သစ္စာဖောက်တွေကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပါလိမ့်မယ်"

​တာ့ဝေ့စာကြည့်တိုက် နှင့် ကျိုယိုမသေမျိုးဂိုဏ်း မှ ယင်မသေမျိုးများကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတည်ပြုကြသည်။

​လူသားမျိုးနွယ် ယင်မသေမျိုးများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားကြသည်။

​သူတို့သည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီး မရေတွက်နိုင်သော အရင်းအမြစ်များ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ နယ်မြေကိုးခု ရှိနေသေးသရွေ့ တစ်ဖက်လူကလည်း နယ်မြေကိုးခုကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။ နယ်မြေကိုးခုသည် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ် မဟုတ်ပါလား။

​ပြင်ပရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အခြေအနေတွင် မျိုးနွယ်စုနှစ်ခု ပူးပေါင်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်ကြီးမားနေသည်။

​ဤသို့ဆိုလျှင် နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းနှင့် ဟေးရီဧကရာဇ်တို့သည် ထင်သလောက် မကြောက်စရာကောင်းတော့ချေ။ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်စရာမှာ...

​နယ်မြေကိုးခုသည် ပြင်ပအင်အားစုများ၏ မှတ်တမ်းထဲတွင် ပါဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အနှေးနှင့်အမြန် ကျူးကျော်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

​ထိုအချိန်ကျလျှင်

၎င်းမှာ မည်သို့သော စစ်ပွဲမျိုး ဖြစ်လာမည်နည်း

​ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သုံးလောကပဋိပက္ခထက်ပင် အဆပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ၍ ပိုမိုပြင်းထန်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

​"ထားလိုက်ပါတော့... မင်းတို့လို ပိုးမွှားတစ်စုကို ပြောပြနေလို့လည်း နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုခေတ်က လက်သီးအားကိုးရတဲ့ ခေတ်ပဲ... ဘယ်သူ့လက်သီးက ပိုကြီးလဲ၊ သူပဲ စကားပြောခွင့် ရှိတယ်"

​ဟေးရီဧကရာဇ်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ယင်နတ်ဆိုးဘုရင်တွေ မင်းတို့ဘက်မှာ ရှိနေရင်တောင်မှ၊ ဒီဖူထူလောကထဲမှာ မင်းတို့ နားမလည်သေးတဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ အခြေအနေကို မင်းတို့ မမြင်နိုင်ကြသေးဘူး။ အခု ငါ မင်းတို့ကို ပြလိုက်မယ်... နှစ်သန်းချီပြီး အောင်းနေခဲ့ရာကနေ ကောင်းကင်ဘုံကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဘယ်လို ဖမ်းဆုပ်ရသလဲဆိုတာကို "

​စကားဆုံးသည်နှင့် ဤနေရာတွင် လေပြင်းများ ဝေ့ဝဲလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ယင်စွမ်းအားများ လိပ်တက်လာပြီး လိုက်ကာတစ်ခုကို ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ဆွဲဖွင့်လိုက်သည့်အလား ပိုမိုကြီးမားကာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော တံခါးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

​ရွှေရောင်လူသား များမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထိုတံခါးထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

​သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထုံထိုင်းနေပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း အသက်မဲ့နေကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါမှာမူ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ၎င်းမှာ ရွှေစစ်သည် (၁၂) ပါးထက် အနည်းငယ်မျှသာ နိမ့်ကျသည်။

​ဤကဲ့သို့သော အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုးကြီးများ တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် အဖွဲ့အသီးသီးမှာ လန့်ဖျပ်သွားကြရသည်။

​"တစ်ရာ... နှစ်ရာ... ငါးရာ... တစ်ထောင်..."

​အရပ်ပုယင်နှင့် အရပ်ရှည်ယင်တို့မှာ အရေအတွက်ကို တိတ်တဆိတ် ရေတွက်နေကြရာမှ၊ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

​သူတို့သည် မော်ထျန်းဌာနမှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ဤယင်လောကတွင် သာမန်အတုအယောင် ယင်လောကများထက်ပင် သာလွန်ကာ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုလုံးတွင် အင်အားဖြန့်ကြက်ထားသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။

​သို့သော် ယခုအခါ အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုးကြီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဤစစ်တပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ၊ မော်ထျန်းဌာန၏ မြင့်မြတ်လှသော ပုံရိပ်မှာ ခဏချင်းအတွင်း ပြိုလဲသွားတော့သည်။

​အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုး တစ်ထောင်ကျော်တို့သည် ဟေးရီဧကရာဇ်၏ နောက်ကျောတွင် ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် နဂါးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခမောက်ကို ဆောင်းထားသော ဟေးရီဧကရာဇ်မှာ ဖန့်ချန်ထက်ပင် ယင်လောက၏ ငရဲမင်းနှင့် ပို၍ တူနေတော့သည်။

​အထက်နယ်မြေ သုံးခုမှ ယင်မသေမျိုးများမှာ မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ အတန်ငယ် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​"အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုး တစ်ထောင်ကျော်တောင်လား... အားလုံးက သူ့ရဲ့ ရုပ်သေးတွေလား အစ်မကြီး... ကျွန်မတို့ ဒီတစ်ခေါက် လာတာ အသေခံဖို့ လာတာလား"

​ချန်အင်းရွှယ်မှာ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ

"ကိုးလေး... မင်းပဲ ရာထူးက ဆင်းပေးလိုက်ပါတော့၊ သူ့ကိုပဲ ငရဲမင်း ပေးလုပ်လိုက်ရအောင်။ သူက မင်းထက်တောင် ငရဲမင်းနဲ့ ပိုတူနေသေးတယ်"

​ဖန့်ချန်က မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့်

"သူ ငရဲမင်းဖြစ်သွားရင် ငါတို့ အကုန် သေရလိမ့်မယ်"

​"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ ဒါဆိုလည်း မင်းပဲ ဆက်လုပ်ပါတော့... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သူ့ကို ဘယ်လို တိုက်မလဲ သူ တစ်အိမ်တည်းနဲ့တင် ငါတို့ အထက်နယ်မြေ သုံးခုက ဂိုဏ်းအားလုံးကို ပေါင်းပြီး ရိုက်နှက်လို့ ရနေတာပဲ"

​ချန်အင်းရွှယ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေသည်

"ကျွယ်မင်ယင်လောကက နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေခံကောင်းတွေ စုဆောင်းလာတာတောင် အဆင့် ၉ ယင်မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ စီနီယာတွေက အခုထိ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ အချို့က အိမ်စောင့်နေရတော့ ထွက်မလာနိုင်ဘူး၊ ခေါ်လာနိုင်တာက ဘယ်နှယောက် ရှိလို့လဲ တခြားဂိုဏ်းတွေလည်း ငါတို့နဲ့ အတူတူပါပဲ၊ အကုန်စုလိုက်ရင်တောင် တစ်ရာ ပြည့်ပါ့မလား သူ့အင်အားရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိဘူး..."

​ချန်အင်းရွှယ် တစ်ယောက်တည်း တိုက်ပွဲဝင်စိတ် ပျောက်ဆုံးသွားသည် မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွယ်မင်ယင်လောကမှ အခြားသော အမာခံတပည့်များလည်း ထိတ်လန့်နေကြသည်။

​သူတို့သည် ထိပ်သီးဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်အင်အားစုကိုမျှ မကြောက်ခဲ့ကြချေ။ အကြောင်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထိပ်သီးဂိုဏ်းများ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သို့သော် ယခုအခါ ဟေးရီဧကရာဇ်က အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုး စစ်တပ်ကြီးကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြလိုက်ရာ မည်သို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။

​ယင်ရှန်ဘုရင်နှင့် ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်တို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

​"ဘယ်သူမှ မသိအောင် တိတ်တိတ်လေးနဲ့ ဒီလောက်တောင့်တင်းတဲ့ စစ်တပ်ကြီးကို ပျိုးထောင်ထားတာပဲ... ဘာသတင်းမှလည်း မပေါက်ကြားခဲ့ဘူး။ တကယ်ကို တော်ပါပေတယ် ဟေးရီဧကရာဇ်"

ယင်ရှန်ဘုရင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့်အလား ပြုံးလိုက်သည်။

​"မင်းတို့ လုယူချင်နေတဲ့ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ထဲမှာလည်း အဆင့် ၉ ယင်စစ်သည်တွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့၊ အရေအတွက်ကတော့ ငါပျိုးထောင်ထားတဲ့ ဒီရွှေစစ်သည်တွေထက် ပိုများမှာ မဟုတ်ဘူး"

​ဟေးရီဧကရာဇ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

"ဒီတော့ မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာနဲ့ ယှဉ်တိုက်မလဲ ဒီ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်က ဒီငရဲမင်းလက်ထဲ ရောက်သွားရင်တောင်မှ သူ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား"

​လူတိုင်းသည် မသိစိတ်ဖြင့် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို ပြန်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြတော့သည်။

​"ဒါက ထောင်ချောက်ပဲ..."

​"မဟုတ်လို့လား... အခု ပြန်လှည့်မယ်ဆိုရင်တောင် မမီတော့ဘူး ထင်တယ်"

​၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်သည် ယင်လောကတစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု အားလုံး ထင်ထားခဲ့ကြသည်။

​သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ပါးက အဆင့် ၉ ယင်နတ်ဆိုး တစ်ထောင်ကျော်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စစ်တပ်ကြီးကို ပျိုးထောင်ထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

​ယခုအချိန်တွင် မည်သူမျှ ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို ရလိုက်ရုံနှင့် ယင်လောက၏ အရှင်သခင် အစစ်အမှန် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ကြတော့ချေ။

​သူတို့၏ အမြင်တွင် ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်သည် ဟေးရီဧကရာဇ် လက်ထဲရှိ ဤစစ်တပ်ကြီးကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

​ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့် ပညာရှင်များ ပေါ်မလာသရွေ့ ဤစစ်တပ်ကြီးသည် ဖူထူလောကတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန် လုံလောက်လှသည်။

​တကယ်လို့ နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက လုဖုန်းရှန် သာ ထပ်ပေါင်းလိုက်လျှင် သူတို့ ဘာနဲ့ သွားတိုက်ရပါမည်နည်း။

​"ကျန်းဝူး... မင်း ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ဒီနှစ်တွေမှာ ဒါတွေကိုပဲ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့တာလား။ ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရား အစီရင်နဲ့ မင်းရဲ့ စစ်တပ် ဘယ်သူက ပိုအစွမ်းထက်မလဲဆိုတာ သိချင်မိသား"

​လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။

​နဂါးနတ်ဘုရား အစီရင်သည် အဝေးမှ ပျံသန်းကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပေဟိုင်မြွေနက်၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသော်လည်း၊ ပေဟိုင်မြွေနက်သည် မသေလျှင်တောင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ထွက်ပြေးသွားရပြီဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

​"နဂါးနတ်ဘုရား... ယင်လောကရဲ့ ကိစ္စတွေက မင်းတို့ ရှေးဟောင်း နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ဘူးလို့ ငါပြောပြီးသားပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် နယ်မြေကိုးခုမှာ မနေချင်ရင်တောင် နယ်မြေရှစ်ခု၊ နယ်မြေခုနစ်ခုကို သွားလို့ရတာပဲ"

​"ဒီလောက် ကြီးမားလှတဲ့ ချင်မင်နယ်မြေ ထဲမှာ မင်းတို့ ရှေးဟောင်း နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော် ခိုနားဖို့ နေရာ မရှိစရာလား"

​ဟေးရီဧကရာဇ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်

"ငါ့လမ်းကို လာမပိတ်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။ မင်း တားဆီးချင်ရင်တောင် အလွန်ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုကို လုပ်ရလိမ့်မယ်။ အခု ငါတို့ဘက်မှာ ရပ်တည်နေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသူ သုံးယောက်တောင် ရှိနေတာ"

​"အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ၊ သူတို့ ဒီကို လာနိုင်လို့လားအားလုံးက ဝိုင်းတော်သားတွေပဲ၊ စားပွဲတစ်ခုတည်းမှာ ထိုင်စားနေကြတာ။ တစ်ခုခု မကျေနပ်ရင် စားပွဲပေါ်မှာပဲ ဖြေရှင်းကြတာပေါ့"

​"ဘာအကြောင်းနဲ့ မင်းက ဝိုင်းဖျက်ရဲ တာလဲ"

​နဂါးနတ်ဘုရား၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အအေးဓာတ်များ ဖြာထွက်နေသည်။

"ဘယ်သူက စပြီး စားပွဲဝိုင်းကို ဖျက်သလဲ၊ ငါ အဲဒီလူကို အရင်ဆုံး ရိုက်မှာပဲ"

​ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"စားပွဲဝိုင်းကို ငါ အရင်ဆုံး ဖျက်တာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ ဒီထမင်းဝိုင်းကို စားရမှာပဲဆိုတော့ ငါတို့ စောင့်ကြတာပေါ့... လူစုံတဲ့အထိ စောင့်ကြတာပေါ့"

All Chapters